A Sādhana of the Glorious Cakrasamvara called “A Summary of Suchness”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་ཙཀྲ་སཾ་བ་ར་སཱ་དྷ་ནཾ་ཏཏྟྭ་སཾ་གྲ་ཧ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གང་གི་དྲིན་གྱི་བདེ་ཆེན་གནས། ། སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་ཐོབ་འགྱུར་བ། ། བླ་མ་རིན་ཆེན་ལྟ་བུ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞབས་པད་ལ་འདུད། ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་ འགྲོ་མཁའ་འགྲོ་མ། ། ས་གསུམ་གནས་ལ་གུས་བཏུད་དེ། ། དེ་ཉིད་རིན་ཆེན་ཀུན་བསྡུས་པ། ། སྐུ་གསུམ་པོ་ཡི་ཆོ་ག་བཤད། ། དང་པོར་སྔགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། དབེན་པའི་གནས་སུ་དགོས་པ་ཚང་བ་ཅན་གྱིས་གནས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་འབྱུང་བ་དང་ལྷ་དང་བླ་མ་ལ། དང་པོ་དང་བླ་ན་མེད་པའི་ལམ་ལ་གནས་པས་དགའ་བས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཉལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཐོ་རངས་ཀྱི་ཐུན་ལ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ན་གནས་པའི་དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གི་སྒྲ་དང་། ཌཱ་མ་རུས་བསྐུལ་བ་དང་ལངས་ཏེ། ཨོཾ་སརྦ་བཱི་ར་ཡོ་གི་ནཱི་ནཱཾ་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ་པྲ་ཎ་མེ་ན་བཛྲ་བནྡཱ་ནཱཾ་ཀ་རོ་མི་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ལུས་བདེ་བར་གནས་པའི་ལས་བྱས་ནས། སྲིད་པ་གསུམ་པོ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ཀེང་རུས་ཀྱི་དབུས་སུ་ས་བཅུའི་རང་བཞིན་ དུ་བསམས་ཏེ་གནས་ལ། རྣལ་འབྱོར་བསྲུང་བའི་དོན་དུ་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ཕུང་པོ་དང་དབང་པོ་དང་། ཁམས་རྣམས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །

In the language of India: Śrīcakrasaṃvarasādhanatattvasaṃgraha-nāma. In the language of Tibet: dpal ’khor lo sdom pa’i sgrub thabs de kho na nyid kyis bsdus pa zhes bya ba. Homage to the glorious Vajrasattva! I bow at the lotus feet of the Vajra-holder and the precious Guru, through whose kindness the state of great bliss is attained in a single instant. Having bowed with devotion to the Vajra-ḍākinīs and ḍākinīs who dwell in the three realms, I shall explain the ritual of the three bodies, which gathers all the jewels of suchness. First, the yogi, having thoroughly purified himself with mantra, should dwell in a secluded place where all necessities are complete. Having generated the mind of awakening (bodhicitta) for the sake of all sentient beings, and abiding in the path of the gods and the Guru, he should sleep joyfully for the sake of great awakening. Then, during the dawn session, having been awakened by the supreme sounds of all the heroes and yoginīs dwelling in the expanse of space and by the ḍamaru drum, he should rise. Having prostrated with the mantra: oṃ sarvavīrayoginīnāṃ kāyavākcitta-praṇāmena vajra-vandanāṃ karomi, and having performed the actions for the body to remain in comfort, he should dwell in the center of a skeleton—the pure abode of the three realms—visualizing it as the nature of the ten stages (bhūmis). For the purpose of protecting the yoga, preceded by the meditative attainment of the four brahmā abodes, he should generate the divine pride of the aggregates, the sense faculties, and the elements. In this regard, the aggregate of form is Vairocana.

ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཉི་མའོ། ། འདུ་ ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་པདྨ་གར་གྱི་དབང་ཕྱུག་གོ། ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོའོ། ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་མི་བསྐྱོད་པའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའོ། ། མིག་ལ་ནི་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེའོ། ། རྣ་བ་གཉིས་ལ་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའོ། ། སྣ་ལ་སེར་སྣ་ རྡོ་རྗེའོ། ། ལྕེ་ལ་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེའོ། ། ལུས་ལ་ཕྲག་དོག་རྡོ་རྗེའོ། ། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བདག་པོ་ལ་ནི་དབང་ཕྱུག་རྡོ་རྗེའོ། ། སའི་ཁམས་ལ་ནི་ལྟུང་བྱེད་མའོ། ། ཆུའི་ཁམས་ལ་ནི་གསོད་བྱེད་མའོ། ། མེའི་ཁམས་ལ་ནི་དགུག་བྱེད་མའོ། ། རླུང་གི་ཁམས་ལ་ནི་གར་གྱི་དབང་ཕྱུག་མའོ། ། ནམ་ མཁའི་ཁམས་ལ་ནི་པདྨའི་དྲ་བ་ཅན་མའོ། ། དེ་དག་ནི་ཕུང་པོ་དང་དབང་པོ་དང་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་གོ་ཆའི་ལྷ་སྟེ། བདག་བསྲུང་བའོ། ། ཧེ་རུ་ཀ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ང་རྒྱལ་བརྟན་པས། གཡས་པའི་ཁྲོ་བོའི་ཁུ་ཚུར་སྙིང་གར་བསྒྲེང་སྟེ། གཡོན་སེ་གོལ་དང་བཅས་པའི་སྡིགས་མཛུབ་ ཕྱོགས་སུ་བསྐོར་ཞིང་། ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ཨཱ་ན་ཡ་ཧོཿབྷ་ག་ཝཱན་བཛྲ་རཱ་ཛ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ཅིང་ཞལ་གྱི་སྒོ་ནས་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་དུ་མ་སྤྲོས་པས་བགེགས་རྣམས་བསྐྲད་ཅིང་བསྲེག་པར་རྣམ་པར་ བསམས་པར་བྱས་ལ། འོད་དེ་ཉིད་དང་། ཨོཾ་མེ་དི་ནི་བཛྲཱི་བྷ་ཝ་བཛྲ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་པས།

The aggregate of feeling is Vajrasūrya. The aggregate of perception is Padmanarteśvara. The aggregate of formations is Vajrarāja. The aggregate of consciousness is Vajrākṣobhya. The nature of all the Tathāgatas is Śrī Heruka. In the eyes is Mohavajrā. In the two ears is Dveṣavajrā. In the nose is Mātsaryavajrā. In the tongue is Rāgavajrā. In the body is Īrṣyāvajrā. In the lord of the sense bases is Īśvaravajrā. In the earth element is Pātālanī. In the water element is Māraṇī. In the fire element is Ākarṣaṇī. In the wind element is Narteśvarī. In the space element is Padmajālinī. These are the armor deities, the purity of the aggregates, sense bases, and elements, which provide protection for oneself. Maintaining the pride of the victorious Heruka, raise the wrathful fist of the right hand to the heart, and with the left hand, circle the threatening gesture together with a snap of the fingers toward the directions. Recite: Oṃ sumbhani sumbha hūṃ hūṃ phaṭ | oṃ gṛhṇa gṛhṇa hūṃ hūṃ phaṭ | oṃ gṛhṇāpaya gṛhṇāpaya hūṃ hūṃ phaṭ | oṃ ānaya hoḥ bhagavān vajrarāja hūṃ phaṭ. By reciting this, imagine that many masses of light rays are emitted from the mouth, expelling and incinerating the obstructing spirits. Then, with that very light and the recitation of Oṃ medini vajrībhava vajrabandha hūṃ, [visualize the ground as solid vajra].

འོག་རྩེ་གསུམ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པྲཱ་ཀ་ར་ཧཱུཾ་བཾ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་པཉྫ་ར་ཧཱུཾ་བཾ་ཧཱུཾ་བི་ཏཱ་ན་ཧཱུཾ་ཁཾ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་ར་ཛཱ་ལ་ཏྲཾ་སཾ་ཏྲཾ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ ཛྭ་ལ་ཨ་ན་ལཱརྐ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེའི་ར་བ་དང་། གུར་དང་། བླ་རེ་དང་། མདའི་དྲ་བ་དང་། མེ་རི་འབར་བའི་མཐར་ཐུག་པར་བསམས་ཏེ། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ཁྲོ་བོར་སྤྲོས་ནས་བགེགས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་བཀུག་སྟེ། ཨོཾ་གྷཿགྷཿགྷཱ་ཏ་ཡ་ གྷཱ་ཏ་ཡ་སརྦ་དུཥྚཱན་ཕཊ། ཀཱི་ལ་ཡ་ཀཱི་ལ་ཡ་སརྦ་པཱ་པཾ་ཕཊ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལ་ཡ་བཛྲ་དྷ་ར་ཨཱཛྙཱ་པ་ཡ་ཏི། སརྦ་བི་གྷྣཾ་ཀཱ་ཡ་ཝཱ་ཀཱ་ཙིཏྟ་བཛྲ་ཀཱི་ལ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་ཕུར་བུས་གདབ་བོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་མུངྒ་ར། བཛྲ་ཀཱི་ལ་ཡ་ཨཱ་ཀོ་ཊ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་བྱ་བས་ཕུར་བུ་རྣམས་བརྡུང་ངོ་། ། དེ་ནས་རང་གི་སྙིང་གར་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་སྔོན་པོ་འོད་ཟེར་སྣ་ཚོགས་འཕྲོ་བ་བསམས་ཏེ། དེའི་འོད་ཀྱིས་མདུན་གྱི་བར་སྣང་ལ་བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་བལྟས་ཏེ་ཕྱག་བྱས་ནས། ཕྱི་དང་གསང་བ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པས་ཡང་དག་པར་ མཆོད་དེ། སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། ཐོག་མ་མེད་དུས་འཁོར་བ་ན། ། ཆགས་སོགས་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། ། སྡིག་བགྱིས་མགོན་པོའི་སྤྱན་སྔ་རུ། ། མ་ལུས་སོ་སོར་བཤགས་པར་བགྱི། ། རྒྱུ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཡིས། ། ཉེར་བསྡུས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ ཀྱི། ། བསོད་ནམས་ཚོགས་ནི་མ་ལུས་ལ། །

