A Concise Maṇḍala Ritual of the Glorious Cakrasaṃvara

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་ཙཀྲ་སམྦ་ར་སཾ་གྲ་མཎྜལ་ བི་དྷི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་མདོར་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གང་གི་དྲིན་གྱིས་བདེ་ཆེན་གནས། ། སྐད་ཅིག་གིས་ནི་ཐོབ་གྱུར་པའི། ། བླ་མ་རིན་ཆེན་ལྟ་བུ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞབས་པད་ལ་ འདུད། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ། ། མཁའ་འགྲོ་མ་ཡི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་སྐུ་གསུམ་ཉིད། ། འགྲོ་བ་སྐྱོབ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་གཞུང་འཆད་པའི། ། མཆོག་འཛིན་ཐབས་མཁས་བདག་ལ་མེད། ། རང་ཉིད་དྲན་པ་གསལ་བའི་ཕྱིར། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ། ། རྩ་བཤད་གསལ་བའི་རྒྱུད་རྣམས་དང་། ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་། ། བླ་མའི་གདམས་ངག་ལ་བརྟེན་ནས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བྲི་བར་བྱ། ། སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལྡན། ། མཚན་ཉིད་མིན་པ་ཀུན་དུ་སྤངས། ། ཡང་དག་ཤེས་ཤིང་རྒྱུད་ཤེས་པ། ། དཔལ་ལྡན་ཁྲག་འཐུང་གསང་སྔགས་ཤེས། ། ཁྲོ་མེད་གཙང་ཞིང་མཁས་པ་དང་། ། སྦྱོར་ཤེས་ཡེ་ཤེས་ཕ་རོལ་འགྲོ། ། ཐོད་པས་སྤྱི་བོར་རྒྱན་ཆ་སོགས། ། གཟུགས་བཟང་ཡོན་ཏན་ལྡན་པར་བཀུར། ། སྙིང་རྗེ་མེད་ཅིང་ཁྲོ་ལ་ གདུག། ཁེངས་དང་བརྐམ་ཆགས་བདག་ཉིད་བསྟོད། ། མཉམ་པར་མ་བཞག་ཁྱིམ་ལ་སྤྱོད། ། གཤོལ་འཛུགས་པ་དང་ཚོང་པ་དང་། ། རྨོངས་པས་དམ་ཆོས་འཚོང་བ་ནི། ། ཚོགས་སམ་དཀྱིལ་འཁོར་སློབ་དཔོན་མིན། ། སློབ་མ་རིགས་བཟང་ཆོས་ལ་སྤྲོ། ། འཇམ་ ཞིང་སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། ། སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་ཕན་སེམས་ལྡན། ། ཐོས་དང་ཀློག་པ་མངོན་པར་བརྩོན། །

In the language of India: Śrīcakrasaṃvara-saṃgrahamaṇḍala-vidhi-nāma. In the language of Tibet: Dpal 'khor lo sdom pa'i dkyil 'khor gyi cho ga mdor bsdus pa zhes bya ba (The Concise Ritual of the Maṇḍala of the Glorious Cakrasaṃvara). Homage to the glorious Vajradhara! I bow at the lotus feet of the Vajra-holder, the precious guru, through whose kindness the state of great bliss is attained in a single instant. Homage to the glorious Vajraḍākinī, the sovereign of the wheel of ḍākinīs, who is the five wisdoms and the three kāyas, and who protects all wandering beings. I lack the supreme mastery and skillful means to explain the source texts of the sublime beings; however, for the sake of clarifying my own memory, I shall explain the maṇḍala ritual. Relying upon the root and explanatory tantras that clarify the practice, the rituals of the learned, and the oral instructions of the guru, I shall write this maṇḍala ritual. The ācārya should possess all the required characteristics and be entirely free of those that are not. He must have authentic knowledge and be learned in the tantras, knowing the secret mantras of the glorious Heruka. He should be free of anger, pure, and wise; he should know the application of the practice and have reached the far shore of wisdom. He is honored for his beautiful form and qualities, such as the skull-ornament on his crown. One who is devoid of compassion, wrathful, and malicious; who is arrogant, greedy, and self-praising; who is not in meditative equipoise and dwells in the household life; who plows the fields, engages in trade, or sells the sublime Dharma out of ignorance—such a person is not an ācārya for a gaṇacakra or a maṇḍala. The disciple should be of noble family and enthusiastic for the Dharma. He should be gentle, speak pleasantly, possess compassion and a beneficial intention, and be diligently devoted to hearing and reading the teachings.

གསང་བའི་ཆོས་དང་བླ་མ་གུས། ། སློབ་མ་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གཟུང་། ། སྙིང་རྗེ་མེད་ཅིང་ཁྲོ་ལ་གདུག། ཁེངས་དང་བརྐམ་ཆགས་རྣམ་གཡེང་ཅན། ། དྲག་ དང་རྨོངས་དང་སྙོམས་ལས་ཅན། ། གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་སྙིང་བརྩེ་མེད། ། གཞན་གྱི་ནོར་ལ་སྲེད་པ་ནི། ། བླ་མས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ། ། ཡོན་ཏན་ལྡན་པའི་བླ་མ་ལ། ། མཚན་ཉིད་ལྡན་པའི་སློབ་མ་ཡིས། ། སེམས་ཅན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ ལས། ། བསྒྲལ་ཕྱིར་ལན་གསུམ་འདི་སྐད་བརྗོད། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྟོན་པ་པོ། ། འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་འདྲེན་མཛད་ལྷ། ། འཁོར་བ་འདམ་གྱི་ཚོགས་ནང་དུ། ། བྱིང་བ་སྐྱབས་མེད་བདག་ལ་སྐྱོབས། ། རྡོ་རྗེ་བླ་མ་མཛད་དུ་གསོལ། ། བླ་མས་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་པ་ ཡི། ། ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་འབྱོར་གྱུར་རམ། ། ཅུང་ཟད་ཅིག་གམ་མ་ཡིན་ཞེས། ། སློབ་མའི་གཙོ་ལ་དྲི་བར་བྱ། ། མི་འབྱོར་ཟེར་ན་གཟུང་མི་ནུས། ། འདྲེས་མ་ལས་ནི་འདྲེས་མར་ཤེས། ། ཐམས་ཅད་འབྱོར་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ། དེ་ཚེ་གཟུང་བའི་ཆོ་ག་བརྩམ། ། སློབ་མའི་རྐང་པའི་ མཐིལ་དུ་ནི། ། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞུ་འདྲ་བསམ། ། ལྟེ་བར་ཡེ་ཤེས་མེ་འབར་བས། ། དེ་ཡི་འོད་ཟེར་སྙིང་གར་འབར། ། པཱཾ་ལས་བྱུང་བའི་སྡིག་པའི་གཟུགས། ། མི་སྡུག་རིད་པ་མདོག་སྔོན་པོ། ། སྡིག་ནི་སྣ་ཡི་སྒོ་ནས་དབྱུང་། ། དེ་ནས་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་བསྒོམས་ནས། ། སྡིག་ནི་ཀུན་ནས་ཟ་བར་བསམ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་བྷསྨིཾ་ཀུ་རུ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ། སློབ་མ་ལྷ་མོའི་གཟུགས་བསྐྱེད་ནས། ། བསྲུང་བ་དག་ནི་དགོད་པར་བྱ། ། སློབ་མ་གཟུང་བའི་ཆོ་གའོ། །

One should fully accept a disciple who is devoted to the secret Dharma and the guru. One should completely reject a guru who is devoid of compassion, wrathful, malicious, arrogant, greedy, or distracted; who is fierce, deluded, or indolent; who lacks affection for the lives of others and craves the wealth of others. A qualified disciple should address a guru endowed with excellent qualities three times in this way, in order to liberate sentient beings from the suffering of saṃsāra: "O Teacher, the Omniscient One, the deity who leads the worlds, protect me, who am without refuge and sinking into the mire of saṃsāra. I pray that you act as my Vajra Guru." The guru should then ask the principal disciple: "Are all the requisites for the maṇḍala offering available, or are they only partially so?" If the disciple says they are not available, the disciple cannot be accepted. If they say they are mixed, one should know it is a mixed case. When it is said that everything is available, then one should begin the ritual of acceptance. Visualize a bow-shaped wind maṇḍala at the soles of the disciple's feet. At the navel, the fire of primordial wisdom blazes, and its light rays blaze at the heart. From the syllable pāṃ, the form of sin emerges—ugly, emaciated, and blue in color. The sin is expelled through the gateway of the nose. Then, having meditated on the form of a wrathful deity, visualize that the deity completely devours the sin. Oṃ vajra ḍākinī kha kha khāhi khāhi sarva pāpaṃ dahana bhasmiṃ kuru hūṃ hūṃ phaṭ. Having generated the disciple in the form of a goddess, one should apply the protections. This is the ritual for accepting the disciple.

རི་སུལ་ཚང་ཚིང་ཕུག་རྣམས་དང་། ། ཆུ་བོ་དག་གི་ངོགས་རྣམས་ དང་། ། གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་དུར་ཁྲོད་དུ། ། དེར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བརྩམ་པར་བྱ། ། ལྷ་ནི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ན། ། བདག་ཉིད་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་ཡིན། ། བདག་གམ་ཡང་ན་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱས་པས་འགྲུབ། ། གནས་དང་ལྡང་བ་ཉིད་དག་དང་། ། འཇུག་ དང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་དང་དབང་བསྐུར་དང་། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཆོད་པའི་མཐར། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་འབུམ་དུ་བཟླ། ། རང་གི་ལྷ་ཡང་འབུམ་དུ་བཟླ། ། འཁོར་ལོས་བཀས་གནང་དེ་བཞིན་ཏེ། ། གཞན་ནི་ཁྲི་རུ་བཟླས་པར་བྱ། ། བསྙེན་པའོ། ། ། ། དེ་ ལྟར་བསྙེན་པས་མཐུ་སྐྱེས་ནས། ། རང་གི་ལུས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུ། ། དངོས་གྲུབ་མཚན་མ་མཆོག་ཐོབ་ནས། ། ས་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ། ། གྲོང་དང་དུར་ཁྲོད་ཚོང་དུས་དང་། ། ཚལ་དང་ལྷ་ཁང་གྲོང་ཁྱེར་ནི། ། ཤར་དང་བྱང་གི་ས་གཞི་ཤིས། ། ལྷོ་དང་ནུབ་ཕྱོགས་ དེ་ལྟ་མིན། ། གཙུག་ལག་ཁང་དང་གནས་ཁང་དང་། ། ཚལ་དང་རི་རྩེ་རྡོ་ལེབ་དང་། ། ཁང་བཟང་གི་ནི་སྟེང་ཕྱོགས་དང་། ། དུར་ཁྲོད་དང་ནི་ལྷ་ཡི་ཁྱིམ། ། ས་ཡི་ཆ་ནི་ཇི་སྙེད་པ། ། རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་ལས་བསྔགས་པ་ཡིན། ། རུས་པ་ཐལ་བ་ཟུག་རྔུ་རྡོ། ། བཤང་བས་མ་ དག་གཞན་དུ་བགྲོད། ། དམན་སོགས་དངོས་གྲུབ་བྱེ་བྲག་གིས། ། པུས་མོ་ཆུ་སོ་ལྟེ་བའི་བར། ། བརྐོས་ལ་ས་ཡིས་སླར་ལ་དགང་། ། ལྷག་ན་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། ། ཕྱི་ནས་མཐོ་གང་ཙམ་དུ་བརྐོ། ། དེ་ནི་ཆུ་ཡིས་རབ་བཀང་ལ། ། ཤར་དུ་བལྟས་ཏེ་གོམ་བརྒྱར་ འགྲོ། །

In mountain clefts, dense thickets, and caves, On the banks of rivers, And in charnel grounds established from the beginning, One should construct the maṇḍala there. If the deity is not pleased, It is a self-defilement. Either the self or the maṇḍala Is accomplished by first performing the preliminary service. The stages of abiding and arising, Entering and the completion, The blessing, the empowerment, The absorption, and the offerings— At the end of these, one should recite the mantra one hundred thousand times according to the ritual. One should also recite the mantra of one's own deity one hundred thousand times. Likewise, for those authorized by the wheel, Others should recite it ten thousand times. This is the preliminary service. Once power has arisen through such service, One should dissolve the maṇḍala into one's own body. Having obtained the supreme signs of accomplishment, One should thoroughly examine the site. Villages, charnel grounds, marketplaces, Groves, temples, and cities— The ground in the east and north is auspicious; The south and west directions are not. Monasteries, dwellings, Groves, mountain peaks, flat stones, The upper stories of palaces, Charnel grounds, and the abodes of gods— Whatever parts of the earth there are, They are praised in all the tantras. Bones, ashes, thorns, stones, And impurities from excrement— One should avoid such places. According to the distinctions of the accomplishments, such as the inferior and so forth, One should dig to the depth of the knees, the bladder, or the navel, And then fill it back up with earth. If there is an excess, it will become the supreme accomplishment. Afterwards, dig to the depth of a span. Fill it completely with water, And facing east, walk one hundred paces.

སླར་ལོག་ནས་ནི་བརྟག་པར་བྱ། ། ཆུ་ནི་གང་བར་གནས་ན་ཤིས། ། བསྐམས་ན་སྔགས་པས་སྤང་བར་བྱ། ། སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུང་ལ་སོགས་ནས། ། བརྩམས་ཏེ་ཟླ་བ་གསུམ་གསུམ་དུ། ། ལྟོ་འཕྱེ་ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་། ། ཤར་དུ་དེ་ཡི་མགོ་བོ་སྟེ། ། གཡོན་ པའི་ཟུར་གྱིས་ཉལ་བ་ཡིན། ། འདི་ཡི་ལྟོ་ཤེས་བྱས་ནས་བརྐོ། ། མགོ་དང་རྒྱབ་ཕྱོགས་ནས་བརྐོས་པའི། ། སྐྱོན་ནི་རྒྱས་པ་ལས་ཤེས་བྱ། ། ལེགས་པར་བསྙེན་ཏེ་བཅག་པར་བྱ། ། བྱང་དང་ཤར་དུ་གཞོལ་བས་ནི། ། སྔགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་འགྱུར། ། དབུས་ སུ་མཐོ་བས་རྒྱལ་སྲིད་དམ། ། རིག་པ་འཛིན་པའི་གནས་དག་ཐོབ། ། བྱང་དུ་མཐོ་བས་འཆི་འགྱུར་རམ། ། ནོར་རྣམས་མྱུར་དུ་འཇིག་པར་བྱེད། ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཤར་མཐོ་ན། ། མྱུར་དུ་རིགས་རྣམས་ཟད་པར་བྱེད། ། དབུས་སུ་དམའ་བའི་ས་གཞི་གང་། ། སྒྲུབ་པ་པོ་ནི་ འཇོམས་དང་ལྡན། ། ས་བརྟག་པའོ། ། ། ། ཁང་བཟང་རྡོ་ལེབ་གཞི་དང་ནི། ། གཙུག་ལག་ཁང་དང་ཞབས་ཀྱིས་བཅག། བ་ལང་ལྷས་དང་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ། ། དེར་ནི་བརྐོ་སོགས་བྱ་མི་དགོས། ། ལག་པ་ས་ལ་བཞག་ནས་སུ། ། རང་གི་སྙིང་པོ་བརྒྱ་རྩ་བཟླས། ། དེ་ལ་ལྕི་བ་མ་ ལྷུང་བས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ས་ནི་ཉེ་བར་བྱུག། དུར་ཁྲོད་ཐལ་བར་ལྡན་པ་དང་། ། མི་འཆི་བཅུ་ཕྱེད་ལྡན་པ་ཡིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ས་ནི་ཉེར་བྱུགས་ཏེ། ། དེར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དག་བརྩམ། ། ཨོཾ་ལཾ་ཧཱུྃ། ཞེས་པས་ཀྱང་སྦྱང་ངོ་། ། དེ་ལྟར་སྦྱངས་པའི་ ས་གཞི་ལ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་ནི་རྗེས་མཐུན་པའི། ། རིན་ཆེན་ལ་སོགས་ས་གཞི་རུ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསམ་པར་བྱ། ། ས་སྦྱང་བའོ། ། ། །

Returning, one should examine it: if the water remains full, it is auspicious; if it has dried up, the mantrin should abandon it. Starting from the last month of autumn and so forth, for three months at a time, the bhujaṅga (serpent) lies with its head to the south, west, north, and east respectively, sleeping on its left side. Having identified its belly, one should dig. The faults of digging from the direction of its head or back should be understood from the extensive [treatises]. One should break the ground after performing the proper approach. If it slopes toward the north and east, the mantrins will attain siddhi. If it is high in the center, one will obtain a kingdom or the state of a vidyādhara. If it is high in the north, one will die or wealth will quickly perish. If the east is high as previously described, it quickly causes the destruction of one's lineage. Any ground that is low in the center will bring ruin to the practitioner. This is the examination of the site. Regarding palatial stone foundations, temples, and places trodden by the feet of the Buddhas, or cow-pens and the shores of the ocean—there, digging and so forth are not required. Placing the hands on the ground, one should recite one's own hṛdaya (heart mantra) one hundred times. Then, without letting the cow dung fall [onto the mantra], one should smear the maṇḍala ground. Having smeared the maṇḍala ground with charnel ground ash and the five nectars (amṛta), one should properly begin the maṇḍala there. One should also purify it with "Oṃ laṃ hūṃ." On the ground thus purified, one should visualize, through meditative absorption (samādhi), a ground of jewels and so forth, in accordance with the maṇḍala. This is the purification of the site.

