A Running Commentary on the King of Tantras, the Guhyavajra

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། གུ་ཧྱ་བཛྲ་ཏནྟྲ་རཱ་ཛ་བྲྀཏྟི། བོད་སྐད་དུ། གསང་བ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་འགྲེལ་པ། དཔལ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དུས་བཞི་ལས་ཀྱང་བྱེ་བྲག་ཏུ། ། རྩོད་ལྡན་དུས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ། ། འཁྲུལ་པའི་ལམ་འདི་དགག་པའི་ཕྱིར། ། ཡང་དག་ལམ་སྟོན་བདག་ གིས་བཤད། ། དཔལ་ལྡན་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་རུ། ། ཞེས་པ་ནི། དཔལ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཐམས་ཅད་རང་རིག་པའི་སྣང་བ་དང་། ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་ཤེས་པ་སྟེ། བུམ་པའི་དབང་དང་འབྲེལ་བ་དང་། ། གསང་བའི་དབང་དང་འབྲེལ་བ་དང་། ། ཤེས་རབ་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་དབང་དང་འབྲེལ་བའོ། ། བུམ་པའི་དབང་དང་འབྲེལ་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་སེམས་གནས་པ་སྟེ། རྟེན་དང་རྟེན་ཅན་ཐ་མི་དད་པ་དང་། ཡུམ་དང་ཡབ་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ། གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ཐ་མི་དད་ཅིང་། སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་ དུ་གཙོ་བོའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ཡིན་པས་ཐ་མི་དད་ཅིང་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ནོ། ། ཡེ་ཤེས་བཞིའི་སྣང་བ་ཡིན་པ་དང་། ཡབ་ཀྱི་ཕྱག་གིས་ཕར་འཁྱུད་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞིས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་དང་། ཡུམ་གྱི་ཞབས་ཀྱིས་ཚུར་འཁྱུད་པས་ཡེ་ཤེས་བཞི་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། གསང་བའི་དབང་དང་འབྲེལ་པའི་རྟེན་དང་བཅས་པའི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་སེམས་གནས་པ་སྟེ། སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ཐ་མི་དད་པ་དང་།

In the language of India: Guhyavajratantrarājavṛtti. In the language of Tibet: Gsang ba rdo rje’i rgyud kyi rgyal po’i ’grel pa. Homage to the glorious Samantabhadra! Specifically for the yogis of the age of strife, among the four eras, I, who show the authentic path, shall explain this in order to block these paths of delusion. Regarding the phrase "In the glorious Cakrasaṃvara": "Glorious" (śrī) is non-dual wisdom, the primordial knowledge that all is the appearance of self-awareness and that all has the characteristic of an illusion. This is connected to the vase empowerment, the secret empowerment, and the wisdom-knowledge empowerment. Connection to the vase empowerment means the mind abides in the generation stage. The support and the supported are inseparable, and the consort and the male deity are inseparable. The principal Buddha and so forth are inseparable through their inconceivability, and are known to be of an illusory nature. Likewise, because they are aspects of the principal deity’s qualities, they are inseparable and of an illusory nature. They are the appearance of the four wisdoms. Through the male deity’s arms embracing outwardly, the four wisdoms take the wisdom of the dharmadhātu as their object. Through the female deity’s feet embracing inwardly, the four wisdoms are also the essence of the dharmadhātu; these should be applied in their proper order. Connection to the secret empowerment means the mind abides in the completion stage together with its supports. Prāṇa and āyāma are inseparable, and...

སིཧླ་དང་ག་པུར་ཐ་མི་དད་པ་དང་ལ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱ་ཐ་མི་དད་པ་དང་རྩ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཐ་མི་དད་པ་དང་། ཐིག་ལེ་དང་མནྟྲར་ཐ་མི་ དད་པ་སྟེ། གཉིས་ནི་ཐ་དད་པ་དང་། དེ་སྤང་བ་ནི་བླ་མ་དམ་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དང་འབྲེལ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་རྟེན་དང་བཅས་པའི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། རྟེན་ཐ་མི་དད་པ་དང་། པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་ཐ་མི་དད་པ་དང་། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་མི་དད་པ་དང་། དགའ་བ་དང་ མཆོག་དགའ་དང་བྲལ་བའི་དགའ་བ་དང་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ། དབང་གི་དུས་སུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དག་ཀྱང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ནོ། ། དེ་ཁོ་ནའི་དབང་དང་འབྲེལ་པ་ནི་རྟེན་མེད་པའི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། ཐབས་ཀྱི་ཆ་ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ ཡེ་ཤེས་ཐ་མི་དད་ཅིང་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ཡང་ལུང་ལས་གསུངས་པ། ། དང་པོ་སྤྲིན་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ། གཉིས་པ་དུ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན། ། གསུམ་པ་གློག་གི་རྣམ་པ་སྟེ། ། བཞི་པ་མར་མེ་ལྟ་བུ་ཡིན། ། ལྔ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། ། དང་པོ་ལ་ནི་བུམ་པ་སྟེ། ། གཉིས་པ་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བཤད། ། གསུམ་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ། དེ་བཞིན་དེ་ལྟར་བཞི་པོའོ། ། ཞེས་འབྱུང་བས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དབང་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཐོར་ཞིང་འཁྲུ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འོག་མ་འོག་མའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། ། འབྲེལ་པ་ནི་སྣོད་དུ་རུང་བའི་དབང་དང་། བཅུད་དུ་རུང་བའི་གདམས་ངག་གཉིས་འབྲེལ་པའོ། །

Sihla and camphor are inseparable, as are lalanā and rasanā, the channels and bodhicitta, and the drops and mantra. These two are distinct, and their abandonment should be understood from the sublime guru. The empowerment of insight-wisdom is the completion stage together with its special support: the support is inseparable, the lotus and vajra are inseparable, phenomena and the nature of phenomena are inseparable, and joy, supreme joy, and the joy of cessation are inseparable. Those experiences at the time of empowerment are also inconceivable and of an illusory nature. The empowerment of suchness is the supportless completion stage: the aspect of method is the four wisdoms, and the aspect of insight is the wisdom of the dharmadhātu, which are inseparable and the wisdom of self-awareness, like space. Regarding this, it is said in the scriptures: "First is the appearance of clouds; the second is like smoke. The third is the appearance of lightning; the fourth is like a lamp. The fifth is like the sky. The first is the vase; the second is explained as the secret empowerment. The third is insight-wisdom; likewise, there are four such as these." Thus it is said. One should understand the first [empowerment] as having two [parts] in their proper order. Empowerment is for the purpose of scattering and washing away conceptual thoughts. Conceptual thoughts become the conceptual thoughts of the lower [stages]. The connection is the connection between the empowerment that makes one a fit vessel and the instructions that make one a fit recipient of the essence.

ལྡན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ་རང་རིག་པའི་སྣང་བ་སྟེ། རྟག་པ་མ་ཡིན་པ། ཆད་པ་མ་ཡིན་པ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། མེད་པ་མ་ཡིན་པ། རྫུན་པ་མ་ཡིན་པ། འདུས་ བྱས་མ་ཡིན་པ། འདུས་མ་བྱས་མ་ཡིན་པ། དག་པ་མ་ཡིན་པ། མ་དག་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཐ་དད་པ་མེད་པ་སྟེ། དོན་དབུ་མ་དང་ལྡན་པའོ། ། དེ་ཡང་ལུང་ལས་གསུངས་པ། གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་ཀུན་སྤངས་ཏེ། རྟག་ཆད་ལ་སོགས་མཐའ་དང་བྲལ། ། ལྟ་བའི་དབུས་ན་གནས་ པ་ལ། ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མིང་། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། ཙཀྲ་ནི་དྷརྨའི་ཙཀྲ་དང་། མཚོན་ཆའི་ཙཀྲ་དང་། སྲིད་པའི་ཙཀྲ་དང་རྣལ་འབྱོར་པ་འཁྲུལ་པའི་ལམ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་དང་། ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ སྟེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། སྡོམ་པ་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ། རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། གཞན་ཡང་འཁོར་ལོ་ནི། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ ཤེས་དང་། བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྡོམ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། འཁོར་ལོ་ནི་ནམ་མཁའ་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྡོམ་པ་ནི་ཧེ་རུ་ཀའོ། ། འཁོར་ལོ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྡོམ་པ་ནི་ཧཾ་ལ་སོགས་པའོ། ། འཁོར་ལོ་ནི་ཞབས་ཀྱུ་དང་ཟླ་ཚེས་དང་། ཐིག་ལེ་དང་། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་སྟེ། སྡོམ་པ་ནི་ཧའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། ། འཁོར་ལོ་ནི་དགའ་བ་དང་།

Endowment is the accumulation of wisdom, the manifestation of self-awareness. It is not permanent, not annihilated, not existent, not non-existent, not false, not conditioned, not unconditioned, not pure, and not impure. It is free from extremes and without differentiation; it possesses the meaning of the Middle Way. As it is said in the scriptures: "Having abandoned all distinctions between subject and object, and being free from extremes such as permanence and annihilation, that which abides in the center of the view is named the Perfection of Insight." Regarding cakra: it is the dharmacakra, the weapon cakra, and the cakra of existence. It is so called because it perfectly shows the yogi the path of delusion, cuts through all conceptual constructions, and [reveals] karma and the ripening of karma; these should be understood in their respective order. Saṃvara (the vow/union) is the essence of all these: the natural luminosity of all phenomena, the wisdom of self-awareness. Furthermore, the cakra refers to the mirror-like wisdom, the wisdom of equality, the discerning wisdom, and the all-accomplishing wisdom; the saṃvara is the wisdom of the dharmadhātu. The cakra refers to the ḍākinīs and so forth; the saṃvara is Heruka. The cakra refers to the thirty-two [petals] and so forth; the saṃvara is the syllable Haṃ and so forth. The cakra refers to the vowel-sign u, the crescent moon, the bindu, the sun, the moon, and the mantra garland; the saṃvara is the thorough knowledge of the form of the syllable Ha. The cakra refers to joy and...

མཆོག་དགའ་དང་བྲལ་བའི་དགའ་བ་སྟེ། སྡོམ་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། ། འཁོར་ལོ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ ལྡན་དང་། འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ། སྡོམ་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རང་བཞིན། འཁོར་ལོ་ནི་སངས་རྒྱས་སྤྱན་དང་མཱ་མ་ཀཱི་དང་། གོས་དཀར་མོ་དང་། དམ་ཚིག་སྒྲོལ་མ་སྟེ། སྡོམ་པ་ནི་པདྨའི་དྲ་བ་ཅན་ནོ། ། འཁོར་ལོ་ནི་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་སྟེ། སྡོམ་པ་ནི་ ནམ་མཁའོ། ། འཁོར་ལོ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་དང་། སྒོམ་པའི་ལམ་མོ། ། སྡོམ་པ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་མོ། ། འཁོར་ལོ་ནི་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་གཉིས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུའོ། ། སྡོམ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ས་གསུམ་མོ། ། འཁོར་ལོ་ནི་ ལ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱའོ། ། སྡོམ་པ་ནི་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའོ། ། གཞན་བྱེ་བྲག་གི་འཁོར་ལོ་དང་སྡོམ་པ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཞུང་མང་པའི་འཇིགས་པས་མ་གསུངས་སོ། ། འཁོར་ལོ་དང་སྡོམ་པའི་དཔེ་ལས་གསུངས་པ། ཆུ་དང་ཆུ་བྲན་ཆུ་བོ་རྣམས། ། སྣ་ཚོགས་དུ་མར་འབབ་བྱེད་ ཀྱང་། ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་རོ་གཅིག་འགྱུར། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། རུ་ཞེས་པ་ནི་རྩ་བའི་རྒྱུད་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་རུ་ཞེས་པའོ། ། གསང་བའི་འཁོར་ལོ་མི་གསུང་བ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བ་ནི་སྤྱིའི་སྒྲ་སྟེ། སྐབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤྱིའི་སྒྲ་བྱེ་བྲག་ལ་འཇུག་པས། པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་ ཚད་དང་དབྱིབས་གསང་བ་སྟེ། ཚད་ནི་ཚད་མེད་པ་བཞི་རྣམ་པར་དག་པ་སོར་བཞི་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་རྣམ་པར་དག་པ་སོར་བརྒྱད་དང་།

The joy of separation is supreme joy; the binding is the coemergent joy. The wheels are Akṣobhya, Ratnasambhava, Amitābha, and Amoghasiddhi; the binding is the nature of Vairocana. The wheels are Buddhalocanā, Māmakī, Pāṇḍaravāsinī, and Samayatārā; the binding is Padmajālinī. The wheels are earth, water, fire, and air; the binding is space. The wheels are the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, and the path of meditation; the binding is the path of consummation. The wheels are the two stages of engagement through aspiration and the ten bodhisattva stages; the binding is the three stages of Vajradhara. The wheels are the lalanā and rasanā; the binding is the avadhūtī. Other specific wheels and bindings should be understood from the oral instructions of the guru, but they are not mentioned here for fear of excessive prolixity. Regarding the analogy for the wheels and the binding, it is said: "Though rivers, streams, and tributaries flow in many diverse ways, they become of one taste in the great ocean." The term "ru" refers to the root tantra, the Cakrasaṃvara. Regarding the phrase "the secret wheel is not spoken," "secret" is a general term; by the force of the context, this general term is applied to a specific instance: the lotus and the vajra. Their dimensions and shapes are "secret": the four fingers are the purity of the four immeasurables, and the eight fingers are the purity of the eight liberations.

སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པའི་སོར་བཅུ་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་དག་པ་ཐ་དད་པ་ཚུལ་ཐ་དད་པ་ལས། མཚན་ཉིད་ལ་ཐ་དད་ པ་མེད་དོ། ། དབྱིབས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་པས་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས་ཡིན་པས་ཨེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། འཁོར་ལོ་ནི་རྡོ་རྗེའམ་པདྨ་དེ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི་སྟེ། འོག་ནས་རྒྱས་པར་ སྟོན་པས་རྩིག་པ་དང་རི་མོའི་ཚུལ་དུ་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། མི་གསུང་བ་ནི་རྩ་བའི་རྒྱུད་དུ་མི་གསུང་བའོ། ། གཞན་ཡང་གསུང་བའི་སྒྲས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ཉིད་དུ་མའི་ཚུལ་ལམ་བསྐོར་བས་ན་འཁོར་ལོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ། མི་གསུང་བ་ནི་གོ་སླའོ། ། ཡང་ ན་གསང་བའི་པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པའི་པདྨ་དེ་ཉིད་གསང་བས་གསང་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེའི་ཕྱོགས་ནས་བསྟན་པ་མེ་ཏོག་པདྨ་འདམ་ནས་སྐྱེས་ཀྱང་འདམ་གྱི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕར་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇོམས་ལ་ཚུར་མི་བརྫི་བས་ ན་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེ་ཉིད་གསང་བས་གསང་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ཡང་དཔེའི་ཕྱོགས་ནས་བསྟན་པ། འདུས་བྱས་རྫས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་དེས་ཕར་ནི་རྫས་ཐམས་ཅད་འབིགས་ཤིང་འཇོམས་ལ་ཚུར་ནི་གང་གིས་ཀྱང་མི་བརྫི་བས་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བདག་གིས་ཟབ་མོའི་དོན་མ་རྟོགས། ། ཞེས་ བྱ་བ་ནི། བདག་གི་སྒྲ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་བདག་གིས་ཏེ།

The twelve sense bases are the twelve finger-widths of purity. Furthermore, although there are different modes of purity and different ways of explaining them, there is no difference in their defining characteristics. As for the shape, because it is the reflection of the Dharmakāya, it is like a vase and so forth; and because it is the source from which all phenomena arise, it is like the syllable E and so forth—it cannot be described in any single way. The wheel consists of four [elements] supported by the vajra or the lotus; as will be shown extensively below, one should understand the support and the supported in the manner of a wall and its mural paintings. "Not speaking" refers to not speaking in the Root Tantra. Furthermore, the term "speaking" pervades all that is to be accomplished; because it revolves in the manner of many [sounds], it is called a "wheel." "Not speaking" is easy to understand. Alternatively, it is spoken of in terms of the secret lotus and the vajra. Because that lotus is unstained by the defects of the afflictions, it is "secret" by virtue of being secret. From the perspective of an example, it is like a lotus flower which, though born from mud, is not stained by the defects of the mud. Because it destroys conceptual thoughts outwardly and cannot be crushed inwardly, it is a "vajra"; thus, it is "secret" by virtue of being secret. To illustrate this from the perspective of an example: just as a diamond, the substance of the conditioned, pierces and destroys all other substances outwardly and cannot be crushed by anything inwardly, it should be understood in that same way. Regarding the phrase, "I have not realized the profound meaning," the word "I" refers to myself, Vajravārāhī.

མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་ཀུན་ང་རྒྱལ་བཅག་ཅིང་ཟབ་མོའི་ལམ་ལ་གཞུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་ཀྱི། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྤྲུལ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ལུང་ལས། འཆད་པ་པོ་ང་ཆོས་ཀྱང་ང་། ། རང་གི་ཚོགས་ལྡན་ འཁོར་ཡང་ང་། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་གསུངས་པས་སོ། ། ཟབ་པ་ནི་ཕུང་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། ཐབས་ ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། ། དོན་ནི་དོན་བྱ་བས་ན་སྟེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། ཐོབ་པར་བྱ་བས་ན་དོན་ཏོ། ། མ་རྟོགས་པ་ནི་ཟབ་མོའི་དོན་དེ་ཉིད་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས་པ་དང་། འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་པ་དང་ལྷའི་བུའི་བདུད་དང་བཅས་པ་སྟེ། བླ་མ་དམ་པ་ལ་ རག་ལས་ཞེས་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་བདག་གི་ནི་ཞུ་བ་པོ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའོ། ། ཟབ་མོའི་དོན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་བྲལ་བར་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ལས་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་སྒྲ་མཁན་དང་། མཁན་པོ་དང་། སོ་སོར་ཐར་པའི་དགེ་སློང་ལ་སོགས་ པས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བས་ན་ཟབ་པ་དང་ཕྲ་བ་དང་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའོ། ། མ་རྟོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་གཅིག་གི་ངོ་བོར་མ་རྟོགས་པའོ། ། དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་གསུངས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་ནི་གཏན་ཚིགས་སམ་ངེས་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་ཟབ་ཅིང་ ཕྲ་བ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅེས་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །

This was spoken in order to humble the pride of all future sentient beings and to lead them onto the profound path. Vajravārāhī herself is an emanation of Vajradhara; as it is said in scripture: "I am the teacher, I am the Dharma, and I am the assembly of my own retinue," and so forth. The "profound" is the method that is not an aggregate; it is the purification of desire by means of desire, which should be understood from the mouth of the Guru. One should understand that the same applies to hatred and the other afflictions; this is the sublime method. "Meaning" (artha) is so called because it is that which is to be accomplished, realized, and attained. "Not realized" means not having internalized that very profound meaning, being possessed of doubt, possessed of delusion, and possessed of the Māra of the Son of the Gods; thus it is said to depend upon the sublime Guru. Furthermore, "my" refers to the requester, Vajravārāhī. The "profound meaning" is the abandonment of all conceptual construction. Because it will not be realized by those who do not part from conceptual construction—such as those who discriminate between the pure and the impure, or by grammarians, abbots, or monks of the Prātimokṣa—it is profound, subtle, and difficult to fathom. "Not realized" means not realizing that all things are of a single essence. Therefore, "you must speak to me" is a word of reason or a definitive statement; because it is profound and subtle, it is said that one must realize and internalize it.

