The Inner Bouquet

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨནྟ་རྨཉྫ་རཱི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། ནང་གི་སྙེ་མ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ནང་མི་ཤེས་པས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་འཆི་དབང་གྱུར། ། དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ནང་གི་ཐུགས་རྗེས་གསུངས། ། དེ་ཡང་རྟོགས་དཀའ་ གཞུང་མང་སྐྱེ་བོས་ཤེས་མི་ནུས། ། དེ་བས་བཏུས་ཏེ་རྟོགས་སླ་ཅུང་ཟད་བདག་གིས་བྲི། ། བརྟན་དང་གཡོ་བའི་འཇིག་རྟེན་ལྟར། ། ནང་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ཤེས་པས་ནི་ལུས་གནས་དང་། ། གྲོལ་ཕྱིར་ནང་གི་སྙེ་མའོ། ། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་གདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུགས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ། བདག་དང་བྱེད་པ་པོ་མེད་ཀྱང་བདག་དང་བདག་གི་བའི་རྟོག་པའི་མལ་སྟན་ལ་ཉལ་ཞིང་། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རང་ལུས་མ་ རྟོགས་པས་དུག་དང་འདྲ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་རོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེས་གསུངས་པ། འཇིག་རྟེན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའོ། ། དེ་ལ་བརྟན་པ་ནི་ས་གཞིའི་དབུས་སུ་རི་རབ་སྟེ་དེ་བསྐོར་བའི་གླིང་བདུན་དང་། མཚོ་བདུན་དང་། རི་བདུན་དང་། སྟེང་དུ་མཐོ་ རིས་དང་། འོག་ཏུ་ས་འོག་གོ། ། དེར་རི་རབ་ནི་ལུས་ཀྱི་རྒལ་ཚིགས་ཏེ་རྐེད་པ་ནས་ཚིགས་པ་དང་པོའི་བར་རོ། ། སྤྱི་གཙུག་ནི་ཚངས་པའི་གནས་སོ། ། མཐོ་རིས་ནི་མཁུར་བའི་བར་རོ། ། མི་ཡུལ་ནི་ལག་པ་གཉིས་ཀྱི་བར་རོ། ། ས་འོག་ནི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་བར་རོ། ། བ་ཚའི་རྒྱ་མཚོ་ནི་དྲི་ཆུའོ། །

In the language of India: Antarmañjarī-nāma. In the language of Tibet: Nang gi snye ma (The Inner Ear of Grain). Homage to the glorious Kālacakra. Through ignorance of the internal, all beings without exception fall under the power of death. Therefore, the Omniscient One, out of internal compassion, taught [this]. Furthermore, because it is difficult to realize and ordinary people are unable to understand the extensive source texts, I shall write a brief summary that is easy to comprehend. Just as there is the world of the stable and the moving, so too are the internal and the maṇḍala. By knowing that, for the sake of abiding in the body and for liberation, this is the Inner Ear of Grain. Thus, the Blessed One, out of compassion, spoke for the sake of those beings who are under the power of birth, aging, sickness, death, sorrow, lamentation, suffering, mental distress, and agitation; who, though lacking a self or a creator, lie upon the bed of conceptualizing "self" and "mine"; and who, failing to realize their own bodies as the naturally pure nature of the Buddha, are intensely attached to the flavors of sensory objects which are like poison. The world is of two types: the stable and the moving. Regarding that, the stable [world] consists of Mount Meru in the center of the earth, surrounded by the seven continents, the seven oceans, and the seven mountain ranges; above it are the higher realms, and below it is the subterranean realm. In that system, Mount Meru is the spinal column of the body, from the waist to the first vertebra. The crown of the head is the abode of Brahmā. The higher realms are the area up to the cheeks. The human realm is the area between the two hands. The subterranean realm is the area between the two feet. The salt ocean is the urine.

ཆང་གི་མཚོ་ནི་རྡུལ་ལོ། ། ཆུའི་མཚོ་ནི་མཆིལ་མའོ། ། འོ་མའི་མཚོ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་ནུ་ཞོ་དང་སྐྱེས་པའི་སྣབས་སོ། ། ཞོའི་མཚོ་ནི་ཀླད་པའོ། ། མར་གྱི་མཚོ་ནི་ཚིལ་ལོ། ། སྦྲང་རྩིའི་མཚོ་ནི་ས་བོན་ཏེ་མཚོ་བདུན་ནོ། ། མཁྲིག་མ་གཉིས་དང་། གྲུ་མོ་གཉིས་དང་། དཔུང་མགོ་གཉིས་དང་། བརླ་གཉིས་དང་། པུས་མོ་གཉིས་དང་། ལོང་བུ་གཉིས་ཏེ་དུམ་བུ་བཅུ་གཉིས་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་ཆེན་པོའོ། ། དྲག་པོའི་གླིང་ནི་ཤའོ། ། ཁྲུང་ཁྲུང་གི་གླིང་ནི་སྐྲན་ནོ། ། མི་འམ་ཅིའི་གླིང་ནི་གློ་བའོ། ། ཀུ་ཤའི་གླིང་ནི་ལྟོ་བའི་ཚིལ་ལོ། ། དཀར་འོད་ཀྱི་གླིང་ནི་རྒྱུ་མའོ། ། ཟླ་བའི་གླིང་ནི་རྩ་རྣམས་ཏེ་གླིང་བདུན་ནོ། ། རྡོ་རྗེའི་ རི་རྣམས་ནི་རྐང་པ་དང་། ལག་པའི་སེན་མོ་རྣམས་སོ། ། གངས་རི་ནི་ལག་པའི་རུས་པའོ། ། དྲི་མེད་ནི་ལག་ངར་རོ། ། ནོར་བུའི་འོད་ནི་དཔུང་པའི་རུས་པའོ། ། དྲུག་བྲལ་ནི་རྐང་པའི་རུས་པའོ། ། མནྡཱ་ར་བ་ནི་རྗེ་ངར་གྱི་རུས་པའོ། ། འོད་སྔོ་ནི་བརླའི་རུས་པ་སྟེ་རི་བདུན་ནོ། ། ས་དང་ཆུའི་ཁོར་ ཡུག་གཉིས་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། མེའི་ཁོར་ཡུག་ནི་ཁྲག་གོ། ། རླུང་གི་ཁོར་ཡུག་ནི་པགས་པ་རྣམས་སོ། ། བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་སྐྲ་རྣམས་ནི་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་སྟེ་མཁའ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། ། མཆན་ཁུང་གི་སྤུ་ནི་ས་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། ། བྷ་ག་དང་ལིངྒའི་སྤུ་ནི་ས་འོག་ན་སྤྱོད་པའོ། ། ལྷ་དང་འབྱུང་པོ་ རྣམས་ནི་བ་སྤུ་བྱེ་བ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཞིའོ། ། གཞུའི་དབྱིབས་སྙིང་གར་གློག་སྟེ་ལྷོའི་མེའོ། ། མགུལ་པའི་ཟླུམ་པོ་ལ་ཉི་མའི་མེ་སྟེ་ཁྱིམ་གྱི་བདག་པོའོ། །

The ocean of wine is the dust. The ocean of water is the saliva. The ocean of milk is the breast milk of women and the mucus of men. The ocean of curd is the brain. The ocean of butter is the fat. The ocean of honey is the seed; these are the seven oceans. The twelve segments—the two wrists, the two elbows, the two shoulders, the two thighs, the two knees, and the two ankles—are the great continent of Jambudvīpa. The continent of Rudra is the flesh. The continent of Krauñca is the tumors. The continent of Kiṃnara is the lungs. The continent of Kuśa is the fat of the belly. The continent of Śveta is the intestines. The continent of Candra is the channels; these are the seven continents. The vajra mountains are the nails of the hands and feet. The Snowy Mountain is the bones of the hands. The Stainless is the forearms. The Jewel Light is the bones of the upper arms. The Six-Freed is the bones of the feet. The Mandāravā is the bones of the shins. The Blue Light is the bones of the thighs; these are the seven mountains. The earth and water circumferences have already been explained. The fire circumference is the blood. The wind circumference is the skins. In the world of sentient beings, the hair of the head are the accomplished ones who roam the sky. The hair of the armpits are those who roam the earth. The hair of the bhaga and the linga are those who roam beneath the earth. The gods and bhūtas are the thirty-five million body hairs. The bow-shaped lightning at the heart is the southern fire. The circular sun-fire at the neck is the master of the house.

ལྟེ་བ་གྲྭ་བཞི་པ་ཤ་ཟའི་མེ་སྦྱིན་སྲེག་གིས་མཆོད་བྱའོ། ། དཔྲལ་བར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་སྟེ། གང་ན་གཟའ་རྣམས་དང་སྐར་མ་རྣམས་གློག་ལ་ སོགས་པ་མེ་འཆར་བའོ། ། གཅི་བའི་ལམ་ནི་ཉི་མའོ། ། བཤང་བའི་ལམ་ནི་ཟླ་བའོ། ། ས་བོན་གྱི་ལམ་ནི་དུས་ཀྱི་མེའོ། ། ཁ་ནི་སྒྲ་གཅན་ནོ། ། མིག་གཡས་པ་ནི་མིག་དམར་རོ། ། གཡོན་པ་ནི་ལག་པའོ། ། སྣ་བུག་གཡས་པ་ནི་ཕུར་བུའོ། ། གཡོན་པ་ནི་པ་བ་སངས་སོ། ། རྣ་བ་གཡས་པ་ནི་སྤེན་པའོ། ། གཡོན་པ་ནི་མཇུག་རིང་སྟེ་འདིར་གཟའ་བཅུའོ། ། སོ་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་ལས་བཞི་ནི་མཚམས་ཀྱི་སྐར་མའོ། ། སྟེང་དུ་བཅུ་བཞི་དང་འོག་ཏུ་བཅུ་བཞི་ནི་རཱ་ཤི་འཁོར་ལོ་མཐོན་དམན་དུ་འཁོར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ནམ་གྲུ་དང་བཅས་པ་ཕྱོགས་ཀུན་དུ་བདུན་བདུན་ཡིན་ལ། ། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་དུ་ཁྲུམས་སྨད་ དེ། དེ་ནས་གཡོན་སྐོར་དུ་དབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། ལོ་གཅིག་གི་ཉིན་ཞག་ནི་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའོ། ། ནང་དུ་དབུགས་དྲུག་གི་ཆུ་སྲང་གཅིག་ཆུ་སྲང་དྲུག་ཅུ་དབྱུ་གུ་གཅིག་སྟེ་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའོ། ། དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུས་ཉིན་ཞག་གཅིག་སྟེ་དབུགས་ནི་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའོ། ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལ་ཆུ་བོ་ནི་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཏེ། ལུས་ལ་རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཏེ་རོ་རྒྱུ་བའོ། ། རྒྱུ་མ་ནི་སྤྲིན་ཏེ། རོའི་ཆར་འབབ་པ་དང་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཕྲ་བ་དང་རགས་པའི་སྤུ་ནི་ཚེས་གཅིག་དང་གཉིས་སོ། ། དེ་ལྟར་པགས་པ་ནི་ཚེས་གསུམ་དང་ བཞིའོ། ། ཁྲག་ནི་ཚེས་ལྔ་དང་དྲུག་གོ། ། ཤ་ནི་ཚེས་བདུན་དང་བརྒྱད་དོ། །

The navel, which is four-cornered, is to be worshipped with the fire offering of the flesh-eating fire. At the forehead is the fire of primordial wisdom (jñāna), wherein the planets and stars, such as lightning and so forth, arise as fire. The urinary path is the sun; the fecal path is the moon; the seminal path is the fire of time (kālāgni). The mouth is Rāhu; the right eye is Mars; the left is Mercury; the right nostril is Jupiter; the left is Venus; the right ear is Saturn; and the left is Ketu—these are the ten planets. Of the thirty-two teeth, four are the intermediate stars. There are fourteen above and fourteen below because the zodiac wheel (rāśicakra) revolves at varying heights. Including Revatī, there are seven in each direction; in the center of the eastern direction is Bhādrapadā. From there, they are emitted in a counter-clockwise direction, beginning with the constellation Aśvinī. The days and nights of one year are three hundred and sixty. Internally, six breaths make one pāṇīpala; sixty pāṇīpalas make one daṇḍa, which is three hundred and sixty breaths. Sixty daṇḍas make one day and night, which is twenty-one thousand six hundred breaths. In the world system, there are seventy-two thousand rivers; in the body, there are seventy-two thousand channels (nāḍī) through which the flavors flow. The intestines are the clouds, because they rain down flavors and produce sound. The fine and coarse hairs are the first and second lunar days (tithi). Likewise, the skin is the third and fourth; the blood is the fifth and sixth; and the flesh is the seventh and eighth.

རྩ་ནི་ཚེས་དགུ་དང་བཅུའོ། ། རུས་པ་ནི་ཚེས་བཅུ་གཅིག་དང་བཅུ་གཉིས་སོ། ། རྐང་མར་ནི་ཚེས་བཅུ་གསུམ་དང་བཅུ་བཞིའོ། ། ཆ་བཅུ་དྲུག་པ་ནི་ཉའོ། ། ས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་སྐྱེས་པ་སྟེ་ནང་དུ་བ་སྤུ་རྣམས་སོ། ། རླུང་ལས་བྱུང་བ་ནི་སྒོ་ང་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ་ནང་དུ་ཤིག་རྣམས་སོ། ། ཆུ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དྲོད་གཤེར་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ་ནང་དུ་སྲིན་བུ་རྣམས་སོ། ། མེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ས་བོན་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ་ནང་དུ་ས་བོན་ཉིད་དོ། ། ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་བ་ནི་རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པ་སྟེ་ནང་དུ་སེམས་ཕྲ་མོའོ། ། ཕྱི་རོལ་དུ་ཚེས་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ ལྔ་ལྔ་ནི་དགའ་བ་དང་། བཟང་པོ་དང་། རྒྱལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། གང་བའི་མིང་ཅན་ཏེ་ནང་དུ་དཀར་པོ་དང་། ནག་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་དཔྱིད་ཟླ་འབྲིང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལག་པ་གཡོན་པའི་མཐེ་ཆུང་གི་རྩེ་མོའི་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གསུམ་བཅོ་ལྔ་ནི་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་ སོགས་པའི་རིམ་པའོ། ། ལག་པ་གཡས་པའི་མཐེ་བོང་གི་རྩ་བའི་ཚིགས་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ས་ལ་སོགས་པ་ནི་ནག་པོའི་ཕྱོགས་སོ། ། དེ་ལྟར་ཟླ་བ་གཉིས་པའི་ཚེས་རྣམས་ནི་རྐང་པའི་སོར་མོའི་ཚིགས་རྣམས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་སོགས་པར་ཡང་སྟེ་ལོ་གཅིག་ལ་ལན་དྲུག་ཏུ་འཁོར་རོ། ། སྙིང་གར་ ཤར་གྱི་འདབ་མ་ལ་ཉི་མའོ། ། མེར་ཟླ་བའོ། ། ལྷོར་མིག་དམར་རོ། ། (བདེ་ན་བྲ་ལ་,བདེན་བྲལ་)དུ་ལག་པའོ། ། ནུབ་ཏུ་ཕུར་བུའོ། ། རླུང་དུ་པ་སངས་སོ། ། བྱང་དུ་སྤེན་པའོ། ། དབང་ལྡན་དུ་མཁའ་འགྲོ་མའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕྱེད་ལ་ཡང་སྤེན་པའོ། ། ཕྱེད་གཞན་ལ་སྒྲ་གཅན་ནོ། །

The channels correspond to the ninth and tenth days of the lunar month. The bones correspond to the eleventh and twelfth days. The marrow corresponds to the thirteenth and fourteenth days. The sixteenth part corresponds to the full moon. Those arising from earth are the viviparous, which internally are the body hairs. Those arising from wind are the egg-born, which internally are the lice. Those arising from water are the moisture-born, which internally are the worms. Those arising from fire are the seed-born, which internally are the seeds themselves. Those arising from space are the miraculously born, which internally are the subtle mind. Externally, the five-day periods beginning with the first day of the month are named Joy, Goodness, Victory, Void, and Full; internally, these correspond to the white and black phases in the manner of the intermediate spring month and so forth, as the fifteen joints of the three joints of the little finger of the left hand and so forth constitute the white phase, following the sequence of space and so forth. The sequence of earth and so forth, beginning from the root joint of the thumb of the right hand, constitutes the black phase. In this way, the lunar days of the second month correspond to the joints of the toes of the feet. Likewise, this continues in the same manner, revolving six times in one year. At the heart, the sun is on the eastern petal. The moon is in the southeast. Mars is in the south. (Sanskrit: nairṛtya) Mercury is in the southwest. Jupiter is in the west. Venus is in the northwest. Saturn is in the north. In the northeast, Saturn occupies half of the ḍākinī’s domain, and Rāhu occupies the other half.

