Entering into the Kālacakra

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཀཱ་ལ་ཙཀྲ་ཨ་བ་ཏཱ་ར་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་ འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་གཉིས་མེད་བདེ་བ་མཐའ་མེད་པ། ། སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་འཛིན་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའི་གཟུགས། ། གཟུགས་མེད་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྐུ། ། རྒྱལ་བ་སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱི་ གཉུག་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ། ། གང་ཞིག་ནམ་མཁའི་དཔལ་རྣམས་མ་ལུས་སྟེར་བྱེད་ཅིང་། ། འབྱོར་པ་དང་ནི་རྒུད་པ་ཡང་ནི་སྟོན་མཛད་པ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ལྟར་གསལ་བྱེད་པའི། ། གཟའ་སྐར་དེ་དག་ཐོག་མར་མུན་ལས་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག། འདིར་གང་གི་ཕྱིར་སེར་སྣས་ ཉེ་བར་ཉམས་པའི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩིས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྦས་ཏེ་བྱེད་པ་ཉུང་ངུའི་སྤྲོས་པ་མང་པོ་བྱས་ཀྱང་མེ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ད་ནི་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོར་གསུམ་དང་དྲུག་ཅུས་ལྷག་པའི་བཞི་བརྒྱ་ཕྲི་བར་བྱའོ། ། དཀར་པོའི་ཚེས་གཅིག་ལ་སོགས་པའི་ནག་པའི་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པ་ལོར་ གང་གི་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་དེ་ལ་བསྲེ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་གཉིས་དང་བརྒྱད་ཅུ་དང་བརྒྱ་ཕྲི་པ་ནི་དག་པའི་ལོའི་བརྟན་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལ་ཉི་མས་བསྒྱུར་བས་ཟླ་བའི་ཚོགས་སོ། ། དཀར་པོའི་ཚེས་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ནས་གནམ་སྟོང་གི་མཐར་ཐུག་པ་ནག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཟླ་བར་གྱུར་པ་ དེ་ལ་བསྲེས་ཏེ། གནས་གཉིས་སུ་བཞག་ལ་འོག་ན་གནས་པ་བཞིས་བསྒྱུར་ནས་ནམ་མཁའ་མེ་དང་ཟླ་བས་བགོ་ཞིང་བགོས་པའི་ལྷག་མ་དབྱིའོ། །

In the language of India: Kālacakrāvatāra-nāma. In the language of Tibet: Dus kyi 'khor lo la 'jug pa zhes bya ba (The Introduction to the Kālacakra). Homage to the noble Mañjuśrī Kumārabhūta. Homage to the Victorious One, the innate nature of all beings, whose body possesses the nature of form and the formless, who is the form of non-conceptualization while grasping manifold aspects, and who is the infinite bliss of the non-duality of insight and compassion. May those planets and stars, which bestow the entirety of the splendors of space, which display both prosperity and decline, and which illuminate the inner state of the Tathāgatas, be victorious over darkness from the very beginning. Here, because the non-Buddhists, impaired by avarice, have concealed the established conclusions of their calculations and have engaged in much elaboration with little understanding, I shall now explain them. First, one should subtract three hundred and sixty from [the total]. To the year in which the month of Caitra and the first day of the waxing moon occur, those [corrections] should be added. Therein, subtracting two, eighty, and one hundred results in the stability of the pure year. Multiplying that by twelve yields the collection of months. Having added [the days] from the first of the waxing moon until the end of the new moon to the month of Caitra and so forth, one should place them in two positions. The lower position is multiplied by four and divided by thirty-seven; the remainder of the division is discarded.

ཐོབ་པ་རྣམས་སྟེང་དུ་བཅུག་པར་གྱུར་པས་སྟེང་མ་དག་པའི་ཟླ་བའི་ཕུང་པོར་འགྱུར་རོ། ། གང་གི་ཚེ་དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་གཉིས་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་ ཟླ་བ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་ལོར་བྱའོ། ། ཟླ་བ་གཉིས་པོ་གཅིག་ཏུ་བགྲང་ཞིང་ནག་པའི་ཟླ་བར་ཡང་གཞུག་པར་མི་བྱའོ། ། དེ་ནས་དག་པའི་ཟླ་བའི་ཕུང་པོ་དེ་གནས་གསུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དབུས་མའི་ཕུང་པོ་ལག་པ་དང་རྩེ་མོ་ཅན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་ལ་འོག་ན་གནས་པ་ལ་དྲུག་གིས་ཐོབ་པས་སྦྱང་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་བགོས་པའི་ལྷག་མ་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་དྲུག་གི་ཐོབ་པའི་ཆས་སྦྱང་བར་བྱའོ། ། འདིར་འོག་ན་གནས་པ་ལ་སུམ་ཅུས་བསྲེ་ཞིང་དྲུག་ཅུས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་སྟེང་མར་གཉིས་བསྲེས་པར་གཞུག་གོ། ། བགོས་པའི་ལྷག་མ་དབྱུ་གུའི་ཕུང་པོར་འགྱུར་རོ། ། སྟེང་མ་བདུན་གྱིས་བགོས་པའི་ ལྷག་མ་གཟའི་ཕུང་པོར་འགྱུར་རོ། ། ཐོབ་པ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། ། སླར་ཡང་ཟླ་བ་དག་པའི་ཕུང་པོར་གཉིས་དང་བཅུས་ལྷག་པའི་བརྒྱ་བསྲེས་ལ་གནས་གཉིས་སུ་བྱས་ཏེ། འོག་ན་གནས་པ་ལ་དུས་དང་། ཉི་མས་བགོས་པའི་ལྷག་མ་རིལ་པོའི་ཆ་ཤས་སུ་འགྱུར་རོ། ། བགོས་པས་ཐོབ་ པ་ལ་ལྔ་བསྲེས་ལ་སྟེང་མ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བར་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་སྟེང་མ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱིས་བགོས་ལ་བགོས་པའི་ལྷག་མ་རྐང་པའི་རིལ་བོར་འགྱུར་རོ། ། འདིར་གཟའི་ཕུང་པོ་དང་། དབྱུ་གུ་དང་། རྐང་པའི་རིལ་པོ་དང་། རིལ་པོའི་ཆ་ཤས་རྣམས་རིམ་པར་འོག་མ་འོག་མར་དབྲི་ བར་བྱའོ། །

By placing the obtained values above, the upper portion becomes the aggregate of pure months. When two intercalary months (the second month of summer) occur, the year should be calculated by thirteen months. The two months should be counted as one, and they must not be inserted into the Caitra month. Then, having divided that aggregate of pure months into three places, the middle aggregate is multiplied by the hands and the peaked [finger] (27); this is then subtracted by the quotient obtained from dividing the lower value by six. If there is a remainder from that division, it should also be subtracted by the portion obtained from dividing by six. Here, thirty is added to the lower value and divided by sixty; the quotient is added to the two in the upper place. The remainder from the division becomes the aggregate of danda (60-minute units). The remainder from dividing the upper value by seven becomes the aggregate of the planets (vāra). The quotient is nothing at all. Again, having added two and ten to the aggregate of pure months to make one hundred and twelve, and having divided it into two places, the remainder from dividing the lower value by time (6) and the sun (12) becomes the fractional part of the whole. To the quotient obtained from the division, five is added and given to the upper value multiplied by two. Then, the upper value is divided by twenty-eight; the remainder from the division becomes the whole number of pāda (quarter-steps). Here, the aggregates of the planets, danda, whole pāda, and fractional parts of the whole are to be subtracted sequentially from the lower to the lower.

ཡང་དག་པའི་ཟླ་བ་གནས་གསུམ་གྱི་དབུས་མར་གནས་པ་དབང་ཕྱུག་གིས་བསྒྱུར་ཞིང་འོག་མ་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུས་བགོས་པས་ཐོབ་པར་གཉིས་བསྲེས་པས་ཕྲི་བ་ལ། དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུས་བགོས་ཤིང་བགོས་པའི་ལྷག་མ་རྒྱུ་སྐར་གྱི་དབྱུ་གུར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཐོབ་པ་ནི་སྟེང་མ་ གཉིས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྟེང་མ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱིས་བགོས་པའི་ལྷག་མ་སྐར་མའི་ཕུང་པོར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འདིར་རྒྱུ་སྐར་གྱི་ཕུང་པོའི་འོག་ཏུ་རྒྱུ་སྐར་གྱི་དབྱུ་གུའི་ཕུང་པོ་དབྲི་བར་བྱའོ། ། གང་གི་ཚེ་ལོའི་ཕུང་པོར་ལོ་དང་། དག་པའི་ཟླ་བའི་ཕུང་པོར་ཡང་ཟླ་བ་མ་ བཅུག་ན། དེའི་ཚེ་ཟླ་བ་སོ་སོ་ལ་གཟའ་དང་། དབྱུ་གུ་དང་། རྐང་པའི་རིལ་པོ་དང་། རིལ་པོའི་ཆ་ཤས་རྣམས་སུ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་གཅིག་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་གཉིས་དང་གཅིག་རྣམས་སྦྱིན་ནོ། ། རྒྱུ་སྐར་དང་དེའི་དབྱུ་གུར་གཉིས་དང་དྲག་པོ་དག་སྦྱིན་ནོ། ། ལོ་ལ་ སོགས་པ་བཅུག་ན་ནི་གཟའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཁོ་ན་བྱའོ། ། ཉི་མ་སོ་སོའི་གཟའི་ཕྱིར་དང་། ཚེས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དོན་དུ་ད་ལྟར་བའི་ཟླ་བའི་དཀར་པོའི་ཚེས་གཅིག་ལ་སོགས་པ་འདས་པ་དང་། ད་ལྟར་བའི་ཚེས་རྣམས་གྲངས་ཇི་ལྟ་བར་བསྣན་པ་དང་དབྲི་བ་ དང་། སླར་ཡང་བསྣན་པ་ནི་གཟའ་དང་དབྱུ་གུ་དང་རྐང་པ་རྣམས་སུའོ། ། རིལ་པོ་ལ་བཅུ་བཞིས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་གཉིས་སམ་བཞི་འམ་མ་ཐོབ་ཀྱང་མཉམ་པའི་ཕུང་པོར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཅིག་གམ་གསུམ་ཐོབ་པ་ནི་མི་མཉམ་པའོ། ། འདི་ལས་ལྷག་པ་མི་ཐོབ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པས་ལྷག་པའི་རིལ་པོ་མི་འགྱུར་ཞིང་། །

Furthermore, the true moon, situated in the middle of the three places, is multiplied by Īśvara and divided by thirty-nine in the lower place; the quotient is added to two and then subtracted. This is divided by sixty, and the remainder should be understood as the danda (stick) of the lunar mansions (nakṣatra). The quotient is to be added to the upper place multiplied by two. Then, the remainder of the upper place divided by twenty-seven should be understood as the aggregate of the lunar mansions. Here, the aggregate of the danda of the lunar mansions is to be subtracted from below the aggregate of the lunar mansions. If the years are not added to the aggregate of years, and the months are not added to the aggregate of the pure months, then for each month, one, thirty-two, two, and one are added respectively to the planets, danda, whole pāda, and fractional parts of the pāda. To the lunar mansions and their danda, two and eleven are added. If the years and so forth are added, then only the other aggregates, such as the planets, are to be performed. For the sake of the planets of each day and for the purpose of the duration of the lunar dates, the past and present dates—starting from the first day of the bright fortnight of the current month—are added or subtracted according to their number, and then added again to the planets, danda, and pāda. When the whole number is divided by fourteen, the quotient of two, four, or even if none is obtained, should be understood as an even aggregate. If one or three are obtained, it is an odd aggregate. Nothing more than this is obtained, for when the twenty-seventh is reached, the whole number does not change.

