A Praise of the Deities of the Maṇḍala called “The Bestower of Precious Magical Emanations”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མཎྜལ་ དེ་བ་སྟོ་ཏྲ་རཏྣ་མཱ་ཡ་དཱ་ན་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ལ་བསྟོད་པ་རིན་པོ་ཆེ་སྒྱུ་འཕྲུལ་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ། གུས་པས་བསྟོད་ལ་བྱིན་རླབས་མྱུར་ འབྱུང་བདག་གིས་བརྗོད། ། ཧཱུཾ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཞིང་ཀུན་བསྡུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ན། ། བཅོམ་ལྡན་དཔལ་ཆེན་ཁྲོ་རྒྱལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ནི། ། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པའི་སྐུ། ། འཇིགས་བྱེད་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་མཐིང་ནག་རིན་ཆེན་འོད། ། ཞལ་བཞི་སྔོ་ དང་དམར་དང་སེར་དང་ལྗང་བའི་དབུ། ། རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་ཟླ་ཕྱེད་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེས་མཛེས། ། དམར་འཇིགས་བརྩོན་གཟིགས་རབ་བགྲད་སྡང་མིག་གློག་ལྟར་འགྱུ། ། གཏུམ་རྔམ་མཆེ་བ་གཙིགས་ཤིང་འཇིགས་པའི་ང་རོ་སྒྲོགས། ། རོལ་པ་ཆེན་པོའི་སྨིན་མཚམས་ཁྲོ་གཉེར་རླབས་ ཆེན་འཁྲུགས། ། ལྗགས་འདྲིལ་མཆོག་ལས་འོད་འཕྲོ་ཧཱུཾ་ཕཊ་འབྲུག་སྒྲ་ཆེ། ། ལང་ཚོ་གཞོན་པ་གར་དགུའི་ཉམས་ལྡན་འགྱིང་བག་ཅན། ། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུས་རྒྱན། ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་འགགས་པའི་ཕྱག་རྣམས་རབ་ཏུ་སྣང་། ། དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཡུམ་མཆོག་འཛིན། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཞལ་སྦྱར་བདེ་ཆེན་མི་རྟོག་བཞུགས། ། མཐའ་གཉིས་གླང་ཆེན་ཀོ་རློན་མི་ལྤགས་ན་བཟར་བརྒྱངས། ། གཡོན་པའི་གཉིས་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་གསུམ་པས་ཐོད་ཁྲག་བཀང་། ། བཞི་པ་རྡོ་རྗེ་ཞགས་པ་ལྔ་པས་ཚངས་མགོ་བསྣམས། །

In the language of India: Maṇḍala-deva-stotra-ratna-māyā-dāna-nāma. In the language of Tibet: dKyil-’khor-gyi lha-la bstod-pa rin-po-che sgyu-’phrul sbyin-pa zhes bya-ba. Homage to the Blessed One, the glorious Vajraḍākinī. Having prostrated to the maṇḍala whose nature is method and insight, I shall speak this praise with devotion, so that blessings may swiftly arise. Hūṃ! In the maṇḍala that gathers all the buddha-fields of the ten directions, the Blessed One, the Great Glorious Wrathful King Cakrasaṃvara, is the body in which all pure aspects of wisdom are assembled. Terrifying and yet the terrifier, he is dark blue with the luster of jewels. His four faces are blue, red, yellow, and green; his topknot of matted hair is beautified by a crescent moon and a crossed vajra. His terrifying, fierce eyes are wide open, flashing like lightning. Fierce and wrathful, he bares his fangs and roars a terrifying sound. Great in his play, the waves of his frowning brows are turbulent. His tongue is curled, radiating light from its tip, and the great thunder of "Hūṃ Phaṭ" resounds. Youthful and possessing the nine dramatic moods, he is majestic and haughty. Adorned with the thirty-two major marks and eighty minor signs, his thirty-two arms manifest the cessation of the twelve links of dependent origination. With the first two, he holds a vajra and bell, embracing the supreme consort. Method and insight are joined in face-to-face union, abiding in non-conceptual great bliss. The two outer arms stretch out an elephant hide and a human skin as a garment. The second left hand holds a khaṭvāṅga; the third holds a skull-cup filled with blood; the fourth holds a vajra-noose; and the fifth holds a Brahma-head.