One should consecrate the base as a crossed vajra (viśvavajra) in the nature of a trident. Reciting the mantras: OṂ VAJRA PRĀKĀRA HŪṂ VAṂ HŪṂ; OṂ VAJRA PAÑJARA HŪṂ VAṂ HŪṂ VITĀNA HŪṂ KHAṂ HŪṂ; OṂ VAJRA SARA JĀLA TRAṂ SAṂ TRAṂ HŪṂ; and OṂ VAJRA JVALĀNALARKA HŪṂ HŪṂ HŪṂ, one should visualize, in sequence, the vajra fence, the canopy, the ceiling, the net of arrows, and the blazing mountain of fire. Then, emanating the wrathful deity of all activities, one summons the lords of obstructors. With the mantra: OṂ GHAḤ GHAḤ GHĀTAYA GHĀTAYA SARVA DUṢṬĀN PHAṬ; KĪLAYA KĪLAYA SARVA PĀPAṂ PHAṬ; HŪṂ HŪṂ HŪṂ VAJRA KĪLAYA VAJRA DHARA ĀJÑĀPAYATI SARVA VIGHNĀṂ KĀYA VĀKA CITTA VAJRA KĪLAYA HŪṂ PHAṬ, one should strike them with the ritual daggers (kīla). With the mantra: OṂ VAJRA MUṄGARA VAJRA KĪLAYA ĀKOṬAYA HŪṂ PHAṬ, one should hammer the daggers. Then, one should visualize a moon maṇḍala arising from the syllable A at one's own heart, upon which is a blue HŪṂ radiating various rays of light. With that light, one beholds the assembly of gurus, buddhas, and so forth in the space before, prostrates, and perfectly makes outer, secret, and suchness offerings. One should then perform the confession of misdeeds and so forth: "In saṃsāra, from beginningless time, Whatever misdeeds I have committed Through the nature of conceptual thoughts such as attachment, I confess each and every one In the presence of the Protectors. The entire collection of merit Of all beings, comprised of cause, path, and result, I rejoice in without exception."

རྟག་པར་བདག་ནི་ཡི་རང་ངོ་། ། རྡོ་རྗེའི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་ཆུད་ནས། ། ཤིང་དབང་དྲུང་ན་བཞུགས་གྱུར་པའི། ། འགྲོ་ལ་ཉེར་བརྩེས་ཐུབ་དབང་རྣམས། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་དུ་གསོལ། ། རྒྱལ་བའི་མཛད་པ་རྫོགས་གྱུར་ཏེ། ། མགོན་ པོ་དབྱིངས་སུ་གཤེགས་བཞེད་ལ། ། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བྲལ་བར་དུ། ། མྱ་ངན་མི་འདར་བདག་གསོལ་འདེབས། ། བདག་ནི་ཐུབ་དབང་མ་གྱུར་བར། ། སངས་རྒྱས་སྔགས་སོགས་ཆོས་རྣམས་དང་། ། དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཚོགས་བཅས། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ སྐྱབས་སུ་མཆི། ། རྣལ་འབྱོར་ལམ་ལ་གནས་བགྱི་ཞིང་། ། དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་བསྐྱང་བ་དང་། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལས། ། གྲོལ་བར་བདག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། ། རྟེན་སོགས་དགེ་བ་དེ་དག་གིས། ། རྣམ་པའི་མཆོག་རྣམས་ཀུན་ལྡན་པའི། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ བདག་གྱུར་ནས། ། འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བྱེད་ཤོག། དེ་ནས་དངོས་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་བསལ་བར་བྱས་ནས། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷ་བ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཞེས་བྱ་བས་དག་པར་བྱས་ནས་ཉེ་བར་བསྡུས་ཏེ་ནཱ་ད་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། ། དེ་ལས་ལངས་ཏེ་ཡཾ་ལས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་སྔོན་པོ་ཟླ་བ་བཀས་པ་ལྟ་བུ་བ་དན་གྱིས་མཚན་པའོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་རཾ་ལས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་དམར་པོ་གཡུང་དྲུང་གིས་མཚན་པ་གྲུ་གསུམ་པའོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་བཾ་ལས་ ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དཀར་པོ་ཟླུམ་པོ་བུམ་པས་མཚན་པའོ། །

I always rejoice. Having realized the vajra wisdom, I pray to the Lords of Sages who dwell at the foot of the King of Trees, out of their great compassion for wandering beings: please turn the wheel of Dharma. When the Victors’ activities are complete and the Protectors intend to depart into the expanse, I pray that you do not pass into parinirvāṇa until all sentient beings are freed from suffering. Until I myself become a Lord of Sages, I take refuge in the Buddhas, the mantras and other Dharmas, and the hosts of heroes and yoginīs—the Three Jewels. Abiding on the path of yoga, I shall maintain all the samayas and strive to liberate all sentient beings from suffering. By these roots of virtue, such as the support and so forth, may I become a Buddha endowed with all supreme aspects, and thereby bring all wandering beings to complete liberation. Then, having completely cleared away all entities, one purifies them with: oṃ svabhāvaśuddhāḥ sarvadharmāḥ svabhāvaśuddho ’haṃ. Having condensed [the visualization], one enters the wisdom of the mere nāda by reciting: oṃ śūnyatājñānavajrasvabhāvātmako ’haṃ. Thus, the accumulation of awakening is fully perfected. Arising from that, from yaṃ comes a blue wind maṇḍala, shaped like a split crescent moon and marked with banners. Above that, from raṃ comes a red triangular fire maṇḍala marked with a swastika. Above that, from vaṃ comes a white circular water maṇḍala marked with a vase.

དེའི་སྟེང་དུ་ལཾ་ལས་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་སེར་པོ་གྲུ་བཞི་པ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པས་མཚན་པའོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་སུཾ་ལས་རི་རབ་ཆེན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞིའི་རང་བཞིན་ལས་གྲུབ་པ་གྲུ་བཞི་པ་རྩེ་མོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚན་པའོ། ། དེའི་ སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་པཾ་ལས་སྣ་ཚོགས་པདྨ་གེ་སར་གྱི་ཕྲེང་བས་མཚན་པའོ། ། དེའི་དབུས་སུ་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ལ་དག་པ་རྣམས་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་རྣམ་པར་བསྡུས་ལ་དེ་གྱུར་པ་ལས་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་གཟུགས་སུ་བསམས་ཏེ། དེའི་བར་དུ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་ཧཱུཾ་གིས་ མཚན་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ཅན་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོད་ཀྱིས་དག་པ་དང་མ་དག་པ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་གྱུར་པ་ལས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་དང་བཅས་པས་རྫོགས་པར་གྱུར་ཏེ་གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་པ་རྟ་བབས་བཞི་དང་ལྡན་པ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ཅན་དྲ་བ་དང་དྲ་བ་ཕྱེད་ པས་བརྒྱན་པ། ཀ་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སམ་བརྒྱད་ཀྱིས་སྤྲས་པ། དར་དང་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་རྔ་ཡབ་དང་། འཕན་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པ་དེའི་ཕྱི་རོལ་ན་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི་ལ་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་གནས་པ་སྟེ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་དྲག་ཏུ་གཏུམ་པར་མདུང་གིས་ཕུག་པའི་རོ་དང་ཤཱིར་ཥ་ཏ་ལ་ གླང་པོའི་གདོང་དང་། དབང་པོ་དང་། ལྷའི་དགེ་འདུན་གྱི་ཚོགས་དང་། ནོར་རྒྱས་དང་། སྒྲོགས་བྱེད་རྣམས་གནས་པའོ། ། བྱང་ཕྱོགས་ཚང་ཚིང་རྣམ་པར་འཁྲིགས་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་གནོད་སྦྱིན་གདོང་དང་། ཀུ་བཻ་ར་དང་། གནོད་སྦྱིན་གྱི་ཚོགས་དང་། སྦྲུལ་གྱིས་ཟོས་པ་ བ་དང་། འཇོག་བོ་དང་།

Above that, from laṃ, arises a yellow square earth maṇḍala marked by a three-pronged vajra. Above that, from suṃ, arises the great Mount Meru, composed of the nature of the four kinds of precious gems, square in shape and marked by eight peaks. Above that, from hūṃ, arises a crossed vajra, and above that, from paṃ, arises a variegated lotus marked by a garland of filaments. In its center, the pure āli and kāli are condensed into the form of the āli and kāli; from their transformation, one should visualize the forms of the sun and moon. Between them, from hūṃ, one should visualize a five-pronged vajra marked by hūṃ, having the nature of Vajrasattva. By its light, the pure and impure are gathered and transformed, whereby the glorious Heruka is perfected together with the maṇḍala wheel. It is square with four doors and four archways, adorned with vajra-tipped lattices and half-lattices, and embellished with thirty-two or eight pillars. It is further adorned with silks, moons, suns, yak-tail whisks, banners, and so forth. Outside of that, upon the vajra ground, the eight charnel grounds are situated. In the eastern direction, in the fiercely fierce [charnel ground], there is a corpse pierced by a spear, the elephant-faced Śīrṣata, Indra, the assembly of the divine saṅgha, Vāsuki, and Rāvaṇa. In the northern direction, in the dense thicket, at the Bodhi tree, there is the yakṣa-faced [deity], Kubera, the assembly of yakṣas, and those devoured by snakes, Takṣaka, and Takṣaka.

སྤྲིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལྡོག་བྱེད་རྣམས་གནས་བའོ། ། ནུབ་ཕྱོགས་འུར་འུར་འབར་བར་མྱ་ངན་མེད་པའི་ཤིང་ལ་ཆུ་སྲིན་གྱི་གདོང་ཅན་དང་། རུལ་པ་དང་ཆུ་ལྷ་དང་། སྤྲིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་དང་། སྟོབས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། འཇིགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་ མཐུག་པའི་དུར་ཁྲོད་དུ་བསྲེགས་པའི་རོ་དང་། ཙུ་ཏའི་ཤིང་ལ་(མེ་,མ་)ཧེའི་གདོང་དང་། གཤིན་རྗེ་དང་གཤིན་རྗེའི་ཚོགས་དང་། པདྨ་དང་འཁོར་བྱེད་རྣམས་སོ། ། དབང་ལྡན་གྱི་མཚམས་ཧ་ཧར་དགོད་པར་བགེགས་པའི་རོ་དང་། ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཤིང་ལ་ཁྱུ་མཆོག་གི་གདོང་དང་དབང་ ལྡན་དང་། ཡི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། པདྨ་ཆེན་པོ་དང་། གང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མཛེས་པའོ། ། མེའི་མཚམས་ནགས་ཚལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་དུམ་བུར་གྱུར་པའི་རོ་དང་། ཀ་རཉྫ་ཀའི་ཤིང་ལ་རའི་གདོང་ཅན་དང་། མེ་ལྷ་དང་། དྲང་སྲོང་གི་ཚོགས་དང་། ཧུ་ལུན་ཏ་དང་། བགེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་གང་བའོ། ། བདེན་བྲལ་གྱི་མཚམས་སུ་མུན་པ་མི་བཟད་པར་བྱིས་པ་ཤི་བའི་རོ་དང་། འཁྲི་ཤིང་ལ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་གདོང་དང་། སྲིན་པོ་དང་སྲིན་པོའི་ཚོགས་དང་རིགས་ལྡན་དང་། ཆར་འབེབས་རྣམས་སོ། ། རླུང་དུ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལིའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་སྨྱོ་བའི་རོ་དང་། ཨུ་དུམྦཱ་རའི་ཤིང་ལ། རི་དྭགས་ཀྱི་གདོང་དང་། རླུང་ལྷ་དང་རིག་པ་འཛིན་པའི་ཚོགས་དང་། དུང་སྐྱོང་དང་སྤྲིན་སྟུག་པོ་རྣམས་སོ། ། དེ་ལྟར་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་དེར་ལྷ་བརྒྱད་དང་གཟའ་བརྒྱད་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་ཆེན་མོ་བརྒྱད་དང་། འབྱུང་པོའི་ཚོགས་དང་། རི་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་ སྐུ་གདུང་ཆེན་པོ་བརྒྱད་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་བརྒྱད་དང་།

The Cloud Kings who turn back [the rain] reside there. In the west, in the Roaring Blazing [Cemetery], upon the Ashoka tree, are the Makara-faced, the Putrid, Varuṇa, the Cloud King, Karkoṭaka, and the Terrifying ones. In the south, in the Thick Charnel Ground, upon the burnt corpse and the Cūta tree, are the Buffalo-faced, Yama, the hosts of Yama, Padma, and the Whirlers. In the northeast, in the Ha-ha Laughing [Cemetery], upon the burnt corpse and the Nyagrodha tree, are the Bull-faced, Īśāna, the hosts of pretas, Mahāpadma, and the Full ones, which are beautiful. In the southeast, in the Perfect Forest, upon the mangled corpse and the Karṇikāra tree, are the Goat-faced, Agni, the hosts of sages, Huluhula, and the Vighnakārakas. In the southwest, in the Terrible Darkness [Cemetery], upon the corpse of a dead child and the creeper, are the Preta-faced, the rākṣasas, the hosts of rākṣasas, Kulika, and the Rain-bringers. In the northwest, in the Resounding Kīli-kīli [Cemetery], upon the corpse of a madman and the Udumbara tree, are the Deer-faced, Vāyu, the hosts of vidyādharas, Śaṅkhapāla, and the Thick Clouds. Thus, in that great charnel ground, there are the eight gods, the eight planets, the eight great ḍākinīs, the hosts of bhūtas, the eight mountains, the eight waters, the eight fires, the eight great reliquaries, and the eight yogins.

གནོད་སྦྱིན་དང་། སྲིན་པོ་དང་སྨྱོ་བྱེད་དང་། བརྗེད་བྱེད་དང་། ཡི་དྭགས་དང་། ཤ་ཟ་དང་། མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཞིང་ཁྭ་དང་། བྱ་རྒོད་དང་། ཁྲ་དང་། འུག་པ་དང་། མགྲིན་རིང་དང་། ཝ་དང་། སྤྱང་ཀི་ དང་། ཅེ་སྤྱང་འདུས་ཤིང་སྒྲ་འབྱིན་པའོ། ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་སྙིང་པོ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་མདོག་སྔོན་པོ། ། ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། ཞི་བ་དང་། མཉམ་པའི་ཞལ་སྔོན་པོ་དང་དམར་པོ་དང་། ལྗང་གུ་དང་། སེར་པོ་མངའ་གཞལ་ རེ་རེ་ལ་ཡང་སྤྱན་གསུམ་པ། རྡོ་རྗེ་དང་ཐོད་པའི་དབུ་རྒྱན་ཅན་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་ཀྱིས་མཛེས་པ། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དང་། ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་དང་། མི་བསྐྱོད་པ་གནས་པ། ཕྱག་རྒྱ་དྲུག་གིས་བརྒྱན་པ། བརྒྱ་ཕྱེད་པའི་མགོ་བོ་དང་། སྦྲུལ་གྱི་ཚངས་སྐུད་ཅན། ཕྱག་བཅུ་གཉིས་པ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ལ་འཁྱུད་པའི་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ཕྱག་གིས་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་འཛིན་པ། གཉིས་ཀྱིས་གླང་པོ་ཆེའི་པགས་པ་བསྣམས་པ། གཡས་པའི་ལྷག་མས་ཌ་མ་རུ་དང་དགྲ་སྟ་དང་གྲི་གུག་དང་། རྩེ་གསུམ་འཛིན་པའོ། ། གཡོན་པ་རྣམས་ ན་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་ཐོད་པ་དང་རྡོ་རྗེ་ཞགས་པ་དང་། ཚངས་པའི་མགོ་བོ་འཛིན་པ། ཞབས་གཡས་བརྐྱང་བས་འཇིགས་བྱེད་དང་དུས་མཚན་མནན་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ནི་སྐུ་མདོག་དམར་མོ་ཞལ་མཆེ་བ་གཙིགས་པ། ཁྲག་ལ་དགྱེས་པ་གྲི་གུག་དང་ཐོད་པ་འཛིན་པའི་ཕྱག་གིས་འཁྱུད་ པ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བས་དགྱེས་པ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་དང་ཐོད་པའི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པར་གནས་པའོ། ། ཤར་དུ་མཁའ་འགྲོ་མ་ནག་མོ་དང་། བྱང་དུ་ལཱ་མ་ལྗང་གུ་དང་།

It is filled with yakṣas, rākṣasas, apasmāras, apasmārakas, pretas, piśācas, and ḍākinīs, and is resounded by the gathering and cries of crows, vultures, hawks, owls, cranes, foxes, wolves, and jackals. In the center of the perfectly complete celestial mansion is the Blessed One, blue in color, possessing four faces—blue, red, green, and yellow—that are intensely wrathful, passionate, peaceful, and equanimous, respectively. Each face has three eyes. He is adorned with a crown of vajras and skulls, beautified by a topknot of matted hair, and bears a crossed vajra, a crescent moon, and the image of Akṣobhya. He is adorned with the six mudrās, wears a garland of fifty heads and a sacred thread of snakes, and has twelve arms. With two arms he embraces Vajravārāhī; with two others, in the gesture of victory, he holds a vajra and a bell. Two others hold an elephant hide. The remaining right hands hold a ḍamaru, a battle-axe, a curved knife, and a trident. The left hands hold a khaṭvāṅga, a skull-cup, a vajra-noose, and the head of Brahmā. His right leg is extended, treading upon Bhairava and Kālarātri. Vajravārāhī is red in color, with bared fangs and a delight in blood; she embraces him with her hands holding a curved knife and a skull-cup, and she abides in the joy of innate bliss, adorned with the five mudrās and a garland of skulls. In the east is the black Ḍākinī, and in the north is the green Lāmā.

