The Concise Stages of Empowerment

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སཾ་ཀྵིཔྟ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཀྲ་མ། བོད་སྐད་དུ། དབང་གི་རིམ་པ་མདོར་བསྡུས་པ། དཔལ་གསང་བ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དབང་བསྐུར་བ་ལ་རྣམ་ལྔ་སྟེ། ། དབང་བསྐུར་མི་རུང་སྐྱོན་བསྟན་ དང་། ། སློབ་དཔོན་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་དང་། ། གནས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དབང་བསྐུར་བའོ། ། དབང་བསྐུར་མི་རུང་རྣམ་གཉིས་ཏེ། ། རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་དང་སློབ་དགོངས་སོ། ། ལུང་ལའང་གསུམ་སྟེ་སྒྲ་མཁན་དང་། ། དགེ་སློང་དང་ནི་རྒན་པོའོ། ། དགོངས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་བཅུ་སྟེ། ། མུ་སྟེགས་གླན་པ་སྒྲ་ཤེས་དང་། ། ཉན་ཐོས་མ་ནིང་རྒན་པོ་དང་། ། རང་གི་བུ་དང་བྱིས་པ་དང་། ། དད་པ་མེད་དང་རྒྱལ་པོ་ལ། ། དབང་ནི་བསྐུར་བར་མ་གསུངས་སོ། ། སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་བཅུ་བཞི་སྟེ། ། རིགས་བཟང་རབ་ཏུ་དཔའ་བོ་དང་། ། ཡེ་ཤེས་མཁྱེན་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ། ། ཕྲག་དོག་ འདོད་ཆགས་གཉིས་མི་མངའ། ། སོམ་ཉི་དང་ནི་སྙུན་མི་མངའ། ། ཐམས་ཅད་མཚན་གྱིས་གང་བ་དང་། ། འཛམ་གླིང་དགའ་བའི་སྤྱན་མངའ་བའི། ། རྒྱུད་རྣམས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མཁྱེན། ། ཁྲོ་མེད་རབ་ཏུ་བཟང་བ་དང་། ། གཏོང་ཕོད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ནོ། ། དཔལ་ཆེན་རིགས་ཆེན་ཐིག་ ལེ་ཡི། ། རྒྱུད་ལས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་གསུངས། ། སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་བཅུ་གཉིས་ཏེ། ། ཁ་སྦུབ་དུག་དང་རྡོལ་བ་མེད། ། དབང་གི་སྣོད་རབ་ཡོད་པ་དང་། ། ཐོས་ཆེ་བ་དང་དད་ཆེ་བ། ། འདོད་ཆགས་ཆེ་དང་ཞི་དྲང་དང་། ། ཐམས་ཅད་ཡོད་དང་གསང་ཐུབ་དང་། ། གཏོང་ཕོད་ཕྲག་དོག་རྐྱང་བའོ། ། གནས་བརྟན་བ་ལ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། ། རུང་མི་རུང་བ་བརྟག་བའོ། ། མི་རུང་བ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ། །

In the language of India: Saṃkṣiptābhiṣekakrama. In the language of Tibet: dBang gi rim pa mdor bsdus pa (The Concise Stages of Empowerment). Homage to the glorious Mañjuśrī of the Secret [Tantra]. There are five aspects to the conferral of empowerment: the faults of those for whom empowerment is unsuitable, the characteristics of the master and the disciple, the location, the maṇḍala, and the conferral of the empowerment itself. There are two types of those for whom empowerment is unsuitable: those mentioned in the scriptural transmissions of the tantras and those mentioned in the master’s intention. Regarding the scriptural transmissions, there are three: the grammarian, the monk, and the elder. Regarding the master’s intention, there are ten: to a non-Buddhist, a fraudulent person, one who knows only grammar, a hearer (śrāvaka), a eunuch, an elder, one’s own son, a child, one without faith, and a king—it is taught that empowerment should not be conferred upon these. The characteristics of the master are fourteen: of noble family, extremely heroic, possessing wisdom and great compassion, free from the two of envy and desire, free from doubt and illness, endowed with all the [auspicious] marks, possessing eyes that delight the world, thoroughly knowing all the tantras, free from anger, and being extremely excellent and generous. This was spoken by Vajrasattva in the Śrīmahātilaka-tantra. The characteristics of the disciple are twelve: not being face-down, free from poison, and without leakage; being a supreme vessel for empowerment, having great learning and great faith, having great desire, being peaceful and upright, possessing everything, being able to keep secrets, being generous, and being free from envy. Regarding the location, there are two: examining what is suitable and what is unsuitable. There are three types of unsuitable locations.