གཡས་པའི་གཉིས་པས་ཅང་ཏེའུ་གསུམ་པས་མདུང་རྩེ་གསུམ། ། བཞི་པས་རྡོ་རྗེ་དགྲ་སྟ་ལྔ་པ་གྲི་གུག་བསྣམས། ། རབ་ཏུ་བརྗིད་པའི་མགོན་པོ་སྟག་ལྤགས་ཤམ་ཐབས་ཅན། ། སྤྱི་གཙུག་འཁོར་ལོ་ནོར་བུ་སྙན་ཆ་གདུབ་ཀོར་དང་། ། མགུར་ཆུ་ཕྱག་རྒྱ་སྐུ་རེགས་ཐལ་བས་རབ་ཏུ་ བརྒྱན། ། ལྷ་ཡི་གདུགས་དཀར་མཛེས་པ་སྟེང་ན་འཛིན་པའི་དཔལ། ། བརྒྱ་ཕྱེད་ཁྲག་འཛག་མི་མགོའི་ཕྲེང་བའི་དོ་ཤལ་ཅན། ། འཇིགས་བྱེད་དུས་མཚན་མ་རུངས་སྐྲག་ཅིང་གཙིགས་པའི་ཞལ། ། ཉིན་མོའི་དབང་ཕྱུག་གདན་ལ་ཞབས་གཉིས་བརྐྱང་བསྐུམ་བཞུགས། ། སྣ་ཚོགས་ ཐབས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་བདེ་ལ་སྦྱར། ། ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་གུས་པས་ཁྱེད་ལ་འདུད། ། ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་དབང་པོ་ལྷ་ཆེན་ཚོགས་བདག་སོགས། ། འགྲོ་བའི་གཙོ་བོ་ཐམས་ཅད་འཇིགས་དང་གུས་མཆོད་པའི། ། རྒྱལ་ཆེན་ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཧཱུཾ་དབུས་ཕྱོགས་རྣམ་དག་རྡོ་རྗེའི་ཞིང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ན། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་མཁའ་འགྲོ་ཚོགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྐུ། ། བྱི་རུའི་འོད་འབར་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་བདེ་གཤེགས་སྐྱེད་པའི་ཡུམ། ། འདོད་པའི་དབང་ཕྱུག་སྐལ་ལྡན་མཁའ་འགྲོ་ཀུན་ གྱི་རྗེ། ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་ཁྲོ་རྒྱལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྐུ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་ཡང་དག་སྦྱོར་བ་བཙུན་མོའི་རྒྱལ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་སྤྱན་གསུམ་དམར་སེར་མེ་སྟག་འཕྲོ། ། ཁྲོ་འཛུམ་ཞལ་གྱི་མཆེ་བ་གཙིགས་ཤིང་རོལ་པ་མོ། ། དབུ་སྐྲ་ལེགས་གྲོལ་སྐེད་སོར་སླེབ་པའི་ལྷ་མོ་ཆེ། །

With the second right hand he holds a hand-drum, the third a trident, the fourth a vajra, and the fifth a battle-axe and a curved knife. The majestic Protector wears a tiger-skin loincloth. His crown, crest-jewel, earrings, bracelets, necklace, mudrās, and sash are all adorned with ashes. He is the glory who holds a beautiful white divine parasol above his head. He wears a necklace of fifty dripping human heads. His face is terrifying, baring its fangs, and strikes fear into the wicked and the goddess Kālarātri. He sits upon the seat of the Lord of Day (the Sun) with his two legs in the posture of extension and contraction. Through various skillful means, he establishes all wandering beings without exception in bliss. All the kings of the wrathful deities bow to you with devotion. To you, the Great King Heruka, the glorious one before whom Brahmā, Viṣṇu, Indra, Maheśvara, Gaṇeśa, and all the leaders of wandering beings bow in fear and offer worship, I prostrate and praise. HŪṂ. In the center, within the maṇḍala of the pure vajra realm, is the Blessed Lady, the chief of the assembly of ḍākinīs. Her body is the purity of the wisdom of the dharmadhātu. Blazing with the light of coral, she is Vajravārāhī, the mother who gives birth to the Sugatas. She is the sovereign of all fortunate ḍākinīs, the mistress of the power of desire. She is the body of the Great Mudrā, the wrathful king of the vajra expanse. She is the queen of the perfect union with the glorious Heruka. With one face, two hands, and three eyes, she radiates orange sparks of fire. With a wrathful smile, she bares her fangs in a playful manner. Her hair is beautifully loosened, reaching down to her waist, O great goddess.

