A Maṇḍala Ritual of the Glorious Cakrasamvara called “Entering into Suchness”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་ཙཀྲ་སཾ་བ་ར་མཎྜ་ལ་བི་དྷི་ཏ་ཏྭ་ཨ་བ་ཏ་ར་ ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྲིད་ལས་གྲོལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་དང་ལྡན་འབྲས་ལ་ཉེར་སྦྱོར་བ། ། རིན་ཆེན་སྒྲོན་གྱུར་བླ་མ་མཆོག་སྟེ་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་ སེམས། ། སྐྱོན་བྲལ་ཞབས་ལ་ཉེར་བཏུད་འགྲོ་ལ་རྣམ་བརྩེས་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེར་འབྱུང་ཆོ་ག་མཆོག་ལྡན་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ལ་འཇུག་བཤད། ། དེ་ཉིད་དབང་བསྐུར་སྔོན་འགྲོ་བས། ། གསོལ་འདེབས་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་དག། གནས་ལྔའི་ཡོན་ཏན་འཛིན་པ་འམ། ། དད་པ་ཡིས་ནི་ངེས་འགྲོ་བ། ། ཐེག་གསུམ་དོན་ལས་མི་འདའ་ཞིང་། ། ཐེག་པ་མཆོག་ལ་མངོན་དགའ་དང་། ། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་རབ་དད་ཅིང་། ། འགྲོ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བདེན་པར་སྨྲ། ། མཆོག་འདོད་དོན་ལ་སྦྱོར་ནུས་པ། ། རབ་དང་སྣོད་དུ་ཡོངས་ཤེས་ནས། ། སྐུ་གསུམ་ པོ་ཡི་ཆོ་ག་ཡིས། ། དང་པོར་ལྷ་ནི་བསྙེན་པར་བྱ། ། དཔའ་བོ་ལྷ་མོ་ཁྲི་ཕྲག་གསུམ། ། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུས་འཁོར་ལོ་གསུམ། ། ཕྱི་དང་ནང་གི་འཁོར་ལོ་གཉིས། ། སྟོང་ཕྲག་ཕྱེད་དང་དྲུག་ཏུ་བཟླས། ། འབྲིང་ངམ་ཆུང་ངུའི་ཚུལ་གནས་ན། ། དཀྱིལ་འཁོར་དབང་པོ་འབུམ་དུ་སྟེ། ། དེ་བཞིན་ མཁའ་འགྲོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ། ། བཟླས་ཏེ་ལྷ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱ། ། ཡེ་ཤེས་མཆོག་ལ་ཁྲི་ཕྲག་སྟེ། ། སྦྱིན་སྲེག་མཆོག་གིས་ཉེ་བར་མཆོད། ། ལྷ་རྣམས་མཉེས་པར་མ་གྱུར་ན། ། སྒྲུབ་པོ་གྲུབ་ལ་མི་བརྟེན་ཅིང་། །

In the language of India: Śrīcakrasaṃvaramaṇḍalavidhitattvāvatāra-nāma. In the language of Tibet: dpal ’khor lo sdom pa’i dkyil ’khor gyi cho ga de kho na nyid la ’jug pa zhes bya ba. Homage to the glorious Vajrasattva! To the one liberated from existence, endowed with infinite qualities, and who brings one close to the fruit; the supreme guru who is a jewel lamp, the teacher of the world, Vajrasattva—to his faultless feet I bow down. Out of compassion for wandering beings, I shall explain the entry into the reality of the supreme ritual for the emergence of the great maṇḍala of Cakrasaṃvara. Having first received the empowerment into that very reality, the characteristics of the disciple who makes the request are as follows: one who possesses the qualities of the five places, or one who proceeds with certainty through faith; one who does not deviate from the meaning of the three vehicles and has a manifest delight in the supreme vehicle; one who has intense faith in the ācārya, compassion for wandering beings, and speaks the truth; one who is capable of applying oneself to the desired supreme goal. Having fully recognized such a person as a vessel of supreme faith, one should first perform the approach of the deity through the ritual of the three bodies. For the three wheels, there are thirty thousand heroes and goddesses and twenty thousand [deities]; for the two wheels, outer and inner, one should recite five thousand five hundred. If one abides in the manner of the medium or small [approach], one should recite one hundred thousand for the lord of the maṇḍala, and likewise ten thousand for the ḍākinīs, thereby pleasing the deities. For the supreme wisdom, there are ten thousand [recitations], and one should make offerings with the supreme homa. If the deities are not pleased, the practitioner will not rely upon accomplishment.

དེ་ཡིས་འགྲོ་བ་གཟུང་མི་ནུས། ། དེ་བས་སྔོན་དུ་ངེས་བྱ་བ། བསྙེན་པ་ གསུམ་པོ་རྣམ་པར་སྤྱད། ། འཁོར་ལོ་མཆོག་སོགས་ཕུན་ཚོགས་ནས། ། མཎྜལ་མེ་ཏོག་དང་ལྡན་པས། ། ལན་གསུམ་དུ་ནི་གསོལ་བ་ཡི། ། ཆོ་གས་ཚུལ་བཞིན་བསྒྲུབ་པར་བྱ། ། དཔའ་བོ་འབྱོར་པའི་དུས་ཤེས་ནས། ། བརྩེར་ལྡན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བློས། ། འཇིགས་བྲལ་ དཔའ་བོའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། ། འགྲོ་བ་བསྒྲལ་ཞེས་རྣམ་བསམས་ཏེ། ། རི་བོ་རི་སུལ་ཚང་ཚིང་ཕུག། སྨན་ལྗོངས་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དང་ནི། ། གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་དུར་ཁྲོད་དམ། ། ཕུན་ཚོགས་འཚེ་བ་མེད་པ་དང་། ། དབེན་ཞིང་གང་དུ་ཡིད་འཇུག་པ། ། དེར་ནི་དཔལ་ཆེན་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། དཔལ་ལྡན་ཁྲག་འཐུང་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། ། ཞིང་སྐྱོང་གནས་ཀྱི་བདག་པོ་དག། ལེགས་མཆོད་ཁྲུ་གང་གྲུ་བཞི་པའི། ། མཎྜལ་བྱས་ཏེ་མེ་ཏོག་གཏོར། ། ལྷ་རྣམས་བསྐྱེད་དེ་མཆོད་པ་དང་། ། བསྟོད་སོགས་ལས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར། ། བྱས་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ། ། དུས་ གསུམ་འབྱུང་བའི་མགོན་པོ་རྣམས། ། བདག་ལ་བརྩེ་བས་དགོངས་སུ་གསོལ། ། མགོན་པོ་རྒྱལ་བ་སྲས་མཆོད་ཅིང་། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་སྨན་སླད་དུ། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཧེ་རུ་ཀའི། ། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་འབྲིར་འཚལ་བའི། ། དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱིས། ། བདག་ ལ་བྱིན་རླབས་མཆོག་གནང་མཛོད། ། ལན་གསུམ་དུ་ནི་ངེས་བྱས་ནས། ། དུར་ཁྲོད་བདག་པོ་རྣམས་བཀུག་སྟེ། ། མེ་ཏོག་གཏོར་མའི་མཐར་ཐུག་པར། ། མཆོད་ནས་གསོལ་བའི་ཚིག་དག་ནི། ། ཁམས་གསུམ་གནས་པའི་ལྷ་དང་ཀླུ། ། གནོད་སྦྱིན་དྲི་ཟ་ལྷ་མ་ཡིན། ། གང་དག་རྫུ་ འཕྲུལ་ཆེ་ལྡན་ཞིང་། །

By that, one will be unable to sustain the beings. Therefore, one must first perform the three types of approach (sevā). Having prepared the supreme maṇḍala and so forth, and provided with a maṇḍala of flowers, one should accomplish it properly through the ritual of supplication three times. Having recognized the time of the hero’s prosperity, with a compassionate and completely pure mind, and with a fearless, heroic spirit, one should contemplate: "I shall liberate the beings." On a mountain, in a mountain cleft, a dense thicket, a cave, a medicinal valley, a seashore, or a primordially established charnel ground—any place that is excellent, free from harm, secluded, and where the mind is drawn—one should draw the maṇḍala of the Great Glorious One. The glorious yogi of the Blood-Drinker (Heruka) should properly make offerings to the field protectors and lords of the site. Having prepared a square maṇḍala of one cubit and scattered flowers, he should generate the deities, perform the offerings, and the praises, and so forth, until the conclusion of the ritual, and then make the supplication: "Protectors who appear in the three times, please look upon me with compassion. O Protectors, Victorious Ones and Sons, for the sake of making offerings and for the benefit of the disciples, I wish to draw the sublime maṇḍala of the glorious Vajra Heruka. May the heroes and yoginīs grant me the supreme blessing." Having performed this three times, he should summon the lords of the charnel grounds and, after making offerings ending with the scattering of flowers and torma, recite these words of supplication: "Gods, nāgas, yakṣas, gandharvas, and asuras who dwell in the three realms, and whoever possesses great miraculous power—"

འབྱུང་པོ་བསྟན་པ་ལ་དགའ་བ། ། བདག་ལ་དགོངས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་དོན་དུ། ། ས་ཕྱོགས་དགེ་གནས་འདི་ཉིད་དུ། ། དམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེར་འབྱུང་བ། ། ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་ ལས་བྱེད་ན། ། ཁྱེད་ཀྱིས་བར་ཆད་མ་བྱེད་པར། ། དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་ཉིད་དུ་མཛོད། ། དེ་ལྟར་ཁྱེད་ལ་བདག་གིས་ནི། ། དོན་རྣམས་གསོལ་གྱིས་མི་སླུ་བར། ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་མཚན་མ་དང་། ། ལེགས་ཉེས་ལྟས་རྣམས་བསྟན་དུ་གསོལ། ། དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་གསོལ་བཏབ་ནས། ། ས་སྦྱང་བ་ནི་བརྩམ་པར་བྱ། ། ཞི་བ་འམ་དྲག་པོ་ལས་བྱུང་བ། ། སྦྱིན་སྲེག་དག་ནི་བྱས་པའམ། ། ལས་ཀྱི་ཆུ་ཡིས་གཏོར་བྱས་ནས། ། དཔའ་བོ་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡིས། ། དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཕྱིར། ། པུས་མོའམ་ལྟེ་བའམ་ལྐོག་མ་ཡི། ། མཚམས་ནུབ་བར་དུ་ས་བརྐོས་ལ། ། སྡོང་དུམ་སོལ་བ་གསེག་མ་དང་། ། གྱོ་མོ་རུས་པ་ཕུབ་མ་ཐལ། ། གོས་རུས་རྡོ་དང་ཕ་གུ་རྣམས། ། བསལ་བྱས་ནས་ནི་ལེགས་པར་བརྟག། ཟུག་རྔུའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། ། གལ་ཏེ་དབྱུང་བར་མ་ནུས་ན། ། ལག་པས་བྱབ་ཅིང་གསང་སྔགས་བཟླས། ། དེ་ཡི་སྦྱང་བ་དེ་ཡིན་ཏེ། ། ཟུག་རྔུའི་ཉེས་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། ། ཆུའམ་སས་ནི་ཡོངས་བརྟགས་ནས། ། ལྟས་ངན་པ་ནི་སྤང་བར་བྱ། ། སྨན་འབྲུ་རིན་ཆེན་ལྔ་བཅུག་ནས། ། དྲི་ཡི་ཆུ་དང་རྣམ་བསྲེས་པའི། ། སས་ནི་ཁུང་བུ་དགང་བར་བྱ། ། དེར་ནི་འཐས་པར་བཅག་བྱས་ནས། ། སྔགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་རྒྱུ། ། ཤར་ དང་བྱང་དུ་གཞོལ་བར་བྱ། ། དབུས་སུ་མཐོ་བས་རྒྱལ་སྲིད་དམ། ། རིག་པ་འཛིན་པའི་གནས་དག་ཐོབ། །

You bhūtas who delight in the Teaching, please turn your attention toward me. For the sake of making offerings to the Buddhas and for the benefit of all sentient beings, a great and sublime maṇḍala shall arise in this very virtuous location. As I perform the actions as intended, do not create obstacles, but act as my virtuous companions. Thus, I make this request to you; do not deceive me, but show me signs such as dreams and the omens of good and evil fortune. Having made this request three times, one should begin the purification of the site. Having performed the homa rites arising from either peaceful or wrathful activities, or having sprinkled the site with the water of action, the hero, the Vajra of Action, should dig the earth to a depth reaching the knees, the navel, or the throat for the sake of the three types of accomplishments. Having removed tree stumps, charcoal, pebbles, shards, bones, chaff, ash, rags, stones, and bricks, one should examine it well. If all the defects of thorns and obstacles cannot be extracted, one should stroke the ground with the hand and recite the mantra; that is the purification, and the defects of thorns will not arise. Having thoroughly examined the site with water or earth, one should avoid inauspicious signs. Having placed the five medicinal herbs, grains, and precious gems, one should fill the pit with earth mixed with scented water. Having tamped it down firmly, it should slope toward the east and north, the cause of accomplishments for mantra practitioners. If it is high in the center, one will attain sovereignty or the state of a Vidyādhara.

བྱང་དུ་མཐོ་བས་འཆིང་བའམ། ། ནོར་རྣམས་ངེས་པར་འཇིག་པར་བྱེད། ། ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཤར་མཐོ་བས། ། མྱུར་དུ་རིགས་རྣམས་ཟད་པར་བྱེད། ། དབུས་སུ་དམའ་བས་གྲུབ་མེད་ཅིང་། ། སྒྲུབ་པ་པོ་ནི་འཇོམས་དང་ལྡན། ། དེ་ལྟའི་སྐྱོན་རྣམས་ཡོངས་སྤངས་ཏེ། ། ཁྲུ་གང་ནས་བརྩམས་ཁྲུ་སྟོང་ངམ། ། ཁྲུ་ནི་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པར། ། གྲུ་བཞི་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པར་བྱ། ། མཆོད་པའི་ས་དང་ལྡན་བྱས་ཏེ། ། ཤིན་ཏུ་དོག་པར་མི་བྱའོ། ། ལྕི་བ་ས་ལ་མ་ལྷུང་ བས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ས་ནི་ལེགས་པར་བྱུག། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ནི་ཐལ་བ་དང་། ། མི་འཆི་བཅུ་ཕྱེད་བྱས་པས་བྱུག། མེ་ཏོག་སིལ་མས་ལེགས་བཀང་སྟེ། ། བདག་ཉིད་དཔལ་ལྡན་ཁྲག་འཐུང་གི། ། ཆ་ལུགས་ལེགས་པར་གནས་བྱས་ནས། ། སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། དང་ པོར་ཚོགས་ནི་རབ་རྫོགས་པས། ། བྷུ་ཁཾ་ཞེས་ནི་མངོན་བརྗོད་ནས། ། ས་ནི་ནམ་མཁའ་བསམ་པར་བྱ། ། ཧཱུཾ་ལཾ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཡིས། ། རྣམ་བསྐྱེད་རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་དག། བཀན་བྱས་ནས་ནི་སྔགས་འདི་བརྗོད། ། ཨོཾ་མེ་དི་ནི་བཛྲཱི་བྷ་བ་བཛྲ་བནྡྷ་ཧཱུཾ། དེ་ནས་བཟླས་པའི་མཐར་ཐུག་པར། ། མཁས་པ་ཡིས་ནི་བསྒོམ་བྱས་ནས། ། རིགས་བཞི་ང་རྒྱལ་ལེགས་འཆང་བའི། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཛིན་ལས་ཀྱི་བདག། གསོལ་བ་འདེབས་པར་དམིགས་བྱས་ཏེ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཞི་བ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་པ་ཡི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་ དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། མཚན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་རྫོགས། ། མཚན་མེད་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་སྐུ་ཡི་མཆོག།

If the north is high, there will be bondage, or wealth will certainly be destroyed. If the east is high as previously described, the family lineages will quickly be exhausted. If the center is low, there is no accomplishment, and the practitioner will be subject to ruin. Having completely abandoned such defects, one should construct a square, most beautiful [site] starting from one cubit up to a thousand cubits, or possessing twelve cubits. Having made it a place for offerings, it should not be made too narrow. With cow dung that has not fallen to the ground, the maṇḍala site should be well-smeared. It should be smeared with charnel ground ash and the "five nectars" (amṛta). Having filled it well with loose flowers, and having properly assumed the attire of the glorious Heruka, one should sit in the sattvaparyaṅka posture. First, having perfectly completed the accumulation of merit, one should recite "Bhūḥ Khaṃ" and visualize the earth as space. From "Hūṃ Laṃ Hūṃ," the vajra is generated; having performed the vajra-binding gesture and turned it upward, one recites this mantra: Oṃ medini vajrībhava vajra bandha hūṃ. Then, having meditated until the end of the recitation, the wise one should visualize the lords of activity holding vajras and bells, who properly maintain the pride of the four families, and make this supplication: "O peaceful one of all Tathāgatas, abode of all Tathāgatas, supreme selflessness of all phenomena, please explain the sublime maṇḍala. Perfectly complete with all the marks, and completely free from all signlessness, supreme body of Samantabhadra..."

དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། ཞི་བའི་ཆོས་ནི་མཆོག་ལས་བྱུང་། ། ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྤྱོད་པ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ གསུང་གི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཆེན་པོ། ། རང་བཞིན་དག་པ་དྲི་མ་མེད། ། ཀུན་བཟང་ཐུགས་མཆོག་ཁ་ལོ་སྒྱུར། ། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། དེ་ལྟར་གསོལ་བའི་ཚིག་ཐོས་ནས། ། རྣམ་རྒྱལ་ཧེ་རུ་ཀར་བྱས་ཏེ། ། མིག་གཉིས་མ་དང་ཊ་ལས་བྱུང་། ། ཉི་མ་ཟླ་བ་རབ་བསྒོམས་ལ། ། དེ་དབུས་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཆེ། ། ནག་པོ་ཁྲོ་ཚོགས་འོད་འཕྲོ་བསམ། ། རྐང་མཐིལ་ཨཿལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་འོད་ཟེར་དང་ལྡན་དགོད། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཁ་ཊྭཱཾ་འཛིན། ། དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁར་བཏེག་ནས་ཀྱང་། ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བ་དང་བཅས་པས། ། བྱང་ཤར་གྱི་ནི་མཚམས་འདུག་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་གསོར་བར་མངོན་བརྩོན་པས། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། སངས་རྒྱས་དེང་དུ་བདག་ལ་གསོན། ། ང་ནི་དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀ། ། བཀའ་ཡི་འཁོར་ལོར་རབ་སྦྱོར་གྱིས། ། ལྷ་ཀླུ་ལྷ་མིན་གསང་བ་པ། ། བརྗེད་ བྱེད་ལ་སོགས་བགེགས་ཀྱི་ཚོགས། ། ས་འདིར་མ་གནས་གཞན་དུ་དེངས། ། གལ་ཏེ་བདག་བསྒོ་ལས་འདས་ན། ། རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་བཞིན་འབར་བའི། ། རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་འབར་བ་འདིས། ། མགོ་ནི་ཚལ་པ་བརྒྱར་འགས་ཤིང་། ། འཇིག་པར་འགྱུར་བར་གདོན་མི་ཟ། ། དཔལ་ལྡན་ཁྲག་འཐུང་ང་རོར་ ལྡན། ། ལན་གསུམ་དུ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། ། གཡས་ནས་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་དང་། ། ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་བརྗོད་ནས། ། རྡོ་རྗེ་གོམ་པས་འགྲོ་བ་དང་། ། ཤར་དང་ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་། །

Please explain the sublime maṇḍala, which arises from the supreme peaceful dharma, the conduct of wisdom, and the supreme speech of Samantabhadra. Please explain the sublime maṇḍala, the great mind of all sentient beings, naturally pure and stainless, the supreme mind of Samantabhadra, the charioteer. Having heard these words of supplication, one should become the victorious Heruka. From the syllables Ma and Ṭa, the sun and moon are visualized in the two eyes. In their center, from the syllable Hūṃ, one should imagine a great black vajra emitting a mass of wrathful light. On the soles of the feet, from the syllable Aḥ, one places crossed vajras endowed with rays of light. Holding a vajra, bell, and khaṭvāṅga, and having lifted the maṇḍala into the sky, with the vajra gaze, one stands at the northeast corner. With the vajra brandished with great diligence, one says: "O Buddhas, possessors of the vajra of body, speech, and mind, listen to me now! I am the glorious Heruka. By means of the application of the wheel of command, you hosts of obstructors—gods, nāgas, asuras, guhyakas, apasmāras, and the like—do not remain on this ground; depart elsewhere! If you transgress my command, your heads will undoubtedly be split into a hundred pieces and destroyed by this blazing vajra, like the wrathful vajra." One should utter this three times with the roar of the glorious Heruka. Circumambulating three times from the right, and uttering the syllable Hūṃ, one proceeds with vajra steps to the east, south, west, and north.