གཟའ་ནི་བདུན་ལ་བརྒྱད་པ་ནི་མཁའ་ འགྲོ་མའི་ལོངས་སྤྱོད་དེ། སྤེན་པའི་ཚེས་ལ་ཐུན་དང་པོའི་ཕྱེད་ལ་སྟོང་པའོ། ། ལྟེ་བའི་བཞི་ནི་སྟོང་པ་སྟེ་དྲུག་ཅུ་ལ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་ཅུ་རྒྱུ་བའོ། ། དཔྲལ་བར་བཅུ་དྲུག་ལ་གཉིས་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། བཅུ་བཞི་ནི་ཟླ་བའི་རྐང་པ་སྟེ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཆུ་སྲང་དྲུག་ཅུ་དབྱུ་གུ་གཅིག། དབྱུ་གུ་དྲུག་ ཅུ་ཉིན་ཞག་གཅིག། དྲུག་ཅུ་དྲུག་ཅུས་བསྒྱུར་བའི་ཆུ་སྲང་སྟོང་ཕྲག་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ལུས་ལ་ཡོད་དོ། ། ཕྱི་རོལ་དུ་ཉི་མ་ནི་ལོ་གཅིག་གིས་ཁྱིམ་བཅུ་གཉིས་འཁོར་རོ། ། ལུས་ལ་ལྟེ་བའི་རྩ་བཅུ་གཉིས་ལ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གིས་སོ། ། ཟླ་བ་གཅིག་ལ་དབྱུ་གུ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་འཕོ་བ་གཅིག་ གོ། ལུས་ཀྱི་སྣ་བུག་གཅིག་ལ་དབུགས་བརྒྱ་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་འཕོ་བ་གཅིག་གོ། ། ཞག་མང་ཉུང་ལྟར་དབུགས་མང་ཉུང་གིས་སོ། ། ཕྱི་རོལ་དུ་ཉི་མས་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་ཞག་དྲུག་གི་དབྱུ་གུ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའོ། ། སྣ་བུག་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ གི་ལོངས་སྤྱོད་ནི་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའོ། ། སྣ་བུག་རེ་རེ་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་རྒྱུ་སྟེ་དབྱུ་གུ་ལྔས་སོ། ། སྣ་བུག་གཉི་གར་འོག་ཏུ་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། གཡོན་དུ་ཆུའི་དང་། གཡས་སུ་མེའི་དང་། སྟེང་དུ་རླུང་གི་དང་། དབུས་སུ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། ། མཉམ་པར་རྒྱུ་བ་ནི་གཉི་ག་ ལས་སོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ལ་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་སྟེ། དེ་ལ་ཐ་མར་བཅུ་གཅིག་བཞི་ཆ་དབུ་མར་མཉམ་པར་རྒྱུའོ། ། སྣ་བུག་གཡོན་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་དང་།

Regarding the planets, there are seven, and the eighth is the enjoyment of the ḍākinīs. On the day of Saturn, the first half of the first watch is empty. The four at the navel are empty; thus, in sixty [units], sixty maṇḍalas circulate. At the forehead, of the sixteen, two are empty, and fourteen are the lunar pādas, such as the elements and so forth. Sixty water-measures (chu-sraṅ) constitute one danda (stick-measure). Sixty dandas constitute one day and night. There are three hundred and sixty thousand water-measures in the body, calculated by multiplying sixty by sixty. Externally, the sun completes the twelve zodiacal houses in one year. Within the body, the twelve channels of the navel [complete them] in one day and night. In one month, there is one transition (saṃkrānti) by means of eighteen hundred dandas. In one nostril of the body, there is one transition by means of eighteen hundred breaths. The number of breaths corresponds to the length of the days. Externally, the sun's enjoyment of one maṇḍala consists of three hundred and sixty dandas over six days. In the nostril, the enjoyment of one maṇḍala consists of three hundred and sixty breaths. Five maṇḍalas circulate in each nostril by means of five dandas. In both nostrils, the earth maṇḍala flows below, the water maṇḍala to the left, the fire maṇḍala to the right, the wind maṇḍala above, and the space maṇḍala in the center. Equal flow occurs from both. Each maṇḍala has three hundred and sixty breaths; of these, finally, eleven and a quarter flow equally in the central channel. From the left nostril, space and so forth [flow].

གཡས་ན་ས་ལ་སོགས་པ་ནི་རིམ་པས་རྒྱུ་བའོ། ། གཡོན་ནས་ནམ་མཁའི་ལྷ་ནི་སྒྲ་གཅན་ནོ། ། གཡས་སུ་དུས་ མེའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་རླུང་ལ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའོ། ། མེ་ལ་ལག་པ་དང་མིག་དམར་རོ། ། ཆུ་ལ་པ་བ་སངས་དང་ཕུར་བུའོ། ། ས་ལ་མཇུག་རིང་དང་སྤེན་པའོ། ། རྐྱང་མ་ནི་ས་བོན་རྒྱུ་བའོ། ། རོ་མ་ནི་ཁྲག་རྒྱུ་བའོ། ། ལྟེ་བའི་ནང་དུ་རྩ་འདབ་བཞི་དང་། དེའི་ཕྱིར་བརྒྱད་དང་། དེའི་ཕྱིར་བཅུ་གཉིས་དང་། དེའི་ཕྱིར་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའོ། ། ལྟེ་བའི་སྟེང་དུ་སོར་ཕྱེད་དང་བཅུ་གསུམ་ན་སྙིང་གར་རྩ་འདབ་བརྒྱད་དང་། འདིར་འཕོ་བ་ནི་ཐུན་རེ་རེར་དབྱུ་གུ་ཕྱེད་དང་བརྒྱད་ཀྱིས་དབུགས་བརྒྱ་ཕྲག་ཉེར་བདུན་གྱིས་སོ། ། སྲོག་རླུང་ནི་སྣ་བུག་གཡས་ནས་གྱེན་དུ་རྒྱུའོ། ། ཐུར་སེལ་ནི་གཡོན་ནས་འོག་ཏུ་རྒྱུའོ། ། ཤར་དུ་(སྣང་,སྣར་)མའི་རྩ་ལ་མཉམ་གནས་སོ། ། མེར་གླང་ཆེན་གྱི་རྩ་ལ་གྱེན་དུ་རྒྱུའོ། ། ལྷོར་དམར་སེར་གྱི་རྩ་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དོ། ། བདེན་བྲལ་དུ་རྒྱལ་གྱི་རྩ་ལ་ཀླུའོ། ། ནུབ་ཏུ་རྒྱལ་བའི་རྩ་ལ་རུས་སྦལ་ལོ། ། རླུང་དུ་སྐུའི་རྩ་ལ་རྩངས་པའོ། ། བྱང་དུ་ལུག་གི་རྩ་ལ་ལྷ་སྦྱིན་ནོ། ། དབང་ལྡན་དུ་ཀུ་ཧའི་རྩ་ལ་ནོར་ རྒྱལ་ལོ། ། དབུས་མ་ལ་སྲོག་སྟེ་སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལ་སྦྱོར། ཐུར་སེལ་ནི་དུང་ཅན་མ་ལའོ། ། གཡས་གཡོན་གྱི་སྲོག་རླུང་གིས་སྟོབས་སྐྱེད་དོ། ། ཐུར་སེལ་ནི་བཟའ་བཏུང་འོག་ཏུ་འཁྱེར་རོ། ། མཉམ་གནས་ནི་རོ་མཉམ་པར་བྱེད་དོ། ། གྱེན་རྒྱུ་ལུས་གཡོ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཁས་གླུ་དང་དགོད་པ་ལ་སོགས་པ་ དང་། ལག་པ་དང་རྐང་པས་གར་དང་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དོ། །

On the right, earth and the others flow in succession. On the left is the sky deity Rāhu. On the right is Kālāgni. Likewise, in wind are the Moon and the Sun; in fire, the Hand and Mars; in water, Venus and Jupiter; and in earth, the Comet and Saturn. The lalanā is the flow of the seed; the rasanā is the flow of blood. Within the navel are four channel-petals, then eight, then twelve, and then sixty-four. Thirteen and a half finger-widths above the navel is the heart, where there are eight channel-petals. Here, the transition occurs every session by twenty-seven hundred breaths in seven and a half danda. The life-sustaining wind (prāṇa) flows upward from the right nostril. The downward-clearing wind (apāna) flows downward from the left. In the east, at the channel of the Nakṣatra Aśvinī, is the Equal-abiding wind. In the southeast, at the channel of the Nakṣatra Puṣya, is the Upward-moving wind. In the south, at the channel of the Nakṣatra Maghā, is the Pervasive wind. In the southwest, at the channel of the Nakṣatra Pūrvaphalgunī, is the Nāga wind. In the west, at the channel of the Nakṣatra Uttaraphalgunī, is the Tortoise wind. In the northwest, at the channel of the Nakṣatra Hastā, is the Lizard wind. In the north, at the channel of the Nakṣatra Citrā, is the Devadatta wind. In the northeast, at the channel of the Nakṣatra Svātī, is the Dhananjaya wind. In the central channel is the life-sustaining wind, which connects to all beings. The downward-clearing wind resides in the śaṅkhinī channel. The life-sustaining winds of the right and left generate strength. The downward-clearing wind carries food and drink downward. The Equal-abiding wind equalizes the tastes. The Upward-moving wind moves the body and performs singing, laughing, and so forth, as well as dancing and walking with the hands and feet.

ཁྱབ་བྱེད་ནི་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་ལུས་ལ་ནད་བྱེད་དོ། ། ཀླུ་ཡིས་སྒྲེགས་པར་བྱེད་དོ། ། རུས་སྦལ་གྱིས་རྐང་ལག་སྐུམ་པར་བྱེད་དོ། ། རྩངས་པས་འཁྲུག་པ་དང་ཁྲོ་བར་བྱེད་དོ། ། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་གཡལ་བར་བྱེད་དོ། ། ནོར་རྒྱལ་གྱིས་ནི་ཤི་བའི་ལུས་ཀྱང་མི་འདོར་བའོ། ། རྩ་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་བདག་གི་རང་བཞིན་ཏེ་ཐུན་རྒྱུ་བའོ། ། སྙིང་གི་སྟེང་དུ་སོར་ཕྱེད་དང་བཅུ་གསུམ་གྱི་མཐར་མགུལ་པ་ལ་འདབ་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཏེ། བཞི་མི་རྒྱུ་བའོ། ། གཟའ་དང་བཅས་པའི་སྐར་མའི་ འཁོར་ལོ་སྟེ། དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་ལས་དབྱུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱིས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་དེ་དབྱུ་གུ་གཉིས་དང་ཆུ་སྲང་བརྒྱད་དེ་འདབ་མ་རེ་རེ་ལའོ། ། མགུལ་པ་ནས་སོར་ཕྱེད་གང་བཅུ་གསུམ་ནས་དཔྲལ་པ་སྟེ། དབུས་སུ་ཨ་དཀར་པོ་སྟེ་ཨ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་བསྐོར་བའོ། ། འདབ་མ་བཅུ་དྲུག་ལས་འདབ་མ་གཉིས་དོར་ནས་ཟླ་བའི་རྐང་པ་བཅུ་བཞིས་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་ལ་བགོས་པས་ཐོབ་པ་དབྱུ་གུ་བཞི་དང་ཆུ་སྲང་བཅུ་བདུན་འདབ་མ་རེ་རེ་ནས་རྒྱུའོ། ། དེ་ནས་ཚེས་གཅིག་ལ་སོགས་པའོ། ། དེ་ནས་སོར་བཞི་པའི་སྟེང་དུ་སྤྱི་གཙུག་པདྨ་འདབ་མ་བཞི་ཐུན་མཚམས་བཞི་སྟེ། ། སྟོང་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། གསང་གནས་སུ་འདབ་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བཅུ་དྲུག་ལ་དབྱངས་ཡིག་རྣམས་སོ། ། དེའི་ནང་བཅུ་ནི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། དེའི་ནང་དུ་དྲུག་སྟེ་སྟོང་པའོ། ། འཁོར་ལོ་དྲུག་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་གོ། ། འདིར་ དབུ་མ་མ་བགྲངས་སོ།

The pervasive wind causes illness in the body through the influence of water and so forth. The nāga wind causes belching. The kūrma wind causes the contraction of the limbs. The kṛkara wind causes agitation and anger. The devadatta wind causes yawning. The dhananjaya wind does not abandon the body even at the time of death. These eight root winds are of the nature of the lords of the directions, such as Śakra, and they circulate during the watches. Above the heart, at a distance of thirteen and a half finger-widths, is the throat, which has thirty-two petals; four of these do not circulate. It is the wheel of the constellations together with the planets. When sixty daṇḍa are divided by twenty-eight, the result is two daṇḍa and eight pāṇīpala for each petal. From the throat, at a distance of thirteen and a half finger-widths, is the forehead. In its center is a white A, surrounded by the sixteen vowels beginning with A. Of the sixteen petals, two are discarded; the remaining fourteen are traversed by the fourteen lunar digits, which, when divided into sixty daṇḍa, result in four daṇḍa and seventeen pāṇīpala for each petal. This begins with the first lunar day (tithi). Then, four finger-widths above that is the crown of the head, a four-petaled lotus representing the four junctions (saṃdhyā), which are of the nature of emptiness, great emptiness, and so forth. At the secret place, of the thirty-two petals, the sixteen outer ones are the vowels. The ten inner ones are of the nature of the aggregates and elements. The six innermost are emptiness. Thus, there are six wheels totaling five hundred and fifty-six [petals]. Here, the central channel is not counted.

། དབུགས་ནི་ལྟེ་བ་དང་། སྙིང་ག་དང་། མགུལ་པ་དང་། དཔྲལ་བ་དང་། སྤྱི་གཙུག་དང་། སྣ་བུག་དང་། དབྱུ་གུ་དང་། སྐར་མ་དང་། ཚེས་དང་། ཐུན་མཚམས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ལྔས་འབིགས་ནས་དམིགས་པ་མེད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་དང་བཅུ་དྲུག། གཉིས་ ཀྱི་མཐའ་དང་དྲུག་གི་མཐར་རྒྱུའོ། ། དེ་ནས་ལྡོག་གོ། ། གང་གི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཐུང་བ་སོར་བཅུ་གཉིས་སུ་རྒྱུ་བ་དེའི་ཚེ་ལྟེ་བའི་འོག་ཏུ་སོར་བཞི་རྒྱུའོ། ། རྐང་པ་གཡོན་པའི་ཚིགས་གསུམ་ལ་འཁོར་ལོ་གསུམ་སྟེ། ཟླ་བའི་ཚེས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་ལྷ་སུམ་ཅུ་སྟ་སའི་ཁམས་ལ་སྙིང་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་ དབྱེ་བས་སོ། ། རྐང་པ་གཡས་པ་ཆུ་ཁམས་དང་། ལག་པ་གཡོན་པ་མེའི་ཁམས་དང་། ལག་པ་གཡས་པ་རླུང་གི་ཁམས་ཏེ་ལོ་གཅིག་ལ་བཅུ་གཉིས་སོ། ། གཡོན་དང་གཡས་པའི་ལག་པ་དང་རྐང་པའི་སོར་མོ་རྣམས་ནི་ས་ལ་སོགས་པའོ། ། སོར་མོའི་ཚིགས་ གསུམ་ནི་སྙིང་སྟོབས་ལ་སོགས་པའོ། ། མཐེ་བོང་སའོ། ། སྡིགས་མཛུབ་ཆུའོ། ། གུང་མོ་མེའོ། ། མིང་མེད་རླུང་ངོ་། ། མཐེའུ་ཆུང་ནི་ནམ་མཁའོ། ། སྐྲ་དང་བ་སྤུ་བྱེ་བ་ཕྱེད་དང་བཞི་ནི་ནམ་མཁའོ། ། མའི་ཁྲག་གིས་གསུམ་སྟེ། པགས་པ་དང་། ཤ་དང་ཁྲག་གོ། ། སྐུ་ལ་སོགས་པའི་ རིགས་ནི་གསུམ་སྟེ་ལྟེ་བར་འཁོར་ལོའི་རིགས་དང་། མགུལ་པར་རིན་ཆེན་དང་། གསང་བར་གྲི་གུག་གོ། ། ཕའི་ས་བོན་གྱིས་གསུམ་སྟེ་རུས་པ་དང་། རྐང་མར་དང་། རྒྱུས་པའོ། ། རིགས་ཀྱང་གསུམ་སྟེ། དཔྲལ་བར་པདྨ་དང་། སྙིང་གར་རལ་གྲི་དང་། སྤྱི་གཙུག་ཏུ་རྡོ་རྗེའོ། མངལ་ དུ་ཟླ་བ་གཅིག་གི་བར་དུ་འབྱུང་བ་ལྔར་གྱུར་པའི་ལས་ས་བོན་འཕེལ་ལོ། །

The breath pierces the navel, the heart, the throat, the forehead, the crown of the head, the nostrils, the danda, the nakṣatra, the lunar day, the junctions, and the five maṇḍalas; it flows to the end of the twelve non-apprehensions and the sixteen, and to the ends of the two and the six. Then it reverses. When it flows externally for twelve finger-widths, at that time it flows four finger-widths below the navel. There are three cakras in the three joints of the left foot; there are thirty deities according to the number of lunar days, through the divisions of sattva and so forth, within the earth element. The right foot is the water element, the left hand is the fire element, and the right hand is the wind element—thus there are twelve in one year. The fingers and toes of the left and right hands and feet are earth and so forth. The three joints of the fingers are sattva and so forth. The thumb is earth; the index finger is water; the middle finger is fire; the ring finger is wind; and the little finger is space. The thirty-five million hairs of the head and body are space. The mother’s blood provides three: skin, flesh, and blood. There are three families of the body and so forth: the wheel family at the navel, the jewel at the throat, and the curved knife at the secret place. The father’s seed provides three: bone, marrow, and sinew. There are also three families: the lotus at the forehead, the sword at the heart, and the vajra at the crown. For one month in the womb, the action of the five elements causes the seed to increase.

ཟླ་བ་གཅིག་གི་རྗེས་སུ་དེའི་མྱུ་གུ་སྙིང་གར་སྲོག་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཕྲ་མོ་བཅུའོ། ། ལྟེ་བར་དྲུག་ཅུ་བཞི་དང་དེའི་ནང་དུ་འཕོ་བའི་རྩ་ནི་བཅུ་གཉིས་སོ། ། དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་འདི་དག་ལག་པ་དང་རྐང་པ་དང་ཁའི་ གནས་དང་བྱེད་པའི་སྟེང་དུ་སོང་སྟེ། ཟླ་བ་གཉིས་ཚང་ནས་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་འབྱུང་ངོ་། ། རུས་སྦལ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་འབུར་ལྔ་སྟེ་ལག་པ་གཉིས་དང་རྐང་པ་གཉིས་དང་མགུལ་པར་མགོ་བོ་རྐང་ལག་གི་ཚིགས་དྲུག་ལ་རྩ་ཕྲ་མོ་རྣམས་སོ། ། ཟླ་བ་བཞི་ཚང་ནས་མགྲིན་པར་ ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྩ་རྣམས་སོ། ། ཟླ་བ་ལྔ་ལ་ཕག་གི་སྐབས་སུ་ཤ་ལ་བརྟེན་ནས་རུས་པ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་དང་། དེའི་ཚིགས་ཀྱང་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའོ། ། ཁྲག་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་དང་། ཟླ་བ་དྲུག་ལ་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་མ་ཆགས་པར་བྱེད། སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྨོངས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལ་བསྟོད། ཟླ་བ་བདུན་གྱིས་སྨིན་མ་དང་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་དང་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཚང་བའོ། ། མངལ་གྱི་ཟླ་བའི་གཏིང་ལ་ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་རྩ་བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་གཉིས་དང་། གནད་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་དང་། རྐང་མར་དང་། ལྕེ་སྲ་བའོ། ། བརྒྱད་པ་ལ་བཤང་ བ་དང་གཅི་བའོ། ། དགུ་དང་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་སྐྱེ་བའི་དུས་སུ་མིའི་སེང་གེ་སྟེ། སྐྱེ་གནས་ཀྱིས་བསྡམས་པས་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པར་འགྱུར་རོ། ། བཅུ་དྲུག་གི་བར་ཤིང་རྟ་བཅུ་པའི་བུའོ། ། སྐྲ་དཀར་གྱི་བར་ཁྱབ་འཇུག་གོ། ། རྒས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། ། འཆི་བའི་ཚེ་ཚངས་པ་ ཅན་ཏེ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །

One month later, its sprout consists of the ten subtle locations of the vital winds and so forth at the heart. At the navel are sixty-four [channels], and within them are the twelve channels of transition. These sixty-four proceed to the locations of the hands, feet, and mouth, and the organs of action; when two months are complete, the hands and so forth emerge slightly. During the tortoise stage, there are five protrusions: the two hands, the two feet, and the head at the neck; at the joints of the limbs are the subtle channels. When four months are complete, the enjoyment channels are at the throat. In the fifth month, during the pig stage, based on the flesh, there are three hundred and sixty bones, and their joints are also three hundred and sixty. Blood, the feeling of bliss and so forth, and in the sixth month, one is made non-attached through clairvoyance; one is deluded regarding the suffering of existence and praises the path of the Buddha. In seven months, the sense bases of the eyebrows, hair, beard, eyes, and so forth are complete. During the months of the womb, every day two hundred channels, three hundred and sixty vital points, marrow, and the solidification of the tongue occur. In the eighth month, feces and urine are produced. From the ninth to the twelfth month, at the time of birth, one is a "lion of men"; being constricted by the birth canal, unbearable suffering occurs. Up to the sixteenth month is the stage of the "son of the ten chariots." Up to the appearance of gray hair is Viṣṇu. Old age is the Buddha. At the time of death, one is Brahmā, because the aggregates, elements, and so forth are made into a single taste within emptiness.