ནུབ་དུ་དུམ་སྐྱེས་མ་དམར་མོ་དང་། ལྷོ་རུ་གཟུགས་ཅན་མ་སེར་མོ་དང་། མཚམས་སུ་བུམ་པ་པདྨའི་སྣོད་དང་ ལྡན་པ། དྲི་ཆེན་དང་། དྲི་ཆུ་དང་། རང་བྱུང་དང་། ཀླད་པ་དང་། ཁུ་བས་གང་བའོ། ། དེ་ལྟར་ལྷ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དམ། ཐུང་ཞིང་སྒེག་པའི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་དང་ཌ་མ་རུ་དང་། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་ཐོད་པ་བསྣམས་པའི་རང་བཞིན་འཁོར་ལོ་ལྷ་ལྔ་དང་བཅས་པའམ། བསྡུས་པའི་རྣལ་ འབྱོར་ཕྱི་ནང་གི་འཁོར་ལོ་གཉིས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཁྭ་གདོང་ནག་མོ་དང་། ལྗང་གུ་འུག་གདོང་དང་ཁྱི་གདོང་དམར་མོ་དང་། ཕག་གདོང་སེར་མོ་དང་། གཤིན་རྗེ་བརྟན་མ་དང་། གཤིན་རྗེ་འཇོམས་མ་དང་། གཤིན་རྗེ་ཕོ་ཉ་མོ་དང་། གཤིན་རྗེ་མཆེ་བ་མ་རྣམས་གཟུགས་གཉིས་ མའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། ཞལ་གཅིག་པ་ཕྱག་བཞི་མ་གྲི་གུག་དང་ཐོད་པ་དང་། ཌ་མ་རུ་དང་། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་བསྣམས་པ་ཞབས་གཡས་བརྐྱང་བས་རོ་མནན་པ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔས་བརྒྱན་པ། མི་མགོའི་དོ་ཤལ་ཅན་སྒེག་པའི་ཞལ་དང་འཇིགས་སུ་རུང་བར་གནས་པའོ། ། དེ་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་ སྐུའི་སྒོམ་པ་ལ་གནས་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཆོ་ག་རྫོགས་པར་བྱ་བ་གསུངས་པ། ཧེ་རུ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ། ། རྩ་ཡི་གཟུགས་ཀྱིས་ཡང་དག་གནས། ། ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉམས་དགའ་བའི། ། རྐང་པའི་དཀྱིལ་དུ་བསྐྱོད་བྱེད་རླུང་། ། གཞུ་ཡི་དབྱིབས་སུ་ཡང་དག་གནས། ། སུམ་མདོའི་གནས་སུ་མེ་ཡི་དངོས། ། གྲུ་གསུམ་འབར་བར་ཡང་དག་གནས། ། ལྟོ་བར་ཆུ་ནི་ཟླུམ་པོ་སྟེ། ། སྙིང་གར་ས་ནི་གྲུ་བཞི་གནས། ། སྒལ་ཚིགས་དབྱུག་པའི་རི་རབ་ཉིད། ། རང་གི་ཡན་ལག་ལས་བྱུང་བའི། ། ཀ་བ་བརྒྱད་ནི་ཉེ་བར་གནས། །

In the west is red Khaṇḍarohā, and in the south is yellow Rūpiṇī. In the intermediate directions are vases containing lotus vessels filled with feces, urine, natural [semen], brain, and semen. Thus, one should meditate on the nature of the five deities, or the five deities of the maṇḍala whose nature is a short and graceful body holding a vajra, bell, ḍamaru, khaṭvāṅga, and skull-cup; or, in the condensed yoga, the two maṇḍalas of the outer and inner. These are the black Crow-Faced, the green Owl-Faced, the red Dog-Faced, the yellow Pig-Faced, Yamadāḍhī, Yamamathani, Yamadūtī, and Yamadaṃṣṭriṇī. They possess a dual nature: they have one face and four arms, holding a curved knife, skull-cup, ḍamaru, and khaṭvāṅga. With their right legs extended, they trample upon corpses; they are adorned with the five mudrās and a necklace of human heads, and they abide with a graceful yet terrifying countenance. Thus, abiding in the meditation of the nirmāṇakāya, the completion of the saṃbhogakāya ritual is taught: "The deities such as Heruka truly abide in the form of the channels. In the delightful maṇḍala of the body, the moving wind is at the center of the feet, truly abiding in the shape of a bow. At the junction of the three channels is the nature of fire, truly abiding as a blazing triangle. In the belly, water is circular; at the heart, earth abides as a square. The spine is Mount Meru itself, and the eight pillars arising from one's own limbs are situated nearby."

ཆུ་ཞེང་ཀུན་ཏུ་མཉམ་པ་ཡིས། ། གྲུ་བཞི་པར་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་ནི་ངེས་པར་གསུངས། ། པུ་ཛཱ་ཨོ་ཨ་གོ་རཱ་དེ་མཱ། ། ཀཱ་ཨོ་ཏྲི་ཀོ་ཀ་ལ་ཀཱ་ཧི། ། པྲེ་གྲྀ་སཽ་སུན་སི་མ་ཀུ། ། མཚོགས་མ་པུལླི་མ་ལ་ཡར། ། མི་ཕྱེད་རྩ་ནི་སོ་སེན་འབབ། ། རབ་གཏུམ་ཐོད་པའི་ དུམ་བུ་ཉིད། ། སྤྱི་གཙུག་ཛཱ་ལནྡྷ་ར་ར་ནི། ། སྐྲ་སྤུ་འབབ་པ་ཕྲ་གཟུགས་མ། ། ཀེང་རུས་གཏུམ་པའི་མིག་ཅན་མ། ། ཨོ་ཌྱན་རྣ་བ་གཡས་པའི་སྟེངས། ། པགས་དང་དྲི་མ་བརྩེ་བ་མ། ། ཀེང་རུས་ཅན་དང་འོད་ལྡན་མའོ། ། ལག་པའི་སྟེང་ན་ཨར་པུ་ད། ། གཡོན་པ་མར་ནི་ཤ་ཡི་ ཁམས། ། འབབ་པ་མཆེ་གཙིགས་སྣ་ཆེན་མ། ། གོ་དཱ་བ་རི་རྣ་བ་གཡོན། ། ཐུང་ངུ་མ་ནི་རྒྱུ་མ་འབབ། ། ལྷ་དགྲ་དང་ནི་དཔའ་བློ་ཅན། ། རཱ་མེ་ཤྭ་ར་སྨིན་མའི་དབུས། ། རུས་སྦལ་སྐྱེས་མ་རུས་པ་འབབ། ། འོད་དཔག་མེད་དང་མི་ཐུང་མ། ། ལྷ་མོའི་མཁར་ནི་མིག་གཉིས་ལ། ། སྒོམ་པ་ མ་ནི་མཁལ་མ་འབབ། ། ལངྐའི་དབང་ཕྱུག་རྡོ་རྗེ་འོད། ། དཔུང་པའི་རྩ་བར་མཱ་ལ་བེ། ། སྙིང་གི་ཁམས་འབབ་དབང་མ་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་སྐུ་དང་ཤིང་གྲིབ་མ། ། མཁའ་སྤྱོད་ཉིད་དེ་ཐུགས་འཁོར་ལོ། ། ཀཱ་མ་རཱུ་ནི་མཆན་ཁུང་ལ། ། མིག་གི་ཁམས་འབབ་སྐྱོན་འབྱིན་མ། ། མྱུ་གུ་ཅན་དང་ ས་སྲུངས་མ། ། ནུ་མ་གཉིས་ལ་ཨོ་ཏྲེ་སྟེ། མཇུག་མ་མཁྲིས་པ་འབབ་པ་ཉིད། ། རལ་པ་ཅན་དང་འཇིགས་བྱེད་མའོ། ། ཏྲི་ཤ་ཀུ་ནི་ལྟེ་བར་ཏེ། ། མ་མོའི་རྩ་ནི་གློ་བ་འབབ། ། དཔའ་བོ་ཆེན་དང་རླུང་ཤུགས་མ། ། སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་ཀོ་ས་ལ། ། མཚན་མོའི་རྩ་ནི་རྒྱུ་མ་འབབ། །

Equal in width and breadth, it is renowned as being square. By way of the essence of body, speech, and mind, the three maṇḍalas are definitively taught. PU JA O A GO RA DE MA | KA O TRI KO KA LA KA HI | PRE GRI SAU SUN SI MA KU | At the crown of the head is Pullīramalaya; the indestructible channel flows to the teeth and nails. It is Pracaṇḍā and Khaṇḍakapālī. At the crown of the head is Jālandhara; the fine-hair channel flows to the body hair. It is Kaṅkāla and Caṇḍākṣī. At Oḍḍiyāna, above the right ear, the skin and impurity channels flow; they are Śauṇḍinī and Kankālī. Above the left hand is Arbuda; the left side is the flesh element. The channel flowing there is Vikaṭadaṃṣṭrī and Mahānāsā. At Godāvarī, the left ear, the short channel flows to the intestines; it is Śaṃvarī and Subhadrā. At Rāmeśvara, in the middle of the eyebrows, the tortoise-born channel flows to the bones; it is Amitābha and Kharvarī. At Devīkoṭa, the two eyes, the meditation channel flows to the kidneys; it is Laṅkeśvarī and Vajraprabhā. At Mālava, the base of the arm, the heart element flows; it is Indrāṇī, Vajraśṛṅkhalā, and Drumacchāyā. This is the Sky-farer (Khecarī) and the Mind Maṇḍala. At Kāmarūpa, the armpit, the eye element flows; it is Dūtikā, Śaṅkhinī, and Kāminī. At Oḍra, the two breasts, the tail channel flows to the bile; it is Jaṭinī and Vīramatī. At Triśakuni, the navel, the mother channel flows to the lungs; it is Mahāvīra and Vāyuvegā. At Kośala, the tip of the nose, the night channel flows to the intestines.

རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་ མཛད་ཆང་འཐུང་མ། ། ཀ་ལིང་ག་ནི་ཁ་ལ་སྟེ། ། བསིལ་སྦྱིན་མ་ནི་གཉེ་མ་འབབ། ། རབ་ཏུ་བཟང་དང་སྔོ་བསངས་མོ། ། མགྲིན་པའི་གནས་སུ་ལམྦཱ་ཀ། ཚ་བ་མ་ནི་ཕོ་བ་འབབ། ། རྡོ་རྗེ་འོད་དང་ཤིན་ཏུ་བཟང་། ། ཀཱཉྩི་སྙིང་གའི་གནས་སུ་སྟེ། ། གཞོལ་ མའི་རྩ་རུ་དྲི་ཆེན་འབབ། ། འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོ་རྟ་རྣ་མ། ། ཧི་མཱ་ལ་མི་ཆུ་སོ་རུ། ། ཤིན་ཏུ་གཟུགས་ཅན་མཚན་མ་འབབ། ། མིག་མི་བཟང་དང་བྱ་རྒོད་མ། ། གསུང་སྟེ་ས་སྤྱོད་བདག་ཉིད་ཀྱི། ། མཁའ་འགྲོ་མར་ནི་ཤེས་པར་བྱ། ། པྲེ་ཏ་པུ་རི་མཚན་མ་ལ། ། རངས་མའི་རྩ་ནི་མཆིལ་ མ་འབབ། ། འཁོར་ལོའི་ཤུགས་མ་སྟོབས་པོ་ཆེ། ། གྲྀ་ཧ་དེ་བ་བཤང་ལམ་ལ། ། དཔྱི་མའི་རྩ་ནི་རྣག་འབབ་ལ། ། རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་དུམ་སྐྱེས་མ། ། སཽ་རཱཥྚ་སྟེ་བརླ་གཉིས་ལ། ། རྒྱུ་སྦྱིན་མ་ནི་ཁྲག་འབབ་མ། ། རྟ་མགྲིན་དང་ནི་ཆང་འཐུང་མ། ། གསེར་གླིང་བྱིན་པ་གཉིས་ལ་སྟེ། ། སྦྱོར་བྲལ་ མ་ནི་རྡུལ་འབབ་བྱེད། ། མཁའ་སྙིང་འཁོར་ལོའི་གོ་ཆ་མ། ། རྐང་པའི་སོར་མོ་ན་ག་ར། ། སྡུག་གུ་མ་ནི་ཚིལ་བུ་འབབ། ། ཤིན་ཏུ་དཔའ་མོ་ཧེ་རུ་ཀ། ། སིནྡྷུ་རྐང་པའི་བོལ་ཉིད་ལ། ། གྲུབ་མའི་རྩ་ནི་མཆི་མ་འབབ། ། པདྨ་གར་དབང་སྟོབས་ཆེན་མོ། ། མ་རུ་རྐང་པའི་མཐེ་བོ་སྟེ། ། འཚེད་མ་ ཁ་ཆུ་འབབ་པ་ཉིད། ། རྣམ་སྣང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་མོ། ། ཀུ་ལུ་ཏཱ་ནི་པུས་མོ་ལ། ། ཡིད་བཟང་མ་ནི་སྣབས་སྐྱེད་བྱེད། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གཙོ་ཆེན་མོ། ། སྐུ་སྟེ་ས་འོག་སྤྱོད་མ་ཡི། ། མཁའ་འགྲོ་དཔའ་བོར་ཤེས་པར་བྱ། ། ལྟེ་བའམ་སྙིང་གའི་རྩ་བཞི་ནི། །

Vajra Hūṃ Kāmarūpa is the wine-drinker; Kāliṅga is the one who bestows coolness, which flows to the spleen. Subhadrā and Śyāmā are at the throat, in Laṃpāka; Taptā flows to the stomach. Vajraprabhā and Suśobhanā are at the heart, in Kāñcī; the channel of the downward-flowing one carries feces. Mahābhairavī and Aśvakarṇī are at the genitals, in Himālaya; the one of excellent form carries urine. Virūpākṣī and Gṛdhrikā are the speech [deities]; they should be known as the ḍākinīs of the nature of the earth-dwellers. Pretapurī is at the genitals; the channel of the joyful one carries saliva. Cakravegā and Mahābala are at the anus, in Gṛhadevatā; the channel of the hip carries pus. Ratnavajrī and Khaṇḍarohā are at the two thighs, in Saurāṣṭra; the one who bestows the flow carries blood. Hayagrīva and Madirā are at the two calves, in Suvarṇadvīpa; the one free from union causes the flow of dust. Ākāśagarbha and Cakravarmiṇī are at the toes, in Nagara; the beautiful one carries fat. Mahāvīrā and Herukī are at the insteps, in Sindhu; the channel of the accomplished one carries tears. Padmanarteśvara and Mahābalā are at the big toes, in Maru; the one who cooks carries saliva. Vairocana and Cakravartinī are at the knees, in Kulutā; the one of noble mind produces mucus. Vajrasattva and Mahāpramukhā are the body [deities]; they should be known as the ḍākinīs and heroes of the subterranean dwellers. The four channels of the navel or the heart are—

འབྱུང་ལྔའི་རླུང་དང་བདུད་ རྩི་འབབ། ། བདེ་ཆེན་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་བསམ། ། ཕྱག་བརྒྱད་དམ་ནི་སྒོ་བརྒྱད་དུ། ། ལས་ཀྱི་རླུང་ངམ་བྱེད་བདག་གིས། ། ཁྭ་གདོང་གཤིན་རྗེ་མ་སོགས་བརྒྱད། ། མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བཞིན་དུ། ། རང་གི་ཆ་ལུགས་བརྒྱན་པའི་ཚུལ། ། རོ་ཡི་གདན་ལ་ལེགས་པར་དགོད། ། འོད་འཕྲོ་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན། ། མཛེས་ཤིང་འཇིགས་པའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། ། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། ། མཐོ་རིས་མི་ཡུལ་ས་འོག་ཏུ། ། སྐད་ཅིག་གིས་ནི་སྐུ་ཉིད་གྱུར། ། སྐད་ཅིག་གིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་བདག། ། སྐད་ཅིག་སྔགས་ དང་ཕྱག་རྒྱར་ལྡན། ། ཀུན་ནས་ཀུན་དུ་སྐད་ཅིག་སྟེ། ། སྐད་ཅིག་གིས་གསང་སྔགས་ལྡན་ནོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཨོཾ་སརྦ་བཱི་ར་ཡོ་གི་ནཱི་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཿབཛྲ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾཿཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཧོ་ཡིག་གིས། ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་ནི་རྒྱས་བཏབ་བྱ། ཨོཾ་ སརྦ་བཱི་ར་ཡོ་གི་ནཱི་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་འོད་ཚོགས་ཀྱིས། ། རྐང་པ་ནས་ནི་གཙུག་ཏོར་མཐར། ། ལུས་ཀུན་རབ་ཏུ་གསལ་བྱས་ནས། ། ཁམས་གསུམ་ཁྱབ་པར་རབ་ཏུ་སྤྲོ། ། མཛུབ་མོ་མདུད་བྱས་གུང་མོ་སྦྱར། ། མཐེ་བོང་རྡོ་རྗེར་བརྟན་བྱས་ནས། ། དཔྲལ་བའི་སྟེང་དུ་རབ་གཞག་སྟེ། ། བསྐོར་ཞིང་ཀུན་དུ་བསྐོར་བར་བྱ། ། རྐང་པ་མནན་ཅིང་སྟེང་དུ་བལྟ། ། གྱེན་དུ་ཕེཾ་གྱི་སྒྲ་སྒྲོགས་ཤིང་། ། ཕྱོགས་བཅུ་ཁམས་ན་བཞུགས་པ་ཡི། ། དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་དགུག། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱར་རབ་ལྡན་པས། །

The winds of the five elements and the nectar flow; contemplate the nature of the nine great blisses. In the eight arms or the eight gates, by means of the karmic winds or the agent, the eight [goddesses] such as Kākāsyā and Yamamathani are arranged like reflections in a mirror, in the manner of being adorned with their own respective attire, well-seated upon corpse-thrones. They possess halos of radiating light and have forms that are both beautiful and terrifying. Through the divisions of body, speech, and mind, they are the very essence of the three syllables. In the higher realms, the human world, and the subterranean regions, they become the very body in an instant. In an instant, the yogi himself; in an instant, endowed with mantra and mudrā. Completely and everywhere in an instant, in an instant, he possesses the secret mantra. OṂ ĀḤ HŪṂ. OṂ SARVA VĪRAYOGINĪ KĀYA VĀK CITTA VAJRA SVABHĀVA ĀTMAKO ’HAṂ. OṂ VAJRA ŚUDDHAḤ SARVA DHARMĀ VAJRA ŚUDDHO ’HAṂ. OṂ ĀḤ HŪṂ. With the syllable HO, one should perform the sealing with the four mudrās. OṂ SARVA VĪRAYOGINĪ KĀYA VĀK CITTA JÑĀNA VAJRA SVABHĀVA ĀTMAKO ’HAṂ. With masses of light arising from wisdom, from the feet to the uṣṇīṣa, the entire body is made utterly radiant, and it is projected to pervade the three realms. Having knotted the index fingers and joined the middle fingers, having made the thumbs firm as vajras, place them upon the forehead and rotate them, circling everywhere. Treading upon the feet and looking upward, uttering the sound PHAṂ upward, summon the heroes and yoginīs who dwell in the realms of the ten directions. Being fully endowed with mantra and mudrā, [one should do so].