གཡོན་བརྐྱང་བ་དང་གཡས་བརྐྱང་དང་། ། ཟླུམ་པོ་དང་ནི་ས་ག་རྣམས། ། ལན་གསུམ་དུ་ནི་བསྒྲིམས་ཏེ་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་མོ་དང་ལྡན་པས། ། གོམ་སྟབས་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར། ། དེ་ནས་དབུས་སུ་འོངས་ནས་ཀྱང་། ། སོར་ནི་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་ཞིང་། ། སེང་ལྡེང་ལ་སོགས་དྲི་མར་བསྐུས། ། དར་དམར་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བཏགས་པའི། ། ཕུར་བུ་བཅུ་ནི་བྱས་ནས་ཀྱང་། ། བགེགས་དགྲར་བྱིན་བརླབས་ ཞལ་བཞི་པས། ། དགུག་པས་བཀའ་ཡི་འཁོར་ལོ་སྤྱད། ། དབང་ལྡན་ལ་སོགས་ཕྱོགས་བཅུར་གདབ། ། མཐའ་ཡི་དབྱངས་ཡིག་ལས་བྱུང་བའི། ། ས་ནི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ར་བ་དང་ནི་དྲ་བ་བྱ། ། བདག་ཉིད་གོ་ཆས་རྣམ་བསྲུངས་ནས། ། དཔའ་བོ་ བརྟན་པར་གནས་པ་བྱ། ། སའི་ཆོ་ག་སྟེ་དང་པོའོ། ། ། ། དེ་ནས་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ། ། མཆོད་པ་ཀུན་དང་རབ་ལྡན་པས། ། རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པར་རྫོགས་དམིགས་ཏེ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་སུ་འདུག་ནས་ནི། ། ས་གནོན་པ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། ། ཊཀྐི་ནི་ཧཱུཾ་ཛཿཨོཾ་ཧཾ། ། སྔགས་ དེས་གསེར་གྱི་མདོག་ལྡན་ཞིང་། ། རྟག་པས་རལ་པའི་ཚོགས་མཚན་པ། ། རྒྱན་མཛེས་གསེར་གྱི་བུམ་པར་ལྡན། ། པདྨ་དཀར་པོ་ལ་གནས་ཤིང་། ། བདག་ལ་བཀའ་ནོད་ལྷ་མོ་ལྷ། ། མཆོད་ཡོན་ཞལ་བསིལ་སོགས་ཕུལ་ནས། ། སྤོས་སྣོད་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཛིན་པས། ། སྐྱོབ་པ་སངས་ རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་གྱི། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་དཔང་དུ་གྱུར། ། སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཡིས། ། ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་སྡེ་བཅོམ་པ། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་བདུད་སྡེ་ལས། །

The left extended, the right extended, the circular, and the earth-touching—these should be performed with diligence three times. Together with the Vajra Wrathful Goddess, there are eight types of stepping movements. Then, having come to the center, one should prepare ten stakes made of khadira wood or the like, twelve finger-widths in length, anointed with fragrant substances, and adorned with red silk and flower garlands. Having consecrated them as the "Enemy of Obstacles" (Vighnāntaka), the four-faced one should summon them and employ the wheel of the command. They should be driven into the ten directions, beginning with the northeast. The ground arising from the final vowel should be made into a crossed vajra (viśvavajra). Through the yoga of the vajra gaze, one should construct the fence and the lattice. Having protected oneself with the armor, the hero should remain steadfast. This is the first section: the ritual of the ground. Then, rising early the next morning and fully endowed with all offerings, one should visualize the complete yoga and sit in the center of the maṇḍala. With the earth-touching mudrā, [recite]: ṭakkini hūṃ jaḥ oṃ haṃ. By that mantra, the goddess appears with a golden complexion, marked by a mass of eternal locks of hair, adorned with beautiful ornaments and holding a golden vase. Seated upon a white lotus, the goddess receives the command from me. Having offered the water for the mouth and the water for rinsing, and holding an incense burner, a vajra, and a bell, [one says]: "O Goddess, you are the witness to the conduct and the specific qualities of all the Buddhas, the Protectors, regarding the grounds and the perfections. Just as the Protector, the Lion of the Śākyas, conquered the hosts of Māra, so too shall I [conquer] the hosts of Māra."

རྒྱལ་བར་བྱ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། ལན་ གསུམ་བརྗོད་པས་རྗེས་གནང་སྟེ། ། དེ་ཉིད་དུ་ནི་ཐིམ་པར་བསམ། ། དེ་ནས། ག་པུར་ལ་སོགས་དྲི་ཡི་ཆུས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་དུ་སྙོམས་པར་བྱུག། དྲི་ཞིམ་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པས། ། དབུས་སུ་གྲུ་བཞིར་རང་སྔགས་ཀྱིས། ། དེ་བཞིན་ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་ཟླུམ། ། རང་རང་སྔགས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་ དགོད། ། རང་སྔགས་ལྷ་ཡི་བདག་ཉིད་བསམ། ། མར་མེ་ལ་སོགས་མཆོད་པ་ཀུན། ། ལྷ་ཡི་གྲངས་བཞིན་རྣམ་བཀོད་དེ། ། བཅུ་ལས་དམན་པ་ཉིད་མི་བྱ། ། འབད་དེ་བསྐྱེད་པ་རྫོགས་གྱུར་ནས། ། འབར་བའི་ཕྱག་རྒྱ་རབ་བཅིངས་ཏེ། ། རྐང་པ་མནན་ཅིང་སྟེང་དུ་བལྟ། ། གྱེན་དུ་ཕེཾ་གྱི་ སྒྲ་སྒྲོགས་ཤིང་། ། ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ན་བཞུགས་གྱུར་པའི། ། དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ནི། ། སྤྱན་དྲངས་དགུག་གཞུག་བཅིང་བ་དང་། ། དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། རང་རང་སྔགས་ཀྱིས་ལེགས་མཆོད་ནས། ། ཐ་དད་དམ་ཚིག་དམ་ཚིག་ཆེས། ། མཆོད་དེ་རང་རང་ གསང་སྔགས་བཟླས། ། དགྱེས་པ་ཆེ་ལ་རྣམ་བཀོད་ནས། ། སྣ་ཚོགས་མཆོད་པས་རབ་ཏུ་མཆོད། ། རྫས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཀོད་ནས་ནི། ། ལྷ་རྣམས་སྙན་གསན་དབབ་པར་བྱ། ། གཡས་པར་སྤོས་སྣོད་རྡོ་རྗེ་དང་། ། གཡོན་པས་དྲིལ་འཛིན་པུས་བཙུགས་ནས། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་བཅོམ་ ལྡན་འདས། ། རིག་སྔགས་རྒྱལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ཀྱི། ། དཀྱིལ་འཁོར་བདག་ནི་བྲི་བར་འཚལ། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་དང་། ། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། བཅོམ་ལྡན་བདག་ནི་གུས་པ་ལ། ། དེ་ནི་གནང་བ་མཛད་པའི་རིགས། །

One should be victorious and draw the maṇḍala. By reciting [the mantra] three times, permission is granted; one should visualize [the deity] dissolving into that very [maṇḍala]. Then, with camphor and other fragrant waters, one should smear the entire maṇḍala evenly. With fragrant substances possessing the samaya, one should draw a square in the center with one's own mantra, and likewise draw circles everywhere. One should arrange flowers with their respective mantras and visualize the deities as the nature of one's own mantra. All offerings, such as lamps and so forth, should be arranged according to the number of deities; one must not have fewer than ten. Once the generation stage has been diligently perfected, one should firmly bind the blazing mudrā, press the feet [down], and look upward. Uttering the sound "pheṃ" upward, one should invite, summon, enter, bind, and subjugate the heroes and yoginīs residing in all directions, and then bless [them]. Having made excellent offerings with their respective mantras, one should offer with the various samayas and great samayas, and then recite their respective secret mantras. Having arranged them in great delight, one should make extensive offerings with various offerings. Having arranged all the ritual substances, one should request the deities to listen. Holding a vessel of incense and a vajra in the right hand and a bell in the left, and kneeling, one should say: "To the glorious Heruka, the Blessed One, the King of Vidyāmantras, I prostrate. I, whose nature is compassion, wish to draw the maṇḍala. Out of love for the disciples and for the sake of making offerings to you, O Blessed One, it is right that you grant your permission to me, who am devoted."

འགྲོ་བའི་འཁོར་ལོ་དོན་མཛད་པའི། ། སངས་རྒྱས་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགྲ་བཅོམ་དང་། ། གང་གཞན་གསང་སྔགས་ལྷ་རྣམས་དང་། ། ལྷ་དང་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་དང་། ། གང་ཡང་འབྱུང་པོ་མཐུ་ཆེན་དང་། ། སེམས་ཅན་བསྟན་ལ་དགའ་བ་རྣམས། ། ཤ་དང་རྡོ་རྗེའི་སྤྱན་མངའ་བ། ། བདག་ལ་དགོངས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡིས། ། ཧེ་རུ་ཀ་འབྱུང་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། ཡོ་བྱད་ཅི་འབྱོར་པས་འདྲི་ན། ། དེང་བདག་སློབ་མར་བཅས་པ་ལ། ། ཐུགས་ནི་བརྩེ་བར་དགོངས་ནས་སུ། ། ཚོགས་པ་ ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་གསོལ་བཏབ་ནས། ། ར་བ་དྲ་བ་ལ་སོགས་པས། ། མཚམས་བཅིང་བ་ནི་བརྟན་བྱས་ནས། ། གཡས་ཀྱིས་ཅི་བདེར་ཉལ་ཏེ་བརྟག། དེ་ནས་བུམ་པ་བྱ་བ་ནི། ། རིན་ཆེན་གསེར་རམ་ ཟངས་ལ་སོགས། ། ཡང་ན་ས་ཡི་ཁམས་ལས་བྱུང་། ། མགྲིན་མཐོ་ལྟོ་བའང་ཡངས་པ་དང་། ། མཆུ་འཕྱང་ཁ་ཁྱེར་དང་ལྡན་ཞིང་། ། རྩ་བ་ནག་པོས་ལེགས་བསྐུས་ཏེ། ། བསང་བདུག་བགེགས་བསྐྲད་སྔོན་འགྲོ་བས། ། དྲི་ཞིམ་པ་ཡི་ཆུས་བཀང་སྟེ། ། འབྲས་ཀྱི་སོ་བ་ མོན་སྲན་གྲེའུ། ། ནས་དང་གྲོ་དང་ཏིལ་དག་དང་། ། མུ་ཏིག་གསེར་དང་རིན་ཆེན་དང་། ། བྱུ་རུ་དངུལ་ནི་དྲི་མ་མེད། ། བྱ་གྷྲི་སང་གྷྲི་ཧ་ས་དང་། ། ཧ་ས་དེ་བ་ཀརྞི་ཀ། མེ་ཏོག་ཁ་དོག་ལྔ་པོ་དང་། ། ག་པུར་གུར་ཀུམ་ཙནྡན་དང་། ། ཙནྡན་དམར་པོ་གླ་རྩི་རྣམས། ། སྔགས་བཟླས་ ནས་ནི་བླུག་པར་བྱ། ། ཁ་དོག་ལྔ་ཡི་སྲད་བུ་དང་། ། མགྲིན་པ་གོས་ཟུང་མཆོག་གིས་དཀྲི། ། འདབ་བཅས་མེ་ཏོག་འབྲས་ལྡན་པའི། །

Buddhas who act for the sake of the wheel of beings, please turn your attention to me. Bodhisattvas, Arhats, and others, the deities of Secret Mantra, the gods and world-protectors, and whatever powerful spirits there may be, as well as those beings who delight in the Teaching and possess the flesh and vajra eyes—please turn your attention to me. I, who am called [name], am drawing the maṇḍala of the arising of Heruka with whatever materials I have acquired. Therefore, out of compassion for me and my disciples, please grant your blessing to the entire assembly in the maṇḍala. Having thus supplicated three times, and having firmly established the boundary with the fences, nets, and so forth, one should lie comfortably on the right side and examine [the site]. Then, as for the preparation of the vases: they should be made of precious materials such as gold or copper, or else from the element of earth. They should have high necks and broad bellies, with hanging lips and rims, and be well-smeared with blackened roots. Having first performed the preliminary of fumigation and the expulsion of obstructing spirits, fill them with fragrant water. Then, add rice, millet, mung beans, barley, wheat, and sesame; pearls, gold, jewels, coral, and stainless silver; vāghrī, saṅghrī, hasa, hasadeva, and karṇikā; flowers of the five colors; camphor, saffron, sandalwood, and red sandalwood and musk. Reciting the mantra, these should be poured in. Wrap the necks with threads of five colors and excellent pairs of cloths. [Place] flowers with petals and fruits...

ལྕུག་མ་ཡིས་ནི་ཁ་བརྒྱན་ཏེ། ། པདྨའི་དབུས་སུ་རིགས་ཀྱི་མཚན། ། རང་རང་བུམ་པ་བརྒྱན་པར་བྱ། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་སོགས་མཛེས་བྱས་ཏེ། ། བརྒྱད་ ནི་སྒོ་མཚམས་ལ་བཀོད་དེ། ། བུམ་པ་དགུ་པ་དབུས་སུ་གཞག། ཤར་སྒོ་ཡི་ནི་གཡོན་ལོགས་སུ། ། ལས་ཀུན་བྱེད་པ་རབ་ཏུ་དགོད། ། དྲི་ཡི་དུང་ནི་རྣམ་རྒྱལ་ཏེ། ། རྒྱལ་བའི་སྟེང་དུ་དགོད་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་སྤྱི་བོར་རབ་བཞག་ནས། ། སྲད་བུ་ཡིས་ནི་ཀུན་དུ་སྦྲེལ། ། བསངས་ཏེ་སྟོང་པའི་ རང་བཞིན་ལས། ། བྷྲཱུཾ་ལས་བུམ་པ་གཞལ་ཡས་གྱུར། ། དང་པོར་སྦྱོར་བས་ལྷ་བསྐྱེད་ལ། ། ལས་ཀུན་བྱེད་པར་ལས་བདག་ཉིད། ། དབང་བསྐུར་མཐར་ཐུག་མཆོད་དེ་བཟླས། ། བདུད་རྩི་ཡིས་ནི་རྣམ་རྒྱལ་དག། མཐར་ནི་རྒྱལ་སོགས་ཞུ་བར་བྱ། ། ལས་ཀུན་བྱ་བར་བཀའ་བསྒོ་ སྟེ། ། བརྟན་པའི་སེམས་སུ་གནས་པར་བྱ། ། བུམ་པ་ལྷག་པར་གནས་པའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་རྗེས་བཟུང་བ། ། མཚན་ཉིད་བཟང་དང་ལྡན་གྱུར་པའི། ། མཁས་པས་སློབ་མ་གཅིག་དག་གམ། ། གསུམ་མམ་ཡང་ན་ལྔ་འམ་ནི། ། བདུན་ནམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་བར། ། ཟུང་ དུ་མ་ཐེམ་ཡོངས་སུ་གཟུང་། ། དེ་ལས་ལྷག་པའི་སློབ་མ་དག། ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་མི་ཤེས་སོ། ། མདོར་ན་སློབ་མ་ཕན་ཚུན་དུ། ། ནང་མི་གཤིན་པ་མི་གཟུང་ངོ་། ། ཐ་མ་སྡོམ་པ་ལྔས་གཟུང་ནས། ། གཞན་རྣམས་ལམ་ལ་གཟུང་པར་བྱ། ། བགེགས་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན་བྱས་ཏེ། ། ཞལ་ བཞི་པ་ཡི་སྔགས་བཟླས་ཤིང་། ། ཆང་བུ་དང་ནི་མར་མེས་སྦྱང་། ། གུ་གུལ་ཡུངས་ཀར་གྱིས་བགེགས་བསལ། ། ཏིལ་ལ་སྡིག་པའི་གཟུགས་དམིགས་ནས། །

Adorned with willow branches, the family insignia should be placed in the center of each lotus. Each vase should be beautifully decorated with flower garlands and the like. Eight are arranged at the gates and intermediate points, and the ninth vase is placed in the center. To the left of the eastern gate, the All-Action (Sarvakarma) vase is to be set. The victory vase (vijaya-kalaśa), containing fragrant water, should be placed atop the [central] vase. Having placed a vajra upon the crown [of the head], they are all connected together with a cord. Having purified them, from the nature of emptiness, the syllable BHRŪṂ transforms the vases into celestial palaces. First, through the preliminary union, the deities are generated; the self is then the All-Action [deity]. At the conclusion of the empowerment, offerings are made and the mantra is recited. Finally, the victory vase and the others are dissolved into nectar. Having commanded the performance of all activities, one should abide in a stable mind. This is the ritual for the consecration of the vases. Next, regarding the acceptance of disciples: a wise master should accept one, three, five, seven, or up to twenty-five disciples who possess the excellent characteristics. One should not accept more than that. In brief, one should not accept disciples who are not in harmony with one another. Having first bound them with the five vows, the others are then led onto the path. Having offered a torma to the obstructors, one recites the mantra of the Four-Faced One. One purifies with ritual cakes and lamps, and dispels obstructors with guggulu incense and white mustard seeds. Visualizing the form of one's misdeeds upon sesame seeds,

ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀ་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་བྷསྨིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་གཡས་དང་གཡོན་པ་ཡིས། ། གཡས་གཡོན་དུ་ནི་ ཡོངས་བསྐོར་ནས། ། མེ་དང་ཆུ་ལ་བླུག་པར་བྱ། ། ལུས་ཀུན་བྱེད་པས་བཀྲུས་ནས་ནི། ། བསམ་པ་བཟང་ལ་གཞག་པར་བྱ། ། སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་དོན་གཉེར་གང་། ། འདི་ན་དཀྱིལ་འཁོར་འཇུག་པར་བྱེད། ། དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་གྲུབ་འདོད། ། གཞན་དག་འཇིག་རྟེན་གཞན་དོན་ གཉེར། ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དོན་གཉེར་བའི། ། དད་པ་མང་དུ་བྱེད་པ་ཡིས། ། བློ་ལྡན་དཀྱིལ་འཁོར་འཇུག་བྱ་ཡི། ། ཚེ་འདིའི་འབྲས་བུ་འདོད་མི་བྱ། ། ཚེ་འདི་འདོད་པར་གྱུར་པ་ལ། ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མི་དོན་འབྱུང་། ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དོན་གཉེར་སྐྱེས། ། ཚེ་འདིའི་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་ རྒྱས། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད། ། བསྡུས་བྱས་རང་གི་ལུས་ནང་དུ། ། སྦྱང་བྱ་ཁང་སྐོར་མཎྜལ་བྱ། ། ཕུལ་ནས་གསོལ་བ་འདིས་བཏབ་བོ། ། དགའ་ཆེན་ཁྱོད་བདག་སྟོན་པ་བས། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པ། ། མགོན་པོ་ཆེན་ པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་བདག་ལ་སྩོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། སྐྱབས་གསུམ་དག་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་འཇུག་པར་འཚལ། ། དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་གསོལ་ བ་དང་། ། སློབ་མའི་གཙོ་བོ་ལ་དམིགས་ཏེ། ། བུ་ཚུར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡི། ། ཁྱོད་ནི་ཚུལ་ཆེན་སྣོད་ཡིན་ཏེ། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་ཚུལ་ཆོ་ག་ནི། ། ཁྱོད་ལ་ཡང་དག་བསྟན་པར་བྱ། །

OṂ VAJRA-ḌĀKA KHA KHA KHĀHI KHĀHI SARVA PĀPAṂ DAHANA BHASMIṂ KURU SVĀHĀ. Having recited this, circling to the right and left with the right and left hands, one should pour [the water] into the fire and water. Having washed the entire body, one should settle in a virtuous intention. Whoever seeks the accomplishment of mantra should enter the maṇḍala here. Those who desire accomplishments other than that seek the welfare of others. Those who seek the welfare of the next world should enter the maṇḍala with great faith and a wise mind; they should not desire the fruits of this life. For one who desires this life, the welfare of the next world will not arise. When the desire for the welfare of the next world is born, the fruits of this life flourish greatly. Thus the ācārya declares. Having condensed [the ritual], one should prepare a maṇḍala for purification within one's own body. Having offered it, one should make this supplication: "You, the Great Joy, are my teacher; O ācārya, please attend to me. I seek the Great Protector who shows the way of great awakening. Grant me the reality of the samaya. Grant me also the bodhicitta. Grant me the three refuges: the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha. O Protector, I wish to enter the supreme city of great liberation." Having supplicated in this way three times, focusing on the principal disciple: "Come, child! You are a vessel for the Great Vehicle. I shall perfectly teach you the ritual of the conduct of secret mantra."

རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་འདས་དང་། ། དེ་བཞིན་གང་དག་མ་བྱོན་དང་། ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་བཞུགས་པ་རྣམས། ། དེ་དག་ཀུན་གྱིས་གསང་སྔགས་ཀྱི། ། ཆོ་ག་བཟང་པོ་འདི་མཁྱེན་ནས། ། དཔའ་བོས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཚད་མེད་བརྙེས། ། གསང་སྔགས་སྦྱོར་བ་མཉམ་མེད་དེས། ། སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་ གེ་ཡིས། ། བདུད་སྡེ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། ། དཔུང་ཆེན་དག་ཀྱང་དེ་ཡིས་བཅོམ། ། འཇིག་རྟེན་མཐུན་པར་གཤེགས་ནས་སུ། ། འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་མྱ་ངན་འདས། ། དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་གྱིས་ཤིག། དེ་ནས་སློབ་མ་ཐལ་སྦྱར་ཏེ། ། གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་ ནས་བརྩམས་ནས། ། སྨོན་ལམ་གྱི་ནི་བར་དུ་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་སེམས་དགེ་བས། ། སློབ་མ་ལ་ནི་ཚིག་འདི་བརྗོད། ། གོང་ནས་གོང་དུ་སྡོམ་པ་ནི། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་གཟུང་བར་བྱ། ། འཁོར་བ་ལས་ནི་བསྒྲལ་བ་ཡི། ། ཐབས་ནི་དེ་ལས་གཞན་མེད་པས། ། དེ་བས་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས། ། སྡོམ་པ་རྟག་ཏུ་བསྐྱང་བར་གྱིས། ། དེས་ནི་གནོད་པ་རྣམས་བསལ་ནས། ། བྱང་ཆུབ་བདེ་བ་དེས་ཐོབ་འགྱུར། ། སློབ་མ་སྡོམ་ལ་གནས་ནུས་ན། ། ལག་ན་མེ་ཏོག་འཛིན་པ་ཡིས། ། དཔའ་བོའི་སྤྱན་སྔར་དམ་བཅས་ཏེ། ། སངས་རྒྱས་སྲས་བཅས་ཐམས་ཅད་དང་། ། དཔའ་བོ་ རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀུན། ། བདག་ལ་དགོངས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ནི། ། དུས་ནི་འདི་ནས་གཟུང་ནས་སུ། ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་མཆིས་ཀྱི་བར། ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ངེས་མཛད་པའི།

The perfect Buddhas who have passed away, And likewise those who have not yet come, And the perfect Buddhas of the present, Who remain for the benefit of beings— Having known this excellent ritual of secret mantra, All those heroes attained immeasurable omniscience At the foot of the Bodhi tree. By that peerless application of secret mantra, The Protector, the Lion of the Śākyas, Vanquished the most unbearable hosts of Māra And their great armies. Having conformed to the world, He turned the wheel and passed into nirvāṇa. Therefore, in order to attain omniscience, My son, apply your intelligence to this! Then the disciple, with palms joined, Beginning with the threefold refuge And continuing up to the aspiration, The Vajra Master, with a virtuous mind, Should speak these words to the disciple: "Higher and higher vows, my son, You must uphold. Since there is no other means To deliver one from saṃsāra, Therefore, with every effort, You must always maintain the vows. By doing so, all harms will be dispelled, And you will attain the bliss of awakening." If the disciple is able to abide in the vows, Holding flowers in his hands, He should make a pledge before the Hero: "All Buddhas and their Sons, All heroes and yoginīs, Please turn your attention toward me. I, who am called [name], From this time forth Until I reach the heart of awakening, Just as the Protectors of the three times Have resolved upon awakening,..."

། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་མེད་པ། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་སྡོམ་པ་ལ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནི་བསླབ་པ་དང་། ། དགེ་བའི་ཆོས་ནི་སྡུད་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ། ། བདག་གིས་བརྟན་པོར་གཟུང་བར་བགྱི། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། བླ་ན་ མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཟུང་བར་བྱ། ། ནམ་དུ་ཡང་ནི་མི་སྤོང་ངོ་། ། རྡོ་རྗེ་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་དག། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། སློབ་དཔོན་དག་ཀྱང་གཟུང་བར་བགྱི། ། རིན་ཆེན་ རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ཡི། ། དམ་ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ། ། ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་དུས་དྲུག་ཏུ། ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་ཏུ་སྦྱིན། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བའི། ། པདྨའི་རིགས་ཆེན་དག་པ་ལ། ། ཕྱི་དང་གསང་བ་ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་པའི་ཆོས་ནི་གཟུང་བར་བགྱི། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ ལ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་ཅི་ནུས་བགྱི། ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་བགྱི་ནས། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་གིས་སྡོམ་པ་མ་ལུས་གཟུང་། ། མ་བསྒྲལ་ བ་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བགྱི། ། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་བདག་གིས་དགྲོལ། ། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ། ། སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད། ། དེ་ལྟར་སྡོམ་པ་གཟུང་གནས་པའི། ། སྙིང་ག་མགྲིན་པ་དཔྲལ་བ་རུ། ། གཡས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས། ། དྲི་ཡི་ཐིག་ལེ་བྱས་ ནས་ཀྱང་། །

I shall generate the supreme, unsurpassed, and sacred bodhicitta. Regarding the vows of the Buddha-yoga, I shall firmly uphold the three types of discipline: the discipline of ethical restraint, the discipline of gathering virtuous dharmas, and the discipline of acting for the benefit of sentient beings. From this day forward, I shall uphold the Three Jewels—the unsurpassed Buddha, Dharma, and Saṅgha—and never forsake them. I shall truly uphold the vajra, bell, and mudrā of the great, supreme Vajra family, and I shall also uphold the ācārya. Regarding the delightful samaya of the great, supreme Ratna family, I shall constantly practice the four types of generosity six times every day. Regarding the pure, great Padma family arising from great awakening, I shall uphold the sublime Dharma of the outer, secret, and third vehicles. Regarding the great, supreme Karma family, I shall truly uphold all the vows in their entirety and perform acts of offering to the best of my ability. Having generated the supreme, unsurpassed bodhicitta, I shall uphold every vow without exception for the sake of all sentient beings. I shall liberate those not yet liberated; I shall release those not yet released; I shall provide relief to those who have not found relief, and I shall establish all sentient beings in nirvāṇa. Thus, while abiding in the maintenance of these vows, one should apply drops of scented water to the heart, throat, and forehead using the right vajra-fist.

ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། ལས་ཀུན་བྱེད་པས་བསྲུངས་ནས་ནི། ། དུས་འདི་ནས་ནི་བཟུང་ནས་སུ། ། འཁོར་བའི་ཉེས་པས་མ་གོས་པར། ། མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པས། ། དུས་ཀུན་དུ་ནི་བདེ་བར་མནོས། ། རང་རང་སྔགས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་(སྦོས,སྤོས)། ། མར་མེ་དྲི་རྣམས་དབུལ་བར་བྱ། ། སོ་ཤིང་སོར་ནི་བཅུ་གཉིས་པ། ། སྲིན་བུས་མ་ཟོས་བུག་མཛེར་མེད། ། དྲང་ཞིང་དྲི་ཡིས་ལེགས་བསྒོས་པ། ། སྐུད་དམར་མེ་ཏོག་ཕྲེང་གིས་བརྒྱན། ། ལས་ཀུན་བྱེད་པ་བཟླས་ནས་ནི། ། ཤར་རམ་བྱང་ཤར་ཁ་བལྟས་པའི། ། སློབ་མ་ལ་ནི་ སྦྱིན་པར་བྱ། ། མ་གས་པར་བཅའ་སྐྱོན་དག་ནས། ། མདུན་དུ་དྲང་པོར་དོར་བར་བྱ། ། བདག་ལ་བལྟ་ན་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ། འགྲེང་ན་མཁའ་སྤྱོད་མཐུར་དུ་བལྟས། ། ས་འོག་ངེས་འགྲུབ་ཕྱོགས་དང་མཚམས། ། རང་རང་གི་ནི་ལྷར་ཤེས་བྱ། ། དམར་རམ་དམར་སེར་ཚད་ལྡན་པའི། ། སྲུང་སྐུད་མདུད་པ་གསུམ་ལྡན་པ། ། དཔུང་པ་ལ་ནི་བཅིངས་ཏེ་བསྲུང་། ། དེ་ནས་ངག་གི་སྐྱོན་སེལ་བ། ། སྔགས་འདིས་ཁྱོར་ཆུ་ལན་གསུམ་བླུད། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿབི་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷ་རྨཱཿསརྦ་བཱ་བ་ནི་ཙཱ་སྱ་སཾ་ཤོ་དྷ་ཡ། སརྦ་བི་ཀ་ལྤཱན་ཨ་པ་ན་ཡ་ཧཱུཾ། དེ་ནས་སློབ་མ་རྣར་བླགས་ཏེ། ། དགའ་ བསྐྱེད་སྤྲོ་བའི་ཆོས་བཤད་བྱ། ། འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་དག། ཨུ་དུམྺཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན། ། བརྒྱ་ལམ་ན་ནི་རེས་འགའ་ཞིག། འབྱུང་འགྱུར་ན་ཡང་མི་འབྱུང་ངོ་། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་འབྱུང་བ། ། གང་གིས་མཉམ་མེད་སེམས་ཅན་དོན། ། མྱ་ངན་མི་འདའ་ བྱེད་པར་ནུས། ། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་དུ་མ་རུ། ། སྡིག་བ་བྱས་པར་གྱུར་པ་གང་། །

Consecrate with the three syllables. Having protected with the All-Accomplishing [mantra], from this time forth, may you remain unstained by the faults of saṃsāra. Endowed with all offerings, may you always experience bliss. With their respective mantras, offer flowers, incense, lamps, and perfumes. The tooth-stick should be twelve finger-widths long, not eaten by insects and free of knots or holes. It should be straight, well-smeared with fragrance, and adorned with a red thread and a garland of flowers. Having recited the All-Accomplishing [mantra], give it to the disciple who is facing east or northeast. Without breaking it, having removed any defects, they should throw it straight ahead. If it points toward oneself, it is supreme; if it points upward, one will attain the celestial realms; if downward, the subterranean realms. One should know the directions and intermediate points as their respective deities. A protection cord, red or orange and of proper measure, with three knots, should be tied around the upper arm for protection. Then, to clear away defects of speech, have them drink mouthfuls of water three times with this mantra: OṂ HRĪḤ VIŚUDDHAḤ SARVA DHARMĀḤ SARVA PĀPĀNI CA SYA SAṂŚODHAYA SARVA VIKALPĀN APANAYA HŪṂ. Then, having the disciples listen attentively, explain the Dharma to inspire joy and enthusiasm: "In this world, the Omniscient Ones appear only rarely, like the udumbara flower. Even in a hundred lifetimes, they may or may not appear. The way of Secret Mantra practice, however, is able to accomplish the peerless benefit of sentient beings without passing into nirvāṇa. Whatever sins have been committed over many tens of millions of eons..."

དེ་ཀུན་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་འདྲ་བ། ། མཐོང་བས་བྱང་བར་འགྱུར་ལགས་ན། ། གྲགས་པ་མཐའ་ཡས་སྔགས་སྤྱོད་པའི། ། ཚུལ་ལ་གནས་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། ། སྐྱོབ་བའི་གསང་སྔགས་བཟླས་ན་ ནི། ། གོ་འཕང་བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར། ། གང་དག་མཆོད་པ་མཆོག་འདི་ལ། ། བློ་གྲོས་བརྟན་ཞིང་མི་གཡོ་བ། དེ་དག་གིས་ནི་ངན་འགྲོའི་རྒྱུན། ། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་རབ་ཏུ་བཅད། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས། ། རྙེད་པ་མཉམ་མེད་དེ་རིང་རྙེད། ། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་སྲས་ བཅས་པ། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་ནི། ། བསྟན་པ་འདི་ལ་ཁྱེད་རྣམས་ཀུན། ། ཡོངས་སུ་བཟུང་སྟེ་སྐྱེ་བཞིན་བར། ། དེ་ཕྱིར་ཁྱེད་རྣམས་ཐེག་ཆེན་ལ། ། སང་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཆེར་འབྱུང་བའི། ། ལམ་མཆོག་འདི་ནི་དཔལ་དང་ལྡན། ། ཁྱེད་རྣམས་དེར་ནི་ དོང་བས་ན། ། རང་འབྱུང་སྐལ་བ་ཆེན་པོ་བས། ། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡི། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར། ། དོན་བཤད་བསྲུང་བ་བྱས་ནས་ནི། ། སྔགས་ཀྱིས་སྦྱངས་པའི་ཀུ་ཤ་དག། སྟན་དང་སྔས་སུ་སྦྱིན་བར་བྱ། ། རྨི་ལམ་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ། ། ནང་ པར་དེ་ལའང་རབ་ཏུ་ཟློས། ། སྡིག་པ་ལས་ཀུན་བྱེད་པས་གཞོམ། ། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་མི་དགེ་བའི། ། ལྟས་དག་མཐོང་ན་ལངས་ནས་ནི། ། ཞིང་སྐྱོང་མཁའ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ལ། ། གཏོར་མ་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་སྦྱིན། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བརྟན་བྱས་ཤིང་། ། སྲུང་བའི་འཁོར་ལོས་ཀུན་དུ་ སྤྱད། ། དཔའ་བོའི་ཞལ་གྱི་སྔགས་ལ་སོགས། ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནི་བཟླས་བྱས་ཏེ། ། གོ་ཆས་བདག་ཉིད་བསྲུང་བ་དང་། ། དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ལ།

If even seeing such a maṇḍala as this brings purification, what need is there to mention those who abide in the way of the mantra practice of infinite renown? By reciting the secret mantra of the Protector, the unsurpassed state will be attained. Those whose intellect is firm and unwavering regarding this supreme offering will completely sever the stream of the lower realms and the origin of all suffering. O great beings, today you have obtained an incomparable gain. Because you have all been fully embraced within this teaching of all the great beings, the Victorious Ones and their Sons, you will be born into the Great Vehicle tomorrow. This supreme path, which brings forth the Great Vehicle, is glorious. Since you have entered it, through your great fortune as self-arisen ones, you will become Tathāgatas, the omniscient ones of the entire world. Having explained the meaning and performed the protection, one should provide the kuśa grass purified by mantra as a seat and a pillow. In the morning, one should recount whether the dreams were auspicious or inauspicious. All misdeeds are destroyed by this. If the ācārya sees inauspicious signs, he should rise and offer a torma to all the field-protectors and ḍākinīs according to the ritual. Having stabilized [the practice] with the hundred-syllable mantra, one should employ the protection wheel in every way. Having recited all the mantras of the Hero’s face and so forth, one should protect oneself with the armor and [offer to] the heroes and yoginīs.

། གསོལ་བཏབ་རྒྱན་སོགས་ང་རྒྱལ་བླང་། ། མེ་ཡི་ལས་ལ་ཀུན་བརྩོན་པ། ། བགེགས་རྣམས་ ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱ། ། ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དཔའ་བོས་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ། ། ཁྲུས་བྱས་ཤུགས་ཀྱིས་རྒྱ་བཅིངས་ལ། ། གནས་བཅས་ལྷ་ནི་ནམ་མཁར་དགོད། ། བུམ་སོགས་གདན་ལ་ལེགས་བཞག་ནས། ། ཞལ་བཞི་པས་ནི་ཐམས་ཅད་བསྲུང་། ། དྲི་ཞིམ་པ་ ཡི་ཆུས་གཏོར་ནས། ། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི། ། གྲོགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཐིག་གདབ་པོ། ། མ་ཉམས་རས་བལ་གཙང་མ་ལས། ། རང་གི་ཤེས་རབ་ལྷན་ཅིག་ཏུ། ། ཁ་དོག་ལྔར་བཅོས་སྲད་བུ་བསྒྲིལ། ། ཉིས་འགྱུར་དུ་ནི་ཚད་བྱས་ཏེ། ། སྒོ་ཡི་ཉི་ཤུ་ཆ་ཉིད་དོ། ། མ་སྙོམས་ པ་ནི་རྣམ་བསལ་ཏེ། ། གྲིམས་དང་མདུད་པའི་སྐྱོན་བྲལ་བ། ། ཤར་དང་ནུབ་ཏུ་ཁ་བལྟས་པའི། ། སྒྲུབ་པ་པོས་ནི་རབ་ཏུ་བརྐྱང་། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། ། སྲད་བུ་ལྔ་ལྔ་རྣམ་ཕྱེ་སྟེ། ། རང་ཉིད་ཧེ་རུ་ཀར་བྱས་པའི། ། མིག་གཉིས་ཉི་ཟླར་ཛྫཿཡི་འོད། ། འབར་བའི་ལྟ་བས་ཡེ་ཤེས་ དགུག། གཉིས་མེད་གཉིས་མེད་གསང་སྔགས་ཀྱིས། ། ལྔ་པོ་ལེགས་པར་བསྒྲིལ་བར་བྱ། ། པདྨའི་སྣོད་དུ་བཞག་ནས་ཀྱང་། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མཁའ་འགྲོ་དང་། ། དཔལ་ཆེན་སྙིང་པོ་ཡོངས་བཟླས་ནས། ། མཆོད་དེ་སྤོས་ནི་དབུལ་བར་བྱ། ། ཁྲག་ཆེན་གྱིས་ནི་སྤངས་པ་ ཡི། ། སུམ་སྒྲིལ་སྐུད་པ་ཚད་ལྡན་པ། ། བདུད་རྩི་ཙནྡན་དཀར་པོ་ཡིས། ། ལེགས་པར་བྱུགས་ཏེ་ཐིག་གདབ་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སུ་ཏྲ་མཱ་ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། སྔགས་དེས་ཐིག་སྐུད་ལེགས་བཏང་ལ། ། གྲོགས་ཀྱིས་ཛྫཿགསུམ་མངོན་བརྗོད་ནས། ། སྐུད་པ་རབ་ཏུ་བརྐྱང་བར་བྱ། །

Having offered prayers and assumed the pride of the ornaments and so forth, one should exert oneself in all the activities of fire and pacify all obstructing spirits (vighna). This is the ritual of the preparatory consecration (adhivāsana). The hero should rise early in the morning, perform ablutions, and firmly bind the mudrā. Having established the deities of the site, he should place them in the sky. Having properly set the vases and other items upon their seats, he should protect everything with the Four-Faced One. Having sprinkled fragrant water, he should, together with a consort who is the nature of insight (prajñā) and method (upāya), strike the lines. From pure cotton that is unblemished, he should twist the thread into five colors together with his own insight. Having made it twice the required length, it should be one-twentieth the size of the door. Having eliminated any unevenness, and being free from the faults of tightness or knots, the practitioner should stretch it out while facing east and west. Having distinguished the five threads that arise from the five wisdoms (jñāna), and having visualized himself as Heruka, he should summon the wisdom deities with a blazing gaze from his two eyes, which are the sun and moon, and the light of the syllable Jjaḥ. With the non-dual secret mantra, he should properly twist the five together. Having placed them in a lotus vessel, he should recite the heart mantra of the Great Glorious One and all the Buddhas' ḍākinīs, and after making offerings, he should present incense. The triple-stranded thread of proper measure, which has been anointed with great blood and well-smeared with white sandalwood and nectar (amṛta), should be used to strike the lines. OṂ VAJRA SAMAYA SŪTRAMĀTIKRAMA HŪṂ. With that mantra, he should properly cast the thread, and the assistant, having uttered the three Jjaḥ syllables, should stretch the thread out.

ཤར་ དང་ནུབ་ཏུ་ཁ་བལྟས་ལ། ། གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས། ། ལྟེ་བ་ཡི་ནི་ཕྱོགས་བཟུང་ནས། ། སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་ཤིང་། ། དང་པོར་ཚངས་པའི་ཐིག་གདབ་བོ། ། ལྟས་ངན་བྱུང་ན་དངོས་མི་འགྲུབ། ། ཆད་པས་སློབ་དཔོན་འཆི་འགྱུར་ཞིང་། ། རིང་ཐུང་ཁྱེར་ན་ནད་ཀྱིས་ འདེབས། ། ཕྱོགས་འཁྲུལ་སློབ་མ་ཉོན་མོངས་འགྱུར། ། དེ་བས་འདེབས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་གདབ་པར་བྱ། ། བྱང་དང་ལྷོ་ཡི་སྒོར་གནས་ཏེ། ། ཚངས་ཐིག་གཉིས་པ་གདབ་པར་བྱ། ། མ་ལུས་འཇིག་རྟེན་ཁམས་བཞུགས་པའི། ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་ ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས། ། འགྲོ་དོན་མཛད་པའི་དུས་ཡིན་ཏེ། ། ཐིག་གི་སྒྲས་ནི་བསྐུལ་བར་བསམ། ། གཡོན་ནས་བསྐོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཐིག་གདབ་བྱ། ། མཚམས་ཀྱི་ཆ་ནི་གཡས་སུ་སྟེ། ། མེ་དང་རླུང་གི་ཕྱོགས་གནས་ནས། ། མཚམས་ཀྱི་ཐིག་ནི་ ཡང་དག་བརྩམ། ། སྲིན་པོ་འབྱུང་པོའི་ཕྱོགས་འདུག་ནས། ། གཉིས་པ་ཡང་ན་དེ་བཞིན་ནོ། ། མེ་ཡི་མཚམས་ནས་བྱང་དུ་བལྟ། ། ཤར་གྱི་ཐིག་ནི་གདབ་པར་བྱ། ། རླུང་ནས་ལྷོ་རུ་ཁ་བལྟས་ཏེ། ། ནུབ་དུ་སྲད་བུས་གདབ་པར་བྱའོ། ། སློབ་དཔོན་རླུང་གནས་ཤར་དུ་བལྟ། ། བྱང་དུ་ཐིག་ནི་ཡང་དག་བྲི། ། མེ་ནས་ནུབ་ཕྱོགས་ཁ་བལྟས་པས། ། ལྷོ་ཡི་ཐིག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཡེ་ཤེས་ཐིག་ནི་བརྒྱད་ཀྱི་རྗེས། ། མཚན་ཉིད་བཟང་པོ་རྣམས་བསམས་ནས། ། ཆ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱ། ། ཚངས་པའི་ཐིག་ནི་ངོས་རེ་རུ། ། རེ་རེ་ལྔར་བྱ་ཉི་ཤུ་གདབ། ། ཕོ་ བྲང་ལ་གཉིས་གེ་སར་གཅིག། གསུམ་གསུམ་གྱིས་ནི་འཁོར་ལོ་རྣམས། །

Facing east and west, with the left vajra-fist holding the center, the ācārya, together with the vajra, should first strike the Brahma-line. If an ill omen occurs, the rite will not be accomplished; if it is broken, the ācārya will die; if it is too long or too short, one will be struck by disease; if the directions are confused, the disciples will be afflicted. Therefore, everyone who strikes the lines should do so with great care. Standing at the northern and southern gates, the second Brahma-line should be struck. One should imagine that the Buddhas and others dwelling in all the world-realms without exception are exhorted by the sound of the lines to act for the benefit of beings. By means of the practice of circling from the left, the lines should be struck in every way. The intermediate parts are to the right; standing in the directions of fire and wind, the intermediate lines should be correctly commenced. Standing in the direction of the rākṣasas and spirits, the second is likewise. From the fire intermediate direction, facing north, the eastern line should be struck. From the wind direction, facing south, the western line should be struck with the cord. The ācārya, standing in the wind direction and facing east, should correctly draw the northern line. Facing the western direction from the fire direction, the southern line is likewise. Following the eight wisdom lines, having contemplated the excellent characteristics, the parts should be divided. On each side of the Brahma-lines, five should be made, making twenty in total. Two for the palace and one for the pericarp; by three and three, the cakras are formed.

ཀ་བ་གྲི་གུག་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་། ། པདྨ་འཁོར་ལོ་རེ་རེ་བྱ། ། གཅིག་གིས་ཕྱི་ཡི་ཁྱམས་ཡིན་ཏེ། ། བསྡུས་པའི་ཚུལ་ལ་པདྨ་དག། ཕོ་བྲང་གི་ནི་ཉིས་འགྱུར་ཏེ། ། ཐམས་ཅད་སྔ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས། ། སྒོ་ནི་ འཁོར་ལོའི་བརྒྱད་ཆར་འདོད། ། སྒོ་ཁྱུད་ཁྱམས་དང་འདྲ་བ་ཡིས། ། མཁས་པས་ཆ་ཡི་ཕྱེད་དུ་བྱ། ། རྩིག་པ་དང་ནི་བ་ཀུ་ལི། ། ཤིཪྵ་ཀ་ནི་དེ་ཡི་ཕྱེད། ། དགུ་ཡིས་རྟ་བབས་ཀ་བར་བཅས། ། མཛེས་པར་ཚོན་གྱི་ས་བྱ་སྟེ། ། ཚོན་གྱི་ས་ཡི་ཉིས་འགྱུར་དུ། ། ཕྱི་རོལ་འོད་ ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ། ། འཁོར་ལོ་དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་དུ། ། ཤིང་ལ་སོགས་པའི་དུར་ཁྲོད་བྱ། ། ཉེ་འཁོར་མཆོད་པའི་སར་བྱས་ཏེ། ། ཡེ་ཤེས་ཐིག་ནི་དེ་ནས་ཀྱང་། ། ཐིག་གི་རིམ་པའོ། ། ། ། རིན་ཆེན་ནམ་ནི་ཁམས་ཆེན་ནམ། ། འབྲས་སོགས་ཁམས་ཀྱི་ལེགས་སྦྱངས་དང་། ། ཡང་ན་ ས་འམ་ཐལ་བའམ། ། ལོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བྲི་བྱ་སྟེ། ། ཁ་དོག་ལྔ་པོ་ཐམས་ཅད་ནི། ། ཕྱག་རྒྱ་དྲུག་པ་དང་ལྡན་བྱ། ། ཐིག་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་བཞིན། ། ལྔ་པོ་ལྔ་ནི་རྣམ་སྤྲུལ་ཏེ། ། ཚོན་ནི་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ། ། དཔའ་བོས་དབུས་ཀྱི་སར་གནས་ཏེ། ། ཤར་དུ་ཁ་བལྟས་གཡོན་པ་ཡི། ། ཁུ་ཚུར་གྱིས་ནི་བཟུང་ནས་སུ། ། བདེན་པ་བརྗོད་ཅིང་བྲི་བར་བྱ། ། འདི་ནི་མེ་ལོང་དག་པ་སྟེ། ། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་སྒྲོལ་བྱེད་པ། ། དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་སྟེ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། ། ལན་ ལྔ་རུ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། ། སོར་ནི་བཅུ་གཉིས་ཚད་ལྡན་པར། ། དྲང་ཞིང་མཐོ་ལ་སྙོམས་པ་དང་། ། ནས་གང་གིས་ནི་མ་འདྲེས་པས། །

The pillars, curved knives, and vajra garlands, as well as the lotuses and wheels, should each be made. One [unit] constitutes the outer courtyard; in the condensed method, the lotuses are twice the size of the palace. All should be understood as being like the previous [description]. The gates are held to be one-eighth of the wheel. The gate-enclosures, being similar to the courtyard, the wise should make half a [standard] part. The walls and the vākuli [moulding] are half of that; the śīrṣaka is half of that. With nine [parts], the archway is made together with its pillars. The colored areas should be made beautifully; outside the colored areas, the light maṇḍala should be made twice their size. Outside of that wheel, the charnel grounds of trees and so forth should be made. Having made the surrounding area the place of offerings, the wisdom lines are then [drawn]; this is the sequence of the lines. With jewels, or the great elements, or well-purified elements such as rice, or else with earth, ashes, or leaves, one should draw [the maṇḍala]. All five colors should be endowed with the six mudrās. Just as they arise from the lines, the five [colors] are emanated as five; the colors should be consecrated. The hero, standing in the central area and facing east, should hold [the colors] with the left fist and draw while reciting the truth: "This is the pure mirror, which liberates the realm of sentient beings; it is the glorious king of great bliss, the abode of all Tathāgatas. Oṃ vajracitra samaye hūṃ." This should be recited five times. It should be twelve finger-widths in measure, straight, high, and level, without being mixed by even a single grain of barley.