དེ་ནི་ཞར་ལས་བྱུང་བའོ། ། ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ལུས་ལ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ནི་རུས་པ་དང་ཤའོ། ། ཆུ་དང་ཁྲག་གོ། ། མེ་དང་གཅི་བའོ། ། རླུང་དང་བཤང་བའོ། ། ཟླ་མཚན་དང་ ས་བོན་ནོ། ། སྒྲ་དང་རྣ་བའོ། ། དྲི་དང་སྣའོ། ། གཟུགས་དང་མིག་གོ། ། རོ་དང་ལྕེའོ། ། རེག་བྱ་དང་ལུས་སོ། ། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང་ཡིད་དོ། ། བཤང་བ་འབབ་པ་དང་བཤང་ལམ་མོ། ། འགྲོ་བ་དང་རྐང་པའོ། ། འཛིན་པ་དང་ལག་པའོ། ། སྨྲ་བ་དང་ངག་གོ། ། བྱང་སེམས་ མཉམ་པ་དང་ལྷའི་དབང་པོའོ། ། བྷ་ག་དང་ལིངྒའོ། ། ས་བོན་མཉམ་པ་དང་དུང་ཅན་མའོ། ། ས་ལ་སོགས་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། ། འདིར་རྩའི་གཙོ་བོ་གསུམ་སྟེ་གཡོན་དུ་རྐྱང་མ་ཟླ་བ་རྒྱུ་བའོ། ། གཡས་སུ་རོ་མ་ཉི་མ་རྒྱུ་བའོ། ། དབུས་སུ་དབུ་མ་སྒྲ་གཅན་རྒྱུ་བའོ། ། སྣ་བུག་གཉིས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་ལྔ་སྟེ་དེ་ལ་གཡོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་པོ་ལ་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་ཞེ་བརྒྱད་དང་ཞེ་གསུམ་སོར་བཅུ་དྲུག་ཕྱི་རོལ་དུ་རྒྱུ་བའོ། ། འདི་སྒྲ་གཅན་དང་མི་བསྐྱོད་པའོ། ། སྟེང་དུ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་པ་ལ་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་ཞེ་ བརྒྱད་དང་ཞེ་གསུམ་སོར་བཅོ་ལྔ་རྒྱུ་བའོ། ། འདི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་ཟླ་བའོ། ། ལྷོར་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་པ་ལ་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་ཞེ་བརྒྱད་དང་ཞེ་གསུམ་སོར་བཅུ་བཞི་རྒྱུའོ། ། འདི་རིན་འབྱུང་དང་ལག་པའོ། ། བྱང་དུ་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པ་ལ་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་ཞེ་བརྒྱད་དང་ཞེ་ གསུམ་སོར་བཅུ་གསུམ་རྒྱུའོ། ། འདི་འོད་དཔག་མེད་དང་པ་བ་སངས་སོ། །

That was an incidental discussion. Now, the relevant topic shall be explained. In the body, wisdom and method are the bone and the flesh; the water and the blood; the fire and the urine; the wind and the feces; the menses and the seed. Sound and the ear; smell and the nose; form and the eye; taste and the tongue; touch and the body; the dharma-element and the mind. The passage of feces and the anus; walking and the feet; grasping and the hands; speaking and the voice. The bodhicitta and the Lord of Gods; the bhaga and the liṅga; the equalized seed and the Śaṅkhinī. The earth element and so forth, and the aggregate of form and so forth. Here, there are three principal channels: on the left is the lalanā, through which the moon flows; on the right is the rasanā, through which the sun flows; in the center is the avadhūtī, through which Rāhu flows. In the two nostrils, there are five maṇḍalas each. Among them, in the left maṇḍala, the space maṇḍala is first: 348 breaths and 43 [breaths] flow externally for 16 finger-widths. This is Rāhu and Akṣobhya. Above, in the second wind maṇḍala, 348 breaths and 43 [breaths] flow for 15 finger-widths. This is Amoghasiddhi and the Moon. To the south, in the third fire maṇḍala, 348 breaths and 43 [breaths] flow for 14 finger-widths. This is Ratnasambhava and the Hand. To the north, in the fourth water maṇḍala, 348 breaths and 43 [breaths] flow for 13 finger-widths. This is Amitābha and Venus.

འོག་ཏུ་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་བ་ལ་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་ཞེ་བརྒྱད་དང་ཞེ་གསུམ་སོར་བཅུ་གཉིས་རྒྱུའོ། ། འདི་རྣམ་སྣང་དང་མཇུག་རིང་ངོ་། ། དབུགས་འདི་ནས་འཕོས་ནས་གཡས་པའི་འོག་ཏུ་སའི་དཀྱིལ་ འཁོར་དང་པོར་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་ཞེ་བརྒྱད་དང་ཞེ་གསུམ་སོར་བཅུ་གཉིས་རྒྱུའོ། ། འདི་སྤྱན་མ་དང་སྤེན་པའོ། ། བྱང་དུ་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་པ་ལ་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་ཞེ་བརྒྱད་དང་ཞེ་གསུམ་སོར་བཅུ་གསུམ་རྒྱུའོ། ། མཱ་མ་ཀཱི་དང་ཕུར་བུའོ། ། གཡས་སུ་མེའི་ དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་པ་ལ་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་ཞེ་བརྒྱད་དང་ཞེ་གསུམ་སོར་བཅུ་བཞི་རྒྱུའོ། ། གོས་དཀར་མོ་དང་མིག་དམར་རོ། ། སྟེང་དུ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པ་ལ་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་ཞེ་བརྒྱད་དང་ཞེ་གསུམ་སོར་བཅོ་ལྔ་རྒྱུའོ། ། སྒྲོལ་མ་དང་ཉི་མའོ། ། དབུས་སུ་ནམ་མཁའི་ དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་པ་ལ་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་ཞེ་བརྒྱད་དང་ཞེ་གསུམ་སོར་བཅུ་དྲུག་རྒྱུའོ། ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་དང་དུས་ཀྱི་མེའོ། ། དབུགས་ཀྱི་གྲངས་དང་ཞེ་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་དང་པོ་ལྟར་རོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེའི་འཕོ་བ་ལ་དབུ་མར་མཉམ་པར་རྒྱུ་བའི་དབུགས་བཅུ་གཅིག་དང་ བཞི་ཆའོ། ། གཡོན་ན་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔས་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་དང་བཞི་ཆ་གཅིག་གོ། ། གཡས་པ་ལ་ཡང་ང་དྲུག་དང་བཞི་ཆ་གཅིག་གོ། ། འཕོ་བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དབུགས་དྲུག་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔའོ། ། ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་དབུ་མར་རྒྱུ་བ་དང་བཅས་པ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱར་རྒྱུ་བའོ། ། དེ་ལྟར་ རང་བཞིན་དུ་རྒྱུ་བ་ལ་ཉི་མར་མི་ཤིས་པ་འབྱུང་སྟེ།

Below, in the fifth earth maṇḍala, three hundred forty-eight breaths and forty-three finger-widths flow. This is Vairocana and Ketu. Having shifted from this, in the first earth maṇḍala below the right, three hundred forty-eight breaths and forty-three finger-widths flow. This is Locanā and Saturn. In the north, in the second water maṇḍala, three hundred forty-eight breaths and forty-three finger-widths and thirteen finger-widths flow. This is Māmakī and Jupiter. To the right, in the third fire maṇḍala, three hundred forty-eight breaths and forty-three finger-widths and fourteen finger-widths flow. This is Pāṇḍaravāsinī and Mars. Above, in the fourth wind maṇḍala, three hundred forty-eight breaths and forty-three finger-widths and fifteen finger-widths flow. This is Tārā and the Sun. In the center, in the fifth space maṇḍala, three hundred forty-eight breaths and forty-three finger-widths and sixteen finger-widths flow. This is Vajradhātvīśvarī and Kālāgni. The number of breaths and the forty-three [finger-widths] are all as in the first [case]. In the transition of each maṇḍala, there are eleven and a quarter breaths that flow equally in the central channel. On the left, the five maṇḍalas [flow] as fifty-six and a quarter. On the right as well, it is fifty-six and a quarter. In the twelve transitions, there are six hundred seventy-five breaths. Including the flow in the central channel for one full day and night, there are twenty-one thousand six hundred breaths. Thus, in the natural flow, inauspiciousness occurs for the sun.

སྣ་བུག་གཡས་པ་ན་ཉི་མ་ལྔ་པ་ལ་བར་མེད་པར་རྒྱུ་བ་ན་ཚེ་ལོ་གསུམ་ལྷག་མར་ཡོད་དེ། ཚེས་བཅུ་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་རྒྱུ་ན་ལོ་གཉིས་སོ། ། ཚེས་བཅོ་ལྔ་ལ་རྒྱུན་དུ་རྒྱུ་ན་ལོ་གཅིག་གོ། ། ཚེས་ཉི་ཤུ་ལ་རྒྱུན་དུ་རྒྱུ་ན་ཟླ་བ་དྲུག་གོ། ། ཚེས་ཉི་ ཤུ་ལྔ་ལ་རྒྱུ་ན་ཟླ་བ་གསུམ་མོ། ། ཚེས་ཉི་ཤུ་དྲུག་ལ་རྒྱུ་ན་ཟླ་བ་གཉིས་སོ། ། ཚེས་ཉི་ཤུ་བདུན་ལ་རྒྱུ་ན་ཟླ་བ་གཅིག་གོ། ། ཉེར་བརྒྱད་ལ་རྒྱུ་ན་ཞག་བཅོ་ལྔའོ། ། ཉེར་དགུ་ལ་རྒྱུ་ན་ཞག་བཅུ་པའོ། ། སུམ་ཅུ་པ་ལ་རྒྱུ་ན་ཞག་ལྔའོ། ། སོ་གཅིག་པ་ལ་རྒྱུ་ན་ཞག་གསུམ་མོ། ། སོ་གཉིས་པ་ལ་རྒྱུ་ ན་ཞག་གཉིས་སོ། ། སོ་གསུམ་པ་ལ་རྒྱུ་ན་ཞག་གཅིག་གོ། ། ཟླ་བའི་མི་ཤིས་པ་བརྗོད་དེ་ཚེ་ལོ་གསུམ་ཡོད་པའི་སྣ་བུག་གཡོན་པ་ན་མི་ཤིས་པ་ཞག་གཅིག་དེས་མཚང་བའི་ཟླ་བ་གཉིས་རང་བཞིན་དུ་རྒྱུའོ། ། མི་ཤིས་པ་ཞག་གཉིས་དེས་མ་ཚང་བ་རང་བཞིན་ཟླ་བ་གཉིས་ནི་ཁྱིམ་དང་པོར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་ཚེས་ལྷག་མ་ཟླ་བ་སུམ་ཅུ་སྟེ་མི་ཤིས་པ་ཞག་བཞི་དེས་མ་ཚང་བ་ཟླ་བ་གཅིག་མི་ཤིས་པ་ཞག་ལྔ་རང་བཞིན་ཉེར་ལྔའོ། ། མི་ཤིས་པ་ཞག་དྲུག་རང་བཞིན་ཉེར་བཞིའོ། ། གསུམ་པ་ལ་མི་ཤིས་པ་ཞག་བདུན་རང་བཞིན་ཞག་ཉེར་གསུམ་མོ། ། མི་ཤིས་པ་ཞག་བརྒྱད་རང་བཞིན་ཞག་ ཉེར་གཉིས་སོ། ། མི་ཤིས་པ་ཞག་དགུ་རང་བཞིན་ཉེར་གཅིག་གོ། ། བཞི་པ་ལ་མི་ཤིས་པ་ཞག་བཅུ་རང་བཞིན་ཉི་ཤུའོ། ། མི་ཤིས་པ་བཅུ་གཅིག་པས་རང་བཞིན་བཅུ་དགུ། མི་ཤིས་པ་བཅུ་གཉིས་པས་རང་བཞིན་བཅོ་བརྒྱད་དོ། ། ལྔ་པ་ལ་མི་ཤིས་པ་བཅུ་གསུམ་རང་བཞིན་བཅུ་ བདུན་ནོ། ། མི་ཤིས་པ་བཅུ་བཞི་རང་བཞིན་བཅུ་དྲུག་གོ། །

When the sun flows continuously through the right nostril on the fifth day, three years of life remain. If it flows continuously on the tenth day, two years remain. If it flows continuously on the fifteenth day, one year remains. If it flows continuously on the twentieth day, six months remain. If it flows on the twenty-fifth day, three months remain. If it flows on the twenty-sixth day, two months remain. If it flows on the twenty-seventh day, one month remains. If it flows on the twenty-eighth day, fifteen days remain. If it flows on the twenty-ninth day, ten days remain. If it flows on the thirtieth day, five days remain. If it flows on the thirty-first day, three days remain. If it flows on the thirty-second day, two days remain. If it flows on the thirty-third day, one day remains. The inauspiciousness of the moon is described: for one who has three years of life, the left nostril is inauspicious for one day, and for the remaining two months, it flows naturally. For two days of inauspiciousness, the remaining two months flow naturally in the first house. In the second [house], there are thirty remaining lunar days; with four days of inauspiciousness, one month is deficient, and five days of inauspiciousness are the natural twenty-five. Six days of inauspiciousness are the natural twenty-four. In the third [house], seven days of inauspiciousness are the natural twenty-three days. Eight days of inauspiciousness are the natural twenty-two. Nine days of inauspiciousness are the natural twenty-one. In the fourth [house], ten days of inauspiciousness are the natural twenty. Eleven days of inauspiciousness are the natural nineteen. Twelve days of inauspiciousness are the natural eighteen. In the fifth [house], thirteen days of inauspiciousness are the natural seventeen. Fourteen days of inauspiciousness are the natural sixteen.

མི་ཤིས་པ་བཅོ་ལྔ་རང་བཞིན་བཅོ་ལྔའོ། ། དྲུག་པ་ལ་མི་ཤིས་པ་བཅུ་དྲུག་རང་བཞིན་བཅུ་བཞིའོ། ། མི་ཤིས་པ་བཅུ་དྲུག་རང་བཞིན་བཅུ་བཞིའོ། ། མི་ཤིས་པ་བཅུ་བདུན་རང་བཞིན་བཅུ་གསུམ་མོ། ། མི་ཤིས་པ་བཅོ་བརྒྱད་རང་ བཞིན་བཅུ་གཉིས་སོ། ། བདུན་པ་ལ་མི་ཤིས་པ་བཅུ་དགུ་རང་བཞིན་བཅུ་གཅིག་གོ། ། མི་ཤིས་པ་ཉི་ཤུ་རང་བཞིན་བཅུའོ། ། མི་འདོད་པ་ཉེར་གཅིག་རང་བཞིན་དགུའོ། ། བརྒྱད་པ་ལ་མི་འདོད་པ་ཉེར་བཞི་རང་བཞིན་དྲུག་དང་ཟླ་བ་གཉིས་སོ། ། དགུ་པ་ལ་མི་འདོད་པ་ཉེར་བདུན་ རང་བཞིན་ཞག་གསུམ་དང་ཟླ་བ་གཉིས་སོ། ། བཅུ་པ་ལ་མི་འདོད་པ་སུམ་ཅུ་རང་བཞིན་ཟླ་བ་གཉིས་སོ། ། བཅུ་གཅིག་པ་ལ་མི་འདོད་པ་སོ་གསུམ་རང་བཞིན་ཉེར་བདུན་དང་ཟླ་བ་གཅིག། འདབ་མ་བཅུ་གཉིས་པ་ལ་ཐོག་མའི་ལྷག་མ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་ཐ་མའི་ཞག་གསུམ་ལས་ཞག་ གཉིས་སྣ་བུག་གཡས་པ་ནས་རྒྱུ་སྟེ་གཅིག་ནི་དབུ་མར་རྒྱུའོ། ། འདབ་མ་དང་པོ་ལ་ཟླ་བ་དྲུག་ཟད་དེ་ལྷག་མའི་འདབ་མ་རྣམས་སུ་གསུམ་མོ། ། ནད་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་སྙོམས་པ་ཡིན་ལ། མི་སྙོམས་པའི་ཚེ་སྲོག་མི་སྙོམས་པས་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་སྐྱོན་གྱིས་དུས་མ་ཡིན་པར་འཆིའོ། ། དེ་བས་ས་བོན་དང་ཟླ་མཚན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཟླ་བ་དང་། ཉི་མས་སྲོག་རྩོལ་གང་བར་བྱས་ལ་འཆི་བ་བསླུ་བར་བྱའོ། ། ཉི་མའི་འཆི་ལྟས་ལ་ཚེས་ལ་སོགས་པ་བཤད་པས། ། ད་ནི་འདིར་མ་བཤད་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །

There are fifteen inauspicious [days] and fifteen natural [days]. On the sixth, there are sixteen inauspicious [days] and fourteen natural [days]. There are sixteen inauspicious [days] and fourteen natural [days]. There are seventeen inauspicious [days] and thirteen natural [days]. There are eighteen inauspicious [days] and twelve natural [days]. On the seventh, there are nineteen inauspicious [days] and eleven natural [days]. There are twenty inauspicious [days] and ten natural [days]. There are twenty-one undesirable [days] and nine natural [days]. On the eighth, there are twenty-four undesirable [days] and six natural [days] and two months. On the ninth, there are twenty-seven undesirable [days] and three days and two months. On the tenth, there are thirty undesirable [days] and two months of natural [days]. On the eleventh, there are thirty-three undesirable [days] and twenty-seven natural [days] and one month. On the twelfth petal, of the remaining three days of the initial three months, two days flow through the right nostril and one flows through the central channel. On the first petal, six months are exhausted, and there are three [days] in each of the remaining petals. For those who are healthy, the elements are in equilibrium; when they are not in equilibrium, the life-force is unbalanced, and due to the defects of the sun and moon, one dies prematurely. Therefore, one should deceive death by filling the vital winds with the moon and sun, which possess the nature of the seed and the menses. Since the signs of death for the sun have been explained in terms of the lunar dates and so forth, I shall now describe what has not been explained here.