ཁྱོད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་འཆད་པའི་སྐྱེས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། ། བདག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུ་བ་པོ་སྟེ། མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཀུན་ཚོགས་བསགས་པའི་དོན་དུའོ། ། གསུངས་ཞེས་པ་ནི་ཟབ་པའི་ལམ་སྟེ། དེ་ཉིད་དུ་སེམས་ཅན་ཀུན་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ གསུངས་ཞེས་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་སྣོད་དུ་མི་རུང་བ་ཀུན་ལ་ཟབ་མོའི་དོན་མ་བསྟན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། འཆད་པ་པོས་ཞུ་བ་པོ་ལ་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བསྟན་པའམ། འཆད་པ་པོ་ཆེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཞུ་བ་པོ་ཆེར་དད་པ་དང་། སྣོད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པའི་ཕྱིར་ ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་གསུངས་ཞེས་བྱ་བར་གསུངས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་པ་ནི་བདུད་བཞི་བཅོམ་པ་སྟེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ་པ་དང་། འདོད་ཆགས་སྐུ་རུ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ཞེ་སྡང་ཐུགས་སུ་རྣམ་པར་ དག་པ་དང་། གཏི་མུག་གསུང་དུ་རྣམ་པར་དག་པས་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་བཅོམ་པ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ས་བཅུའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་སྐུའི་སྒོ་ནས་ཆོས་འཆད་པ་དང་། ཐུགས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་སངས་རྒྱས་འབའ་ཞིག་ གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་གསུང་གི་སྒོ་ནས་ཆོས་འཆད་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བ་དང་། མོས་པ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྣང་བའོ། ། དེ་དག་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། ལུང་ལས་ཀྱང་། འདོད་ ཆགས་སྐུ་ལ་གཏི་མུག་གསུང་། །

"By you" refers to the Great Vajradhara, the person who explains. "To me" refers to the requester, for the sake of all future beings to accumulate merit. "Speak" refers to the profound path, because all sentient beings enter into that very [path]; thus it is called "speak." Furthermore, it is because the profound meaning is not shown to those who are unsuitable vessels. The speaker teaches the unerring meaning to the requester, or it is for the sake of the speaker becoming great, the requester having great faith, possessing the capacity [as a vessel], and because the meaning of the tantra is extremely rare. Thus it is said: "By you, speak to me." "The Blessed One said" means: "Blessed" (Bhagavān) refers to having conquered the four Māras. Because he is free from the nature of being one or many, he has conquered the Māra of the aggregates. Because desire is purified as the body, hatred is purified as the mind, and delusion is purified as the speech, he has conquered the Māra of the afflictions. The saṃbhogakāya is the teaching of the Dharma through the door of the body to the Vajradhara of the ten stages; the mind of authentic wisdom is the dharmakāya, which is the manner of pervading all, the exclusive domain of the perfect Buddha. The nirmāṇakāya is the teaching of the Dharma through the door of speech, appearing to hearers, solitary realizers, and bodhisattvas on the stage of engagement through aspiration. These should also be applied respectively to desire and the others. As it says in scripture: "Desire is the body, delusion is the speech."

ཞེ་སྡང་ཐུགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། ། ཐམས་ཅད་དུ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཡིས་མཐོང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྫོགས་ལོངས་སྤྱོད། ། ཆོས་སྐུ་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ ལམ་འཁྲུལ་པར་སྟོན་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རང་འདོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུའི་བླ་མ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་ནས། ཡང་དག་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པས་ལྷའི་བུའི་བདུད་བཅོམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ལུང་ལས། ཕ་མ་ དག་གམ་བླ་མ་དང་། ། བཙུན་མོ་དག་གམ་ལྷ་ཡི་བུར། ། བདུད་ཀྱིས་ཡང་དག་སྤྲུལ་ནས་ཀྱང་། ། ལོག་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་སྟོན། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ་པ་སྟེ། འཆི་འཕོ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པར་འཆད་པའི་འཆི་འཕོ་བ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་འཆི་འཕོ་བའོ། ། དེ་ཡང་གཉེན་པོ་ནི་བྱེ་བྲག་གི་ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་། དགའ་བ་བཞི་དང་། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་དང་། སྐད་ཅིག་མ་བཞི་དང་། འབྱུང་བ་བཞི་དང་། ཡུམ་བཞི་ དང་། སྐུ་བཞི་དང་། འཁོར་ལོ་བཞི་དང་། ཐིག་ལེ་བཞི་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་ན་ལྡན་པའོ། ། ཡང་ན་རིགས་ལྔ་དང་། སྐུ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ལུང་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་རྫོགས་བཅས་དང་། ། དེ་བཞིན་གཞན་ནི་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། ། ཆོས་སྐུ་མཛད་དང་བཅས་པ་དང་། ། ཚད་མེད་ལ་སོགས་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཡང་། སངས་རྒྱས་སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། ཁྱབ་བདག་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདག།

"One should understand hatred as the mind. In all [aspects], it is the nirmāṇakāya, seen by hearers and so forth. The sambhogakāya is for the bodhisattvas. The dharmakāya is the sphere of activity of the buddhas." Thus it is said. Regarding Brahmā and so forth: [one must] abandon gurus who show a mistaken path, as well as those who seek the awakening of hearers and so forth, and those who are like perfectly awakened buddhas [in appearance but not in reality]. Having entered the authentic path, one attains the authentic fruit and thereby conquers the māra of the son of the gods. As it is said in scripture: "Whether as parents or a guru, Or as a queen or a son of the gods, Māra emanates these perfectly To show a false path and fruit." One conquers the māra of the Lord of Death, for all phenomena are by nature luminous and unborn. There are two types of death and transition: the death of total cessation and the inconceivable transformation of death. Furthermore, the antidotes are endowed with the four specific wisdoms, the four joys, the four immeasurables, the four means of gathering, the four moments, the four elements, the four consorts, the four bodies, the four cakras, the four drops, and so forth. Alternatively, one is endowed with the five families, the five bodies, and so on. As it is said in scripture: "The essence body, the complete enjoyment, Likewise the other, the emanation body, The dharma body together with its activities, And the immeasurables and so forth." Furthermore: "The nature of the five bodies of the buddhas, the pervasive lord, the nature of the five wisdoms."

སངས་རྒྱས་ལྔ་བདག་ཅོད་པན་ཅན། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། འདས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཁོར་བ་ལ་མི་གནས་པར་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཞི་བ་ལ་མི་གནས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལས། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་འབྱུང་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྤྲིན་ལྟ་བུ་དེའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལས་སྤྲུལ་ པའི་སྐུ་ཆར་གྱི་རྒྱུན་ལྟ་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ཡང་ལུང་ལས། ངང་པ་རབ་དགའ་ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་འབྱེད་པ་ལྟར། ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་འབྱེད། ། ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལས། ། སྐུ་གཉིས་སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་སྤྲིན་དང་ཆར། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། བཀའ་ནི་ འཆད་པ་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཏོ། ། སྩལ་པ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་སྟོན་པའོ། ། ཉོན་ཅིག་ལྷ་མོ་སྤྱན་བཟང་རིང་། ། ཞེས་པ་ནི། ཉོན་ཅིག་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་ཡིད་གཞུངས་པས་ཉོན་ཅིག་ཅེས་པའོ། ། ལྷ་མོ་ནི་བོད་པའི་སྒྲའོ། ། སྤྱན་ནི་ཤིན་ཏུ་གཅེས་ པ་དང་། ། གསལ་བར་བྱེད་པས་སྤྱན་ནོ། ། བཟང་བ་ནི་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། ལང་ཚོའི་ཁྱད་པར་དང་། རྒྱན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའོ། ། རིང་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པའོ། ། དེ་ཡང་ལུང་ལས། རྟོག་པ་ཐམས་ ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་ནི། ། ཤིན་ཏུ་བསམ་པ་བཟང་པོ་ལྡན་པས་ཉོན། །

"Adorned with the crown of the five buddhas," it is said. "Transcendence" (nirvāṇa) is of two kinds: through insight, one does not abide in saṃsāra and attains the ultimate fruit of nirvāṇa without remainder; and through great compassion, one does not abide in [solitary] peace. From the blessing of the dharmakāya, which is like space, the saṃbhogakāya arises like a cloud; and from the blessing of that cloud-like saṃbhogakāya, the nirmāṇakāya arises like a stream of rain. Regarding this, the scripture says: "Just as a swan joyfully separates water from milk, So too does insight distinguish all phenomena. From the unborn dharmakāya, which is like space, The two kāyas arise as a magical display of clouds and rain." "Command" (ājñā) refers to the meaning within the continuum of the speaker. "Bestowed" (udīrita) refers to the teaching of the meaning of the tantra. "Listen, O goddess with long and beautiful eyes" means: "Listen" implies that you should listen with a focused mind, having abandoned all conceptualization and distraction. "Goddess" is a term of address. "Eyes" are so called because they are cherished and provide clarity. "Beautiful" means possessing excellence of family, excellence of wealth, excellence of youth, excellence of ornaments, and excellence of support. "Long" means remaining constantly for the benefit of sentient beings. Furthermore, the scripture says: "Having gathered all conceptual thoughts into one, Listen with a most excellent intention."

བརྗེད་ངས་བློ་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་སོགས་པའི། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་མི་རློབ། ། ཡང་དག་དོན་ལྟ་ཁྱད་པར་རྟག་ཏུ་འཕགས། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། གསང་བའི་འཁོར་ལོ་ཤིན་ཏུ་ཟབ། ། ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་རོ། ། དེ་གཉིས་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་གསང་བ་སྟེ། བུམ་པའི་དབང་དང་འབྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་གཞན་པ། གསང་བའི་དབང་དང་འབྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་གཞན་པ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ། ཚིག་གི་དབང་དང་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ དབང་ཡང་ཐ་དད་པ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་གྱི་དབང་དང་འབྲེལ་བ་ནི་གསང་བའོ། ། འཁོར་ལོ་གསང་བ་བདེ་སྐྱོང་དང་། རྟ་མགྲིན་དབང་གི་འཁོར་ལོ་དང་། གསང་བའི་འཁོར་ལོ་དང་། རིག་པའི་འཁོར་ལོའོ། ། གཞན་ཡང་གསང་བ་ཡང་ཡིན་ལ་འཁོར་ལོ་ཡང་ཡིན་པས་གསང་ བའི་འཁོར་ལོ་སྟེ། གང་ལ་གསང་ཞེ་ན། དབང་དང་མི་ལྡན་པའི་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་དང་། སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུན་ཆད་པ་དང་། རྐྱེན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུན་ཆད་པ་དང་། རྐྱེན་གྱི་སྐྱེ་གནས་རྒྱུན་ཆད་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་བླ་མའི་ཞལ་ནས་མ་ཐོས་པ་ དང་། གཉེན་པོའི་སྟོབས་དང་མི་ལྡན་ཞིང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་གསང་ཞེས་གསུངས་སོ། ། གང་གསང་ན། དགའ་བ་བཞི་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ། འཁོར་ལོ་བཞི་པ་དེ་དག་གསང་བའོ། ། དེ་ཡང་ལས་དང་པོ་པ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་སྟེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ཡན་ལག་གོ། ། དེ་ཡང་གང་ཟག་གི་བྱེ་བྲག་གིས་གཉིས་ཏེ།

"The Tathāgatas do not bestow their blessings upon a forgetful mind; The view of the authentic reality is always exceptionally sublime." Thus it is said. Regarding the phrase "the secret wheel is extremely profound," there are two aspects: the general and the particular. Between these two, it is the particular secret. It is distinct from that which is associated with the vase empowerment, distinct from that which is associated with the secret empowerment, and associated with the wisdom-gnosis empowerment. It is also distinct from the empowerment of words and the empowerment of the reflected image; that which is associated with the empowerment of the meaning of clear realization is the secret. The secret wheels are the bliss-sustaining wheel, the Hayagrīva empowerment wheel, the secret wheel, and the wheel of awareness. Furthermore, because it is both secret and a wheel, it is the "secret wheel." To whom is it secret? It is said to be secret for those who lack empowerment and whose defects of the birth-place are not completely purified; those who lack the fortune and whose continuum of bodhicitta is severed; those whose conditional bodhicitta is severed and whose conditional birth-place is severed; those who have not heard it from the mouth of an authentic guru; and those who lack the power of the antidotes and are under the sway of desire. What is secret? The four wheels, which serve as the support for the arising of the four joys and so forth, are secret. Moreover, this is taught in terms of the beginner relying upon the action seal (karmamudrā); thus, there is the action seal and the branches of the action seal. Furthermore, there are two types according to the distinctions of individuals.

སྐལ་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དངོས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་བརྟེན་པའོ། ། སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ནི་ལས་ ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ཡན་ལག་བཅོ་བརྒྱད་ལ་བརྟེན་ཏེ། ལག་གི་འདུ་བྱེད་དང་། བཟོར་བྱས་པ་དང་། སྔགས་དང་སྨན་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། ། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་ཀྱང་གཞན་པ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་ཀྱང་གཞན་པ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་ཀྱང་གཞན་པ་སྟེ། གཞན་པ་བཞི་ པོ་འདིས་ནི་གང་ཟག་མཆོག་གི་དབང་དུ་གསུངས་པའོ། ། དེ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་དེ་གསང་བའོ། ། གང་གིས་གསང་ཞེ་ན། གསང་བའི་དོན་དང་ལྡན་པའམ། དབང་དང་མན་ངག་ཏུ་འབྲེལ་པའི་བླ་མ་དམ་པ་དེས་གསང་ངོ་། ། གཞན་ཡང་རོ་བརྒྱད་མའམ། མཚན་མ་ལྔའམ། ས་ནོན་པའམ་ གཟི་བྱིན་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་དེས་གསང་ངོ་། ། གང་གི་ཕྱིར་གསང་ཞེ་ན། གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུའམ། རྟེན་ནི་དམ་ཚིག་ཡིན་པས། དམ་ཚིག་བསྲུང་ཞིང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར་གསང་བའོ། ། གཞན་ཡང་བློ་དམན་ཞིང་སྣོད་དུ་མི་རུང་བ། སྒྲོ་འདོགས་ཤིང་སྐུར་བ་འདེབས་ པའི་ཕྱིར་གསང་བའོ། ། གང་ཞེས་པ་དང་དེ་ཞེས་པ་ནི་རིང་ན་འདུག་ཀྱང་འབྲེལ་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་དག་ལུང་ལས། གསང་བ་དེ་ཉིད་འཁོར་ལོ་སྟེ། འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་གསང་བ་ཡིན། ། གང་ལ་གསང་དང་གང་གསང་དང་། ། གང་གིས་གསང་དང་གང་ཕྱིར་གསང་། ། གང་ཞེས་པ་དང་དེ་ ཞེས་པ། ། རིང་ན་འདུག་ཀྱང་འབྲེལ་པར་འགྱུར། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ནི་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པར་གསུངས་སོ། །

There is reliance upon the action mudrā of those lacking the fortune, reliance upon the actual action mudrā, and reliance upon the image of the action mudrā. Regarding those lacking the fortune, it is taught that they rely upon the eighteen branches of the action mudrā, such as manual formations, craftsmanship, mantras, and medicines. Furthermore, these are distinct from the wisdom mudrā, distinct from the samaya mudrā, and distinct from the dharma mudrā; these four "others" are taught for the sake of supreme individuals. The meaning of their being distinct from those very [others] is secret. If one asks by whom it is secret: it is secret by the sublime guru who possesses the secret meaning or who is connected to the empowerments and pith instructions. Furthermore, it is secret by that guru who possesses the eight flavors, the five signs, the [attainment of the] levels, or majestic splendor. If one asks for what reason it is secret: because the cause or support of Secret Mantra is the samaya, it is secret for the sake of guarding the samaya and attaining the state of the Great Vajradhara. Furthermore, it is secret so that those of inferior intellect who are unsuitable vessels do not engage in superimposition and deprecation. As for the words "which" and "that," they are connected even if they are situated far apart. Regarding these, the scripture states: "The secret itself is the wheel; the wheel itself is the secret. To whom it is secret, that which is secret, by whom it is secret, and for what reason it is secret—'which' and 'that' are connected even if they are situated far apart." Thus it is said. Because it is extremely profound and limitless, it is taught to be equal to space.

ཐམས་ཅད་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་ཉི་མ་ལྟར་གསུངས་སོ། ། བསིལ་བར་བྱེད་པས་ཟླ་བ་ལྟར་གསུངས་སོ། ། རྟེན་པ་དང་སྡུད་པ་དང་སྲེག་ པ་དང་གཡོ་བ་དང་། གོ་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་མཁའ་ལྟར་གསུངས་སོ། ། ཟབ་ཅིང་དཔག་དཀའ་བས་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་གསུངས་སོ། ། ཤིན་ཏུ་ལྷུན་སྡུག་ཅིང་གཞན་གྱིས་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པས་ན་རི་རབ་ལྟར་གསུངས་སོ། ། རྒྱུད་འདི་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་བ་དཀོན་པའི་ཕྱིར་ ཨུ་དུམྺཱ་རའི་མེ་ཏོག་ལྟར་གསུངས་སོ། ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་མ་ལུས་པ་སྐྱེས་པས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལྟར་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། སོ་སོའི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་དུ་གསུངས་པས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའོ། ། དེ་ཡང་ ལུང་ལས། ཇི་ལྟར་ནད་པ་སོ་སོ་ལ། ། སྨན་པས་སྨན་རྣམས་སྟེར་བ་བཞིན། ། དེ་བཞིན་སྣ་ཚོགས་གཅིག་གི་དོན། ། དེ་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པར་གསུངས། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་དུ་མ་གསུངས་པ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱུད་ནི་རྩ་བའི་རྒྱུད་དང་། བཤད་པའི་རྒྱུད་དང་། མན་ངག་གི་རྒྱུད་དོ། ། རྣམས་ནི་དུ་མའི་སྒྲ་སྟེ། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་དང་། དཔལ་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཀུན་དུའི་སྒྲས་ནི་གོང་དུ་གསུངས་པའི་རྒྱུད་ཀུན་དུའོ། ། མ་གསུངས་པ་ནི་ཟབ་པའི་དོན་གཞན་མ་གསུངས་པའོ། ། གཞན་ཡང་རྒྱུའི་རྒྱུད་དང་། ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི་འཁོར་ལོ་དེ་བརྗོད་པར་ནུས་པའི་ཡི་ གེ་འདུས་པ་སྟེ། འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དོ། ། གཞན་ཡང་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྒྱུད་དེ།

Because it illuminates everything, it is said to be like the sun. Because it cools, it is said to be like the moon. Because it supports, gathers, burns, moves, and provides space, it is said to be like earth, water, fire, wind, and space. Because it is profound and difficult to fathom, it is said to be like the ocean. Because it is exceedingly beautiful and cannot be shaken by others, it is said to be like Mount Meru. Because this tantra is extremely rare to appear, it is said to be like the udumbara flower. Because everything arises from the unborn, it is said to be like the subtle atom, and so forth. The specific profundity of each should be understood from the mouth of the Guru; it is exceedingly profound because it is taught in an inconceivable manner. Regarding this, the scriptures state: "Just as a physician administers various medicines To each individual patient, So too are the various [teachings] for the sake of a single [goal]; Therefore, they are taught as being exceedingly profound." As for the phrase "not taught in any of the tantras": "tantras" refers to the root tantras, the explanatory tantras, and the tantras of pith instructions. "All" is a term for the many, such as the glorious Guhyasamāja, the glorious Hevajra, and so forth. The word "in all" refers to all the tantras mentioned above. "Not taught" means that this other profound meaning was not taught [there]. Furthermore, the causal tantra, the method tantra, and the resultant tantra are the collection of syllables capable of expressing those cakras. Moreover, there are the method tantra, the insight tantra, and the non-dual tantra.

དེ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་རྒྱུད་དང་། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུད་གཉིས་སོ། ། བརྗོད་པར་བྱ་བའི་རྒྱུད་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པའི་རྩ་དང་འཁོར་ལོ་རྣམས་ སོ། ། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུད་ནི་རྩ་དང་། འཁོར་ལོ་དེ་བརྗོད་པར་ནུས་པའི་ཡི་གེ་འདུས་པ་སྟེ། རྒྱུའི་རྒྱུད་ཀྱིས་ནི་བརྗོད་བྱའི་རྒྱུད་དང་། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་བརྗོད་བྱའི་རྒྱུད་དང་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། རྣམས་ནི་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང་མངོན་པ་སྟེ། སྟོན་པའི་ཞལ་ནས་གསུངས་པའོ། ། ཀུན་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་ཀུན་དུའོ། ། མ་གསུངས་པ་ནི་རྩ་དང་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་མ་གསུངས་པའོ། ། དེ་ཡང་ལུང་གཞན་ལས། ཇི་ལྟར་མར་དང་ཁ་ར་དང་། མར་གྱི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ། འཐུངས་ཏེ་ཞུ་ན་སྨན་དུ་འགྱུར། ། མ་ཞུ་ན་ ནི་དུག་ཏུ་འགྱུར། ། དེ་བཞིན་ང་ཡིས་གསུངས་པའི་བཀའ། ། སྐལ་དང་ལྡན་ན་ལམ་དུ་འགྱུར། ། སྐལ་མེད་སྐྲག་ཅིང་སྒྲོ་སྐུར་འདེབས། ། དེ་ཕྱིར་ཀུན་དུ་གསུངས་པ་མེད། ། ཅེས་གསུངས་སོ། ། ཁྱོད་ཀྱི་ངོར་མཛད་ང་ཡིས་བཤད། ། ཅེས་བྱ་བ་ནི། ། ཁྱོད་ཀྱི་ནི་ཞུ་བ་པོ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ཁྱོད་ཀྱིའོ། ། ངོར་མཛད་པ་ནི་ཞུ་བ་པོ་ལ་ཆེར་དགོངས་ནས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མཛད་པའོ། ། ང་ཡིས་བཤད་ཅེས་པ་ནི་ཞུ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་འདུས་པ་ཀུན་ལ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་བཤད་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའོ། ། གཞན་ཡང་ཞུ་བ་པོའི་ངོར་མཛད་པ་ནི་ཡིན་ཏེ།

Furthermore, there are two types: the tantra that is the subject to be expressed and the tantra that is the expression. The tantra that is the subject to be expressed consists of the channels and cakras that naturally abide in all sentient beings. The tantra that is the expression is the collection of syllables capable of expressing those channels and cakras. Thus, the causal tantra comprises both the tantra of the subject and the tantra of the expression. Likewise, the tantra of the subject and the tantra of the expression in other contexts should be understood from the oral instructions of the Guru. The "various" refers to the Sūtra, Vinaya, and Abhidharma classes, which were spoken from the mouth of the Teacher. "All" refers to all three baskets of the scriptures. "Not spoken" means that the channels, cakras, and so forth were not explicitly taught within the three baskets. Regarding this, another scripture states: "Just as butter, sugar, and the essence of butter, When consumed and digested, become medicine, But if not digested, become poison— Likewise, the words I have spoken Become the path for those with fortune, But for the unfortunate, they cause fear And lead to exaggeration and denigration. Therefore, they are not taught to everyone." Thus it is said. "I have explained for your sake" means: "your" refers to the requester, Vajravārāhī, yours. "For your sake" means having primarily considered the requester, I have composed the meaning of the tantra. "I have explained" means I have pledged to explain the meaning of the tantra to the requester and the entire assembled retinue. Furthermore, it is indeed for the sake of the requester.

མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་སྲེད་པའི་སྲད་བུས་དམ་པོར་བཅིངས་ པ དེ་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཛད་དེ་བཤད་པ་སྟེ། སྟོན་པ་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་བྱས་པ་དང་འདྲ་བའོ། ། མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་ནི་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པའི་རི་དྭགས་རྒྱར་ཆུད་པ་དང་འདྲའོ། ། དེ་ཡང་ལུང་ལས། སྲིད་པའི་སྲད་བུ་དམ་པོ་གཅད་བྱའི་ཕྱིར། ། ཤེས་རབ་ལ་ བརྟེན་རལ་གྲི་བདག་གིས་བཤད། ། འགྲོ་བ་འཁྲུལ་པ་རི་དྭགས་རྒྱར་ཆུད་འདྲ། ། ཤེས་རབ་ལྡན་པ་མཁའ་ལ་བྱ་བཞིན་འདྲ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། གསང་བ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་འགྲེལ་པ་ཡང་དག་པའི་ལམ་སྟོན་པ་ལས། གླེང་སློང་བའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ། ། ། ། དེ་ནས་འབྲས་བུ་ཐབས་ གཞན་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལྷ་མོས་གསོལ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། ཞེས་པ་ནི། ལྷ་མོ་ནི་ཞུ་བ་པོ་སྟེ། སྟོན་པའི་ཚིག་གོ། ། གསོལ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་གི་དོན་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་པའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་འཆད་པའི་སྐྱེས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་གོང་ དུ་བཤད་པ་དང་། འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། ། གསང་བ་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་ལགས། ། ཞེས་པ་སྟེ། གསང་བ་ནི་བཞིའི་བྱེ་བྲག་དབྱེ་བ་དང་། བཞི་པོ་དེའི་དོན་གསང་བའོ་ཞེས་པ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་དོ། ། ཇི་ལྟར་ལགས་པས་ནི་ཞུ་བའི་ཚིག་སྟེ། འཆད་པ་པོ་ཆེ་བར་འགྱུར་བའི་ཡན་ལག་དང་། རྒྱུད་ ཀྱི་དོན་དཀོན་པར་གྱུར་པའི་ཡན་ལག་དང་། རྒྱུད་མཛེས་པར་གྱུར་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། དེའི་འཁོར་ལོ་ཇི་ལྟར་ལགས། ། དེ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཇི་ལྟར་ལགས། །

This was composed and explained in order to liberate future sentient beings who are tightly bound by the cords of craving. The Teacher is like one who has accomplished the perfection of insight (prajñāpāramitā). Future sentient beings are like deer caught in a snare, obscured by the cataracts of ignorance. As it is said in scripture: "In order to cut the tight cords of existence, I shall explain the sword that relies upon insight. Beings in delusion are like deer caught in a snare; Those endowed with insight are like birds in the sky." From the Commentary on the King of Secret Vajra Tantras: Showing the Authentic Path, this is the first chapter, the Introduction. Then, in order to bring about the result through other means, the goddess requested: "Blessed One (bhagavān)," and so forth. "Goddess" refers to the requester; these are the words of the Teacher. "Requested" means to ask for the explanation of the specific meaning. "Blessed One" refers to the Great Vajradhara, the person who explains; the specific qualities of the Blessed One are as explained above and will be explained below. "What is the secret?"—this is the request. "Secret" refers to the distinctions of the four secrets and the meaning of those four; this is a connective particle. "What is it like?" is the phrase of the request, which serves as a limb for the greatness of the explainer, a limb for the rarity of the tantra's meaning, and a limb for the beauty of the tantra; these should be applied to all [the following questions]. "What is its wheel (cakra) like? What is its vajra (vajra) like?"

དེ་ཡི་པདྨ་ཇི་ལྟར་ལགས། ། ཞེས་པ་ནི་འཁོར་ལོ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། འོག་ནས་ ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་བས་སྐབས་འདིར་མ་བཤད་དོ། ། ཇི་ལྟར་ལགས་པ་ནི་གོང་དུ་གསུངས་པའི་ཡན་ལག་གསུམ་དང་། འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་ཤིང་ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། ཞུ་བ་པོའི་ཚིག་གོ། ། དེ་རེ་རེའི་བྱེ་བྲག་ཞལ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ ཞེས་པ་ནི། བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་འཆད་པ་པོ་སྟོན་ཏོ། ། ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་ཞུ་བ་པོའི་དོན་བཞི་པོ་སྟོན་ཏོ། ། ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱིས་དོན་བཞི་པོ་གསུངས་ཤིག་པར་བསྟན་པའོ། ། གཞན་ཡང་གང་བཀའ་སྩལ་ན། ཞུས་པའི་དོན་བཞི་བཀའ་ སྩལ་ཏོ། ། གང་ལ་བཀའ་སྩལ་ན་ལྷ་མོ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་འདུས་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ། གང་གིས་བཀའ་སྩལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ། གང་གི་ཕྱིར་བཀའ་སྩལ་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཡོངས་སུ་གཅད་པའི་ཕྱིར་བཀའ་སྩལ་པ་སྟེ། གཞན་དག་ཏུ་ཡང་ཅི་ རིགས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། གསང་བ་ཞེས་པ་རྣམ་པ་བཞི། ། ཞེས་པ་ནི། གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་སྟེ། ཨ་དང་ཕཊ་དང་ཨེ་དང་བཾ་དང་། ཐིག་ལེ་རྣམས་གསལ་བའོ། ། གསང་བའི་ཕོ་བྲང་དང་པོ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི། རྡོ་རྗེའི་སྣ་རྩེ་ནས། གནས་གསུམ་ན་གནས་པ་སྟེ། འཁོར་ལོ་བཞིའི་དང་ པོ་ཡིན་པས་དང་པོ་ཞེས་བྱའོ། ། ཀུན་རྫོབ་སྟེང་སྒོ་སྣ་རྩེ་ལས་ཐ་དད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་གསང་བའི་ཨའི་རྣམ་པའི་རྩའི་མདུད་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་གསང་བས་ན་གསང་བར་གནས་པའོ། །

Regarding the question, "What is its lotus like?", the cakra, vajra, and padma have already been explained above and will also be explained below, so they are not discussed here. The phrase "what is it like" is the questioner’s statement, because the three limbs mentioned above are accompanied by confusion and doubt. The specific details of each should be understood from the [Buddha’s] own words. "The Blessed One replied" means that the specific qualities of the "Blessed One" (bhagavān) have already been explained. The three syllables indicate the speaker. The three syllables indicate the four points of the questioner. The two syllables indicate the command to "speak the four points." Furthermore, what was spoken? The four points of the request were spoken. To whom was it spoken? It was spoken to the assembled retinue, such as the goddesses. By whom was it spoken? It was spoken by the Blessed One. For what purpose was it spoken? It was spoken in order to completely sever confusion and doubt; this should be applied appropriately in other contexts as well. "The secret is of four types" indicates the numerical classification: the a, phaṭ, e, baṃ, and the bindu are the clarifications. "The first secret palace" refers to the tip of the vajra, which abides in the three locations; because it is the first of the four cakras, it is called "the first." It should be understood as being distinct from the conventional upper gate at the tip of the nose. Furthermore, based on the channel-knot in the form of the secret a, the coemergent joy (sahajānanda) arises; because that itself is secret, it is said to "abide in the secret."

ཕོ་བྲང་ནི་བདེ་བའི་རྟེན་དང་། གནས་དང་། གཞལ་ཡས་ ཁང་དང་། འཁོར་ལོ་སྟེ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། ། དང་པོ་ནི་བདེ་བ་རྟེན་པའི་གནས་ཀྱི་དང་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དང་པོའོ། ། རྟེན་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་ཕྱིར། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། གསང་བའི་འཁོར་ལོ་དེ་ནས་སོ། ། གསང་བའི་དབང་ནི་ཤེས་རབ་སྟོན་པའི་རང་ བཞིན་ཡིན་ལ། ཐབས་ཡེ་ཤེས་བཞིའི་རང་བཞིན་ག་པུར་གཉིས་ཐ་མི་དད་པ་ནི་གསང་བའི་དབང་ངོ་། ། བསྐུར་བ་ནི་སློབ་མའི་རོ་མའི་འཁོར་ལོར་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་མཉམ་པར་སྦྱར་བའོ། ། ཕྱིར་ནི་གསང་བའི་ཕོ་བྲང་ལ་བརྟེན་ནས་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའི་གཏན་ཚིགས། ཡང་ན་ངེས་པའི་ཚིག་ ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་རྒྱུད་གཞན་ནས་གསུངས་པ། གནས་གསུམ་འདས་ནས་གནས་གསུམ་གསུངས། ། བདེ་བའི་གོ་བཟློག་སྦྱོར་བ་ནི། ། དང་པོ་བདེ་བ་ཐ་མ་སྟེ། ། ཐ་མ་དེ་བཞིན་དང་པོར་འགྱུར། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་རིག་པའི་ཕོ་བྲང་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི། སྟེང་གི་ སྣ་རྩེ་ལས་ཐ་དད་པ་གསང་བའི་རྡོ་རྗེའི་སྣ་རྩེ་ནས་དྲུག་ན་གནས་པ་སྟེ། གཉིས་པའི་གཅིག་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ། གསང་བ་ཕོ་བྲང་ལ་ལྟོས་ནས་གཉིས་པ་འབྱུང་བའོ། ། རིག་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་རིག་པར་བྱེད་པའོ། ། ཕོ་བྲང་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། བཞི་པའི་དོན་ནི་རིག་པའི་ ཕྱིར། ། ཞེས་པ་ནི། བཞི་པ་ནི་གསུམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྱུང་བ་སྟེ། གསུམ་པའི་དོན་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ་མེ་ཏོག་ལྟ་བུའོ། ། མེ་ཏོག་ལས་བྱུང་བའི་དྲི་ལྟ་བུ་ནི་བཞི་པའོ། ། དོན་ནི་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།

The palace (potala) is a synonym for the support of bliss, the abode, the celestial mansion (vimāna), and the wheel (cakra). The first is called "the first" because it is the very first of the locations where bliss is supported. "Support" indicates the remainder of the phrase. Then, regarding the words "for the sake of conferring the secret empowerment": it is from that secret wheel. The secret empowerment is the nature of the teaching on insight (prajñā); the inseparability of the two karpūra (camphor) substances, which are the nature of the four wisdoms of method, is the secret empowerment. "Conferring" means applying the enjoyment in the rasanā wheel of the disciple. "For the sake of" is the logical reason for conferring the secret empowerment based on the secret palace; alternatively, it should be understood as an etymological definition. Furthermore, as stated in another tantra: "Having passed the three locations, the three locations are taught. The application of the reversal of bliss: the first is bliss, the last is the end; the last likewise becomes the first." Second is "the palace of awareness (vidyā)." This refers to the location six finger-widths from the tip of the secret vajra, which is distinct from the tip of the nose above. It arises because the first has preceded it; it is the second in relation to the secret palace. "Awareness" means that which makes known the specific meaning. "Palace" has already been explained. Regarding the phrase "for the sake of the meaning of the fourth": the fourth arises in relation to the third. The meaning of the third is the wisdom of insight (prajñājñāna), which is like a flower. The fourth is like the fragrance arising from that flower. The "meaning" is the wisdom of self-awareness (svasaṃvedanajñāna).

དེ་ཉིད་རིག་པའི་ཕྱིར་ན་རིག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། ། དྲི་དེ་ཉིད་མེ་ཏོག་ ལས་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མེ་ཏོག་ཉིད་ཀྱང་དྲི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། བཞི་པ་ཡང་གསུམ་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གསུམ་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ལས་ཐ་དད་ན་ནི་གསུམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ལ། གསུམ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་བཞི་པ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་གསུམ་པ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་གྱུར་པ་ནི་བཞི་པའོ། ། དེ་ཡང་ལུང་ལས། སྟོང་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའང་སྟོང་ཉིད་ཡིན། ། མེ་ཏོག་དང་ནི་དྲི་ཡི་ཚུལ། ། ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། གསུམ་པ་རྟ་མགྲིན་འཁོར་ལོ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི། གསུམ་པ་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོ་ནས། སོར་གཉིས་ན་རྟེན་ཡོད་དེ། གཉིས་ལས་ལྟོས་ནས་གསུམ་འབྱུང་བའོ། ། རྟའི་མགྲིན་པ་ལྟ་བུའི་རྩའི་འདབ་མའོ། ། འཁོར་ལོ་ནི་བསྐོར་བའི་དོན་ཏོ། ། དེ་ཡི་མགྲིན་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་མགྲིན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟེང་གི་མགྲིན་པ་ ལས་ཐ་དད་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་བ་གམ་གྱི་མགྲིན་པ་ན་གནས་པས་ན་གནས་པའོ། ། ཕྱིར་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། བཞི་པ་གསང་བ་བདེ་སྐྱོང་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི་བཞི་པ་ནི་གསུམ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྱུང་བ་སྟེ། སྣ་རྩེ་ནས་སོར་བཞི་ན་གནས་པའོ། ། གསང་བ་བདེ་སྐྱོང་ནི་བདེ་བའི་གོ་བཟློག་སྦྱོར་བས། ཁྱད་པར་གྱི་ བདེ་བ་སྐྱེས་པས་སོ། ། སྡིག་པ་སྦྱོང་ཕྱིར་བདེ་སྐྱོང་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི། སྡིག་པ་ནི་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་སྦྱངས་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སེམས་གནས་པས་བདེ་སྐྱོང་ངོ་། །

Because it is the knowledge of that very reality, it is called "knowledge." Just as that very fragrance is neither separate from the flower, nor is the flower itself the fragrance, likewise the fourth is neither separate from the third, nor is it the third itself. If it were separate from the third, the third would be purposeless; if it were the third itself, the fourth would be unnecessary. Therefore, the fourth is the very third when it has become devoid of intrinsic nature. Regarding this, the scripture states: "Emptiness is consciousness, and consciousness is also emptiness; like the flower and its fragrance, they are characterized by mutual dependence." "The third is the Hayagrīva-cakra" means that from the tip of the vajra, two finger-widths down, there is a support; in relation to the two, the third arises. It is the petal of the channel resembling a horse's neck. "Cakra" means to revolve. "Because it abides in its neck" means that its neck is distinct from the conventional upper neck, and because it abides in the neck of the vajra-turret, it is "abiding." "Because" has already been explained. "The fourth is the Secret Bliss-Sustainer" means that the fourth arises in relation to the three; it is located four finger-widths from the tip of the nose. The "Secret Bliss-Sustainer" is so called because by applying the reversal of bliss, a special bliss is produced. "To purify negativity, it is the Bliss-Sustainer" means that negativity refers to signs and so forth; by purifying those and the mind abiding in bliss, it is the "Bliss-Sustainer."

གཞན་ཡང་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་དེའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། ལས་གསུངས་པ། གསང་བའི་ཕོ་བྲང་དུ་སེམས་ ཟིན་ན། ལྟེ་བ་མན་ཆད་བདེ་བས་གང་སྟེ། རྩའི་སྙིགས་མ་ཀུན་འོད་དུ་ཞུ་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སྣ་རྩེ་འགགས་པ་སྙམ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྟགས་དྲུག་བྱུང་བ་ནི། ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་ཁེགས་པ་སྟེ། ཁམ་གྱི་ཟས་ཀྱི་སྲིད་པ་ཆུད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁ་ཟས་ཀྱི་ཚོད་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་བསྲུང་ བ་བཅུའོ། ། དེ་ལས་ཀྱང་བདེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རིག་པའི་ཕོ་བྲང་དུ་སྐྱེ་སྟེ། སྙིང་ག་མན་ཆད་གང་བར་འགྱུར་རོ། ། རྩའི་དངས་མ་འོད་དུ་ཞུ་སྟེ། ལུད་པ་དང་སྣབས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུན་འཆད་དོ། ། དེ་ཡང་སྲོག་གི་རླུང་དང་མཉམ་པའི་རླུང་ཁེགས་པའོ། ། སྙིང་འདར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་དྲུག་དང་། སྙིང་གར་སྨན་དང་སྣུམ་དང་དྲི་བཟང་པོ་ བྱུག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྲུང་བ་བརྒྱད་དོ། ། དེ་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྟེན་བདེ་བ་རྟ་མགྲིན་གྱི་འཁོར་ལོས་སྐྱེ་སྟེ། མགྲིན་པ་མན་ཆད་གང་བར་འགྱུར་ནས། རྩ་བའི་རྩ་དང་རྐང་དང་རུས་པ་ཡང་འོད་དུ་བཞུ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་འགྱུར་རོ། ། དེ་ཡང་གྱེན་དུ་སེལ་བའི་རླུང་ཁེགས་པའོ། ། སྐད་ཤིན་ཏུ་སྙན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་དྲུག་འབྱུང་ངོ་། ། སྒྲ་མི་འདོན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྲུང་བ་བདུན་ནོ། ། དེ་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་བདེ་བ་གསང་བ་བདེ་སྐྱོང་དུ་སྐྱེ་སྟེ། ཤ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་འོད་དུ་ཞུ་སྟེ། དེ་ཡང་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཐམས་ཅད་བདེ་བའི་ངོ་བོར་སྣང་སྟེ། དཔེར་ན་མིག་སེར་གྱིས་བཏབ་པ་ལས།

Furthermore, regarding the experience and the functions of those four cakras, it is taught: If the mind is held in the secret palace, the area from the navel downward is filled with bliss. The impurities of the channels all melt into light, and the six signs arise, such as the sensation that the tip of the vajra is blocked. This is the cessation of the downward-clearing wind (apāna-vāyu), whereby the existence of solid food is eliminated; thus, one observes the ten protections, such as maintaining the proper measure of food. From that, a particularly sublime bliss arises in the palace of awareness, filling the area from the heart downward. The essences of the channels melt into light, and the flow of phlegm, mucus, and so forth is severed. This is the cessation of the life-sustaining wind (prāṇa-vāyu) and the equalizing wind (samāna-vāyu). The six signs arise, such as the heart trembling, and one observes the eight protections, such as applying medicine, oil, and fragrant scents to the heart. From that, a particularly sublime support of bliss arises in the Hayagrīva cakra, filling the area from the throat downward. The channels, marrow, and bones also melt into light and become bodhicitta. This is the cessation of the upward-clearing wind (udāna-vāyu). The six signs arise, such as an extremely melodious voice, and one observes the seven protections, such as not making sounds. From that, a particularly sublime bliss arises in the secret bliss-sustaining cakra. All the flesh and so forth melt into light; this is the cessation of the pervasive wind (vyāna-vāyu). Everything appears as the essence of bliss. For example, it is like one afflicted by jaundice:

ཐམས་ཅད་སེར་པོར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་བདེ་བའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་འབྱུང་ངོ་། ། བདེ་བ་དེ་ལ་ཤེས་པར་མི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྲུང་བ་གསུམ་མོ། ། གཞན་ཡང་ཕྱི་རྟགས་གསུམ་འབྱུང་སྟེ། སྐུའི་རྟགས་ནམ་མཁའ་ ལ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་དང་། གསུང་གི་རྟགས་ལྷའི་སྐད་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་བདུན་དང་། ཐུགས་ཀྱི་རྟགས་ཐོས་བསམ་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཚོགས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བདུན་ནོ། ། གཞན་ཡང་སྐྱོན་བརྟག་པའི་རིམ་པ་ནི། ནད་གཞི་དང་གདོན་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་བརྟག་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་ལུང་གཞན་ལས། ཕྱི་རྟགས་ནང་དུ་ཞུགས་པ་དང་། ། ནང་རྟགས་ཕྱི་རུ་བྱུང་བ་དང་། ། ནད་གཞི་གདོན་གྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས། ། མཁས་པས་བརྟགས་ན་ཁྱད་པར་འབྱུང་། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། དེ་རྣམས་དོན་ནི་གསང་བ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི། དེ་རྣམས་ནི་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་རྣམས་སོ། ། དོན་ནི་བདེ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་མའོ། ། གསང་བ་ནི་སྣོད་དུ་མི་རུང་བ་སྟེ་སྐལ་བ་མེད་པ་ལ་གསང་བའོ། ། འོ་ན་ཐམས་ཅད་ལ་གསང་ངམ་ཞེ་ན། བརྟུལ་ཞུགས་བྱེད་ཅིང་གཏོང་ཕོད་ཆེ། ། ཞེས་པ་ནི། བརྟུལ་ཞུགས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྒྱན་འཆང་བ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་འཆང་བ་དང་། བདུད་རྩི་མྱང་ བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཏེ། རིགས་སུ་འཛིན་པ་དང་། གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་བྱེད་པའོ། ། གཏོང་ཕོད་ཆེ་བ་ནི། རྟ་དང་། གླང་པོ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་བང་མཛོད་དང་། རང་གི་བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པས་མཉེས་པར་བྱེད་པའོ། ། ཨེ་བཾ་ཟབ་ཅིང་ཆགས་ལ་ དགའ། ། ཞེས་པ་ནི། ཨེ་ནི་ཤེས་རབ་པདྨ་སྟེ། ཟབ་པ་ནི་ཡོན་ཏན་མདའ་མཁྲང་བའོ། །

Just as everything appears as yellow, so too do the five [experiences], such as everything appearing as the essence of bliss, arise. Regarding that bliss, there are the three protections, beginning with not making it an object of cognition. Furthermore, three external signs arise: the six signs of the Body, such as traveling through the sky; the seven signs of the Speech, such as the emergence of the language of the deities; and the seven signs of the Mind, such as the knowledge of the accumulations that does not arise from hearing or reflection. Furthermore, the sequence for examining defects is to examine defects such as the underlying disease and provocative spirits (graha). Regarding this, another scripture states: "When external signs enter within, And internal signs emerge without, If the wise examine the distinctions Of the underlying disease and provocative spirits, A distinction will arise." The phrase "The meaning of those is secret" means that "those" refers to the four wheels (cakra). "The meaning" refers to the various distinctions of bliss. "Secret" means it is hidden from those who are unsuitable vessels and lack the fortune. If one asks, "Is it secret for everyone?" it says: "Engaging in ascetic conduct (vrata) and being very generous." Regarding "ascetic conduct," there are three types: the conduct of wearing ornaments, the conduct of wearing the mudrā, and the conduct of tasting the nectar (amṛta). These are practiced in order to abandon the conceptualizations of all things as being either of the noble family or pure and impure. "Being very generous" means pleasing [the teacher] with horses, elephants, jewels, treasuries, and even one's own children and wife. "E-vaṃ, profound, passionate, and joyful" means: "E" is the lotus of insight (prajñā). "Profound" refers to the firmness of the qualities of the arrow.