དེ་ཡང་ཚེས་སུམ་ཅུ་དང་བཅས་ན་ལྔ་བཅུ་རྩ་བདུན་ལས་ལྷག་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། མཉམ་ན་ཟླ་བའི་རྐང་པ་རྣམས་སྦྱིན་པར་བྱ་ཞིང་མི་མཉམ་ན་དབྲི་བར་བྱའོ། ། བགོས་པའི་ལྷག་མ་ནི། སྟོང་པར་སྟོང་པ་རྣམ་དག་བཅུ་གསུམ་རི་ བོང་ཅན་ལ་རྐང་པ་ལྔ་(སྟ་,སྟེ་)མིག་དང་ཉི་མར་ཕྱོགས། ། བཅུ་གཅིག་མེ་ལ་ཚེས་ཞེས་བྱ་བ་བཅུ་དང་ཆུ་གཏེར་རྐང་པ་ཉི་ཤུར་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ། ལྔ་དང་བུ་གར་ཉི་ཤུ་གཉིས་ཏེ་དུས་དང་ནོར་ལ་རྒྱལ་བ་བདུན་པར་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའོ། ། དེར་ནི་ཉི་མའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཉིན་བྱེད་བསྣན་དང་འབྲི་བ་བྱས་ པས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་འགྱུར། རྣམ་དག་ཅེས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་སྦྱིན་པའམ་དབྲི་བ་མེད་པའོ། ། དེར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་དབྱུ་གུའི་ཕུང་པོར་རོ། ། ཉི་མའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ནི་ཉི་མའི་རྐང་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཏེ། ཉི་མའི་བུ་ལོན་ནི་དེའི་ཡང་བུ་ལོན་ནོ། ། ཉི་མའི་ནོར་ནི་དེའི་ཡང་ནོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཉི་མའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། ། འདི་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་བསྲེས་པའམ། དོར་བའི་ཉི་མ་རྒྱུ་བའི་རྐང་པ་རྣམས་བསྡམས་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དེ་སྙེད་ནི་ར་བི་ཀ་ཞེས་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་ཉི་མའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་ སྣོན་པ་ནི་དེའི་ཚེ་གཟའི་ཆུ་ཚོད་ལ་ཡང་བསྣན་ནོ། ། ཡང་ན་ཉི་མའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་འབྲིད་ན་ཡང་དབྲི་བར་བྱའོ། ། ཟླ་བའི་རྐང་པ་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་དང་འབྱུང་བ་མདའ་དང་རིག་བྱེད་མེ་ལག་རི་བོང་ཅན་རྣམས་མདུན་གྱི་ཆ་དང་རྒྱབ་ཏུ་ཡང་། ། མདུན་གྱི་ཆར་ནི་སྟེང་ནས་གོ་རིམ་གྱིས་ཏེ།

Furthermore, when combined with the thirty lunar days, they do not exceed fifty-seven. If the values are equal, the lunar paces (padas) are to be added; if they are unequal, they are to be subtracted. The remainder of the division is as follows: zero, zero, pure, thirteen, mountain, rabbit-bearer (one), five paces; for the eye and the sun, the directions; eleven, fire, and what is called the lunar day (tithi), ten, and the ocean—these are the paces, twenty minus one; five and the apertures, twenty-two; time and wealth, seven, and in the seventh, twenty-five. There, by the differentiation of the sun, the day-maker is added or subtracted, whereby it becomes clearly manifest. "Pure" means there is no slight addition or subtraction. "There" refers to the heap of danda (time-units). "By the differentiation of the sun" refers to those which have become the solar paces; the sun's debt is also its debt, and the sun's wealth is also its wealth—this is the differentiation of the sun. This is what is being said: the paces of the sun's movement, which are obtained by dividing according to the method to be explained through the elements and so forth, and then either mixed or discarded, however many there may be, are called the ravi-ka (sun-pace). If there is an addition to the solar usage, then at that time it is also added to the planetary ghati. Alternatively, if there is a subtraction from the solar usage, it should also be subtracted. The lunar paces are also: elements, elements, arrows, Vedas, fire, hands, and rabbit-bearers; these are in the front portion and also in the back. In the front portion, they are in order from the top.

དབུས་སུ་ཐད་ཀར་རེ་ཁཱ་གཞག་པའི་རྒྱབ་ཏུ་འོང་ནས་རི་བོང་ཅན་ལ་སོགས་པ་གོ་རིམ་བཟློག་ནས་བཅུ་བཞི་པོ་རྣམས་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་གཟའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྐང་པ་དགོད་པའོ། ། གཟའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྐང་པ་རྣམས་ནི་དབྱུ་གུའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནའོ། ། འདིར་བཅུ་བཞིས་བགོས་ པའི་ལྷག་མས་མཚོན་པ་ནི་རྒྱུ་བའི་རྐང་པའོ། ། དེའི་སྟེང་མར་རྒྱུ་ཞིང་ཡོད་པ་སྟེ་དེར་གཟའ་ཞུགས་པའོ། ། དེས་རིལ་པོའི་ཆ་ཤས་བསྒྱུར་ལ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་གིས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་དང་། ལྷག་མ་དྲུག་ཅུ་ལ་སོགས་པས་བསྒྱུར་ནས་བགོས་པས་ཐོབ་པའི་ཆུ་སྲང་ལ་སོགས་པ་བདུན་གྱི་ ཕྱེད་ལ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྐང་པ་དང་། རྒྱབ་མའི་ཕྱེད་དུ་དེ་དོར་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྐང་པ་ཉི་གཟའི་དབྱུ་གུའི་གནས་སུ་སྦྱིན་པའམ་དབྲི་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གཟའི་གནས་སུ་གཅིག་ལ་སོགས་པས་ཉི་མ་གཟའ་རྟོགས་པར་བྱའོ། ། ཚེས་སུ་ནི་དབྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཉི་མ་ཤར་བ་ ནས་བརྩམས་ནས། ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། ཉིན་ཞག་སོ་སོ་ལ་ཉི་མས་སྐར་མ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དོན་དུ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པར་སྨོས་པའི་ཚེས་གནས་གཉིས་སུ་བྱས་ཏེ། གཅིག་ལ་དབྱུ་གུ་བཞིས་བསྒྱུར་ཅིང་། གཞན་ལ་ཡང་བྱེད་པའི་རིམ་པས་ཉི་ཤུའམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ཆུ་སྲང་ གིས་སམ། གྲུབ་པའི་མཐའི་རིམ་པས་ནི་ཆུ་སྲང་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་གིས་བསྒྱུར་ལ། དྲུག་ཅུས་བགོས་ཏེ་ཐོབ་པ་ནི་སྟེང་དུ་གཞུག་གོ། ། སྟེང་གི་དབྱུ་གུ་ཡང་དྲུག་ཅུས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ནི་རྒྱུ་སྐར་དུ་དང་། བགོས་པའི་ལྷག་མ་སྐར་མའི་དབྱུ་གུར་གཞུག་པར་བྱའོ། །

Having come behind the vertical line placed in the center, one should write the fourteen [units] in reverse order, starting with the "hare-marked" (moon) and so forth; this is the placement of the feet (padas) for all the planets. The feet of all the planets consist solely of the danda (strokes). Here, the moving feet are indicated by the remainder after dividing by fourteen. The planet is situated in the one above that, where it is currently moving. One should multiply the whole number by that [remainder] and divide by 126; the quotient and the remainder, multiplied by sixty and so forth and divided, yield the minutes (vighatikas) and so on. For the first half of the seven [units], these are the feet of enjoyment (bhukti-pada), and for the latter half, having subtracted them, they are to be added to or subtracted from the sun's danda position as the feet of enjoyment. Then, by adding one and so forth to the planet's position, the sun and planets are to be determined. Regarding the lunar date (tithi), the dandas and so forth are to be enjoyed starting from sunrise. For the purpose of the sun's enjoyment of the constellations (nakshatras) on each solar day, the two date-positions mentioned as "white" and so forth are made: one is multiplied by four dandas, and the other is also multiplied by twenty or twenty-two vighatikas according to the sequence of the Karana, or by twenty-six vighatikas according to the Siddhanta sequence. Dividing by sixty, the quotient is to be inserted above. The dandas above are also divided by sixty; the quotient is the constellations, and the remainder of the division is to be inserted into the dandas of the constellations.

ཆུ་སྲང་ཡང་རྒྱུ་སྐར་གྱི་དབྱུ་ གུའི་འོག་ཏུ་དབྲི་བར་བྱའོ། ། རྒྱུ་སྐར་དང་དེའི་དབྱུ་གུའི་ཕུང་པོ་དང་ཆུ་སྲང་རྣམས་གནས་གཉིས་སུ་བྱས་ཏེ། གཅིག་ལར་བི་ཀའི་དོན་དུ་རྐང་པ་གསུམ་དང་བཅས་པའི་རྒྱུ་སྐར་དྲུག་སྦྱང་བར་བྱའོ། ། ལུག་དང་དབྱུག་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱང་པ་ལས་གཞན་དེ་མ་ཐག་པ་སྐྱེས་པའི་ཁྱིམ་དུ་འགྱུར་རོ། ། ལུག་ ཟུང་ཀརྐ་ཊ་ནི་ཟླ་བ་པ་བ་སངས་དང་ཉི་མ་སེང་གེ་བུ་མོ་སྲང་རྣམས་ནི། ། མིག་དམར་ཕུར་བུ་སྒྲ་གཅན་སྡིག་པ་གཞུ་ཡི་ཐོག་མ་ཐ་མར་གཟའ་ལྷག་སྤེན་པ་མཇུག་རིང་རྣམས། ། ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། ། ཐོག་མ་ཐ་མར་ཞེས་པ་ལ་གཞུའི་ཐོག་མའི་ཆ་ནི་སྤེན་པའོ། ། ཐ་མ་ནི་མཇུག་རིང་ཀྱིའོ་ ཞེས་བྱའོ། ། འདིར་གལ་ཏེ་བུ་ལོན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྷག་ལ། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཉུང་བ་ན། དེ་ལ་རྒྱུ་སྐར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་རྒྱུ་སྐར་གྱི་གནས་སུ་བཅུག་སྟེ་སྦྱང་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་སྦྱངས་པའི་ལྷག་མ་འཁོར་ལོ་ཕྱེད་བྱུང་ན་དེའི་ཚེ་འཁོར་ལོ་ཕྱེད་པ་དེ་དོར་བར་བྱ་སྟེ་དེ་ཉིད་ རིམ་པ་མིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འཁོར་ལོ་ཕྱེད་མ་དོར་ན་ནི་རིམ་པ་ཁོ་ནའོ། ། རྒྱུ་སྐར་ལ་དྲུག་ཅུས་བསྒྱུར་ནས། འོག་གི་དབྱུ་གུ་དང་ལྡན་པ་ལ་འབྱུང་བ་མེ་ཟླ་བས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ནི་ཁྱིམ་རྒྱུ་བ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཁྱིམ་རྒྱུ་བ་ཤེས་ནས་དབྱི་བར་བྱའོ། ། རོ་དང་ཟུང་དང་ཟླ་བ་རྣམས་ ངལ་པའི་ལས་ལ་ཁྱིམ་དྲུག་གི་རྐང་པ་སྟེ། ཀརྐ་ཊ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱིམ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། ། རྐང་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་གཟའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བུལ་བའི་ལས་ལའོ། །

The pala should also be subtracted from beneath the daṇḍa of the asterism. Having placed the asterism, its daṇḍa-aggregate, and the pala in two locations, one should subtract six asterisms along with three pāda from one for the sake of the vikā [correction]. From the subtraction of Aries, the staff, and so forth, the immediately following sign becomes the birth sign. It is also said: "Aries, Gemini, and Cancer belong to the Moon, Venus, and the Sun; Leo, Virgo, and Libra belong to Mars, Jupiter, and Rāhu. Scorpio and the beginning and end of Sagittarius belong to Mercury, Saturn, and Ketu." Regarding the phrase "beginning and end," the initial portion of Sagittarius belongs to Saturn, and the end belongs to Ketu. In this context, if the debt-aggregate is greater and the enjoyment-aggregate is smaller, one should add the twenty-seven asterism-cakras to the asterism-location and perform the subtraction. If the remainder of the subtraction is half a cakra, then that half-cakra is to be discarded; this should be understood as the retrograde (apamaṇḍala) motion. If the half-cakra is not discarded, it is the forward (anuloma) motion alone. Having multiplied the asterism by sixty and combined it with the daṇḍa below, one divides by the "elements, fire, and moon" (135). The quotient indicates the movement through the signs (rāśi). Once the movement through the signs is known, one should perform the subtraction. The "tastes, pairs, and moons" (126) are the pāda for the six signs in the slow motion (manda-karma); these become the six signs starting from Cancer for the birth and so forth. Such pāda apply to the slow motion of all the planets.

འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པས་མ་ཐོབ་ན་ཡང་རྒྱུ་བའི་རྐང་པ་དང་པོ་ལ་གཟའ་གནས་སོ་ཞེས་ཀུན་ལ་ཤེས་པར་ བྱའོ། ། དེའི་ཚེ་དེས་བགོས་པའི་ལྷག་མའི་དབྱུ་གུ་རྣམས་བསྒྱུར་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་བྱའོ། ། དེ་ལ་གཟའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བུལ་བའི་ལས་ལ་རིམ་པས་ནི་བུ་ལོན་ལ་རིམ་པ་མིན་པས་ནོར་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྐང་པ་ལས་གཉིས་པ་ལོངས་སྤྱོད་ པར་བྱ་བས་ལོངས་སྤྱོད་དོ། ། དེས་བགོས་པའི་ལྷག་མའི་དབྱུ་གུ་རྣམས་བསྒྱུར་ལ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཆ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྔོན་མ་ཕྱེད་ལ། ཁྱིམ་གྱི་དབང་ལས་གཟའི་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྐང་པ་རྣམས་བསྡོམས་པ་དང་། ཕྱི་མ་ཕྱེད་ལ་བགོས་པས་ཐོབ་པའི་ ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཆ་དོར་ནས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཆ་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་ལོངས་མ་སྤྱད་པའི་རྒྱུ་བའི་རྐང་པ་བསྡོམས་པ་རྣམས། ནོར་དང་བུ་ལོན་གྱི་དབང་ལས་གཟའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དབྱུ་གུ་ལ་བསྣན་པའམ་དབྲིའོ། ། འདི་ཉིད་ནི་ཉི་མའི་དག་པའི་ར་བི་ཀའོ། ། ཉི་མའི་སྐར་མའི་གནས་སུ་སྐར་མ་ ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། ། ལྷག་མ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་བྱའོ། ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཟླ་བ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་ཡང་ངོ་། ། ། ། ད་ནི་ཉི་མའི་མ་དག་པའི་ར་བི་ཀ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཉི་མར་དུས་དང་རོ་དང་ཀླུ་དང་བཅུ་དང་འཕྲོག་བྱེད་དྲག་པོ་ཕྱོགས་དང་ཀླུ་དང་དྲུག། མེ་དང་ནམ་ མཁའ་བྱང་དང་ལྷོ་རུ་བགྲོད་པའི་མཐར་གྱུར་པ་ན་ནོར་དང་བུ་ལོན་དག་བྱའོ། ། ཟླ་བ་དྲུག་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཉིན་མོར་བྱེད་པ་རྒྱུ་བའི་ཟླ་བ་འཕོ་བའི་དབྱེ་བས་སོ། །

Even if not obtained by the elements and so forth, it should be understood by all that the planet resides in the first moving pāda. At that time, one should proceed as will be explained in the passage beginning, "The remaining danda [minutes] obtained by that [division] are multiplied..." In that regard, for the slow motion of all planets, one should know that in direct order it is a debt, and in reverse order it is a wealth. Then, from the second pāda of the consumed [longitude], one consumes [the longitude]. The remaining danda obtained by dividing that [longitude] are multiplied and divided by the elements and so forth; the quotient is combined with the portion of the consumed [longitude] in the first half. In the latter half, having discarded the portion of the consumed [longitude] obtained by division, the remaining un-consumed moving pādas are combined. Depending on whether it is wealth or debt, these are added to or subtracted from the danda of the planet's consumed [longitude]. This itself is the ravi-ka (sun-correction) for the purified [longitude]. In the place of the sun's asterism, the asterisms and so forth are the consumed [longitude], and the remainder is the portion to be consumed. The same application also applies to the moon as will be explained. Now, the unpurified ravi-ka of the sun will be stated: "For the sun, time, taste, nāga, ten, Hara, Rudra, direction, nāga, and six; fire, sky, north, and south—at the end of the [northern and southern] courses, wealth and debt are to be performed. In six months, by the division of directions, the division of the moon's transition occurs during the sun's course."

ཞེས་པས། འདིར་ཀརྐ་ཊ་ལ་སོགས་པ་ནས་དབྲི་སྟེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་དུས་སོ། ། ཀརྐ་ཊའི་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལ་རོའོ། ། དེ་བཞིན་ དུ་གཞུ་ལ་མེ་དང་ནམ་མཁའ་བགྲོད་པའི་མཐར་རོ། ། དེ་ལྟར་ཆུ་སྲིན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། ། ཟླ་བས་རྒྱུ་སྐར་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དོན་དུ་ཉི་མའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་སྐར་གྱི་གནས་སུ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པར་སྨོས་པའི་ཚེས་རྣམས་སྦྱིན་ནོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་ཚེས་དེ་དག་གནས་གཞན་དུ་རོ་ཡིས་བསྒྱུར་ལ། གཟའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དབྱུ་གུ་ལ་སོགས་པས་བསྲེས་ཏེ། ཉི་མའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དབྱུ་གུའི་གནས་སུ་བུ་ལོན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཕྲི་བ་འདི་ལས་ཟླ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འགྱུར་རོ། ། ཉི་མའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཟླ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་བསྲེས་པས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ། ། ། ། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པར་སྨོས་པའི་ཚེས་རྣམས་ གཉིས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ལ་གཅིག་དོར་ཏེ་སྲིད་ནི་བདུན་གྱིས་བགོས་པའི་ལྷག་མ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། ། བྱེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ནི་ཚེས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཉིད་དོ། ། འདིར་ཐུན་མོང་གི་ཚུལ་ནི། དབུགས་ཀྱི་གནས་སུ་དྲུག་ལས་ལྷག་པའི་དབུགས་མི་གནས་སོ། ། དུས་ཀྱིས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ནི་ཆུ་སྲང་དུ་ གཞུག་གོ། ། དེ་ཡང་དྲུག་ཅུ་ལས་ལྷག་པ་མི་གནས་སོ། ། དྲུག་ཅུས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ནི་དབྱུ་གུར་གཞུག་གོ། ། དབྱུ་གུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གཟའ་འམ་སྐར་མར་གཞུག་གོ། ། གཟའ་ཡང་བདུན་དུ་གྱུར་པ་ན་རྣམ་པར་འཇིག་གོ། ། སྐར་མ་ཡང་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་གྱུར་པ་ན་མི་གནས་སོ། ། སྦྱོར་ བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་སྐར་དང་། གཟའ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་།

Thus, here, one subtracts from Cancer and so forth for the first fortnight; this is the time. In the second fortnight of Cancer, it is six. Likewise, in Sagittarius, it is three and space at the end of the transit. In the same way, one adds to Capricorn and so forth. For the purpose of the moon’s enjoyment of the lunar mansions, the tithis mentioned as white and so forth are added to the mansion-place of the sun’s enjoyment. Following that, those tithis are multiplied by six in another place and combined with the danda and so forth of the planet’s enjoyment; this is called a debt, meaning it is subtracted from the danda-place of the sun’s enjoyment, whereby it becomes the moon’s enjoyment. By combining the sun’s enjoyment and the moon’s enjoyment, the yoga is formed. The tithis mentioned as white and so forth are multiplied by two, one is subtracted, and the remainder is divided by seven; this becomes the karana. The enjoyment of the karana is the enjoyment of the tithi itself. Here, the common rule is that in the place of breaths, no breaths remain beyond six. What is obtained by dividing by time is placed in the place of minutes (pala). Furthermore, nothing remains beyond sixty. What is obtained by dividing by sixty is placed in the place of danda. The danda is likewise placed in the place of the planet or the mansion. When the planet reaches seven, it is destroyed. When the mansion reaches twenty-seven, it does not remain. The yoga is likewise. Thus, the mansions, planets, yogas, and—

ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུའོ། ། དེ་ལ་གཟའ་ནི་ཉི་མ་ལ་སོགས་པ་བདུན་ནོ། ། ཚེས་ནི་གཅིག་ལ་སོགས་པ་བཅོ་ལྔའོ། ། སྐར་མ་ནི་ཐ་སྐར་དང་། བྲ་ཉེ་དང་། སྨིན་དྲུག་དང་། སྣར་མ་དང་། མགོ་དང་། ལག་ དང་། ནབ་སོ་དང་། རྒྱལ་དང་། སྐག་དང་། མཆུ་དང་། གྲེ་དང་། དབོ་དང་། མེ་བཞི་དང་། ནག་པ་དང་། ས་རི་དང་། ས་ག་དང་། ལྷ་མཚམས་དང་། སྣྲོན་དང་། སྣྲུབས་དང་། ཆུ་སྟོད་དང་། ཆུ་སྨད་དང་། གྲོ་བཞིན་དང་། མོན་དྲེ་དང་། མོན་གྲུ་དང་། ཁྲུམས་སྟོད་དང་། ཁྲུམས་ སྨད་དང་། ནམ་གྲུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ། ། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་རྣམ་པར་སེལ་བ་དང་། མཛའ་བ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དང་། སྐལ་བ་བཟང་པོ་དང་། མཛེས་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྐྲང་བ་དང་། ལས་བཟང་དང་། འཛིན་པ་དང་། ཟུག་རྔུ་དང་། འབྲས་དང་། འཕེལ་ པ་དང་། བརྟན་པ་དང་། རྣམ་པར་འཇོམས་པ་དང་། ཡིད་དགའ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། དངོས་གྲུབ་དང་། རྒུད་པ་དང་། ཆུ་སྦྱིན་དང་། ཡོངས་སུ་སྣུན་པ་དང་། ཞི་བ་དང་། གྲུབ་པ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་དང་། དགེ་བ་དང་། དཀར་པོ་དང་། ཚངས་པ་དང་། དབང་པོ་དང་། རྣམ་པར་འཛིན་ པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ། ། བྱེད་པ་རྣམས་ནི་བ་བཾ་དང་། བ་ལ་བཾ་དང་། ཀཽ་ལ་བཾ་དང་། ཏཻ་ཏི་ལཾ་དང་། ག་ར་ཛཾ་དང་། པ་ཎི་ཛཾ་དང་། བིཥྚི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བདུན་ནོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཤ་ཀུ་ནི་དང་། ཙ་ཏུཥྤ་དོ་དང་། ནཱ་ག་དང་། ཀི་སྟུ་གྷཱ་ཎ་ཞེས་བྱ་བ་དང་བཅུ་གཅིག་གོ། ། དེ་ལ་དཀར་ པོའི་ཚེས་གཅིག་གི་ཕྱི་མ་ཕྱེད་ནས་བརྩམས་ནས།