ཉིན་ཕྱེད་དང་ཉིན་གཅིག་དང་ཉིན་ཞག་གཅིག་དང་ཉིན་ཞག་གཉིས་ དང་གསུམ་དང་བཞིར་ཐུག་པ་སྣ་བུག་གཡས་པ་ལ་རྒྱུ་ན་དེ་ལ་ཚེ་ལོ་ནི་བཅུ་བཞི་དང་བཅུ་གཉིས་དང་བཅུ་དང་བརྒྱད་དང་དྲུག་དང་བཞི་ལྷག་མའོ། ། ཞག་ལྔ་ནས་ཉེར་ལྔའི་བར་དུ་མ་བཤད་པ་བཅུ་དྲུག་བཤད་དེ། དྲུག་བདུན་བརྒྱད་དགུ་རིམ་པར་རྒྱུ་ན་ཚེ་ལོ་གསུམ་ ལས་ཉིན་ཞག་ཉེར་བཞི་དང་ཞེ་བརྒྱད་དང་དོན་གཉིས་དང་གོ་དྲུག་རེ་འབྲིའོ། ། ཉིན་ཞག་བཅུ་གཅིག་དང་བཅུ་གཉིས་དང་བཅུ་གསུམ་དང་བཅུ་བཞི་རྒྱུ་ན་ཚེ་ལོ་གཉིས་ལས་ཞག་ཉེར་བཞི་དང་ཞེ་བརྒྱད་དང་དོན་གཉིས་དང་གོ་དྲུག་དང་དགུ་བྲིའོ། ། ཞག་བཅུ་དྲུག་བཅུ་བདུན་བཅོ་བརྒྱད་ བཅུ་དགུ་རིམ་པར་རྒྱུ་ན་ཚེ་ལོ་གཅིག་ལས་ཞག་བཅུ་གཉིས་དང་ཉེར་བཞི་དང་སོ་དྲུག་དང་ཞེ་བརྒྱད་དང་གོ་དྲུག་འབྲིའོ། ། ཞག་ཉེར་གཅིག་དང་ཉེར་གཉིས་དང་ཉེར་གསུམ་དང་ཉེར་བཞི་རིམ་པས་རྒྱུ་ན་ཚེ་ལོ་ཟླ་བ་དྲུག་ལས་ཞག་དྲུག་དང་བཅུ་གཉིས་དང་བཅོ་བརྒྱད་དང་ཉེར་བཞི་དང་ཞེ་བརྒྱད་ འབྲིའོ། ། རྩ་དབུ་མར་ཉིན་ཞག་གཅིག་སྲོག་གི་རླུང་རྒྱུ་བར་མ་ནུས་ན་གཡོན་པའི་འཆི་ལྟས་ལ་དབུགས་གཡས་སུ་འཕོ་བར་བྱའོ། ། ཉི་མའི་འཆི་ལྟས་ལ་གཡོན་དུ་འཕོ་བར་བྱའོ། ། ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་མཆན་ཁུང་དང་ནུ་མ་གཡས་པ་མནན་ན་གཡོན་དུ་རྒྱུའོ། ། མཆན་ཁུང་ དང་ནུ་མ་གཡོན་པ་མནན་ན་གཡས་སུ་རྒྱུའོ། ། འཁོར་ལོ་དྲུག་ལ་གནས་པའི་རྩ་དྲུག་གོ། ། གསང་བའི་འཁོར་ལོ་ལས་གསུམ་གྱེན་དུ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་སྒྲ་གཅན་རྒྱུའོ། ། གསུམ་འོག་ཏུ་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་དང་ས་བོན་དང་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་སྒྲ་གཅན་གྱི་མཇུག་མ་རྒྱུའོ། །

If the breath flows through the right nostril for half a day, one full day, one full day and night, two days and nights, three, four, and up to five days and nights, the remaining lifespan is fourteen, twelve, ten, eight, six, and four years respectively. Regarding the sixteen days not previously explained, from the fifth to the twenty-fifth day, if it flows for six, seven, eight, and nine days in succession, twenty-four, forty-eight, seventy-two, and ninety-six days are subtracted from a three-year lifespan. If it flows for eleven, twelve, thirteen, and fourteen days, twenty-four, forty-eight, seventy-two, ninety-six, and one hundred and eight days are subtracted from a two-year lifespan. If it flows for sixteen, seventeen, eighteen, and nineteen days in succession, twelve, twenty-four, thirty-six, forty-eight, and ninety-six days are subtracted from a one-year lifespan. If it flows for twenty-one, twenty-two, twenty-three, and twenty-four days in succession, six, twelve, eighteen, twenty-four, and forty-eight days are subtracted from a six-month lifespan. If the life-force wind is unable to flow through the central channel for even one day and night, then for the signs of death on the left side, the breath should be shifted to the right; for the signs of death on the solar side, it should be shifted to the left. If one presses the armpit and the right breast for half a month, it will flow to the left; if one presses the armpit and the left breast, it will flow to the right. There are six channels residing in the six cakras. From the secret cakra, three flow upward: the moon, the sun, and Rāhu. Three flow downward: feces, urine, and the seminal essence, as well as the tails of the moon, the sun, and Rāhu.

སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་ལྟེ་བར་གནས་པ་ལ་སྲོག་རླུང་འཇུག་པར་བྱས་ནས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཆི་བ་བསླུའོ། ། དབུ་མ་ལ་སྲོག་རླུང་འཇུག་པར་མ་ནུས་ན་འཆི་བ་བསླུ་བར་མི་ནུས་སོ། ། ད་ནི་དུས་སུ་འཆི་བ་བཤད་དེ་ཚེ་ལོ་བརྒྱའི་ཉིན་ཞག་ནི་སྟོང་ཕྲག་སུམ་བརྒྱ་སྟེ། འདིར་རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་འཆི་བའི་རླུང་འཇུག་པ་ན་འཁོར་ལོ་ལྔའི་རླུང་དྲུག་ཆ་གཅིག་བཞག་སྟེ་འཕོ་བའོ། ། ལོ་བརྒྱའི་དྲུག་ཆ་ནི་བཅུ་དྲུག་དང་ཟླ་བ་བརྒྱད་དོ། ། འཆི་བའི་རླུང་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ལུས་ལ་དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་དབུགས་དྲུག་གོ། ། ཆུ་སྲང་གི་འཁོར་ལོ་ནི་ཆུ་སྲང་དྲུག་ཅུའོ། ། དབྱུ་གུའི་འཁོར་ལོ་ནི་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུའོ། ། འཆི་ལྟས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱིས་ཞག་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་དང་བརྒྱད་ཅུའོ། ། དུས་སུ་འཆི་བའི་འཁོར་ལོ་ནི་ཞག་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཅིག་དང་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་སྟེ་དེ་ཡང་ལོ་ གསུམ་ཞག་ནི་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་དང་བརྒྱད་ཅུ་དང་ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་ཞེ་ལྔ་དང་མངལ་གྱི་ཟླ་བ་གཅིག་གི་སུམ་ཅུ་དང་ལྟེ་བའི་ཞག་གཅིག་སྟེ་དེ་རྣམས་བསྡུས་པའོ། ། འཁོར་ལོ་འདི་དག་ལ་འཆི་བའི་དབུགས་ཀྱི་ཚུལ་དང་ཆུ་སྲང་གི་ཚུལ་དང་དབྱུ་གུའི་ཚུལ་དང་ཉིན་ཞག་གི་ཚུལ་ གྱིས་རིམ་གྱིས་འཇུག་གོ། ། གང་ལ་ལོ་བརྒྱ་ཐུབ་པ་འཆི་ལྟས་མེད་པ་དེ་ལ་སྐྱེ་ནས་ལོ་ཕྱེད་གཉིས་ཀྱི་སྣ་བུག་གཉི་གའང་དབུགས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་རྒྱུའོ། ། དེ་ནས་ལོ་ཕྱེད་ཀྱི་མཐར་གཡོན་གྱི་ནམ་མཁར་དབུགས་གཅིག་མི་འདོད་པ་རྒྱུའོ། །

By means of the six-limbed yoga, one causes the vital wind to enter the centers of the six cakras and thereby definitively cheats death. If one is unable to cause the vital wind to enter the central channel, one cannot cheat death. Now, the timely death is explained: the days and nights of a hundred-year lifespan are three thousand. Here, when the death wind enters the seventy-two thousand channels, one-sixth of the winds of the five cakras is set aside and shifts. One-sixth of a hundred years is sixteen years and eight months. The sequence of the entry of the death wind is as follows: the wheel of breaths in the body consists of six breaths; the wheel of water-measures (pala) consists of sixty water-measures; the wheel of danda consists of sixty danda; and the wheel of death omens consists of one thousand and eighty days through three wheels of time. The wheel of timely death consists of eleven hundred and fifty-six days, which is also three years, one thousand and eighty days, forty-five days from one and a half months, thirty days from one month of the womb, and one day of the navel; these are the summary. Into these wheels, the manner of the breaths of death, the manner of the water-measures, the manner of the danda, and the manner of the days and nights enter sequentially. For one who lives a hundred years without death omens, for the first year and a half after birth, the breath flows through both nostrils in the nature of the five maṇḍalas. Then, at the end of the year and a half, for one breath, an undesirable wind flows in the left space.

དེ་ནས་ལོ་ཕྱེད་བཞིའི་ བར་མི་རྒྱུའོ། ། དེ་ནས་ལོ་ཕྱེད་ལྔ་པ་ལ་གཡས་པའི་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དབུགས་གཉིས་མི་འདོད་པར་རྒྱུའོ། ། དྲུག་པ་ལ་མི་རྒྱུའོ། ། བདུན་པ་ལ་གཡོན་པའི་ནམ་མཁར་དབུགས་གསུམ་མོ། ། བརྒྱད་པ་ལ་མི་རྒྱུའོ། ། དེ་ལྟར་དགུ་པ་ལ་གཡས་པའི་ས་ལ་དབུགས་བཞིའོ། ། བཅུ་པ་ལ་མི་རྒྱུའོ། ། བཅུ་གཅིག་པ་ལ་གཡོན་གྱི་ནམ་མཁར་དབུགས་ལྔའོ། ། བཅུ་གཉིས་པ་ལ་མི་རྒྱུའོ། ། བཅུ་གསུམ་པའི་གཡས་པའི་ས་ལ་དབུགས་དྲུག་རྒྱུའོ། ། བཅུ་བཞི་པ་ལ་མི་རྒྱུའོ། ། དེ་ནས་དབུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་སྟེ། ཆུ་སྲང་གཅིག་གིས་ལོངས་མ་སྤྱད་པའི་ ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་མ་ཚང་བ་ལོ་བདུན་སོང་ངོ་། ། དེའི་རྗེས་ལ་ལོ་དྲུག་ཅུའི་བར་ལོ་ཕྱེད་པ་རེ་རེ་བར་དུ་བོར་ཞིང་གཡོན་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་ལྔ་བཅུ་རྩ་དགུ་དང་སྣ་བུག་གཡས་པ་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཆུ་སྲང་དྲུག་ཅུ་སྟེ། རཱ་ཤི་འདབ་མ་དྲུག་དྲུག་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་རྣམས་ ལའོ། ། ཆུ་སྲང་དྲུག་ཅུ་ཉིད་དབྱུ་གུ་ཡིན་ནོ། ། ལོ་དྲུག་བདུན་གྱི་རྗེས་ལ་ལོ་སུམ་ཅུའི་བར་དུ་ཟླ་བ་གསུམ་གསུམ་བར་དུ་བོར་ཞིང་དབྱུ་གུའི་ངོ་བོས་རྩ་ལ་རྒྱུའོ། ། ལོ་ཕྱེད་པའི་ཕྱེད་གོང་མ་ལ་གཡོན་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་དབྱུ་གུ་གཅིག་རྒྱུའོ། ། ཕྱེད་འོག་མ་ལ་མི་རྒྱུའོ། ། ལོ་ཕྱེད་པ་གཉིས་ བའི་ཕྱེད་གོང་མ་ལ་སྣ་བུག་གཡས་པའི་ས་ལ་དབྱུ་གུ་གཉིས་རྒྱུའོ། ། དེ་ལྟར་ཟླ་བ་གསུམ་གསུམ་ན་གཡོན་པའི་ནམ་མཁའ་དང་གཡས་པའི་ས་ལ་རཱ་ཤི་འདབ་མ་དྲུག་དྲུག་ལ་དབྱུ་གུ་ང་དགུ་དང་དྲུག་ཅུ་འཆི་རྟགས་རྒྱུའོ། ། དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུས་ཉིན་ཞག་གཅིག་གོ། །

Then, for the next three and a half years, it does not flow. Then, in the fifth half-year, it flows for two breaths in the earth maṇḍala of the right [nostril] and does not flow for the sixth. In the seventh, it flows for three breaths in the space of the left [nostril] and does not flow for the eighth. Likewise, in the ninth, it flows for four breaths in the earth of the right and does not flow for the tenth. In the eleventh, it flows for five breaths in the space of the left and does not flow for the twelfth. In the thirteenth, it flows for six breaths in the earth of the right and does not flow for the fourteenth. Then, for one breath maṇḍala—that is, for one nāḍī (sixty pāṇīpala)—seven years pass, falling short by one and a half months of full utilization. Following that, for sixty years, every half-year is omitted; in the space of the left [nostril] there are fifty-nine [breaths], and in the earth maṇḍala of the right nostril there are sixty pāṇīpala in the six petals of the rāśi (zodiac signs), both odd and even. Sixty pāṇīpala are themselves a daṇḍa (hour). After the seven years and six [half-years], for thirty years, every three months is omitted, and it flows in the channels in the nature of daṇḍas. In the first half of the half-year, one daṇḍa flows in the space of the left; in the latter half, it does not flow. In the first half of the second half-year, two daṇḍas flow in the earth of the right nostril. Thus, every three months, in the space of the left and the earth of the right, fifty-nine and sixty daṇḍas flow as the signs of death in the six petals of the rāśi. Sixty daṇḍas constitute one solar day (ahorātra).

ཟླ་བ་ ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་མ་ཚང་བའི་ལོ་གོ་བདུན་གྱི་རྗེས་སུ་ཉིན་ཞག་གི་ངོ་བོས་ཉིན་ཞག་གི། ། ལོར་རེ་རེ་སྔར་བཞིན་རྒྱུའོ། ། ཞག་ལྔ་པ་ལ་རྒྱུ་ན་ཉི་མའི་ཚེས་ལ་ལོ་གསུམ་ལྷག་མ་ལུས་སོ། ། ཞག་བཅུ་པ་ལ་རྒྱུ་ན་ལོ་གཉིས་སོ། ། ཞག་བཅོ་ལྔ་པ་ལ་རྒྱུ་ན་ལོ་གཅིག་གོ། ། ཞག་ཉི་ཤུ་པ་ལ་རྒྱུ་ན་ཟླ་བ་དྲུག་ གོ། ། ཞག་ཉེར་ལྔ་རྒྱུ་ན་ཟླ་བ་གསུམ་མོ། ། ཞག་ཉེར་དྲུག་རྒྱུ་ན་ཟླ་བ་གཉིས་སོ། ། ཞག་ཉེར་བདུན་རྒྱུ་ན་ཟླ་བ་གཅིག་གོ། ། ཉེར་བརྒྱད་རྒྱུ་ན་ཟླ་བ་ཕྱེད་དོ། ། ཉེར་དགུ་རྒྱུ་ན་ཞག་གཅིག་གོ། ། སུམ་ཅུ་རྒྱུ་ན་ཞག་ལྔའོ། ། སོ་གཅིག་རྒྱུ་ན་ཞག་གསུམ་མོ། ། སོ་གཉིས་རྒྱུ་ན་ཞག་གཉིས་སོ། ། སོ་ གསུམ་རྒྱུ་ན་ཞག་གཅིག་ལུས་སོ། ། སོ་བཞི་རྒྱུ་ན་འཆིའོ། ། ཞག་གི་ཚོགས་ནི་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཅིག་དང་ཉེར་ལྔ་སུམ་ཅུ་སོ་ཕྱེད་དང་གསུམ་གྱིས་བགོས་པས་ཐོབ་པ་ཞག་སུམ་ཅུ་རྩ་ཕྱེད་དང་བཞི་དང་། དབྱུ་གུ་སོ་དྲུག་དང་ཆུ་སྲང་ཉེར་ལྔ་དང་དབུགས་གཉིས་སོ། ། ཞག་རེ་རེ་དབྱུ་གུ་རེ་རེ་ལྷག་ པར་རྒྱུའོ། ། ཐ་མ་རྩ་གཡས་པ་ལ་རྒྱུ་སྟེ་དུས་སུ་འཆི་བའི་ངེས་པའོ། ། གཡོན་དང་གཡས་སུ་དབུ་མ་ནི། སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པ་སྟེ། འཆི་བ་ནི་མུན་པའི་རྒྱུ་བ་བཟུང་སྟེ་གཡོན་དང་གཡས་སུ་རྒྱུའོ། ། ད་ནི་དབུ་མའི་འཆི་ལྟས་བརྗོད་དེ་ཚེ་ལྷག་མ་ལོ་གསུམ་དང་ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཡོད་ པའི་སྐྱེ་བོའི་སྣ་བུག་གཡོན་པར་འཆི་རྟགས་ཀྱི་ཉིན་ཞག་གཅིག་རྒྱུ་ལ་རང་བཞིན་ཡང་ཞག་གཅིག་རྒྱུའོ། ། དེ་ནས་མི་འདོད་པ་ཞག་གསུམ་དང་རང་བཞིན་ཡང་ཞག་གསུམ།

After sixty-seven years less one and a half months, it flows in the nature of a solar day for each solar day as before. If it flows on the fifth day, three years remain of the sun's lifespan. If it flows on the tenth day, two years remain. If it flows on the fifteenth day, one year remains. If it flows on the twentieth day, six months remain. If it flows on the twenty-fifth day, three months remain. If it flows on the twenty-sixth day, two months remain. If it flows on the twenty-seventh day, one month remains. If it flows on the twenty-eighth day, half a month remains. If it flows on the twenty-ninth day, one day remains. If it flows on the thirtieth day, five days remain. If it flows on the thirty-first day, three days remain. If it flows on the thirty-second day, two days remain. If it flows on the thirty-third day, one day remains. If it flows on the thirty-fourth day, one dies. The total number of days is divided by eleven hundred and twenty-five and a half, yielding thirty-three and a half days, thirty-six danda, twenty-five kala, and two breaths. Each day, one danda flows in excess. Finally, it flows in the right channel; this is the certainty of timely death. Regarding the left, right, and central channels: they are sattva, rajas, and tamas. Death occurs when the flow of tamas is seized, flowing through the left and right. Now, the signs of death in the central channel are described: for a person with a remaining lifespan of three years and one and a half months, one day of the death-sign flows in the left nostril, and the natural flow also flows for one day. Then, three days of the undesirable flow and three days of the natural flow occur.