མཾ་གྱི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི། ། གོས་དང་རྒྱན་གྱིས་རྣམ་པར་བཀླུབས། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་ནི་གཉིས་པ་སྟེ། ། འོད་ཟེར་སེར་ པོ་ཀུན་དུ་འབར། ། ས་ཡི་ལྷ་མོའི་ལག་པ་ན། ། གསེར་གྱི་བུམ་པ་ཐོགས་པ་ནི། ། ལུས་ཕྱེད་ས་ལ་གནས་པ་རུ། ། བལྟས་ཏེ་མཆོད་ལ་གསོལ་བ་གདབ། ། སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་དང་། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་ དཔང་དུ་གྱུར། ། ཤཱཀྱ་སེང་གེ་སྐྱོབ་པ་ཡིས། ། ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་སྡེ་བཅོམ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་བདུད་ཀྱི་སྡེ། ། ཕམ་པར་བྱ་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། གནང་བ་བྱིན་ནས་ཐིམ་པར་བསམ། ། ས་བསླང་བའོ། ། ། ། དེ་ནས་སྔར་བསྟན་སའི་དབུས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཆེན་སྦྱོར་བ་ ཡིས། ། བདག་ཉིད་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཛིན་གྲོགས་ཀྱི་མཆོག། མཁའ་འགྲོ་ལ་སོགས་གཟུགས་ཅན་གྱིས། ། གསོལ་བ་ལན་གསུམ་གདབ་པར་བྱ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཞི་བ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་པ་ཡི་ མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། མཚན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་རྫོགས། ། མཚན་མིན་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་པ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་སྐུ་ཡི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། ཞི་བའི་ཆོས་ནི་མཆོག་ལས་བྱུང་། ། ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་ རྣམས་སྤྱོད་པ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་གསུང་གི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཆེན་པོ། ། རང་བཞིན་དག་པ་དྲི་མ་མེད། ། ཀུན་བཟང་ཐུགས་མཆོག་ཁ་ལོ་བསྒྱུར། ། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། །

Arising from the seed-syllable Māṃ, she is completely draped in garments and ornaments. With one face and two hands, she blazes everywhere with yellow light rays. Visualizing the Earth Goddess holding a golden vase in her hand, her body half-submerged in the earth, one should make offerings and offer this prayer: "O Goddess, you are the witness to the conduct, the specific qualities, the stages, and the perfections of all the Buddhas, the Protectors. Just as the Lion of the Śākyas, the Protector, defeated the hosts of Māra, so too shall I defeat the hosts of Māra and draw the maṇḍala." Having granted permission, visualize that she dissolves [into the ground]. This is the request for the site. Then, in the center of the site as previously described, the Great Vajra Holder, through the yoga of abiding as oneself, should be attended by a supreme companion holding a vajra and bell. With forms such as ḍākinīs and others, one should offer this supplication three times: "O Peaceful One of all Tathāgatas, abode of all Tathāgatas, supreme selflessness of all phenomena—please explain the sublime maṇḍala. Perfectly complete with all the marks, utterly free from all that is not a mark, supreme body of Samantabhadra—please explain the sublime maṇḍala. Arisen from the supreme peaceful Dharma, practicing the conduct of primordial wisdom, supreme speech of Samantabhadra—please explain the sublime maṇḍala. The great mind of all sentient beings, naturally pure and stainless, supreme mind of Samantabhadra, the charioteer—please explain the sublime maṇḍala."

དེ་ནས་ འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ། ། དཔལ་ལྡན་ཁྲག་འཐུང་ཁྲོས་ནས་ནི། ། ཧཱུྃ་བཛྲོཏ་ཏིཥྛ་བརྗོད་པ་ཡིས། ། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ནམ་མཁར་གདེག། མགུལ་རྒྱན་གདུ་བུ་རྣ་རྒྱན་དང་། ། སྤྱི་གཙུག་ནོར་བུས་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་དང་ཐལ་བས་བརྒྱན། ། རྐང་པ་ཧཱུྃ་ལས་རྡོ་རྗེ་བསམ། ། མ་དང་ཊ་ལས་ཉི་ཟླའི་མིག། ལས་པ་རྡོ་རྗེ་གསོར་བྱེད་ཅིང་། ། རྡོ་རྗེའི་ལྟ་བས་ཀུན་དུ་བལྟ། ། མཆེ་བ་གཙིགས་ནས་ཧཱུྃ་སྒྲོགས་ཤིང་། ། རོལ་པ་རྡོ་རྗེ་འགྲོས་ཀྱི་གར། ། གཡས་བརྐྱང་དང་ནི་གཡོན་བརྐྱང་དང་། ། ཟླུམ་པོ་ས་ག་རྡོ་རྗེའི་ འགྲོས། ། མཉམ་པའི་སྟོབས་དང་མི་མཉམ་སྟོབས། ། རུས་སྦལ་བུང་བའི་འཕུར་ཚོགས་བརྒྱད། ། རྡོ་རྗེ་འགྲོས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་བསྐོར། ། གདུག་པའི་བགེགས་རྣམས་བསྐྲད་པར་བྱ། ། བློ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་གསོར་བྱེད་ཅིང་། ། དྲིལ་བུ་འཁྲོལ་བར་བརྩོན་པ་ཡིས། ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་ གསང་བ་དང་། ། རབ་ཏུ་གདུག་པའི་བགེགས་ཚོགས་བསྐྲད། ། ད་ནི་དཔལ་ལྡན་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས། ། སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་རབ་སྦྱོར་བས། ། ལུས་སྲུལ་ལ་སོགས་གང་ཡང་རུང་། ། བགེགས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་གཞན་དུ་དེང་། ། ཇི་སྟེ་བསྒོ་བ་སུ་ཞིག་འདའ། ། རྡོ་རྗེ་བདག་ པོ་སྐུ་ཡིས་ནི། ། ལུས་གསུམ་ལས་བྱུང་དགེས་བྱས་ཏེ། ། འདིར་ནི་བརླག་འགྱུར་གཞན་དུ་མིན། ། བདག་སློབ་དཔོན་འདི་ཞེས་བྱ་བས་སློབ་མ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ། ། ས་ཕྱོགས་འདི་རུ་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་འབྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་ཡིས། འདི་ན་ གནས་པའི་ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་དང་། འབྱུང་པོ་དང་།

Then, Regarding the suffering of saṃsāra, the glorious Heruka, having become wrathful, utters "HŪṂ VAJROTTIṢṬHA" and raises the emanated wheel into the sky. Adorned with necklaces, bracelets, earrings, and a crest-jewel, and further adorned with the yajñopavīta and ashes, one should visualize a vajra at the feet arising from the syllable HŪṂ. With the sun and moon eyes arising from MA and ṬA, brandishing the vajra with the hand, one gazes everywhere with the vajra-vision. Baring the fangs and roaring "HŪṂ," one performs the dance of the playful vajra-stride. With the right leg extended, the left leg extended, the circular stride, the sa-ga stride, and the vajra-stride—the even power and the uneven power, the eight movements of the tortoise and the swarm of bees—one circles everywhere with the vajra-stride. The malevolent obstructors (vighna) are to be expelled. The wise one, brandishing the vajra and striving to ring the bell, expels the hosts of obstructors, including the gods, asuras, and the most fierce secret ones. Now, through the application of the glorious wheel of protection by the power of compassion, any hosts of obstructors such as the piśācas and so forth, depart elsewhere! Who would transgress this command? By the body of me, the Vajra Lord, having brought joy to the three bodies, they shall be destroyed here and not otherwise. I, the ācārya named [so-and-so], for the sake of the disciple named [so-and-so] and for the purpose of perfect awakening, shall draw the maṇḍala of the arising of glorious Heruka in this location. You gods, nāgas, yakṣas, gandharvas, and bhūtas who dwell here—

ཤ་ཟ་དང་། སྲིན་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་གཞན་དུ་དེངས་ཤིག། གང་དག་མི་འགྲོ་བ་དེ་ངའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འདི་དང་། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་འདིས་སྤྱི་བོ་ཚལ་པར་བཀས་པར་འགྱུར། ། ཞེས་ལན་ གསུམ་བརྗོད་པས་ཀྱང་བསྐྲད་དེ། ཞལ་བཞི་པ་ཡི་སྔགས་རྣམས་དང་། ། རྡོ་རྗེ་ཕུར་བུའི་སྔགས་ཀྱིས་ཀྱང་། ། གདུག་པའི་བགེགས་རྣམས་བསྐྲད་པར་བྱ། ། ས་ནི་ཡོངས་སུ་བཟུང་བྱས་ནས། ། དྲ་བས་ཕྱོགས་མཚམས་བཅིང་བར་བྱ། ། ར་བ་རྣམས་ནི་ཕྱོགས་སུ་ དགོད། ། འོག་ཏུ་མཚོན་ཆ་དགོད་པར་བྱ། ། སྟེང་དུ་མདའ་ཡི་དྲ་བ་དང་། ། བདག་ཉིད་སྟེང་དུ་གུར་བྱ་སྟེ། ། དེ་ལྟར་གོ་བགོས་སུམ་ཅུ་ནི། ། རྩ་གསུམ་པས་ཀྱང་གཞིག་མི་ནུས། ། ས་བསྲུང་བའོ། ། ། ། དེ་ནས་རི་རབ་རྩེ་མོ་ཡང་། ། ཤྲཱི་གནྡྷར་རབ་ བསམས་ལ། ། དྲི་ཞིམ་ཆུ་ཡིས་བྱུགས་པ་དང་། ། མེ་ཏོག་སིལ་མ་རབ་བཀྲམ་ལ། ། ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲངས་ལ། ། མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ལ་གསོལ་བ་གདབ། ། བཅོམ་ལྡན་ཁྲོ་མཆོག་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་དགོངས་སུ་གསོལ། ། སློབ་མ་ རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་དང་། ། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། མགོན་པོ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ཡིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་འཚལ་ལགས་ན། ། དེ་བས་བཅོམ་ལྡན་གུས་བདག་ལ། ། བཀའ་དྲིན་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། ། གང་གཞན་གསང་སྔགས་ ལྷ་རྣམས་དང་། ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའི་ལྷ་རྣམས་དང་། ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་བརྟེན་པའི། ། འབྱུང་པོ་བསྟན་ལ་མངོན་དགའ་བ། ། གང་དུ་རྡོ་རྗེ་སྤྱན་ལྡན་ཀུན། ། དཀྱིལ་འཁོར་བདེ་མཆོག་འབྱུང་བ་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདྲི་བར་བགྱིད་ལགས་ན། །

"Piśācas, rākṣasas, and whoever else, depart elsewhere! Those who do not go, their heads shall be split into pieces by this vajra of my wisdom and this khaṭvāṅga!" Having spoken this three times, they are expelled. "By the mantras of the Four-Faced One and also by the mantra of the Vajrakīla, the malevolent vighnas should be expelled. Having fully seized the site, one should bind the cardinal and intermediate directions with a net. One should arrange the enclosures in the directions and place weapons below. Above, there is a net of arrows, and one should make a canopy over oneself. Thus armored, even the Thirty-Three cannot destroy it." This is the protection of the site. Then, having visualized the peak of Mount Meru as Śrī Gaṇḍhāra, having anointed it with fragrant water and strewn loose flowers, one should invite the wisdom maṇḍala, offer the arghya, and make this supplication: "Bhagavān, supreme wrathful Vajra-holder, all perfect Buddhas, please attend to me! Out of compassion for the disciples and for the sake of making offerings to you, O Protectors, together with the co-emergent ones, I wish to draw the maṇḍala. Therefore, Bhagavān, I pray that you grant your grace to me. Whatever other secret mantra deities, world-protecting gods, and bhūtas who rely on perfect awakening and delight in the Teaching—O all you who possess the vajra eye, since I am drawing the maṇḍala where the Cakrasaṃvara arises..."

བདག་ དང་དེ་བཞིན་སློབ་མ་ལ། ། རྗེས་སུ་བརྩེ་བ་བསྐྱེད་དུ་གསོལ། ། ཕྱོགས་བཞིར་མར་མེ་བལྟམས་ནས་ནི། ། ཨཽ་ཌྱན་ཕྱོགས་སུ་ཅི་བདེར་ཉལ། ། ས་གཟུང་བའོ། ། ། ། དེ་ནས་རིན་ཆེན་གསེར་དང་དངུལ། ། ཟངས་མའམ་འཇིམ་པ་དག་ཀྱང་རུང་། ། ཇི་ལྟར་འབྱོར་པའི་རྗེས་ མཐུན་པར། ། བུམ་པ་དག་ནི་བྱ་བ་སྟེ། ། རྩ་བ་ནག་པོ་ལ་སོགས་སྤང་། ། ལྟོ་ཡང་བུམ་པ་བཟང་པོའི་དབྱིབས། ། ལེགས་བཀྲུ་དཀར་པོར་བྱ་བ་དང་། ། སྤོས་ཀྱིས་བདུག་ཅིང་ཡུངས་ཀར་བརྡེག། བདུད་རྩི་འཁྱིལ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུང་། ། མཚན་མ་རྣམས་ནི་དགོད་པ་དང་། ། བཟའ་བ་ཀུན་གྱིས་ལེགས་བཀང་བའི། ། སྣོད་ནི་སྟེང་དུ་གཞག་པར་བྱ། ། མགྲིན་པ་སྲད་བུས་དཀྲི་བ་དང་། ། ཁ་ནི་འདབ་མས་བརྒྱན་པར་བྱ། ། གོས་ཟུང་གིས་ནི་ལེགས་དཀྲིས་པར། ། ཆུ་བཟང་འོ་མ་ལྡན་པས་དགང་། ། བྱ་གྷྲྀ་སིང་ཧི་དབྱུག་པ་དང་། ། ཨུཏྤ་ལ་གཞན་མི་ཐུབ་པ། ། ཧ་ས་དེ་བ་སྨན་ལྔར་བཅས། ། ཨོཾ་པཉྩ་བྷཻ་ཥ་ཛྱེ་ཨཱཿཧཱུྃ། ། གསེར་དང་དངུལ་དང་མུ་ཏིག་དང་། ། མུ་མེན་བྱི་རུ་རིན་ཆེན་ལྔ། ། ཨོཾ་པཉྩ་རཏྣ་ཨཱཿཧཱུྃ། ཏིལ་དང་ནས་དང་གྲོ་དང་ནི། ། མོན་སྲན་གྲེ་དང་ཡུངས་ཀར་བཅས། ། ཨོཾ་པཉྩ་བེ་ག་ཨཱཿཧཱུྃ། མར་དང་འོ་མ་ལན་ཚྭ་དང་། ། བུ་རམ་སྦྲང་རྩི་སྙིང་པོ་ལྔ། ། ཨོཾ་པཉྩ་གརྦྷེ་ཨཱཿཧཱུྃ། ག་པུར་ཙནྡན་དྲི་ཆེན་ཆུ། ། སྨན་གྱི་ཆུ་ཡིས་དགང་བར་བྱ། ། ཨོཾ་པཉྩ་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཨཱཿཧཱུཾ། དེ་ལྟར་བྱས་པའི་བུམ་པ་ཡང་། ། བརྒྱད་ནི་སྒོ་རུ་དགོད་པ་སྟེ། ། གོས་ཟུང་སོགས་ཀྱིས་དཀྲིས་པའོ། ། བུམ་པ་དགུ་པ་དབུས་ སུ་དགོད། ། བདག་ཉིད་ལྷར་གསལ་སྙིང་ག་ཡི། །

To me and likewise to the disciples, I pray, please generate compassion. Having lit lamps in the four directions, Sleep at ease in the direction of Oḍḍiyāna. This is the seizing of the site. Then, using precious materials such as gold and silver, Or copper, or even clay, According to one's available means, The vases should be fashioned. Avoiding black bases and the like, With bellies in the shape of excellent vases, They should be well-washed and made white. Incense should be burned and white mustard seeds scattered. They are protected by the mantra of Amṛtakuṇḍalī. The signs are to be placed, And vessels well-filled with all kinds of food Should be set upon them. The necks are wrapped with thread, And the mouths are adorned with petals. Well-wrapped in pairs of cloths, They are filled with excellent water and milk. With vāghrī, siṃhī, the staff, The utpala, and the aparājita, Together with the five medicines: hasadeva. OṂ PAÑCA BHEṢAJYE ĀḤ HŪṂ. Gold, silver, pearl, Lapis lazuli, and coral are the five jewels. OṂ PAÑCA RATNA ĀḤ HŪṂ. Sesame, barley, wheat, Mung beans, and white mustard are the five grains. OṂ PAÑCA VEGA ĀḤ HŪṂ. Ghee, milk, salt, Molasses, and honey are the five essences. OṂ PAÑCA GARBHE ĀḤ HŪṂ. Camphor, sandalwood, mahāmāṃsa, and water, Should be filled with medicinal water. OṂ PAÑCA AMṚTE ĀḤ HŪṂ. The vases prepared in this way, Eight of them are placed at the gates, Wrapped in pairs of cloths and so forth. The ninth vase is placed in the center. Visualizing oneself as the deity, at the heart...

