The Vows and Commitments of the Glorious Kālacakra

༄༅༅། ། དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དུས་འཁོར་ལོ། ། ཤེས་བྱའི་ཆ་ནས་གཉིས་ཞེས་བྱ། ། བརྗོད་བྱ་དང་ནི་རྗོད་བྱེད་དོ། ། བརྗོད་བྱ་བདེན་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། ། ཀུན་རྫོབ་ཕྱི་ནང་གཞན་དང་གསུམ། ། ཕྱི་ནི་ འཆགས་གནས་འཇིག་པ་སྟེ། ། ཆགས་པ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའོ། ། རྟེན་ནི་རྒྱུ་དང་གོ་རིམ་དབྱིངས། ། རང་བཞིན་ཁ་དོག་མིང་དང་ནི། ། ཡི་གེ་གྲངས་དང་ཚད་དག་གོ། ། རྒྱུ་ནི་ལས་ཀྱི་འདུས་བྱས་ནས། ། རྡུལ་ཕྲན་དག་ལས་སྐྱེས་པར་འདོད། ། སྟོང་དང་རླུང་སོགས་རིམ་པའོ། ། དབྱིངས་ནི་གཞུ་སོགས་རང་བཞིན་ནི། ། གཡོ་སོགས་ཁ་དོག་སྔོ་ལ་སོགས། ། མིང་ནི་རླུང་སོགས་རི་ལ་སོགས། ། ཡི་གེ་ཡ་ར་ལ་སོགས་པའོ། ། གྲངས་ནི་རླུང་དང་མཚོ་ཡི་བར། ། ཚད་ནི་རྔམས་དང་མཐའ་སྐོར་རོ། ། བརྟེན་པ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ། རྒྱུ་དང་མིང་གི་རབ་དབྱེ་དང་། ། སོ་སོའི་གནས་དང་ཚེ་ཚད་དང་། ། ས་བོན་ཡི་གེར་རབ་ཤེས་བྱ། ། རྒྱུ་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་དང་། ། མིང་ནི་མནར་མེད་ནས་བཟུང་ནས། ། སྲིད་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་བར། ། གནས་ནི་རླུང་དང་སྲིད་རྩེའི་བར། ། ཚེ་ཚད་ལོ་དང་བསྐལ་པའི་གྲངས། ། ས་བོན་ཡི་གེ་ཀ་ལ་སོགས། ། འཆགས་ པ་སྡུད་པར་ཤེས་པར་བྱ། ། གནས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། ། བསྟན་པ་དུས་དང་བྱེད་པ་རྩིས། ། དང་པོ་དུས་བཞི་ལ་སོགས་པས། ། ས་ཡི་དུམ་བུ་རྣམས་ལ་ནི། ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ལུས་ཀྱིས་སུ། ། ལོག་འདྲེན་མཐར་བྱེད་ལེགས་རྣམས་འཛིན། ། བྱེད་པ་ཡན་ལག་ལྔས་བསྡུས་ ཏེ། ། གཟའ་ནི་ཚེས་དང་རྒྱུ་སྐར་དང་། ། ཁྱིམ་ལ་གནས་པ་དག་ཡིན་ནོ། །

Homage to the holy ones! The indivisible truth is the Kālacakra. From the perspective of the objects of knowledge, it is said to be twofold: the expressed and the expresser. The expressed consists of the two truths. The conventional truth is threefold: outer, inner, and other. The outer [world] consists of the formation, abiding, and destruction [of the universe]. As for its formation, there are the support and the supported. The support is categorized by its cause, sequence, expanse, nature, color, name, syllable, number, and measurement. The cause is asserted to be produced from atoms through the conditioning of karma. The sequence is that of space, wind, and so forth. The expanse is the bow-shaped [mandala] and so on. The nature is movement and so forth. The colors are blue and so forth. The names are wind and so forth, mountain and so forth. The syllables are ya, ra, la, and so forth. The numbers range from the wind to the ocean. The measurements are the thickness and the circumference. The supported is what is called "sentient beings." They are to be thoroughly understood through the distinctions of cause and name, their respective abodes, their lifespans, and their seed-syllables. The causes are karma and the afflictions. The names range from the Avīci hell up to the thirty-one levels of existence. The abodes range from the wind [mandala] to the Peak of Existence. The lifespans are counted in years and eons. The seed-syllables are ka and so forth. This should be understood as the process of formation. Abiding is twofold: the teaching of time and the calculation of the functional [astrological] system. First, regarding time, through the four ages and so forth, upon the various divisions of the earth, the Universal Monarchs, with their bodies, subdue the vināyakas and uphold the virtuous. The functional system is comprised of five branches: the planets, the lunar days, the constellations, and those residing in the zodiac signs.