རྒྱལ་པོ་ཆོམ་རྐུན་མུ་སྟེགས་ཀྱིས། ། འཇིགས་པའི་ས་ནི་ངན་པ་ཡིན། ། རུང་བ་ཡི་ནི་སྐྱོན་མེད་པའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡང་རྣམ་གསུམ་སྟེ། ། རྡུལ་ཚོན་མེ་ཏོག་ཏིང་ངེ་འཛིན། ། དབང་པོ་རབ་འབྲིང་དབང་དུ་བྱས། ། གསུམ་ནི་རིགས་ཆེན་རྒྱ་མཚོ་ཡིས། ། རྒྱུད་ལས་དེ་སྐད་འབྱུང་བའོ། ། དབང་བསྐུར་བ་ལ་རྣམ་བཞི་སྟེ། ། བུམ་གསང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང་། ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་བཞི་པའི་དབང་། ། བུམ་པའི་དབང་ལ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། ། ཆུ་དང་དབུ་རྒྱན་རྡོ་རྗེ་དྲིལ། ། མིང་དང་དམ་ཚིག་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། ། བཀའ་སྩལ་ལུང་བསྟན་སློབ་དཔོན་དབང་། ། དབང་གསུམ་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། ། རྒྱུད་ཀུན་ལ་ནི་རྣམ་གཉིས་ཏེ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དག་རིག་བྱ། ། ཐབས་ནི་དེ་ལ་རྣམ་བཞི་སྟེ། ། ཀྲྀ་ཡ་ཙརྱ་ཡོ་ག་དང་། ། ཡོ་གོཏྟ་ར་དང་རྣམས་སོ། ། ཤེས་རབ་ཡོ་ག་ནེ་རོཏྟའོ། ། དབང་དེ་རྣམས་ལ་ རྣམ་གཉིས་ཏེ། ། དགོངས་པས་བཤད་དང་དངོས་སུ་བཤད། ། ཡོ་ག་མན་ཆད་ཅིག་ལ་མེད། ། དེ་ནི་དངོས་སུ་བུམ་པའི་དབང་། ། ཡོ་གོཏྟ་ར་རྣམ་གཉིས་ཏེ། ། དགོངས་བཤད་བུམ་པ་དངོས་ཀྱི་དབང་། ། དགོངས་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་དྲུག་སྟེ། ། ལྷ་སྦྱིན་མདའ་ཕྲད་བུམ་པའི་དབང་། ། དེ་ཡིས་ འབྲས་བུ་དགའ་བ་བསྐྱེད། ། བག་བཙུམ་སྐྲ་བཟུང་དབུ་རྒྱན་དབང་། ། དེ་ཡིས་འབྲས་བུ་རབ་དགའ་བསྐྱེད། ། པདྨར་རྡོར་བཅུག་རྡོ་རྗེའི་དབང་། ། དེ་ཡིས་འབྲས་བུ་དགའ་མེད་བསྐྱེད། ། དགའ་བ་མེད་པ་དགའ་མེད་མིན། ། རྡོ་རྗེ་པད་བསྐྱེད་དྲིལ་བུའི་དབང་། ། དེ་ཡིས་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་ དགའ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་པདྨར་བབས། ། དེ་ནི་ཧ་སྐད་མིང་གི་དབང་། །