རི་མོ་ཀུན་དུ་བྲི་བར་བྱ། ། སྦོམ་པོས་ནད་སྐྱེད་ཕྲ་བས་ནི། ། ནོར་རྣམས་རབ་ཏུ་རླག་པར་བྱེད། ། འདྲེས་པ་ཡིས་ནི་རིམས་འབྱུང་ཞིང་། ། ཡོ་བས་རྣམ་འགྲས་ ཆད་པ་ཡིས། ། སློབ་དཔོན་དང་ནི་སློབ་མ་དག། འཆི་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། ། དེ་ནས་ཚད་དང་ལྡན་པ་རུ། ། རབ་ཏུ་འབད་དེ་བྲི་བར་བྱ། ། རིམ་པས་དཀར་པོ་སེར་པོ་དང་། ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་དམར་དང་ལྗང་། ། ནག་པོ་ནང་དུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་སྔོན་པོ་ཆེ། ། ལྷོ་ནི་སེར་ཏེ་ནུབ་ནི་དམར། ། བྱང་དུ་ལྗང་གུས་རྣམ་པར་མཛེས། ། ལྟེ་བ་དམར་ཞིང་གེ་སར་སེར། ། སྣ་ཚོགས་མདོག་བད་གྲི་གུག་སྔོ། ། ལྗང་ཀུ་དཀར་དང་དམར་བ་ཡི། ། གཞི་ལ་སྔོ་དམར་དཀར་བ་ཡི། ། འཁོར་ལོ་གསུམ་ནི་ལེགས་པར་བྲི། ། ཁྱམས་ནི་ཤེལ་འདྲ་དྲ་བའི་ས། ། བཻ་ཌཱུརྱ་ལྟར་སྔོ་བསངས་ཉིད། ། གསེར་ རམ་རྣམ་ལྔས་བ་ཀུ་ལི། ཤིཪྵ་ཀ་ནི་དཀར་པོ་སྟེ། ། རྟ་བབས་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ཉིད། ། རྡོ་རྗེ་འོད་སོགས་པདྨ་བཞིན། ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་དང་ཉི་ཟླ་དང་། ། རྔ་མ་དར་དང་འཕན་ལ་སོགས། ། རྒྱན་ནི་སྣ་ཚོགས་བྲི་བར་བྱ། ། ཁྱམས་ལ་གཟུགས་སོགས་མཆོད་པ་ནི། ། བཞི་བཅུ་རུ་ནི་ཚང་ བར་དགོད། ། རྡོ་རྗེ་གྲི་གུག་གྲི་གུག་དང་། ། བུམ་པ་དཀར་པོ་པད་སྣོད་ལྡན། ། དབུས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་དག་ལ་དགོད། ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་འཁོར་ལོ་དག། གྲི་གུག་དང་ནི་ལྡན་བྱ་ཞིང་། ། མཐར་ནི་གྲི་གུག་ཡང་དག་དགོད། ། འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ལྡན་པས། ། རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མཛེས་པར་བྱ། ། སློབ་དཔོན་ གྱི་ནི་ལས་མཐོང་ནས། ། འདི་དག་ཀུན་དུ་སྤྱད་པར་རིགས། །

One should draw the design in its entirety. If it is too thick, it will produce disease; if too thin, it will utterly destroy wealth. If the lines are mixed, fevers will arise; if crooked, there will be enmity. If the lines are broken, one should know that the master and the disciple will die. Therefore, one should strive with great effort to draw it with the correct proportions. The sequence of colors should be known as white, yellow, and likewise red and green, with black in the interior. In the eastern direction is great blue; the south is yellow, the west is red, and the north is beautifully adorned with green. The hub is red and the filaments are yellow. The various-colored base is blue, and the curved knife is blue. Upon a base of green, white, and red, one should properly draw the three wheels, which are blue, red, and white. The courtyard is like crystal, and the lattice-work ground is a dark blue like lapis lazuli. The vākulī is made of gold or the five [precious substances]. The śīrṣaka is white, and the archways (toraṇa) are of various colors. Like the vajra-light and so forth, the lotuses, jewel garlands, sun and moon, yak-tail whisks, silks, banners, and so on—these various ornaments should be drawn. In the courtyard, the forty offerings, such as form and so forth, should be arranged in their entirety. The vajra, the curved knife, the white vase, and the lotus vessel should be placed in the central palace. The vajra, lotus, and wheel should be joined with the curved knife, and the curved knife should be correctly placed at the edge. Endowed with a circle of light, it should be made beautiful in every way. Having observed the master’s ritual actions, it is appropriate to practice all of these.

རྡུལ་ཚོན་གྱི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་བདུན་པའོ། ། ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཛིན་དཔའ་བོ་ཡིས། ། ལན་གསུམ་དུ་ནི་ཡོངས་བསྐོར་ནས། ། དཀྱིལ་འཁོར་སྐྱོན་རྣམས་ལེགས་བརྟགས་ཏེ། ། ཡི་གེ་བརྒྱས་ནི་ཀུན་དུ་སྦྱང་། ། རྒྱན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ མཛེས་བྱས་པའི། ། རྒྱལ་དང་ཀུན་བྱེད་བུམ་པ་དག། ཤར་སྒོའི་གཡས་གཡོན་དག་ཏུ་དགོད། ། སྒོ་དང་མཚམས་སུ་བརྒྱད་པོ་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་ར་བའི་ཕྱི་རོལ་དུ། ། བགེགས་སྐྱེར་འགྱུར་བས་མི་དགོད་དོ། ། མ་དག་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན། ། མེ་ཏོག་སྤོས་དང་མར་མེ་དང་། ། དྲི་དང་བཟའ་བ་རོལ་མོ་ དང་། ། གོས་དང་ཀུ་ཤ་རྒྱན་ལ་སོགས། ། ཉེ་འཁོར་དུ་ནི་དགོད་པར་བྱ། ། ཆང་དང་ཤ་རློན་གཏོར་མ་དང་། ། འདུ་བ་ཡི་ནི་རྫས་རྣམས་ཀུན། ། དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་དག་དུ་གཞག། དར་དང་བླ་རེ་གདུགས་དང་ནི། ། རྒྱལ་མཚན་རྣམས་ཀྱིས་གནས་བརྒྱན་ཏེ། ། ཁྲག་འཐུང་ཆ་ལུགས་འཛིན་པ་ཡི། ། སྒོ་ སྲུང་བཞི་ནི་གཞག་པར་བྱ། ། བདག་ཉིད་བརྟུལ་ཞུགས་གནས་བྱས་ཏེ། ། ནུབ་ཀྱི་ས་ལ་མངོན་ཕྱོགས་ནས། ། ཆོ་ག་རབ་ཏུ་རྫོགས་པར་སྤྱད། ། གཡོན་གྱི་སྲིན་ལག་རྩེ་མོ་ཡིས། ། དམ་ཚིག་དྲུག་པོ་ལེགས་སྦྱར་བས། ། བསངས་ཏེ་ལྷ་ཉིད་རྣམ་པར་བསམས། ། ནམ་མཁའི་ལྷ་རྣམས་ ཕབ་ནས་ཀྱང་། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ། དྲུག་པོ་རོ་གཅིག་གྱུར་པར་བྱ། ། གོ་ཆ་སོགས་ཀྱིས་བྱིན་བརླབས་ནས། ། སྔོན་བཞིན་ལྷ་རྣམས་སྦྱང་བྱས་ཏེ། ། ཧེ་རུ་ཀ་སོགས་མཆོད་བྱས་ནས། ། དཔའ་བོ་གཉིས་མེད་སྔགས་ཀྱིས་མཆོད། ། སངས་རྒྱས་མཁའ་འགྲོ་ཀཱ་ཀ་ སོགས། ། བུམ་སོགས་ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། ། བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་ཉེ་བར་གནས། །

This is the seventh chapter, the section on the colored powders. The hero, holding the vajra and bell, should circumambulate three times. Having carefully examined the defects of the maṇḍala, he should purify it entirely with the hundred-syllable mantra. The victory and all-creating vases, beautified with ornaments, should be placed to the right and left of the eastern gate. The eight [vases] are at the gates and the intermediate directions. They should not be placed outside the vajra fence, as it would cause obstacles to arise. Other than those, the impure [substances] are excluded. Flowers, incense, lamps, perfumes, food, music, clothing, kuśa grass, ornaments, and so forth, should be arranged in the vicinity. Alcohol, raw meat, torma offerings, and all the substances for the assembly should be set outside of that. The site should be adorned with silks, canopies, parasols, and victory banners. The four gatekeepers, who assume the attire of the Blood-Drinkers, should be stationed. Having established oneself in the ascetic observances and facing the western ground, one should perform the ritual in its entirety. With the tip of the left ring finger, having properly applied the six samayas, one should purify and visualize the deity itself. Having caused the deities of space to descend, the wisdom maṇḍala is invited, and the six are made into a single taste. Having blessed with the armor and so forth, the deities are purified as before. Having made offerings to Heruka and the others, one should worship with the non-dual hero mantra. To all the deities, such as the Buddha-Ḍākinī, Kāka, and the others, as well as the vases and so forth, one should remain for one hundred and eight [recitations].

རིག་བྱེད་དང་ནི་མེ་ལྷའི་བར། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡི་གེ་དག། ལྷ་ཡི་གྲངས་དང་མཉམ་པར་བཟླས། ། མཐར་ནི་མྱོས་བྱེད་ཀྱིས་མཆོད་ནས། ། སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་འཇུག་པར་བྱ། ། དང་པོ་ཕྱག་ནི་སྔོན་འགྲོ་བས། ། སེམས་སྐྱེད་ནས་ནི་རྗེས་གནང་མཐར། ། དབང་ནི་རིམ་པ་བཞིན་བླངས་ཏེ། ། སློབ་མ་གཞུག་པར་བྱེད་བདག་ཉིད། ། བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ནམ་མཁའ་སྐྱེ་བ་མཚན་ལྡན་ཕྱིར། ། ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་པའི་མཆོག། སེམས་ དཔའི་རྡོ་རྗེ་ཆེ་རང་བཞིན། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བདག་གྲུབ་མཛོད། ། དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་མཆོག། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལྷག་པའི་ལྷ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱལ། ། མི་འགྱུར་མཆོག་ཏུ་བདག་འགྱུར་མཛོད། ། ཉེས་པ་མེད་ལ་རྟག་པ་ཁྱོད། ། འདོད་ཆགས་ཀུན་གྱི་ རྗེས་ཆགས་པས། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་དགའ་བ་ཆེ། ། བཅོམ་ལྡན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་མཛོད། ། ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག། གདོད་ནས་གྲོལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཀུན་བདག་ཉིད། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་གྲུབ་མཛོད། ། ཀུན་མཆོག་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ སྟེ། ། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་རྒྱལ་མཆོག་གིས། ། གྲུབ་པའི་རྡོ་རྗེ་ཆེར་བསྟོད་པ། ། རྡོ་རྗེ་སྙེམས་པར་བདག་མཛོད་ཅིག། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ཁྱབ་པ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྙིང་ལ་བཞུགས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡབ་གྱུར་ཉིད། ། འདོད་མཆོག་དམ་ཚིག་མཆོག་གྱུར་པའི། ། བདེན་པ་གང་གིས་ཡེ་ཤེས་མཆོག། ཤེས་རབ་ཐབས་དག་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན། ། བདེན་པ་དེ་ཡིས་མགོན་བདག་ལ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་པ་རབ་རྫོགས་མཛོད། །

From the Vedas to the god of fire, Recite the syllables of method and insight Equal in number to the deities. Finally, having made offerings of intoxicants, The master should enter himself. First, preceded by prostrations, Having generated the mind of awakening, and up to the permission, He should receive the empowerments in sequence, And then himself lead the disciples in. He should utter the blessing of truth: Oṃ! Because space is characterized by birth, The supreme without beginning or end, The nature of the great Vajrasattva, Grant me the accomplishment of Vajrasattva! The supreme of all great accomplishments, The supreme deity, the Great Lord (Maheśvara), The king of all Vajra-holders, Grant me the supreme, unchanging state! You are faultless and eternal; Through your passion for all desires, Great passion, great joy— O Blessed One, grant me that very reality! The supreme of all utter purity, The Tathāgata liberated from the beginning, Samantabhadra, the self of all, Grant me the accomplishment of the Bodhisattva! The great accomplishment, supreme of all, The Great Lord, the supreme victor, Praised as the great accomplished Vajra— Grant me the pride of Vajragarva! Pervading the minds of all sentient beings, Dwelling in the hearts of all sentient beings, The very father of all sentient beings, The supreme desire, the supreme samaya— By whatever truth this supreme wisdom Is the maṇḍala of insight and method, By that truth, O Protector, for me, May you perfectly fulfill my desires!

ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། ། དག་ཅིང་གསལ་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། ། རྒྱུ་དང་ལས་ལས་ཀུན་དུ་བྱུང་། ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་ ངེས་པར་སྐྱེས། ། བདེན་པ་འདི་ཡིས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། གཟུགས་བརྙན་གསལ་བར་སློབ་མ་ནི། ། ཀུན་གྱིས་དྲི་མེད་མཐོང་བར་ཤོག། ལན་གསུམ་དུ་ནི་རབ་བརྗོད་ནས། ། སློབ་མ་འཇུག་པའི་ལས་རྣམས་བྱ། ། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡིས། ། ཀུན་བྱེད་བུམ་པས་བཀྲུས་ནས་ཀྱང་། ། གོས་དམར་གྱིས་ནི་གདོང་ཡང་དགབ། ། དཀྱིལ་འཁོར་མེ་ཏོག་ལག་འཛིན་པས། ། སྡོམ་པ་རབ་ཏུ་གཟུང་ནས་སུ། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀཱ་ཡ། བིད་མ་ཧེ། བིདྱཱ་རཱ་ཛཱ་ཡ། དྷི་མ་ཧེ་སྭཱ་ཧཱ། སྔགས་དེ་ཡིས་ནི་གདབ་པར་གསོལ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྐུ། ། སློབ་དཔོན་ ལ་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། གཙོ་བོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡི། ། ལྷ་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་གཞུག་པར་འཚལ། ། གསུམ་བརྗོད་གྲོགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདའ། ། བུ་ཁྱེད་སུ་ཡིན་ཅི་ལ་དགའ། ། སྐལ་བཟང་བདེ་ཆེན་གནས་ལ་ཞེས། ། དྲིས་ལན་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པར་བྱ། ། ཡོན་གྱི་མཆོག་ནི་བླང་བྱས་ཏེ། ། སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་རབ་བཞག་ནས། ། ཨོཾ་ཡོ་ག་ཙིཏྟ་ཨུཏྤཱ་ད་ཡཱ་མི། སུ་ར་ཏ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། སིདྡྷི་བཛྲ་ཡ་ཐཱ་སུ་ཁཾ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། ། ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་བཞིན་བྱ་སྟེ། ། དེང་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་འདིས།

All phenomena are like reflections: Pure, clear, and untroubled. Ingraspable and inexpressible, Arisen entirely from causes and karma, And definitively born from suchness. By this truth, within the maṇḍala, May all disciples clearly behold The reflections without stain. Having recited this three times, Perform the rites for the disciples' entry. Then, having been washed by the activity-vajra With the all-creating vase, Cover their faces with red cloth. Holding flowers in their hands in the maṇḍala, And having firmly taken the vows, With the mantra: Oṃ śrī herukāya vidmahe, Vidyārājāya dhīmahi, tanno haṃ saḥ svāhā, Request that they be struck by that mantra. I take refuge in the ācārya, The body whose nature is all the buddhas. I prostrate to the principal deity Together with the retinue of gods. O Protector, I wish to be led Into the supreme city of great liberation. Reciting this three times, they enter among the companions. "Child, who are you? What do you delight in?" "Fortunate one, in the abode of great bliss," Thus the question and answer are exchanged. Having accepted the supreme offering, Place the vajra at the heart: Oṃ yogacitta utpādayāmi, Suratasamayas tvam, Siddhi vajra yathā sukhaṃ. Having thus generated bodhicitta, Perform the ritual services accordingly: "Today, you are blessed by all the tathāgatas; By this supreme secret of all the tathāgatas..."

ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར་མི་བྱ་ཞིང་མ་དད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཕྱག་བྱས་ནས། ། འབྲུ་ལྔ་ཡིས་ནི་གཞུག་པར་བྱ། ། ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ཀྱང་། ། ལྷ་དང་ཐ་དད་མེད་བདག་གིས། ། སྒོ་སོགས་དྲུང་ན་འཁོད་པ་ལ། ། དམ་ཚིག་ཡོངས་སུ་བསྒྲག་པར་བྱ། ། དེང་ཁྱོད་དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་སུ་ཞུགས་ཀྱིས། ། ངས་ཁྱོད་ལ་ཡེ་ཤེས་གང་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ དངོས་གྲུབ་ཀྱང་ཐོབ་ན་དངོས་གྲུབ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཡིས། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་མ་མཐོང་བའི་མདུན་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ཏ་རེ། ། སྙིང་ཀར་རྡོ་རྗེ་རབ་བཞག་སྟེ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། སྙིང་ལ་ཡང་ དག་ཞུགས་པར་གྱུར། ། གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་སྨྲས་ན་ནི། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དྲལ་ཏེ་གཤེགས། ། ཐོད་པའི་བདུད་རྩི་ལེགས་སྦྱངས་ཏེ། ། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམྱལ་བའི་ཆུ། ། དམ་ཚིག་ཉམས་ན་སྲེག་པར་བྱེད། ། དམ་ཚིག་བསྲུངས་ན་དངོས་གྲུབ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩི་ཆུ་ཡིས་འགྲུབ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨུད་ཀ་ ཋ་ཋ་ཋ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ང་ཡིན་གྱིས། ངས་འདི་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱ་དགོས་ཏེ། ང་ལ་བརྙས་པར་མ་བྱེད་ཅིག། མི་བདེ་བ་མ་སྤངས་པར་ཚེའི་དུས་བྱས་ནས་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་དམ་ཚིག་བསྟན་པར་བྱའོ། ། སྦྱང་བྱས་ སློབ་མས་དཔའ་བོ་ལ། ། ཡེ་ཤེས་དོན་ཕྱིར་གསོལ་བ་གདབ། །

You must not speak of this to those who have not entered the maṇḍala, nor to those who lack faith. Having prostrated to the body, speech, and mind, one should enter with the five grains. Having performed three circumambulations, one should proclaim the samaya to those seated before the doors and so forth, who are inseparable from the deities: "Today you have entered the family of all the heroes and yoginīs. Through the wisdom that I bestow upon you, you will attain even the accomplishments of all the tathāgatas, so what need is there to mention other accomplishments? I shall generate such wisdom in you. You must not speak of this in the presence of those who have not seen the maṇḍala, lest your samaya be impaired." Placing the vajra firmly at the heart: "Today, the glorious Heruka has truly entered your heart. If you speak of this method, he will immediately tear it apart and depart." Having thoroughly purified the amṛta in the skull cup: "This is your hell-water. If you violate the samaya, it will burn you; if you guard the samaya, the accomplishment will be achieved through this vajra-amṛta water. Oṃ vajra udaka ṭha ṭha ṭha." "From this day forward, I am your glorious Heruka. Whatever I command you to do, you must do. Do not show me contempt. Otherwise, without having abandoned your misdeeds, you will pass away and fall into hell." Thus the samaya should be taught. The purified disciple should then offer a supplication to the hero for the sake of wisdom.

དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབས་ལ། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་ཡེ་ཤེས་བདག་ལ་དབབ་དུ་གསོལ། ། དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་གསོལ་བྱས་ནས། ། དུར་ཁྲོད་ཟླ་མཚན་ལྡན་རས་དང་། བྱི་ལའི་རྟུག་པ་དམ་ ཚིག་དང་། ། ཐང་ཆུ་ཡི་དྭགས་ཁ་ལས་བྱུང་། ། དུར་ཁྲོད་མེ་ལ་གདུང་བར་བྱ། ། འོད་ཀྱིས་ལྷ་རྣམས་ཡོངས་བསྐུལ་ཞིང་། ། རླུང་མེ་ཛྷཻཿདང་ས་ཆུ་སྲིན། ། འབར་བྱས་སྙིང་པོ་སོགས་སྔགས་དང་། ། ཨོཾ་སརྦ་བཱི་ར་ཡོ་གི་ནི་བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ། ཏ་ཥ་ཡ། ར་ར་ར་ར་ཙ་ལ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧ་ཨཱ་ཛྷཻཾ་རྡོ་རྗེ་ དྲིལ་བུ་ཌ་མ་རུ། ། བསྒྱིངས་དང་བཅས་པས་བསྒྲག་པར་བྱ། ། མཚན་མ་ཉེ་བར་མི་གནས་ན། ། ཨོཾ་ཏིཥྛ་མ་ཧཱ་ཀྲོ་དྷ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀཱ་ཡ་བདི་མ་ཧེ་བིདྱཱ་རཱ་ཛཱ་ཡ་དྷི་མ་ཧ་སྭཱ་ཧཱ། སྔགས་དེས་དཔའ་བོ་བསྐུལ་བར་བྱ། ། ལྟས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཤེས་བྱས་ནས། ། སྨྲ་ལ་ལྕེ་ནི་བྱིན་བརླབས་ཏེ། ། དགེ་སོགས་དོན་རྣམས་དྲི་བར་བྱ། ། ཏིཥྛ་བཛྲས་བརྟན་བྱས་ནས། ། སྙིང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་རུ་ནི། ། བདག་གིས་སློབ་མ་གཞུག་པར་བགྱི། ། ལྷ་ཡི་རིགས་ཀྱི་རིམ་པ་དག། བསོད་ནམས་ཇི་བཞིན་དེ་བཞིན་ཤོག། འདིས་ནི་དངོས་གྲུབ་གང་ཐོབ་དང་། ། རིགས་ནི་གང་གི་སྣོད་དུ་འགྱུར། ། འདི་ ཡི་བསོད་ནམས་ཅི་ཡོད་ལས། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་ནི་དེ་བཞིན་ཤོག། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀུ་ལ་བི་ཤོ་ངྷ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོ། ། སྔགས་དེས་ལྟོས་པ་མེད་པར་དོར། ། རིགས་ཀྱི་ལྟས་ནི་ཡོངས་ཤེས་ནས། ། ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་སྭ་མི་མཾ། སཏྭ་མ་ཧཱ་བ་ལ། སྔགས་དེས་སྤྱི་བོར་སྦྱིན་བྱ་སྟེ།

May all the heroes and yoginīs grant their blessings, and I pray that the wisdom of glorious Heruka descend upon me. Having made this supplication three times, take a cloth from a charnel ground or one stained with menstrual blood, cat dung, and the resin from the mouth of a preta. Heat these over a charnel ground fire. With light, thoroughly invoke the deities. Then, with the wind, fire, jhaiḥ, earth, water, and rākṣasa, cause them to blaze. Recite the heart mantra and so forth, and: oṃ sarvavīrayoginī vajrāveśaya taṣaya rarara calaya hūṃ ha ā jhaiṃ. With the vajra, bell, and ḍamaru, sound them while assuming a majestic posture. If the signs do not appear, recite: oṃ tiṣṭha mahākrodhāveśaya hūṃ. oṃ śrīherukāya vadi mahāvidyārājāya dhima ha svāhā. With that mantra, invoke the heroes. Having understood all the signs, bless the tongue for speech and ask about matters such as virtue. Having stabilized it with tiṣṭha vajra, say: "In this heart maṇḍala, I shall initiate the disciple. May the stages of the deity families be revealed according to their merit. Whatever accomplishment is attained by this, and whichever family one becomes a vessel for, may it be so according to whatever merit this person possesses. In this maṇḍala, may it be so." oṃ sarvatathāgatakulaviśodhani svāhā. pratīccha vajra hoḥ. With that mantra, cast [the flower] without hesitation. Having fully understood the signs of the family, say: oṃ pratigṛhṇa samimam sattva mahābala. With that mantra, place it upon the crown of the head.