In a single day and night, there are sixty dhu-gu (strokes). Regarding those, the planets are seven, beginning with the Sun. The lunar dates are fifteen, beginning with the first. The constellations are twenty-seven: Aśvinī, Bharaṇī, Kṛttikā, Rohiṇī, Mṛgaśirā, Ārdrā, Punarvasu, Puṣya, Āśleṣā, Maghā, Pūrvaphalgunī, Uttaraphalgunī, Hastā, Citrā, Svātī, Viśākhā, Anurādhā, Jyeṣṭhā, Mūlā, Pūrvāṣāḍhā, Uttarāṣāḍhā, Śravaṇā, Dhaniṣṭhā, Śatabhiṣā, Pūrvabhādrapadā, Uttarabhādrapadā, and Revatī. Likewise, the yoga (conjunctions) are twenty-seven: Vyatīpāta, Vaidhṛti, Vṛddhi, Prajāpati, Saubhāgya, Śobhana, Atigaṇḍa, Sukarman, Dhṛti, Śūla, Gaṇḍa, Vṛddhi, Dhruva, Vyāghāta, Harṣaṇa, Vajra, Siddhi, Vyatīta, Varīyān, Parigha, Śiva, Sādhya, Śubha, Śukla, Brahmā, Indra, and Vaivṛta. The karana (divisions) are seven: Bava, Balava, Kaulava, Taitila, Gara, Vaṇija, and Viṣṭi. Likewise, there are eleven śakuni (omens): Śakuni, Catuṣpada, Naga, Kimstughna, and so forth. Among those, starting from the latter half of the first day of the waxing moon:

རེ་རེ་ཞིང་ཐུན་བཞི་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་གྲངས་ཀྱི་གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་བས་ནག་པོའི་བཅུ་བཞིའི་སྔོན་མ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་བདུན་པོ་རྣམས་ལོངས་སྤྱོད་དོ། ། དེའི་ཕྱི་མ་ཕྱེད་ནས་བརྩམས་ནས་དཀར་པོའི་ཚེས་ གཅིག་གི་སྔོན་མ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་ནི་གཞན་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། ཚེས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མཉམ་པར་ཆ་གཉིས་སུ་བྱས་ཏེ། སྔ་མ་ཕྱེད་དང་། ཕྱི་མ་ཕྱེད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཟའ་དང་། ཚེས་དང་། སྐར་མ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། བྱེད་པ་སྟེ་ཡན་ལག་ལྔའི་རིམ་པའོ། ། དབྱུ་གུ་དང་། བྲ་ཉེ་དང་། སྨིན་དྲུག་གི་རྐང་པ་གཅིག་གིས་ལུག་གོ། ། དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྐང་པ་དགུའི་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་ཏེ། ལུག་དང་། ཁྱུ་མཆོག་དང་། འཁྲིག་པ་དང་། ཀརྐ་ཊ་དང་། སེང་གེ་དང་། བུ་མོ་དང་། སྲང་དང་། སྡིག་པ་དང་། གཞུ་དང་། ཆུ་སྲིན་དང་། བུམ་ པ་དང་། ཉའི་ཁྱིམ་རྣམས་ས་ག་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། མིག་དམར་པ་སངས་གཟའ་ལྷག་ཟླ་བ་ཉི་མ་དང་། ། གཟའ་ལྷག་པ་བ་སངས་དང་མིག་དམར་ཕུར་བུ་དང་། ། སྤེན་པ་སྤེན་པ་ཕུར་བུ་རྣམས་ནི་རིམ་པ་ཡིས། ། ཁྱིམ་འདི་རྣམས་སུ་ཞིང་ཅན་དུ་ནི་ཡང་དག་འདོད། ། ཀླ་ཀློ་དབང་བའི་ལོ་དག་པའི་ལོ་ལ་བརྒྱད་བསྲེས་པ་བཞི་བརྒྱས་བསྒྱུར་བ་ལ་སྔར་དག་པའི་ལོ་ལ་བརྒྱད་བསྲེས་པས་ཕྲི་བ་ལ། བཅུ་བདུན་ལྷག་པའི་སུམ་བརྒྱས་(པ་གོས་,བགོས་)པས་ཐོབ་པར་གཉིས་བསྲེས་པ་ནི་གཟར་འགྱུར་རོ། ། བགོས་པའི་ལྷག་མ་དྲུག་ཅུས་བསྒྱུར་ཏེ། དབྱུ་གུར་བྱས་པ་བཅུ་ བདུན་ལ་སོགས་པས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་བཟུང་ལ། བགོས་པས་ཐོབ་པའི་ལྷག་མ་དབྱེ་བར་བྱའོ། །

Each [day] is enjoyed during four sessions, and by revolving again and again according to the sequence of the numbers, the seven [planets] are enjoyed until the first half of the fourteenth day of the dark fortnight. From the latter half of that [day] until the first half of the first day of the bright fortnight, the other four [planets] are enjoyed. One should understand that the enjoyment of the lunar day is divided into two equal parts, established as the first half and the latter half. This is the sequence of the five limbs: the weekday, the lunar day, the asterism, the yoga, and the karaṇa. Aries is formed by the danda [of the weekday], the asterism Aśvinī, and one quarter of the asterism Kṛttikā. Likewise, there are twelve [asterisms] for each [sign] consisting of nine quarters: Aries, Taurus, Gemini, Cancer, Leo, Virgo, Libra, Scorpio, Sagittarius, Capricorn, Aquarius, and Pisces; these should be understood to correspond to the [lunar months] of Vaiśākha and so forth. Mars, Venus, Mercury, Moon, and Sun; Mercury, Venus, Mars, Jupiter, and Saturn; Saturn, Jupiter, and [again] Saturn are asserted in sequence As the lords of these zodiacal signs. To the years of the Mleccha era, eight are added and multiplied by four hundred. From that, the previously [calculated] years of the era with eight added are subtracted. Dividing by three hundred and seventeen, the quotient is added to two to become the weekday. The remainder of the division is multiplied by sixty and converted into dandas; dividing by seventeen and so forth, the quotient is taken, and the remainder of that division is to be distinguished.

ཐོབ་པའི་དབྱུ་གུ་ལ་སུམ་ཅུ་བསྲེས་ལ་དྲུག་ཅུས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་གཉིས་བསྲེས་པའི་གཟར་གཞུག་གོ། ། བགོས་པའི་ལྷག་མ་གཟའི་དབྱུ་གུའི་བསྟན་པ་སྟེ་འོག་ཏུའོ། ། གཟའ་ལ་ ཡང་བདུན་གྱིས་བགོས་པའི་ལྷག་མ་ལོ་མ་འཕོས་ཀྱི་བར་སྟེང་དུ་གཟའི་དྷྲུ་བ་ཀར་འགྱུར་རོ། ། འདིར་གང་གི་ཚེ་ཉི་མ་ཉ་སྤངས་ནས་ལུག་ཏུ་འགྲོ་བ་དེའི་ཚེ་གཞུག་པའི་གཞུག་བྱ་བཅུ་གཉིས་ལུག་ལ་སོགས་པར་རིམ་པ་བཞིན། ཟླ་བ་རི་དང་འབྱུང་བ་རིག་བྱེད་ཡོན་ཏན་མདའ་དང་རི་བོང་ཅན་ རི་ཟླ་བ་གསུམ་པ་ལའོ། ། རིག་བྱེད་མེ་དང་འབྱུང་བ་ཟླ་བ་མིག་དང་ལག་པ་ཟུང་དང་རིག་བྱེད་མིག་ནི་དྲུག་པ་ལའོ། ། དྲུག་དང་ཟླ་བ་མདའ་དང་ཟླ་བ་རི་ཟུང་མེ་དྲུག་ཟླ་བ་རིག་བྱེད་རི་དང་འཇིག་རྟེན་ནོ། ། དྲུག་དང་རིག་བྱེད་སྟོང་དང་སྟོང་པ་མིག་དང་མདའ་ཡི་རྐང་པ་རྣམས་ནི་ཉ་ཡི་ཁྱིམ་དུ་ ཉི་མའོ། ། ཞེས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་དགོས་པ་ནི། རེའུ་མིག་བཅུ་གཉིས་པོ་འདི་རྣམས་ཏེ། སོ་སོར་ཐོག་མར་གཟའ་ངེས་པར་སྦྱིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བདུན་ལ་སོགས་པ་དབྱུ་གུའི་བརྟན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་བྱེད་པའི་འཕོ་བ་སྟེ། གཟའ་དང་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ད་ནི་ མིག་དམར་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་སྐར་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དོན་དུ་ཉིན་ཞག་གི་གྲངས་བརྗོད་དེ། དག་པའི་ཟླ་བ་རྣམས་ཉིན་ཞག་གི་ཕུང་པོའི་དོན་དུ་སུམ་ཅུས་བསྒྱུར་ལ། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པར་སྨོས་པའི་ཚེས་དང་བཅས་པ་གནས་གསུམ་དུ་བྱས་ལ། འོག་གི་ཕུང་པོ་རི་དང་ནམ་མཁའ་རི་ཡིས་ བགོས་པས་ཐོབ་པ་དབུས་མར་སྦྱིན་ནོ། །

Add thirty to the obtained dhyu-gu and divide by sixty; the quotient is to be added to the [weekday] ghatra. The remainder of the division is the teaching on the dhyu-gu of the weekday, which is placed below. Regarding the weekday, the remainder of dividing by seven becomes the dhruvaka of the weekday for the duration until the next year changes, and is placed above. In this context, when the sun leaves Pisces and enters Aries, the twelve values to be added to Aries and the subsequent signs are, in order: Moon, Mountain, Elements, Vedas, Qualities, Arrow, and Moon; Mountain, Moon, on the third; Vedas, Fire, Elements, Moon, Eye, Hand, Pair, Vedas, and Eye on the sixth; Six, Moon, Arrow, Moon, Mountain, Pair, Fire, Six, Moon, Vedas, Mountain, and World; Six, Vedas, Zero, Zero, Eye, and Arrow—these are the steps for the sun in the house of Pisces. The purpose of these is as follows: these twelve tables are to be used by first adding the fixed weekday to each. Second, fifty-seven and so forth become the fixed dhyu-gu; this is the transition of the karana, and one should understand it as the weekday and its consumption. Now, to express the number of solar days for the purpose of the planets' consumption of the constellations: multiply the pure months by thirty for the purpose of the aggregate of solar days. Together with the lunar dates mentioned as white and so forth, arrange them in three places. Divide the bottom aggregate by Mountain (7) and Sky-Mountain (716); the quotient is to be added to the middle.

དེ་ནས་དབུས་མ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིས་བགོས་པས་ཐོབ་པས་ཕྲི་བའི་སྟེང་མའི་ཕུང་པོ་མི་གསལ་པའི་ཉིན་ཞག་གི་ཚོགས་ཡིན་ནོ། ། དེ་གནས་གཉིས་བཞག་ལ། གཅིག་ལ་གཟའ་བདུན་གྱིས་བགོས་པས། གལ་ཏེ་དེ་ཉིན་ཞག་གི་གཟར་མ་གྱུར་ན། དེ་ནས་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་གཟར་འགྱུར་བའི་ཐོག་མའི་ཕུང་པོར་སྦྱིན་པའམ་དབྲི་བས་དེ་ནས་གསལ་བའི་ཉི་མའི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་རོ། ། མིག་དམར་དག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། གསལ་བའི་ཉིན་ཞག་གི་ཚོགས་ལ་བདུན་དང་དྲུག་ཅུས་ལྷག་པའི་བརྒྱ་བསྲེས་ནས། མིག་དམར་གྱི་ཉིན་ཞག་གི་འཁོར་ལོ་(ངི་,དེ་)དང་ཀླུ་དང་དུས་ཀྱིས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ནི་ཁྱིམ་བསྐོར་པ་སྟེ་ཕྱི་མར་བྱའོ། ། འདི་ལྟར་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ངོ་། ། ལྷག་མ་རྒྱུ་སྐར་གྱིས་བསྒྱུར་ལ། ། རང་གི་ཉིན་ཞག་གིས་འཁོར་ལོས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ནི་སྐར་མར་འགྱུར་ཏེ་སྟེང་དུའོ། ། དེའི་ ལྷག་མ་དྲུག་ཅུས་བསྒྱུར་ལ་རང་གི་ཉིན་ཞག་གི་འཁོར་ལོས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ནི་དབྱུ་གུ་སྟེ་འོག་ཏུའོ། ། སྔར་བཞིན་དུ་ཆུ་སྲང་ལ་སོགས་པའོ། ། སྐར་མ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གནས་གཉིས་སུ་བཞག་ལ། གཅིག་ལ་སྐར་མ་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་དགུ་སྦྱང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཉིན་ པར་ལུག་དང་དབྱུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པ་རྣམས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བྱེ་བྲག་ཏུ་འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རི་དང་། བཅོ་བརྒྱད་དང་རི་རྣམས་བུལ་བའི་ལས་ཀྱི་རྐང་པའོ། ། སྐར་མ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་འམ་འབྲི་བའོ་ཞེས་པ་མིག་དམར་གྱིས་བུལ་བའི་ལས་དག་པའོ། ། མྱུར་ བའི་ལས་ལ་ཡང་མིག་དམར་དང་། ཕུར་བུ་དང་། སྤེན་པ་རྣམས་བུལ་བའི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལོངས་སྤྱོད་གནས་གཉིས་སུ་བྱས་ཏེ།