ཚེས་ནི་དབྱངས་དང་རྟེན་འབྲེལ་དང་། ། དྲག་མོ་ལ་སོགས་ཤེས་པར་བྱ། ། འཇིག་པ་ས་སོགས་རིམ་ཞུགས་པས། ། ཐ་མ་སྟོང་པར་གྱུར་པའོ། ། ནང་ནི་སྐྱེ་གནས་འཆི་བ་སྟེ། ། སྐྱེ་བ་ནང་དང་ཕྱི་དག་གོ། ། ནང་ གི་དུས་དང་རྒྱུ་དག་དང་། ། ངོ་བོ་རྐྱེན་རྣམས་རྫོགས་དུས་སོ། ། དུས་ནི་ཡེ་ཤེས་གཡོ་བ་དང་། ། རྒྱུ་ནི་ཁུ་སྲོག་སྐྱེ་གནས་ཁྲག། ངོ་བོ་ཕུང་པོ་ཁམས་རང་བཞིན། ། རྐྱེན་ནི་མ་ཡིས་རོ་ཟོས་མཐུས། ། རྣམ་པ་ཁུ་ཁྲག་རྩ་རླུང་གིས། ། གཙོ་བོ་བརྒྱད་ནི་བསྐྱེད་པའོ། ། རྫོགས་ དུས་བཅུ་གཉིས་བཅུ་གསུམ་མོ། ། ཕྱི་ནས་དབྱིབས་དང་ཚད་དག་དང་། ། རྣམ་གྲངས་དག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན། ། དབྱིབས་ནི་ལུས་དང་ཡན་ལག་སོགས། ། ཚད་ནི་སོར་དང་ཁྲུ་ཡི་བར། ། དབྱེ་བ་ཕུང་པོ་ཁམས་དག་དང་། ། དབང་པོ་ལས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། ། འཁོར་ལོ་བྱ་བའི་འཁོར་ལོ་དང་། ། ལས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དག་ཏུའོ། ། དེ་ཡང་རྩ་རླུང་སེམས་དག་གིས། ། ལུས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྡུས་པའོ། ། གནས་པ་ལས་དང་བསྲུང་བའོ། ། ལས་ནི་ཕྱི་ཉིད་ནང་སྦྱར་བས། ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གྱུར་པའོ། ། བསྲུང་བ་སེམས་ཀྱི་སྡིག་གཞོམ་དང་། ། ནད་ཞི་ལུས་ཀྱི་བཅུད་ལེན་ནོ། ། འཆི་བ་དུས་དང་ དུས་མིན་པའོ། ། གཞན་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་ནི། ། འཇིག་རྟེན་དབང་ནི་ངོ་བོ་དང་། ། ངེས་ཚིག་དབྱེ་བ་ཆོ་གའོ། ། ངོ་བོ་གཞན་ལས་ཐོབ་བྱ་སྟེ། ། ངེས་ཚིག་དྲི་འཁྲུད་ངེས་པར་འཇོམས། ། དབྱེ་བ་ཐུན་མོང་ཁྱད་པར་གྱིས། ། བདུན་དང་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཆོ་ག་སྦྱོར་བ་དངོས་གཞིའོ། ། སྒྲུབ་པ་ལམ་དང་འབྲས་བུ་སྟེ། ། ལམ་ནི་ལས་དང་ཡེ་ཤེས་སོ། །