ཨོཾ་ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། མིག་འབྱེད་པར་ནི་བརྩོན་པར་མཛད། ། ཕྱེ་བས་ཐམས་ཅད་མཐོང་འགྱུར་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་མིག་ནི་བླ་ན་མེད། ཨོཾ་བཛྲ་ནེ་ཏྲ་ཨ་པ་ཧ་ར་པ་ཊ་ལཾ་ཧྲཱིཿ། གདོང་གཡོགས་རབ་ཏུ་དགྲོལ་བར་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་བཟང་པོ་འདི་ལ་ལྟོས། ། ད་ནི་དད་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེད། ། ཁྱོད་ནི་ རྣལ་འབྱོར་མ་རིགས་སྐྱེས། ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། འགྲོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀུན་དང་། ། གྲུབ་ཀུན་ཁྱོད་ལ་མངོན་དུ་གྱུར། ། དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་བསྐྱང་བ་དང་། ། སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་བརྩོན་པར་གྱིས། ། མེ་ཏོག་གང་དུ་ལྷུང་ལ་སོགས། ། ལྷ་རྣམས་གནས་དང་ བཅས་པ་དག། བྱང་སྒོ་ནས་བརྩམས་ཐམས་ཅད་བསྟན། ། སློབ་མ་འཇུག་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་ཏེ་ཡུལ་འཁོར་རམ། ། རྟ་དང་གླང་པོ་སོགས་ཕུལ་ནས། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དབང་བསྐུར་བ། ། འགྲོ་བ་སྐྱོབ་མཛད་གཟི་བརྗིད་ཅན། ། ཇི་ལྟར་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་གཙོ། ། དེ་བཞིན་ བདག་ལ་དེང་སྩོལ་ཅིག། ལན་གསུམ་དུ་ནི་གསོལ་བཏབ་ནས། ། སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བས་དབང་བསྐུར་ཞིང་། ། མི་བསྐྱོད་བསམ་གཏན་གསུམ་རྫོགས་ནས། ། དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཛིན་པས། ། ཤར་སྒོའི་བུམ་པ་གཉིས་ཐོགས་ནས། ། བཀྲ་ཤིས་བུམ་པ་སྔོན་འགྲོ་བས། ། དབང་བསྐུར་རྡོ་རྗེ་ ཆེན་པོ་ནི། ། ཁམས་གསུམ་ཀུན་གྱིས་ཕྱག་བྱས་པ། ། གསང་གསུམ་གནས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་རབ་སྦྱིན་པའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། བུམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་སྔགས་བཟླས་ཏེ། ། ལྷ་རྣམས་ལུས་ལ་ལེགས་བཅུག་ནས། ། མཆོད་དེ་དག་པ་སྦྱིན་པར་བྱ། །

Oṃ. Glorious Heruka, today you shall strive to open your eyes. By opening them, you shall see all; the vajra eye is unsurpassed. Oṃ vajranetra apahara paṭalaṃ hrīḥ. Thus, the face veil should be removed. Behold this excellent maṇḍala! Now, generate supreme faith. You are born into the family of yoginīs, blessed by mantra and mudrā. All the excellences of wandering beings and all accomplishments shall become manifest to you. Maintain all the samayas and strive for the accomplishments of mantra. The deities, together with their abodes, such as where the flower fell and so forth, are all shown, beginning from the northern gate. This is the ritual for the entry of the disciple. Having prepared the maṇḍala, and having offered a kingdom, horses, elephants, and so forth, [one prays]: "Glorious Heruka, bestow the empowerment upon me, the majestic one who protects wandering beings, just as the Chief, the source of qualities, [bestowed it]. Grant it to me today!" Having made this supplication three times, one confers the empowerment with the mantra garland. Having perfected the three concentrations of Akṣobhya, the Hero holding the vajra and bell, holding the two vases of the eastern gate, and preceded by the auspicious vase, confers the great vajra empowerment: "The empowerment of the great vajra, which is venerated by all the three realms, arising from the abodes of the three secrets, is bestowed by all the Buddhas." Oṃ vajra abhiṣiñca. Having recited the mantras of the eight vases and properly dissolved the deities into the body, one should make offerings and grant the purification.

རིན་ཆེན་བསམ་ གཏན་ཡོངས་རྫོགས་ནས། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཆེ། ། དབུ་རྒྱན་རིན་ཆེན་དམ་པ་སྟེ། ། རིན་ཆེན་ཀུན་གྱི་མཆོག་བྱེད་པས། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་སུ་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་སརྦ་བུདྡྷ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཡེ་བཛྲ་ཝརྞ་ནཱི་ཡེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། སྔར་བཞིན་ཐམས་ཅད་སྤྱད་པར་བྱ། ། ཆོས་ཀྱི་རྣལ་ འབྱོར་རབ་ལྡན་པས། ། རྡོ་རྗེ་ཆོ་ག་བཞིན་བསྐྱེད་ནས། ། ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སློབ་མ་ལ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྡོ་རྗེའི་དབང་། ། དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་བསྐུར་བར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོང་། ། བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། གཡས་པར་རྡོ་རྗེ་རབ་བཞག་ནས། ནང་གི། དབང་ བསྐུར་རིན་ཆེན་མཆོག་བྱིན་ནས། དག་པ་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ། ། དོན་ཡོད་བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པས། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་སྦྱིན་པར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དྲིལ་བུའི་དབང་། ། དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་བསྐུར་བར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། ། དྲིལ་བུ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོང་། ། གཡོན་དུ་ངེས་ པར་བཏང་བྱས་ནས། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ལེགས་འཁྱུད་ནས། ། རྡོ་རྗེ་བདག་པོ་བརྟན་བྱའི་ཕྱིར། ། སྔགས་འདི་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་ཏྭཾ། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི། ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། བརྟན་བྱས་ནས་ནི་རྣམ་དག་སྨྲ། ། རྟག་པའི་བསམ་གཏན་ཀུན་བྱས་ཏེ། ། སྤྱི་བོར་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བཞག་ ནས། ། རྡོ་རྗེ་མིང་གི་དབང་བསྐུར་བས། ། རྟག་པའི་རྡོ་རྗེ་རབ་ཞུགས་ཏེ། ། མི་ཤིགས་རྡོ་རྗེ་མིང་ལྡན་པས། ། བུ་ཁྱོད་དེ་རིང་དབང་བསྐུར་རོ། །

Having perfected the precious concentration, the great sovereignty of all buddhas is the supreme precious crown. Because it makes all jewels supreme, the empowerment into perfect buddhahood is conferred. OṂ SARVA-BUDDHA-ḌĀKINĪYE VAJRA-VARṆANĪYE HŪṂ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ ABHIṢIÑCA. All should be performed as before. Possessing the yoga of the Dharma, having generated [the deity] according to the vajra ritual, the vajra empowerment of all buddhas is conferred upon the disciple, who is the embodiment of the Dharma. Today, I shall confer it upon you. In order to fully accomplish buddhahood itself, take up this vajra. VAJRA ABHIṢIÑCA. Having placed the vajra in the right hand, and having bestowed the supreme precious inner empowerment, the purity should be proclaimed. Possessing the concentration of Amoghasiddhi, the vajra and bell should be given. The bell empowerment of all buddhas is conferred upon you today. In order to fully accomplish buddhahood itself, take up this bell. Having definitely placed it in the left hand and properly embracing the vajra and bell, in order to stabilize the Lord of Vajras, this mantra should be recited: OṂ VAJRA-ADHIPATI TVAM ABHIṢIÑCĀMI TIṢṬHA VAJRA-SAMAYA STVAṂ. Having stabilized it, speak of the purity. Having performed all the concentrations of the permanent, and having placed the vajra and bell upon the crown of the head, the empowerment of the vajra name is conferred. Having entered the permanent vajra, and possessing the indestructible vajra name, you, my son, are empowered today.

ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཏྭཾ། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི། བཛྲ་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཏཿ། རང་རིགས་ལས་བྱུང་མིང་རྣམས་ནི། ། དཔལ་དང་རྡོ་རྗེ་སྒྲ་ལྡན་པར། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་ ལན་གསུམ་བོད། ། དག་པ་དང་བཅས་རབ་ཏུ་བརྗོད། ། དེ་ལྟར་སློབ་མའི་དབང་ཐོབ་ནས། ། རྒྱུད་རྣམས་ཐོས་ཤིང་མན་ངག་ཐོབ། ། ལས་རྣམས་ཤེས་ཏེ་སྟོན་ནུས་ན། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཉིད་བྱའི་ཕྱིར། ། ཚིག་འདིས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ། ། མི་ལྡོག་འཁོར་ལོའི་ དབང་བསྐུར་བ། ། དཔའ་བོ་ཆེན་པོས་བདག་ལ་སྩོལ། ། འགྲོ་བ་མཚན་མ་མེད་བྱེད་པ། ། དེ་ནི་ང་འདིར་བཤད་དུ་གསོལ། ། བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱའི་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དབང་བསྐུར་བ། ། ཐུགས་རྗེ་ཅན་ཁྱོད་བཀའ་དྲིན་གྱིས། ། དེ་རིང་བདག་ལ་སྩལ་དུ་གསོལ། ། ཡོན་ཕུལ་ནས་ནི་ལན་ གསུམ་བརྗོད། ། སེང་གེ་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་ཡི། ། ཁྲི་ལ་གདུགས་དང་མཆོད་བཅས་འདུག། རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་མཆོག། གསུམ་ནི་ལེགས་པར་གཟུང་བར་བྱ། ། ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་ནི། ། དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་ལྡན་ལ་སྦྱིན། ། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་ལག་ན་ གནས། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཟུང་། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སིདྡྷི་བཛྲ་ས་མ་ཡ། ཏིཥྛ་ཨེ་ཥ་ཏྭཾ་དྷ་ར་ཡཱ་མི་ཧྲིཿཧི་ཧི་ཧི་ཧི་ཧཱུཾ། སྔགས་དེས་སློབ་མའི་ལག་ཏུ་གཏད། ། ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་སེམས་དཔའ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དགའ་བ་ཆེ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ ཀུན་བདག་ཉིད། ། རྡོ་རྗེ་སྙེམས་ཚུལ་བདག་པོའི་བདག། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་སྐྱེས་བུའོ། །

Oṃ vajrasattva tvam abhiṣiñcāmi vajranāmābhiṣekataḥ. The names arising from one’s own family should be endowed with the word "Śrī" and "Vajra." The ācārya should pronounce them three times, together with the purification. Having thus obtained the student empowerment, if one has heard the tantras, received the pith instructions, and is able to teach after understanding the activities, then in order to become a Vajrācārya, one should make this request: "Grant me the empowerment of the irreversible wheel, O Great Hero. Please explain to me here that which makes beings signless. For the sake of the benefit of self and others, O Compassionate One, please grant me today the Vajrācārya empowerment through your kindness." Having offered the fee, one should recite this three times. Seated upon a lion throne, a vajra throne, or a wheel throne, together with a parasol and offerings, one should properly uphold the three supreme samayas of the Vajra family. The vajra arising from Hūṃ is given to the hero endowed with yoga: "This is all the Buddhas; it resides in the hand of glorious Heruka. You too must always hold it; be firm in the conduct of glorious Heruka." Oṃ sarvatathāgatasiddhi vajrasamaya tiṣṭha eṣa tvāṃ dhārayāmi hrīḥ hi hi hi hi hūṃ. With that mantra, the vajra is placed in the student’s hand: "The Being without beginning or end is Vajrasattva, the Great Joy, Samantabhadra, the self of all, the Lord of the Vajra-Arrogant manner, the Blessed One, the glorious Primordial Being."

ཨོཾ་མ་ཧཱ་བཛྲ་ཧཱུཾ། དྲིལ་བུ་ཨ་ལས་རབ་བསྐྱེད་དེ། ། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཤེས་རབ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོར་བཤད། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། བྱང་ཆུབ་ མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བ་བཞེད། ། ཚིག་དེས་དྲིལ་བུ་སྦྱིན་པར་བྱ། ། སྲིད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་དངོས་མེད་བྱས། ། རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་ལྡན་པ། ། སྲིད་པའི་མཆོག་ཏུ་བྱེད་པར་འགྱུར། ། ཨོཾ་བཛྲ་གྷཎྜེ་ཨཱཿ། སྔགས་དེས་རབ་ཏུ་དཀྲོལ་བར་བྱ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་བརྟེན་བྱས་ ཏེ། ། ཡིད་ཀྱི་ལུས་སུ་བསྟན་བྱེད་པ། ། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱར་གྲགས་པ་ཡི། ། སྐུར་ནི་ཉེ་བར་གནས་གྱིས་ལ། ། ཕྱག་རྒྱ་རྟག་ཏུ་བརྟན་པར་གྱིས། ། དེ་ནས་དཔའ་བོ་མཆོག་དེ་ཡིས། ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། དབང་བསྐུར་པར་ནི་རབ་དམིགས་ལ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ལེགས་ འཁྱུད་ནས། ། རྡོ་རྗེ་ཆེ་དང་དྲིལ་བུ་ཆེ། ། ཟུང་ཤིག་རྡོ་རྗེས་བྱིན་བརླབས་ནས། ། དེ་རིང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱུར། ། སློབ་མའི་ཚོགས་རྣམས་བསྡུ་བར་གྱིས། ། དེ་ལྟར་དམ་ཚིག་བརྟན་བྱ་སྟེ། ། རྗེས་སུ་གནང་བ་སྦྱིན་པར་བྱ། ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་ཌ་མ་རུ། ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ནི་ལྷ་ཡི་སྐུ། ། ཤེས་རབ་ཌ་མ་རུ་ཡི་སྒྲ། ། ཁ་ཊྭཱཾ་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་ཤིང་། ། དྲིལ་བུ་སིལ་སིལ་སྒྲ་སྒྲོགས་པ། ། ཚངས་པའི་སྐུད་ཐོགས་རྣལ་འབྱོར་བདག། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་རྣལ་འབྱོར་སྣོད། ། དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་བླང་བར་གྱིས། ། སྤྱོད་པའི་རྗེས་སུ་གནང་བའོ། ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། སྲས་དང་བཅས་ལ་རྣམ་རོལ་ཅིང་། ། རྡོ་རྗེ་ སྙེམས་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །

OṂ MAHĀVAJRA HŪṂ. Having generated the bell from the syllable A: This is explained as the melody of insight of all the Buddhas. You too must always hold it; the Victorious Ones desire it for supreme awakening. With these words, the bell should be given. "Becoming is pure by its very essence; by nature, it is made without entity. Possessing a mind of natural purity, one will act as the supreme of becoming." OṂ VAJRA GHAṆṬE ĀḤ. With that mantra, it should be rung. "Relying upon the glorious Heruka, and manifesting as the mental body, abide in the form renowned as the samaya-mudrā. Make the mudrā always firm." Then, that supreme hero should visualize being empowered by all the Buddhas of the three times. Having properly embraced the vajra and bell: "Grasp the great vajra and the great bell; having been blessed by the vajra, today you have become a vajra master. Gather the assemblies of disciples." Thus, having made the samaya firm, the authorization should be granted: "The khaṭvāṅga and the ḍamaru—the khaṭvāṅga is the body of the deity, and the ḍamaru is the sound of insight. Holding the khaṭvāṅga together with the vajra, and the bell ringing with a tinkling sound, the yogi who wears the brahmin’s thread, the khaṭvāṅga and the yogi’s vessel—O great hero, take them up!" This is the authorization for conduct. "From this day forward, sporting with the perfect Buddhas and their sons, through the yoga of Vajragarvī..."

དགའ་སྟོན་བདེ་བའི་མཆོད་པ་གྱིས། ། ཨཱ་སྒེག་པའོ། ། སྒེག་དང་བཅས་པའི་ཕྲེང་བ་འཕང་། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོད་པར་བྱ། ། དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འབྲལ་མི་འགྱུར། ། ཕྲེང་བ་དེ་ཡི་རྒྱན་ཡིན་ནོ། ། ཨོཾ། ཕྲེང་བའོ། ། ལུས་ཅན་ཀུན་ལ་དམ་ཆོས་ཀྱི། ། ཁྱོད་ ཀྱིས་གླུ་ནི་བླང་བར་གྱིས། ། དེ་ཡིས་བདེ་གཤེགས་དངོས་གྲུབ་ཀྱིས། ། བདེ་བ་མྱུར་དུ་མྱོང་བར་འགྱུར། གཱི། གླུའིའོ། ། དེ་ཉིད་ཐལ་མོ་གར་གྱིས་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཆགས་པར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་གདུལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས། ། གར་མཁན་ཚུལ་དུ་སྒྱུར་བར་གྱིས། ཧོ། གར་རོ། ། རྫོགས་ སངས་རྒྱས་ལ་སྤོས་ཕུལ་བས། ། བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོས་ལེགས་ཚིམ་གྱིས། ། ལུས་ཅན་བདེ་གཤེགས་ཆ་ལུགས་སུ། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཚིམ་པར་གྱིས། ། ཨཱ། བདུག་པའོ། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མེ་ཏོག་གཏོར། ། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ཚོགས་གྱུར་ནས། ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ལྡན་པར་ ནི། ། བདེ་གཤེགས་སྐུ་ནི་ཐོབ་པར་གྱིས། བྷྲཱུཾ། མེ་ཏོག་གོ། ། སེམས་ཅན་མ་རིག་ལྡོངས་པ་ལ། ། ཆོས་ཀྱི་མེ་ནི་ལེགས་སྦར་ནས། ། རྡོ་རྗེ་ཆོས་དང་འདྲ་བ་རུ། ། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་འབར་བར་གྱིས། ། མར་མེའོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་ལ་དྲི་ཕུལ་བས། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་དང་། ། རྣམ་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཡི། ། བྱང་ཆུབ་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྒོས། ། དྲིའོ། ཇི་ལྟར་མིག་མཁན་རྒྱལ་པོ་ཡིས། ། འཇིག་རྟེན་ལིང་ཐོག་བསལ་བ་ལྟར། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་མི་ཤེས་པའི། ། རབ་རིབ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསལ། ། རྒྱལ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཐུར་མས་སོ། ། ཆོས་རྣམས་ གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། །

Perform the offering of the festival of bliss. Āḥ. With a graceful gesture, cast the garland; make offerings to all the Buddhas. That is the inseparable state of the Blessed One; that garland is his ornament. Oṃ. [This is] the garland. Sing the song of the sublime Dharma for all embodied beings. By that, through the accomplishments of the Sugatas, may they swiftly experience bliss. Gī. [This is] the song. By the dance of the palms of that very [hand], make all the Buddhas impassioned. Through the enlightened activity of training the Buddhas, perform the transformation in the manner of a dancer. Ho. [This is] the dance. By offering incense to the Perfect Buddhas, satisfy them well with excellent conduct. Through wisdom, satisfy embodied beings in the attire of the Sugatas. Āḥ. [This is] the incense. Scatter flowers upon the Buddhas; having become the collection of the branches of awakening, may you attain the body of a Sugata endowed with the major and minor marks. Bhrūṃ. [This is] the flower. For sentient beings blinded by ignorance, having well-kindled the fire of Dharma, blaze forth as the Dharma, like the Vajra-Dharma. [This is] the lamp. By your offering of fragrance to the Victors, anoint embodied beings with the body of awakening: discipline, meditative concentration, insight, and the vision of the wisdom of liberation. [This is] the fragrance. Just as the King of the Eye-Physicians removed the cataracts of the world, so too, my son, the Victors have removed the dimness of ignorance. The Victors [act] with the surgical probe. All phenomena are like reflections.