ཐོད་པ་སྐམ་པོས་དབུ་བརྒྱན་འགྲོ་བའི་ཞེ་སྡང་འཇོམས། ། ཕྱག་གཡས་རྡོ་རྗེ་གྲི་གུག་སྡིགས་མཛུབ་གདུག་པ་འདུལ། ། གཡོན་པ་ཐོད་པ་སྡང་བའི་ཁྲག་གིས་བཀང་བ་བསྣམས། ། དབུ་ཡི་ནོར་བུ་སྙན་ཆ་གདུབ་ཀོར་མགུར་ཆུ་དང་། ། ཕྱག་གདུབ་སྐུ་རེགས་ཕྱག་རྒྱ་ ལྔ་ཡིས་རབ་ཏུ་བརྒྱན། ། ཡི་དྭགས་ཕྲ་མོ་མེ་ཤེལ་ནོར་བུའི་གདན་སྟེང་ན། ། གཅེར་མོ་རིག་པའི་རྒྱལ་མོ་ཞབས་གཉིས་བརྐྱང་བསྐུམ་བཞུགས། ། རྡོ་རྗེ་ལྷ་མོ་ཁྲོ་མོའི་གཟུགས་ཅན་དྲག་སྙེམས་མ། ། འབྱུང་པོའི་འཇིགས་པ་མ་ལུས་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོས་འཇོམས། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ཕྱོགས་ གཞན་གྱིས་བསྔོ་བས་མི་ཚུགས་ཤིང་། ། བདུད་ཀྱི་འཇིགས་པ་མ་ལུས་སྐེམ་ཞིང་ཕམ་མཛད་མ། ། རྡོ་རྗེ་གདན་བཞུགས་ཚངས་སོགས་དབང་བྱེད་ལས་རྒྱལ་ཞིང་། ། དངོས་གྲུབ་ཀུན་འབྱུང་རྗེ་བཙུན་མ་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཤར་ཕྱོགས་རྣམ་དག་སངས་རྒྱས་ཞིང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ ན། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་སངས་རྒྱས་རིགས་ཀྱི་གཙོ་མོ་ནི། ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྐུ། ། རིན་ཆེན་བཻ་ཌཱུརྱ་ཡི་འོད་འབར་མཁའ་འགྲོ་མ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་སྤྱན་གསུམ་སྐྲ་གྲོལ་མཆེ་བཞི་གཙིགས། ། ཐོད་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་གྲི་གུག་ཅང་ཏེའུ་ཕྱག་ན་བསྣམས། ། འཁོར་ ལོ་སྙན་ཆ་མགུར་ཆུ་ཕྱག་གདུབ་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས། ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔས་བརྒྱན་ལང་ཚོ་རོལ་བ་སྒེག་པའི་སྐུ། ། གཅེར་མོ་གཡོན་བརྐྱང་སྲོག་སོང་ཟླ་བའི་གདན་ལ་བཞུགས། ། ཆོས་དབྱིངས་ལས་བཞེངས་འཁོར་བ་གྲོལ་བའི་ཁྲོ་མོའི་རྒྱལ། ། མ་མོ་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་འགྲོ་འགྲོ་བའི་གཏི་མུག་འཇོམས། །