A place where kings, thieves, and heretics cause fear is an inferior site; a suitable site is one free of such faults. Regarding the maṇḍala, there are three types: those made of colored powders, flowers, and absorption (samādhi). These are established according to the superior, middling, and inferior faculties. These three are from the ocean of the great families; thus it is stated in the tantras. Regarding the conferral of empowerment (abhiṣeka), there are four types: the vase, the secret, the insight-wisdom (prajñājñāna), and likewise the fourth empowerment. Regarding the vase empowerment, there are eleven: the water, the crown, the vajra and bell, the name, the samaya, the conduct (vrata), the authorization, the prophecy, and the master empowerment. The other three empowerments should be understood as follows. All tantras are of two types: they should be known as method and wisdom. Regarding method, there are four: Kriyā, Caryā, Yoga, and Yogottara. Wisdom is the Yoganiruttara. Regarding those empowerments, there are two types: the explained through intention (sandhyābhāṣita) and the explained literally. From Yoga downwards, the former does not exist; that is the literal vase empowerment. Yogottara is of two types: the vase empowerment explained through intention and the literal vase empowerment. Regarding the non-intentional, there are six types: the vase empowerment of the meeting of the arrow and Devadatta, which produces the result of joy (ānanda). Grasping the hair and the crown produces the result of supreme joy (paramānanda). Inserting the vajra into the lotus is the vajra empowerment, which produces the result of the joy that is not joy (viramānanda)—that which is not joy is not the absence of joy. The bell empowerment, which generates the vajra and lotus, produces the result of natural joy (sahajānanda). The great bliss descends into the lotus; that is the name empowerment of the "ha" sound.

བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནོ། ། ངོ་བོ་འབྲས་བུ་གཉིས་མ་ཡིན། ། པད་ནས་བྱང་ཆུབ་ལྕེ་ཡིས་བླང་། ། དེ་ནི་དམ་ཚིག་གསུམ་ཡིན་ནོ། ། དེ་སྐད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། ། གསང་བའི་རྒྱ་མཚོའི་རྒྱུད་ལས་བཤད། ། དགོངས་པ་མ་ཡིན་བདེ་བའི་དོན། ། གསང་བའི་རྒྱ་མཚོ་དེ་ལས་འབྱུང་། ། གསང་བ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དབང་། ། ནེ་རོཏྟ་རའི་བར་དུ་འབྱུང་། ། དེ་ལྟར་བཞི་པ་ཅི་ལས་གསུངས། ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དབང་གི་དོན། ། ཤེས་རབ་གང་ལགས་ཡེ་ཤེས་གང་། ། དེ་གཉིས་མེད་པའི་རང་ བཞིན་དབང་། ། དེ་ནི་དབང་ནི་བཞི་ཡི་དོན། ། འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་དགའ་བཞི་གནས། ། དེ་ཡི་ཡན་ལག་སྐད་ཅིག་བཞི། ། དབང་པོ་སྤྲུལ་པ་ཆོས་འཁོར་ལོ། ། ལོངས་སྤྱོད་བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོ་བཞི། ། ལྟེ་བ་སྙིང་ག་མགྲིན་པ་དང་། ། སྤྱི་བོ་དག་ལ་རིམ་བཞིན་གནས། ། དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་བརྒྱད་ དང་ནི། ། བཅུ་དྲུག་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། ། དེ་ཀུན་པདྨའི་འདབ་མ་ཡིན། ། འདབ་མ་རེ་རེ་རྩ་རེ་ཡིན། ། ཀ་ནས་བཟུང་ནས་ས་ཡི་བར། ། གཡས་སྐོར་གཡོན་སྐོར་དྲུག་ཅུ་བཞི། ། ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿཁཾ་ཨཾ་ས་བོན་བཞི། ། ལཾ་མཾ་པཾ་ཏཾ་བསྣན་པས་བརྒྱད། ། ཐོག་མར་ཨ་དང་ཐ་མར་ཨ། ། དེ་ལྟར་བཅུ་ དྲུག་བསྐོར་བ་ཡིན། ། ཨ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་གིས། ། གཡས་སྐོར་གཡོན་སྐོར་སུམ་ཅུ་གཉིས། ། དེ་ལྟར་འཁོར་ལོ་ས་བོན་ཡིན། ། ཡཾ་ལས་རླུང་དཀྱིལ་གཞུ་འདྲ་དང་། ། རཾ་ལས་མེ་དཀྱིལ་གྲུ་གསུམ་བསྐྱེད། ། ཤེས་རབ་ཐབས་ལས་མེ་བྱུང་བས། ། ལས་ཀྱི་རླུང་གིས་མེ་དག་འབར། ། ལྟེ་བའི་རྩ་ཡི་དབུས་ནས་ལངས། ། དམ་ཚིག་འཁོར་ལོའི་མཁའ་འགྲོ་ཚིག།