དག་ཅིང་གསལ་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། ། རྒྱུ་དང་ལས་ལས་ཀུན་དུ་བྱུང་། ། རང་བཞིན་མེད་ཅིང་གནས་མེད་པ། ། དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཤེས་གྱིས་ལ། ། སེམས་ཅན་དོན་ནི་མཉམ་མེད་བྱོས། ། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ སྲས་སུ་སྐྱེ། ། མེ་ལོང་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ། ། ཨ་ཡིས་སྦྱངས་པའི་དྲིལ་བུ་ནི། ། རྣ་བའི་དྲུང་དུ་བསྒྲག་པར་བྱ། ། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། ། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད། ། ནམ་མཁའ་དང་ནི་མཉམ་སྦྱོར་བས། ། ཀུན་མཆོག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གསལ། ། ཧོ་ཡིས་སྦྱངས་པའི་ མདའ་གཞུ་དག། སློབ་མའི་ལག་ཏུ་བྱིན་ནས་ནི། ། ཕྱོགས་བཞིར་འཕེན་པའི་ཚུལ་བྱེད་ལ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རབ་བརྗོད་པའི། ། མེ་ལོང་སློབ་མ་ལ་བསྟན་ནས། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མེ་ལོང་ལྟར། ། དག་ཅིང་གསལ་ ལ་རྙོག་པ་མེད། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ནི་སྙིང་ལ་ཞུགས། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རང་ཉིད་གཙོ། ། ཚིག་དེས་རང་བདག་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞི་རྒྱས་དབང་དང་དགུག་པ་དང་། ། བསྐྲད་པ་དང་ནི་གསད་ལ་སོགས། ། ཕན་དང་ཚར་གཅད་བྱེད་པ་ཡི། ། ལས་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་གྱིས། ། རལ་གྲི་ས་འོག་མིག་སྨན་ དང་། ། རྐང་མགྱོགས་བཅུད་ལེན་མཁའ་ལ་འགྲོ། ། མི་སྣང་ལ་སོགས་གྲུབ་པའི་ཚོགས། ། ཅི་དགའ་བར་ནི་སྒྲུབ་པར་གྱིས། ། ལུས་དང་སྲོག་ལ་ལྟོས་མེད་པར། ། དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་ཀུན་བསྲུངས་ཏེ། ། ཉིན་དང་མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། ། དོན་ལྡན་རྟག་ཏུ་བཟླ་བར་བྱ། ། དགུན་ཟླ་འབྲིང་ པོ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ། ཟླ་བ་རེ་རེ་མངོན་བྱ་བ། །

Pure, luminous, and untroubled, Ingraspable and inexpressible, Arising entirely from causes and actions, Lacking intrinsic nature and without abode— Knowing phenomena to be thus, Accomplish the peerless benefit of sentient beings. Nevertheless, you shall be born as a son of the Buddha. The mirror should be shown. The bell purified by the syllable A Should be sounded near the ear. "Everything has the characteristic of space, And space itself has no characteristic. Through union with space, The supreme equality of all is revealed." The bow and arrow purified by the syllable Ho Are placed in the hands of the disciple, Who then makes the gesture of shooting in the four directions, And is commanded: "Be devoted to all the Tathāgatas!" Having shown the mirror to the disciple while reciting the mantra of Vajrasattva: "Vajrasattva is like a mirror: Pure, luminous, and untroubled. He has entered into your heart, my son; Vajrasattva himself is the Lord." By these words, one should recognize one's own nature. "Perform the activities of pacifying, enriching, magnetizing, and summoning, As well as expelling, slaying, and so forth— All actions that benefit or subdue. The sword, the elixir of the underworld, Swift-footedness, alchemy, and flight through the sky, The host of accomplishments such as invisibility— Accomplish these as you please. Without regard for body or life, Guard all the samayas and vows; Three times each day and night, Constantly recite the meaningful mantra. Beginning from the middle month of winter, Perform this practice every month."

འཁོར་ལོར་གཉིས་མེད་ཚུལ་གནས་པ། ། ཚེས་བཅུ་ལ་ནི་དེ་རབ་མཆོད། ། རྐང་པས་འཁོར་ལོ་ལག་གཡས་དུང་། ། ལག་གཉིས་པོ་ཏི་དྲིལ་བྱིན་ནས། ། དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་པ། ། ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ཁྱོད་ཀྱིས་ ཐེ་ཚོམ་དོག་མེད་པར། ། ཡིད་གཉིས་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སུ། ། ཆོས་ཀྱི་དུང་ནི་བླ་མེད་པ། ། དྲི་མེད་ཀུན་དུ་གང་བར་གྱིས། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་ཚུལ་ཆོ་ག་རྣམས། ། སྐྱེ་བོ་ཡོངས་ལ་རྟག་ཏུ་ཤོད། ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཕན་འདོགས་དྲིན་དུ་གཟོ་ཤེས་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེ་ཀུན་ ཀྱང་། ། ཁྱོད་ལ་རྟག་ཏུ་སྲུང་བར་མཛད། ། དེ་རིང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་འགྱུར། ། སྔགས་དང་རྒྱུད་ནི་འཛིན་གྱུར་པས། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་དང་། ། ལྷ་རྣམས་ཀུན་གྱིས་མཐུན་པར་གསུངས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་རྗེས་བརྩེ་བས། ། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཞིན། ། ནན་ཏན་ བསྐྱེད་དེ་བྲི་བར་བྱ། ། སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམས་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར། ། འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་སོགས་བྱིན་ནས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། ། ཇི་ལྟར་ཚོགས་ནི་འདུལ་འགྱུར་བ། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་པདྨ་དང་། ། ལས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་ བརྗོད། ། ཤར་གྱི་སྒོ་དྲུང་རབ་གནས་པའི། ། ལུས་ནི་ས་ལ་ཕབ་པའི་ཕྱག། བྱས་ཏེ་མགོ་བོ་མ་བཏེག་པར། ། སྔགས་དང་རྒྱུད་རྣམས་འཛིན་གྱུར་པའི། ། སློབ་མ་འདི་ནི་ཕུལ་བ་ལགས། ། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་རབ་བསླང་ནས། ། གདུགས་ནི་གཞན་དུ་བྱས་ནས་ཀྱང་། ། དཔའ་བོ་ཆོས་ གོས་འཛིན་པ་དང་། །

Abiding in the manner of non-duality within the wheel, one should make excellent offerings on the tenth day. Having placed a wheel in the right hand and a conch in the left, and having bestowed a volume and a bell in both hands, from that point on, by the mere generation of the mind of awakening, one turns the wheel of Dharma. Without hesitation or fear, and with a mind free of doubt, you must completely fill the unsurpassed, stainless conch of Dharma. Always teach the rituals and modes of conduct of the Secret Mantra to all people. By doing so, you will be known as one who benefits the Buddhas and repays their kindness. All those Vajra-holders will also constantly protect you. Today you become a Vajra Master; because you uphold the mantras and tantras, the Buddhas, Bodhisattvas, and all the deities have spoken in agreement. Out of compassion for all sentient beings, you must diligently draw the maṇḍala according to the ritual. Engage practitioners with the tantras. Having bestowed the wheel, vajra, and so forth, for the sake of benefiting all sentient beings, throughout all the world systems, turn the wheel of Dharma in whatever way the assembly may be tamed. Proclaim the wheels of the Vajra, Jewel, Lotus, and Action. Standing before the eastern gate, having prostrated with the body cast upon the ground, and without raising the head, this disciple who upholds the mantras and tantras is now offered. Having been raised up by the Karma-vajra and having set aside the parasol, the Hero, wearing the Dharma robes, and—

མཆོག་གམ་མི་འཇིགས་སྦྱིན་པ་ཡིས། ། ཤཱཀྱའི་གཟུགས་སུ་རབ་དམིགས་ཏེ། ། ཨོཾ་འདིར་ནི་ཁྱོད་ལ་ངས་ལུང་བསྟན། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། སྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་ཕྱིར། ། སྲིད་དང་ངན་འགྲོ་རྣམས་ལས་བཏོན། ། ཀྱེ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་གྲུབ་པ་ས་གསུམ་གྱི་བདག་པོར་འགྱུར་རོ། ། གང་ལ་ཚིག་འདིར་ལུང་བསྟན་པ། ། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། འཁོར་དང་བཅས་པ་མགྲིན་གཅིག་ཏུ། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ལུང་སྟོན་ཏེ། ། ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་འདིའི་མཐུ་ཡིན་ཞེས། ། སློབ་མ་དད་པ་རབ་ཏུ་ བསྐྱེད། ། དེ་ནས་སློབ་མ་གཟེངས་བསྟོད་དེ། ། མཆོག་གསང་དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་འདིར། ། ཞུགས་པ་དང་ནི་མཐོང་བ་ཡིས། ། སྡིག་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ནས། ། དེ་རིང་ཁྱེད་རྣམས་བདེ་བར་གནས། ། བདེ་ཆེན་ཐེག་པ་འདི་ལ་ནི། ། ཕྱིན་ཆད་འཆི་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། ། མི་ཐུབ་ཚུགས་པ་ཡོད་ མིན་པས། ། ཅིས་ཀྱང་མི་འཇིགས་དགའ་བར་གྱིས། ། སྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་ཕྱིར། ། སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཁྱོད་འདས། ། གང་ཞིག་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་དོགས་མེད་པའི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྤང་མི་བྱ། ། དམ་ཆོས་སྨད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ། ནམ་ཡང་བོར་ བར་མི་རུང་ངོ་། ། མི་ཤེས་པའམ་རྨོངས་པ་ལ། ། གསང་བ་དེ་ཉིད་བསྟན་མི་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཚུངས་གྱུར་པའི། ། སློབ་དཔོན་སྨད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ། རང་བདག་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡིས། ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ནི་གདུང་མི་བྱ། ། ཇི་ལྟར་ བདེ་བར་བདེ་གཟུང་ནས། ། འདི་ནི་མ་འོངས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །

Through the gift of the supreme or the fearlessness, visualize [the disciple] in the form of Śākyamuni: "Oṃ! Here, I grant you this prophecy: You are a Vajra Master, a Tathāgata. Because existence is utterly pure, you are extracted from the lower realms of becoming. O [Name], you shall become a realized Tathāgata, the lord of the three worlds." To whomsoever these words of prophecy are given, the Buddhas, Bodhisattvas, and their retinues will, with one voice, prophesy their great awakening. "This is the power of this mudrā and mantra," [the master] says, generating supreme faith in the disciple. Then, the disciple is encouraged: "By entering and seeing this supreme, most secret maṇḍala, you are completely liberated from all misdeeds. Today you abide in bliss. In this vehicle of great bliss, there is henceforth no death, nor is there any who can overcome or harm you; therefore, be joyful and fearless. Because existence is utterly pure, you have transcended the suffering of becoming. Once born, you are without doubt a Buddha yourself. Do not abandon the bodhicitta. Do not disparage the sublime Dharma; it must never be forsaken. Do not reveal the secret reality to the ignorant or the deluded. The vajra, bell, and mudrā are equal to all the Buddhas. Do not disparage the master, for by completely abandoning your own self, do not torment yourself with asceticism. Holding to bliss as it is, you shall be a perfect Buddha in the future."

སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་བརྗོད་ཐོས་ནས། ། སློབ་མ་གུས་པར་ཞབས་བཏུད་ཏེ། ། གཙོ་བོས་ཇི་ལྟར་བཀའ་སྩལ་པ། ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་བགྱི། ། བསྒོ་བ་ཐམས་ཅད་ཁས་བླངས་ནས། ། ཤིན་ཏུ་གུས་པར་འདུག་པ་ལ། ། ཤར་སྒོ་ཡི་ནི་ཕྱོགས་ཉིད་ནས། ། དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ། ། ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་དུ། ། སྤྲུལ་སྐུའི་མཛད་པ་རྫོགས་གྱུར་པ། ། དུར་ཁྲོད་ཡིན་ཏེ་ལུས་སུ་དག། ཡེ་ཤེས་སྣང་བས་ཀུན་ཁྱབ་ཅིང་། ། དུད་བཅོམ་འོད་དང་རྡོ་རྗེ་ལྡན། ། མི་མཉམ་མེད་པ་ཟུར་བཞི་པ། ། འཕགས་པའི་ བདེན་པ་ངོས་བཞི་ཉིད། ། དྲན་ནས་དབང་པོ་སྒོ་བཞི་སྟེ། ། བསམ་གཏན་རྣམས་ཀྱི་རྟ་བབས་ཉིད། ། ཚོན་སྣ་ལྔ་པོ་སངས་རྒྱས་ཏེ། ། དགེ་བའི་སྤྱོད་པ་ཤིཪྵ་ཀ། དྲ་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན། ། བ་དན་དྲིལ་བུ་གསུང་རབ་སྒྲ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁ་ཁྱེར་ཏེ། ། གཟུངས་ནི་འདོད་པའི་ལྷ་མོའོ། ། པདྨ་འདམ་གྱིས་མི་གོས་ཏེ། ། གཅོད་བྱེད་འཁོར་ལོ་རྣམས་ཡིན་ནོ། ། ཡེ་ཤེས་ཐུགས་དང་གསུང་གི་སྐུའི། ། འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ཕྲེང་བ་བཞིན། ། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ཀྱི་ཀ་བ་སྟེ། ། སྣ་ཚོགས་ཆོས་འཁོར་རྒྱལ་པོའི་གནས། ། འཁོར་ལོ་གདུགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མཛེས། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་ གཅིག་ཕྱིར། ། རྩེ་མོ་རྡོ་རྗེས་བརྒྱན་པ་ཉིད། ། ཇི་ལྟར་ལྷ་ཡི་དག་པ་ནི། ། ལོངས་སྤྱོད་ཆོས་སྐུ་ལྟ་བུར་ཤེས། ། དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་སློབ་མ་ཡིས། ། མཎྜལ་མཆོད་པ་རྣམས་ཕུལ་ནས། ། དགའ་བདེ་ཡིས་ནི་གནས་པར་བྱ། ། དེ་ནས་གསང་བའི་དབང་གི་ཕྱིར། ། མདོག་དམར་མཎྜལ་ལེགས་ཕུལ་ནས། ། སྨན་དང་ཁམས་ཀྱི་རིན་ཆེན་དག།

Having heard the words of the master, the disciple bows respectfully at his feet and says: "Whatever the Lord has commanded, all of that I shall do." Having accepted all the instructions, while the disciple remains in a state of profound respect, the master should reveal the reality from the direction of the eastern gate. All phenomena are of a single nature; the activities of the nirmāṇakāya are perfected therein. This is the charnel ground, pure as the body, pervaded by the light of primordial wisdom (jñāna). It is filled with the light of the Destroyer of Māra and possesses the vajra. It is a square with four equal sides, representing the four noble truths. The four gates are the sense faculties, and the archways are the concentrations (dhyāna). The five colors are the Buddhas, and the śīrṣaka ornaments are virtuous conduct. The lattices and so forth are the seven branches of awakening. The banners and bells are the sound of the excellent scriptures. The cornices are the absorptions (samādhi), and the dhāraṇīs are the goddesses of desire. The lotus is unstained by the mud, and the cutting wheels are the wheels of dharma. The wheels of the mind of primordial wisdom, the speech, and the body revolve like garlands. The pillars are the eight liberations, and the various dharma wheels are the abode of the King. Adorned with wheels and parasols, it is of a single taste in the dharmadhātu, its peak decorated with a vajra. Just as the purity of the deities is understood to be like the saṃbhogakāya and dharmakāya, the disciple who sees that reality should offer a maṇḍala and offerings, and abide in joy and bliss. Then, for the sake of the secret empowerment, having offered a well-prepared red maṇḍala, the medicinal substances and the precious elements...

ཇི་ལྟར་འབྱོར་བ་དབུལ་བར་བྱ། ། འདོད་པས་ཉེ་བར་མཉེས་བྱས་པའི། ། ཕྱག་རྒྱ་མཆོག་ནི་ཉེར་བརྟགས་ནས། ། གདོང་བཅིང་དྲ་བའི་ཕྱི་རོལ་ནས། ། གུས་པས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ། ། བཅོམ་ལྡན་ཞི་བ་ཆེན་པོ་ཀྱེ། ། རྡོ་རྗེ་སྦྱོར་ལས་ཡང་དག་བྱུང་། ། མི་ཕྱེད་ ཕྱག་རྒྱར་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས། ། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་ལས་བྱུང་བ། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱོད་བཞིན་དུ། ། གཙོ་བོས་བདག་ཀྱང་མཛད་དུ་གསོལ། ། འཁོར་བའི་འདམ་གྱི་ཚོགས་ནང་དུ། ། བྱིང་བ་སྐྱབས་མེད་བདག་ལ་སྐྱོབས། ། ལན་གསུམ་དུ་ནི་གསོལ་བཏབ་ནས། ། ཐལ་སྦྱར་ཁ་སྒོར་འདུག་པ་ལ། ། སློབ་དཔོན་ཕྱག་རྒྱར་ལྡན་པ་ཡིས། ། རྣལ་འབྱོར་བརྟན་པར་དམིགས་ནས་ནི། ། ཇི་སྲིད་ཐིག་ལེ་ལྡན་པ་རུ། ། སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་ཆོས་བདག་ལ། ། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་སངས་རྒྱས་ལ། ། མཆོད་ཆེན་དབང་བསྐུར་སྩལ་བ་བཞིན། ། བཟང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ནི། ། དེ་རིང་བུ་ཁྱོད་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཚིག་ དེས་ལྕེ་ལ་གཞག་པར་བྱ། ། ཕྱག་རྒྱས་ཀྱང་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། ། ཡང་ན་ཚིག་གི་ལས་ཀྱིས་ནི། ། གྲོལ་བའི་བདག་ཉིད་བྱིན་པར་བྱ། ། ཨ་ཧོ་སུ་ཁ་ཞེས་བརྗོད་ནས། ། ལུས་ཀུན་བདེ་བས་གང་པར་བྱ། ། དག་པ་ཡང་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད། ། དེ་ནས་མཎྜལ་ཕྱག་བྱས་ནས། ། ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ཀུན་གྱི་མཆོག། སྔོན་ བཞིན་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་ནི། ། རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་བྱས་པ་ལ། ། སྲུང་བ་དག་ནི་བྱས་ནས་ཀྱང་། ། ལག་པར་ལག་པར་ལེགས་བྱིན་ཏེ། ། སྤྱི་བོ་ནས་ནི་གཟུང་ནས་སུ། ། དགའ་སྟེར་གནས་ཏེ་ལྷ་མོ་འདི། ། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ལྡན་ཡིད་འོང་མ། ། ཟུང་ཤིག་ཟུང་ཤིག་སེམས་དཔའ་ཆེ། །

One should offer whatever wealth is available. Having closely examined the supreme mudrā who has been thoroughly pleased by desire, one should bind her face and, from outside the lattice, make a respectful supplication: "O Bhagavān, Great Peace, perfectly arisen from the vajra union, Accomplished in the indivisible mudrā, Arisen from the vajra yoga, Just as you, the Great Being, So may the Lord also act for me. Protect me, who am sinking Within the mire of saṃsāra, without refuge." Having supplicated thus three times, while the disciple sits with palms joined at the mouth, the ācārya, possessing the mudrā, should focus on the stability of the yoga. As long as the drops remain, he enters into union and, for the sake of the Dharma, just as the Buddha Bodhivajra bestowed the great empowerment of offering, he says: "By means of the excellent bodhicitta, I shall empower you, my son, today." With these words, he should place [the drop] on the tongue. The mudrā should do the same, or else, by means of the verbal action, she should bestow the nature of liberation. Having uttered "Aho sukha," she should fill the entire body with bliss. Then, having spoken of purity and performed prostrations to the maṇḍala, she supplicates as before: "This goddess, the supreme of all precious jewels, Having been made the vajra self and protected as before, Is placed into the hands. Holding her by the crown of the head, he says: 'Take her, take her, O Great Being, This goddess who bestows joy, Possessing various forms and enchanting.'"

བཟུང་ནས་ མཆོད་པ་རབ་ཏུ་བྱ། ། ཐབས་གཞན་སངས་རྒྱས་མི་རྙེད་དོ། ། འགྲོ་བ་གསུམ་ནི་དག་བྱེད་པ། ། དེ་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་དང་ནི། ། ནམ་ཡང་འབྲལ་བར་མི་བྱའོ། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བླ་ན་མེད། ། བླུན་པོ་གང་གིས་འདི་སྤངས་ན། ། དེ་ལ་མཆོག་གི་བདེ་བ་མེད། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་བརྗོད་པ་དང་། ། སྐྲ་བཤིག་གོས་དང་བྲལ་བྱས་ནས། ། བཤང་གཅི་དག་ནི་ཟ་བ་དང་། ། ཁྲག་དང་ཁུ་བ་དེ་བཞིན་ཏེ། ། ཤ་ཆེན་བསྟེན་པར་བུ་སྤྲོ་འམ། ། བུད་མེད་རྣམས་ལ་གུས་པ་དང་། ། བྷ་གའི་པདྨར་འོ་བྱེད་པ། ། བུ་ཁྱོད་ཇི་ལྟར་དགའ་བ་སྨྲོས། ། དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱས་བརྗོད་ ཐོས་ནས། ། ལྷ་མོ་ཅི་ཕྱིར་བདག་མི་སྤྲོ། ། ཁུ་ཁྲག་ལ་སོགས་བཟའ་བ་དང་། ། བུད་མེད་རྣམས་ལ་རྟག་གུས་ཤིང་། ། བྷ་གའི་པདྨར་འོ་བགྱིད་དོ། ། པདྨ་རབ་ཏུ་རྒྱས་བྱས་ཤིང་། ། དྲི་ཞིམ་པས་ནི་ཁ་ཕྱེ་སྟེ། ། སློབ་མ་ལ་ནི་མངོན་བལྟས་ནས། ། ཨེ་མ་ང་ཡི་པདྨ་འདི། ། བདེ་བ་ཀུན་དང་ཡང་ དག་ལྡན། ། ཇི་སྟེ་ཆོ་ག་བཞིན་བསྟེན་ན། ། དེ་ཡི་མདུན་ན་ང་གནས་ཏེ། ། སངས་རྒྱས་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པའི། ། བྱ་བ་ཐམས་ཅད་པདྨས་བྱེད། ། བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་རང་ཉིད་ནི། ། འདི་ཉིད་དུ་ནི་ཡང་དག་གནས། ། བྷཉྫ་མོཀྵ་ཧོ། རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་ ལེགས་སྦྱངས་ནས། ། བླ་མས་ཆོ་ག་བརྗོད་བྱས་སྟེ། ། སྦྱོར་སྟངས་དྲུག་པོ་སྔོན་འགྲོ་བས། ། ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ། ། ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེ་བརྟན་པ་དང་། ། དམ་ཚིག་འདི་ཡང་བསྒྲག་པར་བྱ། ། མཚན་ལྡན་བུད་མེད་མཐོང་བ་དང་། །

Having taken [it], one should perform the offering. No other method for attaining buddhahood exists. Since it purifies the three realms of existence, you must never be separated from this. This is the unsurpassed vidyā-vow of all the buddhas. If any fool abandons this, they will have no supreme bliss. The ācārya says: "Having loosened your hair and stripped you of your clothes, will you, my son, be joyful in consuming excrement and urine, as well as blood and semen, and in partaking of 'great meat'? Will you show respect to women and kiss the lotus of the bhaga? Tell me, my son, how you will find joy." Having heard this, the mudrā says: "O goddess, why would I not be joyful? I shall eat semen, blood, and so forth, and I shall always respect women and kiss the lotus of the bhaga." Having fully opened the lotus and made it fragrant, she looks directly at the disciple and says: "Ema! This lotus of mine is endowed with all bliss. If you rely upon it according to the ritual, I shall abide before you. All activities, such as the service of the buddhas, are performed by the lotus. The King of Great Bliss himself truly dwells right here." Bhañja mokṣa hoḥ. Through the union with one's own deity, having properly purified the vajra and lotus, the guru should recite the ritual and, preceded by the six modes of union, generate the subtle wisdom. Once the wisdom-drop is stabilized, this samaya should also be proclaimed: "Upon seeing a qualified woman..."