Adorned with a dry skull upon her head, she subdues the hatred of wandering beings. In her right hand, she holds a vajra and a curved knife, making the threatening gesture to tame the wicked. In her left, she carries a skull-cup filled with the blood of the hateful. Her head-jewel, earrings, bracelets, necklace, and the mudrās of the armlets and belt—she is exquisitely adorned with these five. Upon a seat of a tiny preta and a sun-crystal gem, the naked Queen of Awareness sits with her two legs in the posture of extension and contraction. Vajra Goddess, in the form of a wrathful lady, fiercely proud, she destroys all fears of elemental spirits without exception with her great vajra. Unassailable by the dedications of others throughout the three worlds, she dries up and defeats all fears of Māra. Seated upon the Vajra Throne, she triumphs over the dominion of Brahmā and the rest; to you, the Venerable Lady, the source of all accomplishments, I prostrate and offer praise. In the maṇḍala of the pure Buddha-field of the eastern direction, the Blessed Lady, the principal of the Buddha family, possesses a body purified by the mirror-like wisdom. A ḍākinī blazing with the light of precious lapis lazuli, she has one face, four arms, and three eyes; her hair is loose and her four fangs are bared. In her hands, she holds a skull-cup, a khaṭvāṅga, a curved knife, and a hand-drum. Adorned with a wheel, earrings, necklace, bracelets, and a sacred thread, she is graced with the five mudrās. Her youthful, playful, and seductive body is naked, and she sits upon a moon-disc seat with her left leg extended. Arisen from the expanse of reality, she is the wrathful queen who liberates from saṃsāra. The mātṛ who pervades space, she destroys the ignorance of wandering beings.

སྒྱུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཁྱབ་པར་འཇུག། ཡེ་ཤེས་ཆེན་མོ་རྣལ་འབྱོར་སྐལ་ལྡན་འཆར་བ་མོ། ། བདུད་དང་མུ་སྟེགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་རྡུལ་དུ་རློག། ལམ་ལོག་འགྲོ་བ་བདེ་ལ་ཐབས་ཀྱིས་སྦྱོར་མཛད་ཅིང་། ། དངོས་གྲུབ་ཀུན་སྟེར་ལྷ་མོ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ བསྟོད། ། བྱང་ཕྱོགས་རྣམ་དག་ལས་མཆོག་ཞིང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ན། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་གཙོ་མོ་ནི། ། བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྐུ། ། རིན་ཆེན་མ་ར་ཀ་ཏའི་འོད་འབར་ལཱ་མ་ནི། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་སྤྱན་གསུམ་སྒྲ་གྲོལ་མཆེ་བཞི་ གཙིགས། ། ཐོད་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་གྲི་གུག་ཅང་ཏེའུ་ཕྱག་ན་བསྣམས། ། འཁོར་ལོ་སྙན་ཆ་མགུར་ཆུ་ཕྱག་གདུབ་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས། ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔས་བརྒྱན་ལང་ཚོ་གཞོན་པ་སྒེག་པའི་སྐུ། ། གཅེར་མོ་གཡོན་བརྐྱང་སྲོག་སོང་ཟླ་བའི་གདན་ལ་བཞུགས། ། ཆོས་དབྱིངས་ལས་བཞེངས་འཁོར་བ་ སྒྲོལ་བའི་ཁྲོ་མོའི་རྒྱལ། ། མ་མོ་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་འགྲོ་འགྲོ་བའི་ཕྲག་དོག་འཇོམས། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཁྱབ་པར་འཇུག། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་རྣལ་འབྱོར་སྐལ་ལྡན་འཆར་བ་མོ། ། བདུད་དང་མུ་སྟེགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་རྡུལ་དུ་རློག། ལམ་ལོག་འགྲོ་བ་བདེ་ལ་ཐབས་ ཀྱིས་སྦྱོར་མཛད་ཅིང་། ། དངོས་གྲུབ་ཀུན་སྟེར་ལྷ་མོ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ནུབ་ཕྱོགས་རྣམ་དག་པདྨ་ཞིང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ན། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་པདྨ་རིགས་ཀྱི་གཙོ་མོ་ནི། ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྐུ། ། རིན་ཆེན་པདྨ་རཱ་ག་འོད་འབར་དུམ་སྐྱེས་མ། །