འོད་ཟེར་སྦྱོར་བས་བུམ་པ་སྦྱང་། ། དེ་ནས་ཡི་གེ་བྷྲཱུཾ་ལས་ནི། ། ལྷ་ཡི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་བསམ། ། རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་རུ། ། ལྷ་ཡི་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པར་ཡང་། ། སྐད་ཅིག་གིས་ནི་བསམ་པར་བྱ། ། གཞན་ དུ་འཁོར་ལོའི་རྗེས་འབྲངས་པ། ། རིགས་དང་བཅས་པ་གསལ་བར་བལྟ། ། མཆོད་དང་བསྐོར་བས་མཉེས་པ་དང་། ། སྙིང་པོ་རྩ་བའི་སྔགས་སོགས་ཀྱང་། ། སྟོང་ངམ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བཟླས། ། བུམ་ནང་ལྷ་རྣམས་ཞུ་བར་བསམ། ། དེ་ནས་རོལ་མོར་བཅས་པ་དང་། ། བཀྲ་ཤིས་གླུ་དབྱངས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། ། རས་བཟང་མེ་ཏོག་ལྡན་པ་འམ། ། ཀུ་ཤའི་སྟེང་དུ་གཞག་པར་བྱ། ། བུམ་པ་སྟ་གོན་ནོ། ། ། ། དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཡིས། ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཞུང་བཞིན་བསྒོམ། ། བདུད་རྩི་ལྔ་ནི་ཀུན་དུ་བྱུག། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ གནས་རྣམས་སུ། ། ཙནྡན་སོགས་པས་གྲུ་བཞིར་བྱ། ། ཕལ་པ་ཡི་ནི་གནས་རྣམས་སུ། ། སོ་སོར་ཟླུམ་པོར་བྱས་ནས་ནི། ། ལྷ་ཡི་འཁོར་ལོ་ཆོ་ག་བཞིན། ། མེ་ཏོག་སོགས་པས་མཆོད་པར་བྱ། ། ལྟེ་བར་དགོད་བྱའི་དཔའ་བོ་ནི། ། འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོའི་གཟུགས་ཅན་ ནི། ། རབ་ཏུ་འབར་ཞིང་མདངས་དང་བཅས། ། ནམ་མཁའི་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ནི། ། ཡིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁའ་ལ་དགོད། ། ས་སྟེང་མཁའ་འགྲོ་མ་གང་ཡིན། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་དུ་དགོད་པར་བྱ། ། གང་ཡང་ས་འོག་མཁའ་འགྲོ་མ། ། དེ་ནི་ས་འོག་རྣམས་སུ་ དགོད། ། མ་མོ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་དང་ནི། ། ཕྱོགས་མཚམས་རྣམས་སུ་དགོད་པར་བྱ། ། གལ་ཏེ་དངོས་གྲུབ་མཆོག་འདོད་ན། ། དྲི་དང་མེ་ཏོག་བདུག་སྤོས་དང་། ། མར་མེ་བརྒྱ་ཡང་དབུལ་བྱ་ཞིང་། །

Purify the vase through the application of light rays. Then, from the syllable BHRŪṂ, visualize the celestial palace of the deity. Within the victorious vase, one should also visualize the complete maṇḍala of the deity in an instant. Alternatively, clearly visualize the maṇḍala together with its family. Please them with offerings and circumambulations, and recite the heart mantra, the root mantra, and so forth, one thousand or one hundred and eight times. Visualize the deities within the vase melting. Then, accompanied by music and various auspicious songs, place it upon a fine cloth with flowers or upon kuśa grass. This is the preparation of the vase. Then, the sublime person should meditate on the visualization according to the source text. Anoint [the site] everywhere with the five nectars. At the locations of the Tathāgatas, make square shapes with sandalwood and so forth. At the locations of the ordinary [deities], make individual circles, and worship the maṇḍala of the deities according to the ritual with flowers and so forth. The hero to be placed in the center has the form of the Great Terrifier, blazing intensely and radiant. All the ḍākinīs of the sky should be mentally placed in the sky. Whatever ḍākinīs are upon the earth should be placed throughout the maṇḍala. Whatever ḍākinīs are beneath the earth should be placed in the subterranean realms. All the mātṛs should be placed in the cardinal and intermediate directions. If one desires the supreme accomplishment, one should offer perfumes, flowers, incense, and even a hundred lamps.

རྒྱལ་མཚན་དམར་དང་དེ་བཞིན་སེར། ། དཀར་དང་ གནག་དང་སེར་སྐྱ་དང་། ། དེ་བཞིན་གོས་ནི་སྣ་ཚོགས་དང་། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་དུ་མ་དང་། ། བླ་རེ་དག་དང་བཅས་པ་ཡིས། ། མདའ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་དང་། ། དེ་བཞིན་བཟའ་བཅའ་བཏུང་བ་ཡིས། ། རབ་མཉམ་གཞག་སྟེ་མཆོད་པར་བྱ། ། དེ་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི། ། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ ལས་བྱུང་བའི། ། ཁྱབ་བདག་དངོས་ཀུན་བདག་ཉིད་དཔལ། ། སྟོན་པ་གཙོ་བོ་ཁྲག་འཐུང་དཔལ། ། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོར་ཡང་དག་ལྡན། ། གང་ཞིག་ཕྱོགས་བཅུའི་དཔའ་བོ་དང་། ། རིག་པའི་ལྷ་མོ་རྫུ་འཕྲུལ་ཅན། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་ཀུན། ། མ་ལུས་བདག་ལ་དགོངས་ སུ་གསོལ། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་ཕན་པ་དང་། ། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་ཅན་བདག་འདི་ཞེས་པ། ། ནང་པར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བགྱིད། ། རྗེས་སུ་བརྩེ་བར་ཉེར་དགོངས་ཏེ། ། ཀུན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ། ལྷ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པའོ། ། སྔར་བཤད་ མཚན་ལྡན་སློབ་མ་ནི། ། ཁྲུས་བྱས་གཙང་མའི་གོས་གྱོན་ཏེ། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་ཐོགས་ཕྱག་བཙལ་ནས། ། བླ་མ་མཆོག་ལ་གསོལ་བ་གདབ། ། དགའ་ཆེན་ཁྱོད་བདག་སྟོན་པ་བས། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པ། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་ བདག་འཚལ་ལོ། ། དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་བདག་ལ་སྩོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བདག་ལ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། སྐྱབས་གསུམ་དག་ནི་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་དུ། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་འཇུག་པར་འཚལ། ། སློབ་མས་དེ་སྐད་ལན་ གསུམ་བརྗོད། ། སློབ་མའི་གཙོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ལ།

With victory banners red and likewise yellow, white, black, and pale yellow, as well as various garments, many flower garlands, and canopies, one should make offerings with these most beautiful arrows, as well as with food, snacks, and drinks, while remaining in meditative equipoise. Then, the supplication is as follows: "O Glorious One, the pervasive lord and essence of all things, arisen from non-dual wisdom, the principal Teacher, the glorious Heruka, perfectly united with Vajravārāhī—O heroes of the ten directions, goddesses of knowledge endowed with miraculous powers, and all the bodhisattvas and so forth, please attend to me without exception! For the benefit of the disciples and for the sake of making offerings to you, I, the Vajra-holder named [so-and-so], shall draw the maṇḍala tomorrow morning. Thinking of us with compassion, please grant your blessings to all." This is the supplication to the deities. As for the qualified disciples previously described: having bathed and put on clean clothes, holding flower garlands and prostrating, they should supplicate the supreme guru: "O Great Joy, you are my teacher; O Ācārya, please attend to me! I seek the Great Awakening, the manner of which you have shown. O Great Protector, I seek you! Grant me the reality of the samaya; grant me the bodhicitta! Grant me the three refuges: the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha! O Protector, I wish to enter the supreme city of great liberation." The disciples should recite this three times. To the single principal disciple:

། དམིགས་ནས་བླ་མས་འདི་སྐད་བརྗོད། ། བུ་ཚུར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ། ། ཁྱོད་ནི་ཚུལ་ཆེན་སྣོད་ཡིན་ཏེ། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་ཚུལ་ཆོ་ག་ནི། ། ཁྱོད་ལ་ཡང་དག་བཤད་པར་བྱ། ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་འདས་དང་། ། དེ་ བཞིན་གང་དག་མ་བྱོན་དང་། ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་བཞུགས་པ་རྣམས། ། དེ་དག་ཀུན་གྱིས་གསང་སྔགས་ཀྱི། ། ཆོ་ག་བཟང་པོ་འདི་མཁྱེན་ནས། ། དཔའ་བོས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཚད་མེད་གནས། ། གསང་སྔགས་སྦྱོར་བ་མཉམ་མེད་དེ། ། སྐྱོབ་པ་དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀས། ། བདུད་སྡེ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། ། དཔུང་ཆེན་དག་ཀྱང་དེ་ཡིས་བཅོམ། ། དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་གྱིས་ཤིག། དཔའ་བོ་ཡན་ལག་ལས་བྱུང་བའི། ། སྡོམ་པ་ལ་སོགས་ སློབ་མ་ལ། ། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ། ། རྟག་ཏུ་བདག་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། རྣལ་འབྱོར་གསང་སྔགས་མཁའ་འགྲོ་མ། ། འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན། ། ཀུན་ལ་རྟག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་ མཆི། ། དཔའ་བོ་དཔའ་མོ་དབང་ལྷ་མོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་ཆེ། ། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་སློབ་དཔོན་ལ། ། རྟག་པར་བདག་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། བླ་མ་མཆོད་པས་དེ་བཞིན་བྱམས། ། སངས་རྒྱས་ལ་གུས་འགྲོ་ལ་བརྩེ། ། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཡོངས་ཤེས་ཤིང་། ། སྦོམ་པོའི་ ལྟུང་བ་རྣམ་པར་སྤངས། ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བཅས་གྱུར་པའི། ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་གསད་མི་བྱ། ། མ་བྱིན་པར་ཡང་མི་བླང་ངོ་། ། འདོད་པ་ལོག་པར་མི་སྤྱད་ཅིང་། །

Having focused [on the disciple], the Guru speaks as follows: "Come, child! You are a vessel for the Great Vehicle (Mahāyāna) and a fit recipient for the great way. I shall explain to you the ritual procedures for the conduct of Secret Mantra (Guhyamantra). All the perfect Buddhas who have passed away, those who have not yet come, and the perfect Buddhas of the present who remain for the benefit of wandering beings—all of them, having realized this excellent ritual of Secret Mantra, attained immeasurable omniscience as heroes at the foot of the Bodhi tree. This peerless application of Secret Mantra is that by which the glorious protector Heruka conquered the most unbearable and vast hosts of the Māra classes. Therefore, my child, apply your intellect to this in order to attain omniscience. For the sake of the disciple attaining awakening, I shall bestow all the rituals, including the vows arising from the limbs of the hero. I always go for refuge to the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha. I always go for refuge to the yoginīs of Secret Mantra, who are the nature of the three cakras. I always go for refuge to the heroes, heroines, powerful goddesses, and the great-souled bodhisattvas, and especially to the Ācārya. By honoring the Guru, one is likewise beloved. Be respectful toward the Buddha and compassionate toward wandering beings. Fully understand the root downfalls and completely abandon the gross downfalls. You must not kill living beings, nor take what is not given, nor engage in sexual misconduct."

རྫུན་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། ། ཕུང་ཁྲོལ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡི། ། ཆང་ནི་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱ། ། སེམས་ཅན་གདུལ་ ཕྱིར་མ་གཏོགས་པ། ། བྱ་བ་མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་སྤང་། ། བདག་ནི་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས། ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་མཆིས་ཀྱི་བར། ། དེ་བཞིན་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ངེས་མཛད་ པ། ། སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་སྡོམ་པ་ལ། ། བསླབ་པ་ཡི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ། དགེ་བའི་ཆོས་ནི་སྡུད་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ། ། བདག་གིས་བརྟན་པོར་གཟུང་བར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་ གསུམ། ། དེ་རིང་མཆོག་ཏུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། རྡོ་རྗེ་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། ཕྱག་རྒྱ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་། ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་བར་བྱ། ། སློབ་དཔོན་དག་ཀྱང་གཟུང་བར་བྱ། ། རིན་ཆེན་རིགས་མཆོག་སྦྱོར་བ་ཡི། ། དམ་ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ། ། ཉིན་རེ་ བཞིན་དུ་དུས་དྲུག་ཏུ། ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་ཏུ་སྦྱིན། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བའི། ། པདྨའི་རིགས་མཆོག་དག་པ་ལ། ། ཕྱི་ནང་གསང་བ་ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་པའི་ཆོས་ནི་རབ་ཏུ་གཟུང་། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ ནི། ། ཐམས་ཅད་དུ་ནི་རབ་ཏུ་གཟུང་། ། མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་ཅི་ནུས་བགྱི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་ན་མེད། ། དམ་པ་དེ་ནི་བསྐྱེད་ནས་སུ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་གིས་སྡོམ་པ་མ་ལུས་གཟུང་། ། མ་བསྒྲལ་བ་རྣམས་བདག་གིས་བསྒྲལ། །

One should not speak falsehoods. One should completely abandon alcohol, the root of all ruin. Except for the sake of training sentient beings, one should abandon all improper actions. From this time forth until I reach the heart of awakening, I shall generate the supreme, unsurpassed bodhicitta. Just as the Protectors of the three times have resolved upon awakening, I shall firmly uphold the three types of discipline: the discipline of training in the vows of the Buddha-yoga, the discipline of gathering virtuous dharmas, and the discipline of acting for the benefit of sentient beings. Today, I shall most excellently uphold the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha—the unsurpassed Three Jewels. In the great and supreme Vajra family, I shall uphold the mudrās of the vajra and the bell, as well as suchness, and I shall also uphold the Ācārya. In the application of the supreme Ratna family, I shall constantly offer the four types of generosity six times every day to the delightful samayas. In the pure and supreme Padma family, which arises from great awakening, I shall thoroughly uphold the sublime Dharma of the three vehicles: outer, inner, and secret. In the great and supreme Karma family, I shall thoroughly uphold all the vows in every way and perform acts of offering to the best of my ability. Having generated that supreme and unsurpassed bodhicitta, for the sake of all sentient beings, I shall uphold every vow without exception. I shall deliver those who have not been delivered.

མ་གྲོལ་ བ་རྣམས་དགྲོལ་བར་བགྱི། ། དབུགས་མ་ཕྱུང་བ་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་། ། སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད། ། དེ་ནས་སློབ་མ་མདུན་བདར་ལ། ། གནས་གསུམ་དྲི་ཡི་ཐིག་ལེ་ཡང་། ། ཡིག་གསུམ་བཟླས་ཏེ་བསྐུ་བར་བྱ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལྷ་གསལ་ལ། ། སྤྱི་བོར་ མེ་ཏོག་སྤོས་མར་མེ། ། དྲི་ཡང་སྙིང་གར་ཞལ་ཟས་རྣམས། ། ཀུན་བྱེད་བཟླས་ཏེ་མཆོད་བྱས་ནས། ། དུས་འདི་ཉིད་ནས་བཟུང་ནས་ནི། ། འཁོར་བའི་ཉེས་པས་མ་ཕོག་པར། ། མཆོད་པ་ཀུན་དང་ལྡན་པར་ནི། ། དུས་ཀུན་དུ་ནི་བདེ་བར་གནོས། ། ཨ་ཤྭད་ཨུ་དུམ་བཱ་ར་ ཡི། ། སོ་ཤིང་སོར་ནི་བཅུ་གཉིས་པ། ། མ་ཡོ་མ་གས་སྲོག་ཆགས་མེད། ། རྩེ་མོ་མེ་ཏོག་བཅས་པ་སྦྱིན། ། ཤར་རམ་བྱང་དུ་ཁ་བལྟས་ཏེ། ། བཅས་ནས་ལྟོས་པ་མེད་པར་ནི། ། བ་ཀོ་ཙམ་གྱིས་བྱུགས་པར་དོར། ། དངོས་གྲུབ་ཕྲིན་ལས་བར་ཆད་གསུམ། ། དངོས་ གྲུབ་མཆོག་ནི་ཤར་ཕྱོགས་དང་། ། རང་ལ་བལྟས་པར་ཤེས་པར་བྱ། ། འབྲིང་ནི་གཞན་ལ་ཐ་མ་ཡང་། ། འོག་ཏུ་བལྟས་པར་ཤེས་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཧྲིཿབི་ཤུདྡྷཱཿསརྦ་དྷརྨཱཿ། སརྦ་པཱ་པ་ནིཤྩ་སཾ་ཤོ་དྷ་ཡ། སརྦ་བི་ཀལྤཾ་ཨ་པ་ན་ཡ་ཧཱུྃ། ཞེས་པས། སྐྱོར་ཆུ་ལན་ གསུམ་བླུད་པར་བྱ། ། སྲད་བུ་དམར་པོས་ཁྱད་པར་དུ། ། མདུད་ལ་གནོད་མཛེས་སྔགས་བཟླས་ཏེ། ། དཔུང་པར་བཅིངས་ལ་བསྲུང་བར་བྱ། ། དེ་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་བྱའི་ཕྱིར། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད། ། འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་རྣམས། ། ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་མེ་ཏོག་ བཞིན། ། བརྒྱ་ལམ་ན་ནི་རེས་འགའ་ཞིག། འབྱུང་གྱུར་ཡང་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་ཚུལ་ཆོ་ག་ནི། །

I shall liberate those who are not liberated. I shall give breath to those who have not found breath, and I shall establish sentient beings in nirvāṇa. Then, having brought the disciples forward, one should apply drops of fragrance to their three places while reciting the three syllables. Visualizing the deities of body, speech, and mind, one should offer flowers at the crown, incense and lamps at the throat, and fragrance and food at the heart, while reciting the Sarvakarma mantra. Then, from this very moment, may you dwell in constant bliss, endowed with all offerings, and untainted by the faults of saṃsāra. One should give a tooth-stick (dantakāṣṭha) made of aśvattha or udumbara wood, twelve finger-widths long, straight, uncracked, free of insects, and with a flower at its tip. Facing either east or north, the disciple should cast it without hesitation onto a surface smeared with cow dung. One should understand that the three types of accomplishments and activities are indicated by the direction: the supreme accomplishment is toward the east; looking toward oneself indicates the intermediate; and looking downward indicates the lowest. Reciting: Oṃ hrīḥ viśuddhāḥ sarvadharmāḥ sarvapāpāniśca saṃśodhaya sarvavikalpam apanaya hūṃ, one should have them drink the rinsing water three times. In particular, having tied a red thread with the Sumbharāja mantra, one should bind it around the upper arm to provide protection. Then, to ensure they do not turn back, one should inspire the disciples with enthusiasm: "In this world, the Omniscient Ones appear only once in a great while, like the flower of the udumbara tree; they may appear or they may not." Such is the ritual of the way of Secret Mantra.