ཡང་མི་འདོད་པ་ཞག་ལྔ་ན་རང་བཞིན་ཞག་ལྔ་སྟེ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟད་དོ། ། ཡང་མི་འདོད་པ་ཞག་བདུན་རང་བཞིན་ ཞག་བདུན་ནོ། ། མི་འདོད་པ་དགུ་རང་བཞིན་ཞག་དགུའོ། ། ཡང་མི་འདོད་པ་བཅུ་གཅིག་རང་བཞིན་བཅུ་གཅིག་སྟེ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟད་དོ། ། དེ་ནས་མི་འདོད་པ་བཅུ་གསུམ་རང་བཞིན་བཅུ་གསུམ་མོ། ། དེ་ནས་མི་འདོད་པ་བཅོ་ལྔ་རང་བཞིན་བཅོ་ལྔའོ། ། དེ་ནས་མི་འདོད་པ་བཅུ་བདུན་རང་ བཞིན་བཅུ་བདུན་ཏེ་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟད་དོ། ། དེ་ནས་མི་འདོད་པ་བཅུ་དགུ་རང་བཞིན་བཅུ་དགུའོ། ། དེ་ནས་མི་འདོད་པ་ཉེར་གཅིག་རང་བཞིན་ཉེར་གཅིག་གོ། ། དེ་ནས་མི་འདོད་པ་ཉེར་གསུམ་རང་བཞིན་ཉེར་གསུམ་སྟེ་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟད་དོ། ། དེ་ནས་མི་འདོད་པ་ཉེར་ལྔ་རང་བཞིན་ཉེར་ལྔའོ། ། དེ་ནས་མི་འདོད་པ་ཉེར་བདུན་རང་བཞིན་ཉེར་བདུན་ནོ། ། དེ་ནས་མི་འདོད་པ་ཉེར་དགུ་རང་བཞིན་ཉེར་དགུ་སྟེ་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟད་དོ། ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དེ་ནི་སྙིང་སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པའི་དབྱེ་བས་སོ། ། དེ་ནས་སྣ་བུག་གཡས་པ་ལ་མི་འདོད་པ་ཞག་གཉིས་དང་རང་བཞིན་ཞག་གཉིས་སོ། ། མི་འདོད་པ་ཞག་བཞི་དང་རང་བཞིན་ཞག་བཞིའོ། ། མི་འདོད་པ་ཞག་དྲུག་དང་རང་བཞིན་ཞག་དྲུག་སྟེ་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟད་དོ། ། མི་འདོད་པ་ཞག་བརྒྱད་དང་རང་བཞིན་ཞག་བརྒྱད། མི་འདོད་པ་ཞག་བཅུ་རང་བཞིན་ཞག་བཅུ། མི་འདོད་པ་ཞག་བཅུ་གཉིས་རང་བཞིན་ཞག་བཅུ་གཉིས་ ཏེ་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟད་དོ། ། མི་འདོད་པ་ཞག་བཅུ་བཞི་རང་བཞིན་བཅུ་བཞི། མི་འདོད་པ་བཅུ་དྲུག་རང་བཞིན་བཅུ་དྲུག།

Furthermore, five days of the undesirable and five days of the natural [wind] exhaust the maṇḍala of space. Again, seven days of the undesirable and seven days of the natural [wind] [exhaust it]. Nine days of the undesirable and nine days of the natural [wind] [exhaust it]. Again, eleven days of the undesirable and eleven days of the natural [wind] exhaust the maṇḍala of wind. Then, thirteen days of the undesirable and thirteen days of the natural [wind] [exhaust it]. Then, fifteen days of the undesirable and fifteen days of the natural [wind] [exhaust it]. Then, seventeen days of the undesirable and seventeen days of the natural [wind] exhaust the maṇḍala of fire. Then, nineteen days of the undesirable and nineteen days of the natural [wind] [exhaust it]. Then, twenty-one days of the undesirable and twenty-one days of the natural [wind] [exhaust it]. Then, twenty-three days of the undesirable and twenty-three days of the natural [wind] exhaust the maṇḍala of water. Then, twenty-five days of the undesirable and twenty-five days of the natural [wind] [exhaust it]. Then, twenty-seven days of the undesirable and twenty-seven days of the natural [wind] [exhaust it]. Then, twenty-nine days of the undesirable and twenty-nine days of the natural [wind] exhaust the maṇḍala of earth. The thirty-three [days] are due to the divisions of sattva, rajas, and tamas. Then, in the right nostril, there are two days of the undesirable and two days of the natural [wind]. Four days of the undesirable and four days of the natural [wind] [exhaust it]. Six days of the undesirable and six days of the natural [wind] exhaust the maṇḍala of earth. Eight days of the undesirable and eight days of the natural [wind], ten days of the undesirable and ten days of the natural [wind], and twelve days of the undesirable and twelve days of the natural [wind] exhaust the maṇḍala of water. Fourteen days of the undesirable and fourteen days of the natural [wind], and sixteen days of the undesirable and sixteen days of the natural [wind] [exhaust it].

མི་འདོད་པ་བཅོ་བརྒྱད་རང་བཞིན་བཅོ་བརྒྱད་དེ་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟད་དོ། ། མི་འདོད་པ་ཉི་ཤུ་རང་བཞིན་ཉི་ཤུ། མི་འདོད་པ་ཉེར་གཉིས་རང་བཞིན་ཉེར་གཉིས་སོ། ། མི་འདོད་པ་ཉེར་བཞི་རང་བཞིན་ཉེར་བཞི་སྟེ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟད་དོ། ། མི་འདོད་པ་ཉེར་དྲུག་རང་བཞིན་ཉེར་དྲུག། མི་འདོད་པ་ཉེར་བརྒྱད་རང་བཞིན་ཉེར་བརྒྱད། མི་འདོད་པ་སུམ་ཅུ་རང་བཞིན་སུམ་ཅུ་སྟེ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟད་དོ། ། དེ་ནས་གཡོན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ ལ་མི་འདོད་པའི་ཞག་སུམ་ཅུ་རང་བཞིན་སུམ་ཅུ་སྟེ་དེ་ནས་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་ཁམས་ཟད་དོ། ། དེ་ནས་གཡས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མི་འདོད་པ་སོ་གཉིས་རང་བཞིན་སོ་གཉིས་ཏེ་རྡུལ་གྱི་ཁམས་ཟད་དོ། ། དེ་ནས་གཡོན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མི་འདོད་པ་སོ་གསུམ་རང་ བཞིན་སོ་གསུམ་སྟེ་མུན་པའི་ཁམས་ཟད་དོ། ། བད་ཀན་གྱི་རྩ་ཟད་པ་ནི་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་ཁམས་སོ། ། མཁྲིས་པའི་རྩ་ཟད་པ་ནི་རྡུལ་གྱི་ཁམས་སོ། ། རླུང་གི་རྩ་ཟད་པ་ནི་མུན་པའི་ཁམས་སོ། ། དེ་ལྟར་ཞག་ནི་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཅིག་དང་ཉེར་གཉིས་སོ། ། མངལ་གྱི་ཐ་མའི་ཟླ་བ་གཅིག་ ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྣ་བུག་གཡས་པ་ལ་ཞག་གཉིས་རྒྱུའོ། ། དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞག་གཅིག་དབུ་མ་ནས་རྒྱུའོ། ། དེ་དག་ནི་ཞག་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཅིག་དང་ཉེར་ལྔའོ། ། རྩ་གཡོན་པའམ་གཡས་པ་ཆད་པས་མི་རྒྱུ་ན་ཚེ་ཟླ་བ་དྲུག་སྟེ་གཅི་བ་སྐྱུར་མོར་ འགྱུར་རོ། ། ཚེ་ཞག་དྲུག་པས་སྒྲ་མི་ཐོས་སོ། ། ཚེ་ཞག་ལྔ་པས་རོ་མི་ཚོར་རོ། ། ཚེ་ཞག་བཞི་པས་གཟུགས་མི་མཐོང་ངོ་། །

The eighteen undesirable [days] and eighteen natures exhaust the fire maṇḍala. The twenty undesirable [days] and twenty natures; the twenty-two undesirable [days] and twenty-two natures; the twenty-four undesirable [days] and twenty-four natures exhaust the wind maṇḍala. The twenty-six undesirable [days] and twenty-six natures; the twenty-eight undesirable [days] and twenty-eight natures; the thirty undesirable [days] and thirty natures exhaust the space maṇḍala. Then, on the left, in the wisdom maṇḍala, the thirty undesirable days and thirty natures exhaust the sattva element. Then, on the right, in the consciousness maṇḍala, the thirty-two undesirable [days] and thirty-two natures exhaust the rajas element. Then, on the left, in the wisdom maṇḍala, the thirty-three undesirable [days] and thirty-three natures exhaust the tamas element. The exhaustion of the phlegm channels is the sattva element. The exhaustion of the bile channels is the rajas element. The exhaustion of the wind channels is the tamas element. Thus, the days are eleven hundred and twenty-two. The final month of the womb is exhausted. In order to exhaust [the remainder], the breath flows through the right nostril for two days. In order to exhaust the wheel of breath, it flows through the central channel for one day. These are eleven hundred and twenty-five days. If the breath does not flow because the left or right channel is severed, the life span is six months; the urine becomes sour. On the sixth day of life, one does not hear sounds. On the fifth day of life, one does not taste flavors. On the fourth day of life, one does not see forms.

ཚེ་ཞག་གསུམ་པས་དྲི་མི་ཚོར་རོ། ། ཚེ་ཞག་གཉིས་པས་རེག་བྱ་མི་འཛིན་ནོ། ། འཆི་བའི་དུས་སུ་ས་བོན་དང་དབུགས་སྟོང་ངོ་། ། ཞག་དྲུག་པའི་སྣའི་རྩེ་མོ་གླང་པོའི་སྣ་ ལྟར་འོག་ཏུ་ཞུམ་མོ། ། ལག་པ་མགོར་བཞག་ན་ལག་པ་མི་འཕྲའོ། ། ལག་མཐིལ་གྱིས་ཚོས་མཉེས་ཀྱང་དམར་པོར་མི་འགྱུར་རོ། ། ཉི་མ་ནག་པོར་མཐོང་ངོ་། ། ཟླ་བ་གང་བ་སེར་པོར་མཐོང་ངོ་། ། ལྕེའི་འོག་ཏུ་རི་མོ་ནག་པོ་འབྱུང་ངོ་། ། མིག་ལ་ནག་པོ་དམར་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རི་མོ་ཕྲ་མོ་སུབ་ པར་འགྱུར་རོ། ། དབུགས་སྣ་བུག་གཉིས་ཀར་རྒྱུའོ། ། འགྲམ་པ་གཉིས་འཕྲིག་གོ། ། ནུ་མའི་རྩ་གཉིས་མཆན་ཁུང་གི་ནང་དུ་འཇུག་གོ། ། སྐར་མ་རྣམས་མེ་སྟག་འཕྲོ་བར་མཐོང་ངོ་། ། ལུས་དང་མགུལ་པ་རེངས་པར་འགྱུར་རོ། ། ལུས་འཁོར་བ་ཞེས་འཆི་ལྟས་ཤེས་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ པ་བྱའོ། ། འཇིག་རྟེན་དུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་མངལ་དུ་ཁྲག་དང་ས་བོན་ལ་འཇུག་པ་དང་སྐྱེས་པ་དང་བྱིས་པ་དང་གཞོན་ནུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་དོ། ། འཆི་བའི་དུས་སུ་དེ་ཉིད་འོད་གསལ་དུ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པར་ བྱེད་དོ། ། གང་གི་ཕྱིར་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ལ་གནས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། ། གང་སྡུད་ཅེ་ན། ཟླ་བ་ས་བོན་དབང་ཕྱུག་དང་། ཁྲག་ཉི་མ་སྟེ་རྟག་ཏུ་དགེ་བ་དང་། རྐང་མར་དྲག་པོ་དང་། གཅི་བ་ཁྱབ་འཇུག་དང་། བཤང་བ་ཚངས་པ་དང་ས་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་ བ་རྣམས་ཏེ་མངལ་ན་གནས་པ་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་འདི་དག་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །

On the third day of life, one no longer smells odors. On the second day of life, one no longer perceives tactile sensations. At the time of death, the seed and the breath are exhausted. On the sixth day, the tip of the nose sinks downward like the trunk of an elephant. If one places the hands on the head, the hands do not move. Even if one rubs the cheeks with the palms, they do not turn red. One sees the sun as black. One sees the full moon as yellow. A black line appears beneath the tongue. In the eyes, a subtle black and red maṇḍala pattern becomes blurred. The breath flows through both nostrils. Both cheeks twitch. The two channels of the breasts enter into the armpits. One sees the stars as scattering sparks. The body and neck become stiff. Having recognized these signs of death, known as the "revolving of the body," one should practice generosity and so forth. Whatever one has done in the world, that very thing is now being exhausted. In this way, the ālayavijñāna and the afflicted mind enter the womb into the blood and seed, and bring about birth as an infant, a child, a youth, and so on. At the time of death, they cause everything to enter into the clear light (ābhāsvara). Because the consciousness residing in the support of the seed and so forth gathers everything together. What does it gather? The moon, the seed, and Īśvara; the blood, the sun, and the ever-virtuous; the marrow, Rudra; the urine, Viṣṇu; the excrement, Brahmā; and the elements such as earth—the consciousness gathers these while residing in the womb.

ལྟེ་བའི་རྩའི་སྒོ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལུས་ལ་འདུས་ཏེ་ཡན་ལག་ཀུན་སྐྱེད་དོ། ། དབུགས་ཀྱིས་ལྟེ་བ་ནས་འཐོན་པར་བྱེད་དོ། ། སླར་ཡང་སྤྱི་གཙུག་ལ་སོགས་པ་ དྲུག་ལ་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་སེམས་ནི་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ལུས་ལ་གནས་ནས་འཇུ་བ་དང་གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། ། སླར་ཡང་རྒྱུ་ལུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གཟུགས་ཉིད་སྐྱེད་དོ། ། ཡང་ན་འཆི་བའི་དུས་སུ་བསྡུས་ནས་ཉོན་མོངས་བ་དང་ལས་ རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེད་དོ། ། ལུས་རྫོགས་པ་ན་ཡུལ་དྲུག་ནི་གཟུང་བྱ་དང་དབང་པོ་དྲུག་དང་ལོ་དང་ཟླ་བ་དང་ཕྱོགས་ཉིན་མོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པའོ། ། འོ་ན་འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་ འདི་དག་གཞན་སྡུད་པ་ཡོད་དེ་དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་དོན་དམ་པའོ་ཞེས་ནི་གཞན་ཟེར་རོ། ། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ང་རྒྱལ་ཙམ་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་མི་རྟག་པ་སྡུག་བསྔལ་བ། སྟོང་པ། བདག་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་སོགས་ པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་འཆིང་བས་དར་གྱི་སྲིན་བུ་ལྟར་འཆིང་བར་བྱེད་དོ། ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་རྟོག་པའི་དྲ་བ་འཇོམས་ཏེ་གྲོལ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་བས་ན་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། ། འཁོར་བའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་བརྒྱད་(ད,དོ)། ས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་ཡིད་དང་བློ་དང་ང་རྒྱལ་ལོ། །

Because the body, speech, and mind are born from the gateway of the navel channel, they are all gathered within the body and generate all the limbs. The breath causes them to emerge from the navel. Furthermore, they are withdrawn into the six [locations] such as the crown of the head. The yogic mind, abiding within the elements of the body such as feces and urine, performs the functions of digesting, killing, and so forth, and gathers them. Again, through various causal processes, it generates form itself. Alternatively, at the time of death, having withdrawn [the elements], it generates various future births through the power of diverse afflictions and actions. When the body is complete, the six objects are the apprehended, and the six faculties, years, months, fortnights, days, and so forth are the agents. Now, since this is conventional, an agent and so forth are not established; yet others claim that there is another gathering of these agents and so forth, and that this is the ultimate coemergent body (sahaja-kāya). That is not so. When the mere pride of the aggregate of suffering is not the self, then by superimposing qualities such as "attractive" onto the aggregates—which are impermanent, suffering, empty, and selfless—one is bound by the fetters of desire and so forth, like a silkworm in its cocoon. By generating non-conceptual wisdom, the web of conceptualization is destroyed and one is liberated. Therefore, there is no agent or the like whatsoever. The nature of the mind in saṃsāra consists of eight: the five [elements] such as earth, the mind, the intellect, and the pride.

དེ་ཡང་གསུམ་སྟེ། སྙིང་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་དབྱེ་བས་སོ། ། དེ་ལ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་དང་གཞན་དང་བཞི་པ་སྟེ། དེ་ལ་རགས་པ་ནི་བེམས་པོའི་བག་ཆགས་ཅན་རགས་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ལ་སད་པའི་དངོས་པོས་གཟུང་ བའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་སོ། ། ཕྲ་བ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོས་སྒྱུ་མའི་དངོས་པོ་བཟུང་བའོ། ། གཞན་ནི་ཤིན་ཏུ་གཉིད་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བཞི་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་རྒྱུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ནོ། ། འདིར་ལྟ་བ་ལོག་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་། རྒྱུ་བདག་ཡིན་པ་དང་། རྒྱུ་མི་མཐུན་པ་དབང་ཕྱུག་གིས་འཁོར་བ་བྱས་ཞེས་པའོ། ། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་ལྟར་རྒྱུ་ཚོགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དང་། ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་ཕན་འདོགས་པའི་ཞིང་དང་། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་དང་། རྒྱུ་འབྲས་མི་སླུ་བ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། གང་ཟག་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལས། རང་གི་དགེ་དང་ མི་དགེའི་ལས། ། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་བྱེད་པ་གང་། ། འཇིག་རྟེན་བདེ་འབྲས་ལ་ལོངས་སྤྱོད། ། བྱེད་པ་པོ་གཞན་གང་ཡང་མེད། ། ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་གྲོལ་བ་དང་འཆིང་བ་ཡང་རྟོག་པ་ཙམ་སྟེ། དེ་ཡང་རྟོག་མེད་ཀྱི་མཉམ་གཞག་ལ་མི་འབྱུང་ངོ་། ། ཇི་ལྟར་ཆུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ཁྱེར་ བ་ན་ནང་དུ་ཡོད་པའི་ནམ་མཁར་མི་འགྲོ་སྟེ། དེ་ཅི་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར།

That [state] is also threefold, categorized by the qualities of sattva and so forth. In that regard, there are the gross, the subtle, the other, and the fourth. Among these, the gross is the state [of waking], because it is apprehended by the objects of the waking state for those who cling to the gross habitual tendencies of materiality. The subtle is the state of dreaming, in which illusory objects are apprehended by the mental faculty. The other is the state of deep sleep, because all the sense faculties have ceased. The fourth is the wisdom body (jñānakāya), the nature of the dharmadhātu, which is the cause for the cessation of birth. Here, wrong view consists of [the belief in] saṃsāra, the self as the cause, and the discordant cause, which is the claim that saṃsāra was created by Īśvara. One should generate the mundane right view, which is conviction in the infallibility of cause and effect—just as a sprout arises from a seed from the collection of causes—as well as conviction in the fields of benefit, such as parents, and the fields of qualities, such as the perfect Buddhas. Furthermore, one should generate the supramundane view, which is conviction in the selflessness of persons and phenomena as the cause of awakening. As it is said in the Applications of Mindfulness: "Whatever actions of body, speech, and mind, Whether virtuous or non-virtuous, The agent of the enjoyment of the fruits of worldly happiness Is none other than the agent [themselves]." Therefore, liberation and bondage are also merely conceptual; they do not occur in non-conceptual meditative equipoise. Just as when one carries a vase to fetch water, the space inside it does not go [with it], because that [space] is nothing at all.

དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་ཆོས་མི་སྐྱེ་མི་འགག་མི་འབྱུང་མི་རྒས་སོ། ། འཆི་བའི་དུས་སུ་སྙིང་སྟོབས་ཞི་བའི་སེམས་ཀྱིས་འཆི་བ་ན་ལྷར་སྐྱེའོ། ། མུན་པའམ། དྲག་པོའི་སེམས་ཀྱིས་དམྱལ་བར་སྐྱེའོ། ། མི་དགེ་བ་འབྲིང་པོ་ རྡུལ་གྱི་སེམས་ཀྱིས་དུད་འགྲོར་སྐྱེའོ། ། དགེ་མི་དགེ་འདྲེས་མས་མིར་སྐྱེའོ། ། ཡོན་ཏན་གསུམ་འདྲེས་པ་ལས་སྙིང་སྟོབས་ལྷག་ན་ཡི་དྭགས་བཟང་པོར་སྐྱེའོ། ། རྡུལ་ལྷག་ན་བར་མར་རོ། ། མུན་པ་ལྷག་ན་དམན་པར་རོ། ། ལྷ་མ་ཡིན་ནི་ལྷར་འདུས་སོ། ། མི་ནི་སྙིང་སྟོབས་ལྷག་ན་བདེ་བ་དང་ ལྡན་ནོ། ། རྡུལ་ལྷག་ན་བདེ་སྡུག་ཅན་ནོ། ། མུན་པ་ལྷག་ན་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལོ། ། དེ་ལྟར་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་མཁའ་དང་ཉི་ཟླ་དང་སྒྲ་གཅན་གྱིས་ཟད་པར་བསྒོམ་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། ། ཕུང་པོ་བདག་ཏུ་བཟུང་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་རིགས་དྲུག་ཏུ་འཁོར་རོ། ། བསླབ་པའི་མདོ་སྡེ་དང་། རྟོགས་པའི་ཤེས་བྱ་དང་། སྒྲ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་དང་། ཙྪནྡ་དང་། ངེས་ཚིག་དང་། རྩིས་ཏེ་ཡན་ལག་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་རིག་བྱེད་ནི་མ་རིག་པའོ། ། དྲན་པ་རྣམས་ནི་ཤེད་བུ་ལ་ སོགས་པའོ། ། རྟོག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྟོག་པའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་རྟོག་བཅས་སོ། ། རྒྱས་པའི་སྙན་དངགས་ནི་བྷ་ར་ཐཱའོ། ། སྣ་ཚོགས་ཟོས་པའི་སྙན་དངགས་ནི་བསྒོམ་པའི་ཆོས་སོ། ། གྲོགས་མོའི་སྙན་དངགས་ནི་རཱ་མ་ཎའོ། །

In that way, the phenomena of the mind do not arise, do not cease, do not occur, and do not age. At the time of death, if one dies with a mind of peaceful sattva, one is born as a god. If with a mind of tamas or rajas, one is born in the hells. With a mind of middling non-virtue and rajas, one is born as an animal. With a mixture of virtue and non-virtue, one is born as a human. From the mixture of the three qualities (guṇas), if sattva predominates, one is born as a superior preta. If rajas predominates, one is born as a middling one. If tamas predominates, one is born as an inferior one. The asuras are included among the gods. If sattva predominates in humans, they possess happiness. If rajas predominates, they possess both happiness and suffering. If tamas predominates, they are always in suffering. Thus, there are eight ways of being born in the higher realms: through the meditative cultivation of the totalities (kṛtsnāyatana) of earth, water, fire, wind, space, sun, moon, and Rāhu, and through the power of generosity, discipline, and so forth. By grasping the aggregates as a self and grasping enjoyments as a self, one wanders through the six classes of beings. The Vedas, possessing the six branches—grammar, the Sūtras of training, the objects of knowledge, vyākaraṇa grammar, chandas prosody, etymology, and astrology—are ignorance (avidyā). The smṛtis are those of Manu and so forth. Conceptualization is worldly conceptualization. Meditating on maṇḍalas, wheels, and so forth, is conceptual. The bhārata is the epic poetry. The kāvya of various flavors is the dharma of meditation. The rāmāyaṇa is the poetry of the friend.

བདུད་ མདའི་སྙན་དངགས་ནི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་ཆོས་ཏེ་འདི་དག་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། ནང་གི་རིག་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ལས་ཁམས་གསུམ་སྐྱེ་བ་(ངང་,དང་)ཐིམ་པའོ། ། དེ་ལ་གོམས་ པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པར་འཆི་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་དང་པོར་གོམས་པས་དཀའ་བ་མེད་པར་དེའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་བོ། ། དེ་ནས་མ་ཉམས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་བོ། ། འཆི་བའི་དུས་སུ་ཡང་སྔར་བྱས་པའི་དགེ་བའི་མཐུས་ཞེན་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ འཆི་ན་ལྷར་སྐྱེའོ། ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ལ་ཞེན་པ་དེ་ཉིད་དུ་སྐྱེའོ། ། ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང་ལོངས་སྤྱད་པའི་དུས་ནི་ཉི་མ་ཕྱེད་ནས་ནམ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་རོ། ། གང་གོམས་པས་ཉི་མ་ལྟར་གྱེན་དུ་རྒྱུའོ། ། མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ནི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའོ། ། གང་ཞིག་ཆོས་གང་ལ་འཇུག་པའི་བརྟུལ་ ཞུགས་དང་སྨྱུང་གནས་ལ་དགའ་བ་དེའི་ཆོས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ནི་འཆིང་བའོ། ། འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་བག་ཆགས་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་ཇི་སྲིད་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནི་སྲིད་པར་འཁོར་རོ། ། ཟླ་བ་ཉི་མའི་འཆི་ལྟས་ཀྱི་རྩ་ཆད་ པ་ནི་སྣ་བུག་གཡོན་དང་གཡས་སུ་ཞག་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་ཀྱི་བར་རོ། ། དུས་སུ་འཆི་བ་ལ་ཡང་ཞག་སོ་གསུམ་གྱིས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པར་རོ། །

Māra The poetry of the arrow is the dharma of history; these are not the reasoning [of the inner science]. The inner science is endowed with all aspects: it is the nature of emptiness, the undefiled, the non-apprehending compassion in which cause and effect have become one, from which the birth and dissolution of the three realms occur. For a yogi who has familiarized themselves with that, if they die before attaining the fruit, they will be born into the family of a bodhisattva, and through initial familiarization, they will attain that wisdom without difficulty. Then, they will attain the unimpaired state. Even at the time of death, if one dies with a mind free from all attachment through the power of previously performed virtue, one will be born as a deity. For whatever one is attached to, one is born into that very state. The time for the arising and enjoyment of wisdom is from midday until midnight. Through familiarization, one ascends like the sun. The path to the higher realms is accompanied by light. Attachment to the dharma of whoever delights in ascetic observances and fasting is a bond. As long as the latencies of the desire, form, and formless realms, and feelings such as pleasure exist, the ālaya-vijñāna will wander in existence. The cessation of the channels of the lunar and solar death omens lasts for thirty-two days in the left and right nostrils. Even for timely death, in thirty-three days, the body, speech, and mind, as well as the aggregates, elements, and faculties, become empty.

དེ་ནས་རྐྱང་མ་དང་རོ་མ་སྤངས་ནས་སྲོག་རླུང་ཞག་གཅིག་དབུ་མར་ཞུགས་ཏེ་དབུ་མའི་ ནང་དུ་དུས་ཀྱི་རླུང་གིས་མནན་པས་ལྟེ་བར་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟོང་སྟེ་ས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། ། སྙིང་གར་ཡོན་ཏན་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཆུ་ཡང་ངོ་། ། དེ་ཆད་པར་བྱས་ནས་མགྲིན་པར་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་མེ་བཅད་དེ། དཔྲལ་བར་ཡོན་ཏན་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་རླུང་བཏང་ ནས། སྤྱི་གཙུག་ཏུ་ཡོན་ཏན་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ནམ་མཁའ་གཏོང་ངོ་། ། དེ་ལྟར་སྲོག་རླུང་གིས་གྱེན་དུ་ཁམས་གཏོང་ལུགས་སོ། ། ལུས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་ཆོས་ཅན་ཐུར་སེལ་འོག་ཏུ་གཏོང་སྟེ། སད་པའི་གནས་སྐབས་ཟད་དོ། ། གསང་གནས་སུ་ངག་གི་ཐིག་ལེའི་ཆོས་ཅན་གཏོང་སྟེ་རྨི་ ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཟད་དོ། ། ནོར་བུས་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་ཆོས་ཅན་གཏོང་སྟེ་ཤིན་ཏུ་གཉིད་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་ཟད་དོ། ། དེ་ལྟར་གྱེན་དུ་ཡང་སྙིང་མགུལ་དཔྲལ་བར་རྡུལ་གྱི་ཐིག་ལེ་རྣམས་སྲོག་གིས་གཏོང་སྟེ་ལུས་ལ་སོགས་པ་འཆད་དོ། ། ཐ་མར་དྲུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ ཁམས་གཏོང་ངོ་། ། ཡན་ལག་ཀུན་ལས་ས་བོན་འོག་ཏུ་གཏོང་བ་དང་། རྡུལ་གྱེན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ་བཞི་པའི་གནས་སྐབས་ཟད་དོ། ། དེ་ལྟར་མངལ་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམས་འཆིའོ། ། དེས་ན་འཇིག་རྟེན་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་སྲུང་བ་བཤད་དེ། ལྟེ་བ་སྙིང་ག་མགུལ་ པ་དང་། ། དཔྲལ་བ་སྤྱི་གཙུག་པདྨ་ལ། ། ས་ཆུ་མེ་རླུང་ནམ་མཁའ་རྣམས། ། སྡུད་པར་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་ཡིན། ། ཕྱི་རུ་འབྱུང་དང་ནང་དུ་བསྡུ། ། དེ་ནི་སྐྱེད་པས་ས་ལ་འཇུག།

Then, having abandoned the lalanā and rasanā, the life-sustaining wind (prāṇavāyu) enters the central channel (avadhūtī) for one day. Pressed by the temporal wind within the central channel, the earth element at the navel—which possesses the five qualities such as sound—is severed; this will be explained later. At the heart, the water element possessing four qualities is likewise severed. Having severed that, the fire element possessing three qualities at the throat is severed. Having released the wind element possessing two qualities at the forehead, the space element possessing one quality is released at the crown of the head. Such is the manner in which the life-sustaining wind releases the elements upward. The downward-clearing wind (apānavāyu), which has the nature of the drops of the body, releases them downward, whereby the waking state (jāgrat) is exhausted. At the secret place, it releases the drops of speech, whereby the dream state (svapna) is exhausted. At the jewel, it releases the drops of the mind, whereby the state of deep sleep (suṣupti) is exhausted. Likewise, upward as well, the life-force releases the drops of rajas at the heart, throat, and forehead, whereby the body and so forth are severed. Finally, the sixth element of primordial wisdom (jñāna) is released. From all the limbs, the seed is released downward and the rajas moves upward, whereby the fourth state (turyā) is exhausted. In this way, those born from a womb die. Therefore, for the sake of accomplishing the mundane and the supramundane, the protection of the body is explained: At the navel, heart, throat, Forehead, and crown of the head, upon the lotuses, Earth, water, fire, wind, and space Flow intensely in the process of dissolution. Exhalation outward and inhalation inward— By generating that, one enters the earth.

སྲོག་གི་ནུས་པ་ནི་སྡུད་པས་ཕྱིར་འབྱུང་ལ་སྐྱེད་པས་ནང་དུ་འཇུག་གོ། ། ཐུར་སེལ་གྱི་ནུས་པ་ཡང་། ལྟེ་བ་གསང་གནས་ ནོར་བུའི་ནང་། ། ལུས་ངག་ཡིད་ནི་རིམ་གྱིས་རྒྱུ། ། ཕྱི་རུ་འབྱུང་དང་ནང་རྒྱུ་ལ། ། སྡུད་དང་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། ཞེས་དབང་མདོར་བསྡུས་ལས་སོ། ། དེ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལུས་བསྲུང་བར་བྱའོ། ། ལུས་མེད་ན་སྒྲུབ་པ་ཡང་མེད་པས་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཡང་མེད་དོ། ། བྱང་ སེམས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་རྩའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་རྐྱང་མ་དང་རོ་མ་ནས་དབུ་མར་སྲོག་རླུང་བསྒོམ་པ་དང་། ཐུར་སེལ་དུང་ཅན་མ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ལ་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་བླ་མ་ལ་བསླབས་ཏེ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་བརྙན་གྱི་བར་དུ་བསྒོམ་པར་ བྱའོ། ། དེ་ནས་རྩའི་འཁོར་ལོ་རེ་རེར་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྒྲ་གཅན་ལྟར་བྱང་སེམས་འགོག་པར་བྱའོ། ། སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་སྦྱོར་ནུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ལོ་གསུམ་དང་ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་གསུམ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་བོ། ། དུས་མ་ཡིན་པའི་འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་ལྟར་ ཤེས་ནས། སྐྱེད་དང་སྡུད་པ་ལ་གནས་པའི་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་བཀག་ལ་དབུ་མར་སྒྲ་གཅན་དང་དུས་ཀྱི་མེའི་ནང་དུ་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་འཇུག་པར་བྱའོ། ། ཉིན་ཞག་གཅིག་དབུ་མའི་ནང་དུ་རྒྱུ་བར་ནུས་ན་དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བ་སླུ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ལྟར་མ་ནུས་ན་བཙན་ཐབས་ཀྱིས་ཀྱང་བྱའོ། ། ལྟེ་བར་རེ་བཞི་དང་གནས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བཅུ་དྲུག་གིས་རླུང་སྐྱེད་དོ། །

The power of the life-force (prāṇa) is of the nature of withdrawal as it goes out, and of generation as it enters within. Regarding the power of the downward-clearing wind (apāna): "The power of the downward-clearing wind also moves sequentially through the navel, the secret place, and within the jewel; it moves through body, speech, and mind. Its nature is withdrawal and generation as it goes out and moves within." Thus it is said in the Compendium of Empowerments. Therefore, one should protect the body, which is the nature of the Buddha. If there is no body, there is no practice, and thus no untainted bliss (anāsrava-sukha). To protect the bodhicitta, one should practice the yoga of the channels: meditating on the life-force wind within the central channel (avadhūtī) from the left and right channels (lalanā and rasanā), and meditating on the downward-clearing wind in the śaṅkhinī channel. To accomplish the supramundane, one should train in the path of emptiness, such as smoke and so forth, under the guidance of the guru, and meditate up to the various reflected images (viśvabimba). Then, one should rely on the life-force and downward-clearing winds in each of the channel wheels (cakras). Then, one should arrest the bodhicitta like Rāhu. Through the yoga capable of joining the life-force and downward-clearing winds, one accomplishes Mahāmudrā in three years and three and a half months. Having recognized the signs of untimely death, one should arrest the life-force and downward-clearing winds abiding in generation and withdrawal, and cause the life-force and downward-clearing winds to enter the central channel within Rāhu and the fire of time (kālāgni). If one is able to cause them to flow within the central channel for a single day and night, one deceives untimely death. If one is not able to do so, one should do it through forceful means. At the navel, the sixty-four [channels] and the sixteen outside the locations generate the winds.

འདི་དག་ཁམས་སྙོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་རླུང་དང་གཟེར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐུར་སེལ་བསྡམ་པར་བྱའོ། ། དཔྲལ་བར་བཅུ་དྲུག་དང་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་བཞི་སྟེ་ཉི་ཤུས་ནི་བད་ཀན་སྐྱེད་དོ། ། དེ་དག་ཁམས་སྙོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ སྲོག་རླུང་གི་རྩོལ་བས་བསྡམ་པར་བྱའོ། ། ཐོག་མར་སྲོག་རླུང་དང་ཐུར་སེལ་ལན་གསུམ་བུས་ལ་ལྕེ་ཆུང་ལ་བཞག་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་རླུང་ཡིད་ཀྱིས་དྲངས་ཤིང་བདུད་རྩི་འཐུངས་པས་མཁྲིས་པ་ཞི་བར་བྱེད་དོ། ། སྙིང་གར་བརྒྱད་དང་མགུལ་པར་སོ་གཉིས་ནི་མཁྲིས་པ་སྐྱེད་དོ། ། གསང་གནས་ཀྱི་ བཅུ་ནི་འདུས་པ་སྐྱེད་དོ། ། དེ་དག་སྙོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་བསྡམ་པར་བྱའོ། ། ཚད་པ་ལ་ཡང་ངོ་། ། གང་གི་ཕྱིར་སྲོག་ནི་ལྟེ་བ་ནས་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བ་དང་། ཐུར་སེལ་འོག་ཏུ་རྒྱུ་བ་འགོག་པ་དེས་རླུང་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་སེལ་ལོ། ། བཤང་བ་དང་། གཅི་བ་ས་བོན་ གྱི་ལམ་འོག་ཏུ་ཐུར་སེལ་བསྡམས་ནས་ཟླ་བ་དང་། ཉི་མ་དང་མེའི་ཁམས་གྱེན་དུ་སྲོག་བསྡམས་ཏེ་དེ་གཉིས་ཁ་སྦྱར་བས་འཕོ་བའི་མེས་ལུས་ཁྱབ་ཅིང་དམུ་ཆུ་དང་། མཆིན་ནད་དང་གཞང་འབྲུམ་དང་། དབུགས་མི་བདེ་བ་དང་གློ་ནད་དང་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་དང་བཅོས་མའི་དུག་དང་ མིག་ནད་དང་ཀླད་གཟེར་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། ། བརླ་གཡས་པར་རྐང་པ་གཡོན་པ་དང་། བརླ་གཡོན་པར་རྐང་པ་གཡས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་པ་ལ་ལག་པ་གཡོན་པ་རྒྱབ་ཏུ་སོང་བས་རྐང་པ་གཡོན་པའི་མཐེ་བོང་དང་གཡས་པའི་མཐེ་བོང་བཟུང་བས་དབུགས་བཟུང་ན་རྒྱབ་ ཀྱི་གཟེར་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །

To balance these elements and to pacify wind and piercing pain, one should restrain the downward-clearing wind (apāna). Twenty [counts]—sixteen at the forehead and four at the crown—generate phlegm (kapha). To balance those, one should restrain them through the exertion of the life-sustaining wind (prāṇa). First, having expelled the life-sustaining and downward-clearing winds three times, place the tongue against the uvula; by mentally drawing in the external wind and drinking the nectar (amṛta), bile (pitta) is pacified. Eight [counts] at the heart and thirty-two at the throat generate bile. Ten at the secret place generate the combined disorder (sannipāta). To balance those, one should restrain the life-sustaining and downward-clearing winds. This also applies to fever. Because the life-sustaining wind moves upward from the navel and the downward-clearing wind moves downward, by arresting them, all defects such as wind and so forth are eliminated. By restraining the downward-clearing wind below the pathways of feces, urine, and semen, and restraining the life-sustaining wind upward—the elements of the moon, sun, and fire—one joins the two together. The fire of transference then pervades the body, subduing dropsy, liver disease, hemorrhoids, respiratory distress, lung disease, stable and mobile poisons, artificial poisons, eye diseases, and headaches. With the left leg on the right thigh and the right leg on the left thigh, having assumed the vajra posture, the left hand goes behind and grasps the big toe of the left foot and the big toe of the right foot. If one holds the breath in this way, it subdues pain in the back.