Engaging in various emanations to benefit sentient beings, the Great Wisdom who dawns for fortunate yogis, you grind the Māras, heretics, and all opposing forces into dust. You skillfully unite those on wrong paths with bliss; to you, the goddess who bestows all accomplishments, I prostrate and offer praise. In the maṇḍala of the supreme pure land of the North, the Blessed Lady, the principal of the Action family, is Lāmā, whose body is the purity of all-accomplishing wisdom. Blazing with the light of emerald, she has one face, two hands, and three eyes; her hair is loose and her four fangs are bared. She holds a skull-cup, a khaṭvāṅga, a curved knife, and a hand-drum. Adorned with a wheel, earrings, a necklace, bracelets, and a sacred thread, she is graced with the five mudrās. Her youthful and graceful body is naked, and she stands with her left leg extended upon a moon seat with a life-force. Arisen from the expanse of reality, she is the wrathful queen who liberates from saṃsāra. The mātṛ who pervades space, she destroys the envy of wandering beings. Engaging in various emanations to benefit sentient beings, the Great Wisdom who dawns for fortunate yogis, you grind the Māras, heretics, and all opposing forces into dust. You skillfully unite those on wrong paths with bliss; to you, the goddess who bestows all accomplishments, I prostrate. In the maṇḍala of the pure lotus land of the West, the Blessed Lady, the principal of the Lotus family, is Khaṇḍarohā, whose body is the purity of discerning wisdom. Blazing with the light of ruby, she is the goddess Khaṇḍarohā.

ཞལ་གཅིག་ ཕྱག་བཞི་སྤྱན་གསུམ་སྐྲ་གྲོལ་མཆེ་བཞི་གཙིགས། ། ཐོད་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་གྲི་གུག་ཅང་ཏེའུ་ཕྱག་ན་བསྣམས། ། འཁོར་ལོ་སྙན་ཆ་མགུར་ཆུ་ཕྱག་གདུབ་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས། ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔས་བརྒྱན་ལང་ཚོ་གཞོན་པ་སྒེག་པའི་སྐུ། ། གཅེར་མོ་གཡོན་བརྐྱང་སྲོག་སོང་ཟླ་བའི་གདན་ལ་བཞུགས། ། ཆོས་དབྱིངས་ལས་བཞེངས་འཁོར་བ་སྒྲོལ་བའི་ཁྲོ་མོའི་རྒྱལ། ། མ་མོ་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་འགྲོ་འགྲོ་བའི་འདོད་ཆགས་འཇོམས། ། རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཁྱབ་པར་འཇུག། ཡེ་ཤེས་ཆེན་མོ་རྣལ་འབྱོར་སྐལ་ལྡན་འཆར་བ་མོ། ། བདུད་དང་མུ་སྟེགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་ རྡུལ་དུ་རློག། ལམ་ལོག་འགྲོ་བ་བདེ་ལ་ཐབས་ཀྱིས་སྦྱོར་མཛད་ཅིང་། ། དངོས་གྲུབ་ཀུན་སྟེར་ལྷ་མོ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ལྷོ་ཕྱོགས་རྣམ་དག་རིན་ཆེན་ཞིང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ན། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རིན་ཆེན་རིགས་ཀྱི་གཙོ་མོ་ནི། ། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་ སྐུ། ། རིན་ཆེན་གཙོ་མོ་གསེར་འོད་འབར་བ་གཟུགས་ཅན་མ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་སྤྱན་གསུམ་སྐྲ་གྲོལ་མཆེ་བཞི་གཙིགས། ། ཐོད་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་གྲི་གུག་ཅང་ཏེའུ་ཕྱག་ན་བསྣམས། ། འཁོར་ལོ་སྙན་ཆ་མགུར་ཆུ་ཕྱག་གདུབ་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས། ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔས་བརྒྱན་ལང་ཚོ་ གཞོན་པ་སྒེག་པའི་སྐུ། ། གཅེར་མོ་གཡོན་བརྐྱང་སྲོག་སོང་ཟླ་བའི་གདན་ལ་བཞུགས། ། ཆོས་དབྱིངས་ལས་བཞེངས་འཁོར་བ་སྒྲོལ་བའི་ཁྲོ་མོའི་རྒྱལ། ། མ་མོ་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་འགྲོ་འགྲོ་བའི་ང་རྒྱལ་འཇོམས། རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཁྱབ་ པར་འཇུག། ཡེ་ཤེས་ཆེན་མོ་རྣལ་འབྱོར་སྐལ་ལྡན་འཆར་བ་མོ། །