The lunar days are to be understood as the vowels, the dependent originations, and the fierce goddesses and so forth. Destruction occurs through the sequential entry of the elements, such as earth and the rest, until finally they become empty. The internal [topic] is birth, abiding, and death. Birth is both internal and external. Regarding the internal: the time, the causes, the essence, and the conditions are the time of completion. The time is the movement of wisdom; the cause is the semen, life-force, birth-place, and blood; the essence is the nature of the aggregates and elements; and the condition is the power of the mother’s consumption of flavors. Through the aspects of semen, blood, channels, and winds, the eight primary [factors] are generated. The time of completion is the twelfth and thirteenth [stages]. Externally, it is taught in terms of shape, measure, and enumeration. Shape refers to the body, limbs, and so forth. Measure ranges from finger-widths to cubits. The divisions are the aggregates and elements, the sense faculties and the faculties of action, the wheels and the wheels of activity, and the wheels of karma. Furthermore, the essence of the body is condensed by the channels, winds, and mind. Abiding consists of karma and protection. Karma is the transformation into the Wheel of Time by applying the external to the internal. Protection is the destruction of the mind’s negativity, the pacification of disease, and the extraction of the body’s essence. Death is timely and untimely. The others are the means of accomplishment, the nature of the Lord of the World, the etymology, the divisions, and the ritual. The nature is to be obtained from others. The etymology is "cleansing the stains" and "definitive destruction." The divisions are to be known as seven and three, according to the common and the special. The ritual consists of the preparation and the main practice. Accomplishment is the path and the result; the path consists of karma and wisdom.

ལས་བརྒྱའི་ངོ་བོ་དབྱེ་བ་དང་། ། ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཆོ་གའོ། ། ངོ་བོ་ནུས་པ་སྐྲ་ལྡན་པ། ། དབྱེ་བ་གཞན་གྱི་རིགས་ལ་སོགས། ། ཉམས་བླངས་བསྙེན་སྒྲུབ་སྒྲུབ་པའོ། ། ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱའི་ངོ་བོ་ནི། ། རང་གི་སེམས་ ཀྱིས་བརྟགས་པ་སྟེ། ། དབྱེ་བ་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་གསུམ་མོ། ། ཆོ་ག་སྔོན་འགྲོ་དངོས་དང་མཇུག། དངོས་ནི་བསྐྱེད་དང་བསྒོམ་པའོ། ། བསྒོམ་པ་དངོས་ཞེན་རྣམ་གཉིས་དང་། ། ཞེན་བྲལ་དག་པ་བསྒོམ་པའོ། ། རྗེས་ནི་མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་ལ། ། སྣང་གྲགས་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ཡང་། ། ནང་གི་རྣམ་པ་ཕྱིས་སྦྱར་ནས། ། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་བྱས་པའོ། ། འབྲས་བུ་འདོད་དང་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི། ། མཐར་ཐུག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། ། དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པ། ། ལྟ་བ་ལམ་དང་འབྲས་བུའོ། ། ཆོས་ཉིད་མི་མཐུན་ཕྱི་ནང་གི། ། ལོག་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའོ། ། མཐུན་པ་ གཉིས་སུ་མེད་སྒྲུབ་པ། ། ངོ་བོ་དབྱེ་བ་མཚོན་བྱེད་དང་། ། དཔེ་ཡི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ། ། ངོ་བོ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ། དེ་ཡང་བེམས་པོ་ལོག་པའོ། ། དབྱེ་བ་ཆོས་ཅན་དག་གི་ནི། ། སྟོང་པ་ལྔ་དང་ཐིག་ལེ་དྲུག། སྤང་བྱ་སོགས་པས་ཤེས་པར་བྱ། ། མཚོན་བྱེད་སྒྲ་དང་མཚན་མ་སྟེ། ། ཨེ་ བྃ་ཨ་ལ་སོགས་པ་དང་། ། དེ་རུ་མཚོན་པའི་དབྱིབས་དག་གོ། ། དཔེ་ནི་པྲ་ཏི་སེ་ན་སོགས། ། འཇིག་རྟེན་དཔེ་ལས་འདས་པའོ། ། ཆོས་ཅན་ཅི་རླུང་སེམས་དག་གི། ། གནས་ལུགས་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ། ། ལམ་ནི་དབང་དང་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། ། དབང་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ཏེ། ། ངོ་བོ་རང་གི་ བྱང་ཆུབ་སེམས། ། བླ་མའི་རྐྱེན་གྱིས་ངོ་ཤེས་པ། །