རྐང་པ་གཉིས་གྱེན་དུ་མགོ་འོག་ཏུ་བྱས་ལ་སྲོག་འགོག་པས་བད་ཀན་འཇོམས་སོ། ། གཅི་བ་དོར་བན་སྲོག་རླུང་བསྡམས་ཤིང་ཅུང་ཟད་རེ་སྟོང་པ་གོམས་པས་ཆུ་འགག་ཞིའོ། ། སྔ་དྲོ་གདོང་པ་མ་བཀྲུས་པར་མིང་མེད་གཉིས་ཀྱིས་སོའི་ཕྲེང་མཉེས་པས་ མིག་གཉིས་ལ་བསྐུས་པ་དང་ཆུ་ལྕག་བརྒྱབ་པས་མིག་ནད་སེལ་ལོ། ། གན་རྐྱལ་དུ་ཉལ་ཏེ་ལག་པ་གཡོན་པས་ལྟེ་བ་མནན་ནས་སྲོག་རླུང་བཟུང་བས་མ་ཞུ་བའི་གཟེར་བ་འཇོམས་སོ། ། འབྲས་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་མར་དང་ཚྭར་རུ་གཏུམས་པས་བདུགས་ན་འཕེལ་བ་འཇོམས་སོ། ། ཨརྒའི་འོ་མ་བྱུགས་པས་ཀྱང་བྱའོ། ། ཀཎྜ་ཀ་རིའི་མེ་ལ་བཞག་པའི་དུད་པས་གང་བའི་སྦུབས་སོ་ལ་ཡུན་རིང་པོར་བདུགས་པས་སོའི་སྲིན་བུ་དང་བཅས་པའི་གཟེར་འཇོམས་སོ། ། དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་དང་སྲོག་རྩོལ་གྱིས་མ་ཉམས་པའི་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་ བས་འབབ་པའི་བྱང་སེམས་བདེ་བ་དམ་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བཀག་སྟེ་ཟླ་བ་དྲུག་གིས་དཀར་མཛེ་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། ། སྟོབས་མེད་ན་ཤ་དང་ཆང་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་ལོ་བཅུ་དྲུག་མ་བསྟེན་པས་རླུང་བུམ་པ་ཅན་གྱིས་ངེས་པར་འཇོམས་སོ། ། ལོ་བདུན་ཅུའི་རྒས་པ་གཉེར་མ་དང་སྐྲ་དཀར་པོ་དང་ བཅས་པ་ལོ་གཉིས་ཀྱིས་སོ། ། དེ་རྗེས་ལོ་གསུམ་དང་ཟླ་བ་ཕྱེད་གསུམ་གྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་བོ། ། བུམ་པ་ཅན་ནི་དེ་སྲིད་དུ་བྱེད་དེ་ཇི་སྲིད་སྙིང་ཚ་བ་དང་མགོ་ན་བ་མི་འབྱུང་ངོ་། ། དེའི་ཕྱིས་ཀྱང་བྱེད་ན་སྲོག་ནི་བརྒྱལ་བ་དང་མ་ནོན་པས་སྤྱི་གཙུག་གས་ཏེ་འགྲོའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཡང་བདེ་བ་ ཆེན་པོ་བསྒོམ་པའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ།

By placing the two feet upward with the head below and arresting the vital breath (prāṇa), one overcomes phlegm (śleṣman). When urinating, by binding the vital wind and training slightly in emptiness, urinary retention is pacified. In the morning, without washing the face, by rubbing the two ring fingers on the rows of teeth and applying them to the two eyes, or by striking them with water, eye diseases are cleared. Lying on one's back and pressing the navel with the left hand while holding the vital wind overcomes the pain of indigestion. When boils or similar ailments arise, if one fumigates them by wrapping them in butter and salt, the swelling is overcome. One should also apply the milk of arjaka. By fumigating the hollow of the tooth with the smoke of kaṇṭakārī placed in fire for a long time, the pain along with the tooth-worms is overcome. Through the practice of the signs of smoke and so forth and the vital exertion (prāṇāyāma) without impairment, by repeatedly arresting the descending bodhicitta through the application of the mudrā, white leprosy is overcome in six months. If one lacks strength, by consuming meat and alcohol and relying on a sixteen-year-old, the vase-like wind (kumbhaka) will certainly overcome it. The aging of seventy years, along with wrinkles and white hair, is overcome in two years. Thereafter, in three years and three and a half months, Mahāmudrā is accomplished. One should practice the vase-like wind for that long, as long as heat in the heart and headaches do not arise. If one continues beyond that, the vital breath will faint and, being unrestrained, the crown of the head will crack and [the practitioner] will depart. The mudrā is for the purpose of meditating on great bliss, not for the sake of exhausting desire.

། མྱོས་བྱེད་ནི་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མྱོས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། ། ཤ་ལ་སོགས་པའི་བཟའ་བ་ནི་བདེ་བ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མ་ཞུ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། ། མཚན་མོ་དུར་ཁྲོད་དུ་འགྲོ་བ་ནི་སྤྱོད་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྩེད་མོའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། ། མི་བསྐྱོད་པ་ཅུང་ཟད་དྲོན་པོ་པི་པི་ལིང་གི་ཕྱེ་མ་དང་བསྲེས་ཏེ་ཁར་བཅུག་སྟེ་བཟུང་བ་ན་ཁའི་ནད་དང་སོའི་གཟེར་དང་སྲིན་བུ་སེལ་ལོ། ། སྔ་དྲོ་མི་བསྐྱོད་པ་ཚ་བ་གསུམ་དང་བསྲེས་པ་སྣ་བུག་ཏུ་བླུགས་པས་ མགོ་ན་བ་སེལ་ལོ། ། ལྕི་བ་དྲོན་མོ་རྣ་བུག་ཏུ་བླུགས་ཏེ་བཞག་ན་རྣ་བའི་ནད་སེལ་ལོ། ། དེ་གྲང་མོས་མིག་ནད་སེལ་ལོ། ། མི་བསྐྱོད་པ་ཚ་བ་གསུམ་དང་བསྲེས་པ་སྣ་བུག་ཏུ་བླུགས་པས་འབྱུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་སེལ་ལོ། ། དུག་སྦྲུལ་གྱིས་ཟིན་པ་ལ་ཡང་ངོ་། ། ནང་དུ་བཤང་བ་ནི་ ཕྱི་རོལ་དུ་མུ་ཟི་སྟེ་དེ་གཉིས་མཉམ་མོ། ། ནང་དུ་དྲི་ཆུ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་བྷྲྀཾ་ག་རཱ་ཛའི་ཁུ་བའོ། ། ནང་དུ་བུད་མེད་ཀྱི་ཟླ་མཚན་ནི་ཕྱིར་ལྷང་ཚེར་རོ། ། ཁུ་བ་ནི་ཕྱིར་དངུལ་ཆུའོ། ། ནང་དུ་ཤ་དང་རྐང་མར་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་འབྲས་བུ་གསུམ་མོ། ། བཤང་བ་ཆ་གཅིག་ལ་ནི་བཞི་ཆ་གཅིག་མེད་པའི་ ཆ་གཅིག། ཁྲག་ནི་ཆ་ཕྱེད་ས་བོན་བཞི་ཆ་གཅིག་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཕྱེ་མར་བཏགས་ཏེ་ལྕི་བས་སྦྲུས་ཏེ་ལན་བདུན་དུ་ཉི་མ་ལ་བསྐམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཞག་རེ་རེར་སྲང་ཕྱེད་ཕྱེད་མར་དང་སྦྲང་རྩི་བསྲེས་ཏེ་ཟླ་བ་དྲུག་གི་བར་དུ་ཟོས་ན་ཚེ་རིང་བར་འགྱུར་རོ། །

Intoxicants are for the purpose of satisfying the aggregates and so forth, which are the nature of all the Victorious Ones; they are not for the purpose of intoxication. Foods such as meat are for the purpose of increasing bliss; they are not for the purpose of indigestion. Going to the charnel ground at night is for the purpose of accomplishing the conduct; it is not for the purpose of play. If one places a little warm akṣobhya mixed with the powder of pippalī in the mouth and holds it there, it clears diseases of the mouth, toothaches, and worms. If one pours warm akṣobhya mixed with the three hot spices into the nostrils in the morning, it clears headaches. If one places warm cow dung in the ear canal and leaves it, it clears diseases of the ear. If it is cold, it clears eye diseases. If one pours akṣobhya mixed with the three hot spices into the nostrils, it clears the harm caused by bhūtas and the like, as well as for those bitten by venomous snakes. Internally, feces is externally sulfur; these two are in equal parts. Internally, urine is externally the juice of bhr̥ṅgarāja. Internally, female menses is externally hingula. Semen is externally mercury. Internally, meat and marrow are externally the three fruits. For one part of feces, there is one part minus a quarter. Blood is half a part and seed is a quarter part; all are ground into a powder, kneaded with cow dung, and dried in the sun seven times. Then, if one eats half a srang of this every day mixed with butter and honey for six months, one will become long-lived.

ལོ་མ་དང་སྐྱུར་བ་དང་ཚ་བ་དང་མར་ནག་ སྤང་བར་བྱ་སྟེ། བདུད་རྩི་ལྔ་བསྟེན་པའི་ཆོ་གའོ། ། དབུ་མར་སྲོག་རླུང་བཀུག་ལ་ཀེ་ས་ར་ཛ་དང་བྷྲྀཾ་ག་རཱ་ཛའི་ཁུ་བ་དང་མཉམ་པོའི་ཟླ་མཚན་སྣ་བུག་ཏུ་ཟླ་བ་དྲུག་བླུགས་པས་སྐྲ་དཀར་བ་དང་བཅས་པའི་རྒས་པ་འཇོམས་སོ། ། བ་ལང་། ཁྱི། གླང་པོ་ཆེ། རྟ། མིའི་ཤ་རྣམས་སྦྲང་ཆང་དང་ སྦྲང་གིས་བསྲེས་ཏེ་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་ཟོས་ན་ནད་ཐམས་ཅད་སེལ་ལོ། ། ཀེ་ས་ར་ཛ་དང་། བྷྲྀཾ་ག་རཱ་ཛའི་ཁུ་བ་དངུལ་ཆུ་དང་། བྱང་སེམས་དཀར་དམར་གཉིས་དང་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་སྲང་ཕྱེད་ཕྱེད་ལོ་གཅིག་གི་བར་ཟོས་ན་རྒས་པ་འཇོམས་པ་སྟེ་ལོ་མ་དང་སྐྱུར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་ནས་སོ། ། ཚྭ་དང་བཅས་པའི་སྐྱུར་པོ་འཐུངས་པས་ན་རླུང་སེལ་ལོ། ། ཀ་ར་ལ་སོགས་པ་མངར་བས་ནི་མཁྲིས་པ་སེལ་ལོ། ། བསྐ་བས་ནི་བད་ཀན་སེལ་ལོ། ། ཚ་བ་གསུམ་དང་བཅས་པའི་ཁུ་བ་ཡང་ངོ་། ། ཚ་བ་གསུམ་དང་བཅས་པའི་རའི་འོ་མ་འཐུངས་པ་དང་། སྣ་བུག་ཏུ་བླུགས་པས་བད་ཀན་ སེལ་ལོ། ། ཀ་ར་དང་བཅས་པའི་མ་ཧེའི་འོ་མས་མཁྲིས་པ་སེལ་ལོ། ། རྔ་མོའི་འོ་མ་རྒྱམ་ཚ་དང་བཅས་ན་རླུང་སེལ་ལོ། ། བའི་འོ་མ་ཚ་བ་གསུམ་དང་བཅས་ན་བད་ཀན་སེལ་ལོ། ། ཀ་ར་དང་བཅས་པས་མཁྲིས་པ་སེལ་ལོ། ། རྒྱམ་ཚ་དང་བཅས་པས་རླུང་སེལ་ལོ། ། ཚད་པ་མེད་པ་ལ་མར་ ཡང་ངོ་། ། ཛཱ་ཏིའི་ལོ་མ་དེའི་བརྒྱད་འགྱུར་ཆུ་ལ་བསྐོལ་ཏེ་བཞི་ཆ་གཅིག་ཅུང་ཟད་དྲོ་བ་ཁར་བཞག་ན་སོའི་ནད་དང་ཁ་ནད་སེལ་ལོ། །

One should avoid leaves, sour things, pungent things, and ghee; this is the ritual for relying upon the five nectars (amṛta). By drawing the life-wind (prāṇa) into the central channel and placing the juice of kesarāja and bhringarāja together with an equal amount of menstrual blood into the nostrils for six months, one overcomes aging, including gray hair. If one eats the flesh of an ox, dog, elephant, horse, and human, mixed with honey-wine and honey, for six months, all diseases are cleared away. If one eats kesarāja, the juice of bhringarāja, mercury, and the two types of bodhicitta (white and red) in equal parts—half a srang each—for one year, while avoiding leaves, sour things, and so forth, aging is overcome. Drinking sour things with salt clears wind (vāta). Sweet things such as sugar clear bile (pitta). Astringent things clear phlegm (kapha). The same applies to the juice mixed with the three pungents. Drinking cow's milk with the three pungents and applying it to the nostrils clears phlegm. Buffalo milk with sugar clears bile. Camel milk with rock salt (saindhava) clears wind. Cow's milk with the three pungents clears phlegm; with sugar it clears bile; with rock salt it clears wind. For those without fever, ghee is also used. Boil the leaves of jātī in eight times their amount of water until one-fourth remains; if placed slightly warm in the mouth, it clears dental and oral diseases.

ཏིལ་མར་གྱི་ཁུ་བ་དང་རའི་ཆུ་མཉམ་པོར་བསྐོལ་ཏེ་ཏིལ་མར་ཙམ་ལྷག་མར་བཞག་སྟེ་ཚྭ་དང་ཚ་བ་གསུམ་དེའི་བཞི་ཆ་གཅིག་དེར་བསྲེས་ལ་གྲང་མོ་རྣ་བའི་ནང་ དུ་བཞག་པ་ན་རྣ་བའི་ནད་སེལ་ལོ། ། བའི་མར་དེ་བརྒྱད་འགྱུར་འོ་མ་དང་བསྐོལ་ནས་ནཱ་ག་གེ་སར་གུར་གུམ་གྱི་ཕྱེ་མ་དང་བསྲེས་ལ་སྣ་བུག་ཏུ་བླུགས་པས་སྣའི་ནད་སེལ་ལོ། ། བཱཉྫ་ཀཾ་ཀོ་ལི་དང་། ལཾ་ཀ་ལི་དང་། ཨིནྡྲི་དང་། ཨིནྡྲ་བ་རུ་ནི་དང་། ཏིག་ཏ་རྣམས་བོང་བུའི་ཆུས་བཏགས་ཏེ་བྱུགས་པས་ འབྲས་མང་པོ་འཇོམས་སོ། ། འབྲུམ་བུའི་ནད་ལ་དང་པོ་ཚ་བ་དང་རྐང་ལག་གི་ཚིགས་དང་མགོ་བོ་ན་བའོ། ། དེ་ཤེས་ནས་བུ་ག་མེད་པའི་ཁང་པར་རྐང་པ་གཉིས་མཉམ་པར་ལངས་ཏེ་ལག་པ་གཉིས་བརླ་ལ་ཐུག་པར་ཐུར་དུ་དཔྱངས་ཏེ་མ་འགྱེལ་གྱི་བར་དུ་བུམ་པ་ཅན་བསྒོམས་ ཏེ་ཚད་པ་ལས་གྲོལ་བའི་བར་རོ། ། སྙིང་གའི་ཟླ་བ་ལས་ཕྲེཾ་ཡིག་དཀར་པོ་ལས་བྱུང་བ་སྣ་ཚོགས་ཡུམ་མམ་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་ལ་རྡོ་རྗེ། པདྨ་དང་ཟླ་བ་ལ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པ། གཡོན་གྱི་ཐུགས་ཀར་པདྨ་དཀར་པོའི་ཡུ་བ་བསྣམས་པ། གཡས་པ་མཆོག་ སྦྱིན་ཅན་སྲོག་རྩོལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། སྲན་ཆུང་བཏགས་ཏེ་ཆུ་གྲང་མོ་དང་བསྲེས་ཏེ་བཏུང་ངོ་། ། ཞག་གསུམ་པ་ལ་འབྲུམ་པ་སྐྱེ་བ་ན། འབྲུམ་པས་ཤི་བའི་ཐོད་པའམ་གཞན་བདར་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་བསྲེས་ཏེ་བཏུང་ངོ་། ། ཨོཾ་ཕྲེཾ་བི་ཤྲ་མཱ་ཏྲཻ་བཛྲ་ཀཎྜ་ཀཾ་ནཱ་ཤ་ཡ་ནཱ་ཤ་ཡ་ཆེ་གེ་མོ་ཤཱནྟིཾ་ ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། སྔགས་འདིས་ཡམས་དྲུག་དང་གནོད་པ་རྣམས་ལ། བདག་དང་གཞན་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་བཟླས་པ་བྱའོ། །

Boil sesame oil and goat’s urine in equal proportions until only the sesame oil remains. Mix into it one-fourth part of salt and the three pungent spices (tri-katu), and when it has cooled, place it in the ear; this clears ear diseases. Boil cow’s butter with eight times its weight of milk, then mix in the powder of nāgakesara and saffron; by pouring this into the nostrils, nasal diseases are cleared. Grind vāñjakaṅkolī, laṅkali, indri, indravāruṇī, and tikta with donkey urine and apply it as an ointment; this destroys many types of boils. Regarding smallpox, first there is fever and pain in the joints of the limbs and the head. Once this is recognized, one should stay in a room without openings, stand with both feet together, and hang both arms down toward the thighs until they touch them. Meditate on the "vase-breath" (kumbhaka) until one collapses, and thus be freed from the fever. From the moon at the heart, from a white syllable phreṃ, arises Viśvamātā or Rūpavajrā, with one face and two hands, holding a vajra and a lotus, seated in the vajra posture upon a lotus and moon. She holds the stem of a white lotus at her heart with her left hand, and her right hand is in the gesture of supreme generosity (varada). One should meditate on her through the practice of prāṇāyāma. Grind chickpeas and mix them with cold water to drink. On the third day, when the pustules begin to appear, grind the skull of one who died of smallpox—or another suitable vessel—with akṣobhya and drink it. Recite the mantra: Oṃ phreṃ viśramātre vajra-kaṇṭakaṃ nāśaya nāśaya amukaṃ śāntiṃ kuru svāhā. By this mantra, one should perform recitation for the sake of protecting oneself and others from the six types of epidemics and all harms.