བཾ་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའོ། ། ཟབ་པ་ནི་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའོ། ། ཆགས་པ་དང་དགའ་བ་ནི་རང་རིག་པའི་འོད་གསལ་བ་དེ་ནི་ཆགས་པ་སྟེ། དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་དགའ་བའོ། ། གཞན་ ཡང་ཨེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཤེས་རབ་པོ། ། བཾ་ནི་ཡེ་ཤེས་བཞི་སྟེ་ཐབས་སོ། ། ཟབ་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་སོ། ། ཆགས་པའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། ། དགའ་བ་ནི་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་དགའ་བ་ དང་མགུ་བ་དང་། རངས་པའོ། ། གཞན་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ནི། ཡབ་དང་ཡུམ་དང་། སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་གི་ཆའོ། ། དེ་ཡང་ལུང་གཞན་ལས། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་མེད་ཚུལ། ། སྣ་ཚོགས་དུ་མ་སྣང་བས་ན། ། དེ་ཉིད་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། སྟོང་ པ་བཅུ་དྲུག་ངེས་པའོ། ། ཞེས་གསུངས་པའོ། ། ཁུ་བ་འཛག་ཅིང་རཀྟ་འབབ། ། ཅེས་པ་ནི། ཁུ་བ་འཛག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཁ་བ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའོ། ། འཛག་པ་ནི་བདེ་བ་སྐྱེ་བའོ། ། རཀྟ་འབབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དམར་ལ་དངས་པ་སྟེ། མཚལ་ཆེན་དང་ལྡན་པའོ། ། དེ་ཡང་ འཇིག་རྟེན་གྱི་གཡའ་བ་སེལ་ན་འཛག་པའི་བདེ་བ་སྐྱེའོ། ། གཞན་ཡང་ཁུ་བ་འཛག་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་བཞི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའོ། ། རཀྟ་འབབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་དུ་འགྱུར་ཞིང་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འབབ་པའོ། ། གཞན་ཡང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་བླ་མའི་ཞལ་ནས་ ཤེས་པར་བྱའོ། ། འདི་ལ་བསྟན་གྱི་གཞན་ལ་གསང་། ། ཞེས་པ་ནི།

Bam is the vajra of method. Zab pa (profound) means being free from the defects of the birth-place. Chags pa dang dga' ba (attachment and joy) refers to the luminosity of self-awareness, which is "attachment," and the joy in the method for attaining it. Furthermore, E is the wisdom of the dharmadhātu, which is insight. Bam is the four wisdoms, which are method. Zab pa is non-duality, because it is difficult for hearers and others to realize. "Attachment" is the desire to attain that ultimate fruit. "Joy" is the delight, satisfaction, and rapture in the method for attaining it. Furthermore, the aspects of method and insight are the sixteen parts, such as the father and mother, the thick and the subtle, and so forth. Regarding this, another scripture states: "The manner of the non-duality of method and insight appears in various and manifold ways; in order to ascertain that very reality, the sixteen emptinesses are ascertained." "The semen drips and the rakta flows" means that the dripping of semen is possessing the bodhicitta that is like snow. "Dripping" is the arising of bliss. The flowing of rakta is the bodhicitta that is red and clear, possessing great vermilion. Furthermore, if the worldly impurities are cleared away, the bliss of dripping arises. Furthermore, the dripping of semen is the four wisdoms engaging with their objects. The flowing of rakta is the wisdom of the dharmadhātu becoming the object and flowing uninterruptedly. Furthermore, the generation stage and so forth should be learned from the mouth of the guru. "This is to be shown, but kept secret from others" means:

འདི་ལ་བསྟན་གྱི་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་གསུངས་པའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དང་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། ། གཞན་ལ་གསང་བ་ནི་གོང་གི་ཡོན་ཏན་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་གསང་བའོ། ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ རྡོ་རྗེ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་པདྨ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་འོག་མ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་དོ། ། བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི། བཞི་པོ་ནི་གསང་བའི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའོ། ། གནས་དང་རྟེན་དང་འདུག་ས་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དེར་གནས་ཞེས་བྱའོ། ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བཞི་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི་དཔེའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པ་སྟེ། ཁང་པ་ནི་ཐོག་གཡོགས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། གདུང་དང་ཕྱམ་དང་གྲལ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཀྱང་ཀ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་འདྲ་བར་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་ཀུན་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ལ་བརྟེན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་ ལུང་ལས། མཁའ་ལ་རླུང་བརྟེན་དེ་ལ་ཆུ་ཡི་ཕུང་པོ་བརྟེན། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། ། རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ནི་རྒྱུན་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་པ་ནི། རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཚོགས་པ་ལ་བྱའོ། ། རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཞལ་ནས་གསུངས་པའི་མིང་གི་ཚོགས་ དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་ལའོ། ། རྒྱུན་ཡིན་བྱ་བ་ནི་དེ་གཉིས་རྒྱུན་དུ་གནས་པའོ། ། གཞན་ཡང་རྒྱུད་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་། གཉི་གའི་རྒྱུད་དོ། ། ཡང་རྒྱུད་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་། ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། ། རྒྱུད་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །

In this context, the "activity of the teaching" refers to possessing the qualities, both literal and non-literal, as explained above. "Secret to others" means it is secret to those who do not possess the aforementioned qualities. Regarding the phrase "vajra and lotus": "vajra" is the essence of method, and "lotus" is the essence of insight; "lower" is a grammatical particle. "The support of the four" means that the four are the secret cakra and so forth. "Abode," "support," and "dwelling place" are synonyms; thus, it is said to "dwell there." The non-literal meaning should be understood from the oral instructions of the Guru. Regarding the phrase "the support of the four," this is taught by way of an analogy: a "house" refers to a roofed structure, and just as the beams, rafters, and floorboards are all supported by pillars, one should understand that all four cakras are supported by the vajra and the lotus. Furthermore, the scripture states: "The wind depends on space, and upon that, the mass of water depends," and so forth. "The meaning of tantra is continuity" means that the meaning of tantra refers to the collection of the path and the result, which are the subject matter. The "expresser" refers to the collection of names, phrases, and syllables spoken from the mouth of Vajradhara. "Continuity" means that these two remain in a continuous stream. Furthermore, tantra consists of the method, the insight, and the tantra of both. Again, tantra consists of the cause, the result, and the tantra of the method. The explanation of "tantra" is thus complete.

གསང་བ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་འགྲེལ་པ་ཡང་དག་ པའི་ལམ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་དཀའ་བའི་རྟོག་པ་སེལ་བའི་ལེའུ་གཉིས་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་དེ་ཉིད་བྱེ་བྲག་བཤད་པའི་ཕྱིར། ། ལྷ་མོས་གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། དེ་ཡི་དབྱེ་བ་མ་འཚལ་བས། ། ཞེས་པ་ནི། ཚིག་གོང་མ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེའི་དབྱེ་བ་ནི་ འཁོར་ལོ་རེ་ལ་རྩའི་གྲངས་དང་རིམ་པའོ། ། མ་འཚལ་བ་ནི་མི་ཤེས་པ་དང་། མ་རིག་པ་དང་འཁྲུལ་པ་དང་། མ་རྟོགས་པའོ། ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་ལྟུང་། ། ཞེས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ནི་སྔ་མ་འཇིག་ཅིང་ཕྱི་མ་རྟེན་པའམ་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའོ། ། ཀུན་རྫོབ་ནི་སླུ་བའི་ཆོས་སོ། ། ཉིད་ དུ་ལྟུང་བ་ནི་སླུ་བ་དང་གསོག་དང་གསོབ་ལ་སོགས་པ་འགྲོའོ། ། འཁྲིག་པའི་ཟུག་རྔུ་མི་བཟད་པས། ། ཞེས་པ་ནི། འཁྲིག་པ་ནི་ཐ་མལ་པའི་འདོད་ཆགས་ཏེ། ཟུག་རྔུ་ནི་དེས་གདུངས་པའོ། ། མི་བཟད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྡིག་དང་ལྡན་པའོ། ། བདག་ནི་འདི་ཉིད་དུ་ནི་འགུམ། ། ཞེས་པ་ནི། བདག་ནི་ མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་ཀུན་ཏེ། དེ་ཉིད་དུ་ནི་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་དོ། ། འགུམ་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཚེ་འཕོས་ནས་ཀྱང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐ་མལ་པ་སྟེ། ལམ་ འཁྲུལ་པ་ལས་ཁྱད་པར་རྙེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུས་པའོ། ། དེ་ཡང་ལུང་གཞན་ལས་དཔེའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ། དང་པོ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་ཏེ། ། གཉིས་པ་སྨིག་རྒྱུ་ཆུར་འཁྲུལ་དང་། གསུམ་པ་སྨིག་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སྣང་།

From the Commentary on the King of Secret Vajra Tantras: Showing the Authentic Path, this is the second chapter, which dispels difficult conceptualizations. Then, in order to explain the specific details of that very [reality], the Goddess addressed the Blessed One: "Since I do not understand its divisions..." This means that the preceding words have already been explained in detail. As for "its divisions," these refer to the number and sequence of the channels in each wheel (cakra). "Not understanding" means not knowing, ignorance, delusion, and non-realization. "...one falls into the mere conventional (saṃvṛti) of the world." Here, "world" (loka) refers to that which perishes previously and depends upon what follows, or the ordinary world. "Conventional" refers to deceptive phenomena. "Falling into" means proceeding toward that which is deceptive, hollow, and empty. "...by the unbearable sting of sexual union." Here, "sexual union" refers to ordinary desire (rāga). "Sting" refers to being tormented by that. "Unbearable" means being possessed of extreme negativity. "...I shall perish right here." Here, "I" refers to all future sentient beings. "Right here" refers to that very moment when desire arises. "Perishing" refers to the suffering caused by hatred and so forth, motivated by desire, as well as the experience of suffering for countless eons (kalpa) after passing away. This was requested in order to distinguish the ordinary from the path of delusion. Furthermore, it is taught through an analogy in another scripture: "The first is the nature itself; the second is the delusion of a mirage as water; the third is the appearance of the mirage itself."

བཞི་པ་སྨིག་རྒྱུ་མེད་སྣང་བའོ། ། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་ པ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ནི། འཆད་པ་པོ་ཐ་མལ་པ་དང་འཁྲུལ་པའི་ཁྱད་པར་བཀའ་སྩལ་པའོ། ། གསང་བའི་ཕོ་བྲང་རིམ་པ་དྲུག། ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཨ་དང་པོ་ནི་ཨ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྣང་བ་བརྡར་གྱུར་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི་ འབྱུང་བའི་ཡི་གེ་བཞི་སྟེ། སྲ་ཤིང་ཤེས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ། ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་མེ་ཆེན་པོ་དེ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཆུའི་རྒྱུན་གྱིས་བརླན་པར་བྱེད་པ་དང་། དབང་པོའི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནང་དུ་སྡུད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་ཧཾ་འཛག་པ་དང་། རྟོག་པ་བསྲེག་པ་དང་། ལུས་ཡང་བ་དང་། མི་རྟོག་པ་ ལ་གཡོ་བ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ནི་སྡེ་ཚན་གྱི་དང་པོ་བརྒྱད་དེ་གསང་བའི་གྲོང་ཁྱེར་དཀྲུགས་པའི་སྔགས་སོ། ། བཞི་པ་ནི་དབྱངས་ཡིག་བཅུ་དྲུག་གོ། ། ལྔ་པ་ནི་དབྱངས་ཀྱི་གཡས་སྐོར་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། ། དྲུག་པ་ནི་ཀཱ་ལི་གཡས་སྐོར་གཡོན་སྐོར་དྲུག་ཅུ་རྩ་ བཞི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྩའི་རང་བཞིན་ནོ། ། དེ་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་། སྟོང་པ་བཅུ་དྲུག་དང་། མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་རུ་གོ་རིམ་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འདབ་ མའི་གྲངས་ནི་ཉིས་འགྱུར་རོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཞི་པའི་ཕྱི་ན་བརྒྱད་དང་། བརྒྱད་ཀྱི་ཕྱི་ན་བཅུ་དྲུག་ལ་སོགས་པའོ། ། རྟ་མགྲིན་གྲངས་ནི་དགུ་རུ་ཤེས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི།

"Fourth is the appearance of a mirage without [actual] existence," it is said. The non-literal [meaning] should be understood from the mouth of the Guru. As for the Blessed One’s instruction, it is the instruction on the distinction between an ordinary explainer and one who is deluded. Regarding "the six levels of the secret palace": the first is the letter A, which is the symbol for the appearance of the non-arising of all phenomena. The second consists of the four letters of the elements, which serve as the support for the cognition of solidity. The great fire of desire is moistened by the stream of water of great compassion; all the doors of the sense faculties are withdrawn inward; the fire of primordial wisdom causes the haṃ to drip; conceptual thoughts are incinerated; the body becomes light; and the movements of non-conceptuality are applied in successive order. The third is the first eight of the classes, the mantra that agitates the secret city. The fourth is the sixteen vowels. The fifth is the thirty-two vowels arranged in a clockwise circle. The sixth is the sixty-four consonants arranged in clockwise and counter-clockwise circles; all of these are of the nature of the channels. These should be understood as being purified in successive order as the non-arising of all phenomena, the four primordial wisdoms, the eight liberations, the sixteen emptinesses, the thirty-two major marks, and the eighty minor marks. "The number of petals is doubled" means that after the four are eight, and after the eight are sixteen, and so forth. "Know the number of Hayagrīva to be nine" means:

འདབ་མའི་གྲངས་ནི་དགུ་སྟེ་རྟའི་མགྲིན་པ་ལྟ་བུའོ། ། ཐིག་ལེ་སུམ་ཅུ་བདུན་གྱིས་བརྒྱན་པ་སྟེ་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནོ། ། གསང་བ་བདེ་སྐྱོད་རིམ་པ་གཉིས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཁོར་ལོ་ནང་དང་ཕྱི་གཉིས་ཏེ་ཕྱི་ནང་གི་རིམ་པ་ནི་དབང་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བརྒྱད་དང་ལྔ་བཅུའི་གྲངས་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྩའི་གྲངས་དང་ཐིག་ལེའི་གྲངས་སྟོན་པ་སྟེ། ཨ་ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་པ་ཡ་ཤ་བཤད་དང་། ཨ་ཨཱ་ཨི་ཨཱི་ཨུ་ཨཱུ་རྀ་རཱྀ་ལྀ་ལཱྀ་ཨེ་ཨཻ་ཨོ་ཨཽ་ཨཾ་ཨ། ། ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་། ཙ་ཚ་ཛ་ཛྙ་ཉ། ཊ་ཋ་ཌ་ཌྷ་ཎ། ཏ་ཐ་ད་དྷ་ན། པ་ཕ་བ་བྷ་མ། ཡ་ར་ལ་ཝ། ཤ་ཥ་ས་ཧ་ཀྵཿ། ལྔ་བཅུ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་མཉམ་པར་གནས་པ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། རིག་པའི་ཕོ་བྲང་འདབ་མ་ལྔ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྩའི་གྲངས་དང་ཐིག་ལེའི་གྲངས་ལྔ་སྟེ། ར་ལ་ཤ་ཥ་ས་ལྔ་ནི། ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་རིག་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པའོ། ། རིགས་ནི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུའོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེའི་ཕྱོགས་ནས་སྟོན་པ་སྟེ། སྤེན་པའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུའོ། ། ད་ནི་རྟེན་གྱི་བྱེ་བྲག་དང་། སྒྲ་ཇི་ བཞིན་མ་ཡིན་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བྷ་ག་རབ་འབྲིང་གསུམ་ཡིན་ཏེ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྷ་ག་ནི་འཇོམས་པའི་དོན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇོམས་པས་སོ། ། རབ་ནི་ཀུན་འདར་གྱི་རྩ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པའོ། ། འབྲིང་ནི་ཧེ་རུ་ཀ་མ་གཤེགས་ཤིང་རྡོ་རྗེ་མདའ་ཡིས་མ་ཕོག་པ་སྟེ། ཆ་ཕྲ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པའོ། ། ཐ་མ་ནི་སྐྱེ་ཤིང་དང་སྨན་དང་།

The number of petals is nine, like the throat of a horse. It is adorned with thirty-seven drops, which are the thirty-seven factors of enlightenment. Regarding the phrase "the two stages of the secret bliss-mover," there are the inner and outer wheels; the inner and outer stages should be understood as the distinctions of empowerment and wisdom. The phrase "the number is eight and fifty" indicates the number of channels and drops. These are the vowels and consonants: A, Ka, Ca, Ṭa, Ta, Pa, Ya, Śa; A, Ā, I, Ī, U, Ū, Ṛ, Ṝ, Ḷ, Ḹ, E, AI, O, AU, AṂ, AḤ; Ka, Kha, Ga, Gha, Ṅa; Ca, Cha, Ja, Jha, Ña; Ṭa, Ṭha, Ḍa, Ḍha, Ṇa; Ta, Tha, Da, Dha, Na; Pa, Pha, Ba, Bha, Ma; Ya, Ra, La, Va; Śa, Ṣa, Sa, Ha, KṢaḥ. These fifty should be known to abide in equilibrium as the nature of wisdom. Regarding the phrase "the palace of awareness has five petals," the number of channels and drops is five; the five—Ra, La, Śa, Ṣa, and Sa—are the five wisdoms, the five awarenesses, and so forth. The phrase "the family is like a flower" is taught from the perspective of an analogy, such as the flower of the spen pa plant. Now, in order to explain the distinctions of the support and the non-literal meaning: "the bhaga is of three types—superior, middling, and inferior." Regarding this, bhaga means "to destroy," as it destroys conceptual thought. The superior is the natural fullness of the kun 'dar channel. The middling is when Heruka has not departed and the vajra-arrow has not struck, being fully developed through subtle conditions. The inferior is the tree, the medicine, and...