Then, by dividing the middle [value] by sixty-four and subtracting the quotient from the upper aggregate, one obtains the collection of unclarified days. Place that in two positions. Divide one by seven; if it does not become the weekday of that day, then by adding or subtracting from the initial aggregate as necessary to make it the weekday, it becomes the collection of clarified days. For the purpose of purifying Mars, add one hundred and sixty-seven to the collection of clarified days and divide by the cycle of Mars’s days (eighty-one), the nāgas (eight), and time (three); the quotient is the completed zodiacal signs, which should be placed in the subsequent position. The same applies to the others. Multiply the remainder by twenty-seven and divide by its own cycle of days; the quotient becomes the constellations and is placed above. Multiply that remainder by sixty and divide by its own cycle of days; the quotient is the danda and is placed below. As before, there are the pala and so forth. Place these [values], such as the constellations, in two positions; from one, subtract nine and a half constellations. Then, one should understand the third [set of values], such as the daytime Aries and the danda. Specifically, here, the tattva (seven), eighteen, and seven are the slow-motion padas. Whether adding or subtracting from the constellations and so forth is the purification of Mars’s slow motion. For the fast motion as well, for Mars, Jupiter, and Saturn, the purified usage of the slow motion is made into two positions.

གཅིག་གིས་ཉིན་བྱེད་མ་བྱས་པའི་ཉི་མའི་ལོངས་སྤྱོད་ཚེས་བསྲེས་པ་དག་པར་མ་བྱས་ཏེ་རྐང་པ་གསུམ་དང་བཅས་པའི་སྐར་མ་དྲུག་དོར་བ་ལ་ སོགས་པའི་ཆོས་མ་བྱས་པ་ལ་སྦྱང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཉེ་བར་བརྗོད་པའི་གལ་ཏེ་བུ་ལོན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་རིམ་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འདིར་མྱུར་བའི་བྱ་བ་ལ་རིམ་པས་ནི་ནོར་ཏེ་བསྣན་ཅིང་། རིམ་པ་མིན་པས་ནི་བུ་ལོན་ཏེ་དབྲི་བར་བྱའོ། ། སྦྱངས་ ཤིང་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་དོར་བའི་ལྷག་མས་གཟའི་རྐང་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་རྐང་པ་རྙེད་པ་ཤེས་ནས་ཕྱི་བར་བྱའོ། ། རྐང་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱུ་གུ་ལྷག་མས་བསྒྱུར་ལ། དྲུག་ཅུས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་དང་། རྐང་པ་དེའི་ཆི་དང་ལྷན་ཅིག་སྔོན་མ་ཕྱེད་དུ་ཁྱིམ་རྒྱུ་བའི་དབང་གིས་གཟའ་ ཡིས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དབང་གིས་རྐང་པ་རྣམས་བསྡམས་པ་དང་ཕྱི་མ་ཕྱེད་དུ་ནི་བགོས་པས་ཐོབ་པ་དང་། རྐང་པ་དེའི་ཆ་དོར་ཏེ་རྐང་པ་གཞན་མ་དེའི་ཆ་དང་ལྷན་ཅིག་ལོངས་མ་སྤྱད་པ་རྣམས། གཞན་བུལ་བའི་ལས་ཀྱིས་དག་པའི་གཟའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་བསྣན་པའམ་དབྲི་བར་བྱའོ། ། འདིར་ རྐང་པ་ནི་བཅུ་བཞི་སྟེ། རྒྱལ་བ་མེ་མིག་རྣམ་གསུམ་ཟླ་བ་ལག་པ་གཉིས། ། བཅོ་བརྒྱད་ཚེས་དང་དྲག་པོ་མེ་དང་རྩ་བ་ནས། ། བཅུ་གཅིག་བརྒྱད་དང་མེའོ་ནམ་མཁའ་ཀླུང་དང་ནི། ། དེ་རྗེས་ལྔ་བཅུ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་མིག་དམར་གྱིའོ། ། རྩ་བ་ཞེས་པ་ནི། དབུས་ནས་ཐད་ཀར་རེ་ཀའོ། ། ཕྱོགས་ཕྱོགས་བུག་པ་ནོར་དྲུག་དྲུག། གཉིས་གཅིག་རྩ་བ་ཡོན་ཏན་རོ། ། བུག་པ་དྲག་པོ་རྒྱལ་པོ་རི། ། ཕུར་བུའི་མྱུར་ལས་རྐང་པ་ཡིན། །

One should subtract the uncorrected solar longitude—on which the days have not been added—minus six constellations and three quarters, and so forth, from the [mean] position. Then, one should understand the procedure from the words "If there is a debt," etc., up to "only in sequence." Here, in the swift motion, one adds by sequence (wealth) and subtracts by non-sequence (debt). Having subtracted and removed as much as possible, the remainder allows one to determine the planetary pāda (foot); once the pāda is found, it should be subtracted. That very pāda is multiplied by the remaining ghaṭīs and divided by sixty; the quotient, together with the portion of that pāda, is [applied] to the planet's consumption of the house during the first half due to its movement. The pādas are bound [added] by the power of the planet's consumption, and in the latter half, the quotient obtained by division and the portion of that pāda are subtracted. Having discarded that portion of the pāda, the unenjoyed portions, together with the portion of the other pāda, should be added to or subtracted from the purified planetary longitude by means of the slow motion. Here, the pādas are fourteen: "Victorious One, Fire, Eye, Three, Moon, Hand, Two, Eighteen, Tithi, Fierce One, Fire, and Root; Eleven, Eight, and Fire; Sky, Wind, and then Fifty-three—these are for Mars." "Root" means the horizontal line from the center. "In each direction, the apertures, wealth, six, six, two, one, root, qualities, and tastes; apertures, fierce one, king, and mountain—these are the pādas of Jupiter's swift motion."

དུས་མདའ་མདའ་དང་རིག་བྱེད་མིག་དང་། མིག་དང་མཁའ་དང་། རྩ་ནས་གཉིས་ཟུང་ཟླ་རོ་བརྒྱད་གསུམ་ནི་སྤེན་པའི་རྐང་པའོ། ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་བུལ་བའི་ཉི་མ་གནས་གཉིས་སུ་གཞག་པ་གཅིག་གིས་གཟའ་ལྷག་གི་རྒྱུ་བའམ། པ་བ་སངས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལ་སྦྱང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྦྱངས་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། ལོངས་མ་སྤྱད་པ་རྣམས་ཤེས་པའི་མཐར་ཐུག་ལ། དེ་མ་ཐག་ ཏུ་མིག་དམར་དུ་གསུངས་པ་རྣམས་བྱས་ལ། གཞན་བུལ་བའི་ཉི་མར་བསྣན་པའམ་དབྲི་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་གཟའ་ལྷག་གི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། པ་བ་སངས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འགྱུར་རོ། ། རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་པོ་དེ་ནས་ཚེས། ། མི་དང་ཡན་ལག་ཞི་བ་རི། ། ལྔ་མཁའ་རྩ་བ་ནས་ནི་ མཚོ། ། དབང་ཕྱུག་ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུ་བརྒྱད། ། སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་གཟའ་ལྷག་གི། ། གསུམ་དུ་དེ་ཉིད་གཉིས་རྒྱལ་བ། ། གཉིས་སུ་གཉིས་མིག་སྐྱོན་ཚེས་བརྒྱད། ། རྩ་བ་ནས་དྲུག་མཁའ་མེ་དང་། ། བུག་པ་བུག་པ་ཡོན་ཏན་རི། ། པ་སངས་མྱུར་རྒྱུའི་རྐང་པའོ། ། ཞེས་པ་ནི་བུལ་བ་ལ་སོགས་ པའི་མྱུར་བའི་ལས་དག་པའོ། ། བུལ་བའི་ལས་ལ་གཟའ་ལྷག་དག་པའི་དོན་དུ་གསལ་བའི་ཉི་མའི་ཚོགས་རྣམས་བརྒྱ་ཡིས་བསྒྱུར་ནས། མེ་དང་ཉི་མ་རི་ཡིས་ཕྲི་བ་ལས་གཟའ་ལྷག་གི་ཉི་མའི་འཁོར་ལོ་རི་དང་བུག་པ་རི་དང་ཀླུ་ཡིས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། ཆུ་སྲང་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་མིག་དམར་བཞིན་དུ་བྱའོ། ། རྒྱུ་སྐར་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་མྱུར་བའི་ལས་ཀྱི་དོན་དུ་རྒྱུ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་དོན་དུ་གནས་གཞན་དུ་བཞག་གོ། །

The steps of Saturn are: five, four, and four; four, four, and four; two, two, and two; and three, two, and one. This is a half-verse. Likewise, the slower sun is placed in two positions; by means of one, it should be subtracted from the movement of Mercury or the movement of Venus. Then, from the words "having subtracted" and so forth, up to the end of "those not yet consumed," one should immediately perform the operations as taught for Mars, and then add or subtract them from the slower sun. In that way, that very [value] becomes the consumption of Mercury and the consumption of Venus. King, king, then the lunar days; man, limb, peace, mountain; five, sky, root, then lake; Īśvara, twenty, twenty-eight; thirty-four are for Mercury. Three, then two, two, Victorious One; two, two, eye, fault, lunar day; eight; from the root, six, sky, fire; hole, hole, quality, mountain—these are the steps of the swift movement of Venus. This refers to the purification of the swift operations, such as the slower [movement]. For the purpose of purifying Mercury in the slower operation, the collection of clear suns is multiplied by one hundred, and after subtracting fire, sun, and mountain, one divides by the sun-cakra of Mercury—mountain, hole, mountain, and nāga—and takes the quotient; from these words up to "minutes of arc and so forth," one should proceed as with Mars. These [values] such as the constellations and so forth are called "movement" for the purpose of the swift operation. Therefore, for that purpose, they are placed in a different position.