དགུག་སོགས་དམ་ཚིག་ རོ་མཉམ་བྱ། ། ཨོཾ་ཡོ་ག་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿཡོ་ག་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ། དེ་ནས་སྔགས་ཀྱི་མཚོན་ཆ་དགོད། ། སྙིང་གར་ཨོཾ་ཧའི་རྣམ་པ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་དགོད། ། གཉིས་པ་དཔལ་ལྡན་རྣམ་སྣང་མཛད། ། མཚོག་མར་ན་མ་ཧི་ཉིད་དོ། ། སྤྱི་གཙུག་སྭཱ་ཧཱ་ཧུ་ཉིད་ནི། ། མགོན་པོ་ པདྨ་གར་དབང་རྒྱལ། ། བཞི་པ་དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀ། ། ཕྲག་པ་ལ་ནི་བཽ་ཥཊ་ཧེ། ། མིག་གཉིས་ལ་ནི་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧོ། ། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་གཟི་བརྗིད་ལྡན། ། དྲུག་པ་རྟ་མཆོག་རྒྱལ་པོ་ཉིད། ། ཕཊ་ཧཾ་ཚིགས་ཀུན་མཚོན་པའོ། ། ལྟེ་བར་ཨོཾ་བཾ་ཕག་མོའི་བདག། ཧཾ་ཡོཾ་སྙིང་གར་གསོད་བྱེད་མ། ། ཧྲིཾ་མོཾ་ཁ་ལ་ རྨོངས་བྱེད་མ། ། དཔྲལ་བར་ཧྲིཾ་ཧྲིཾ་སྐྱོང་བྱེད་ཉིད། ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་སྤྱི་གཙུག་སྐྲག་བྱེད་མ། ། ཚིགས་མཐའ་ཀུན་ལ་ཕཊ་ཕཊ་ཏེ། ། གཏུམ་མོའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་བསམ། ། བདག་ཚོགས་ཀུན་གྱིས་གཡོ་བ་ཡི། ། གོ་ཆ་སྲུང་བ་བླ་ན་མེད། ། ལུས་ལས་ཁམས་གསུམ་ཀུན་བཀང་སྟེ། ། དཔའ་བོ་ རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱིས། ། ནམ་མཁའི་གཏོས་ནི་བཀང་བྱས་ལ། ། འདོད་པ་ལྔ་ནི་མཉེས་གྱུར་ནས། ། མགོན་པོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཡིད་ཀྱིས་གསོལ་བ་ལེགས་བཏབ་པས། ། ཇི་ལྟར་བལྟམས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ ཀུན་ཁྲུས་གསོལ་ལྟར། ། ལྷ་ཡི་ཆུ་ནི་དག་པ་ཡིན། ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་སྐུ་ཁྲུས་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ས་མ་ཡ་ཤྲི་ཡེ་ཧཱུཾ། དེ་ལྟར་སྔགས་དེ་བརྗོད་ནས་སུ། ། པདྨའི་བུམ་པས་དབང་བསྐུར་བསམ། ། ལྷ་རྣམས་ལུས་ལ་བསྡུས་ནས་ཀྱང་། །

The samaya of summoning and so forth should be made of one taste: oṃ yogaśuddhāḥ sarvadharmā yogaśuddho ’haṃ. Then, one should arrange the weapons of the mantra: at the heart, with the form of oṃ haḥ, one should perfectly arrange Vajrasattva. Second, the glorious Vairocana, at the crown of the head, is namaḥ hi. At the top of the head, svāhā hu is the Protector Padmanarteśvararāja. Fourth, the glorious Heruka, on the shoulders, is vauṣaṭ he. On the two eyes, hūṃ hūṃ ho is the majestic Vajrasūrya. Sixth, the King Hayagrīva himself, phaṭ haṃ represents all the joints. At the navel, oṃ vaṃ is the self of Vārāhī; haṃ yoṃ at the heart is Māraṇī; hrīṃ moṃ at the mouth is Mohanī; at the forehead, hrīṃ hrīṃ is the self of Rakṣaṇī; hūṃ hūṃ at the top of the head is Trāsanī; and phaṭ phaṭ at all the joints—one should visualize the nature of Caṇḍālī. This armor of protection, which moves through all the assemblies of the self, is unsurpassed. Filling the three realms from the body, the heroes and yoginīs fill the expanse of space. Having satisfied the five sensory desires, [one prays:] "O Protector, may all the Buddhas bestow empowerment upon me." Having thus properly offered the prayer with the mind: "Just as when [the Tathāgatas] were born, all the Tathāgatas were bathed with pure divine water, so too may I be bathed." oṃ sarvatathāgatābhiṣekasamayaśriye hūṃ. Having recited that mantra in that way, one should imagine the empowerment being conferred by a lotus vase. Then, having dissolved the deities into the body, [one recites:] oṃ āḥ hūṃ hoḥ haṃ kṣaḥ. One should visualize the body as the nature of the five families. oṃ sarvatathāgatakāyavajrasvabhāvātmako ’haṃ. oṃ sarvatathāgatavāgvajrasvabhāvātmako ’haṃ. oṃ sarvatathāgatacittavajrasvabhāvātmako ’haṃ. oṃ sarvatathāgatajñānavajrasvabhāvātmako ’haṃ. oṃ sarvatathāgatajñānamūrtisvabhāvātmako ’haṃ. One should meditate on the nature of the five families. oṃ sarvatathāgatajñānamūrtisvabhāvātmako ’haṃ. oṃ sarvatathāgatajñānamūrtisvabhāvātmako ’haṃ. oṃ sarvatathāgatajñānamūrtisvabhāvātmako ’haṃ. oṃ sarvatathāgatajñānamūrtisvabhāvātmako ’haṃ. oṃ sarvatathāgatajñānamūrtisvabhāvātmako ’haṃ. *oṃ sarvatathāg

མཆོད་སྤྲིན་ ཀུན་གྱིས་ཡང་དག་མཆོད། ། སྣ་ཚོགས་བསྟོད་པས་མངོན་བསྟོད་ནས། ། བདུད་རྩི་མཆོག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་བྱ། ། དཔའ་བོས་ལྷ་རྣམས་གསལ་དམིགས་ནས། ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ངེས་པར་སྦྱར། ། དཔའ་བོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་དངོས། ། དག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ནི། ། ཕག་མོའི་གཟུགས་སུ་ བསྟན་པ་ཡིན། ། མེ་ལོང་ལ་སོགས་ཡེ་ཤེས་བཞི། ། མཁའ་འགྲོ་མ་བཞི་པདྨར་གནས། ། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་མཁའ་འགྲོ་མའོ། ། ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་ལཱ་མའོ། ། ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་དུམ་སྐྱེས་མའོ། ། སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་གཟུགས་ ཅན་མའོ། ། འདུན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི་རབ་ཏུ་གཏུམ་མའོ། ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི་གཏུམ་པའི་མིག་གོ། ། དཔྱོད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི་འོད་ལྡན་མའོ། ། སེམས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི་སྣ་ཆེན་མའོ། ། དད་པའི་དབང་པོ་ནི་བརྟན་པའི་བློ་ཅན་མའོ། ། བརྩོན་ འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་མི་ཐུང་མའོ། ། དྲན་པའི་དབང་པོ་ནི་ལངྐའི་དབང་ཕྱུག་མའོ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་ནི་ཤིང་གྲིབ་མའོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་ས་སྲུངས་མའོ། ། དད་པའི་སྟོབས་ནི་འཇིགས་བྱེད་ཆེན་མོའོ། ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ནི་རླུང་གི་ཤུགས་ཆེན་མའོ། ། དྲན་པའི་ སྟོབས་ནི་ཆང་འཐུང་མའོ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ནི་སྔོ་བསངས་མའོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟང་མོའོ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་རྟ་རྣ་མའོ། ། བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་བྱ་གདོང་མའོ། །

Clouds of offerings, All should perfectly worship. Having praised them with various hymns, One should enjoy the supreme nectar. The heroes, having clearly visualized the deities, Should definitely apply them to the dharmakāya. The heroes are the reality of coemergent joy; The pure emanations of the dharma Are manifested in the form of Vārāhī. The four wisdoms, such as the mirror-like, Are the four ḍākinīs residing in the lotus. The application of mindfulness of the body is Ḍākinī. The application of mindfulness of feeling is Lāmā. The application of mindfulness of phenomena is Khaṇḍarohā. The application of mindfulness of the mind is Rūpiṇī. The base of miraculous power of aspiration is Caṇḍākṣī. The base of miraculous power of diligence is Prabhāvatī. The base of miraculous power of investigation is Mahānāsā. The base of miraculous power of the mind is Cakravarmiṇī. The faculty of faith is Dṛḍhamati. The faculty of diligence is Kharvarī. The faculty of mindfulness is Laṅkeśvarī. The faculty of absorption is Drumacchāyā. The faculty of insight is Bhūcarī. The power of faith is Mahābhairavā. The power of diligence is Vāyuvegā. The power of mindfulness is Surābhakṣī. The power of absorption is Śyāmādevī. The power of insight is Subhadrā. The absorption branch of awakening is Hayakarṇā. The diligence branch of awakening is Kākāsyā.