The essence, divisions, and ritual for practicing the hundred actions: the essence is the capacity endowed with hair; the divisions are the other families and so forth; the practice consists of approach, accomplishment, and attainment. The essence of the wisdom mudrā is that which is imputed by one’s own mind; its divisions are the three maṇḍalas. The ritual consists of the preliminaries, the main part, and the conclusion. The main part is generation and meditation. Meditation consists of two types of clinging and the meditation on pure non-clinging. The conclusion is rising from meditative equipoise and then, having applied the internal aspects to external appearances, sounds, phenomena, and so forth, performing them with body, speech, and mind. The result is the attainment of the desire and form realms, up to the ultimate. Relying on the ultimate truth, there are the view, the path, and the result. The dharmatā is the teaching on the discordant internal and external misconceptions. The concordant is the accomplishment of non-duality. Its essence, divisions, and indicators should be understood through examples. The essence is non-conceptual wisdom, which is the reversal of inanimate matter. The divisions of the subjects are the five emptinesses and the six drops, to be understood through what is to be abandoned and so forth. The indicators are sounds and signs, such as E, VAṂ, and A, and the shapes symbolized therein. The examples are the pratibimba and so forth, which transcend worldly examples. The subjects are the modes of abiding of the winds and mind, which are to be understood. The path is the empowerment and the methods of accomplishment. Empowerment is supramundane; its essence is one’s own bodhicitta, recognized through the condition of the guru.

ངེས་པའི་ཚིག་ནི་གོང་དང་མཚུངས། ། དབྱེ་བ་དངོས་དང་བརྟག་པ་སྟེ། ། དང་པོ་སངས་རྒྱས་དུས་སུ་སྟེ། ། བརྟག་པ་ད་ལྟ་རྒྱུ་དུས་སོ། ། ཆོ་ག་བྱེད་དང་བྲལ་ན་ཡང་། ། རེ་ཞིག་དཔེ་དང་བརྡ་ཚིག་གིས། ། ཕྱི་ཡི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། ། སྒྲུབ་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། ། ངོ་བོ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སོ། ། དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་བདག་ཉིད། ། ཉམས་བླང་རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་དང་། ། དབྱེ་བའི་ཚུལ་དུ་བསྟན་པའོ། ། རྒྱུ་ནི་རྐྱེན་གསུམ་ངོ་བོ་དང་། ། མི་རྟོག་པ་ལ་དམིགས་པའོ། ། དབྱེ་བ་ཡན་ལག་དྲུག་ཡིན་ཏེ། ། སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་ཐོབ་བྱ་ཡིས། ། ལམ་ནི་ཡན་ལག་དེར་བསྡུས་ན། ། གདམས་ངག་མཚན་ཉིད་རྟགས་འབྲས་བུ། ། སོ་སོར་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་ཀུན། ། སྒྲུབ་བཞིའི་ཚུལ་དུ་སྒོམ་པའོ། ། འབྲས་བུ་སྤངས་ཐོབ་ཕུན་ཚོགས་པའོ། ། སངས་རྒྱས་སྐུ་བཞི་ལ་སོགས་པའི། ། གདུལ་བྱའི་སྒོ་ནས་དག་བྱ་ཡིས། ། རྣམ་ཐར་ལ་ སོགས་ལམ་གྱིས་སོ། ། དེ་ནི་བརྗོད་བྱ་མདོར་བསྡུས་པའོ། ། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་དག་ནི། ། གཞུང་ཚད་གྲངས་དང་བཤད་ཚུལ་བསྡུ། ། གཞུང་ཚད་རྒྱུ་དང་འགྲེལ་པའོ། ། གྲངས་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་གྲངས་ཏེ། ། མདོར་བསྡུས་དང་ནི་བསྡུས་དོན་ནོ། ། རྒྱས་པར་བཤད་པ་འགྲེལ་པས་སོ། ། རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་རྣམ་ལྔ་ནི། ། གྲངས་ངེས་གོ་རིམ་ངེས་པ་ཡང་། ། རྒྱུད་གསུམ་དག་གི་གྲངས་དག་དང་། ། གཞན་གཞུག་དངོས་པོའི་རིམ་པ་དང་། ། རྣལ་འབྱོར་སྙོམས་ཞུགས་རགས་(པྲ་,ཕྲ་)དང་། ། དམན་པ་མཆོག་གི་གོ་རིམ་མོམོ། ། འགྲེལ་པ་རྣམ་གསུམ་བཤད་པ་ཡང་། ། གྲངས་ ངེས་ལུས་ལ་རྩ་དག་དང་། ། དེ་ཡི་ཆས་ཕྱེད་དབུས་མའི་དབུས། །