ཉི་བྱེད་མ་བྱས་པའི་ཉི་མའི་ལོངས་སྤྱོད་གནས་གཉིས་སུ་བྱས་ཏེ་ཉི་མའི་ ལོངས་སྤྱོད་གཅིག་ལ་རྒྱུ་སྐར་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་བཅུ་དྲུག་སྦྱང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཉི་མར་བརྗོད་པའི་ལུག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ནོར་དང་བུ་ལོན་གྱི་དབང་ལས་ཤེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་བྱས་ཏེ། ཉི་མའི་ལོངས་སྤྱོད་གཞན་ལ་བསྣན་པའམ་དབྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་གཟའ་ལྷག་ གི་བུལ་བའི་ལས་དག་པའོ། ། འདི་ནི་གཞན་དུ་ཉི་མའི་ལོངས་སྤྱོད་བུལ་བའི་ལས་དག་པ་གཟའ་ལྷག་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། མྱུར་བའི་ལས་ཀྱི་དོན་དུ་ནི་བུལ་བའི་ཉི་མ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། བཅུ་དང་རི་དང་རྩེ་མོ་ཅན་ནི་བུལ་བའི་ལས་ཀྱི་རྐང་པའོ། ། ཕུར་བུ་དག་པའི་དོན་དུ་གསལ་བའི་ ཉི་མའི་ཚོགས་ལ། མཁའ་དང་ནམ་མཁའ་དང་རོ་དང་མིག་གིས་ཕྲི་བ་ལ་ཕུར་བུའི་ཉི་མའི་འཁོར་ལོ་སོ་དང་མེ་དང་རྒྱ་མཚོས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སའི་བུ་བཞིན་བྱའོ། ། འདིར་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་སྐར་བཅུ་གཉིས་སྦྱང་བ་དང་། འཕྲོག་བྱེད་དང་། དགུ་དང་ རྩེ་མོ་ཅན་ནི་རྐང་པའོ། ། པ་བ་སངས་དག་པའི་དོན་དུ་གསལ་བའི་ཉི་མའི་ཚོགས་ལ་བཅུ་ཡིས་བསྒྱུར་ནས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞིས་ཕྲི་བ་ལ། པ་བ་སངས་ཀྱི་ཉིན་ཞག་གི་འཁོར་ལོ་རི་དང་རྒྱལ་བ་མིག་གིས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་གཟའ་ལྷག་བཞིན་དུ་བྱའོ། ། ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་སྐར་དྲུག་སྦྱང་བ་དང་། རྐང་པ་ནི་མདའ་དང་། ཟུང་དང་རི་བོང་ཅན་ནོ། ། སྤེན་པ་དག་པའི་དོན་དུ་གསལ་བའི་ཉི་མའི་ཚོགས་ལ་མཁའ་དང་མིག་དང་བརྒྱད་དང་རིག་བྱེད་ཀྱིས་ཕྲི་བ་ལ།

The solar longitude not yet corrected is divided into two places. From one of these solar longitudes, one must subtract sixteen and a half constellations. Then, from the point designated as the Sun, such as Aries and so forth, up to the end of what is known through the power of wealth and debt, one should add to or subtract from the other solar longitude; this is the purification of the slow motion of Mercury. In other contexts, the solar longitude purified by the slow motion becomes the identity of Mercury; for the purpose of the fast motion, it is called the "slow Sun." Ten, seven, and three are the paces of the slow motion. For the purification of Jupiter, from the collection of the clear solar [longitude], subtracting sky, sky, taste, and eye, one should proceed like the son of Earth (Mars) regarding the quotient obtained by dividing by the Jupiter solar cycle of thirty-two, fire, and ocean, and so forth. The distinction here is this: subtracting twelve constellations, and the paces are the Seizer (Hara), nine, and three. For the purification of Venus, from the collection of the clear solar [longitude], multiplied by ten and subtracting eighty-four, one should perform everything like Mercury regarding the quotient obtained by dividing the Venusian daily cycle by mountain, Victorious One, and eye. The distinction here is this: subtracting six constellations, and the paces are arrow, pair, and rabbit. For the purification of Saturn, from the collection of the clear solar [longitude], subtracting sky, eye, eight, and Veda...

ཉི་མའི་བུའི་ཉི་མའི་འཁོར་ལོ་དྲུག་དང་རོ་དང་རི་དང་ནམ་མཁའ་དང་ གཅིག་གིས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མིག་དམར་བཞིན་དུ་བྱའོ། ། ཁྱད་པར་ནི་རྒྱུ་སྐར་བཅོ་བརྒྱད་སྦྱང་བ་དང་། ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་དང་ཚེས་དང་དུས་ཀྱི་རྐང་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟའ་ལྷག་ལ་སོགས་པའི་བུལ་བའི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། ། འོན་ཀྱང་བུལ་ བའི་ལས་དག་པའི་གཟའི་ལོངས་སྤྱོད་མྱུར་བའི་ལས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པས་ན། ལས་གཉིས་ཀྱིས་གཟའ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་དག་པར་འགྱུར་གྱི་བུལ་བའི་ལས་དག་པ་གཟའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐ་དད་པ་དང་མྱུར་བའི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐར་ མའི་བསྟན་བཅོས་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། ལས་གཉིས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི། མིག་དམར་དང་། གཟའ་ལྷག་དང་། བླ་མ་དང་། པ་བ་སངས་དང་། སྤེན་པ་རྣམས་ཁོ་ནའོ། ། ཉི་མ་ནི་བུལ་བའི་ལས་ཁོ་ནས་སོ། ། ཟླ་བ་ནི་མྱུར་པའི་ལས་ཁོ་ནས་སོ་ཞེས་སོ། ། སྒྲ་གཅན་ གྱིས་རྒྱུ་སྐར་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དོན་དུ། དག་པའི་ཟླ་བར་མིག་དང་ཉི་མ་བསྲེས་ལ་ཟླ་བ་ཕྱེད་པའི་ཕུང་པོའི་དོན་དུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བར། ཉ་ལ་ཟླ་བ་འཛིན་པའི་དོན་དུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་གཅིག་བསྲེ་ཞིང་། གནམ་སྟོང་ལ་ཉི་མ་འཛིན་པའི་དོན་དུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་གཉིས་བསྲེས་པ་ལ། སྒྲ་གཅན་གྱི་ཟླ་བ་ཕྱེད་པའི་འཁོར་ལོ་ནམ་མཁའ་དུས་དང་རྒྱ་མཚོ་ཡིས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ཕྱི་བར་བྱའོ། ། བགོས་པའི་ལྷག་མ་ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་རྣམས་རྒྱུ་སྐར་གྱི་དོན་དུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་ལ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པས་ཐོབ་པ་རྒྱུ་སྐར་དུ་འགྱུར་རོ། །

For the solar wheel of the Son of the Sun (Mars), one should proceed as with Mars, by dividing by six, six, six, one, and so forth. The distinction is that one must subtract eighteen constellations, and the terms "twenty-two," "lunar days," and "temporal paces" refer to the complete purification of the slow motion of Mercury and the others. However, since the planetary position purified by the slow motion is further purified by the fast motion, the single planet’s position becomes purified by both motions; it is not that the purified slow-motion position is one thing and the purified fast-motion position is another. This is the view of those who know the treatises on the stars. The purification of the position by both motions applies only to Mars, Mercury, Jupiter, Venus, and Saturn. For the Sun, it is by the slow motion alone; for the Moon, it is by the fast motion alone. For the purpose of calculating Rāhu’s consumption of the constellations, one should add the eyes and the sun (two and twelve) to the purified months and multiply by two for the purpose of the fortnight heap. To account for a lunar eclipse at full moon, add one fortnight; to account for a solar eclipse at new moon, add two fortnights. Then, divide by the Rāhu fortnight-wheel of sky, time, and ocean (0, 6, and 4) and subtract the quotient. The remainder in fortnights is multiplied by twenty-seven for the purpose of the constellations, and the quotient obtained by dividing by sky and so forth (0, 6, and 4) becomes the constellations.

ལྷག་མ་དྲུག་ཅུས་བསྒྱུར་ བ་ལ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ནི་དབྱུ་གུའོ། ། དེའི་ལྷག་མ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཆུ་སྲང་ངོ་། ། དེའི་ལྷག་མ་དྲུག་གིས་བསྒྱུར་ཅིང་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པས་ཐོབ་པ་དབྱུ་གུའོ། ། རྒྱུ་སྐར་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་སྐར་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ལ་ཕྲི་བ་ནི་སྒྲ་ གཅན་གྱི་ཁའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འགྱུར་རོ། ། ཁའི་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ཉིད་དུ་རྒྱུ་སྐར་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་བཅུ་གསུམ་བསྲེས་པ་ནི་མཇུག་མའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་རྒྱུ་སྐར་གཉིས་དང་། དབྱུ་གུ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། ཟླ་བ་དྲུག་ལ་རྒྱུ་སྐར་བཅུ་གཉིས་དང་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལས་བཅུ་ གསུམ་ཕྲི་བས་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། ། འདི་ཉི་མའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ། ཉི་མ་འཛིན་པ་ན་གནམ་སྟོང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ར་བི་ཀ་བསྣན་པའམ་ཕྲི་བ་ལའོ། ། དེ་ནས་སྒྲ་གཅན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་དབྱུ་གུ་བཞི་བཅུ་ཞེ་ལྔ་ཕྲི་ལ་ལྷག་མ་སྐར་མའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་སྦྱང་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་ གལ་ཏེ་ཁའམ་མཇུག་མ་དང་སྐར་མ་མཉམ་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཁོ་ན་གཟས་འཛིན་གྱིས་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། ཡང་ན་སྔར་སྨྲས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབ་པའི་གནམ་སྟོང་གི་ཉི་མའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་གཅན་གྱི་ཁའི་ལོངས་སྤྱོད་དམ་མཇུག་མའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སྦྱང་ བར་བྱའོ། ། ཟླ་བ་འཛིན་པ་ནི་ཟླ་བ་ཉའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་གཅན་གྱི་ཁའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སྦྱང་བར་བྱའོ། ། ཁའམ་མཇུག་མ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་སྐར་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་འཛིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །

Multiply the remainder by sixty and divide by [the number of] space and so forth; the quotient is the danda. The remainder of that is likewise the pala. Multiply that remainder by six and divide by [the number of] space and so forth; the quotient is the danda. Subtract these [values], such as the constellations and so forth, from the twenty-seven constellations; this becomes the mouth’s consumption of Rāhu. To that same mouth’s consumption, add thirteen and a half constellations; this becomes the tail’s consumption of two constellations and eleven danda. Over six months, this becomes twelve constellations and six danda. By subtracting thirteen from that, it becomes fifty-three. This is the consumption of the sun. When there is a solar eclipse, it is by adding or subtracting the ravi-ka from the consumption of the new moon. Then, subtract forty-five danda from Rāhu’s consumption and purify the remainder with the consumption of the constellations. In that regard: If the mouth or the tail and the constellation become equal, at that very time there is an eclipse, and not otherwise. Alternatively, one should purify Rāhu’s mouth’s consumption or tail’s consumption with the consumption of the sun on the new moon day, established by the method previously explained. For a lunar eclipse, one should purify Rāhu’s mouth’s consumption with the consumption of the full moon. An eclipse occurs when the mouth or the tail and the constellation are equal, and not otherwise.

འདིར་ཡང་གནམ་སྟོང་གི་མཐའ་འམ་ཉའི་མཐར་དུས་ཚིགས་ཀྱི་མཚམས་སུ་སྒྲ་གཅན་གྱི་ དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཉི་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཇུག་གོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒྲ་ནི་འདིར་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་སྟེ། རྒྱུ་སྐར་གཅིག་གི་ལོངས་སྤྱོད་དོ། ། དེ་ཡང་ཁྱིམ་བཅུ་གཉིས་དང་ཆ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྒྲ་གཅན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་འདི་གཉིས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དག་ན། དེའི་ཚེ་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུའི་མཐར་ཐུག་པ་ཐམས་ཅད་འཛིན་ཏོ། ། ལོངས་སྤྱོད་ཕྱེད་པར་གྱུར་ན་ཕྱེད་འཛིན་ཏོ། ། ཆ་ནི་དབྱུ་གུ་བཞིའི་བདག་ཉིད་དེ་སྒྲ་གཅན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཞུགས་ན་བཞི་ཆའི་བར་དུ་གཟའ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གང་གི་ཚེ་ཡང་སྒྲ་གཅན་གྱི་ཁའི་ལོངས་ སྤྱོད་དུ་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་ཤར་གྱི་ཆ་ནས་སོ། ། མཇུག་མའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་ནི་ནུབ་ཀྱི་ཆ་ནས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་ཀྱི་ཆའི་ཁོར་ཡུག་གཞན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཞེས་ཊཱྀ་ཀ་ལ་སོགས་སོ། ། འཛིན་པ་འདི་དག་ཀྱང་ཟླ་བ་དྲུག་ཉིད་ན་ཡིན་ནོ། ། དོན་དམ་པར་ནི་ཟླ་བ་ ཉིད་མུན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲ་གཅན་གྱིས་འཛིན་ཏེ། བསིལ་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྱིར་རོ། ། ཉི་མ་ནི་མིན་ནོ། ། གནམ་སྟོང་གི་མཐའི་དུས་སུ་ནི་ཟླ་བ་ཡང་ཉི་མ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ནི་ཉི་མ་གཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དོ་ཞེས་པ་སྒྲ་གཅན་དག་པའོ། ། མཇུག་རིང་ནི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཞུགས་ ནས་ཉི་མ་སོ་སོ་ལ་དབྱུ་གུ་བཞི་དང་། ཆུ་སྲང་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་ནི་ཉི་མའི་ལོངས་སྤྱོད་དེ།