དེ་བས་ཀྱང་ནི་དཀོན་པ་སྟེ། ། གང་གིས་མཉམ་མེད་སེམས་ཅན་དོན། ། གྲགས་པ་མཐའ་ཡས་སྤྱོད་པ་ཡིས། ། མྱ་ངན་མི་འདའ་བྱེད་པར་ནུས། ། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ དུ་མ་རུ། ། སྡིག་པ་བགྱིས་པར་གྱུར་པ་གང་། ། དེ་ཀུན་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་འདྲ་བ། ། མཐོང་བས་བྱང་བར་འགྱུར་ལེགས་ན། ། གྲགས་པ་མཐའ་ཡས་སྤྱོད་པ་ཡི། ། ཚུལ་ལ་གནས་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། ། དེ་ལྟར་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་ཀྱང་། ། ཡི་གེ་བདུན་པའི་སྔགས་བཟླས་ པའི། ། ཀུ་ཤ་དེ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱིན། ། རྨི་ལམ་དགེ་དང་མི་དགེ་བརྟག། ཚོགས་འཁོར་བྱས་ལ་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད། ། གཏོར་མ་བཏང་ནས་ཡེ་ཤེས་གཤེགས། ། དམ་ཚིག་བསྡུས་ལ་ཅི་བདེར་གནས། ། སློབ་མ་སྟ་གོན་ནོ། ། སྲད་བུ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་ལྡན་ཞིང་། ། ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་ རྣམ་ཕྱེ་བས། ། ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། ། སྲད་བུ་ཕན་ཚུན་བསྒྲིལ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཨ་ནྱོ་ནྱ་ཨ་ནུ་ག་ཏ་སརྦ་དྷརྨཱཿསྤ་ར་སྤ་ར་ཨ་ནུ་པྲ་བིཥྚ་སརྦ་དྷརྨཱཿཨ་ཏྱན་ཏ་ཨ་ནུ་པྲ་བིཥྚ་སརྦ་དྷརྨཱཿ། དཀྱུས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིས་འགྱུར་ལ། ། སྦོམས་སུ་སྒོ་ཡི་ཉི་ཤུ་ཆ། ། བདུད་རྩི་ བརྒྱས་ནི་བྱུག་པར་བྱ། ། ཡེ་ཤེས་ཐིག་ནི་བསྐྱེད་ནས་སུ། ། ཛཿགསུམ་བརྗོད་ནས་ལྟེ་བར་ནི། ། གཡོན་པའི་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུང་ནས། ། བློ་ལྡན་ནམ་མཁར་ཐིག་གདབ་བྱ། ། དེ་བཞིན་ས་ལ་གདབ་པར་བྱ། ། ཁྲུ་ཕྱེད་ལ་སོགས་བརྩམས་ནས་ནི། ། ཇི་སྲིད་ཁྲུ་ནི་བརྒྱ་ ཡི་བར། ། དང་པོ་ཚངས་པའི་ཐིག་ཡིན་ཏེ། ། གཉིས་པ་ལ་ནི་ཟུར་ཐིག་གདབ། ། གསུམ་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཐིག་བཏབ་ལ། ། བཞི་པ་ཆ་ཆེན་བཅུ་དྲུག་གདབ། ། ཆ་ཕྲན་བཞི་བཞིར་བགོས་བྱས་པ། །

Even rarer than that is one who, through conduct of infinite renown, is able to act so as not to pass into nirvāṇa for the sake of peerless sentient beings. Whatever sins have been committed over many tens of millions of eons, all of those will be purified by merely seeing a maṇḍala such as this; so what need is there to mention abiding in the way of conduct of infinite renown? Having thus generated enthusiasm, give the kuśa grass to the one who recites the seven-syllable mantra. Examine the dreams for their auspicious or inauspicious nature. Perform the gaṇacakra and recite verses of auspiciousness. Having offered the torma, the wisdom beings depart. Dissolve the samaya beings and remain at ease. This is the preparation of the disciples. The cord, possessing the five wisdoms and divided into twenty-five strands, should be twisted together as the very essence of all phenomena. Oṃ anyonya-anugata sarvadharmaḥ sphara sphara anupraviṣṭa sarvadharmaḥ atyanta-anupraviṣṭa sarvadharmaḥ. In length, it should be twice the size of the maṇḍala, and in thickness, one-twentieth of the door. Anoint it with a hundredfold amṛta. Having generated the wisdom cord, utter the three jaḥs and, holding it with the left fist at the navel, the wise one should strike the cord in the sky. Likewise, strike it upon the ground. Starting from half a cubit and so forth, up to a hundred cubits: first is the Brahma-line; second, strike the corner lines; third, strike the directional lines; and fourth, strike the sixteen large sections. Divide each into four small parts.

སྤྱིར་ན་ཆ་ཆུང་དྲུག་ཅུ་བཞི། ། ངོས་གཅིག་ལ་ནི་སུམ་ཅུ་གཉིས། ། དཀྱིལ་ འཁོར་ནང་ལ་བཅུ་དྲུག་ལས། ། གཉིས་ལ་གཙོ་བོའི་ཕོ་བྲང་སྟེ། ། གསུམ་བཞི་ལྔ་དྲུག་བདེ་ཆེན་གྱི། ། འཁོར་ལོ་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་བྱ། ། བདུན་པ་གྲི་གུག་ཕྲེང་བ་ལ། ། བརྒྱད་དང་དགུ་པ་ཐུགས་འཁོར་ལོ། ། བཅུ་པ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་སྟེ། ། བཅུ་གཅིག་བཅུ་ གཉིས་གསུང་ཡིན་ཏེ། ། བཅུ་གསུམ་པདྨའི་ཕྲེང་བའོ། ། བཅུ་བཞི་བཅོ་ལྔ་སྐུ་ཡི་ས། ། བཅུ་དྲུག་འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར། ། དེ་ནི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། ། ཕྱི་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་མཚན་ཉིད་ཀྱང་། ། གྲུ་བཞི་པ་ལ་སྒོ་བཞི་པ། ། རྟ་བབས་བཞིས་ནི་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། དྲ་ བ་དྲ་ཕྱེད་འཕྱང་བ་མཛེས། ། གཡེར་ཁའི་ཕྲེང་བའི་དྲ་བ་ཅན། ། མཚམས་ཀྱི་ཆ་ནི་ཐམས་ཅད་དང་། ། སྒོ་ཁྱུད་ཀྱི་ནི་ནང་རྣམས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་གྱིས་སྤྲས་དང་། ། རྡོ་རྗེ་ར་བ་མེ་འོད་བཅས། ། དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་དུ། ། ཤིང་ལ་སོགས་པའི་དུར་ཁྲོད་བྱ། ། གཞན་ ཡང་འཁོར་ལོའི་རྗེས་མཐུན་པར། ། ཇི་ལྟར་མཛེས་པ་རབ་ཏུ་བརྟག། ཐིག་སྐུད་ཆད་ན་སློབ་དཔོན་འཆི། ། དམན་དང་ལྷག་པས་ནད་འབྱུང་སྟེ། ། ཕྱོགས་ལ་འཁྲུལ་ན་སློབ་མ་མྱོས། ། དེ་བས་སྐྱོན་མེད་ཤེས་པར་བྱ། ། ཐིག་གདབ་པའོ། ། ། ། རིན་ཆེན་ལྔ་ཡི་ཕྱེ་ མའམ། ། ཡང་ན་འབྲས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ། རོ་བསྲེགས་སོལ་བའི་ཕྱེ་མའམ། ། དུར་ཁྲོད་སོ་ཕག་ལྡན་པ་ལ། ། བྷྲཱུཾ་ཁཾ་ལ་སོགས་ཡིག་འབྲུ་ལྔ། ། ཡོངས་འགྱུར་ཚོན་རྩི་ལྔ་རུ་བསམ། ། སློབ་དཔོན་དབང་ལྡན་ཕྱོགས་སུ་ནི། ། སོང་སྟེ་མཉམ་པར་བཞག་ནས་སུ། །

In general, there are sixty-four small units; on one side, there are thirty-two. Within the maṇḍala, of these sixteen, two are for the palace of the principal deity. The third, fourth, fifth, and sixth are to be made as the wheels of great bliss, an eight-petalled lotus. The seventh is a garland of curved knives; the eighth and ninth are the mind wheel; the tenth is a vajra garland; the eleventh and twelfth are the speech [wheel]; the thirteenth is a lotus garland; the fourteenth and fifteenth are the body [wheel]; and the sixteenth is surrounded by a wheel garland. That is the inner maṇḍala. As for the characteristics of the outer maṇḍala: it is square with four doors, beautifully adorned with four archways. It is lovely with hanging nets and half-nets, and possesses nets of tinkling bells. In all the intermediate spaces and within the door-surrounds, it is embellished with vajras and jewels, and has a vajra fence with a blaze of fire. Outside of that maṇḍala, one should depict the charnel grounds, such as trees and so forth. Furthermore, in accordance with the wheel, one should visualize it as beautifully as possible. If the marking cord breaks, the ācārya will die; if it is too short or too long, illness will arise; if the directions are confused, the disciple will go mad. Therefore, one should understand it to be without fault. This is the laying of the lines. [Then,] with powder of the five jewels, or else rice and so forth, or powder of charcoal from cremated corpses, or earth from a charnel ground mixed with bricks—one should visualize the five syllables, BHRŪṂ, KHAṂ, and so on, as transforming into the five pigments. The ācārya, having gone to the northeast direction and settled in meditative equipoise...

ལག་པ་གཡོན་པའི་ཁུ་ཚུར་གྱིས། ། རི་མོ་ལྔ་ནི་དགྱེ་བར་བྱ། ། འདི་ནི་ཆོས་དབྱིངས་དག་པ་སྟེ། ། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་སྒྲོལ་མཛད་པ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་པོ་ཆེ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། མེ་ལོང་ལ་སོགས་རིམ་བརྗོད་ནས། ། དཀར་དང་སེར་དང་དམར་དང་ལྗང་། ། ཀུན་གྱི་ནང་རོལ་ནག་པོ་རུ། ། ཚོན་གྱི་ཆ་ནི་རིམ་བཞིན་དགྱེ། ། ཚོན་རྩི་རེ་རེའི་ཞིང་དུ་ནི། ། སྒོ་ཡི་ཉི་ཤུ་ཆ་ཡི་ཚད། ། ཕན་ཚུན་བར་དུ་ནས་རེ་ཙམ། ། མཐོ་ལ་དྲང་བར་བྲི་བར་བྱ། ། གལ་ཏེ་ཚོན་རྩི་མི་མཉམ་ཞིང་། ། ཡོ་དང་ དམའ་བར་གྱུར་ན་ནི། ། རི་མོ་དམའ་བས་དངོས་མི་འགྲུབ། ། ཡོན་པོས་གདུང་བ་སྐྱེད་བྱེད་པ། ། དེ་ཉིད་མཐོ་བས་ནད་དུ་འགྱུར། ། ཆད་ན་སློབ་དཔོན་སློབ་མ་དག། གཉིས་ཀ་འཆི་བར་ཤེས་པར་བྱ། ། གཡས་སྐོར་མ་ཡིན་བྲིས་ན་ནི། ། རྡུལ་ཚོན་ཕུར་བུས་གདབ་ པར་འགྱུར། ། དབུས་སུ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་ནི། ། གེ་སར་ཡང་དག་ལྡན་པ་ལ། ། མཚམས་སུ་བུམ་པ་ཐོད་པས་བརྒྱན། ། གསེར་གྱི་མདོག་ཏུ་བྲི་བར་བྱ། ། མཐིང་ཤུན་ཕྱེ་མ་ལ་སོགས་པས། ། ཐུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པ། ། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོས་བསྐོར་བར་བྱ། ། བྱུ་ རུ་ལ་སོགས་མདོག་འདྲ་བས། ། གསུང་གི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པ། ། པདྨའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བ་བྲི། ། མུ་ཏིག་ལ་སོགས་ཕྱེ་མས་ནི། ། སྐུ་ཡི་འཁོར་ལོ་བྲི་བྱས་ཏེ། ། འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བར་བྱ། ། ཇི་ལྟར་པདྨའི་ཁ་དོག་བཞིན། ། སྒོ་བཞིའི་ཆ་ཡང་དེ་བཞིན་ ཏེ། ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་དཀར་པོ་སྟེ། ། ལྷོར་ནི་སེར་པོ་ཡང་དག་ལྡན། ། ནུབ་ཀྱི་ཆ་ནི་དམར་པོ་སྟེ། །

With the fist of the left hand, one should draw five lines. This is the pure expanse of reality (dharmadhātu), which liberates the realm of sentient beings. It is the great king Vajrasattva, the abode of all the Tathāgatas. Having spoken of the sequence beginning with the mirror-like [wisdom], one should draw the colors white, yellow, red, and green, with black in the center of them all, applying the pigments in their proper order. The width of each pigment should be one-twentieth of the door measurement; the intervals between them should be about the size of a barley grain, and they should be drawn high and straight. If the pigments are uneven, slanted, or low, then because the drawing is low, the ritual objective will not be accomplished; because it is slanted, it will produce torment; and because it is high, it will become a source of illness. If it is broken, one should know that both the master and the disciple will die. If it is drawn in a counter-clockwise direction, the colored powders will be struck by ritual daggers (kīla). In the center, a multicolored lotus with filaments should be drawn, adorned in the intermediate directions with vases and skull-cups, and colored like gold. With blue vitriol powder and so forth, the eight-spoked wheel of the Mind should be drawn, surrounded by a vajra wheel. With colors like coral and so forth, the eight-spoked wheel of the Speech should be drawn, surrounded by a garland of lotuses. With pearl powder and so forth, the wheel of the Body should be drawn, surrounded by a garland of wheels. Just as are the colors of the lotus, so too are the portions of the four doors: the eastern direction is white, the south is endowed with yellow, and the western portion is red.

བྱང་དུ་མརྒད་ཡང་དག་ལྡན། ། དབུས་ཀྱི་ས་ཡི་ཆ་ཉིད་ནི། ། ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་འོད་འབར་བའི། ། གྲྭ་ཡི་ཆ་ནི་ཐམས་ཅད་དང་། ། སྒོ་ཁྱུད་ཀྱི་ནི་མཚམས་རྣམས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ ཆེན་གྱིས་སྤྲས་པ། ། མཉམ་པར་གཞག་པས་ཡང་དག་བྲི། ། རྡོ་རྗེ་ར་བའི་ནང་དུ་ནི། ། དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་སྟེ། ། གཏུམ་དྲག་དེ་བཞིན་ཚང་ཚིང་དང་། ། རྡོ་རྗེ་འབར་བ་ཀེང་རུས་ཅན། ། དབང་ལྡན་དུ་ནི་མི་ཟད་གཞན། ། བྱིན་ཟ་རུ་ནི་བཀྲ་ཤིས་མཆོག། མུན་པ་དྲག་པོ་བདེན་བྲལ་དུ། ། རླུང་དུ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལའི་སྒྲ། ། ཤར་དུ་ཤིཪྵ་ཨ་ཤྭད་ཤིང་། ། ཀང་ཀེ་ཁྱད་པར་ཙུ་ཏའི་ཤིང་། ། བ་ད་དེ་བཞིན་ཀ་རཉྫ། ། ལ་ད་བར་ཀ་པར་ཐི་ཀ། དབང་པོ་དེ་བཞིན་གནོད་སྦྱིན་དང་། ། ཀླུ་ཡི་དབང་དང་གཤིན་རྗེའི་བདག། དབང་ལྡན་ དེ་བཞིན་བྱིན་ཟ་དང་། ། སྲིན་པོའི་དབང་པོ་རླུང་གི་བདག། བ་སུ་ཀི་དང་འཇོག་པོ་ཉིད། ། པད་ཆེན་ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་དང་། ། དབང་ལྡན་དང་ནི་དུང་སྐྱོང་ངོ་། ། སྒྲོགས་པ་དང་ནི་ཆེར་སྒྲོགས་དང་། ། དྲག་དང་ཡོན་ཏན་བསྟན་དེ་བཞིན། ། གང་བ་དང་ནི་དེ་བཞིན་འབེབས། ། གཏུམ་པོ་འདི་དག་སྤྲིན་དབང་ཕྱུག། རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་ཚོགས་རྣམས་དང་། ། དངོས་གྲུབ་རྫུ་འཕྲུལ་ཡང་དག་པར། ། ཐོབ་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་ནི་ཚོགས། ། དུར་ཁྲོད་དབུས་སུ་བལྟ་བར་བྱ། ། དེ་ཉིད་བསྡུས་དང་བདེ་མཆོག་དང་། ། གསང་བ་རྡོ་ རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ལས། ། དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འདི། ། མ་བྱུང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། ཚོན་དགྱེ་བའོ། ། ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་མཉམ་གཞག་པས། ། དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་ནས་དུར་ཁྲོད་སར། །

In the north, it is perfectly endowed with emerald; the central portion of the ground itself is the blazing light of sapphire. All the corners and the junctions of the door-surrounds are adorned with vajra-jewels; these should be drawn correctly by one in meditative equipoise. Within the vajra-fence, it is adorned with the eight charnel grounds: Caṇḍogra, Gahvara, Vajrajvālā, and Kaṅkāla; in the northeast is the other, Akṣaya; in the southeast is the supreme auspicious one; in the southwest is Ghorāndhakāra; and in the northwest is the sound of Kīlikīla. In the east is the Śirīṣa and Aśvattha tree; the Khaṅkha and the special Cūta tree; the Vada and likewise the Karanja; the Lada, Varaka, and Parthika. Likewise, Indra, the Yakṣa, the Lord of Nāgas, and the Lord of Yama; the Lord of the Northeast, the Lord of the Southeast, the Lord of the Rākṣasas, and the Lord of the Northwest; Vasuki and Takṣaka; Mahāpadma, Huluhuḷu, and Śaṅkhapāla in the northeast. Ghoṣa and Mahāghoṣa, Ghorasvara and Guṇasvara, Pūrṇa and likewise Vṛṣṭi—these are the fierce lords of the clouds. The hosts of Yoginīs and the assembly of Ācāryas who have truly attained accomplishments and miraculous powers should be visualized in the center of the charnel grounds. This king of maṇḍalas, from the Tattvasaṃgraha, the Cakrasaṃvara, the Guhyavajra, and the Yamāri, has never appeared before and will not appear again. This is the application of the colors. Then, the Ācārya, remaining in meditative equipoise, [proceeds] from the center of the maṇḍala to the ground of the charnel grounds.