སྔགས་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། ། གཞན་ཡང་བྷ་ག་ནི་གཉེན་པོ་སྟེ། ཐ་མས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་གནོན་ པ་དང་། འབྲིང་པོས་ཀྱང་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་མགོ་མནན་པའོ། ། རབ་ཀྱིས་ནི་མངོན་དུ་རྒྱུ་དང་བག་ལ་ཉལ་སྤོང་བར་བྱེད་པས་ན་བྷ་གའོ། ། རྣལ་འབྱོར་མཁས་པས་བཙལ་བར་བྱ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣལ་བ་ནི་རྩ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟེ་དེ་ལ་སེམས་འབྱོར་པས་རྣལ་འབྱོར་ཏོ། ། མཁས་ པས་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དང་། ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་དོན་མཐའ་དག་ཤེས་པའོ། ། བཙལ་བ་ནི་རྩ་དེའམ་དེའི་དོན་བཙལ་བར་བྱའོ། ། སྨན་དང་སྣུམ་གྱི་རི་ལུ་ཡིས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྨན་ནི་ལྕ་བ་དང་། ཉེའུ་ཤིང་དང་། ར་མཉེ་བ་དང་། བ་སྤྲུ་བ་དཀར་པོ་དང་། ། གཟེ་མ་ནི་རྩ་བ་ལྔའོ། ། གཞན་ཡང་ཡན་ལག་ གི་སྨན་ནི་དྲུག་ཅུ་རྩ་བདུན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པར་བཏག་གོ། ། སྣུམ་ནི་ཏིལ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་གཅིག་གོ། ། རི་ལུ་ནི་སྨན་སྣུམ་གྱི་རི་ལུ་བྱ་བ་སྟེ་བྱའི་སྒོ་ང་ཙམ་དང་། སྲན་མ་ཙམ་མོ། ། རྣལ་འབྱོར་སོར་མོ་ལ་བསྐུས་ལ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྩ་དེའི་དོན་ལ་ཤེས་པར་འབྱོར་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། སོར་མོ་ནི་དང་འོག་ གི་རྩེ་མོའོ། ། བསྐུས་པ་ནི་སོར་མོའི་རྩེ་མོར་རི་ལུ་ནན་ཏན་བྱའོ། ། གཞང་ཁ་ནས་ཀྱང་ཕྱེ་མས་བདུག། ཅེས་བྱ་བ་ནི། རླུང་གི་སྒོ་དེ་ཉིད་ནས་སྨན་དང་སྣུམ་གྱི་ཕྱེ་མ་དྲོད་དང་ལྡན་པས་བདུག་གོ། ། དེ་ཡང་ཚད་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཁ་དོག་དང་། དབྱིབས་དང་ངག་གི་བྱེ་བྲག་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །

It will be fully expanded through the applications that appear below, such as the mantras. Furthermore, bhaga is the antidote; it suppresses the afflictions (kleśa) motivated by desire, hatred, and delusion at the lowest level, and at the intermediate level, it suppresses those that are manifest. At the highest level, it abandons both the manifest and the latent tendencies (anuśaya); therefore, it is called bhaga. "The skilled yogi should seek it" means: "yoga" (rnal 'byor) is the mind being joined ('byor pa) to the unerring meaning that depends upon those channels (nāḍī). "Skilled" (mkhas pa) means knowing all the meanings, both literal and non-literal. "Should seek" means one should seek those channels or their meaning. "By means of medicinal and oily pills" means: the "medicines" are the five roots—chaba, nyeu shing, ra mnye ba, white ba spru ba, and gze ma. Furthermore, there are sixty-seven medicinal ingredients for the limbs, which should be ground very finely. The "oils" are the eleven, such as sesame and so forth. The "pill" (guḍikā) is a medicinal pill made of medicine and oil, the size of a bird's egg or a pea. "The yogi should smear it on the fingers" means: because one is joined to the knowledge of the meaning of those channels, it is "yoga." "Fingers" refers to the tips of the upper and lower [fingers]. "Smear" means one should diligently apply the pill to the tips of the fingers. "One should also fumigate the anus with the powder" means: one should fumigate that very gateway of the wind with the warm powder of the medicine and oil. Furthermore, one should know the proper measure, understanding it through the color, shape, and specific characteristics of the speech.

དེའི་ཚད་མ་ཤེས་ ན་ནད་གཞི་སྐྱེ་བ་དང་། གདོན་འཇུག་པ་དང་། ལུས་སྨད་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱོན་བཅུ་དྲུག་འབྱུང་ངོ་། ། ཚད་ཀྱང་དེ་ཉིད་གྲངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གསང་བ་ནས་ཀྱང་སྣུམ་གྱིས་བདུག། ཅེས་བྱ་བ་ནི། པདྨ་དེ་ཉིད་སྣུམ་གྱིས་དུགས་བྱ། དུགས་ཚད་དུ་ཕྱིན་ནས་རི་ལུའི་སྦྱོར་བ་བྱ་སྟེ། ཚན་བདུན་ ནོ། ། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་ཕོའམ་མོས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། དུགས་བྱས་པ་དེ་ནས་རྩའི་མན་ངག་ཤེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་ཕའམ་མ་ནི་སྐྱེ་གནས་གང་འབྲེལ་བའོ། ། རྩ་དེ་སོར་མོས་ལེགས་པར་བཙལ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྩ་ནི་ཀུན་འདར་མ་སྟེ་གསུམ་འདུས་པའི་མཚན་ཉིད་དེའོ། ། སོར་མོས་ནི་མི་བསྐྱོད་ པ་སྟེ། ཁྲོ་བོའི་མཛུབ་མོའི་རྩེ་མོ་ལ་རི་ལུས་ནན་ཏན་བྱས་ཏེ། ལེགས་པར་བཙལ་ཏེ་ཐབས་དང་ལྡན་པས་རྟེན་ལས་སོར་བཞི་དྲང་བའོ། ། རིང་ཐུང་ཚད་ནི་སོར་གཉིས་ནས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་རྣམ་པར་དག་པས་བརྒྱད་པ་ནི་སོར་གཉིས་ན་གནས་སོ། ། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་ གཉིས་རྣམ་པར་དག་པ་བཅུ་གཉིས་པ་ནི་སོར་བཞི་ན་གནས་སོ། ། སྟོང་པ་བཅུ་དྲུག་རྣམ་པར་དག་པའི་བཅུ་དྲུག་པ་ནི་སོར་དྲུག་ན་གནས་སོ། ། སོར་བརྒྱད་བར་དུ་བྷ་གར་གནས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་རྣམ་པར་དག་པའི་སོར་བརྒྱད་ན་གནས་སོ། ། འདམ་ཁ་མ་དང་། ཡ་ང་ བ་སྤོང་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་ལྔ་མ་ནི་ལྟེ་བ་དང་། སྙིང་ག་སྟེ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་ནི་དང་པོ་ཁོ་ན་ན་གནས་པ་སྟེ། ཆོས་ལང་ཚོའི་རིམ་པས་གནས་འཕོ་བའོ། ། གཞན་ཡང་སྨན་དང་སྣུམ་ནི་བརྟེན་པ་དང་། རྟེན་དེ་ལྷ་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་། རྩ་དང་དབུགས་དང་།

If its measure is not known, sixteen defects will arise, such as the birth of disease, the entry of graha spirits, and the destruction of the lower body. The measure should also be understood as that very number. Regarding the phrase "fumigate with oil from the secret place," one should apply a warm compress of oil to that very lotus. Once the compress has reached its proper measure, the preparation of the pill should be made; there are seven stages. Then, regarding the phrase "by a male or female yogi," the "yogi" is one who knows the pith instructions on the channels; "male or female" refers to whichever birth-place is connected. "Search well for that channel with the fingers" means the channel is the kun-dar-ma, characterized by the convergence of the three. "With the fingers" refers to Akṣobhya; having applied the pill diligently to the tip of the wrathful forefinger, one should search well and, possessing the skillful means, draw it four finger-widths from the support. Regarding the phrase "the measure of length is from two finger-widths," the eighth, which is the purity of the eight liberations, resides at two finger-widths. The twelfth, which is the purity of the twelve sense bases, resides at four finger-widths. The sixteenth, which is the purity of the sixteen emptinesses, resides at six finger-widths. "Residing in the bhaga up to eight finger-widths" means it resides at eight finger-widths, which is the purity of the eighteen elements. Regarding the abandonment of hesitation and trepidation, the twenty-fifth resides at the navel and the heart. Furthermore, the supported is the medicine and the oil, and the support is the deity and the celestial mansion, as well as the channels and the breath.

རྩ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། བདེ་བ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཤེས་རབ་བྷ་ག་ཆེ་ཆུང་དང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤེས་རབ་ནི་སྐྱེ་གནས་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་མའོ། ། བྷ་ག་ནི་པདྨ་སྟེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དུག་རྣམས་འཇོམས་པ་སྟེ། ཟུར་ གསུམ་ཨེ་ལྟ་བུས་སོ། ། ཆེ་བ་ནི་རྟེན་དེ་ཉིད་ཆེ་བ་སྟེ་ཁྱད་པར་གྱི་བདེ་བ་སྐྱེ་བར་མི་ནུས་པའོ། ། ཆུང་བ་ནི་རྟེན་དེ་ཉིད་ཧ་ཅང་ཡང་ཆུང་བས་བདེ་བ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བར་ནད་ཀྱི་ཟུག་རྔུ་བསྐྱེད་པའོ། ། གཞན་ཡང་ཤེས་རབ་ནི་བལྟ་བར་བྱ་བ་དང་། ལྟ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དང་། དེའི་ ཡུལ་ལོ། ། བྷ་ག་ནི་མཉེན་པའོ། ། ཆེ་བ་ནི་རྟག་པའི་མཐའོ། ། ཆུང་བ་ནི་ཆད་པའི་མཐའོ། ། དེ་བཞིན་བྷ་ག་གྲང་དྲོ་དང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་གྱི་སྒྲ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སྐྱོན་དེ་བཞིན་ནོ། ། བྷ་ག་ནི་འདུག་སྟངས་ཀྱིས་ཟུར་གསུམ་པ་དེ་ཉིད་དོ། ། གྲང་བ་ནི་ཆུ་རླུང་ཤས་ཆེ་བ་སྟེ། ཕ་ལས་ཐོབ་པ་ གསུམ་པོ་ནི་ཞེ་སྡང་ཆུའི་ཁམས་སོ། ། མ་ལས་ཐོབ་པ་གསུམ་ནི་འདོད་ཆགས་རླུང་གི་ཁམས་ཏེ། གཏི་མུག་ནི་གཉི་གའི་རྒྱུ་སྟེ་གྲང་བ་ནི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པའོ། ། དྲོ་བ་ཕ་ལས་ཐོབ་པ་གསུམ་དང་། མ་ལས་ཐོབ་པ་གསུམ་པོ་མེའི་ཁམས་ཤས་ཆེ་བ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་སྔ་ན་སྐྱོན་དང་ལྡན་ནོ། ། དེ་མ་ཡིན་ པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ནོ། ། གཞན་ཡང་བྷ་ག་ནི་བུམ་པའི་དབང་ལ་སོགས་པ་བཞིའོ། ། གྲང་བ་ནི་དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པའོ། །

The channels, bodhicitta, bliss, and emptiness should be applied as appropriate. Furthermore, the non-literal meaning should be understood from the mouth of the Guru. Regarding the phrase "insight, the large and small bhaga": insight is the yoginī who possesses the birth-place. The bhaga is the lotus; by relying upon it, the poisons are destroyed, by means of the triangular [space] like the letter E. "Large" refers to the support itself being too large, such that it is unable to produce the special bliss. "Small" refers to the support itself being too small, such that it does not produce bliss but instead generates the pain of illness. Furthermore, insight is that which is to be seen and that which sees—the discerning wisdom and its object. The bhaga is the supple [vagina]. "Large" is the extreme of permanence. "Small" is the extreme of nihilism. Likewise, regarding the phrase "the bhaga, cold and heat": the word "likewise" means that for those reasons, the faults are the same. The bhaga is that very same triangular [space] by way of the posture. "Cold" refers to a predominance of the water and wind elements; the three [channels] obtained from the father are the hatred-water element. The three obtained from the mother are the desire-wind element. Delusion is the cause of both, and thus cold is possessed of faults. "Heat" refers to the three obtained from the father and the three obtained from the mother, where the fire element predominates; if the result is produced prematurely, it is possessed of faults. Otherwise, it is possessed of qualities. Furthermore, the bhaga refers to the four empowerments, such as the vase empowerment. "Cold" refers to being devoid of the samaya.

དྲོ་བ་ནི་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྲེག་པའོ། ། དེ་ཡང་ལུང་གཞན་ལས་གསུངས་པ། འགྲོ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། མེ་ཡི་ བུད་ཤིང་ཡིན་པར་འདོད། ། ཅེས་གསུངས་སོ། ། དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་མཁས་པ་ཡིས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་ནི་གང་གི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་ལའོ། ། རྣལ་བ་ནི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། དོན་དེ་ལ་ཤེས་པ་འབྱོར་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། མཁས་པའི་སྒྲས་ནི་དོན་མ་འཁྲུལ་བ་མཐའ་དག་ ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། བྷ་ག་ཆེ་ན་བདེ་བ་ཆུང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྷ་ག་ནི་འཇོམས་པས་ན་བྷ་ག་སྟེ་ཐ་མལ་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། ། ཆེ་བ་ནི་ཐ་མལ་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཆེ་བའོ། ། བདེ་བ་ཆུང་བ་ནི་གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཤས་ཆུང་བ་སྟེ། གཞན་ཡང་ཆེ་བ་ནི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེ་བའོ། ། ཆུང་ངུ་བྱ་བ་ནི་བླ་མ་ལ་བརྟེན་པའི་གདམས་ངག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་སྤང་བར་བྱའོ། ། དཔེར་ན་ལན་ཚྭའི་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་སྐྱུ་རུ་ར་ཐིག་པ་གཅིག་བླུགས་པ་དང་འདྲ་བའོ། ། བྷ་ག་ཆེ་ན་ཆུང་ངུ་བྱ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྷ་ག་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ཆེ་ན་ཆུང་ ངུ་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་། སྔགས་དང་སྨན་དང་རིན་པོ་ཆེའི་སྦྱོར་བས་ཆེ་བ་སེལ་བར་བྱའོ། ། ཆུང་ན་དེ་བཞིན་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ནི། ཆུང་བ་ནི་པདྨ་དེ་རྡོ་རྗེའི་མདས་བསྣུན་དུ་མི་རུང་བའོ། །

Heat is the possession of the samaya and the burning away of conceptual constructions by the fire of wisdom. Regarding this, it is said in another scripture: "The phenomena of wandering beings are asserted to be the fuel for the fire of wisdom." In that context, "by the skilled yogi" means: "in that" refers to the very defects of that [state]. "Yoga" (rnal 'byor) is the characteristic of the unerring meaning. Because consciousness is joined (sbyor ba) to that meaning, it is "yoga." By the term "skilled," one should apply it to all unerring meanings. "Great bhaga, little bliss" means: "bhaga" is so called because it destroys; it is free from ordinary desire and the like. "Great" refers to ordinary desire and the like being extremely great. "Little bliss" means the power of the antidote is weak. Furthermore, "great" refers to great conceptual construction. "Make it small" means that by the power of the instructions relying upon the guru, those very conceptual constructions should be abandoned. It is, for example, like dropping a single myrobalan fruit into the salt ocean. "Great bhaga, make it small" means: "bhaga" has already been explained above. "Make it small" when it is great means that one should eliminate the greatness through specific methods of union, and through the application of mantras, medicines, and precious gems. "When small, likewise generate it" means: "small" refers to the lotus being unfit to be struck by the vajra-arrow.

བསྐྱེད་པ་ནི་རིགས་དང་མཐུན་པའི་ཤིང་བུ་ལ་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུད་མས་བསྲུང་བ་བྱ་སྟེ་སྨན་དང་སྣུམ་ གྱིས་ནད་ཀྱི་ཟུག་རྔུ་སེལ་བར་བྱས་ལ་དེས་བསྣུན་པས་ཚད་དང་ལྡན་པས་ཆེ་བར་འགྱུར་རོ། ། གཞན་ཡང་ཆུང་བ་ནི་གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཆུང་བ་སྟེ་ཐ་མལ་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། བསྐྱེད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ཆགས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའོ། ། གྲང་ན་དེ་བཞིན་བསྲོ་བར་བྱ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། གྲང་བ་ནི་པདྨ་དེ་མེའི་ཤས་ཆུང་བ་སྟེ་ཧཾ་འཛག་པའི་ཡོན་ཏན་དང་མི་ལྡན་པའོ། ། གོང་གི་སྐྱོན་བསལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བསྲོ་བར་བྱ་སྟེ། བཅུད་དང་ལྡན་པའི་ཤ་དང་། བསྐ་བའི་ཆང་དང་། འབྲས་བུའི་སྨན་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དང་། ཚ་བ་ལྔས་ ལུས་ལ་དྲོད་བསྐྱེད་དོ། ། གཞན་ཡང་གྲང་བ་ནི་མཐའ་དང་མ་བྲལ་བའོ། ། དྲོ་བ་ནི་མཐའ་དང་བྲལ་བས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། ། ཆུ་རྣམས་ཆེ་ན་ཆུང་ངུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆུ་ཆེ་བ་ནི་སྐྱོན་མདའ་ལྟར་གྲང་བ་སྟེ། དེ་བསལ་བའི་ཐབས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་བརྩོན་ཆ་དགུའམ། བཅུ་གཅིག་གམ། བཅོ་ལྔའམ། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གམ། སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་གྱིས་ཆུ་དེ་སེལ་བར་བྱའོ། ། འདི་འདྲའི་བྷ་ག་གང་ལ་ཡོད། ། ཅེས་བྱ་བ་ནི། འདི་འདྲའི་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། ། བྷ་ག་ནི་ཐབས་དེས་འཇོམས་པའོ། ། གང་ལ་ཡོད་པ་ནི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའོ། ། བུད་མེད་འདི་ལ་བྷ་ག་མང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། བུད་མེད་ ནི་ངོ་ཚ་དང་བྲལ་ཞིང་ཁྲེལ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ངོ་ཚ་མེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ངོ་ཚ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་གཞན་དུ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །

Regarding "generation," one should protect a piece of wood of a compatible species with a cord made of animal sinew, and having cleared away the pain of the disease with medicine and oil, by striking it with that [wood] in the proper measure, it will become large. Furthermore, "small" refers to the weakness of the remedial power, such as the conduct of ordinary desire and so forth. "Generation" is the generation of the conduct of non-attachment and so forth through the power of meditative absorption (samādhi). "As for cold, it should be warmed in that way" means: "cold" refers to the lotus having a small portion of fire, lacking the quality of the dripping of haṃ. Just as the aforementioned defects are cleared away, it should be warmed; one generates heat in the body with nutritious meat, astringent wine, the twenty-seven medicinal fruits, and the five hot spices. Furthermore, "cold" is not being free from extremes. "Warm" is like space because it is free from extremes. "If the waters are great, [they are] called small" means: "great waters" are as cold as an arrow of defects; the method to clear them is to dispel those waters by means of nine, eleven, fifteen, twenty-one, or thirty-seven "desire-strands" (kāma-śakti). "In whom is there such a bhaga?" means: "such" refers to the distinction. "Bhaga" is the overcoming by that method. "In whom" means in the continuum (saṃtāna) of the individual. "This woman has many bhagas" means: "woman" is one who is free from shame and free from modesty. Being without worldly shame means possessing supramundane shame; this should be applied elsewhere as well.