It is the nature of great bliss. Its essence and its fruit are not two. Taking the awakening from the lotus with the tongue—this is the threefold samaya. Thus Vajrasattva explained in the Secret Ocean Tantra. The meaning of bliss, which is not the [ordinary] intention, arises from that Secret Ocean. The secret wisdom-gnosis empowerment occurs up to the Nairātmyā. If one asks, "What is taught as the fourth in that way?" the meaning of the wisdom-gnosis empowerment is: what is wisdom? What is gnosis? The empowerment is the nature of the non-duality of those two. That is the meaning of the four empowerments. The four joys abide in the four cakras. Its branches are the four moments. The emanation, dharma, enjoyment, and great bliss cakras—these four—abide respectively at the navel, heart, throat, and crown. They have sixty-four, eight, sixteen, and thirty-two [petals]. All of these are lotus petals; each petal is a channel. From ka to sa, circling right and left, there are sixty-four. With the four seed syllables trāṃ, hrīḥ, khaṃ, and aṃ, and adding laṃ, maṃ, paṃ, and taṃ, there are eight. With a at the beginning and a at the end, there are sixteen in that way. With the sixteen beginning with a, circling right and left, there are thirty-two. Such are the seed syllables of the cakras. From yaṃ arises the bow-shaped wind mandala, and from raṃ arises the triangular fire mandala. Fire arises from wisdom and method; the fire blazes through the action wind. It rises from the center of the navel channel, burning the ḍākinīs of the samaya cakra.

ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ལམ་གནས། ། ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་ལོ་ལན་གསུམ་བསྐོར། ། ར་ས་གཡས་བྱུང་སྨིན་ཕྲག་གནས། ། ཨོ་རྒྱན་ལམ་བྱུང་ཛཱ་ལནྡྷ། ། སྤྱི་ནས་བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོར་ཞུགས། ། ཆོས་དབྱིངས་ ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་གསོལ། ། བདུད་རྩི་ཁྱེར་ནས་སྔར་ལམ་ཞུགས། ། ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་ལོ་ལ་སོང་སྟེ། ། སྔར་ཚིག་མཁའ་འགྲོ་གསོས་གང་གྱུར། ། ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་ནས། ། ཡར་འགྲོ་མར་འོང་མཐོང་བར་འགྱུར། ། སྐྲ་ཡི་རྩེ་མོ་ཁྲི་ཡི་ཆ། ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་སློབ་དཔོན་དྲིན། ། གཏུམ་མོ་དེ་ལ་བདག་ཕྱག་འཚལ། ། དབང་གི་རིམ་པ་མདོར་བསྡུས་པ། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་ཤེས་རབ་གསང་བས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །

Abiding on the path of the dharma and the sambhogakāya, The wheel of enjoyment turns three times. From the rasanā on the right, it reaches the brow; From the path of Oḍḍiyāna, it reaches Jālandhara. From the crown, it enters the wheel of great bliss; One partakes of the amṛta of the wisdom of the expanse of reality. Carrying the amṛta, it enters the previous path; Having gone to the wheel of enjoyment, It restores the ḍākinīs of the previous words. Abiding in the maṇḍala of the navel, One will see it ascending and descending. It is a ten-thousandth part of the tip of a hair; Such is the kindness of the master who realizes it. To that caṇḍālī, I pay homage. This concise sequence of empowerments, composed by the great master Śrī Prajñāguhya, is complete.