སྨན་ལ་ཡང་ལན་བདུན་དུ་བསྔགས་པར་བྱའོ། ། འདིས་དཔྲལ་བ་སྙིང་ག་མགུལ་པ་ལྟེ་བ་གསང་གནས་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་ཐུན་གསུམ་བསྲུང་བར་བྱའོ། ། འབྱུང་པོས་ བཟུང་བ་ལ་ཚ་བ་གསུམ་དང་བསྲེས་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་འཐུངས་ན་ཞི་བའོ། ། ད་ནི་བཅུད་ལེན་བརྗོད་དེ། གསེར་སྲང་གཉིས་སྦྱངས་པ་དང་། ཟངས་མ་ལྕགས་ཀནྟི་དང་། ལྷང་ཚེར་ལྕགས་ཀནྟི། ཀྵ་ཏི་དེ་དག་ཆ་མཉམ་པར་སྲང་གཉིས་མུ་ཟི་ཁ་མ་བཀབ་པ་ལ་སྨན་དེ་དག་གི་བར་ཀུན་ དུ་སུ་བརྞ་མ་ཀྵི་ཀའི་ཕྱེ་མ་སྲང་གཉིས་བླུགས་ཏེ་མེ་དྲག་པོ་ལ་བསྐོལ་ཏེ་གསེར་གནས་པའི་བར་དུའོ། ། དངུལ་ཆུ་སྲང་བཞི་ལ་ཡུང་བ་མ་བཅོས་པ་དང་སོ་ཕག་གི་ཕྱེ་མ་དང་ལྷང་ཚེར་རས་ལ་ལན་བདུན་བཙགས་ལ་གསེར་དེ་དང་བསྲེས་པའི་འདག་པ་སྲང་དྲུག་བྱས་ཏེ་བའི་དར་བ་མར་མེད་པ་ མེ་དྲག་པོ་ལ་བསྐོལ་ཏེ་རས་ལ་བཙགས་ནས་ཚིགས་མ་དོར་ཏེ་ཆུར་ཁུ་དེ་ཁབ་ལེན་གྱི་སྣོད་ལ་གསེར་གྱི་འདག་པ་དང་བསྐོལ་ཏེ་སྲང་གསུམ་ལུས་པའི་བར་རོ། ། དེ་ནི་ཟླ་བ་དྲུག་གི་ཞག་གྲངས་དང་མཉམ་པར་བསྐོལ་ཏེ། ཀ་ར་ཕྱེ་མ་འདག་པ་སྲང་བརྒྱད་དང་། ཕོ་བའི་མེ་དྲོད་དང་ཆ་ མཐུན་པར་བདུན་ནམ་དགུ་ལ་སོགས་པ་དང་དེའི་དྲུག་ཅུ་ཆ་གཅིག་གིས་ཕོ་བ་རིས་ཀྱི་ཕྱེ་མ་དང་བསྲེས་ཏེ་བཟའ་བར་བྱའོ། ། ཟས་གཞན་སྤང་བར་བྱའོ། ། ཟླ་བ་དྲུག་གིས་ལྷའི་ལུས་དང་འདྲ་བའི་རྒས་པ་དང་གཉེར་མ་དང་འཆི་མེད་འགྲུབ་བོ། ། སྨན་རྫོགས་པ་དང་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཀ་ར་ཕྱེ་ མ་ཅིག་བསྲེས་པའི་ཁུར་ནི་བཟའ་བར་བྱའོ། ། ད་ནི་གསེར་གྱི་ཕྱེད་བསྒྱུར་བརྗོད་དེ།

The medicine should also be consecrated seven times with the mantra. By means of this, one should perform protection at the forehead, heart, throat, navel, secret place, and crown of the head during the three sessions. For those seized by elemental spirits, if one drinks Akṣobhya mixed with the three hot spices, it will be pacified. Now, the alchemy of elixirs is described: two sraṅ of purified gold, copper, iron, kaṇṭī, and khaṭī—these in equal parts totaling two sraṅ—along with two sraṅ of suvarṇamākṣika powder, are placed in the midst of all those medicines and boiled over a fierce fire until the gold remains. Four sraṅ of mercury are strained seven times through a cloth with unprocessed turmeric, brick powder, and khaṭī, and then mixed with that gold to make a paste of six sraṅ. This is boiled over a fierce fire in the buttermilk of a cow that has no butter in it, strained through cloth, and the dregs discarded. That liquid is then boiled with the gold paste in a magnet vessel until three sraṅ remain. This is boiled for a number of days equal to six months. Then, eight sraṅ of powdered sugar and the paste are mixed with a portion of viḍaṅga powder equal to one-sixtieth of the digestive heat of the stomach, and should be consumed for seven or nine days and so forth. Other food should be avoided. In six months, one achieves an immortal body like that of a god, free from aging, wrinkles, and death. Once the medicine is finished, one should eat a load of powdered sugar mixed with a single portion for as long as one lives. Now, the transformation of half the gold is described:

བཤད་མ་ཐག་པའི་ས་བོན་དངུལ་ཆུ་དེ་དང་མཉམ་པོར་བསྲེས་ཏེ་ཚྭ་དང་སྐྱུར་པོ་དང་ཚྭའི་རིགས་གཞན་ཡང་བསྣུར་ཇི་སྲིད་འདྲེས་ཀྱི་བར་རོ། ། དེ་ནས་མུ་ཟི་དང་། ལྷང་ཚེར་དང་། ལྡོང་རོས་དང་། བ་བླ་དང་། ཞ་ཉེ་དང་། ཀ་ཀྵི་དང་། ཀ་ཤི་ཤ་དང་། དབྱིག་དང་། གསེར་གྱི་བཙག་སྟེ་འདི་དག་ཆ་མཉམ་པར་ཆ་གཉིས་གོང་གི་སྨན་ཆ་གཅིག་དང་གསུམ་དངུལ་ཆུ་དང་ཆ་མཉམ་པའི་ཉའི་མཁྲིས་པ་པི་ཛ་པཱུ་ར་ལ་སོགས་པའི་སྐྱུར་པོར་བསྣུར་ལ་དེ་ནས་དངུལ་གྱི་ལབ་ལེབ་ལ་བསྐུས་ཏེ་ཞག་གསུམ་གྱི་ བར་དུ་ཐབ་ཀྱི་འོག་ཏུ་བཞག་ལ་ཐབ་ཀྱི་མེས་བཙོས་པས་གསེར་དུ་འགྱུར་རོ། ། དེའི་ཕྱེད་གསེར་དང་འདྲེས་པས་གསེར་གྱི་ཕྱེད་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ནོ། ། ད་ནི་འདྲ་མིན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཏཱིཀྵ་ན་དང་ལྷང་ཚེར་ནི་ཤིང་བྷ་ཏྲིའི་འོ་མས་སྦངས་པས་ཞུ་བ་དང་བ་བླ་དང་རྒྱ་ཚ་དང་ཡ་བཀྵ་ར་དང་། སྤོས་ དཀར་ཏེ། ཏཱིཀྵ་ན་ལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་གཅིག་གཉིས་གསུམ་བཞི་ལྔ་དྲུག་གི་བར་དུ་ཆ་ཇེ་མང་བྱས་ཏེ་ཐམས་ཅད་བསྲེས་པ་དེ་ཟངས་ཉིས་འགྱུར་དང་ལུགས་ཀོང་གི་ནང་དུ་ཁ་བཀབ་ལ་བསྐོལ་ནས། ཡང་ཁ་ཕྱེ་ནས་བསྐོལ་ཏེ་ཟངས་ལུས་པའི་བར་རོ། ། དེ་ཆ་ལས་དག་པར་བྱས་ཏེ་ཅུང་ ཟད་སྙི་བར་འགྱུར་རོ། ། ཨརྒའི་རྩ་བ་དང་། ད་དུ་ར་སེར་པོའི་རྩ་བ་དང་། ཨེ་རཎྜའི་རྩ་བ་དང་། ཀྵི་ར་ཀཾ་ཙུག་གི་རྩ་བ་སྟེ་ཆ་མཉམ་པར་བཏགས་པའི་དར་བ་ལ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་བཅུ་གཉིས་པ་དེ་གོང་མའི་ནང་དུ་བླུགས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་སྙི་བར་གྱུར་གྱི་བར་དུ་གཞག་ པར་བྱའོ། །

Mix the aforementioned seed-mercury with salt, acid, and other types of salt, grinding them together until they are thoroughly blended. Then, take equal parts of sulfur, galena, realgar, orpiment, lead, kākṣī, kaśīśa, mica, and gold-ochre. Combine these with one part of the aforementioned medicinal ingredients and three parts of fish gallbladder—such as that of the piñjapūra—which is an acid equal in measure to the mercury. Grind these together and smear the mixture onto silver plates. Place them beneath a furnace for three days and cook them with the furnace fire; they will be transformed into gold. By mixing half of that with gold, half of the gold is transmuted. Now, another method will be described: soak tīkṣṇa and galena in the milk of the bhātrī tree until they dissolve. Then, take orpiment, saindhava salt, yavakṣāra, and sal tree resin (sarpākṣī). Gradually increase the proportions of tīkṣṇa and the others by one, two, three, four, five, and six parts respectively, and mix them all together. Place this in a crucible with twice the amount of copper, cover the opening, and boil it. Then, open the lid and boil it again until only the copper remains. Once it is purified from that, it will become somewhat soft. Grind the roots of arjaka, the roots of yellow dāruharidrā, the roots of eraṇḍa, and the roots of kṣīrakañcuka in equal parts and place them in buttermilk for seven days. Then, pour the twelfth part of that into the previous mixture and let it sit until it becomes very soft.

དེ་ཆ་གཅིག་དངུལ་ཆ་གཉིས་དང་བསྲེས་ལ་འདྲ་མིན་བྱས་ཏེ་དག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདྲ་མིན་གྱི་ངེས་པའོ། ། དེ་ནི་ཆོས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཚོ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཆོས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དབུ་མ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པ་ནི་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའོ། ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་རིག་པས་མ་ གྲུབ་པས་སེམས་པའི་དངོས་པོ་སྨྲ་བར་འདོད་པ་མི་འགྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་སྟེ། སྟེང་འོག་ཕྱོགས་བཅུའི་དབྱེ་བ་དུ་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཆ་ཤས་ཡོད་པར་འདོད་ན། དྲུག་གིས་ཅིག་ཅར་སྦྱང་བ་ན། ། ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་ འགྱུར། ། ཆ་ཤས་མེད་པར་འདོད་ན། དྲུག་པོ་དག་ནི་གོ་ཅིག་ན། གོང་བུའང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། ། ཆ་ཤས་མེད་ན་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་དུ་ཐིམ་མོ། ཁམས་གསུམ་རྣམ་ཤེས་ཙམ་སྨྲ་བ་ལ་བརྗོད་དེ་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ཡོད་དེ། དོན་མེད་ན་ཅི་སྣང་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ དོན་མེད་ན་ཅི་སྟེ་སྣང་ཞིང་འདུག། སྨྲས་པ། བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སོ། ། ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་དུ་མེད་ཀྱང་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། ། བརྗོད་པ། ཉིན་མོར་མཐོང་བ་རྨི་ལམ་སྣང་། ། དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གང་ལ་དོན་ནི་གཏན་ནས་མེད། ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ལའོ། ། དེ་ལ་བག་ཆགས་གང་ ལ་འབྱུང་། ། དངོས་པོ་གཏན་མེད་པ་ཡི་ཕྱིར། ། དངོས་པོའི་བག་ཆགས་གང་ལས་འབྱུང་། ། སྨྲས་པ་མ་རིག་པ་ལས་སོ། ། བརྗོད་པ་འཁོར་བ་མ་ལུས་དེ་ཡིན་ནོ། ། དངོས་པོ་བག་ཆགས་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་འོན་ཀྱང་གཉིས་ཀ་འདོད་པའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་མ་རིག་པར་གྲུབ་སྟེ། ། ཕྱི་རོལ་ཉིད་ དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །

It is certain that by mixing one part of that with two parts of silver and refining them, they will become identical; this is the certainty of their becoming identical. This is for the sake of the livelihood of practitioners. The conventional reality of practitioners is the Madhyamaka of illusion, while the ultimate is the non-abiding. Since atoms are not established by reasoning, the desire to assert that the objects of thought are real is not established. For instance, a single entity such as a vase is not established as one, because it is divided into many parts: upper, lower, and the ten directions. If one asserts that it has parts, then: "When six [atoms] meet simultaneously, the atom would have six parts." If one asserts that it has no parts, then: "If the six were in the same location, even the mass would be a mere atom." If there are no parts, because there is no obstruction, they would merge into one another. Regarding the assertion that the three realms are consciousness-only, it is said: "Consciousness-only exists." [Objection:] If there is no object, why does anything appear? If there is no external object, why does it appear? [Response:] It is said: "By the power of habitual tendencies (vāsanā)." It is just as things appear in a dream even though they do not exist. [Objection:] The appearances in a dream are what was seen during the day; they exist as real entities. [Response:] For the Yogācāra, the object is never existent at all. [Objection:] In that case, from what do the habitual tendencies arise? [Response:] Since there are no real entities at all, from what could the habitual tendencies of entities arise? [Objection:] It is said: "From ignorance (avidyā)." [Response:] That is the entirety of saṃsāra. Not only are entities mere habitual tendencies, but all beings who assert both [subject and object] are established as being in ignorance, because [the object] appears as if it were external.

རྣམ་ཤེས་དེ་ནི་དོན་དམ་འདོད། ། མ་རིག་དང་བྲལ་ག་ལ་སྲིད། ། འགྲོ་བ་མ་ལུས་རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་ཁྱོད་འདོད་ལ། རྣམ་ཤེས་ཏེ་དེ་ཡང་དོན་དམ་མ་ཡིན་པས་མ་རིག་པ་དང་བྲལ་བའི་དུས་ཁྱེད་ལ་གཏན་ནས་མི་སྲིད་དོ། ། ད་ནི་རྣམ་ཤེས་ཚེ་རབས་ཚེ་རབས་སུ་མི་འདོད་པའི་ རྒྱང་པན་པ་སྨྲ་སྟེ། འབྱུང་བ་ལྔ་ནི་ཡོངས་སྨིན་པས། ། སྨྱོན་པས་ནུས་བཞིན་སེམས་བྱུང་ངོ་། ། བྱུང་བ་རྣམས་ཁོ་ན་སེམས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ཆང་ལས་སྔར་མེད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཚེ་སྨྱོ་བར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་མངལ་དུ་ས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས་སེམས་བྱུང་ སྟེ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་དང་ཐར་པ་མེད། བརྗོད་པ། ཀྱེ་སྡིག་ཅན་གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་རྣམས་ལས་སེམས་སོགས་པ་བྱུང་ན་དེའི་ཚེ་ནི་ཤིང་དང་ལྕགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ས་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཡོད་པས། དེ་དང་སྦྱོར་བས་དམ་བཅས་ཡིན། ། ཤིང་ལ་སོགས་པར་ཅིས་མི་འབྱུང་། ། སེམས་ཅན་ལ་དབང་བོ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ལོང་བས་ཉི་ཟླ་ལ་སོགས་ཀྱི་གཟི་བརྗིད་དེ་ཕུང་པོ་མ་མཐོང་བས། དེ་མེད་ཅེས་ནི་སྨྲས་ན་ཡང་། ། དེ་ལ་སུ་ཞིག་ཡིད་ཆེས་འགྱུར། ། སྟོང་པ་ཉིད་ལྟར་ཐམས་ཅད་ལས། ། ཕྱིར་འབྱུང་ལས་ནི་རྒྱས་པར་གསུངས། ། གང་གི་ལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་དེ། ། དེ་ནི་གྲོལ་བྱ་མིན་པར་བཤད། ། ནང་གི་རྒྱུད་དོན་ཟབ་མོ་ལས། ། ནང་གི་སྙེ་མ་ཕྱུང་བྲིས་ལས། ། བྱུང་བའི་དགེ་བས་འགྲོ་བ་ཀུན། ། ནང་ལ་མཁས་ཤིང་རྒྱལ་བར་འགྱུར། ། ནང་གི་སྙེ་མ་ཞེས་བྱ་བ། །

That consciousness is asserted as the ultimate; how could it possibly be free from ignorance? You assert that all beings without exception are mere consciousness, yet since that consciousness is not the ultimate, the time when it is free from ignorance is impossible for you. Now, the Cārvākas, who do not assert consciousness in successive lifetimes, say: Through the full maturation of the five elements, The mind arises, just as intoxication arises in a madman. The elements themselves become the mind, just as the power to intoxicate arises when liquor has fully matured, even though it was not present before. Thus, the mind arises from the full maturation of earth and the other elements in the womb; there is no future birth or liberation. To this, it is said: O sinful one, if the mind and so forth arise from the elements, then since wood, iron, and so forth also possess the full maturation of the elements such as earth, they would be joined with that [mind]. Why then does the mind not arise in wood and the like? Just as sentient beings possess a mind with the sense faculties, so too would it arise in wood and the like. If one were to say that the splendor of the sun and moon does not exist because the blind do not see it, who would believe that? It is extensively taught that everything emerges from emptiness. Whoever holds the view of emptiness is explained to be one who is not to be liberated. From the profound meaning of the Inner Tantra, this "Inner Ear of Grain" has been extracted and written. By the merit arising from this, may all beings become skilled in the inner and be victorious. This is called the "Inner Ear of Grain."

རྒྱ་གར་ཤར་ ཕྱོགས་ཀྱི་ཛ་གཏྟ་ལའི་པཎྜི་ཆེན་པོ་བི་བྷཱུ་ཏི་ཙནྡྲས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། པཎྜི་ཏ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་འགྱུར་དུ་མཛད་པའོ། །

This concludes the work compiled by the great scholar Vibhūticandra of Jagattalā in Eastern India. It was translated into Tibetan by that very same paṇḍita.