ལྷག་ཆད་ཉེས་པའི་སྐྱོན་བསལ་ལ། ། བསྐོར་བ་ལན་གསུམ་བརྩམ་པར་ བྱ། ། བུམ་པ་མཆོད་རྫས་ལ་སོགས་པ། ། གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་རོལ་མོ་དང་། ། སིལ་སྙན་གླུ་ཡིས་སྤྱན་དྲངས་ལ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གནས་སུ་དགོད་པར་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་དུ་རིན་ཆེན་ནམ། ། གསེར་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མཛེས་པར་བྱ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ཁྲུས་བྱས་ ཏེ། ། དྲི་ཞིམ་རུས་པའི་རྒྱན་གྱིས་སྤྲས། ། རྩེ་བྲན་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཛིན་པ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ། ། བདེ་བའི་གདན་ལ་འདུག་ནས་ནི། ། བླ་མ་དམ་པ་ལཱུ་ཡི་པས། ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་རྣམས། ། བསྒོམས་ཏེ་བཟླས་པ་བྱས་པའི་མཐར། ། བཅུ་ དྲུག་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད། ། མེ་ཏོག་བདུག་པ་མར་མེ་དྲི། ། དཀར་པོ་དུང་མདོག་དམར་བ་ལྗང་། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་རྩ་བར་རྟགས། ། ཌ་རུ་ཐོད་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག། གཞན་གྱི་ཕྱག་གསུམ་དག་ན་འཛིན། ། པི་ཝང་གླིང་བུ་རྔ་ཟླུམ་མ། ། རྫ་རྔ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་ མ། ། གཉིས་ཀྱིས་རང་རང་བརྡུང་བར་བརྩོན། ། ཐ་མ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་འཛིན། ། སྔོ་སེར་དམར་པོ་ལྗང་གུའོ། ། ཕྲེང་བ་སྒེག་མོ་གླུ་གར་མ། ། དམར་དཀར་སེར་མོ་ལྗང་གུ་སྟེ། ། ཕྲེང་མ་ཕྱག་གཉིས་ཕྲེང་བ་འདྲེན། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཛིན་སྒེག་པ་མོ། ། གླུ་མ་འཁར་བའི་སིལ་ཁྲོལ་ ཏེ། ། གར་མ་པདྨའི་གར་སྐྱོད་བྱེད། ། གཞན་གཉིས་ཐོད་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག། གཟུགས་དང་རོ་དུད་རེག་དང་ཆོས། ། དཀར་དམར་ལྗང་གུ་དཀར་མོ་སྟེ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་དང་པོ་ན། ། མེ་ལོང་(དད་,དང་)དྲི་གོས་ཆོས་འབྱུང་། ། ཌ་རུ་ཐོད་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག། ལྷག་མའི་ཕྱག་ན་ གནས་པས་མཆོད། །

To clear away the faults of excess or omission, one should perform the circumambulation three times. Then, having invited [the deities] with the vase, offering substances, and so forth, along with parasols, victory banners, music, cymbals, and song, they should be arranged in the maṇḍala. The entire maṇḍala should be beautified with jewels or gold. Then, the ācārya, having bathed and adorned himself with fragrant bone ornaments, holding a vajra and bell at the tip of his topknot, sits upon a comfortable seat in the southern direction of the maṇḍala. The sublime guru Lūipa meditates upon the stages of the clear realization and, at the conclusion of the recitation, makes offerings to the sixteen goddesses. The Flower, Incense, Lamp, and Perfume goddesses are white, conch-colored, red, and green respectively. Each has one face and two arms, with the primary hands holding their respective emblems: a ḍamaru, a skull-cup, and a khaṭvāṅga. The other three hands hold a lute, a flute, and a drum. The Drum goddess has one face and four arms; with two she is intent on beating her own drum, and the last two hold a vajra and bell. They are blue, yellow, red, and green. The Garland, Graceful, Song, and Dance goddesses are red, white, yellow, and green. The Garland goddess has two arms and holds a garland. The Graceful goddess holds a vajra and bell. The Song goddess plays cymbals, and the Dance goddess performs a lotus dance. The other two hands hold a skull-cup and a khaṭvāṅga. The Form, Taste, Touch, and Dharma goddesses are white, red, green, and white. Each has one face and four arms. In the first hands, they hold a mirror, perfume, clothing, and a dharmodaya. In the remaining hands, they hold a ḍamaru, a skull-cup, and a khaṭvāṅga, and thus they make offerings.

རྐང་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟོད་བྱས་ལ། ། བཤགས་དང་གསོལ་བ་ལ་སོགས་བྱ། ། ག་ཎ་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་ཡིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཀུན་མཉེས་བྱས་ལ། ། དཔལ་ལྡན་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ལ། ། བ་ལིཾ་ཆེན་པོའི་གཏོར་མ་སྦྱིན། ། དཀྱིལ་ འཁོར་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་ནི། ། སློབ་དཔོན་རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པ་ཡིས། ། ཞི་དང་རྒྱས་པའི་སྦྱིན་སྲེག་ནི། ། སློབ་མ་སྡིག་སོགས་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར། ། ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པའི་གྲངས་རྣམས་བྱས། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་འཛིན་སློབ་དཔོན་གྱིས། ། ལྷ་ཡི་སྒོ་ནས་ཞུགས་ནས་ཀྱང་། ། ཧེ་རུ་ ཀ་དཔལ་རྒྱལ་པོ་ལ། ། ཆུ་དང་དབུ་རྒྱན་ལ་སོགས་པ། ། རྗེས་གནང་མཐའ་རུ་རིམ་བཞིན་ནོ། ། རིགས་ལ་རྗེས་གནང་ཐོབ་པ་དང་། ། སློབ་མ་ཤིས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། བདེན་པ་འདི་ནི་བསྒྲག་པར་བྱ། ། དོན་དམ་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ། ། ཉོན་ མོངས་གཅོད་པའི་དོན་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་གྱུར་པ། ། སྲིད་པའི་ཉེས་པ་བསྐྱེད་པ་ཉོན་མོངས་བཅོམ་མཛད་པ། ། རྣལ་འབྱོར་དོན་དམ་དེ་ཉིད་རྒྱལ་པོ་གྲུབ་པར་མཛོད། ། དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའོ། ། ། ། ཀུན་བྱེད་ཆུ་ཡིས་ཁྲུས་བྱས་ལ། ། དེ་ཡི་བུ་སྡུག་གདོང་ལ་ནི། ། དར་ གྱིས་ལེགས་པར་དཀྲིས་ནས་ནི། ། ཡོལ་བའི་མཐར་ནི་དྲངས་པ་ལ། ། བླ་མས་འདི་སྐད་དྲི་བར་བྱ། ། སྡུག་པ་ཁྱོད་སུ་ཅི་ལ་དགའ། ། དེས་ཀྱང་བདག་ནི་སྐལ་བ་བཟང་། ། བདེ་བ་ཆེ་ལ་རྟག་ཏུ་དགའ། ། དེ་ནས་ལས་ཀུན་བྱེད་པའི་ཆུས། ། ཡོལ་བའི་ཕྱི་རུ་བསང་གཏོར་བྱ། ། དེ་ ནས་སློབ་མས་འདི་སྐད་དུ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྐུ། ། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། །

Having offered praise with the eight-line verse, one should perform the confession, supplication, and so forth. By means of the gaṇacakra offering, one should please all the deities of the maṇḍala. To the glorious ḍākinīs, one should present the great offering cake (bali). For the purpose of accomplishing the maṇḍala, the ācārya, endowed with yoga, should perform the pacifying and enriching homa fire rituals. To purify the misdeeds and so forth of the disciples, he should perform the required number of recitations as they are accomplished. The ācārya, holding a garland of flowers, enters through the gateway of the deity. To the glorious king Heruka, the water, crown, and so forth, are granted in succession until the end of the permissions. Once the permission for the family has been obtained, in order to bring auspiciousness to the disciples, this truth should be proclaimed: "The Lion of the Proponents of the Ultimate, known as the Yogin, who has become exceedingly skilled in the meaning of severing the afflictions, who has conquered the afflictions that produce the faults of existence—may he accomplish the king of the ultimate reality of yoga." This is the accomplishment of the maṇḍala. Having bathed with the all-creating water, the beloved child’s face is carefully wrapped with silk and led to the edge of the curtain. The Guru should ask: "Beloved, who are you? What do you delight in?" The disciple replies: "I am fortunate; I always delight in great bliss." Then, with the all-creating water, a sprinkling of purification is performed outside the curtain. Then the disciple says: "I take refuge in the ācārya, the body that is the nature of all Buddhas."

དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་འཁོར་ལོ། ། རྣལ་འབྱོར་གནས་ལ་བདག་ཕྱག་འཚལ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོས་བདག་ནི་འཇུག་པར་མཛོད། ། བླ་མས་ ཀྱང་ནི་འདི་སྐད་དུ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་གྲོང་ཁྱེར་མཆོག། སྙིང་པོ་བསྡུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། བདག་གིས་སློབ་མ་གཞུག་པར་བགྱི། ། དེ་ནས་ལྷོ་(སྐོར་,སྒོར་)མངོན་ཕྱོགས་ལ། ། ཨོཾ་ན་མསྟེ་ཧཱུཾ། ན་མ་མི་ཧཱུཾ། ན་མོ་ན་མ་ཧཱུཾ། ལུས་ ངག་ཡིད་ཀྱིས་ཕྱག་གསུམ་བྱ། ། སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་རབ་བཞག་ལ། ། རྣལ་འབྱོར་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། ཨོཾ་ཡོ་ག་ཙིཏྟ་ཨུཏ་པཱ་དཱ་ཡཱ་མི། སུ་ར་ཏ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཧོཿསིདྡྷ་བཛྲ་ཡ་ཐཱ་སུ་ཁཾ། དེ་ཡི་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི། ། དེང་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་སུ་ཞུགས་ཀྱིས། ངས་ཁྱོད་ལ་ཧེ་རུ་ཀའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ། ། ཡེ་ཤེས་གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན། དངོས་གྲུབ་གཞན་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས་ཀྱི་ཁྱོད་ ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ཏ་རེ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། སྙིང་ལ་ཡང་དག་ཞུགས་པར་མཛད། ། གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་སྨྲས་ན་ནི། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དྲལ་ཏེ་གཤེགས། ། བདུད་རྩི་ལྔ་ཡི་ ཆུ་དག་ནི། ། ཐོད་པར་ལེགས་པར་བླུགས་ནས་ནི། ། མནའ་ཆུ་བླུད་ཕྱིར་འདི་སྐད་བརྗོད། ། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམྱལ་བའི་ཆུ། ། དམ་ཚིག་ཉམས་ན་སྲེག་པར་བྱེད། ། དམ་ཚིག་བསྲུངས་ན་དངོས་གྲུབ་ནི། །

To the cakra of heroes and yoginīs, the abode of yoga, I prostrate. O Protector, please lead me into the supreme city of great liberation. The Guru also says: "Into this maṇḍala, the condensed essence, the supreme city of glorious Heruka and the abode of all Tathāgatas, I shall initiate the disciple." Then, facing the southern door, one should perform three prostrations with body, speech, and mind, reciting: Oṃ namaste hūṃ, namāmi hūṃ, namo namaḥ hūṃ. Placing the vajra firmly at the heart, one should generate the yogic mind: Oṃ yoga-citta-utpādayāmi. Surata-samaya-stvaṃ hoḥ siddha-vajra yathā-sukhaṃ. To generate enthusiasm, [the Guru says]: "Today you have entered the family of all Tathāgatas. I shall generate the wisdom of Heruka within you. If by this wisdom you will attain the accomplishments of all Tathāgatas, heroes, and yoginīs, what need is there to mention other accomplishments? You must not speak of this in the presence of those who have not seen the maṇḍala, lest your samaya be impaired. Glorious Heruka has now truly entered your heart. If you speak of this method, he will immediately tear it apart and depart." Having properly poured the five nectars into a skull-cup, one says these words to make the disciple drink the oath-water: "This is your hell-water; if you violate the samaya, it will burn you. If you guard the samaya, it is the accomplishment."

རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩིའི་ཆུ་འདིས་ཐོབ། ། ཨོཾ་པཉྩ་ཨ་མྲྀ་ཏོད་ ཀ་ཋཿཋཿཋཿཧཱུཾ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ང་ཡིན་གྱིས། ངས་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱ་དགོས་སོ། ། ཁྱོད་ང་ལ་བརྙས་པར་མ་བྱེད་ཅིག། ཁྱོད་མི་བདེ་བ་མ་སྤངས་པར་ཚེའི་དུས་བྱས་ནས་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏ་རེ། དེ་ནས་ དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབས་ལ། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་བདག་ལ་དབབ་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་སྨྲར་གཞུག་གོ། ། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་བྱི་ལའི་བྲུན། ། གུ་གུལ་བུད་མེད་གོས་ཀྱི་མཐའ། ། པདྨའི་སྣོད་དུ་བཞག་ནས་སུ། ། དུར་ཁྲོད་མེ་ལ་བདུག་ པར་བྱ། ། གཡས་བརྐྱང་བ་ལ་ལེགས་བསྡམས་ཏེ། ། གཉིས་མེད་གསང་སྔགས་བཟླས་བྱས་ནས། ། སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་འཇུག། ཨོཾ་ཏིཥྛ་མ་ཧཱ་ཀྲོ་དྷ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཨ་བིད་མ་ཧེ་བིདྱཱ་རཱ་ཛཱ་ཡ་དྷི་མ་ཧེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་ནི་དཔའ་བོ་བསྐུལ་བར་བྱ། ། དེ་ ནས་གཡོན་ཐོགས་གྲོང་ཁྱེར་དུ། ། བསྐོར་བ་ལན་གསུམ་བྱས་ནས་ནི། ། བསྙེན་ནས་སྙིམ་པའི་མེ་ཏོག་དོར། ། པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གང་དུ་མེ་ཏོག་བབས། ། དེ་ཡི་རིགས་ནི་བསྟན་པར་བྱ། ། སླར་ཡང་དེ་ཉིད་བླངས་ནས་སུ། ། སློབ་མའི་མགོ་ལ་བཅིང་བར་བྱ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། མིག་ནི་འབྱེད་པར་བརྩོན་པར་མཛད། ། རྡོ་རྗེའི་མིག་ནི་བླ་ན་མེད། ། ཐམས་ཅད་མིག་ནི་ཕྱེ་བར་འགྱུར། ། ཨོཾ་བཛྲ་ནེ་ཏྲ་ཨ་པ་ཧ་ར་པ་ཊ་ལཾ་ཧྲི། ། བརྗོད་ནས་གདོང་གཡོགས་ཕུད་ནས་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་བཟང་པོ་འདི་ལ་ལྟོས། ། ད་ནི་དད་པ་རབ་ ཏུ་བསྐྱེད། །

Obtain this water of vajra-amṛta: Oṃ pañca-amṛtodaka ṭhaḥ ṭhaḥ ṭhaḥ hūṃ. From this day forward, I am your glorious Heruka. Whatever I command you to do, you must perform. Do not treat me with contempt. Otherwise, without having abandoned your misdeeds, you will pass away and fall into hell. Then, have them say: "May all the heroes and yoginīs grant their blessings, and may the glorious Heruka descend upon me!" Place the five nectars, cat dung, guggulu, and the hem of a woman’s garment into a lotus vessel and fumigate them over a charnel ground fire. Standing in the posture with the right leg extended, well-restrained, and having recited the non-dual mantra, one enters perfectly in an instant: Oṃ tiṣṭha mahākrodha āveśaya hūṃ. Oṃ śrīheruka abidha mahāvidyārājāya dhimahe svāhā. Thus, one should invoke the hero. Then, having circumambulated the city three times while holding the left [hand], and having approached, one should cast the handful of flowers: Pratīccha vajra hoḥ. Whichever part of the maṇḍala the flower falls upon, that is the family to be shown. Taking that very [flower] once more, one should bind it to the disciple’s head: "Glorious Heruka, today you shall strive to open your eyes. The vajra eye is unsurpassed; all eyes shall be opened." Oṃ vajranetra apahara paṭalaṃ hrīḥ. Having spoken thus and removed the face veil, say: "Behold this excellent maṇḍala. Now, generate supreme faith."