གཡོན་ནས་ལན་གསུམ་བསྐོར་བྱས་ཏེ། ། ཐལ་སྦྱར་ ནས་ནི་གསོལ་བ་གདབ། ། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་ཡི། ། ཁམས་གསུམ་ནས་ནི་སྡིག་མེད་པས། ། དེ་བས་འདོད་ལ་ཆགས་བྲལ་བར། ། ནམ་དུ་ཡང་ནི་མི་བྱའོ། ། མ་ཧཱ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ། དེ་ནས་ཚུལ་བཞིན་གནས་པ་ལ། ། དག་པ་ཡང་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད། ། འབྲས་བུ་རྣམས་ནི་ཕུལ་ནས་ ཀྱང་། ། ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ། ཁྱོད་ཞབས་པདྨའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། ། གཙོ་བོ་དབང་བསྐུར་རྣམ་གསུམ་ཐོབ། ། དེ་རིང་རིན་ཆེན་བཞི་པ་ཡང་། ། བདག་ལ་བཀའ་དྲིན་རབ་ཏུ་སྩོལ། ། སློབ་མས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཐོས་ནས། ། གོ་རིམ་རབ་ཏུ་བརྗོད་བྱས་ཏེ། ། རིན་ཆེན་ཚིག་གིས་ དབང་བསྐུར་ནས། ། འདི་ཡིས་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ། ། འདི་ནི་རང་ཉིད་མཛེས་མ་སྟེ། ། ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ནི་རྣམ་སྤངས་པ། ། རིག་འདི་བོར་ནས་དེ་ལས་ནི། ། གཞན་པའི་ཐབས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་མེད། ། རིག་མའི་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་ཅིག་པུ། ། བརྟུལ་ཞུགས་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མའི་བླ། ། མཚན་མེད་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། ། འདི་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་གྱིས། ། དེ་ནས་དག་པ་རབ་ཏུ་བརྗོད། ། ལམ་གྱི་དམ་ཚིག་འདི་ཡང་སྦྱིན། ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་གསད་པར་བྱ། ། གཞན་གྱི་བུད་མེད་རྣམས་སྤྱད་ནས། ། མ་བྱིན་པར་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོང་། ། ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་རྫུན་ཚིག་སྨྲོས། ། བདེ་བའི་ དོན་གྱིས་སྤྲོ་བཞིན་གནས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཉི་མ་མ་ཤར་བར། ། ལེགས་པར་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་བྱ། ། བུམ་པ་ལ་སོགས་རྫས་རྣམས་ཀུན། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་གནས་པར་བྱ། ། དེ་བས་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། དགེ་འདུན་རྣམས་ནི་མཆོད་པར་བྱ། །

Circumambulating three times from the left, With palms joined, one should make this supplication: "Like one free from desire, You are without sin within the three realms. Therefore, never at any time Should you be free from desire for the desired." MAHĀSAMAYA HŪṂ PHAṬ. Then, while remaining in the proper manner, Purity is also thoroughly proclaimed. Having offered the fruits, And having prostrated with the crown of the head at the feet: "By the grace of your lotus feet, O Lord, I have obtained the three types of empowerment. Today, please also graciously bestow upon me The fourth, the precious one." Having heard the disciple recite this three times, The sequence is thoroughly proclaimed. Having conferred the empowerment with the words of the jewel, This should be taught as follows: "This is the beautiful one herself, Completely free from external objects. Apart from this consort, There is no other means to buddhahood. Practice the conduct of the consort alone; Among all conducts, this is the supreme of gurus. Abide forever in this Which is signless and inconceivable." Then, purity is thoroughly proclaimed, And this samaya of the path is also given: "You must kill living beings, You must enjoy the wives of others, You must take what is not given, And you must speak words of falsehood to everyone. Abide joyfully for the sake of bliss. Before the sun rises over the maṇḍala, You should request them to depart well. All the substances, such as the vases and so forth, Should be left as they please. Therefore, with all conceptual thoughts, One should make offerings to the Saṅgha."

བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཚིམ་པ་དང་། ། སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལ་ཅུང་ཟད་སྦྱིན། ། དེ་ནས་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པའི། ། སྦྱོར་བ་ལེགས་པར་ཁོང་ཆུད་པར། ། སློབ་དཔོན་ལས་ནི་རབ་ཏུ་བླང་། ། བསྲུང་དང་བརྟེན་པ་བཟའ་བ་ཤིས། ། དམ་ཚིག་འདི་ནི་བླ་ན་མེད། ། དེ་ལ་འབད་པས་བཙལ་རྩོལ་བྱ། ། དེ་ཡིས་འབྲས་བུ་རབ་རྫོགས་བྱེད། ། དབང་ བསྐུར་བ་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་གསུམ་པའོ། ། ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ལས་རྣམས་དང་། ། ལས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ལ། ། སྦྱིན་སྲེག་དང་ནི་བྲལ་གྱུར་ན། ། འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས། ། དེ་བས་ཐམས་ཅད་དངོས་གྲུབ་རྒྱུར། ། ལས་ཆེན་བརྒྱད་དམ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས། ། སྦྱིན་སྲེག་ ཡང་དག་ཆོ་ག་ནི། ། རྣམ་པ་ཀུན་དུ་སྤྱད་པར་བྱ། ། ལས་དང་མཐུན་པའི་ས་གཞི་འམ། ། དེ་ཡི་ས་ནི་ཡོངས་བཀང་སྟེ། ། ཐབ་ཁུང་མཚན་དང་ལྡན་པར་བརྟག། ཞི་བ་དཀར་ཞིང་ཁྲུ་གང་ཚད། ། ཟླུམ་པོ་པདྨ་པད་ཕྲེང་ལྡན། ། རྒྱས་ལ་ཁྲུ་དོ་སེར་པོ་སྟེ། ། གྲུ་བཞི་འཁོར་ལོ་པདྨའི་ཕྲེང་། ། དབང་ལ་ ཟུར་གསུམ་ཁ་དོག་དམར། ། ཁྲུ་གང་མདའ་ཡི་ཕྲེང་བས་མཛེས། ། དགུག་པ་ཉི་ཤུ་ལྕགས་ཀྱུས་མཚན། ། དམར་ཞིང་ཟུར་གསུམ་འོད་དང་ལྡན། ། གསང་བ་བཅུ་གཉིས་ཟླ་གམ་སྟེ། ། ནག་པོ་གྲི་གུག་ཕྲེང་བས་སྤྲས། ། དབྱེ་བ་ཁྲུ་གང་རལ་གྲིར་ལྡན། ། ཟུར་ལྔ་པ་ལ་ཁ་དོག་ གནག། རྨོངས་པ་ལ་དྲུག་རེངས་ལ་བརྒྱད། ། སྦྲུལ་དང་ལྕགས་སྒྲོག་མཚན་མར་བཅས། ། སེར་པོ་སུམ་ཅུ་དྲུག་ཅུའི་བདག། དབྱེ་བ་ཇི་བཞིན་བསྐྲད་པ་ལ། ། རེངས་བཞིན་ཕུར་བུས་གདབ་པ་ཤེས། ། དགུག་པའི་ཆོ་གས་ཚ་པ་བསྐྱེད། ། དུག་འཇོམས་པ་ལ་ཞི་བ་སྤྱད། །

Children should also be satisfied, and a small amount should be given to all people. Then, one should properly receive from the ācārya the application of the samaya that has been well understood. Guarding, relying, and consuming are auspicious; this samaya is unsurpassed. One should strive and exert effort in it, for by that, the fruit is brought to perfection. This is the third chapter, the classification of the conferral of empowerment. Regarding the activities of the maṇḍala and all the accomplishments (siddhi) of action, if one is devoid of the homa, the fruit will not arise. Therefore, as the cause for all accomplishments, one should always practice the authentic ritual of homa through the eight or twelve great activities. On a ground appropriate to the activity, or having completely filled that site, one should examine the hearth (kuṇḍa) for its characteristics. For pacifying, it is white, one cubit in measure, circular, and adorned with a lotus and a garland of lotuses. For enriching, it is yellow, two cubits, square, with a wheel and a garland of lotuses. For magnetizing, it is red, one cubit, beautified by a garland of arrows. For summoning, it is twenty [cubits], marked with hooks, red, triangular, and radiant. For the secret [activity], it is twelve [cubits], semi-circular, black, and adorned with a garland of curved knives (kartṛ). For separating, it is one cubit, marked with a sword, five-cornered, and black. For deluding, it is six [cubits]; for paralyzing, it is eight, marked with a snake and an iron chain. For the yellow [activity], it is thirty or sixty [cubits]. Just as with the separation, one should know that for expelling, it is like paralyzing, and for summoning, it is like the ritual for generating heat. For subduing poison, one should practice the pacifying [ritual].

ལས་ཀུན་ བྱེད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན། ། རིགས་ལྔའི་མཚན་མ་ཡང་དག་དགོད། ། ཐབ་ཁུང་དེ་དག་ཀུན་གྱི་ནི། ། ཕྱེད་ཕྱེད་ཟབས་སུ་བརྐོས་ནས་ཀྱང་། ། བཅུ་གཉིས་ཆ་ན་ཕྱིར་བསྐྱེད་དེ། ། དྲུག་ཆ་སྟེང་དུ་བརྩིག་པར་བྱ། ། དཀར་དང་དམར་དང་ནག་པོ་སྟེ། ། ཁྲུ་དོ་ལ་སོགས་ཕྱི་རོལ་ནས། ། རྟ་བབས་སྒོ་དང་ལྡན་པ་ རུ། ། ཐབ་ཀྱི་དབྱིབས་བཞིན་བསྐོར་བྱས་ལ། ། སྒོ་ནི་འདོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་བསྟན། ། ཐབ་ཁུང་འདྲ་བར་གདན་བྱས་ཏེ། ། གཡོན་དང་གཡས་སུ་མཆོད་ཡོན་དང་། ། གཟར་བའི་སྟན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཡང་ན་རྡུལ་ཚོན་ཆོ་གས་སྤྱད། ། ཞི་དང་རྒྱས་ལ་འོ་མ་ཅན། ། དབང་དང་དགུག་པ་སེང་ ལྡེང་སོགས། ། རེངས་རྨོངས་ཁ་དང་བསྐ་བས་སོ། ། གསད་པ་ལ་ནི་ཚེར་མའི་ཤིང་། ། ཙནྡན་སྒྲོན་ཤིང་ཨ་ག་རུ། ། དྲི་ཞིམ་འོ་མ་དང་ལྡན་པ། ། ལས་ཀུན་བྱེད་ལ་བསྔགས་པ་སྟེ། ། ཐབ་ཀྱི་དབྱིབས་བཞིན་བརྩིག་པར་བྱ། ། རང་གི་ལས་ལས་འབྱུང་བ་ཡི། ། ཡམ་ཤིང་སོར་ ནི་བཅུ་གཉིས་སོགས། ། ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ཀུན་དུ་སྤྱད། ། ཞི་རྒྱས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱིམ་ལས་སྐྱེས། ། དགེ་འདུན་ཁྱིམ་ལས་བྱུང་བའང་རུང་། ། བསྐྲད་སྡང་ཐ་མལ་ལས་བྱུང་བ། ། དབང་དགུག་རྒྱལ་རིགས་ཁྱིམ་ལས་ཏེ། ། སྨད་འཚོང་མ་དང་རྗེའུ་རིགས་དང་། ། གར་མཁན་ལས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བརྟག། རེངས་རྨོངས་རྗེའུ་རིགས་རབ་ཏུ་རྨོངས། ། གསད་ལ་གཏུམ་བྱེད་ཡུགས་སའི་ཁྱིམ། ། རྡོའམ་ལྕགས་ལས་སྐྱེས་པའང་རུང་། ། ཡམ་ཤིང་ལེགས་པར་བསྲེགས་ནས་སུ། ། ཨོཾ་ཛྭ་ལ་ཛྭ་ལ་ཧཱུཾ། ཞེས་པས། མེ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་སྤར། ། བསངས་ཏེ་མེ་ཡི་ལྷ་བསྐྱེད་བྱ། ། ལས་ཀུན་བྱེད་ལ་དཱུར་ བའི་མདོག།

For all activities, it is likewise: one should correctly arrange the symbols of the five families. Having dug all those hearths to a depth of half and half [the width], and having extended them outward by a twelfth part, one should build them upward by a sixth part. White, red, and black; from the outside, two cubits and so forth, with archways and doors, one should surround them according to the shape of the hearth. The doors should face the desired directions. Having made a seat similar to the hearth, the water for the offering and the ladle-rest should likewise be placed to the left and right. Alternatively, one may use the ritual of colored powders. For pacifying and enriching, use milky wood; for magnetizing and summoning, acacia and so forth; for paralyzing and stupefying, bitter and astringent wood; for killing, thorny wood. Sandalwood, deodar, aloeswood, and fragrant wood with milk are praised for all activities; one should build them according to the shape of the hearth. The fuel sticks arising from one's own activity should be twelve finger-widths and so forth; one should use them as appropriate. For pacifying and enriching, use wood from a brahmin’s house, or that which has come from the house of the Saṅgha. For expelling and hatred, use wood from an ordinary source; for magnetizing and summoning, from a kṣatriya’s house. One should also examine wood from a prostitute, a vaiśya, or a dancer. For paralyzing and stupefying, use wood from a vaiśya; for killing, use wood from a fierce or widowed house. Wood arising from stone or iron is also suitable. Having properly burned the fuel sticks, one should ignite the fire from the direction of the activity with the mantra: OṂ JVALA JVALA HŪṂ. Having purified it, one should generate the deity of fire. For all activities, it is the color of dūrvā grass.

ཞལ་གཅིག་མིག་སེར་གོས་ལྗང་སེར། ། ཁམ་ནག་ཐོར་ཚུགས་མི་བསྐྱོད་འཛིན། ། རྡོ་རྗེ་བགྲང་ཕྲེང་དྲིལ་པད་ལྡན། ། ཞི་ལ་དཀར་ཞིང་པད་དཀར་དང་། ། ཤེལ་ཕྲེང་སྤྱི་བླུགས་ཆུ་སྤྱོད་འཛིན། ། རྒྱས་ལ་དཀར་སེར་འཁོར་ལོ་དང་། ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་པད་སྤྱི་བླུགས་འཛིན། ། གསད་ལ་ མདོག་གནག་རུས་པས་བརྒྱན། ། དོན་ཡོད་པས་ནི་དབུ་བརྒྱན་ཅིང་། ། གྲི་གུག་རྩེ་གསུམ་ཐོད་པ་དང་། ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ནི་གཡོན་ན་འཛིན། ། བསྐྲད་སྡང་རལ་གྲི་རྩེ་གསུམ་གཡས། ། ཐོད་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་གཡོན་པ་ན། ། དབང་ལ་མདོག་དམར་མདའ་དང་ནི། ། རིན་ཆེན་གཞུ་དང་མེ་ལོང་འཛིན། ། འདོད་ཆགས་ རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་འཆང་། ། དགུག་པ་ལྕགས་ཀྱུ་རིན་ཆེན་དང་། ། རྡོ་རྗེ་ཞགས་པ་མེ་ལོང་ཉིད། ། རྨོངས་ལ་མདོག་སེར་སྦྲུལ་དབྱུག་དང་། ། འཁོར་ལོ་ཐོབ་རྣམ་སྣང་བསྐུར། ། རེངས་ལ་ལྕགས་སྒྲོག་ཐོ་བ་དང་། ། འཁོར་ལོ་ཕུར་བུ་ན་བཟའ་ཟེར། ། རིགས་མཐུན་ལས་ཀྱི་ས་བོན་ལས། ། ཐབ་ ཁུང་དབུས་སུ་བསྐྱེད་ནས་ཀྱང་། ། སྔགས་འདིས་བདག་པོ་སྤྱན་དྲང་བྱ། ། ཨོཾ་ཚུར་སྤྱོན་ཚུར་སྤྱོན་འབྱུང་པོ་ཆེ། ། ལྷ་ཡི་དྲང་སྲོང་བྲམ་ཟེ་མཆོག། སྲེག་བླུགས་ཞལ་ཟས་བཞེས་སླད་དུ། ། ཆེན་པོ་འབར་བའི་སྟན་ལ་བཞུགས། ། བཛྲ་དྷ་ར་ཨཱ་ཛྙཱ་པ་ཡ་ཏི་སྭཱ་ཧཱ། བསངས་ཏེ་དགུག་གཞུག་བཅིང་ སོགས་བྱ། ། ཨོཾ་དང་སྭཱ་ཧཱ་བར་གནས་པས། ། མཆོད་ཡོན་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ། ། བཞི་ཡི་སྣོད་དུ་དབུལ་བར་བྱ། ། མཆོད་སོགས་རྫས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། ། ཞི་རྒྱས་དྲི་ཞིམ་དཀར་བ་ཉིད། ། དབང་དགུག་དྲི་ཞིམ་དམར་བའི་རྫས། ། གསད་བསྐྲད་དབྱེ་ལ་དྲི་ང་ནག།

With one face, yellow eyes, and greenish-yellow robes, With a dark-brown topknot holding Akṣobhya, Holding a vajra, a rosary, a bell, and a lotus. For pacifying, white in color, holding a white lotus, A crystal rosary, a water-pot, and a water-vessel. For enriching, white-yellow, holding a wheel, A pearl rosary, a lotus, and a water-pot. For killing, Dark in color, adorned with bone ornaments, Crowned by Amoghasiddhi, Holding a curved knife, a trident, a skull-cup, And a khaṭvāṅga in the left hands. For expelling and hatred, a sword and trident in the right, A skull-cup and khaṭvāṅga in the left. For magnetizing, red in color, holding an arrow, A jewel, a bow, and a mirror. Holding Ratnasambhava for desire. For summoning, a hook, a jewel, A vajra, a noose, and a mirror. For deluding, yellow in color, holding a snake-staff, A wheel, and a vajra, consecrated by Vairocana. For paralyzing, an iron chain, a hammer, A wheel, a kīla, and a garment. From the seed-syllables of the corresponding family and action, Having generated [the deity] in the center of the hearth, One should invite the Lord with this mantra: Oṃ, come, come, great bhūta! Supreme divine ṛṣi and brahmin, For the sake of accepting the burnt offerings and food, Please sit upon the seat of great blazing fire! Vajradhara ājñāpaya ti svāhā. Having purified, perform the summoning, entering, binding, and so forth. With Oṃ and Svāhā placed in between, Offer the water for the feet, flowers, and so forth, Into the four vessels. All substances for the offerings and so forth: For pacifying and enriching, fragrant and white substances; For magnetizing and summoning, fragrant and red substances; For killing, expelling, and separating, foul-smelling and black substances.

རེངས་རྨོངས་སེར་ ཞིང་དྲི་ང་བ། ། ཞི་ལ་འོ་མ་རྒྱས་ལ་ཞོ། ། དབང་ལ་མངར་དམར་དགུག་པ་ལ། ། ཏིལ་མར་རབ་ཏུ་ཤིས་པ་ཡིན། ། གསད་ལ་མཆིན་པ་བསྐྲད་ལ་ཤ། ། རྨོངས་ལ་སྲན་ཆུང་རེངས་པ་ལ། ། ཉ་དང་ཙ་ན་ཀ་ཉིད་ཤིས། ། ཞི་ལ་ལྷོར་གནས་སྲིན་པོར་རྒྱས། ། ཆུ་ལ་གསད་པ་བསྐྲད་དབྱེ་རླུང་། ། དབང་ ལ་ནོར་སྦྱིན་དབང་ལྡན་དགུག། མེ་ལ་རེངས་པ་ཤར་དུ་རྨོངས། ། ཞི་ལ་ཉི་མ་ཟླ་བ་རྒྱས། ། གསད་སྡང་བསྐྲད་ལ་སྤེན་པ་སྟེ། ། པ་བ་སངས་ཀྱིས་དབང་དུ་གྱུར། ། དགུག་ལ་ཕུར་བུ་ལག་ལ་རྨོངས། ། རེངས་ལ་མིག་དམར་དུས་ཀྱི་མེ། ། ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པར་གསུངས། ། དངུལ་ལམ་ གསེར་རམ་ཟངས་སམ་ལྕགས། ། ར་གན་མི་རུས་ལས་བྱུང་བའི། ། རང་རང་ཤིང་ལས་བྱུང་བ་ཡི། ། མཆོད་སྦྱིན་སྣོད་ནི་ལེགས་པར་བརྟག། དགང་གཟར་བླུགས་གཟར་ཡུ་བ་ཁྲུ། ། སོར་དྲུག་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་བཅས། ། གྲུ་བཞི་སོར་བཞི་ལྟེ་བ་ཟླུམ། ། སོར་གཉིས་སོར་གཅིག་རྡོ་རྗེས་མཛེས། ། པད་འདབ་མཐེ་བོང་ལྟོ་བའི་ཚད། ། སོར་བཞི་རྩེ་གསུམ་མཐེའུ་ཆུང་ཚད། ། ཆོ་ག་མཐོང་བས་ཤེས་པར་བྱ། ། སྦོམས་སུ་མཐེ་བོའི་ཚད་བྱས་ནས། ། རང་རང་གི་ནི་དྲིས་བསྒོས་ཏེ། ། ཤིན་ཏུ་དག་པའི་བདག་ཉིད་བྱ། ། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས། ། ནམ་དུ་ཡང་ནི་བྲལ་མི་བྱ། ། རང་རང་གི་ནི་ ཐབ་ཁུང་དང་། ། དབྱིབས་འདྲ་དེ་ཡི་མཚན་མར་བཅས། ། སོ་སོའི་ལས་ལ་དེ་ཡང་ཤིས། ། མཐེ་བོས་མཐེབ་ཆུང་མནན་པ་དང་། ། སོར་མོ་ལྔ་ནི་ལེགས་གཤིབས་པའི། ། གཡས་དང་གཡོན་གྱི་ལག་པའམ། ། ཅི་བདེ་བར་ཡང་སྤྱད་པར་གསུངས། ། སྤྱད་འོས་པར་ནི་གཟར་བུ་སྟེ། །

For paralyzing and stupefying, [use] yellow [substances] and foul-smelling [scents]. For pacifying, milk; for increasing, curd; for magnetizing, sweet [substances]; for summoning, red [substances] are most auspicious. For killing, liver; for expelling, meat; for stupefying, chickpeas; for paralyzing, fish and chickpeas are auspicious. For pacifying, [the fire] is situated in the south; for increasing, in the rākṣasa [direction, the southwest]. For killing, expelling, and separating, [the fire is] in the water [direction, the west]. For magnetizing, in the direction of the Lord of Wealth (Vaiśravaṇa); for summoning, in the direction of Īśāna. For paralyzing, in the fire [direction, the southeast]; for stupefying, in the east. For pacifying, the sun and moon [are auspicious]; for killing, hatred, expelling, and [separating], Saturn; for magnetizing, Venus; for summoning, Jupiter; for stupefying, the hand [of the planet]; for paralyzing, Mars and the fire of time (Kālāgni). It is taught that [these] perform all the activities. One should carefully examine the sacrificial vessels made of silver, gold, copper, iron, brass, human bone, or produced from their respective woods. The darvī (ladle) and sruk (spoon) have handles one cubit long, with a vajra and jewel [design] of six finger-widths. The square [base] is four finger-widths, the circular center is two finger-widths, and it is beautified by a vajra of one finger-width. The lotus petals are the size of a thumb, and the belly is four finger-widths. The three-pronged [tip] is the size of the little finger. These should be understood by observing the ritual procedures. Having made the thickness the size of a thumb and having anointed them with their respective scents, one should make them extremely pure. One should never be separated from the nature of insight and method. The hearths should be similar in shape to their respective [deities] and accompanied by their signs; these are also auspicious for their respective activities. Pressing the thumb against the little finger and with the five fingers well-aligned, it is taught that one may use either the right or left hand, or whichever is convenient. The ladle is that which is fit to be used.