The etymology is the same as above. The divisions are the actual [practice] and the analysis. The first is at the time of the Buddha; the analysis is at the present time of the cause. Even if one is devoid of performing the rituals, for the time being, by means of examples and symbolic words, it is the external conceptualization. The practice is Mahāmudrā; its essence is non-conceptual wisdom. The divisions are of a threefold nature: the cause for practice, the essence, and the manner of the divisions. The cause consists of the three conditions and the essence, which is the focus on non-conceptuality. The divisions are the six branches. By way of what is to be abandoned, the abandoner, and what is to be attained, the path is subsumed within those branches. The instructions, characteristics, signs, and results—all the various individual divisions and so forth—are meditated upon in the manner of the four accomplishments. The result is the perfection of abandonment and attainment. Through the four bodies of the Buddha and so forth, by way of the disciples to be trained and the objects of purification, it is by means of the path of the liberations and so forth. That is the summary of the subject matter. As for the words that express it, they are the summary of the length of the source text, the number, and the manner of explanation. The length of the source text is the cause and the commentary. The number is the number of chapters in the tantra; it is the summary and the condensed meaning. The detailed explanation is by means of the commentary. Regarding the five chapters of the tantra, the determination of number and the determination of order are: the number of the three tantras; the sequence of the actual entities for others to enter; the coarse and subtle [states] of the yogic equipoise; and the order of the inferior and the supreme. Regarding the explanation of the three types of commentaries, the determination of number is the channels in the body, and their parts, the center of the central channel.

མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཏིང་འཛིན་དང་། ། གོ་རིམ་མོམོ་སོའི་རྣམ་འགྲེལ་ལོ། ། བཤད་ཐབས་མཐའ་དྲུག་མཚན་ཉིད་དེ། ། དེ་ཡང་དྲང་དོན་ངེས་དོན་ནོ། ། དོན་བསྡུས་རྒྱུད་གསུམ་དག་ཏུ་ནི། ། སྤྱི་རུ་བསྡུས་དང་སོ་ སོའི་དང་། ། དངོས་དང་ཕལ་པའི་ཡུལ་དུ་སྟེ། ། ཡན་ལག་དེ་དང་དེར་ཤེས་བྱ། ། དམ་པའི་དྲིན་གྱིས་ངེས་གསལ་བའི། ། དམ་པའི་ལམ་འདིས་སེམས་ཅན་ལ། ། མི་ཡི་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ཀྱིས། ། བྱང་ཆུབ་མྱུར་ཐོབ་ངེས་པར་ཤོག། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྡོམ་ཚིག་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་ཨ་བྷྱཱ་ ཀ་རས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། པཎྜི་ཏ་ཇོ་བོ་རི་པ་དང་། སྒྲ་སྒྱུར་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཁེའུ་བགད་འཁོར་ལོ་གྲགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ། །

The names, the minor marks, the meditative absorptions, and the sequential commentaries; the six parameters are the characteristics of the method of explanation, which are further divided into the provisional and the definitive meanings. In the three tantras of the summarized meaning, they are condensed into the general, the individual, and the actual and secondary objects; these should be understood according to their respective branches. Through the kindness of the sublime, may sentient beings, by this sublime path, certainly attain awakening swiftly in this very human birth. This concludes the Summary of the Glorious Kālacakra composed by the great Paṇḍita Abhayākaragupta. It was translated by the Paṇḍita Jowo Ripa and the translator Khe'u Bagad 'Khor lo Grags.