དགའ་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་ འཁོར་ལོའི་ཤུགས་ཅན་མའོ། ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་ཁཎྜ་རོ་ཧའོ། ། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་ཤཽཎྜ་ནིའོ། ། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་འཁོར་ལོའི་གོ་ཆ་མའོ། ། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་ ཤིན་ཏུ་དཔའ་མོའོ། ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ཆེན་མའོ། ། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་མའོ། ། ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་མོའོ། ། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི་ཁྭ་གདོང་མའོ། ། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི་འུག་གདོང་མའོ། ། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ནི་ཁྱི་ གདོང་མའོ། ། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ནི་ཕག་གདོང་མའོ། ། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའོ། ། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཤིན་རྗེ་བརྟན་མའོ། ། དགེ་པའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྲུང་བ་ནི་གཤིན་རྗེ་ཕོ་ཉ་མའོ། ། མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པ་ ནི་གཤིན་རྗེ་མཆེ་བ་མའོ། ། མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེ་བ་རྣམས་སྤོང་བ་ནི་གཤིན་རྗེ་འཇོམས་མའོ། ། དེ་དག་ནི་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོ་རྣམས་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྣམ་པར་དག་པའོ། ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་མངོན་བསམས་ནས། ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ངལ་བསོ་སྟེ། ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པ་ནི། ། ལྟེ་བའི་རྩ་བར་གནས་པར་བསྒོམ། ། ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གྱུར་པ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། ལྷ་ཡི་སྐུ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། ། དེ་ནི་གཟུགས་ལས་འདས་པ་སྟེ། ། དངོས་པོ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ཡིན། །

The joy factor of awakening is Cakravegā. The pliancy factor of awakening is Khaṇḍarohā. The discrimination of phenomena factor of awakening is Śauṇḍinī. The mindfulness factor of awakening is Cakravarmiṇī. The equanimity factor of awakening is Suvīrā. Right view is Mahābalā. Right thought is Cakravartinī. Right speech is Mahāvīryā. Right action is Kākāsyā. Right livelihood is Ulūkāsyā. Right effort is Śvānāsyā. Right mindfulness is Śūkarāsyā. Right absorption is Śrī Heruka. The generation of virtuous qualities not yet arisen is Yamadāḍhī. The protection of virtuous qualities already arisen is Yamadūtī. The non-arising of non-virtuous qualities not yet arisen is Yamadaṃṣṭriṇī. The abandonment of non-virtuous qualities already arisen is Yamamathinī. These are the non-dual, pure heroes and heroines. Having visualized the vowels and consonants, the great yogi rests; he should meditate on the complete moon maṇḍala abiding at the root of the navel. The supreme among syllables, possessing the vajra of body, speech, and mind—the deity’s body should be meditated upon. That is beyond form; it is the nature of mind, devoid of substantiality.

སེམས་ཉིད་རྟོག་པས་མི་བསླང་ངོ་། ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དེ་བསམས་ན། ། དེ་ལས་གཟུགས་ནི་ཐོབ་བར་འགྱུར། ། ཤྲཱི་ནི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ། ཧེ་ནི་རྒྱུ་སོགས་སྟོང་པ་ཉིད། ། རུ་ནི་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ། ཀ་ནི་གང་དུའང་མི་གནས་པའོ། ། དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། གནས་བྱས་དཔའ་བོ་དེ་ཡིས་ནི། ། ཡོན་ཏན་ཐོབ་བ་གང་ཡིན་པ། ། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་དུ་མ་ རུ། ། ཁ་ནི་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་ཡིས། ། བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཕྱིར། ། སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་རབ་ཏུ་བརྩམ། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཧེ་ཧེ་རུ་རུ་ཀཾ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཛཱ་ལ་སཾ་བ་ར་སྭཱ་ཧཱ། སྙིང་པོའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཧ་ཧ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཉེ་བའི་སྙིང་པོའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་བཻ་རོ་ ཙ་ནཱི་ཡེ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། སྙིང་པོའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་སརྦ་བུདྡྷ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཡེ་བཛྲ་ཝརྞ་ནཱི་ཡེ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཉེ་བའི་སྙིང་པོའོ། ། སྡིག་ཀུན་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། ། འདོད་པའི་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། ། ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ། བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་བཛྲ་ལཱ་མ་ཡེ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་བཛྲ་ཁཎྜ་རོ་ཧི་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་བཱན་བཛྲ་རཱ་ཛ་བཛྲ་རཱུ་པི་ཎཱི་ཡེ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ན་མོ་བྷ་ག་བ་ཏེ་ཝི་རེ་ཤཱ་ཡ་བཛྲ་ཀཱ་ཀཱ་སྱེ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཀ་ལ་པ་ཨགྣི་སཾ་ནི་བྷཱ་ཡ་བཛྲ་ཨུ་ལཱུ་ཀཱ་སྱེ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ཛ་ཊ་མ་ཀུ་ ཊོཏ་ཀ་ཊཱ་ཡ་བཛྲ་ཤྭ་ནཱ་སྱེ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ།

The nature of mind is not to be stirred by conceptual thought. If one contemplates that which is inconceivable, from that, form will be attained. Śrī is non-dual wisdom; he is the emptiness of causes and so forth; ru is being free from accumulation; ka is not abiding anywhere. By thus abiding in the union of the three bodies, whatever qualities that hero attains cannot be expressed even by many hundreds of thousands of eons. Then, for the sake of the accomplishment of mantra, one should thoroughly begin the recitation of the mantra: Oṃ śrī vajra he he ru ru kaṃ hūṃ hūṃ phaṭ ḍākinī jvalasambhara svāhā. This is the heart mantra. Oṃ hrīḥ ha ha hūṃ hūṃ phaṭ. This is the near-heart mantra. Oṃ vajra vairocanīye hūṃ hūṃ phaṭ. This is the heart mantra. Oṃ sarvabuddhaḍākinīye vajravarṇanīye hūṃ hūṃ phaṭ svāhā. This is the near-heart mantra. It liberates one from all sins and accomplishes all desired aims. Oṃ sumbhani sumbha vajraḍākinī hūṃ hūṃ phaṭ. Oṃ gṛhṇa gṛhṇa vajralāmāye hūṃ hūṃ phaṭ. Oṃ gṛhṇāpaya gṛhṇāpaya vajrakhaṇḍarohī hūṃ hūṃ phaṭ. Oṃ ānaya ho bhagavān vajrarāja vajrarūpiṇīye hūṃ hūṃ phaṭ. Oṃ namo bhagavate vīreśāya vajrakākasīye hūṃ hūṃ phaṭ. Oṃ mahākālapāgnisambhāya vajraulūkāsīye hūṃ hūṃ phaṭ. Oṃ jaṭāmakuṭotkaṭāya vajraśvānāsīye hūṃ hūṃ phaṭ.