With one face, four arms, and three eyes, her hair is loose and her four fangs bared. In her hands she holds a skull-cup, a khaṭvāṅga, a curved knife, and a hand-drum. She is adorned with a wheel, earrings, a necklace, bracelets, and a sacred thread. Adorned with the five mudrās, her youthful body is graceful. Naked, with her left leg extended, she sits upon a moon seat atop a lifeless corpse. Arisen from the expanse of reality (dharmadhātu), she is the wrathful queen who liberates from saṃsāra. The mātṛ who pervades space, she destroys the desire of wandering beings. Through various miraculous powers, she acts extensively for the benefit of sentient beings. The Great Wisdom, she who dawns for the fortunate yogis. She pulverizes the Māras, heretics, and all adverse factors. She skillfully joins those on wrong paths to bliss. To you, the goddess who bestows all accomplishments, I prostrate and offer praise. In the maṇḍala of the pure southern realm of jewels, the Blessed Lady, the principal of the Jewel family, is the embodiment of the utterly pure wisdom of equality. The principal of jewels, she is the embodied one with blazing golden light. With one face, four arms, and three eyes, her hair is loose and her four fangs bared. In her hands she holds a skull-cup, a khaṭvāṅga, a curved knife, and a hand-drum. She is adorned with a wheel, earrings, a necklace, bracelets, and a sacred thread. Adorned with the five mudrās, her youthful body is graceful. Naked, with her left leg extended, she sits upon a moon seat atop a lifeless corpse. Arisen from the expanse of reality, she is the wrathful queen who liberates from saṃsāra. The mātṛ who pervades space, she destroys the pride of wandering beings. Through various miraculous powers, she acts extensively for the benefit of sentient beings. The Great Wisdom, she who dawns for the fortunate yogis.

བདུད་དང་མུ་སྟེགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་རྡུལ་དུ་རློག། ལམ་ལོག་འགྲོ་བ་བདེ་ལ་ཐབས་ཀྱིས་སྦྱོར་མཛད་ཅིང་། ། དངོས་གྲུབ་ཀུན་སྟེར་ལྷ་མོ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། དེ་ལྟར་བདག་གིས་རབ་དད་པས། ། དངོས་ གྲུབ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ལ་གུས་བསྟོད་པས། ། དུང་དང་ཀུནྡ་ལྟར་དཀར་བའི། ། དགེ་དེས་འགྲོ་ཀུན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཐོབ་ཤོག། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ལ་བསྟོད་པ་རིན་པོ་ཆེ་སྒྱུ་འཕྲུལ་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། མ་ཧཱ་པཎྜི་ ཏ་སུ་མ་ཏི་ཀཱིརྟི་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་མར་པ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

You grind the Māras, heretics, and all opposing forces into dust; you skillfully lead those on mistaken paths to happiness. To you, the goddess who bestows all accomplishments, I prostrate and offer praise. Thus, through my profound faith, by offering this respectful praise to the deities of the maṇḍala—the cause for the arising of great accomplishment—may all beings, by this virtue as white as a conch or a kunda flower, attain the state of a Vajradhara. This concludes the Praise to the Deities of the Maṇḍala: The Bestowal of the Jewel-like Illusion, composed by the master Vajraghaṇṭapa. It was translated, edited, and finalized by the great paṇḍita Sumatikīrti and the Tibetan translator Marpa Chökyi Wangchuk.