ཁྱོད་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་རིག་སྐྱེས། ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། འགྲོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀུན་དང་། ། དངོས་གྲུབ་བུ་ཁྱོད་སྐལ་ལྡན་འགྱུར། ། དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་བསྐྱང་བ་དང་། ། གསང་སྔགས་ལ་ཡང་བརྩོན་པར་གྱིས། ། དེ་ནས་ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཉིད་ནི། ། དབུས་ཀྱི་པདྨ་རིན་ཆེན་འཛིན། ། ཐུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མི་བསྐྱོད་པ། ། གསུང་གི་འཁོར་ལོ་སྣང་མཐའ་ཡས། ། སྐུ་ཡི་འཁོར་ལོ་རྣམ་སྣང་མཛད། ། སྦུབས་རྣམས་ཀུན་ནི་དོན་ཡོད་ལ། ། སྒོ་བཞི་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི། ། ཁ་དོག་ལྔ་ནི་ རིགས་ལྔ་ལ། ། གྲུ་བཞི་ཚངས་པའི་སྒོ་བཞི་གསུངས། ། ལོགས་བཞི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་སྟེ། ། ཀ་བ་བརྒྱད་ནི་རྣམ་ཐར་བརྒྱད། ། གདོང་བཞི་ཡེ་ཤེས་བཞི་ཡི་དོན། ། ཏྭ་ར་ཎ་ལ་སོགས་པ་ཀུན། ། སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་གསུངས། ། རྣམ་ཤེས་དག་པ་ དུར་ཁྲོད་ལ། ། ཕྱོགས་སྐྱོང་མི་དགེ་བཅུ་པོ་སྤོང་། ། སངས་རྒྱས་བརྒྱད་ཀྱི་མཚན་མ་ཤིང་། ། གདུག་པ་འཇོམས་ཕྱིར་ཤིང་བརྒྱད་དོ། ། ཐུགས་རྗེའི་རྟགས་སུ་སྤྲིན་བརྒྱད་དོ། ། དེ་ནས་ལྷ་ཡི་རྣམ་དག་ནི། ། དཔའ་བོ་ཆེ་ལ་བུ་ཁྱོད་ལྟོས། ། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ གཉིས་མེད་པས། ། ཡུམ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན། ། མཐིང་ག་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ། ། ཞལ་བཞི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བཞི། ། སྤྱན་ནི་དུས་གསུམ་མཁྱེན་པ་སྟེ། ། རྟེན་འབྲེལ་དག་པས་ཕྱག་བཅུ་གཉིས། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པས་རྒྱན་དྲུག་ལ། ། འཁོར་ལོ་ལྔ་ཡི་ ལྷ་རྣམས་ནི། ། སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས། ། ཡིན་པར་མངོན་རྟོགས་གཞུང་ལྟར་སྦྱར། ། སློབ་མ་གཞུག་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་སློབ་མས་བླ་མ་ཡི། །

You are born as a yoginī, Blessed by mantra and mudrā. With all excellent migrations, My son, you shall be fortunate in accomplishments. Maintain all the samayas And exert yourself in the secret mantra. Then, the reality of the maṇḍala: In the center, the lotus holds the jewel. The mind-cakra is Akṣobhya; The speech-cakra is Amitābha; The body-cakra is Vairocana; All the inner chambers are Amoghasiddhi. The four gates are the four applications of mindfulness. The five colors are the five families. The square is said to have the four Brahma-gates. The four sides are the four means of gathering. The eight pillars are the eight liberations. The four faces signify the four wisdoms. All the towers and so forth Are said to be the powers and so on. The charnel grounds are the purification of consciousness. The directional protectors abandon the ten non-virtues. The trees are the signs of the eight buddhas; The eight trees are for the sake of subduing the malevolent. The eight clouds are the signs of compassion. Then, the purity of the deities: My son, look upon the great hero. Because the expanse and wisdom are non-dual, He is non-dual with the consort. Blue, unstained by defects, The four faces are the four liberations. The eyes are the knowledge of the three times. The twelve arms are the purity of dependent origination. The six ornaments are the perfections. The deities of the five cakras Are the thirty-seven factors of awakening; Apply this according to the source texts of clear realization. This is the entry of the disciple. Then, the disciple [addresses] the guru:

ཞབས་ལ་དད་པས་ཕྱག་བྱ་སྟེ། ། ཐལ་སྦྱར་ཡོན་ནི་(ཕལ་,ཕུལ་)བ་ཡིས། ། དབང་བསྐུར་ དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ། ། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེས་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཇི་ལྟར་མཆོད་ཆེན་གསོལ་བ་ལྟར། ། བདག་ཀྱང་དྲང་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་དེང་བདག་གསོལ། ། དེ་ནས་ལྷོ་སྒོར་པདྨ་ནི། ། འདབ་བརྒྱད་དབུས་སུ་ཁྲི་བཤམས་ཏེ། ། སློབ་མ་བརྟག་ པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། ། རྒྱན་གྱིས་བཀླུབས་ཏེ་གཞག་པར་བྱ། ། ཆུ་རྣམས་རྣམ་རྒྱལ་བུམ་པར་བསྡུ། ། མི་བསྐྱོད་པ་རུ་བསྐྱེད་ནས་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལུས་ལ་བཙུད་ནས་སུ། ། སློབ་མའི་སྤྱི་བོར་བཀྲུ་བར་བྱ། ། དབང་བསྐུར་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི། ། ཁམས་གསུམ་ཀུན་གྱིས་ ཕྱག་བྱས་པས། ། གསང་གསུམ་གནས་ལས་འབྱུང་བ་ཡི། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཆུ་དབང་སྦྱིན། ། ཨོཾ་ཨུ་ད་ཀ་ཨ་བྷིཥིཉྩཱ་མི། ། ཤིང་དམ་རིན་ཆེན་དབུ་རྒྱན་ལ། ། རིན་ཆེན་འབྱུང་བར་བསྐྱེད་ནས་སུ། ། ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་ལུས་ལ་གཞུག། གསང་གསུམ་ གནས་ལས་འབྱུང་བ་ཡི། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དབུ་རྒྱན་དབང་། ། དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་བསྐུར་བར་བྱ། ། དབུ་རྒྱན་དམ་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོང་། ། མཚན་ཉིད་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་འདི། ། འོད་དཔག་མེད་དུ་བསྐྱེད་ནས་སུ། ། གསུང་གི་འཁོར་ལོ་ལུས་ལ་གཞུག། སངས་རྒྱས་ ཀུན་གྱི་རྡོ་རྗེའི་དབང་། ། དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་བསྐུར་བར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དོན་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བཟུང་། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་སྟྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི་ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་སེམས་དཔའ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་ བཞིན་གཤེགས། །

Prostrate with devotion at the feet, and with palms joined and an offering presented, make this supplication for the sake of the empowerment: "Just as Vajrabodhi requested the great offering from the Buddhas, so too, for the sake of my guidance, I now supplicate the Vajra of Space. Then, at the southern gate, having arranged a throne in the center of an eight-petaled lotus, the yogi who has examined the disciple should be seated, adorned with ornaments. Collect all the waters into the Victory Vase (vijaya-kalaśa). Having generated it as Akṣobhya and dissolved the maṇḍala into the body, wash the disciple upon the crown of the head. 'The great Vajra Empowerment, to which all the three realms prostrate—bestow the water empowerment of all the Buddhas, arising from the abode of the three secrets.' OṂ UDAKA ABHIṢIÑCĀMI. Upon the precious crown, generate Ratnasambhava and cause the wisdom wheel to enter the body. 'The crown empowerment of all the Buddhas, arising from the abode of the three secrets—today I shall bestow it upon you. Receive this sublime crown!' This vajra, possessing the proper characteristics, generate it as Amitābha and cause the wheel of speech to enter the body. 'The vajra empowerment of all the Buddhas—today I shall bestow it upon you. To perfectly accomplish the welfare of all Buddhas, you must hold this vajra.' OṂ VAJRA ADHIPATI STVAṂ ABHIṢIÑCĀMI TIṢṬHA VAJRA SAMAYA STVAṂ. 'The Bodhisattva without beginning or end, the Tathāgata Vajrasattva...'"

ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཀུན་བདག་ཉིད། ། རྡོ་རྗེ་སྙེམས་ཚུལ་བདག་པོའི་བདག། ཨོཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་དྲིལ་བུ་ཡང་། ། ལག་པ་གཡོན་པར་བྱིན་ནས་ནི། ། དམ་ཚིག་འཁོར་ལོ་ལུས་ལ་གཞུག། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཤེས་རབ་ དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོར་བཤད། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བ་(བཞེང་,བཞེད)། ། སྲིད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་བྲལ་བྱས། ། རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་དཔའ་ནི། ། སྲིད་པ་དམ་པ་བྱེད་པར་འགྱུར། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་སྤྱི་ བོར་ནི། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྐུ་ཡི་ཙཀྲ་བསྒོམ། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་སྟྭཾ། ཨ་བྷི་ཤིཉྩཱ་མི། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥི་ཀ་ཏ། ཤྲཱི་སྒྲ་དང་བཅས་པ་འདིས། ། རིགས་ལས་དྲངས་ཏེ་མིང་དབང་བསྐུར། ། ཆུ་དང་ཅོད་པན་རྡོ་རྗེ་དང་། ། དྲིལ་བུ་དང་ནི་མིང་ དབང་བསྐུར། ། བདེ་གཤེགས་ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་དེ། ། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཉོན་མོངས་དག། རིགས་པའི་དབང་ལྔའོ། ། ། ། སྲིད་པའི་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་། ། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཞི་བྱེད་པ། ། ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་དམ་པའི་ཐབས། ། དམ་ཚིག་རྟག་ཏུ་བསྐྱང་བར་ བྱ། ། ཡིད་ཀྱིས་ལུས་ནི་བརྟག་པའི་ཕྱིར། ། ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་ཅེས་བྱར་བརྗོད། ། དམ་ཚིག་གསུམ་ནི་བྱིན་ནས་སུ། ། དེ་ནས་སྔགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་སྦྱིན། ། ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཡི་གེ་མཆོག། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདིར་བྱིན་ལགས། ། འདི་ལ་འགོ་བར་ མཛད་དུ་གསོལ། ། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདིར་བཟུང་ལགས། ། བདག་ལ་འགོ་བར་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཞེས་པས་སྔགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བྱིན། །

Samantabhadra, the universal self, the lord of the vajra-pride, Having placed the bell born from OṂ in the left hand, One should cause the samaya-cakra to enter the body. This is explained as the melody of the insight Of all the Buddhas. You too must always hold it; The Victorious Ones intend it for supreme awakening. Becoming is pure by its very nature; By its very nature, it is made free from becoming. The being whose nature is pure Will make becoming the supreme samaya. Upon the crown of the head, Meditate on the cakra of the body of Vairocana. OṂ ŚRĪ HERUKA ADHIPATI TVAṂ ABHIṢIÑCĀMI. OṂ ŚRĪ HERUKA NĀMA ABHIṢIKTAḤ. With these words, including the sound of ŚRĪ, One is drawn from the family and the name empowerment is conferred. The water, crown, vajra, Bell, and name empowerments are conferred. The nature of the five Sugatas, The five aggregates and afflictions are purified; These are the five knowledge empowerments. The bliss of worldly existence is very slight; It pacifies great suffering. The method for supreme, ultimate bliss— The samaya must be constantly maintained. Because the body is examined by the mind, It is called the samaya of the mudrā. Having bestowed the three samayas, Then the mantra empowerment is given. "The supreme twenty-two syllables, I have bestowed them here, O Bhagavān. Please grant your protection to this. I have taken them up here, O Bhagavān. Please grant your protection to me." With these words, the mantra empowerment is bestowed.

གཞན་དོན་ནུས་པའི་གཙོ་ཆེན་གྱིས། ། དབང་བསྐུར་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དབང་བསྐུར་བ། ། འགྲོ་བ་སྐྱོབ་ཕྱིར་གཟི་བརྗིད་ཅན། ། ཇི་ལྟར་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་སོགས། ། དེ་བཞིན་བདག་ལ་དེ་གསོལ་ཅིག། དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་མི་ལྡོག་པའི། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་བདག་ལ་སྩོལ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་ནི་རྟག་ཏུ་སློབ་དཔོན་འགྱུར། ། དེ་ནས་ བརྟུལ་ཞུགས་སྦྱིན་པ་ནི། ། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་ཕྱག་ན་བསྣམས། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སིདྡྷི་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་སྟྭཾ་ཨེ་ཥ་སྟྭཾ་དྷ་ར་ཡཱ་མི་ཧཱུཾ་ཧ་ཧ་ཧ་ཧ་ཧི། ། རྡོ་རྗེ་ རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་སོ། ། ཁ་ཊྭཱཾ་ཅང་ཏེའུ་པད་སྣོད་སོགས། ། དཔའ་བོ་ཆེན་པོས་བླང་བར་བགྱི། ། ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་འདི། ། ཕྱི་རོལ་ནང་ན་ཡང་དག་གནས། ། སྤྱོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་སོ། ། གཡོན་པའི་ཕྱག་གིས་ཆོས་གོས་མཐའ། ། བརྟུལ་ཞུགས་ ཅན་གྱིས་བཟུང་བ་དང་། ། གཡས་པས་མི་འཇིགས་སྦྱིན་པར་བྱ། ། སློབ་མ་ལུང་ནི་བསྟན་པར་བྱ། ། ཨོཾ་འདི་ལྟར་ང་ཡིས་ལུང་བསྟན་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། སྲིད་པའི་མཐའ་ནི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། སྲིད་པའི་ངན་འགྲོ་ཀུན་ནས་བཏོན། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཀེ་ ཏི་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སིདྡྷི་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། བྷུར་བྷུ་བ་སྭཿ། ཁྱོད་ནི་འཁོར་ལོ་གསུམ་དབང་ཕྱུག། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་ཞེས་བྱ་བ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །

The principal [disciple], who is capable of benefiting others, should offer a supplication for the purpose of the empowerment: "O glorious Heruka, who confers empowerment, Possessing majesty to protect wandering beings, Just as [you were supplicated by] the source of qualities and others, Likewise, please grant that to me. Great Hero, grant me the irreversible empowerment. For the sake of all sentient beings, May I always become an ācārya." Then, the bestowing of the [vajra] observance: "This is the vajra of all the Buddhas, Held in the hand of glorious Heruka. You too must always carry it. Firm in the observance of glorious Heruka." OṂ SARVA-TATHĀGATA-SIDDHI-VAJRA-SAMAYA-ADHIPATI-STVAṂ EṢA-STVAṂ DHĀRAYĀMI HŪṂ HA HA HA HA HI. This is the vajra observance. The khaṭvāṅga, hand-drum, lotus vessel, and so forth, should be taken up by the great hero. This mudrā of Heruka abides perfectly both externally and internally. This is the observance of conduct. With the left hand, the edge of the dharma robe is held by the one possessing the observance, and with the right, the gesture of fearlessness is granted. The disciple is then given the prophecy: "OṂ, thus I prophesy: Vajrasattva, the Tathāgata, For the sake of accomplishing the end of existence, You have been drawn out from all the lower realms of existence." OṂ ŚRĪ HERUKA KE TINA MAḤ SARVA-TATHĀGATA-SIDDHI-SAMAYA-STVAṂ BHUR BHUVAḤ SVAḤ. "You are the lord of the three wheels, The very nature of all the Buddhas. The Tathāgatas have prophesied you By the name of glorious Heruka."

དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ དང་དཔའ་ཚོགས་དང་། ། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་བསྙེམས་ཆེན་གྱི། ། གར་ཆེན་བདེ་བས་དགའ་སྟོན་གྱིས། ། གར་རོ། ། སྒེག་དང་བཅས་པའི་ཕྲེང་བ་འབར། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་སོགས་རྣལ་འབྱོར་མ། ། དེས་ནི་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ། ཕྲེང་བ་འདི་ནི་རྒྱན་ཡིན་ནོ། ། ཕྲེང་ བའོ། ། ལུས་ཅན་ཀུན་ལ་དམ་ཆོས་ཀྱི། ། ཁྱོད་ཀྱིས་གླུ་ནི་བླང་བར་བྱ། ། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་མ་དེ་དང་། ། མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར། ། གླུའོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་ལ་དྲི་ཕུལ་ལ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་དང་། ། རྣམ་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ ཡི། ། བྱང་ཆུབ་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྒོས། ། དྲིའོ། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལ་སྤོས་ཕུལ་བས། ། བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོས་ལེགས་ཚིམ་གྱིས། ། ལུས་ཅན་བདེ་གཤེགས་ཆ་ལུགས་སུ། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཚིམ་པར་འགྱུར། ། སྤོས་སོ། ། ཆོས་ཀྱི་མར་མེ་ ལེགས་སྦར་ན། ། པདྨ་གར་དབང་རང་ཉིད་འགྱུར། ། སེམས་ཅན་མ་རིག་ལྡོངས་རྣམས་ལ། ། ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མེས་སྣང་བར་གྱིས། ། མར་མེའོ། ། ཇི་ལྟར་མིག་མཁན་རྒྱལ་པོ་ཡིས། ། འཇིག་རྟེན་རབ་རིབ་བསལ་བ་ལྟར། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ནི་མི་ཤེས་པའི། ། རབ་རིབ་ རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསལ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ནེ་ཏྲ་ཨ་པ་ཧ་ར་པ་ཊ་ལཾ་ཧྲིཿ། ཐུར་མའོ། ། ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། ། གསལ་ཞིང་དག་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། ། རྒྱུ་དང་ལས་ལས་ཀུན་ཏུ་བྱུང་། ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་གནས་མེད་པར། ། དེ་ལྟར་ཆོས་ འདི་ཤེས་གྱིས་ལ། ། སེམས་ཅན་དོན་ནི་མཉམ་མེད་གྱིས། །

From this day forth, the perfect Buddhas, the yoginīs, and the hosts of heroes, through the great dance of the supreme pride of insight and method, rejoice in the festival of bliss. This is the dance. Adorned with grace, the garland blazes. The yoginīs, including all the Buddhas and the rest, shall never be separated from you; this garland is your ornament. This is the garland. You must sing the song of the sublime Dharma for all embodied beings. Then, you and those yoginīs will experience supreme bliss. This is the song. Offer fragrance to the Victorious Ones. Through discipline, meditative concentration, insight, and the vision of the wisdom of liberation, perfume the bodies of all embodied beings with awakening. This is the fragrance. By offering incense to the perfect Buddhas, satisfy them well with excellent conduct. May embodied beings, in the likeness of the Sugatas, be satisfied by wisdom. This is the incense. When the lamp of the Dharma is well lit, you yourself become Padmanarteśvara. For sentient beings blinded by ignorance, illuminate them with the lamp of wisdom. This is the lamp. Just as the King of the Eye-Physicians cleared away the cataracts of the world, so too, my son, the Victorious Ones have cleared away the cataracts of your ignorance. Oṃ vajranetra apahara paṭalaṃ hrīḥ. This is the probe. All phenomena are like reflections: clear, pure, and untroubled. They are ungraspable and inexpressible, arising entirely from causes and actions. Without intrinsic nature and without abiding, know these phenomena to be thus, and act for the incomparable benefit of sentient beings.