གཞན་ རྣམས་ཀུན་དུ་ལག་པས་སོ། ། འཇིགས་སོགས་གཡེང་བ་ཕྱིར་བསལ་ཏེ། ། སེམས་ནི་ལས་གང་སྒྲུབ་པ་ཡིས། ། བསམ་གཏན་ལ་ནི་རྩེ་གཅིག་པས། ། མེ་ནི་འབར་བ་ཡོངས་ཤེས་ནས། ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། སྔགས་དེས་མར་གྱི་སྲེག་བླུགས་དག། གསུམ་མམ་ལྔའམ་བདུན་དུ་ དབུལ། ། མེ་ཡི་ལྟས་ནི་ཡོངས་ཤེས་ཤིང་། ། བགེགས་བསལ་མེ་ལ་སྲེག་བླུགས་དབུལ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་ན་ལ་མ་ཧཱ་བྷཱུ་ཏ་ཛྭ་ལ་ཡེ། སརྦ་བྷསྨིཾ་ཀུ་རུ་སརྦ་བིགྷྣཱཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨ་མུ་ཀ་སྱ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཡམ་ཤིང་ལེགས་པར་དབུལ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་བཛྲཱ་ཡ། སརྦ་པཱ་པཾ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཏིལ་ནི་སྡིག་པ་ཞི་ཕྱིར་དབུལ། ། ཡུངས་ཀར་འབྲས་ཆན་ཞོ་དང་ཟན། ། ཀུ་ཤ་དཱུར་བ་ནས་དང་གྲོ། ། འབྲས་དང་མ་ཤ་སོ་བར་བཅས། ། ཤིང་ཏོག་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ། ། སྔར་བཞིན་སྔགས་ཀྱིས་དབུལ་བར་བྱ། ། ཀུན་བྱེད་ལ་སོགས་འཇམ་པ་ཡི། ། ལས་ལ་ འདི་ཤིས་བསད་སོགས་གཞན། ། ལས་མཐར་སོ་སོའི་སྔགས་ཤེས་ནས། ། སོ་སོའི་འདུག་སྟངས་ལ་སོགས་པ། ། མཁས་པས་མན་ངག་ལྟར་ཤེས་ནས། ། ཆོ་ག་ཀུན་དུ་སྤྱད་པར་བྱ། ། ཆང་དང་ཤ་རློན་བདུད་རྩི་དག། ཀུན་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱ། ། མེ་ནི་རབ་ཏུ་ཚིམ་བྱས་ནས། ། མཆོད་དེ་ རབ་ཏུ་བསངས་བྱས་ནས། ། འབར་བའི་བདག་ཉིད་བསམ་པར་བྱ། ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆོ་ག་ཡིས། ། དཔལ་ལྡན་ཁྲག་འཐུང་སོགས་བསྐྱེད་ནས། ། ལས་ཀྱི་རྒྱན་སོགས་དང་ལྡན་པའི། ། ཡེ་ཤེས་མེ་ནི་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ། ཞབས་བསིལ་མཆོད་ཡོན་འཐོར་འཐུང་སྦྱར། ། མེ་ཏོག་བཤོས་ཀྱི་ མཐར་ཐུག་པར། ། དང་པོར་རྫོགས་པར་སྤྱད་དེ་མཆོད། །

For others, it is done entirely with the hands. Having dispelled distractions such as fear and the like, with a mind focused one-pointedly on the concentration (dhyāna) of whatever action is to be accomplished, and having fully understood the blazing of the fire, one should offer the mantra: oṃ agnaye svāhā. With that mantra, one should offer three, five, or seven oblations (āhuti) of clarified butter. Having fully understood the signs of the fire, one should offer oblations into the fire after clearing away obstacles (vighna). oṃ vajrānala mahābhūta jvālaye sarvabhūmiṃ kuru sarvavighnān hūṃ phaṭ amukasya śāntiṃ kuru svāhā. One should properly offer the sacrificial wood (samidh). oṃ sarvapāpaṃ dahana vajrāya sarvapāpaṃ śāntiṃ kuru svāhā. One should offer sesame seeds to pacify misdeeds. White mustard, cooked rice, curd, and dough; kuśa grass, dūrvā grass, barley, wheat, rice, māṣa beans, and śyāmāka millet; fruits, flowers, and so forth—these should be offered with the mantra as before. For peaceful activities such as the "All-Doer" (Sarvakarma), this is auspicious; for other activities such as slaying, one should know the respective mantras at the conclusion of the rite. The wise, having understood the respective postures and so forth according to the oral instructions (upadeśa), should practice the ritual in its entirety. Alcohol, raw meat, and amṛta should be applied to all. Having thoroughly satisfied the fire and made offerings, and having performed the purification (saṃskāra), one should contemplate the nature of the blazing [deity]. By means of the ritual as it has been explained, having generated the glorious Heruka and the others, one should invite the wisdom fire (jñānāgni) endowed with the ornaments of activity and so forth. Having prepared the water for the feet, the offering water, and the sprinkling water, one should first perform the offerings completely, ending with the flowers and the food offering (naivedya).

དེ་ནས་པུས་མོའི་ནང་ཆུད་པར། ། ལག་གཉིས་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས། ། གཟར་བུ་ལེགས་པར་གཟུང་བྱས་ལ། ། ལན་བདུན་དུ་ནི་དགང་བླུགས་དབུལ། ། དེ་ནས་རྩ་བའི་སྙིང་པོ་ཡིས། ། སྟོང་ནས་ཉི་ཤུ་གཅིག་གི་བར། ། ཅི་ནུས་པར་ནི་ དབུལ་བར་བྱ། ། དེ་ནས་ནང་གི་མཆོད་པ་དང་། ། དགང་བླུགས་གསུམ་ནི་དབུལ་བར་བྱ། ། འཇོམས་མ་ཡི་ནི་མཐར་ཐུག་པར། ། ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བདུན་བདུན་ཏེ། ། སྣ་ཚོགས་མཆོད་པས་ཀུན་མཆོད་ནས། ། ཡི་གེ་བདུན་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ནི། ། དགང་བླུགས་བདུན་དུ་ཕུལ་ནས་ཀྱང་། ། རོལ་མོ་རྣམས་ནི་བརྡུང་བ་དང་། ། མེ་ཏོག་དོར་ཞིང་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད། ། བསྟོད་དེ་འདོད་པའི་དོན་བླངས་ནས། ། བཟོད་པ་གསོལ་ཏེ་དཔའ་བོ་དག། ཨོཾ་དང་ཀྲི་ཏོ་བ་ལ་སོགས། ། མུཿཡི་ཡི་གེས་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། དེ་ནས་བསངས་ཏེ་སྔར་བཞིན་དུ། ། རང་འདོད་ལས་ལ་མེ་ཡི་ལྷ། ། ལན་བདུན་ དུ་ནི་མཆོད་པར་བྱ། ། དགང་བླུགས་དག་པར་ཕུལ་ནས་ཀྱང་། ། མཆོད་བསྟོད་གསོལ་བ་ལ་སོགས་བྱ། ། ལས་བཅོལ་གཏོར་མ་རབ་ཏུ་སྦྱིན། ། གཤེགས་ཏེ་བདག་ཉིད་བསྲུང་བར་བྱ། ། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ནི་ལས་རྣམས་ལ། ། རྒྱུད་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཡི། ། རྫས་དང་རང་གི་སྔགས་ཤེས་ནས། ། སྦྱིན་སྲེག་རབ་ཏུ་སྤྱད་པར་བྱ། ། སྦྱིན་སྲེག་གི་རིམ་པར་ཕྱེ་བའོ། ། ། ། གཞན་ཡང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི། ། ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་རྣམས་ཕྱེ་བ། ། རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཆོ་ག་མཆོག། འབྱོར་པ་ཤེས་ནས་བྱ་བར་གསུངས། ། ལྷ་མཚམས་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་ཡི། ། གཟའ་དང་སྐར་མ་ཡོངས་བརྟགས་ཏེ། ། བཟང་པོས་དད་པས་མངོན་བྲིས་པའི། ། མ་ཉམས་ཚད་ལྡན་ནག་ནོག་མེད། །

Then, with the knees tucked in and both hands in vajra fists, one should properly hold the ladles and offer the filling and pouring seven times. Then, with the root heart mantra, from one thousand down to twenty-one, one should offer as much as one is able. Then, the inner offerings and three fillings and pourings should be offered. Up to the end of the Jom-ma [deities], seven times for each, and having made all the various offerings, with the seven-syllable mantra, having offered seven fillings and pourings, one should strike the musical instruments, scatter flowers, and recite auspicious verses. Having praised and requested the desired aim, and having asked for forgiveness, the heroes—Oṃ, Kṛto-bala, and so forth—should be requested to depart with the syllable Muḥ. Then, having purified, as before, the fire deity for one's desired activity should be offered to seven times. Having offered the pure fillings and pourings, one should perform the offerings, praises, and requests. Entrust the activity and bestow the torma offering. Having departed, one should protect oneself. Regarding the activities for accomplishments, having understood the substances and one's own mantra as explained in the tantra, one should thoroughly perform the homa. This is the section on the stages of the homa. Furthermore, regarding the classification of the ritual activities of the Vajra Master, it is taught that the supreme ritual of consecration should be performed once the wealth [of materials] is known. Having thoroughly examined the planets and stars, such as the Lha-mtshams and Rgyal constellations, one should [use] a [statue] that has been clearly drawn with faith by an excellent [artist], which is unimpaired, of correct proportions, and free of stains.

ལྷག་ཆད་འཁྲུལ་པ་སྤངས་པ་ཡི། ། སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་ལེགས་བལྟས་ནས། ། ཡིད་འོང་བགེགས་བྲལ་ས་གཞི་ལ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ཚད་ལྡན་པར། ། ཁྲུ་གང་གྲུ་བཞི་བྱས་ནས་ཀྱང་། ། བླ་རེ་གདུགས་ དང་མེ་ཏོག་ཕྲེང་། ། དུང་དང་རྔ་ཆེན་སོགས་པས་བརྒྱན། ། སེར་པོའི་གོས་ཀྱིས་ལེགས་གཡོགས་ཏེ། ། སྔོན་བཞིན་དུ་ནི་སྦྱང་བར་བྱ། ། དངོས་སམ་ཡང་ན་གཟུགས་བརྙན་ལ། ། བ་ཡི་རྣམ་ལྔས་ལེགས་བསྐུས་ཏེ། ། དཱུར་བའི་ཕོན་གྱིས་རབ་ཏུ་བྲུད། ། འབྲུ་མར་གྱིས་ནི་བསྐུས་ནས་སུ། ། ཤིང་ཤུན་མ་ཤ་ལ་སོགས་ཕྱེས། ། སྐུ་ནི་རབ་ཏུ་ཕྱི་བར་བྱ། ། སྐྱུ་རུ་ལ་སོགས་འདག་ཆལ་ལྔས། ། བཀྲུས་ཤིང་ཤིས་པ་ཡང་བརྗོད་ནས། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་བི་ཤོ་དྷ་ནེ་བཛྲ་སྭཱ་ཧཱ། སྔགས་དེ་རབ་ཏུ་བརྗོད་བྱས་ནས། ། ཕྱི་དང་ནང་གི་ཁྲུས་བྱའོ། ། ཕྱིས་དེ་དྲི་ཡིས་བྱུགས་ནས་སུ། ། མཆོད་ པ་ཀུན་གྱིས་རབ་མཆོད་ནས། ། སྙིང་མགྲིན་མཚོག་མ་དཔུང་གཙུག་ཏུ། ། ཉེ་རེག་དག་ནི་སྦྱིན་བྱ་སྟེ། ། སྔོན་བཞིན་སྙན་གསན་དབབ་པར་བྱ། ། སྟོང་སོགས་གཅིག་གསུམ་བཞིའམ་ནི། ། ལྔའི་ས་རང་ལྷའི་བདག་ཉིད་བསམ། ། སྒྲ་རྣམས་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ། ལྷ་ཁང་མཆོད་རྟེན་སོགས་ སྐུ་ཉིད། ། རྡོ་རྗེ་ཕུར་བུ་ལ་སོགས་ཐུགས། ། མང་པོ་དེ་ཡི་ཆོ་ག་དག། སྒྲུབ་པོས་གང་ཞིག་མི་ཤེས་ན། ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་བདག་ཉིད་བྱ། ། ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ན་བཞུགས་པ་ཡི། ། མགོན་པོ་རབ་བསྐུལ་དགུག་སོགས་བྱ། ། དབང་བསྐུར་མཆོད་པའི་མཐར་བྱས་ནས། ། དེ་ཡི་སྙིང་པོ་བརྒྱ་ རྩ་བརྒྱད། ། མ་ཡེངས་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བཟླས། །

Having carefully examined the statues and so forth, ensuring they are free from omissions, additions, or errors, one should prepare a site that is pleasing and free of obstacles. On this ground, one should construct a maṇḍala of the proper dimensions, measuring one cubit on each of its four sides. It should be adorned with canopies, parasols, and flower garlands, as well as conch shells, large drums, and the like. Covering it well with yellow cloth, one should perform the purification as before. Whether it be the actual object or its image, one should smear it well with the five products of a cow and then rub it thoroughly with a bundle of dūrvā grass. After anointing it with sesame oil, one should wipe the body with the powders of tree bark, māṣa, and so forth. Having washed it with the five cleansing substances such as āmalaka and recited auspicious verses, one should recite the mantra: oṃ sarvatathāgatakāyaviśodhane vajra svāhā. Having recited that mantra, one should perform the outer and inner ablutions. Afterward, having anointed it with fragrance and honored it with all the offerings, one should apply the upaspṛśana (ritual touching) to the heart, throat, crown of the head, and the top of the shoulders. One should then issue the formal invitation as before. One should visualize the nature of one’s own deity on the ground, whether one, three, four, or five times. All sounds are the Vajra of Speech; temples, caityas, and so forth are the Body itself; and vajra stakes and the like are the Mind. If the practitioner does not know the many rituals for these, they should identify themselves as the Great Vajradhara. One should invoke, summon, and so forth the Protectors residing in all directions. Having completed the empowerment and offerings, one should recite the heart mantra one hundred and eight times with an undistracted and joyful mind.

དེ་ནས་གཤེགས་ཏེ་རབ་ཏུ་བསྲུང་། ། རྫིང་དང་ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་པ། ། མདོག་དཀར་ཆུ་ལྷའི་བདག་ཉིད་དེ། ། སྲང་དང་ཟམ་པ་རི་ལ་སོགས། ། མདོག་སེར་སོ་སོའི་ལྷར་བསྐྱེད་བྱ། ། རྡོ་དང་ས་གཞི་ལ་ སོགས་པ། ། ས་ཡི་ལྷ་མོ་ཡོངས་ཤེས་བྱ། ། གནོད་སྦྱིན་སོགས་གཟུགས་རང་ཉིད་ཤེས། ། མཆོད་ལ་སོགས་པ་རང་རང་ཚུལ། ། མཁས་པས་ཡང་དག་ཤེས་པར་བྱ། ། ལན་མང་དུ་ནི་བྱུར་བསལ་བ། ། རབ་གནས་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔགས། ། དེ་ལྟར་ལྷག་པར་གནས་བྱས་ནས། ། སྔ་ དྲོ་ཡི་ནི་དུས་མཆོག་ལ། ། མཆོད་སོགས་འབྱོར་པ་ཀུན་ལྡན་པས། ། དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་བྱས་ཏེ། ། མཆོད་དེ་ལྷག་ལ་གནས་པར་གསོལ། ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཀུན་སྤྱད་ནས། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་ཡོངས་བཏགས་ཏེ། ། རྒྱས་པའི་ཕྱིར་ནི་སྦྱིན་སྲེག་དབུལ། ། མེ་ལོང་ལ་ནི་ཁྲུས་བྱས་ཏེ། ། གསེར་ གྱི་ཐུར་མ་གཡས་ཐོགས་ནས། ། ཨོཾ་ཙཀྵུ་ཙཀྵུ་ས་མནྟ་ཙཀྵུ་བི་ཤོ་དྷ་ན་བཛྲ་སྭཱ་ཧཱ། རྒྱལ་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྤྱན་ཕྱེ་ནས། ། སྔགས་འདིས་ཚོགས་ཀྱི་རྫས་རྣམས་དབུལ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཔཱི་བྱ་ཨན་ནཾ་ས་མཱ་དྷི་དྷྱཱ་ན་པྲ་ཎི་ནེ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་སློབ་མ་དད་ལྡན་པས། ། ཁྱིམ་པའམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡི། ། གོས་དང་ ཕྲེང་བ་རྒྱན་ལ་སོགས། ། མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀུན་བསོགས་ཏེ། ། ཤིས་པ་རབ་ཏུ་བརྗོད་བྱས་ནས། ། ལྷ་རྣམས་ལ་ནི་དབུལ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་སུ་པྲ་ཏིཥྛ་བཛྲེ་སྭཱ་ཧཱ། སྔགས་དེས་བརྟན་པར་བྱས་ནས་ཀྱང་། ། ཙཱ་རུའི་མཆོད་པ་ཡང་དག་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལངས་ནས་ཀྱང་། ། ཙཱ་རུའི་བཟའ་བ་ལག་ ཐོགས་ཏེ། ། ཤིས་པ་རབ་ཏུ་བརྗོད་བྱས་ནས། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསོལ་བ་ཡི། །

Then, having departed, one should thoroughly protect [the site]. For ponds, wells, and the like, one should generate the white-colored deity of the water element. For streets, bridges, mountains, and so forth, one should generate the respective deities in their yellow forms. For stones, the ground, and the like, one should fully recognize them as the goddess of the earth. One should know the forms of the yakṣas and others for oneself, and the wise should correctly understand their respective modes of offering and so forth. Repeatedly performing the clearing of misfortune is highly praised for the consecration. Having thus performed the preliminary consecration, at the supreme time of the morning, possessing all the wealth of offerings and having perfected the yoga of the hero, one should make offerings and request the deities to remain. Having practiced all the conduct as before, and having fully arranged garlands of flowers, one should offer the homa for the sake of increase. Having performed the ritual bathing in a mirror and holding a golden probe in the right hand, one says: OṂ CAKṢU CAKṢU SAMANTA CAKṢU VIŚODHANA VAJRA SVĀHĀ. Having opened the eyes of the Victors, one should offer the substances of the assembly with this mantra: OṂ ĀḤ PĪVĀNANĀṂ SAMĀDHIDHYĀNAPRAṆINE SVĀHĀ. Then, the faithful disciple—whether a householder or one who has gone forth—having gathered all necessary requisites such as robes, garlands, and ornaments, and having uttered auspicious verses, should offer them to the deities: OṂ SUPRATIṢṬHA VAJRE SVĀHĀ. Having stabilized them with that mantra, one should also perform the caru offering. The Vajra Master, having stood up and holding the caru food in his hand, should utter auspicious verses and [recite]: "That which was partaken by the Tathāgatas..."

ལྷག་མ་སྡིག་པ་སྦྱང་ཕྱིར་དང་། ། བཀྲ་ཤིས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཕྱིར། ། དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཟོ། ། ཚིག་དེས་ཡོངས་སུ་བསྒོ་བ་དང་། ། ལོངས་སྤྱོད་ལྷ་ལ་མཆོད་སོགས་བྱ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ སེམས་དགེ་བས། ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། ། གནོད་སྦྱིན་སྡེ་དཔོན་རྣམས་མཆོད་ནས། ། བསྟན་པ་ཡུན་རིང་གནས་བྱའི་ཕྱིར། ། མ་ལུས་པ་ནི་རབ་བསྒོ་ཞིང་། ། གཅིག་ལ་ངེས་པར་གཏད་པར་བྱ། ། དེ་ནས་བཀྲ་ཤིས་ངེས་བྱས་ནས། ། རང་རང་གི་ནི་གཟུགས་སུ་བྱ། ། དེ་ལྟར་ ཆོ་ག་ཀུན་བྱས་ནས། ། དགེ་འདུན་ལ་སོགས་མཆོད་པར་བྱ། ། སློབ་དཔོན་ཡོངས་སུ་མཉེས་བྱས་ནས། ། ལྷ་ལ་རྒྱས་པའི་མཆོད་པ་བྱ། ། རབ་ཏུ་གནས་པ་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ་དགུ་པའོ། ། ། ། བླ་མ་ལས་ཐོས་གཞུང་མང་མཐོང་བ་དང་། ། གཞན་ལ་རྣམ་བརྩེས་ འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ཡི། ། ལས་གཞུང་རབ་སྦྱར་དེ་ལས་དགེ་བ་ཞིག། ཐོབ་པ་དེས་ནི་འགྲོ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཤོག། དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་ཆོ་ག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་པ་དཔལ་དཱ་རི་ཀ་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཀུ་མཱ་ར་བཛྲ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཉི་མ་རྡོ་རྗེ་དང་། སྤྱིལ་ཅོག་གི་ཐོ་གར་དགེ་མཛེས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

For the sake of purifying remaining misdeeds, And for the sake of various auspiciousness, Eat [the remains] with a joyful mind. Having been thus fully instructed by those words, One should enjoy [them] and make offerings to the deities and so forth. Then, the ācārya, With a virtuous mind, Having made offerings to all the world-protectors And the yakṣa generals, In order that the Teaching may endure for a long time, Should fully entrust [the remains] without exception And definitely assign them to one [guardian]. Then, having performed the auspicious rites, One should assume their respective forms. Having thus performed the entire ritual, One should make offerings to the saṅgha and so forth. Having fully pleased the ācārya, One should make extensive offerings to the deities. This concludes the ninth chapter, the Concise Consecration. Through the merit obtained from this well-composed ritual manual of the Cakrasaṃvara, Which was heard from the guru and seen in many source texts, And composed out of compassion for others, May all beings attain buddhahood. The Tattvāvatāra-nāma-cakrasaṃvara-vidhi, composed by the ācārya, the Vidyāvratin Śrī Dārikapa, is hereby complete. It was translated, edited, and finalized by the Indian abbot Kumāravajra, the translator-monk Nyima Dorje, and the Toghara Gendze of Chilchog.