Here, too, at the end of the new moon or the end of the full moon, at the junction of the seasons, the maṇḍalas of the sun and moon enter the maṇḍala of Rāhu. In this context, the term "maṇḍala" refers to sixty danda, which is the extent of one constellation. Furthermore, it should be understood as having the nature of the twelve zodiac signs and the sixteen parts. In that regard, if the two [the sun and moon] are within the extent of Rāhu, then at the conclusion of the sixty danda, a total eclipse occurs. If they are in the middle of the extent, it is a partial eclipse. A "part" consists of four danda; if they enter the extent of Rāhu, it should be known that they travel together with the planet for up to a quarter [of the cycle]. Whenever they are eclipsed within the extent of Rāhu’s mouth, it is from the eastern part. Within the extent of his tail, it is from the western part. Likewise, the other peripheral regions of the cardinal and intermediate directions should be understood accordingly. Thus it is stated in the Ṭīkā and other sources. These eclipses also occur only during the six months. In the ultimate sense, the moon itself is eclipsed by Rāhu, who is of the nature of darkness, because of its cool rays. The sun is not. At the time of the end of the new moon, because the moon has entered the sun, the convention "the sun is eclipsed" is used; this is the purification of Rāhu. As for Ketu, having entered the maṇḍala of the sun, its daily extent is four danda and twenty-six chu-srang.

དེ་ལས་ལྷག་པར་ཆུ་སྲང་ཕྱེད་དང་གསུམ་ནི་མྱུར་བར་རྒྱུ་བ་ནི་རིམ་པས་མདུན་ནས་དང་། ཡོན་པོར་རྒྱུ་བ་ན་རིམ་པ་མིན་པས་རྒྱབ་ནས་རྣམ་པར་རྒྱུའོ། ། དེ་ལྟར་ལོ་གསུམ་གནས་ནས་ཕྱིར་འཐོན་ནོ། ། འཐོན་ནས་ཀྱང་ཉི་མ་སོ་སོ་ལ་དབྱུ་གུ་གཉིས་འཆར་ཏེ། དབྱུ་གུ་ཡང་རྐང་པ་གཉིས་པ་དང་བཅས་པའི་ཆུ་སྲང་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་གིས་བདག་ཉིད་དེ། ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱི་ལས་འཐོན་པའི་ཕྱིར་མཇུག་རིང་ཀྱིའོ། ། ཟླ་བ་གཅིག་གི་བར་དུ། དུ་བ་མེད་པར་སྐར་མ་བཞིན་དུ་སྣོང་ལ། དེ་ནས་ཟླ་བ་ ཕྱེད་དུ། དུ་བའི་མཇུག་མ་རིང་པོར་གསལ་ལོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་མཐར་སླར་ཡང་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ལོ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། འདིའི་ཐོག་མར་འཆར་བ་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་བརྟགས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་འཆར་བ་གཅིག་གི་ ཤེས་ན་དུས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། ། མཇུག་རིང་དག་པའོ། ། འདིར་ཐུན་མོང་གི་རིམ་པ་འདི་དག་སྟེ་མྱུར་བའི་ལས་ལ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་འཆར་བའི་གཟའ་རིམ་པར་བགྲོད་པ་ན། དབྱུ་གུའི་རྐང་པ་བཅུ་བཞིའི་ཕྱེད་ལས། སྔོན་མ་ཕྱེད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ན་བྱུང་ བར་རྒྱུ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། ཕྱི་མ་ཕྱེད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་བུལ་བར་རྒྱུ་བའོ། ། དེ་ལས་འཁོར་ལོ་ཕྱེད་དོར་ནས་གཟའི་རིམ་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། སྔོན་མ་ཕྱེད་པ་ནི་ཡོན་པོར་རྒྱུ་བའོ། ། ཕྱི་མ་ཕྱེད་ལ་འཐོན་པོར་རྒྱུ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། ཁྱིམ་གྱི་རྒྱུ་སྐར་གྱི་འཁོར་ལོ་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། འདིར་ རིམ་པ་ལ་སྔོན་མ་ཕྱེད་དུ་ནི་ནོར་འཕེལ་ལ།

Beyond that, the movement of two and a half nāḍī is swift, proceeding in order from the front; the movement in a curved path is non-sequential, proceeding from the back. Having remained thus for three years, it emerges. Once emerged, two daṇḍa appear each day; these daṇḍa consist of fifty-six nāḍī and two pāda. Because it emerges from the avadhūtī, it belongs to the comet. For one month, it appears like a star without smoke; then, for half a month, the long tail of smoke becomes clear. Likewise, after one and a half months, it again becomes invisible within the solar maṇḍala for three years. One should understand how its initial appearance is renowned by examining it. If one understands one such appearance, one will understand immeasurable time. This is the purification of the comet. Here, these are the common stages: when the planets emerge from the solar maṇḍala in their sequential movement during the swift action, the movement in the first half of the fourteen pāda of daṇḍa is called "moving swiftly." The movement in the latter half is "moving slowly." From that, having discarded half the cakra, the non-sequential movement of the planets occurs; the first half is "moving in a curve," and the latter half is called "moving in a straight line," because the cakra of the zodiacal constellations is discarded. Here, in the sequential movement, wealth increases in the first half.

གཟའ་རྣམས་ཀྱང་ཤར་དུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའོ། ། ཕྱི་མ་ཕྱེད་དུ་ནི་ནོར་འཛད་པ་དང་ལྷོར་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའོ། ། རིམ་པ་མིན་པ་ལ་སྔོན་མ་ཕྱེད་དུ་བུ་ལོན་འཕེལ་ལ་ཁ་ནུབ་ཏུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའོ། ། ཕྱི་མ་ཕྱེད་དུ་བུ་ལོན་ཉམས་པ་ དང་བྱང་དུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའོ། ། འདི་དག་འཆི་ལྟས་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་ལྟ་བ་ཉིད་དོ། ། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་སྒྲ་གཅན་ཁ་ནུབ་ཏུ་ཕྱོགས་ནས་རི་རབ་ལ་གཡས་སྐོར་བྱེད་ལ། གཟའ་གཞན་ནི་ཤར་དུ་ཁ་ལྟའོ། ། དེ་ལ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱིས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་ ཉི་མ་ལ་ནུབ་པ་སྟེ། གཟའ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། སླར་ཡང་དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་འཆར་རོ་ཞེས་བྱའོ། ། འདིར་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་དབང་གིས་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཉིན་མཚན་ལས་བཅུ་ཡིས་བགོས་པས་ཐོབ་ པའི་དབྱུ་གུ་རྣམས་ཀྱིས་ཉིན་མོ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་མཚན་མོ་འགྲིབ་སྟེ། ལོ་མེའི་ཁོར་ཡུག་གི་མཚམས་ནས་གངས་ཅན་ཆེན་པོའི་ཁོར་ཡུག་གི་མཚམས་ཀྱི་བར་དུ་དཔག་ཚད་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔ་བྱང་དུ་བགྲོད་པ་ལ་ཟླ་བ་དྲུག་གིས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་གངས་ཅན་ཆེན་ པོའི་ཁོར་ཡུག་གི་མཚམས་ནས། ལོ་མེའི་ཁོར་ཡུག་གི་མཚམས་ཀྱི་བར་དུ་ལྷོར་བགྲོད་པ་ན་མཚམས་མཚན་མོ་འཕེལ་ཞིང་ཉིན་མོ་འགྲིབ་པའོ། ། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ན་ཉིན་མཚན་སོ་སོ་ལ་ཆུ་སྲང་གཉིས་འཕེལ་བའམ་འགྲིབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་བོད་ཡུལ་དང་ལི་ཡུལ་དང་། རྒྱ་ནག་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་དང་། ཤམྦྷ་ལའི་ཡུལ་གྱི་མཐའི་བར་དུ་དགུ་དང་། བརྒྱད་དང་།

The planets also face toward the east. In the latter half [of the month], wealth is exhausted and they face south. In the reverse order, in the first half, debt increases and they face west. In the latter half, debt diminishes and they face north. These [shifts] occur because they look in other directions due to the influence of death omens and the like. By nature, Rāhu faces west and circumambulates Mount Meru to the right, while the other planets face east. Because they are obscured by the rays of the sun, they are said to "set" in the sun; it is not that all the planets cease to exist. They rise again in exactly the same manner. Here, in the Noble Land [of India], by dividing the sixty ghaṭikā nature of day and night by ten, according to the increase and decrease of the sun and moon's movement, the resulting ghaṭikās cause the day to increase and the night to decrease. From the boundary of the Fire Cakravāḍa to the boundary of the Great Snowy Cakravāḍa, the northward journey of seventy-five thousand yojanas takes six months. Likewise, from the boundary of the Great Snowy Cakravāḍa to the boundary of the Fire Cakravāḍa, during the southward journey, the night increases and the day decreases. When this occurs, one should know that the day or night increases or decreases by two palas each. Similarly, in the lands of Tibet, Khotan, China, and so forth, up to the borders of the land of Śambhala, [the increase is] nine, eight, and...

བདུན་གྱིས་བགོས་པས་ཐོབ་པའི་དབྱུ་གུ་རྣམས་ཀྱིས་དང་། ཀེ་ལ་ཤའི་དུམ་བུར་དྲུག་གིས་སྐལ་བས་ཉིན་མཚན་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རོ། ། ཀེ་ལ་ཤའི་དུམ་བུ་ལས་བྱང་ཕྱོགས་ སུ་གངས་ཅན་གྱི་རིའི་བར་ལ་ཉིན་མཚན་སོ་སོ་ལ་དབུགས་བཞིས་ལྷག་པའི་ཆུ་སྲང་གསུམ་འཕེལ་བའམ། འགྲིབ་པའོ། ། གངས་རིའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱོགས་མཚམས་བརྒྱད་དུ་ཁོར་ཡུག་གི་རྣམ་པས་རྒྱུ་སྐར་གྱི་ཁྱིམ་ཟླུམ་པོ་གཅིག་ཏུའོ། ། འདིའི་དབུས་ན་མཉམ་པའི་རེ་ཁཱའོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ ལོགས་གཉིས་སུ་གཞུའི་རྣམ་པའོ། ། འདིར་ཡང་འབྲུ་བསྙིལ་བའི་དབུས་ཀྱི་ཀ་བ་བཞིན་དང་། ། གླང་བཞིན་འཁོར་ལ། རྒྱུ་སྐར་དབྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ནས་ནག་པའི་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རེ་ཁཱ་ལ། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ཡང་ནག་པའི་ཕྱེད་ལ་སོགས་པ་ནས་ནམ་གྲུའི་མཐར་རོ། ། དེ་རྣམས་ ཁོ་ན་ལ་རྐང་པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱུ་སྐར་གཉིས་ལ་ཁྱིམ་གཅིག་ཉིད་དོ། ། དེ་ལྟར་ཁྱིམ་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམ་པར་གཞག་གོ། ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་གཟའ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། ། བྱང་ཕྱོགས་སུ་བགྲོད་པ་ན་ཟླུམ་པོ་འདིའི་བྱང་གི་མཐའ་ནི། བྱང་གི་མེའི་ཁོར་ཡུག་གི་དང་པོར་འགྲོའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ མཐའ་ཡང་གངས་ཅན་གྱི་རིའི་ལྷོའི་མཐར་རེག་པའོ། ། ལྷོར་བགྲོད་པ་ན་ཡང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐའ་ནི་ལྷོའི་མེའི་ཁོར་ཡུག་གི་དང་པོར་འགྲོའོ། ། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐའ་ཡང་བསིལ་བའི་རིའི་བྱང་གི་མཐའ་རེག་པར་འགྱུར་རོ། ། རྒྱུ་སྐར་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཀྱང་རི་རབ་ལ་སྐོར་བ་བྱེད་ པས་འགྲོ་བའི་འཁོར་བའི་དབང་གིས་ཟླུམ་པོའི་རྣམ་པར་འགྱུར་རོ། །

The danda [units] obtained by dividing by seven, and the portions of Kailash by six, determine the increase or decrease of day and night as appropriate. From the region of Kailash to the north, up to the Snowy Mountains, the days and nights increase or decrease by three chu-srang and four breaths each. Outside the Snowy Mountains, in the eight directions and intermediate points, the circular zodiac of the constellations is contained within a single circle in the form of the Cakravāḍa. In the center of this is an equal line. On both sides of that line, it takes the shape of a bow. Here, too, like the central pillar of a threshing floor, the constellations revolve like oxen. From the danda of the constellations up to the midpoint of Citrā, they are on the northern line; to the south, from the midpoint of Citrā up to Revatī. In these very [constellations], two constellations and a quarter constitute a single zodiac sign. In this way, the twelve zodiac signs are established. The planets that depend upon them are the enjoyers. During the northern course, the northern limit of this circle goes to the beginning of the northern Fire Cakravāḍa. The southern limit also touches the southern end of the Snowy Mountains. During the southern course, the southern limit goes to the beginning of the southern Fire Cakravāḍa, and the northern limit touches the northern end of the Cool Mountains. These constellations and so forth also revolve around Mount Meru, and by the power of their circular movement, they take on a circular form.