འདི་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ངོ་ཚ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་འདི་ལའོ། ། བྷ་ག་ནི་བདུད་བཞི་ལ་སོགས་པ་འཇོམས་པའོ། ། མང་བ་ ནི་དེ་དང་ལྡན་པའོ། ། དེ་ཕྱིར་བུད་མེད་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་ཕྱིར་ནི་གོང་གི་ཡོན་ཏན་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བུད་མེད་ནི་ངོ་ཚ་མེད་ཅིང་ཁྲེལ་མེད་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་དགོན་པའམ། དུར་ཁྲོད་དག་ཏུ་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་། ཤ་ལྔ་དང་། རུས་པའི་རྒྱན་ ལ་སོགས་པ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ལ་རོལ་བར་བྱེད་ན་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་ངོ་ཚ་མེད་པའོ། ། ཁྲེལ་མེད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་དུས་སུ་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་དབུས་སུ་སོང་སྟེ་བདུད་རྩི་ལ་སོགས་པས་སྤྲུལ་པ་སྟོན་པའོ། ། དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་བདག་གི་དོན་དེ་རིགས་སུ་འཛིན་པ་དང་། གཙང་བ་ རླུང་འཛིན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་པ་ཀུན་སྤངས་ཏེ་མཁའ་འགྲོ་མའི་སྤྱོད་པས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པས་སོ། ། འོག་མ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཟས་དང་། ལྡན་པ་ནི་ཁམ་གྱི་ཟས་དང་བྲལ་བ་སྟེ་མ་འོངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྤྲུལ་པ་དང་། བསྒྱུར་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ཟབ་མོའི་སྤྱོད་པ་དང་། ལྟ་བ་བྱེད་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། སྐུར་པ་འདེབས་པ་དེ་བསལ་བས་ནའོ། ། བཅོམ་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་དག་པར་རྟོག་པ་བཅོམ་པའོ། ། ལྡན་པ་ནི་ལྷའི་སྐུ་མདོག་དང་ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པ་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་དང་ལྡན་པའོ། ། འདས་ པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་པ་ལས་འདས་པའོ། ། གཞན་ཡང་བཅོམ་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཉིད་དོ། ། ལྡན་པ་ནི་རྩ་དང་འཁོར་ལོ་ཡིན་ཏེ།

In this context, "this" refers to one who possesses worldly shamelessness and so forth. Bhaga means the destruction of the four māras and so on. "Abounding" means being endowed with that. Therefore, "the woman is the Blessed One" (bhagavatī) means that she possesses the aforementioned qualities. "Woman" refers to one who is shameless and without modesty; even when she enjoys the five amṛtas, the five meats, bone ornaments, and so forth, or sports with a mudrā in a hermitage or a charnel ground without regard for worldly censure, she is "shameless." "Without modesty" means that, possessing the power of yoga, she goes into the center of a great city at the proper time and displays emanations of amṛta and so forth. Furthermore, the former [aspect] is for one's own benefit: by grasping that [nature] as the family, holding the pure wind, and abandoning all worldly conduct, one attains accomplishment through the conduct of a ḍākinī. The latter is for the benefit of others: it is the food of samādhi, being free from solid food, and it is for future yogis. It is so called because it eliminates the superimposition and deprecation regarding the profound conduct and the practice of the view. "Blessed" (bhagavat) means that through the generation stage, the conceptualizations of worldly purity are destroyed. "Endowed" means possessing the colors and hand-symbols of the deity's body, as well as the celestial mansion. "Transcended" means having transcended worldly conduct. Furthermore, "blessed" refers to the generation stage itself. "Endowed" refers to the channels and cakras.

འདས་པ་ནི་བསྐྱེད་པ་དེ་ཉིད་ལ་མི་གནས་པས་སོ། ། གཞན་ཡང་གོང་མ་གོང་མས་འོག་མ་བཅོམ་པ་དང་། འོག་མ་འོག་མ་ལ་མི་གནས་པ་ དང་། གོང་མ་གོང་མ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། ། ཐབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་སྦོམ་དང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐབས་ནི་ཡེ་ཤེས་བཞི་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་ཧེ་རུ་ཀའོ། ། རྡོ་རྗེ་ནི་བཞི་སྟེ། དོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་དང་རྫས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ལས་ཐ་དད་པ་སྟེ་གསང་བའི་རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་དོ། ། ཕྲ་ བ་ནི་མ་ཎའི་ཚད་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེའི་རྩེ་མོ་ཙམ་མོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱང་ཅི་རིགས་པར་བླ་མའི་ཞལ་ནས་པྲ་མ་ཎ་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། ། སྦོམ་པ་ནི་སྟོབས་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་དབྱེ་བ་ལྔ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་ཐབས་ནི་གང་ཟག་ གི་རྒྱུད་དོ། ། རྡོ་རྗེ་ནི་དེའི་སེམས་སོ། ། ཕྲ་བ་ནི་རྟོག་པ་ཕྲ་བའོ། ། སྦོམ་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་ཆེ་བ་སྟེ་དེ་ཉིད་སྤང་ཞིང་མི་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། རིང་བ་དང་ནི་ཐུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རིང་བ་ནི་ཚད་ལས་ཐ་དད་པ་སྟེ། བདེ་བ་མི་སྐྱེད་པར་ནད་ཀྱི་ཟུག་རྔུ་བསྐྱེད་པའོ། ། ཐུང་བ་ནི་ཚད་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ། བདེ་བ་ཡང་མི་སྐྱེད་ནད་གཞི་ཡང་མི་སྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་གཉི་གའི་སྐྱོན་བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་རིང་བ་དང་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས་ཐར་པར་བྱའོ། ། ཐུང་བ་ནི་བདག་གི་དོན་འབའ་ཞིག་དང་། ཚེ་འདིའི་གྲགས་པའི་ དབང་དུ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་བསལ་བ་འཕེན་པ་རིང་བར་བྱའོ། ། ཤེས་རབ་ཇི་བཞིན་ཐབས་ལའོ། །

The past does not abide in that very generation. Furthermore, the higher [stages] overcome the lower, and the lower do not abide in the higher; the higher and higher are endowed with qualities, and these should be applied accordingly. Regarding the phrase "the subtle and thick vajra of method": method is the nature of the fourth wisdom, which is Heruka. The vajra is fourfold; distinct from the vajra of meaning and the three material vajras, it is the secret vajra itself. "Subtle" means not possessing the standard measurement, being only the size of an elephant's tip. That itself should be made to possess the pramāṇa (measurement) according to the oral instructions of the Guru. "Thick" refers to the five divisions such as not possessing strength, and that itself should be understood as possessing strength and so forth. Furthermore, method is the continuum of the individual; the vajra is their mind; "subtle" is subtle conceptualization; "thick" is great discursive thought, which should be abandoned and non-conceptuality should be generated. Regarding "long and short": "long" is a deviation from the measurement, which does not produce bliss but produces the pain of illness. "Short" is lacking the measurement, which produces neither bliss nor the basis of illness; the faults of both should be understood from the oral instructions of the Guru. Furthermore, "long" is the experience of suffering for countless eons, from which one must be liberated. "Short" is practicing yoga solely for one's own sake and under the influence of the fame of this life; to eliminate that, one should cast the impulse far away. "Insight is just as method is."

ཞེས་པ་ནི། གོང་དུ་གསུངས་པའི་རྩ་དྲངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཀུན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། ། གཞན་ཡང་ཤེས་རབ་ལ་གསང་ བའི་འཁོར་ལོ་བཞི་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཐབས་ལའང་ཡོད་པར་གསུངས་པའོ། ། དེ་ཡི་གནས་སུ་གཟུང་བར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི། དེའི་གནས་ནི་རྩའི་མདུད་པ་བཞི་པོ་དེའོ། ། གཟུང་བ་ནི་དབུགས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱང་སེམས་བདེ་བ་དང་བཅས་པ་རྩའི་མདུད་པ་དེར་གཟུང་བའོ། ། གཞན་ ཡང་གནས་ནི་ཆོས་འབྱུང་བའི་གནས་ཏེ། རང་རིག་པའོ། ། གཟུང་བ་ནི་རང་རིག་པ་དེ་ལ་སེམས་གཟུང་བ་སྟེ། དབང་པོའི་སྒོ་གཞན་དགག་པ་ནི་སེང་གེ་རྣམ་པར་རོལ་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། གསང་བའི་རྡོ་རྗེ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་འགྲེལ་པ་ཡང་དག་པའི་ལམ་སྟོན་པ་ལས། གསང་བ་རྟོག་ པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ། ། ། ། ལྷ་མོས་གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། ཞེས་པ་ནི། ལྷ་མོ་ནི་ཞུ་བ་པོའོ། ། གསོལ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དོན་འོག་ནས་ཞུ་བའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྟོན་པ་པོ་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་ཞུ་བའི་གནས་སོ། ། ཨེ་བཾ་ རྣམ་པའི་དབུས་གང་དུ། ། ཞེས་པ་ནི། ཨེ་ནི་ཡུམ་གྱི་པདྨའོ། ། བཾ་ནི་ཡབ་ཀྱི་རྡོ་རྗེའོ། ། རྣམ་པ་ནི་སྐྱེ་གནས་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྩའི་གྲངས་དང་། འཁོར་ལོའོ། ། དབུས་གང་དུ་ནི་དབུས་ཀྱི་རྩ་ཐིག་ལེ་བཞི་པ་རུའོ། ། བདེ་བའི་ཁྱད་པར་ཚོལ་བ་ལ། ། ཞེས་པ་ནི། བདེ་བ་དགའ་བ་ བཞི་པོའི་དོན་ཏེ་ཐིག་ལེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའོ། ། ཁྱད་པར་ནི་ཐ་མལ་པ་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བ་སྟེ། དགོངས་པ་དང་བཅས་པའོ། ། འདི་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དམ་ཅི། ། ཞེས་པ་ནི།

This means: because all sentient beings possess the tathāgatagarbha (the heart essence of the Tathāgatas), as well as the aforementioned channels and so forth. Furthermore, just as the wisdom (prajñā) has the four secret cakras, it is taught that the method (upāya) likewise possesses them. "One should hold them in their locations" means that their locations are the four channel knots. "Holding" means holding the breath and the bodhicitta of meditative absorption (samādhi), together with bliss, within those channel knots. Furthermore, the "location" is the source of phenomena (dharmodaya), which is self-awareness (svasaṃvedana). "Holding" means fixing the mind upon that self-awareness; closing the other doors of the sense faculties is the siṃhavijṛmbhita-mudrā (the lion’s sport mudrā). From the Commentary on the King of Secret Vajra Tantras: Showing the Authentic Path, this is the third chapter, the chapter on the Secret Realization. The goddess addressed the Blessed One: "The goddess" is the requester. "Addressed" means she requests the meaning that is far superior to that of worldly beings. "The Blessed One" is the teacher, the object to whom doubts are requested. "In the center of the form of E-Vaṃ": E is the lotus of the consort; Vaṃ is the vajra of the father. "Form" refers to the number of channels and the cakras based upon that birthplace. "In the center" refers to the fourth bindu (drop) in the central channel. "In the search for the distinction of bliss": this refers to the meaning of the four joys (ānanda), which arise based upon the bindu. "Distinction" means the differentiation from the ordinary, which is accompanied by the intended meaning (saṃdhyā). "Is there no distinction in this?" means:

འདི་ལས་ནི་གོང་དུ་གསུངས་པའི་ཐབས་འདི་ལས་སོ། ། ཁྱད་པར་ནི་གཉེན་པོའི་སྟོབས་སོ། ། མེད་དམ་ཅི་ནི་ཞུ་བའི་ ཚིག་གོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤིན་ཏུ་དབེན་པའི་གནས་བཙལ་ལ། ། ཞེས་པ་ནི། ཚིག་གོང་མའི་འོག་ཏུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་གནས་བཙལ་བར་བྱའོ། ། བཟའ་བ་བཅུད་ཅན་སྣ་ཚོགས་དང་། ། ཞེས་པ་ནི། རོལ་པའི་རྣལ་ འབྱོར་གྱི་རྐྱེན། ཁ་བའི་ཆང་དང་། བསྐ་བའི་སྨན་དང་། ཚོ་བའི་ཤ་དང་། མངར་བའི་བཏུང་བ་བརྒྱད་དང་། རོ་དྲུག་གོ། ། བཏུང་བ་དྲི་ཞིམ་མང་པོ་དང་། ། ཞེས་པ་ནི། བདུད་རྩི་ལྔ་རྒྱུན་དུ་བཏུང་བར་བྱའོ། ། གུར་གུམ་ལ་སོགས་དྲི་ཞིམ་དང་། ཞེས་པ་ནི། གུར་གུམ་དང་། ཙནྡན་དང་། ག་པུར་དང་། ཧུ་ལུ་ཀ་དང་། གི་ཝང་ཆ་མཉམ་པར་སྦྱར་ཏེ། ལུས་ཁྲུས་བྱས་ལ་དྲིས་བྱུག་གོ། ། གཞན་ཡང་དབུ་རྒྱན་དང་། སྟོད་གཡོགས་ལ་སོགས་པས་ལུས་བརྒྱན་པར་བྱའོ། ། དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་ཞག་ཏུ་དམ་ཚིག་བྱ་བར་གསུངས་སོ། ། ཤིན་ཏུ་འཇམ་པའི་སྟན་བཏིང་ལ། ། ཞེས་པ་ ནི། སྟན་ནི་ནང་ཚངས་ཅན་དང་། སྟན་ཆེན་པོ་དང་། སྟག་གི་སྟན་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བཏིང་སྟེ། གོང་དུ་གསུངས་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་དག་པ་དང་བཅས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་གནས་དགུ་རུ། ། དྲི་ཞིམ་ཐིག་ལེ་རེ་རེ་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི། ནུ་མ་དང་། ལག་རྩེ་དང་། མགྲིན་ པ་དང་། འགྲམ་པ་དང་། མིག་དང་། རྣ་བའི་རྩ་བ་དང་། སྤྱི་བོ་དང་། ལྟེ་བ་དང་། གསང་བའི་གནས་དང་དགུ་སྟེ། གོང་དུ་གསུངས་པའི་དྲི་ལྔ་པོ་དེས་ཐིག་ལེ་ཆ་མཉམ་པོ་དགུ་བྱའོ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་གནས་ལྔ་རུ། །

"From this" refers to the method explained above. "The distinction" refers to the power of the remedy. "Is it not?" is a question. The Blessed One replied: "Seek a place of extreme seclusion," which has already been explained in the preceding passage. One should seek a place free from worldly faults. "Various nutritious foods," refers to the conditions for the yoga of play: bitter beer, astringent medicine, savory meat, and the eight sweet drinks, which are the six tastes. "Many fragrant drinks," means one should constantly drink the five nectars. "Fragrant [substances] such as saffron," means one should prepare a mixture of equal parts saffron, sandalwood, camphor, huluka, and bezoar, bathe the body, and anoint it with the fragrance. Furthermore, one should adorn the body with a crown, upper garments, and so forth. It is taught that all of these should be maintained as the samaya for a period of days. "Having spread a very soft seat," refers to spreading a stuffed cushion, a large rug, and a tiger skin in that order; one should understand that these aforementioned items are also to be accompanied by purification. "In the nine places of the yoginī, apply a fragrant drop each," means the nine places: the breasts, the fingertips, the throat, the cheeks, the eyes, the base of the ears, the crown of the head, the navel, and the secret place. One should apply nine equal drops using the five fragrances mentioned above. "In the five places of the yogin,"...

དེ་བཞིན་ཐིག་ལེ་ལྔ་ཡང་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི། པདྨོ་འཛུམ་ པ་དང་། ཚིག་འཇམ་པ་དང་། ཞེན་པར་བལྟ་བ་དང་། སེན་མོ་གདབ་པ་དང་། བྱེད་པ་བསྡམ་པ་དང་། ལྔ་སྟེ་རང་བཞིན་གྱི་ཐིག་ལེ་ཆ་མཉམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཁའ་གསང་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། ཅེས་པ་ནི། མཁའ་ནི་པདྨ་སྟེ་དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། ། གསང་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ པར་བྱའོ། ། ཨེ་ལས་གྲུ་གསུམ་གཏིང་རིང་བསམ། ། ཞེས་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ཡི་ནང་དུ་པཾ་ལས་ནི། ། པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་དུ་བསམ། ། ཞེས་པ་ནི། པདྨ་དེའི་ནང་དུ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་དེ་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་ གོས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསམ་མོ། ། དེ་ཡི་དབུས་སུ་འཁོར་ལོ་བསམ། ། ཞེས་པ་ནི། པདྨ་ནས་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཏོར་གྱི་བར་དུ། རྩ་དང་འཁོར་ལོར་ཡིད་ལ་དྲན་པར་བྱའོ། ། འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་རེག་མི་བཟོད། ། ཅེས་པ་ནི། འཁོར་ལོ་དེ་རྣམས་ ཀྱི་དབུས་སུ་ཐིག་ལེ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་རེག་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཐབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་། ། ཧཱུྃ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔར་བསམ། ། ཞེས་པ་ནི། ཡུམ་གྱི་པདྨ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དེ་ནས་ཡབ་ཀྱི་གསང་བ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ནོ། ། ཨོཾ་ལས་རྡོ་རྗེའི་མགོ་བོར་ བསམ། ། ཞེས་པ་ནི། རྡོ་རྗེའི་རྭའི་བར་དུ་ཨཾ་གི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་སྟེ། ཡུམ་ལྔའི་རང་བཞིན་ནོ། ། དེ་ནས་དྲུག་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ། ཕཊ་ལས་རྡོ་རྗེ་བ་གམ་བསམ། །

"Likewise, one should also perform the five drops" means: the blooming lotus, gentle speech, gazing with longing, scratching with the fingernails, and binding the organs—these five are the natural drops that should be brought into equilibrium. Then, "bless the secret space" means: the space is the lotus, which is to be blessed; the secret is the vajra, which is to be blessed. "From E, visualize a deep triangle" means: visualize the nature of the dharmadhātu, the three kāyas, as being difficult to realize. "Within that, from PAṂ, visualize an eight-petaled lotus" means: within that lotus, visualize an eight-petaled lotus as being unstained by the defects of the afflictions and as the nature of the purity of the eight liberations. "In its center, visualize a wheel" means: from the lotus up to the uṣṇīṣa of the crown, one should bring to mind the channels and wheels. "In the center of the wheels, [it is] unbearable to touch" means: in the centers of those wheels, visualize the drops as being untouched by conceptual thought. Then, "the vajra of method, from HŪṂ, visualize a five-pronged vajra" means: after the consort’s lotus has been blessed, visualize the father’s secret organ as a five-pronged vajra; that is also the nature of the five wisdoms. "From OṂ, visualize the head of the vajra" means: from the prongs of the vajra, visualize the essence of the dharmakāya as OṂ, which is the nature of the five consorts. Then, to explain the sixth: "From PHAṬ, visualize the vajra-fence."

ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བ་གམ་དེ་ཉིད་རིགས་ཀྱི་དྲུག་པའམ། ཡེ་ཤེས་དྲུག་པའམ། དབུགས་ཀྱི་དྲུག་པའི་རང་ བཞིན་ནོ། ། དེ་ནས་བདེ་བའི་སྟན་ཐོག་ཏུ། ། ཞེས་པ་ནི། པདྨ་རྡོ་རྗེ་གཉིས་སྐྱེ་གནས་མི་དམིགས་པར་བྱས་པ་དེ་ནས། སྦྱོར་བའི་གནས་བསྟན་པ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་འཇམ་པའི་སྟན་དང་། ནང་ཚངས་ཅན་གྱི་སྟན་གྱི་སྟེང་དུ། སྟག་གམ་ཞིང་གི་སྟན་བཏིང་སྟེ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་ བྲལ་བའི་རྟགས་དང་། དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ནང་དུ་བསྡུས་པའི་རྟགས་སོ། ། སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་བྱ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་ལས་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སྦྱོར་བ་གསུམ་མོ། ། དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། ཡན་ ལག་ཐབས་དང་སྦྱོར་བ་དངོས། ། ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་ནི་གནས་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་ལ་སོགས་པར་འདོད་པའི་མཚོན་ཆ་འབེབས་པའོ། ། སྦྱོར་བའི་ཐབས་ནི་གན་རྐྱལ་དང་། ཁ་སྦུབ་དང་། ཙོག་པུ་དང་། འཕྲེད་དང་། ལངས་པ་ལྔ་སྟེ། རིགས་ལྔ་དང་ཡུམ་ལྔའི་ རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ལས་ཕྱེ་བས་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བ་དང་སྟོང་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། སྦྱོར་བ་དངོས་ནི་རྟགས་གསུམ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། འཁོར་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུའམ། ཆགས་པ་སྐྱེ་བའི་དྲི་ཡིས་བྱུག། ཅེས་པ་ནི། གནས་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུའམ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་གུར་གུམ་མམ། ག་པུར་ རམ་ཁྱད་པར་གྱི་དྲི་དྲུག་སྦྱར་བའི་ཐིག་ལེ་བྱས་ལ། དེ་ནས་ཁ་རུ་ཡང་ཏམ་པོ་ལ་དང་། གུར་གུམ་ལ་སོགས་པ་བཅུག་སྟེ། ཕར་བུད་པ་ནི་ཨོཾ་གྱི་ངོ་བོའི་དབུགས་སོ། །

Thus it is said: that very vagam is the nature of the sixth family, the sixth wisdom, or the sixth breath. Then, regarding the phrase "upon a seat of bliss": after the lotus and vajra have been rendered non-referential in their place of origin, the site of union is shown. Upon a very soft seat or a stuffed cushion, one spreads a tiger skin or a śmaśāna (charnel ground) mat. This is the sign of being free from all conceptualization and the sign of withdrawing all the sense faculties within. Regarding the phrase "one should perform the three types of union": this is to show the distinction from worldly [practices]. There are three: the union on the stage of engagement through aspiration, and the two unions on the stage of a Buddha. To clarify that very point, it is said: "The branches of union, the methods, and the actual [union]." The branches of union are asserted to be the striking of the weapons of desire at the twenty-nine locations and so forth. The methods of union are the five: supine, prone, squatting, sideways, and standing; these are the nature of the five families and five consorts. By further dividing these, they become the distinctions of the hundred families, the thousand, and so on. The actual union consists of the emergence of the three signs and so forth. Regarding the phrase "anoint with the scent that generates passion at the twenty-nine or [sixteen] cakras": at the twenty-nine or sixteen locations, one applies drops of saffron, camphor, or a blend of the six special scents. Then, having placed tāmbūla and saffron and so forth in the mouth, the exhalation is the breath of the essence of Oṃ.