ཨོཾ་དཾཥྚྲཱ་ཀ་རཱ་ལོ་གྲ་བྷཱི་ཥ་ཎ་མུ་ཁཱ་ཡ་བཛྲ་སཱུ་ཀ་རཱ་སྱེ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ས་ཧ་སྲ་བྷུ་ཛ་བྷཱ་སུ་རཱ་ཡ་ཡ་མ་དཱ་ཌྷཱི་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་པ་ར་ཤུ་པཱ་ཤོ་དྱ་ཏ་ཤཱུ་ལ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དྷཱ་རི་ཎེ་བཛྲ་ཡ་མ་དཱུ་ཏཱི་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བྱཱ་གྷྲཱ་ཛི་ནཱཾ་བ་ར་དྷ་རཱ་ཡ་བཛྲ་ཡ་མ་དཾ(ཥྙི་,ཥྚྲི་)ཎི་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ དྷུམྦྲཱ་ན་དྷ་ཀ་ར་ཝ་པུ་ཥཱ་ཡ་བཛྲ་ཡ་མ་མ་ཐཱ་ནི་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། རང་གི་ཡུམ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞལ་བཞི་དང་རྐང་པ་བརྒྱད་པའི་སྔགས་ཏེ་བཅུ་པ་སྦྱིན་སྲེག་དང་བཅས་པས་བཟླས་སོ། ། གཞན་ཡང་རྒྱས་པའི་ཚུལ་ལ་ཡང་། ཨོཾ་ཀ་ར་ཀ་ར་བཛྲ་པྲ་ཙཎྜེ་བཛྲ་ཁཎྜ་ཀ་པཱ་ལ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ཨོཾ་དང་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཀྱི་བར་ཆུད་པ་ཕྲེང་བའི་སྔགས་དང་། དཔའ་བོ་དཔའ་མོ་རྣམས་འབྲེལ་བར་བཟླས་སོ། ། མདའི་འོད་དང་སྒྲོའི་འོད་དང་། ལུ་གུ་རྒྱུད་དང་། སུམ་སྒྲིལ་ནི་ཆོ་གའི་ཁྱད་པར་རོ། ། ཐམས་ཅད་དུའམ་ཚེས་བཅུ་ལ། ། རང་འདོད་ལས་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན། ། དང་པོ་ དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ། ། ཆང་སོགས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་མཆོད་ནས། ། འབར་བའི་ཕྱག་རྒྱ་རབ་བཅིངས་ནས། ། སྐྲ་གྲོལ་གཅེར་བུར་གྱུར་པ་ཡིས། ། ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟས་ལ། ། དཔལ་ཆེན་ཁྲག་འཐུང་ནས་བརྩམས་ནས། ། དུར་ཁྲོད་གནས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར། ། མཐོན་བོའི་ གནས་སུ་མཆོད་པར་བྱ། ། སྐྱེ་བོ་དམ་པ་ཀུན་འདུས་ལ། ། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་དབུལ་བར་བྱ། ། དེར་ནི་བཟའ་བ་རྣམས་ཟོས་ལ། ། ལྷག་མ་སྣོད་གཉིས་གཞག་པར་བྱ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་རྣལ་འབྱོར་བདག། དེ་ཡིས་མ་མོ་དགའ་བར་འགྱུར། །

OṂ DAṂṢṬRĀKARĀLOGRABHĪṢAṆAMUKHĀYA VAJRAŚŪKARĀSYE HŪṂ HŪṂ PHAṬ. OṂ SAHASRABHŪJABHĀSURĀYA YAMADĀḌHĪ HŪṂ HŪṂ PHAṬ. OṂ PARAŚUPĀŚODYATAŚŪLAKHAṬVĀṄGADHĀRIṆE VAJRAYAMADŪTĪ HŪṂ HŪṂ PHAṬ. OṂ VYĀGHRĀJINĀMBARADHARĀYA VAJRAYAMAḌAṂṢṬRĪṆĪ HŪṂ HŪṂ PHAṬ. OṂ MAHĀDHŪMRĀNADHAKARAVAPUṢĀYA VAJRAYAMAMATHANĪ HŪṂ HŪṂ PHAṬ. This is the mantra of the four faces and eight legs, inseparable from one’s consort; it is to be recited along with the tenth [mantra] and the homa. Furthermore, in the extensive method: OṂ KARA KARA VAJRAPRACAṆḌE VAJRAKHAṆḌAKAPĀLA HŪṂ HŪṂ PHAṬ, and so forth. These, from OṂ to HŪṂ HŪṂ PHAṬ, are the garland mantras, which are to be recited in connection with the heroes and heroines. The "arrow light," "feather light," "linked chain," and "triple-strand" are the specific ritual distinctions. On the tenth day, or at all times, offer the torma for one’s desired activity. First, having honored the heroes and yoginīs with alcohol and other enjoyments, and having firmly bound the blazing mudrā, with hair loose and naked, facing the southern direction, one should make offerings in a high place, beginning from the glorious great Heruka down to the limits of the charnel ground dwellings. When all the sublime beings have assembled, one should offer all forms of bliss. Having eaten the foods there, the leftovers should be placed in two vessels. By this, the glorious Heruka, the master of yoga, will delight the mātṛs.

དེ་ཡིས་ལག་ཏུ་འོངས་པའི་དཔལ། ། གང་གིས་ ཀྱང་ནི་འཕྲོག་མི་ནུས། ། སྐྱེ་བོ་དང་ལྡན་ཀུན་གྱིས་མཆོད། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དགྱེས་གྱུར་ནས། ། སྤྱོད་དང་གྲོལ་བའི་འབྲས་རབ་གསོལ། ། ཨོཾ་ཨ་རལླི་ཧོ། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿབཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནྱཿས་མ་ཡ་སྟྭཾ་དྲྀ་ཤྱ་ཧོཿ། ལན་གསུམ་ལྔ་ཡིས་བར་དུ་བརྗོད། ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་གྱེན་དུ་ཕྱེ། ། ཨོཾ་ཁ་ཁ་ ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི། སརྦ་ཡཀྵ་རཀྵ་ས་བྷཱུ་ཏ། པྲེ་ཏ་པི་ཤཱ་ཙ། ཨུན་མ་ད། ཨ་པསྨ་ར་བཛྲ་ཌཱ་ཀ་ཌཱ་ཀི་ནྱཱ་ད་ཡ། ཨི་མཾ་བ་ལིཾ་གྲྀཧྞནྟུ། ས་མ་ཡ་རཀྵནྟུ། མ་མ་སརྦ་སིདྡྷིཾ་པྲ་ཡཙྪནྟུ། ཡ་ཐེ་བཾ། ཡ་ཐེཥྛཾ། བྷུཉྫ་ཐ། པི་བ་ཐ། མཱ་ཏི་པྲ་མ་ཐ། མ་མ་སརྦ་ཀརྟ་ཡ་སཏ་སུ་ཁཾ་བ་བྲིད་དྷ་ཡེ། ས་ཧ་ཡི་ ཀཱ་བྷ་བནྟུ་ཧུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི་ཨུཙྪི་ཥྚ་བྷཀྵ་ཀ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་གཏོར་མ་ཕུལ་ལ། ལྷ་མོ་ཚད་མ་དམ་ཚིག་ཚད་མ་དང་། ། དེས་གསུངས་ཚིག་ཀྱང་ཚད་མ་མཆོག་ཡིན་དེ། ། བདེན་པ་དེ་དག་གིས་ནི་ལྷ་མོ་རྣམས། ། བདག་ལ་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག། ཅེས་ བརྗོད་ལ་ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་དགའ་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་གནས་པར་བྱའོ། ། བདག་དོན་འགྱུར་དང་གཞན་ལ་རྣམ་བརྩེ་བས། ། དཔལ་ལྡན་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡི། ། ཐབས་དག་ཅུང་ཟད་ བཀོད་ལ་ཚུལ་མིན་པ། ། འབྱུང་འགྱུར་ཉེས་པ་མཁས་རྣམས་བཟོད་པར་མཛོད། ། འདི་ཡིས་བསོད་ནམས་མཐའ་མེད་སྒྲུབ་གྱུར་གང་ཡིན་དེས། ། མཐའ་མེད་སེམས་ཅན་བདེ་བའི་ལམ་ཞུགས་སངས་རྒྱས་ཤོག།

The glory that has come into one’s hands cannot be stolen by anyone. Honored by all beings who possess merit, may the glorious Heruka be pleased and grant the supreme fruit of conduct and liberation. OṂ ARALLI HOḤ | JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ VAJRA ḌĀKINYAḤ SAMAYA STVAṂ DṚŚYA HOḤ. Recite this three or five times. Opening the vajra palms upward: OṂ KHA KHA KHĀHI KHĀHI | SARVA YAKṢA RAKṢASA BHŪTA PRETA PIŚĀCA UNMĀDA APASMĀRA VAJRA ḌĀKA ḌĀKINYĀDAYAḤ | IMAṂ BALIṂ GṚHṆANTU | SAMAYA RAKṢANTU | MAMA SARVA SIDDHIṂ PRAYACCHANTU | YATHĒVAṂ | YATHĒṢṬAṂ | BHUÑJATHA | PIVATHA | MĀTI PRAMATHA | MAMA SARVA KĀRTAYA SAT SUKHAṂ VAVṚDHAYE | SAHĀYIKĀ BHAVANTU HŪṂ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ | OṂ KHA KHA KHĀHI KHĀHI UCCHIṢṬA BHAKṢAKA SVĀHĀ. With this mantra, offer the torma. "The goddess is valid, the samaya is valid, and the words she spoke are the supreme validity. By these truths, may the goddesses become the cause for taking me under their care." Having said this, stabilize the practice with the hundred-syllable mantra. Through the joy of body, speech, and mind, may all sentient beings abide perfectly in the nature of great bliss. "Out of compassion for others and for my own benefit, I have arranged these slight methods for the practice of the glorious Cakrasaṃvara. May the wise forgive any faults that may have arisen through improper means. By whatever boundless merit is accomplished through this, may infinite sentient beings enter the path of bliss and become Buddhas."

དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ཞེས་ བྱ་བ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་པ་དཔལ་དཱ་རི་ཀ་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། བངྒ་ལའི་པཎྜི་ཏ་ཀུ་མཱ་ར་བཛྲ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཉི་མ་རྡོ་རྗེས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

The Tattvasaṃgraha-nāma-sādhana of the glorious Cakrasaṃvara, composed by the great master, the vidyā-vrata-holder, the glorious Dārikapa, is hereby complete. It was translated, edited, and finalized by the Bengali paṇḍita Kumāravajra and the translator, the monk Ādityavajra.