འོན་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་མ་སྲས་སྐྱེ། ། མེ་ལོང་ངོ་། ། ཁྱོད་ནི་ཐེ་ཚོམ་དོགས་མེད་པར། ། ཡིད་གཉིས་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། ། ཆོས་ཀྱི་དུང་ནི་བླ་མེད་པ། ། དྲ་མེད་ཀུན་དུ་དགང་བར་གྱིས། ། དུང་ངོ་། ། ཞི་དང་རྒྱས་ དང་དབང་དང་དགུག། སྡང་བར་བྱ་དང་གནས་པ་དང་། ། བསད་དང་བསྐྲད་པ་ལ་སོགས་ཏེ། ། ལས་དེ་རྣམས་ནི་གྲུབ་པར་གྱིས། ། རལ་གྲི་མིག་སྨན་ས་འོག་དང་། ། ཤིང་ལྷམ་དེ་བཞིན་རི་ལུ་སྟེ། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་དངོས་གྲུབ་རྣམས། ། ཅི་དགའ་བར་ནི་སྒྲུབ་པར་ གྱིས། ། ཤེས་རབ་ཐབས་དག་རང་བཞིན་གྱིས། ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་དུ། ། སྐྱོ་དུབ་དོགས་པ་མ་བྱེད་པར། ། དེ་ནི་སེམས་ཅན་དོན་རྣམས་ཀྱིས། ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་མཐར་ཐུག་པར། ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་འདུལ་འགྱུར་བ། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བླ་ན་མེད། ། ཀུན་ ནས་རབ་ཏུ་བསྐོར་བར་གྱིས། ། དགུན་ཟླ་འབྲིང་པོ་ནས་བརྩམས་ནས། ། ཡར་ངོ་མར་ངོའི་ཚེས་བཅུ་ལ། ། འབད་པས་དཔའ་བོ་ཆང་སོགས་ཀྱིས། ། རྡོ་རྗེ་ལྷ་མོ་རབ་ཏུ་མཆོད། ། གསང་བ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། མཆོག་ཏུ་རབ་ཞུགས་མཐོང་བས་ ན། ། དེ་ཁྱོད་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ལས། ། རྣམ་གྲོལ་བཟང་པོར་འགྱུར་བར་གནས། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་མཉམ་གསུངས་པའི། ། རྗེས་གནང་མཆོག་ཏུ་དབུགས་དབྱུང་བ། ། དངོས་གྲུབ་མཚན་ཉིད་སྡོམ་པ་ནི། ། འདི་དག་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བར་གྱིས། ། སློབ་མ་དད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། ། བླ་མའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། ། གཙོ་བོས་ཇི་ལྟར་བཀའ་སྩལ་པ། ། དེ་ལྟར་བགྱི་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱ། ། དབང་བསྐུར་རྗེས་གནང་ཐོབ་པ་ཡི། ། བྱ་བ་བྱས་པས་རབ་དགོད་ཅིང་། །

Nevertheless, the Yoginī is born as a son. [This is] the mirror. Without doubt or hesitation, with a mind free of dualism, you must completely fill the unsurpassed Dharma conch, which is stainless. [This is] the conch. Pacifying, enriching, magnetizing, and summoning; causing hatred, immobilizing, killing, expelling, and so forth—accomplish these activities. The sword, eye-salve, the underworld, the wooden sandals, and likewise the pill—accomplish these siddhis of the Yoginīs as you please. By the very nature of wisdom and method, like a wish-fulfilling jewel, do not fall into weariness or doubt. For the sake of sentient beings, until the ultimate heart of awakening, turn the unsurpassed wheel of Dharma in every way, however beings are to be tamed. Beginning from the middle month of winter, on the tenth day of the waxing and waning moon, diligently worship the Vajra Goddess with liquor and other offerings of the heroes. By seeing and entering the supreme secret maṇḍala, you will be liberated from all misdeeds and abide in excellence. Always maintain these vows, which are the characteristics of accomplishment and the supreme encouragement and authorization spoken in unison by all the Buddhas. With the power of faith, the disciple prostrates at the feet of the Guru and says, "I shall do exactly as the Lord has commanded." Having received the empowerment and authorization, and having fulfilled the task, one should be joyful.

ཀུན་དུ་དགའ་བར་བྱེད་བ་ཡི། ། འཇམ་ པའི་ཚིག་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། ། དེང་དུས་བདག་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡོད། ། བདག་གི་གསོན་པ་འབྲས་བུར་བཅས། ། དེ་རིང་སངས་རྒྱས་རིགས་སུ་སྐྱེས། ། སངས་རྒྱས་སྲས་སུ་ད་གྱུར་ཏོ། ། རྟོག་པའི་མཚོན་ཆེན་རབ་འཇིགས་པ། ། ཉོན་མོངས་ འདམ་ནི་རྒལ་དཀའ་ཞིང་། ། མནར་མེད་ལ་སོགས་སྐྱེ་བ་འཁྲུངས། ། མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་བསྒྲལ་ལོ། ། བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡི། ། བྱང་ཆུབ་དམ་པ་བདག་འཚལ་བ། ། ཁྱོད་ཞབས་ལམ་གྱི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། ། རྫོགས་པ་ཉིད་དུ་བདག་གྱུར་ཏོ། ། སློབ་དཔོན་དབང་བསྐུར་ཡང་དག་རྫོགས། ། བུམ་པ་ལས་ནི་བྱུང་བའོ། ། གཉིས་པ་གསང་བ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ། གསུམ་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཡིན། ། བཞི་པ་དེ་ལྟར་ཡང་དེ་བཞིན། ། དབང་བསྐུར་འདི་དག་ཡང་དག་ལྡན། ། དེ་ནི་དམ་ཚིག་ཅན་ཞེས་བྱ། ། བླ་མའི་ངག་ ལས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ། མཆོག་དབང་གསུམ་པོ་གསལ་མ་བྱས། ། རྫོགས་སོ། ། ། ། དེ་ནས་གཞན་ཡང་རབ་གནས་ཀྱི། ། ཆོ་ག་ཕ་རོལ་སོན་པ་བཤད། ། སྔར་བཤད་མཚན་ཉིད་ལྡན་པ་ཡི། ། སློབ་དཔོན་དུ་ནི་རབ་ཏུ་བརྟག། ལུགས་མ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་ པའི། ། སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི། ། རབ་གནས་དོན་དུ་ས་སྦྱང་ཞིང་། ། བླ་རེ་རྒྱལ་མཚན་བ་དན་རྣམས། ། བརྒྱན་ཅིང་ས་ནི་ཡོངས་སུ་གཟུང་། ། སྐུ་གཟུགས་སམ་ནི་གླེགས་བམ་མམ། ། བྲིས་སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྣམས། ། མདུན་རོལ་དུ་ནི་གནས་པར་ བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ནམ་མཁར་གནས། ། ཉེར་སྤྱོད་ལྔ་ཡིས་ཡང་དག་མཆོད། ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ས་མ་ཡ་ཧོ། ། ལན་གསུམ་དུ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། །

One should speak gentle words that bring universal joy: "Today my life has borne fruit; my living has become fruitful. Today I am born into the family of the Buddha; I have now become a child of the Buddha. The great, terrifying weapon of conceptual thought and the mire of afflictions are difficult to cross, and the births in Avīci and other hells have been produced. O Protector, you have delivered me! Having abandoned all habitual tendencies, I seek the supreme awakening. Through the kindness of the path of your feet, I have become perfected. The master empowerment is perfectly complete, arising from the vase. The second is the supreme secret; the third is the wisdom-gnosis; and the fourth is likewise so. Possessing these empowerments perfectly, one is called a holder of the samaya. Because they are realized through the words of the guru, the three supreme empowerments have not been explained here. This is complete. Furthermore, I shall now explain the ritual for consecration that has reached the further shore. One should thoroughly examine the master who possesses the characteristics previously described. For the sake of consecrating cast images, those fashioned through assembly, and so forth, the site should be purified. Adorned with canopies, victory banners, and streamers, the ground is fully taken hold of. The images, or the volumes of scripture, or the complete painted scrolls should be placed in front. The maṇḍala-cakra remains in the sky; one should perfectly worship it with the five sensory offerings. Recite three times: samayas tvaṃ, samaya hoḥ."

ཇི་ལྟར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན། ། དགའ་ལྡན་ཡང་དག་གཟིགས་ནས་ནི། ། ལྷ་མོ་སྒྱུ་ འཕྲུལ་ལྷུམས་ཞུགས་ལྟར། ། དེ་བཞིན་འདིར་ནི་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། ཆེ་གེ་ཞེས་བྱའི་དོན་དུ་ནི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡོངས་སྤེལ་ཕྱིར། ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་འདི་བཞེས་ཏེ། ། མགོན་པོ་འདིར་ནི་རྟག་བཞུགས་མཛོད། ། ཚིག་འདིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ རྣམས། ། ལྷག་པར་གནས་པར་བྱས་ནས་ནི། ། མཁས་པ་ཡིས་ནི་བསྟོང་བྱས་ན། ། ཡུངས་ཀར་གྱིས་ནི་བསྐོར་ནས་ཀྱང་། ། ལན་གསུམ་དུ་ནི་སྦྱང་བར་བྱ། ། འདག་ཆལ་གྱིས་ནི་ཁྲུས་ཀྱང་བྱ། ། དྲི་ཞིམ་ལྡན་པའི་མར་གྱིས་བྱུག། སླར་ཡང་བུམ་པ་སོ་སོ་ཡི། ། སྐུ་ གཟུགས་རྣམས་ནི་ཁྲུས་ཀྱང་བྱ། ། ཕྱི་ནས་ནམ་མཁར་གནས་པ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། ལུགས་མ་ལ་སོགས་རབ་ཞུགས་བྱ། ། ཡུལ་ཆོས་ལ་སོགས་ཇི་བཞིན་དུ། ། ལས་བཅུ་ཡི་ནི་བྱ་བ་བྱ། ། སྤྱན་ནི་དབྱེ་བ་བྱས་ནས་སུ། ། རྡོ་རྗེའི་སྤྱན་ དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། ཇི་ལྟར་མིག་མཁན་རྒྱལ་པོ་ཡིས། ། འཇིག་རྟེན་ལིང་ཐོག་བསལ་བ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན། ། སེམས་ཅན་དོན་དུ་དབྱེ་བར་བགྱི། ། ཨོཾ་ཙཀྵུ་ཙཀྵུ་ས་མནྟ་ཙཀྵུ་བི་ཤོ་དྷ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ། དངུལ་གྱི་རྣ་བྲུས་སྙན་ཕྱེ་ལ། ། རྡོ་རྗེའི་ སྙན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། འགྲོ་རྣམས་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པ་ལ། ། རྒྱལ་བས་ཆོས་ཀྱི་དུང་བུས་ལྟར། ། དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། རྒྱལ་བའི་སྙན་ནི་དབྱེ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་དི་བྱ་ཀརྞ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ། གསེར་གྱི་རྨང་ཙེས་ཤངས་ཕྱེ་ལ། ། རྡོ་རྗེའི་ཤངས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ། །

Just as all the perfect Buddhas, Having truly beheld Tuṣita, Entered the womb of the goddess Māyādevī, So too, I pray, may you remain here. For the sake of [name], In order to fully increase the bodhicitta, Please accept these flowers and so forth, And remain here forever, O Protector. With these words, having caused the Tathāgatas To be specially present, the wise one should offer praise. Having surrounded [the image] with white mustard seeds, One should purify it three times. One should also bathe it with cleansing soap And anoint it with fragrant butter. Furthermore, one should bathe the images Of the individual vases. Afterwards, the Blessed One, the maṇḍala-cakra Abiding in the sky, should enter the cast images and so forth. In accordance with the local customs and so forth, One should perform the ten ritual actions. Having performed the opening of the eyes, One should consecrate them as vajra-eyes. Just as the King of the Eye-Physicians Removed the cataracts of the world, So too, for the sake of sentient beings, I shall open the eyes of the Victorious Ones. OṂ CAKṢU CAKṢU SAMANTA CAKṢU VIŚODHAYE SVĀHĀ. Having opened the ears with a silver ear-scoop, One should consecrate them as vajra-ears. Just as the Victorious One blew the Dharma conch For those beings destitute of Dharma, So too, for the sake of sentient beings, I shall open the ears of the Victorious Ones. OṂ DIVYAKARṆĀYE SVĀHĀ. Having opened the nose with a golden probe, One should consecrate them as vajra-noses.

ཟག་བཅས་ཕུང་པོ་དྲི་སྤངས་པའི། ། འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། རྣམ་པར་དག་པའི་དྲི་བསྐྱེད་ལྟར། ། རྒྱལ་བའི་ཤངས་ནི་དབྱེ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་དྱི་བྱ་གྷྲ་ཎ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ། ཞལ་ཐུར་གྱིས་ཞལ་ཕྱེ་ལ། ། རྡོ་རྗེའི་ཞལ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། ཆོས་ཀྱི་རོ་ཡི་དགའ་བ་ ཡིས། ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཚིམ་མཛད་པ། ། རོ་མཆོག་བརྒྱ་ལྡན་ཞལ་ཟས་རྣམས། ། དབུལ་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་ཞལ་དབྱེ་འོ། ། ཨོཾ་དི་བྱ་མུ་ཁ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཚེམས་ཤིང་གིས་ཚེམས་ཕྱིས་ལ། ། རྒྱལ་བའི་ཚེམས་དཀར་བཞི་བཅུ་ལ། ། མི་གཙང་རྡུལ་གྱིས་མ་གོས་ཏེ། ། བཀུར་སྟི་རིན་ཆེན་ལྗོན་ཤིང་གིས། ། རྒྱལ་བའི་ཚེམས་ནི་དབྱི་བར་བྱ། ། རས་ཀྱིས་སྐུ་ཕྱིས་ལ། རྒྱལ་བས་ཉེས་པའི་སྐྱོན་སྤངས་ཀྱང་། ། སེམས་ཅན་ཉེས་པ་སྦྱང་སླད་དུ། ། རས་དཀར་གཙང་མའི་ཕོ་ལྡི་ཡིས། ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱིའོ། ། ཨོཾ་ཀཱ་ཡ་བི་ཤོ་ དྷ་ནེ་སྭཱ་ཧཱ། རབ་བྱུང་ཡིན་ན་གསེར་གྱི་སྤུ་གྲིས་དབུ་སྐྲ་བཞར་ལ། ། ཇི་ལྟར་རང་བྱུང་མཆོད་རྟེན་དུ། ། རྒྱལ་བས་ཁྱིམ་པའི་རྟགས་སྤངས་ལྟར། ། འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། ཁྱིམ་པའི་རྟགས་ནི་སྤང་བར་བྱ། ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ཆ་བྱད་ ཡིན། ། རྒྱལ་བའི་དབུ་སྐྲ་ལྕང་ལོ་ལ། ། དུག་གསུམ་དྲི་མས་མ་གོས་ཏེ། ། བཀུར་སྟི་དུང་གི་སོ་མང་གིས། ། རྒྱལ་བའི་དབུ་སྐྲ་བཤད་པར་བྱ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་བ་ན་གནས་པ་རྣམས་ལ་མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཕུལ་ལ། འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་ པའི་ཕྱིར། ། རིག་པའི་གནས་ལྔ་དག་ལ་བསླབ་བྱ་ཞེས། ། ཇི་ལྟར་ཐུགས་དམ་རྒྱ་ཆེར་བཞེས་པ་ལྟར། །

Just as the scent of the aggregates, which are tainted and defiled, is removed, and the scent of complete purity is produced for the sake of sentient beings, so shall the nose of the Victorious One be opened. OṂ DHYĀNA-YE SVĀHĀ. With a mirror, the face is opened; it is blessed as the vajra face. Through the joy of the taste of the Dharma, may all wandering beings be satisfied. To offer food endowed with a hundred supreme flavors, the mouth of the Victorious One is opened. OṂ DHYĀNA-MUKHAYE SVĀHĀ. With a tooth-stick, the teeth are cleaned. The forty white teeth of the Victorious One are unstained by the dust of impurity. With a precious tree of honor, the teeth of the Victorious One are polished. With a cloth, the body is wiped. Although the Victorious One has abandoned the faults of defects, in order to purify the faults of sentient beings, the bodies of the Victorious Ones are wiped with a clean white cotton cloth. OṂ KĀYA-VIŚODHANE SVĀHĀ. If one is an ordained monk, the hair is shaved with a golden razor. Just as the Victorious One abandoned the signs of a householder at the self-arisen caitya, so for the sake of sentient beings, the signs of a householder are to be abandoned. The hair of the Victorious One is like the locks of a universal monarch; unstained by the impurities of the three poisons, the hair of the Victorious One is combed with a conch-shell comb of honor. Having offered the necessary requisites to the bodhisattvas dwelling in saṃsāra, for the benefit of all wandering beings, and just as the vast vow was taken to train in the five fields of knowledge:

མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ནི་དབུལ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་བོ་དྷི་སཏྭ་ཨུ་པ་ཡུ་ཀ་ས་པ་རི་ཝཱ་ར་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ། དེ་ནས་རྫས་ཀྱི་མཆོད་པའམ། ། འདོད་ཡོན་ལྔ་ཡི་མཆོད་པ་ལས། ། སྤྱན་ ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ། ། ཅི་རིགས་པར་ནི་མཆོད་པར་བྱ། ། དེ་ནས་མངའ་ཆེ་བའི་རྫས་དབུལ་ཏེ། ། རིན་ཆེན་བདུན་དང་བཀྲ་ཤིས་བརྒྱད། ། སྨན་ལྔ་ལ་སོགས་མཁོ་བའི་རྫས། ། རྡོ་རིང་གླེགས་ཐག་ལ་སོགས་དབུལ། ། རིན་ཆེན་མངའ་དབུལ་ འདིར་མི་བརྗོད། ། བཀྲ་ཤིས་བརྒྱད་ཀྱི་མངའ་དབུལ་བ། ། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ། ། བཀྲ་ཤིས་དཔལ་བེའུ་གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ། ། དགེ་བའི་དོན་དུ་མངའ་བ་ལྟར། ། བདག་གིས་དཔལ་བེའུ་དབུལ་བར་བགྱི། ། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ། ། གསེར་གྱི་ འཁོར་ལོ་མུ་ཁྱུད་ཅན། ། ཚངས་པ་ཆེན་པོས་ཕུལ་བ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་དབུལ་བར་བགྱི། ། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ། ། གདུགས་དཀར་གསེར་གྱི་ཡུ་བ་ཅན། ། ཕུལ་བ་དེ་བཞིན་བདག་དབུལ་གྱིས། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཇི་ལྟར་སྔོན་ གྱི་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཉོན་མོངས་བདུད་ལས་རྒྱལ་བ་ཡི། ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་ཕུལ་བ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་དབུལ་བར་བགྱི། ། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ། ། རེ་བ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་མཛད་པའི། ། བུམ་པ་བཟང་པོ་ཕུལ་བ་ལྟར། ། བདག་གིས་ ཅི་བཞིན་དབུལ་བར་བགྱི། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ། ། འདམ་གྱི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པའི། ། པདྨ་དཀར་པོ་ཕུལ་བ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་དབུལ་བར་བགྱི། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། །

One should offer the necessary requisites: oṃ bodhisattva upayukta saparivāraye svāhā. Then, from among the material offerings or the offerings of the five sensory qualities, one should offer them as appropriate to the sense bases, such as the eyes and so forth. Next, one should offer the great sovereign substances: the seven precious jewels, the eight auspicious symbols, the five medicines and other necessary substances, and the stone pillar, the book-straps, and so forth. The offering of the precious sovereign substances is not described here. Regarding the offering of the eight auspicious symbols: Just as the previous Buddhas were offered the auspicious śrīvatsa and the swirling nandyāvarta for the sake of virtue, so too do I offer the śrīvatsa. Just as the previous Buddhas were offered the golden wheel with its rim by the Great Brahmā, so too do I offer it. Just as the previous Buddhas were offered the white parasol with its golden handle, so too do I offer it; I pray that you accept it as you please. Just as the previous Buddhas were offered the victory banner of Dharma that triumphs over the Māras of the afflictions, so too do I offer it. Just as the previous Buddhas were offered the excellent vase that fulfills all hopes, so too do I offer it; I pray that you accept it as you please. Just as the previous Buddhas were offered the white lotus unstained by the defects of the mud, so too do I offer it; I pray that you accept it as you please.

ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་ སངས་རྒྱས་ལ། ། སྙན་པ་ཕྱོགས་བཅུར་སྒྲོགས་པ་ཡི། ། བུད་དུང་གཡས་འཁྱིལ་ཕུལ་བ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་དབུལ་བར་བགྱི། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ། ། ན་བཟའ་གསེར་གྱི་ངང་རིས་ཅན། ། ཕུལ་བ་དེ་བཞིན་ བདག་དབུལ་གྱིས། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། དེ་ལས་གཞན་པའི་མངའ་དབུལ་བ་ནི། བདེ་གཤེགས་རྣམས་ལ་འབྲུ་ཕུལ་བས། ། ཟས་ཀྱི་འབྱོར་པ་ལྡན་པ་དང་། ། དགེ་བའི་ལོ་ཏོག་རྒྱས་གྱུར་ཅིག། རིན་ཆེན་སྣ་ལྔ་ཕུལ་བ་ཡིས། ། བདག་དང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ ཀྱི། ། དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་། ། ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་གྱུར་ཅིག། བདེ་གཤེགས་རྣམས་ལ་སྨན་ཕུལ་བས། ། ཉོན་མོངས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི། ནད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བྱང་གྱུར་ནས། ། ཐུགས་རྗེའི་སྨན་གྱིས་གདུལ་གྱུར་ཅིག། སྙིང་པོ་རྣམ་པ་ལྔ་ ཕུལ་བས། ། བདག་དང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ་རྟོགས་ཏེ། ། ཡང་དག་སྙིང་པོ་ལྡན་གྱུར་ཅིག། དེ་ནས་གུར་གུམ་ལ་སོགས་ཆུས། ། དྲི་བསྒོའི་ཕྱིར་ན་བཀྲུ་བར་བྱ། ། མཆོད་རྟེན་གླེགས་བམ་ལ་སོགས་ལ། ། དབང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་མེད་པའི་ ཕྱིར། ། སྤྱན་དབྱེ་ལ་སོགས་བྱ་མི་དགོས། ། སྐུ་ཕྱི་བ་དང་ཁྲུས་བྱ་སྟེ། ། རྡོ་རིང་ཐེམ་སྐས་སྲོག་ཤིང་དང་། ། འཁོར་ལོ་ཆར་ཁབ་རྒྱལ་མཚན་དང་། ། གདུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས། ། མཆོད་རྟེན་རྣམས་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། གསུང་གི་རྟེན་དུ་གནས་གྱུར་ན། ། གླེགས་ཤིང་ཕུལ་ལ། ཆོས་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་དག་པ་ལ། ། སྡོམ་དང་མི་སྡོམ་མཚན་མ་གཉིས་མེད་ཀྱང་། །

Just as in the past, to the Buddhas, A right-spiraling conch shell was offered That proclaims renown throughout the ten directions, So too shall I offer this; I pray that you accept it as you please. Just as in the past, to the Buddhas, Robes with golden patterns were offered, So too shall I offer these; I pray that you accept them as you please. Regarding other offerings of dominion: By offering grain to the Sugatas, May there be an abundance of food And may the harvest of virtue flourish. By offering the five kinds of precious gems, May the suffering of poverty for myself And all wandering beings be pacified, And may we possess perfect wealth and enjoyments. By offering medicine to the Sugatas, May the suffering of the eighty-four thousand diseases Of the afflictions be purified, And may they be tamed by the medicine of compassion. By offering the five kinds of heart essences, May I and all wandering beings Realize the five aspects of primordial wisdom And possess the authentic heart essence. Then, with water such as saffron and so forth, One should perform the cleansing to infuse the fragrance. For caityas, scriptures, and the like, Since they lack the sense bases and faculties, It is unnecessary to perform the opening of the eyes and so forth. One should perform the wiping and bathing of the body. The stone pillar, the steps, the life-tree, The wheel, the rain-shield, the victory banner, The parasol, and other such requisites Should be offered to the caityas. If they are to serve as supports for the Speech, One offers the wooden covers for the scriptures: Although in the expanse of reality, pure like space, There are no dual signs of restraint or non-restraint,

ཉི་ཟླ་ལྟ་བུའི་གླེགས་ཤིང་འདི་ཕུལ་བས། ། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་འབྲེལ་བར་ཤོག། གླེགས་ཐག་ཕུལ་ལ། ཆོས་དབྱིངས་འགྱུར་ མེད་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ལ། ། བཅིངས་དང་མ་བཅིངས་མཚན་མ་གཉིས་མེད་ཀྱང་། ། རིན་ཆེན་སྣ་ལྔའི་གླེགས་ཐག་འདི་ཕུལ་བས། ། འགྲོ་བའི་དོན་ལ་རྒྱ་ལག་ཕྱེད་པར་ཤོག། ན་བཟའ་ཕུལ་ལ། རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་དམ་ཆོས་བདུད་རྩི་ལ། ། རིན་ཆེན་ སྣ་ཚོགས་རིན་ཆེན་རྒྱན་སྤྲས་པའི། ། རིན་ཆེན་བརྒྱན་པའི་ན་བཟའ་འདི་གསོལ་བས། ། ཆུ་ལ་སོགས་པའི་བར་ཆད་མེད་པར་ཤོག། དེ་ལྟར་མངའ་དབུལ་བྱས་ནས་ཀྱང་། ། སྦྱིན་སྲེག་ལས་ཀྱིས་རྫོགས་པར་བྱ། ། ལྷ་ཀུན་ཞལ་ནི་མེ་ཡིན་པས། ། མཁས་པས་རབ་ ཏུ་གནས་པར་བྱ། ། རབ་གནས་ཡང་དག་རྫོགས་དུས་སུ། ། བསྟོད་དང་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། ། བྲོ་དང་གར་སོགས་སིལ་སྙན་སྒྲ། ། ཇི་ལྟར་སྙེད་པ་རབ་ཏུ་བརྗོད། ། ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཚད་མ་དང་། ། དེས་བཤད་གསུང་ནི་ཚད་མར་གྱུར་པ་སྟེ། ། བདེན་པ་ དེས་ན་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་འདིར། ། རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་རྒྱུར་ནི་འགྱུར་བར་ཤོག། ཙཱ་རུ་བཟའ་བར་ལྡན་པ་དང་། ། ཆོ་གར་ཡང་དག་ལྡན་པ་ཡིས། ། རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ལེགས་འདུས་ཏེ། ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་བསྐོར། ། འབྱུང་པོ་རྣམས་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན། ། སྟོན་མོ་དང་ནི་ཡོན་དབུལ་བས། ། སྐྱེ་བོ་ཚིམ་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱ། ། ལྷ་ཡི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་ལ་སོགས། ། གང་ཚེ་རྟག་ཏུ་གནས་གྱུར་པ། ། མཆོད་དང་མཆོད་བྱ་མཉམ་ལྡན་པར། ། དེ་ཚེ་ད་ལྟ་ཡང་དག་གཞུག། ང་ཡིས་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཡིས། ། གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་ པ་ཡི། །

By offering these book-covers, which are like the sun and moon, may the expanse and primordial wisdom be joined in non-duality. Offering the book-bands: Although the unchanging vajra nature of the expanse of reality is free from the dualistic marks of being bound or unbound, by offering these book-bands of the five kinds of precious gems, may the welfare of beings be extensively accomplished. Offering the robes: To the nectar of the sublime Dharma, the source of precious jewels, by offering these robes adorned with various precious ornaments, may there be no obstacles such as water and the like. Having thus performed the consecration, one should complete it with the ritual of the fire offering (homa). Since the mouths of all the deities are fire, the wise should perform the consecration. At the time the consecration is perfectly completed, one should recite praises and verses of auspiciousness, and perform whatever dances, songs, and sounds of cymbals are available. The goddesses’ samaya is authoritative, and the speech they have spoken is authoritative; by that truth, may the goddesses here become the cause for [this place] to be cared for. Possessing the caru food and the perfect ritual, the yoginīs should assemble well and turn the great wheel of the feast (gaṇacakra). One should give torma offerings to the bhūtas, and by means of the banquet and the offering of fees, satisfy and enrich the people. When the guardians of the world of the gods and others are always present, then, at that time, one should properly engage in the equality of the worshipper and the object of worship. By my consecration, may the temple and so forth—

ཇི་སྲིད་གནས་པ་དེ་སྲིད་དུ། ། བསྲུང་ཞིང་ཁྱེད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྐྱོངས། ། བརྗོད་ནས་བཟོད་པར་གསོལ་བྱ་སྟེ། ། གང་ཡང་བདག་བློ་གཏི་མུག་པས། ། ལེགས་སྤྱད་འདི་ལ་ཉེས་གྱུར་གང་། ། འདི་ཀུན་བྱ་བ་གང་ཉེས་པ། ། འདི་ནི་ཁྱེད་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། ། ཁྱེད་ཀྱིས་ སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་མཛད། ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཡུལ་དུ་གཤེགས་འཚལ་ཏེ། ། སླར་ཡང་འབྱོན་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། བརྗོད་ནས་ཡེ་ཤེས་ལྷ་རྣམས་གཤེགས། ། དམ་ཚིག་བསྡུས་ནས་ཤེས་རབ་ཐབས། ། ཆོ་ག་གཉིས་ཀྱིས་རབ་ བསྲུངས་ཏེ། ། སློབ་དཔོན་སློབ་མ་ལེགས་པར་གནས། ། དབང་བསྐུར་རབ་གནས་རྫོགས་ནས་སུ། ། སྟོན་མོ་དང་ནི་ཡོན་ཡང་དབུལ། ། སྐྱེ་བོ་ཚིམ་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱ། ། དམངས་རིགས་སྟོང་ཕྲག་གཉིས་དག་ཀྱང་། ། བྲམ་ཟེ་གཙང་མ་གཅིག་དང་འདྲ། ། བྲམ་ཟེ་ སྟོང་ཕྲག་གཉིས་དང་ནི། ། དགེ་སློང་གཅིག་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱར། ། དགེ་སློང་སྟོང་ཕྲག་གཉིས་དང་ནི། ། རྡུལ་མེད་པ་ནི་གཅིག་དང་སྦྱར། ། རྡུལ་མེད་སྟོང་ཕྲག་གཉིས་དང་ནི། ། ཡེ་ཤེས་ལྡན་པ་གཅིག་དང་སྦྱར། ། ཡེ་ཤེས་ལྡན་པ་སྟོང་ཕྲག་གཉིས། ། སློབ་དཔོན་ གཅིག་དང་མཉམ་པར་བཤད། ། དེ་ནས་བླ་མ་དག་ལ་ཡོན། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་དབུལ། ། གསེར་ནི་བརྒྱ་སྟོང་དབུལ་བ་དང་། ། རིན་ཆེན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། ། རས་ནི་ཟུང་འགྱུར་བརྒྱ་ཉིད་དང་། ། གླང་པོ་རྟ་དང་ཡུལ་འཁོར་དང་། ། རྣ་རྒྱན་དང་ནི་ གདུ་བུ་དང་། ། མགུལ་རྒྱན་སོར་གདུབ་དམ་པ་དང་། ། གསེར་ལས་བྱས་པའི་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས། ། ཆུང་མ་བཟང་དང་བུ་མོ་ཉིད། །

"For as long as you remain, protect and care for us well." Having spoken thus, one should request forbearance: "Whatever faults have occurred in this well-performed rite due to the delusion of my own mind, or whatever errors were committed in these activities, I ask you to grant me forbearance for all of them. You have accomplished every benefit for sentient beings; please bestow the appropriate accomplishments. I pray that you depart for the realm of the Buddhas, but please return once again." Having spoken, the wisdom deities depart. The samayas are withdrawn, and through the two rituals of wisdom and method, they are thoroughly protected. The master and disciples remain in a state of well-being. Once the empowerment and consecration are complete, a feast and offerings should be presented. One should satisfy and enrich the people. Two thousand commoners are equal to one pure brahmin. Two thousand brahmins are equated with one monk. Two thousand monks are equated with one stainless one. Two thousand stainless ones are equated with one possessor of wisdom. Two thousand possessors of wisdom are explained to be equal to one master. Then, one should offer the fee to the gurus as taught by the Tathāgata: one hundred thousand pieces of gold, various kinds of precious gems, one hundred pairs of cotton cloths, elephants, horses, and territories, earrings, bracelets, excellent necklaces and rings, and golden ritual ornaments. One should also offer excellent wives and daughters.

བྲན་ཕོ་བྲན་མོ་སྲིང་མོ་རྣམས། ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་བྲན་དུ་ནི། ། དེ་ལ་བདག་ནི་དབུལ་ལགས་ཞེས། ། བློ་ལྡན་ཀུན་ནས་དང་བ་ཡིས། ། བདག་ ཉིད་ཀྱང་ནི་དབུལ་བར་བྱ། ། དེ་ནས་དེ་ལ་མཁའ་འགྲོ་མ། ། རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་མཉེས་པར་འགྱུར། ། ཚོན་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཀུན། ། ནང་པར་ཐོ་རངས་བསྡུ་བར་བྱ། ། བསྡུས་ནས་གསེར་གྱི་བུམ་པར་ནི། ། བཅུག་ནས་ཆུ་བོ་ཆེན་པོར་དོར། ། བུམ་པ་ཐམས་ཅད་ བསྡུས་ནས་ནི། ། སྔོན་བཞིན་དུ་ནི་དགའ་སྟོན་བྱ། ། དེ་ནས་བདུད་རྩི་ལྔ་སོགས་ནི། ། སྦྱར་བས་ས་ནི་བྱུག་པར་བྱ། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལཱུ་ཡི་པའི། ། མངོན་རྟོགས་ཚད་མར་རབ་གཟུང་བའི། ། ལམ་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་ནི། ། ལུང་ལ་དད་པས་རབ་ཏུ་བླངས། ། དཔལ་ལྡན་ འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་མདོར་བསྡུས་པ། ། བྱས་པའི་དགེ་བ་གང་ཐོབ་པ། ། འགྲོ་ཀུན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་གྱུར་ཅིག། དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ལག་ཏུ་བླང་བའི་རིམ་པ་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་མཛད་པ་གསལ་བ་རྫོགས་སོ། ། ། །

"From this day forward, I offer myself, Along with my male and female servants and sisters, As servants to you," Thus, with a mind of total devotion, the wise one Should offer even their own self. Then, the ḍākinīs and yoginīs will be pleased. All materials, such as the colored powders, Should be gathered at dawn the following morning. Having gathered them, place them in a golden vase And cast them into a great river. Having collected all the vases, One should hold a feast as before. Then, having prepared the five nectars and so forth, One should smear the ground with them. Taking the realization of the great master Lūipa As the authoritative source, I have faithfully adopted this maṇḍala ritual Of that path according to the scriptures. Whatever merit has been gained By composing this concise maṇḍala ritual Of the glorious Cakrasaṃvara, May all beings become Vajradharas. The clear sequence of practical application for the maṇḍala ritual of the glorious Cakrasaṃvara, composed by Prajñārakṣita, is hereby complete.