ཚུར་རྔུབ་པ་ནི་ཧཱུྃ་གི་ངོ་བོའི་དབུགས་ཏེ། ཐུན་མོང་གི་མཚོན་ཆ་བསྟན་པའོ། ། བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་ཟས་ཟོས་ནས། ། ཞེས་པ་ནི། འབྲས་བུ་ནི་བདེ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུ་ནི་ཁ་བའི་ཆང་དང་། ཚོ་བའི་ཤ་དང་། བཅུད་དང་ལྡན་པའི་ཁ་ཟས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཁམས་ཀྱི་ཚོད་དང་སྦྱར་ཏེ། ཆུ་ཚོད་དང་ཐུན་ཚོད་ཀྱིས་བཏང་ངོ་། ། དེའི་དུས་སུ་ཡང་ཆུ་རླུང་བསྲུང་བ་དང་། སྤྱོད་ལམ་ཀུན་དུ་གཟབས་ན་བདེ་བ་སྐྱེད་དོ། ། བདེ་བའི་སྟན་ལ་འདུག་ ནས་ནི། ། ཞེས་པ་ནི། གོང་དུ་གསུངས་པའི་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་བག་དང་བཅས་པར་འདུག་པར་བྱའོ། ། ཐབས་ཀྱི་གནས་དགུར་འོ་ཡང་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི། ཤེས་རབ་མའི་གནས་གོང་དུ་གསུངས་པར་མཚོན་ཆ་དགུར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་གནས་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། ། ཐབས་ ཀྱི་ཤེས་རབ་པདྨ་ལ། ། འོ་བྱ་པདྨ་རྒྱས་སུ་གཞུག། ཅེས་པ་ནི། ཐབས་ཀྱི་ལྕེའི་རྩེ་མོ་ལ་རྩ་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་སྨན་གྱི་ནན་ཏན་བྱས་ལ། པདྨའི་སྐྱོན་དག་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་བརྩལ་ཏེ། ལྕེའི་རྩེ་མོས་ལེགས་པར་གཡོས་ན་ངེས་པར་རྒྱས་སོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཞེས་པ་ནི། ཤེས་རབ་མའི་ལག་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཟབ་པའི་སྨན་དང་། རྩ་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་སྨན་ནན་ཏན་བྱས་ཏེ། ལག་པས་རྡོ་རྗེ་སྐྱོན་དང་བྲལ་བར་བྱས་ལ། ལེགས་པར་བསྐྱོད་ན་དུས་གསུམ་དུ་ཟབ་པར་ངེས་སོ། ། ཆགས་པ་སྐྱེ་བའི་རྟགས་འབྱུང་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི། གོང་གི་སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་གི་ནུས་ པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ། ཆགས་པའི་ཟིལ་དང་ལྡན་པ། ཁ་དོག་དམར་བ། ཁ་སྐོམ་པ་དང་། མིག་གི་རྫི་མ་ལ་སོགས་པ་རྟགས་བཅུ་གསུམ་འབྱུང་ངོ་། །

Inhaling is the breath in the essence of HŪṂ; this indicates the common weapon. Regarding the line, "Having eaten the food that generates bliss," the result is bliss, and its causes are bitter beer, pungent meat, and various nutritious foods. These should be administered in accordance with the measure of the elements, according to the chū-tshod and thun-tshod [time-measures]. At that time, if one guards against the water-wind and is careful in all conduct, bliss will be generated. Regarding the line, "Sitting upon a seat of bliss," one should sit with heedfulness upon the very seat described above. Regarding the line, "One should also kiss the nine places of method," one should understand the nine weapons at the places of the wisdom consort as described above. Regarding the line, "The wisdom [consort] should also remain [there]," this is easy to understand. Regarding the line, "One should kiss the lotus of the method's wisdom and cause the lotus to open," one should apply medicinal substances that expand the channels to the tip of the method's tongue and seek the power to purify the defects of the lotus. If the tip of the tongue stirs it well, it will certainly open. The same applies to the wisdom [consort]. Regarding the line, "The wisdom [consort] should also do likewise," one should apply medicinal substances of the profound vajra and substances that expand the channels to the hand. Having cleared the defects of the vajra with the hand, if it is moved well, it is certain to be profound during the three times. Regarding the line, "The signs of the arising of passion appear," these arise from the power of the aforementioned branches of application: the splendor of passion, a red complexion, thirst, and the thirteen signs such as the blinking of the eyes.

དེ་ནས་སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་ཐབས་བརྩམ་པའི་ཕྱིར། གཅིག་གིས་གཅིག་འཁྱུད་དེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཅིག་གོང་མའི་སྒྲས་ནི་ཡབ་ ཀྱི་ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཡུམ་ལ་འཁྱུད་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་བཞིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའོ། ། འོག་མའི་སྒྲས་ནི་ཡུམ་གྱི་ཞབས་གཉིས་ཀྱིས་ཡབ་ལ་འཁྱུད་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་རང་རིག་པའི་ངོ་བོར་གསལ་བར་གྱུར་པའོ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དང་ ཕག་མོར་བསམ། ། ཞེས་པ་ནི། དེ་གཉིས་ནི་རྟེན་མི་དམིགས་པར་སྟོན་པ་སྟེ། ཧེ་ནི་རིགས་དང་བྲལ་བར་སྟོན་ཏོ། ། རུ་ནི་གཟུགས་ལས་འདས་པར་སྟོན་ཏོ། ། ཀ་ཡིས་གང་ལ་མི་གནས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྣོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། ། དྲུག་ཞན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། ། མོ་ནི་ཞེན་ པ་མེད་པའི་སྲས་བསྐྱེད་པའོ། ། གཞན་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དེ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ས་དང་ལམ་དང་། དབང་བཞི་ལ་སོགས་པ་བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། སྦྱོར་ཐབས་དང་བསྐྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་རྐང་པ་གཉིས་བརྐྱང་ནས། ཐབས་ནི་ཐབས་ལྡན་གྱིས་ བསྐྱོད་པས། ། ཞེས་པ་ནི། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་འབྲེལ་བར། ། རྐང་པ་གཉིས་འཕྲེས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའོ། ། རླུང་བཅུ་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་བསྡུས་ཏེ། གཏུམ་མོའི་མེ་ཉེས་པ་མེད་པར་སྦར་བར་བྱ་བ་ནི། ཐབས་དང་ལྡན་ཞིང་བསྐྱོད་པའོ། ། ནང་རྟགས་ཕྱི་རུ་བསྟན་པའི་ ཕྱིར། ། ཤེས་རབ་མ་ལ་རྟགས་གསུམ་འབྱུང་། ། ཞེས་པ་ནི། རྒྱུད་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་སྟོན་པའོ། །

Then, in order to begin the application and the methods of application, it is said, "one embraces the other." By the word "one" (the upper), the first two hands of the Father embrace the Mother; this means that the four wisdoms take the wisdom of the dharmadhātu as their object. By the word "the other" (the lower), the two feet of the Mother embrace the Father; this means that the four wisdoms, in the essence of the wisdom of the dharmadhātu, become clearly manifest as the essence of self-awareness. "Visualize as Heruka and Vārāhī" indicates that these two are shown to be without a perceived support. He indicates being free from family (gotra). Ru indicates transcending form. Ka indicates not abiding in anything; this should be understood through the distinctions of the vessel. It is free from all six inferiorities. Mo indicates the generation of a son free from attachment. Furthermore, the distinctions of those two—method and wisdom—such as the stages, the paths, and the four empowerments, should be learned from the mouth of the Guru. To show the distinctions of the methods of application and generation, it says: "The Wisdom [consort] extends her two legs, and the Method [consort] moves with skillful means." This means that when method and wisdom are joined, the two legs are entwined in a manner free from faults. The ten winds are gathered into the essence of one, and the caṇḍālī fire is ignited without defect; this is "moving with skillful means." To show the inner signs externally, it says: "Three signs arise in the Wisdom [consort]." This indicates the three bodies (kāya) that arise as the fruit from that tantra.

དེ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལུས་འདར་འཕར་བ་སྐུ་ཡི་རྟགས། ། ཞེས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ཆེར་འདར་བ་དང་། འཕར་བ་འོང་སྟེ། ཁམས་ཀྱི་སྐྱོན་དང་། གདོན་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཀུན་བྲལ་ནས། འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་འབྱུང་ངོ་། ། གཞན་ཡང་འོག་མ་གཉིས་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེའི་ངོ་བོ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་ནི་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། ། ཞེས་བྱ་བར་གསུངས་སོ། ། དེ་ཉིད་ལས་ཐུན་མོང་གི་ ཡོན་ཏན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ཡིས་སྐྲ་དཀར་གཉེར་མ་སྤོང་། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། གསང་བའི་བཅུད་ལེན་གྱིས་ཕྱི་དང་ནང་གི་སྐྲ་དཀར་བ་དང་། གཉེར་མ་སྤོང་བར་བྱེད་པའོ། ། ནད་ཀྱི་ཟུག་རྔུ་ཐམས་ཅད་འཇོམས། ། ཞེས་པ་ནི། སྒྲ་ཇི་ བཞིན་པ་དང་། ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཏོ། ། འདི་ནི་ཞེས་པའི་ཚིག་གཅིག་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ཕྱིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་མིན། ། ཞེས་པ་ནི། གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ལ་སེམས་གནས་ན། གཡེང་བའི་རྒྱུ་རྡུལ་ཚོན་དང་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པའོ། ། དེའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་ པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་བྱ་བ་མིན། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱིའི་སྦྱིན་སྲེག་དང་། གཏོར་མ་དང་མཆོད་པ་ཀུན་སྤང་ཞེས་གསུངས་སོ། ། ད་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆེ་བ་དང་། གནས་དང་ཚད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གསང་བ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་འདི་ནི། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་འདི་ནི་ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་པའི་དོན་བསྟན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཀུན་གྱིས་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། རྟོགས་པར་དཀའ་བ་སྟེ།

In order to demonstrate the specific distinctions of that very [state], it is said: "The body trembling and vibrating is the sign of the Body." This means that the body of that very [state] will tremble greatly and vibrate; having become free from all defects of the elements, grahas, and desire, the result, the saṃbhogakāya, arises. Furthermore, the other two [aspects] below should be understood in the same way. In order to explain its essence, it is stated: "This is the secret maṇḍala." From that very [text], regarding the common and uncommon qualities: "By this, white hair and wrinkles are abandoned." This means that through the secret alchemy (rasāyana), external and internal white hair and wrinkles are eliminated. "All the pain of disease is destroyed" is to be understood both literally and non-literally. The single word "this" has already been explained above. "It is not the meditation on an external maṇḍala" means that if the mind abides in the secret maṇḍala itself, one abandons the causes of distraction, such as colored powders and drops (bindu). In order to demonstrate its specific distinctions, it is said: "Homa and so forth are not to be performed." This means that all external homa, offering cakes (bali), and offerings are to be abandoned. Now, in order to demonstrate the greatness, location, and measure of the tantra, it is said: "This secret Vajra Tantra," and so forth. This tantra teaches the uncommon meaning; it is not heard by everyone and is difficult to realize.

འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པའོ། ། གཞན་ཡང་གླེགས་བམ་གྱི་ཚད་ནི་སོར་བཅུ་གཉིས་ཏེ། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང་། འཁོར་ལོ་བཅུ་གཉིས་དང་། སྐུ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ རང་བཞིན་ནོ། ། གནས་ནི་གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་ཞིང་མི་རིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གསང་བའི་གནས་ཏེ། ལྟེ་བའམ། སྤྱི་བོར་ཐབས་མཁས་པས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་སྦ་བར་བྱའོ། ། ད་ནི་རྒྱུད་དེ་བཤད་པའི་གང་ཟག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ། ། འགའ་ཡིས་མཐོང་ན་ གཞན་ལ་སྦས། ། ཞེས་པ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་། བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་ལ་ཡ་ང་བ་མེད་པ་ནི། ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་སྟེ། འབྲས་བུ་སྨིན་པ་དང་འདྲའོ། ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྣོད་དང་ལྡན་པའོ། ། གཞན་གོང་དུ་གསུངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་མི་ལྡན་ཞིང་། ཉོན་མོངས་ པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཀུན་ལ་གསང་བ་དང་། སྦས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ལྟོ་འགྲངས་པ་ལ་ཁ་ཟས་ཀྱི་གཏམ་དང་འདྲའོ། ། དེ་ནས་བླ་མ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསང་བ་སྟོན་པའི་བླ་མ་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་པས་བཙུན་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་སྟེ། ཡ་ང་བ་དང་ཡ་ང་བའི་གཞི་ གཉིས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། ཡ་ང་བའི་གཞི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྟ་སྤྱོད་དོ། ། ཡ་ང་བ་ནི་གསང་བའི་དོན་འཁྲུལ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་ཐ་དད་ཅིང་མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་སྟོན་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་བླ་མ་སྟེ། འཚང་རྒྱ་བའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་པས་བཙུན་ཞེས་བྱ་བའོ། བླ་མ་ནི་ འོག་མ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། ། མ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྲས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །

It is that which purifies desire. Furthermore, the dimensions of the volume are twelve finger-widths, which is the nature of the twelve sense bases, the twelve cakras, and the twelve bodies. As for the location, in order that it be unseen and unknown by others, it is a secret place; it should be concealed by skillful means at the navel or the crown of the head without fault. Now, to show the individual to whom this tantra is to be explained: "If some fully mature yoginī sees it, she should hide it from others." This means that one who is free from extreme impurity and is undaunted in the practice of ascetic conduct is a "fully mature yoginī," just like fruit that has ripened. She is an extremely suitable vessel. It is to be hidden and concealed from all others who lack the aforementioned qualities and are under the power of the afflictions; it is like talking about food to one who is already full. Next, to show the uncommon guru: "The guru who reveals the secret is more venerable than the Buddha himself." Regarding this, there are two things: the basis of dread and the dread itself. What are they? The basis of dread is the worldly view and conduct. The dread is the confusion regarding the secret meaning. One who reveals the meaning of that very reality as it is, without confusion or differentiation, is the authentic guru. Because they bestow the fruit of buddhahood, they are called "more venerable than the Buddha himself." The guru is superior to the lower ones. "Mother" refers to one who gives birth to an uncommon son.

ད་ནི་སྦྱོར་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་འདོད་པའི་བསྟན་བཅོས་སུ། ། གསུངས་པའི་སྦྱོར་ཐབས་ཀུན་བྱས་ནས། ། ཞེས་པ་སྟེ། སྦྱོར་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཀུན་འདར་ གྱི་རྩ་ཁ་འབྱེད་པ་དང་། པདྨ་ཆེ་བའི་སྐྱོན་དང་། ཆུང་བའི་སྐྱོན་སྤང་པ་བསྟན་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་རིང་བ་དང་ཐུང་བ་དང་། ཕྲ་བ་དང་སྦོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་སྤང་བའི་ཕྱིར། དབུ་རྒྱན་དང་། སྙན་ཆ་དང་། དཔུང་རྒྱན་དང་། སེ་མོ་དོ་དང་། ཁྱོགས་དང་། བརླ་དང་། བུད་པ་དང་། རྐང་གཅིག་དང་། ཀུན་རྩ་འདྲེན་པ་དང་། ཁྱུང་ལྡིང་དང་། དུང་ལ་སོགས་པ་ཉིས་བརྒྱ་དང་། དྲུག་ཅུ་ཤེས་པར་བྱས་ན། ཁྱད་པར་གྱི་བདེ་བ་སྐྱེ་བའོ། ། བདེ་བ་དེ་གང་ལས་སྐྱེ་སྙམ་པ་ལ། ལྔ་བཅུ་ནས་གཟུང་སྟོང་གི་བར། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དྲུག་ཅུ་ལ་དྲོད་དང་འབྲལ་ཏེ་བདུན་ཅུ་ ན། བདེ་བ་དང་བྲལ་ལོ། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་ལྔ་ཚན་བཅུ་ན་དྲོད་དང་འབྲལ་ཏེ་ལྔ་ཚན་བཅུ་གཉིས་ན་བདེ་བ་དང་འབྲལ་ལོ། ། དེ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་ཐབས་དང་། ། སྨན་གྱི་སྦྱོར་ཐབས་མཁས་པས་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་རྩའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་བདུག་ པའི་སྦྱོར་ཐབས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པར་བྱས་ན་ཁྱད་པར་གྱི་བདེ་བའི་རྟེན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བཅུ་གཉིས་མ་སྟེ། བཅུ་གཉིས་མ་དང་བདེ་མཉམ་པས། ། སྔགས་སྐྱེས་མ་ལ་ལང་ཚོ་མེད། ། ཅེས་གསུངས་སོ། ། ད་ནི་སྦྱོར་བའི་སྐྱོན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྦྱོར་ཐབས་མི་ཤེས་སྦྱོར་བྱས་པ། ། རླུང་མཁྲིས་བད་ ཀན་ཀུན་ནས་སྐྱེ། །

Now, in order to explain in detail the specific methods of union, it is said: "Furthermore, having performed all the methods of union taught in the treatises on desire (kāmaśāstra)." This refers to the specific methods of union for opening the channel of the "all-trembling" (kun 'dar), and for teaching how to avoid the defects of a large or small lotus, as well as the defects of a vajra being too long or short, or too thin or thick. By understanding the two hundred and sixty methods—such as the crown ornament, earrings, armlets, necklaces, palanquins, the thighs, the "blowing," the "single leg," the "drawing of all channels," the "soaring garuḍa," the "conch," and so forth—extraordinary bliss will arise. If one wonders from what that bliss arises, it is said: "From fifty up to a thousand," and so forth. For a yogi, warmth is lost at sixty and bliss is lost at seventy. For a yoginī, warmth is lost at the tenth set of five and bliss is lost at the twelfth set of five. In order to possess that bliss, the wise should employ the methods of mantra and medicine to fully expand the form of the avadhūtī channel. If one then moves [the vital essence] by means of the method of incense free from defects, the support for extraordinary bliss is the twelve-year-old "innate" (sahaja) woman. As it is said: "Because of the equal bliss with the twelve-year-old, the mantra-born woman has no youth." Now, the defects of union will be explained: "If one performs union without knowing the methods of union, wind, bile, and phlegm will all arise."

ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་ཐབས་དང་། སྨན་གྱི་སྦྱོར་ཐབས་དང་། བདུག་པའི་སྦྱོར་ཐབས་མི་ཤེས་པས་བདེ་བ་མེད་པར། ནད་གཞིའི་གཞིར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་ཐབས་མི་ཤེས་པས། འོད་གསལ་ གྱི་འབྲས་བུ་མེད་པར། མནར་མེད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའོ། ། དེ་ནས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ཐུན་མོང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཐབས་ལ་སྟེ། ། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྦྱོར་ཐབས་བཞི་པོ་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་མས། ཐབས་ལ་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ སྦྱིན་པའོ། ། ད་ནི་དམ་ཚིག་བསྲུང་ཞིང་དུས་གསུམ་དུ་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྦྱོར་ཐབས་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་མ། ། ཐབས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། སྦྱོར་བའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཤེས་པས་སྦྱོར་བྱེད་དོ། ། ལམ་དེ་ཉིད་ཐབས་ཀྱང་ཡིན་ལ། ། དེ་ལ་མཁས་ པའི་ཤེས་རབ་མ་དྲུག་སྟེ། ལམ་གྱི་རིག་མ་དང་། རྒྱུན་གྱི་མ་དང་། གཉེན་པོ་མ་དང་། སྐབས་ཀྱི་མ་དང་། ཡེ་ཤེས་མ་དང་། ཤེས་རབ་མ་རྣམས་སོ། ། ལམ་ནི་དབང་བཞི་དོན་ཐ་དད་ཅིང་འབྲེལ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་དུས་གསུམ་དུ་ཡིད་ལ་དྲན་ཞིང་མ་བརྗོད་པའི་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པའི་ ཐབས་སུ་གསུངས་སོ། ། དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པའོ། ། དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྦྱོར་ཐབས་མཁས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་གསང་ལ་བརྟེན། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ནི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ལ་ཤེས་རབ་སྦྱོར་བ་དང་། ཐབས་ དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ལ།

Thus it is said: because one does not know the methods of mantra application, medicinal application, and incense application, there is no bliss, and it becomes the basis for illness. This is the literal meaning. As for the non-literal meaning: because one does not know the methods of meditative absorption (samādhi), the result of clear light (ābhāsvara) is absent, and the result of the Avīci hell is produced. Then, in order to show the mutual commonality of both method and insight (prajñā), it is said: "Insight also [relies] upon method." This means that a woman of insight who is skilled in the four methods of application always bestows bliss upon the method. Now, in order to maintain the samaya and to remain endowed with samaya throughout the three times, it is said: "The woman of insight skilled in the methods of application should always be relied upon by the method." One applies oneself through knowledge to the sublime path of application. That very path is also the method; the six women of insight skilled in it are: the consort of the path, the mother of the stream, the mother of the antidote, the mother of the occasion, the mother of wisdom (jñāna), and the woman of insight. The "path" is the knowledge that the four empowerments have distinct meanings yet are interconnected. These are taught as the method of being endowed with samaya, which is to remember them in the mind during the three times without forgetting. The opposite of that is to be without samaya. In order to show that very samaya in common, it is said: "The yogi skilled in the methods of application relies upon the secret of the yoginī." "Application" refers to the application of insight to a method devoid of insight, and the application of method to an insight devoid of method.