ཟླུམ་པོའི་ཚད་ནི་ལྷོ་ནི་མེའི་ཁོར་ཡུག་ནས་གངས་ཅན་ཆེན་པོའི་བར་རོ། ། དཔག་ཚད་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔས་སོ། ། དེ་དག་ལ་འཁོར་ལོའི་ཉིན་ཞག་བརྒྱ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་ཕྱེད་དང་གསུམ་གྱིས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ནི་ཕྱོགས་ ཀྱི་ཆ་ཉི་མས་འདོར་བའོ། ། དེ་ལྟར་དུམ་བུ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཉི་མའི་ཐད་ཀར་འཕོ་བར་རིག་པར་བྱའོ། ། བྱེད་པའི་ལམ་མོ། ། འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་ལམ་གྱིས་ཉི་མ་དུས་རྟག་ཏུ་དག་པ་མ་ཡིན་ལ། ཉི་མའི་ལོངས་སྤྱོད་མ་དག་འདིས། ། མིག་དམར་ལ་སོགས་དག་བྱས་ལ། ། འདིར་ནི་ ངེས་པར་དག་མི་འགྱུར། ། རྩ་བ་ཉམས་པའི་ལྗོན་ཤིང་བཞིན། ། དེ་བས་ན་གྲུབ་པའི་མཐའི་ལམ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་རིམ་པ་འདི་དག་གི། ས་གཞི་མཉམ་པོ་ལ་ཁྲུ་གང་གི་ཚད་ཀྱི་མཎྜལ་གྱི་དབུས་སུ་བཙུགས་པའི་མཐོ་གང་གི་ཚད་ཀྱི་ཤིང་གི་གྲིབ་མ། སྔ་དྲོ་རེ་ཁཱའི་ཕྱི་རོལ་ནས་ རིམ་གྱིས་བསྐུམ་པ་ན། གང་གི་ཚེ་མཎྜལ་གྱི་མཐའི་རེ་ཁཱའི་དབུས་སུ་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ། གནས་དེར་བྱ་རོག་གི་རྗེས་ཀྱི་མཚན་མ་བྱས་ཏེ། དེ་ཉིད་ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སོ། ། ཕྱི་དྲོ་ནི་མཎྜལ་གྱི་དབུས་ནས་རིམ་གྱིས་བརྐྱང་བ་ན། གང་གི་ཚེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཞིན་དུ་མཚན་མ་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་སོ། ། འདིར་མཚན་མ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་སྐུད་པ་བཟུང་སྟེ། མཚན་མ་གཞན་གྱི་མདུན་དུ་མཎྜལ་ཐོད་ལོ་ཀོར་གྱིས་བྱ་ཞིང་། མཚན་མ་གཞན་གྱི་སྟེང་དུ་ཡང་། སྐུད་པ་བཟུང་ནས་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་ཇི་ལྟར་ཉའི་རྣམ་པར་འགྱུར་རོ། ། མཎྜལ་གཉིས་པོ་འདི་ དག་གི་དབུས་ཀྱི་ཉའི་རྣམ་པའི་ཁའི་དབུས་ནི་ལྷོ་ཕྱོགས་སོ། །

The measurement of the circle is from the Cakravāḍa of the south to the Great Snowy Mountains, which is seventy-five thousand leagues. Dividing those by one hundred and eighty-two and a half solar days, the quotient is the portion of the direction traversed by the sun. In this way, one should understand the sun’s transits directly across the twelve sectors. This is the path of the karana system. However, the sun is not always pure according to that karana path; because the sun’s course is impure, even if Mars and the other planets are corrected by it, they will not be truly pure here. It is like a tree whose root is decayed. Therefore, the path of the Siddhānta system shall be explained. Regarding its procedure: on a level ground, in the center of a mandala measuring one cubit, a wooden rod one span in length is planted. In the morning, as the shadow gradually shortens from the outer edge of the lines, when it enters the center of the lines at the edge of the mandala, a mark is made at that spot with a crow’s footprint; that is the western direction. In the afternoon, as the shadow gradually lengthens from the center of the mandala, a mark is made as before when [the shadow reaches the center]; that is the eastern direction. Here, holding a cord over one mark, one should draw a mandala with a compass-like tool in front of the other mark; then, holding the cord over the other mark as well and doing the same, it will take the shape of a fish. The center of the mouth of the fish-shaped figure between these two mandalas is the southern direction.

མཇུག་མའི་དབུས་ནི་བྱང་ཕྱོགས་སོ། ། དེ་ལྟར་ཕྱོགས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་མཎྜལ་གཉིས་པོ་དབྱི་བར་བྱའོ། ། བྱང་དུ་བགྲོད་པའི་ཉིན་མོ་ལས་གོང་དུ། ཉི་མ་བཅུ་པ་ནས་བརྩམས་ནས། ། ཉི་མའི་གུང་ལ་བརྟག་པར་ བྱའོ། ། དེ་ལ་ཐོག་མ་མཎྜལ་གྱི་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐའི་རེ་ཁཱའི་དབུས་ནས་མཎྜལ་གྱི་ནང་དུ་ཉིན་མོ་གང་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་བྱང་དུ་བགྲོད་པའི་འཕོ་བའི་ཉིན་མོའི་དེའི་གཟའ་དང་། དེའི་ཚེས་དང་། དེའི་སྦྱོར་བ་དང་། དེའི་བྱེད་པས་སོ། ། དེའི་ཉིན་མོ་ཉའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ས་ག་ ལ་སོགས་པའི་ཟླ་བ་དགུའི་ལུགས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱིམ་དགུ་ལ། རྒྱུ་སྐར་གྱི་གནས་སུ་ཉི་ཤུ་དང་། དབྱུ་གུའི་གནས་སུ་བཅོ་ལྔའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་བའི་དྷྲུ་བ་ཀའོ། ། དྷྲུ་བ་ཀ་དེ་ལ་ཉིན་རེ་ཞིང་དབྱུ་གུ་བཞི་དང་། ཆུ་སྲང་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་བཅུག་ལ། ཉི་མའི་རྐང་པ་རྣམས་དག་པར་བྱ་སྟེ། སྔར་ བརྗོད་པའི་རྐང་པ་གསུམ་དང་བཅས་པའི་རྒྱུ་སྐར་དྲུག་སྦྱང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་གས་སོ། ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྩ་བའི་རྒྱུད་དུ། བགྲོད་ཐོག་ནས་བརྩམས་ཉིན་རེ་ཞིང་། ། སླར་ཡང་བགྲོད་འགྱུར་བར་དུ་སྦྱིན། ། གསུངས་པའི་ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཡིས། ། ཉི་མའི་རྐང་པ་དག་པར་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། གཟའ་དང་། ཚེས་དང་། རྒྱུ་སྐར་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། བྱེད་པ་དང་། ཁྱིམ་དང་། ཞིང་ཅན་དང་། འཕོ་བ་དང་། གཟའ་འདི་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་གཞན་དུ་གོ་སླ་བས་འདིར་མ་དགྲོལ་ལོ། ། གཟའ་སྐར་རྒྱ་ཆེན་འདི་དག་བཤད་ཅིང་དེ་རྣམས་འབྲས་བུ་ནི། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པ་ འདིར་ནི་མ་བཤད་དེ།

The center of the tail is the north. Having thus determined the directions, the two maṇḍalas should be erased. Prior to the day of the northern transit, beginning from the tenth day, one should examine the midday. In that regard, first, from the center of the line at the northern edge of the maṇḍala, the day on which one enters into the interior of the maṇḍala is determined by the weekday, the lunar date, the yoga, and the karaṇa of that day of the northern transit. On that day, regarding the solar consumption of the full moon, in the system of the nine months such as Vaiśākha and the nine zodiac signs such as Aries, there are twenty in the place of the asterisms and fifteen in the place of the danda; this is the root dhruvaka. To that dhruvaka, four danda and twenty-six pāṇīpala are added each day, and the solar feet (caraṇa) are purified by the ritual procedure beginning with: "One should subtract the six asterisms together with the three previously mentioned feet," and so forth. As it is said in the Root Tantra: "Starting from the beginning of the transit, one should add [the increments] each day until the next transit; by the ritual procedure of the action, the solar feet are purified." The results of these—weekday, lunar date, asterism, yoga, karaṇa, zodiac sign, field-holder, transit, and weekday—are easy to understand elsewhere, so they are not explained here. These extensive planetary and stellar calculations have been explained, but their results, which enter into the Kālacakra Tantra, are not explained here.

ཚིག་གི་འབྲེལ་པ་གེགས་མེད་བློ་བཟང་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བླག་ཏུ། ། རྟོགས་ཕྱིར་འདི་ལ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་མཛད་རིགས། ། འཇིགས་མེད་ཀྱིས་བརྩམས་འདི་ཡི་སྙིང་གི་ནི། ། རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་གནས་རྒྱས་ཤིང་། ། ལེགས་བྱས་ཤར་བ་འདི་ལས་འགྲོ་ གསུམ་ལ། ། རྒྱལ་བའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྲས་བུར་ཤོག། ། ། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཤྲཱི་དྷརྨྨཱ་ཀཱི་རྟིས་ བསྒྱུར་བའོ། ། སླད་ཀྱིས་ཡུལ་མ་ག་དྷཱའི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་མཁས་བཙུན་གྲུབ་པ་བརྙེས་པ་རཱ་ཧུ་ལ་ཤྲཱི་བྷ་དྲའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཆག་ལོ་ཙཱ་བ་ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་དཔལ་གྱི་མཐའ་ཅན་གྱིས་དག་པར་བཅོས་ཤིང་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

In order that those of excellent intellect may easily understand the unimpeded connections of the words, the holy ones should grant their forbearance to this work. May the expansion of the chapters that thoroughly analyze the heart of this composition by Jñānapāda, and the arising of this merit, result in the perfect fruit of the Victors for the three realms of beings. The Introduction to the Glorious Kālacakra, composed by the great learned master Abhayākaragupta, is hereby complete. It was translated by the great Paṇḍita himself and the Tibetan translator Śrī Dharmakīrti. Later, it was corrected and finalized by the translator Chag, the Śākya monk whose name ends in Śrī, in the presence of the great Paṇḍita of Magadha, Rāhulaśrībhadra, who had attained the state of a scholar, a monk, and a realized adept.