ཐབས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་མཁས་པ་སྟེ་ཐབས་སོ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱང་སྟེང་འོག་དང་། གཡས་གཡོན་དང་། ཁ་དོག་དང་། དབྱིབས་དང་། སྐྱེ་གནས་ལ་སོགས་པར་གསུངས་སོ། ། དེ་ནི་གསང་བ་ལ་ བརྟེན་པའི་ཐེ་ཚོམ་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་དང་། གསང་བའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གསང་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞེས་པ་དང་། དེའི་ལན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཞེས་གསུངས་ཏེ་གོ་སླའོ། ། ད་ནི་གསང་བ་བསྟེན་པའི་ཐབས་ སམ་ཚུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། མིང་སྲིང་ཚུལ་ལམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མིང་སྲིང་གི་ཚུལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་འབྱུང་བ་སྟེ། ངོ་ཚ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྗེ་འབངས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་དབང་གི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་སྟེ། གཞན་ ཡང་རྒན་གཞོན་དང་ངོ་ཚ་བཀུར་བའི་རིམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའོ། ། ད་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་དབེན་པའི་གནས་སུ་སྦྱོར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དབེན་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གནས་ཀྱང་ཡིན་ལ་དབེན་པ་ཡང་ཡིན་པས་དབེན་པའི་གནས་སོ། ། ཕྱག་ རྒྱ་དང་མི་ལྡན་ན་དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་བསྟན་དམ་ཚིག་ཉམས། ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་དམྱལ་བར་ལྟུང་། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། དབང་དང་ལྡན་ཞིང་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་མ་བསྟེན་ན། གསང་བའི་དམ་ཚིག་ཉམས་ཏེ་ཚེའི་དུས་བྱས་ཏེ། དམྱལ་བར་སྐྱེ་བའོ། ། གོང་དུ་ གསུངས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་ཡོངས་སུ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།

The application of means is "union"; knowing that very [union] to be non-dual is "skillful," which is the means. Means and insight are also described in terms of upper and lower, right and left, color, shape, the place of birth, and so forth. This is for the purpose of completely cutting through doubts regarding reliance on the secret and for teaching the secret means. Thus, the question "How is one to rely on the secret?" is asked, and the Blessed One’s response is stated: "The Blessed One said," which is easy to understand. Now, in order to teach the method or manner of relying on the secret, it is said: "In the manner of brother and sister," and so forth. The manner of brother and sister is such that worldly faults and the like do not arise, because there is no sense of shame [regarding such a relationship]. The manner of lord and subject is such that there is no fault regarding authority, as [the subject] is not another [in the sense of an equal]. Furthermore, in terms of the sequence of honoring the elderly and the sense of shame, there is no fault. Now, in order to teach the application in a secluded place where there is no fault, it is said: "Seclusion is the absence of fault; since that itself is both the place and the seclusion, it is a 'secluded place'." If one does not possess a mudrā, the samaya is impaired. Thus it is said: "If one does not rely [on a consort], the samaya is impaired; one will fall into hell in this very life." This means that if one who possesses empowerment and samaya does not rely on a mudrā, the secret samaya is impaired, and at the time of death, one will be reborn in hell. In order to completely pacify the doubts regarding what was stated above:

ལྷ་མོས་གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞུ་བའི་ཚིག་གསུམ་གསུངས་ཏེ། མན་ངག་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྤང་བ་དང་། བདེ་བ་ཁྱད་པར་མེད་པ་སྤང་བ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་མ་བསྟེན་ན་ཉེས་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེས་ཞུས་པའོ། ། དེའི་ལན་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། ལན་དེ་ཉིད་ཞུ་བ་པོ་ཉིད་ཀྱི་ངོར་མཛད་དེ་གསུངས་པའི་ཚིག་གསུང་བའོ། ། བདེ་བ་ལ་གནས་གསང་བའི་དོན། ། ཁྱོད་ཀྱི་ངོར་མཛད་ང་ཡིས་བཤད། ། ཅེས་གསུངས་ཏེ། ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པ་སྤངས་ཏེ། ལམ་ལ་ གནས་པ་བསྟན་པའོ། ། ད་ནི་དྲི་བའི་ཚིག་གི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པ་དེའི་ལན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གསུངས་པ། སྦྱོར་ཐབས་མི་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་དང་། སྟན་ཡང་གཅིག་ལ་མི་འདུག་སྟེ། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་མི་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། སྟན་དང་གནས་དང་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་ གནས་པར་མི་བྱའོ། ། དེ་དང་གཉིས་ཉོན་མོངས་པའི་བདེ་བ་མི་བཙལ་བའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་བསམ་པ་ཡང་མི་བཏང་། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། བསམ་པ་ཙམ་ཡང་མི་བྱའོ། ། ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སྦྱོར་བ་བྱེད་པའི་ཉེས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་འདྲ་བསྟེན་འགྱུར་ ན། ། འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་འདོད་ཆགས་ཏེ། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྦྱོར་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་འཁྲུལ་པའི་ལམ་སྤོང་བ་སྟེ། དེ་དང་མི་ལྡན་པའི་གྲོགས་བསྟེན་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། ། འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་ལས་འབྲས་བུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ སྐྱེ་བར་གསུངས། ཤི་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་ལྔ་གསུངས་ཏེ།

The passage beginning with "The goddess asked" and so forth sets forth three questions: the rejection of a yogi who lacks the pith instructions, the rejection of a bliss that lacks distinction, and the question of what faults arise if one does not rely upon a mudrā. In response to that, the Blessed One replied: "The meaning of the secret abiding in bliss, I shall explain for your sake." Thus he spoke, teaching the abiding on the path after having abandoned the faults of that very extraordinary path. Now, to specifically explain the answer to the distinctions of the questions asked, it is said: "A yogi who does not know the methods of union Should not even sit upon the same seat." Thus it is said: one should not dwell in the same seat, place, or location as a yogi who lacks the extraordinary methods. Furthermore, in order not to seek the bliss of the afflictions with that [partner], it is said: "Do not even entertain thoughts of desire." One should not even form the mere intention. To demonstrate the fault of engaging in union under the influence of the afflictions, it is said: "If one relies on such a [partner], It is the desire of ordinary worldly beings." Thus it is said: by abandoning the path of delusion through the specific methods of union, if one relies on a companion who lacks those [methods], it becomes nothing but worldly desire. It is taught that the result of worldly desire is birth in the hells: "After death, one is born in the hells," and so forth, with five lines of verse being spoken.

ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ལྟ་བས། དུས་མ་ཡིན་པའི་ནད་དང་རིམས་འབྱུང་སྟེ། ཚེའི་དུས་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་སྐྱེ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དཔག་ པ་ལས་འདས་པ་མྱོང་ངོ་། ། དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ལས་འབྱུང་བའོ། ། དེ་ནས་དམྱལ་བ་ངུ་འབོད་དུ་སྐྱེ་སྟེ། ལྕགས་ཀྱི་སོར་བཅུ་དྲུག་པའི་རི་ལ་འཛེག་པ་དང་། མར་འབབ་པ་ནི། དགའ་བ་བཅུ་བསྟེན་དང་པོ་མི་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་བའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཡར་འཛེག་པ་དང་། མར་འབབ་པ་ནི་ ཐབས་མེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན་པས། ཉོན་མོངས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་ལས་བྱུང་བའོ། ། བདེ་བའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ། དེ་ཕྱིར་སྦྱོར་ཐབས་མཁས་པ་བསྟེན། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དམན་པ་དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་དང་། སྦྱོར་ཐབས་ གང་ལ་ཡང་མགོ་མ་རྨོངས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་བསྟེན་ཏེ། དེ་ལས་བདེ་བ་ཁྱད་པར་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་བདེ་བའི་སྐྱོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདེ་བ་ཁྱད་མེད་ལུས་ཟུངས་ཉམས། ། རླུང་མཁྲིས་བད་ཀན་ཀུན་ནས་སྐྱེ། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐབས་ཁྱད་ པར་ཅན་དང་མི་ལྡན་ན། ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་བ་དང་། རླུང་དང་མཁྲིས་པ་ལ་སོགས་པ་ནད་གཞི་ཀུན་སྐྱེ་བ་དང་། ལུས་ཟུང་ཉམས་པའི་སྐྱོན་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་བར་ངེས་སོ། ། ཞུ་བའི་ཚིག་ཐ་མའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྟག་ཏུ་བསྟེན། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།

Through improper conduct and views, untimely illnesses and epidemics arise; having passed away, one is born in the great hells and experiences suffering beyond measure. This arises from great desire. Then, one is born in the Howling Hell, where climbing and descending a mountain of sixteen finger-widths of iron arises from not knowing the first of the ten joys. Likewise, climbing up and descending down arises from relying on a mudrā without skillful means; it arises from the miraculous power of the afflictions. To demonstrate the excellence of bliss, it is said: "Therefore, rely on one skilled in the methods of union," and so forth. Why is this? It is to refute those inferior causes and results, and to ensure that the yogi is not confused regarding any method of union; it is taught that from this, bliss endowed with five excellences arises. To demonstrate the faults of bliss lacking excellence, it is said: "Bliss without excellence causes the physical constituents to decline, and wind, bile, and phlegm arise from all sides." This means that if one lacks the special methods, the various afflictions such as desire will arise, all the underlying diseases such as wind and bile will arise, and the twelve faults of the physical constituents declining will certainly occur. To provide the answer to the final question, it is said: "Always rely on the action mudrā," and so forth.

གསང་བ་བླ་ན་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ཐུན་དྲུག་གམ་ཐུན་བརྒྱད་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་རུ་མཆོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྟག་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱ་བའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་མ་བསྟེན་དམ་ཚིག་ཉམས། ། ཞེས་པ་ནི། དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ རྒྱུན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གསང་བ་བླ་ན་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྱོད་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཐ་སྙད་གྱི་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན་པའི་དུས་སུ་ཡང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཛུབ་མོ་སྟོན་པ་ནི་འོངས་སམ་ཞེས་འདྲི་བའོ། ། སྲིན་ལག་སྟོན་པ་ནི་ ལེགས་པར་འོངས་སམ་ཞེས་དྲིས་པའོ། ། མཐེ་བོང་དྲང་པོར་སྟོན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཟབ་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་སྲིན་ལག་དྲང་པོར་སྟོན་པ་ནི་པདྨ་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པའོ། ། གཞན་ནི་གོ་སླ་བས་མ་བཤད་དོ། ། དེ་ནི་སེམས་གཟུང་བའི་གནས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུས་པ། ལྷ་མོས་གསོལ་བ་བཅོམ་ལྡན་ འདས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་གྱིས་ཞུས་ཏེ། དེའི་ལན་མདོར་བསྡུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གཟུང་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། རབ་ཀྱིས་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་རླུང་བཀག་ལ། ། ཏིང་ ངེ་འཛིན་དང་དབུགས་ཀྱིས་གཟུང་ངོ་། ། འབྲིང་དང་ཐ་མས་བཙན་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཅུས་གཟུང་སྟེ་འགྲོན་བུའི་སྦྱོར་བ་དང་། ཏང་ཀུ་ལའི་སྦྱོར་བ་དང་། ཀེར་ཀོའི་སྦྱོར་བ་དང་། ཀྲུ་སྣའི་སྦྱོར་བ་དང་། འཕྲེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་། ཨེ་རའི་སྦྱོར་བ་དང་། དུང་ལའི་སྦྱོར་བ་དང་།

In order to perform the unsurpassed secret yoga continuously in six or eight sessions, one should constantly rely upon the action mudrā (karmamudrā). Regarding the statement, "If one does not rely upon the mudrā, the samaya is impaired," this means that the samaya will be violated because the offerings and so forth will be interrupted. Based on the view of the unsurpassed secret, in order to engage in the path of conventional terminology during the time of daily activities, it is said, "At the time of relying upon the mudrā," and so forth. Pointing with the index finger is a way of asking, "Have you come?" Pointing with the ring finger is asking, "Have you come well?" Pointing straight with the thumb is the "profound vajra." Likewise, pointing straight with the ring finger is the "fully blossomed lotus." The rest is easy to understand and has not been explained. In order to show the place for holding the mind, the goddess asked, "Blessed One," and so forth, in three lines. The Blessed One’s brief reply was spoken as, "The Blessed One said," and so forth. One should hold the wheel of both the lotus and the vajra. Regarding that, there are two methods: the superior method is to arrest the winds of prāṇa and āyāma and hold them with meditative concentration and the breath. The middling and inferior methods are to hold them through the ten forceful applications: the application of the cowrie shell, the application of the tāṅkula, the application of the kerko, the application of the krusna, the application of the ’phres, the application of the era, the application of the duṅla, and so on.

སྦོམ་པོ་ཕྲ་མོའི་སྦྱོར་བ་དང་ བཅུ་སྟེ། བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཟུང་བའི་རྟེན་ནི། གསང་བའི་འཁོར་ལོ་བཞི་མན་ངག་གཉེན་པོའི་སྟོབས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་རུ་མ་ཟིན་ན། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དེ་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་ལ་པདྨར་འཕྲོས་པའི་དུས་ ན་གོང་བུར་གནས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོས་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་བསྡུ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བསྡུ་སྟེ་རང་རིག་པའི་འོད་གསལ་བར་བསྒོམ་མོ། ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་པདྨ་ ལས་ལྕེས་བླངས་ཏེ། རོ་མའི་འཁོར་ལོར་བསྟིམ་མོ། ། ལྕེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། རོ་མ་ཀུན་བྱིན་གྱིས་རློབ་བོ། ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་གསང་བའི་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པར་ངེས་སོ། ། ད་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་བསྐྱོད་པ་དང་། སྦྱོར་ཐབས་ཐུན་མོང་དུ་གཉི་གས་བྱ་བ་དང་། བདེ་བའི་ཁྱད་པར་ དང་ངོ་བོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལྷ་མོས་གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཞུས་པ་དང་། དེའི་ལན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་མས་ཀྱང་གཏུམ་མོའི་མེ་སྦར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པར་བྱའོ། ། རྣལ་འབྱོར་ པས་ཀྱང་རྩ་ཁ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་ཐབས་བྱ་བའོ། ། དེ་ལྟར་གཏུམ་མོའི་མེ་སྦར་བ་དང་། དབུས་ཀྱི་རྩ་ཁ་དབྱེ་བ་ལས་བདེ་བ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྐྱེ་བའོ། ། རྣལ་འབྱོར་མ་དང་།

The application of the coarse and the subtle consists of ten points, which should be understood from the oral instructions of the sublime guru. Regarding the support for retention: in order to express the power of the remedies through the pith instructions on the four secret cakras, it is said, "If it is not held there," and so forth. At the moment when the drop of bodhicitta radiates into the lotus in the preceding instant, its abiding as a mass should be visualized as the saṃbhogakāya. Then, its radiating into the ten directions should be visualized as the nirmāṇakāya. Then, the nirmāṇakāya is dissolved into the saṃbhogakāya, and that itself is dissolved into the dharmakāya; one should meditate on this as the luminosity of self-awareness. Then, taking the drop of bodhicitta from the lotus with the tongue, one dissolves it into the rasanā cakra. The tongue, the bodhicitta, and the rasanā are all blessed. By doing so, one is certain to possess the secret samaya. Now, in order to demonstrate the movement of both method and insight, the common methods of union to be performed by both, and the distinctions and essence of bliss, the goddess makes a request, and in response, the Blessed One says, and so forth. In order for the yoginī to ignite the fire of caṇḍālī, she should stir it with the winds. The yogi should also perform the methods of union in order to open the openings of the channels. Thus, from igniting the fire of caṇḍālī and opening the opening of the central channel, an especially exalted bliss arises. The yoginī and...

རྣལ་འབྱོར་པའི་བདེ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་དར་དང་དར་གྱི་སྣལ་མའི་དཔེས་སྟོན་ཏོ། ། རྣལ་འབྱོར་པས་བདེ་ བ་ཤས་ཆུང་བ་ལས་མེད་པར་དར་གྱི་སྣལ་མའི་དཔེས་སོ། ། ཛོ་གིས་ཆེར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། ཤེས་པ་བརྒྱལ་བ་དང་། སྐད་འདོན་པ་དང་། འདར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། དར་གྱི་ཤམ་བུ་ཙམ་གྱི་དཔེའོ། ། ཛོ་གི་ལ་སུ་ཁ་མ་ཧཱ་ར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཛོ་གི་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་ གསུངས་སོ། ། ད་ནི་ཞུ་བའི་ཚིག་ཐ་མ་བསྟན་ཏེ། སུ་ཁའི་ས་བོན་གསལ་བའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའི་ནང་ནས་འདི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་ཏེ། ཕྱིའི་རབ་གནས་སྦྱིན་སྲེག་དང་། དབང་བསྐུར་དང་མཆོད་པ་དང་། བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་གྱིས་ནི། གཡེང་བས་ན་དམན་པའོ། ། ཡེ་ཤེས་ ལྔ་ནི་འོད་གསལ་ཉིད་དོ། ། ད་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཡོངས་སུ་ཟད་ནས་ཚོགས་བསགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ལྷ་མོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་འཁྱུད་དེ། གསང་བའི་མཆོད་པས་མཆོད་ནས་རང་རང་གི་རྫུ་འཕྲུལ་ གྱིས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ། ད་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆེ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་གསང་བའི་ཡང་གསང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསང་བ་དང་པོ་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཧེ་བཛྲ་ལ་སོགས་པའོ། ། གསུམ་པ་ནི་ཙཀྲ་སམྦ་རའོ། ། བཞི་པ་ནི་འདི་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་མུན་པ་ལྟ་བུ་ལ། ། ཡང་དག་ལམ་སྟོན་མར་མེ་ལྟ་བུ་བརྩམས། ། མར་མེ་འདྲ་བ་བརྩམས་པའི་བདེ་འཐོབ་པས། ། ཚེ་འདི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་ཐོབ་ཤོག།

The specific bliss of the yogi is illustrated by the analogy of silk and silk threads. When the yogi experiences only a slight degree of bliss, it is like the analogy of a silk thread. When the yogi experiences it intensely, signs such as fainting, vocalization, and trembling also arise; this is the analogy of a silk fringe. Because the yogi gives rise to sukha-mahārasa (great bliss), it is taught that the yogi alone should accomplish it. Now, the final words of the request are shown: among the causes for producing the fruit that clarifies the seed of sukha, this is taught as supreme. External consecrations, homa offerings, empowerments, offerings, recitations, and so forth, are inferior because they involve distraction. The five wisdoms are the clear light itself. Now, in order to show the accumulation of merit once doubts are completely exhausted, it is said, "Then the goddesses," and so forth. Having purified desire, they embrace the nature of emptiness; having made secret offerings, they become invisible through their respective miraculous powers. Now, the greatness of the tantra will be expressed; it is said, "The secret of secrets," and so forth. The first secret is the Method Tantra. The second is Hevajra and so forth. The third is Cakrasaṃvara. The fourth is to be understood as this very [tantra]. For those in the darkness of extreme delusion, I have composed this as a lamp to show the authentic path. By attaining the bliss of composing this lamp-like work, may all sentient beings attain bliss in this life.

གསང་བ་རྡོ་རྗེ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་འགྲེལ་པ་ཡང་དག་པའི་ལམ་སྟོན་པ་ལས། ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ བཞི་པའོ། ། ། ། དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ལས། བླ་མ་ཌོམྦི་ཧེ་རུ་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་བརྟུལ་ཞུགས་བརྙེས་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། གུ་རུ་རཏྣ་བཛྲ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་བླ་མ་ཤཱཀྱ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ། ། ། །

From the Commentary on the King of Secret Vajra Tantras: Showing the Authentic Path, this is the fourth chapter, which teaches the suchness of cause and effect. This concludes the work composed by the glorious Cakrasaṃvara master, the guru known as Ḍombi Heruka, who attained the ascetic discipline. It was translated, edited, and finalized by the guru Ratnavajra and the translator Lama Śākya Yeshe.