Fifteen Praises of the Goddess Nairātmā

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ནཻ་རཱཏྨ་དེ་བི་པཉྩ་ད་ཤ་སྟོ་ཏྲ། བོད་སྐད་དུ། བདག་ མེད་མ་ལྷ་མོ་བཅོ་ལྔ་ལ་བསྟོད་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་གདུལ་དཀའ་འདུལ་བའི་ཕྱིར། ། ཆོས་དབྱིངས་མི་བསྐྱོད་འགག་པ་མེད་པ་ལས། ། ཐབས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་མཛད་པ། ། ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེ་ཅན་ལ་ཕྱག་ འཚལ་ལོ། ། འཁོར་ལོ་བཞི་ཡི་བདག་ཉིད་ཨ་ལས་སྐྱེས། ། བདུད་བཞི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་འཇིགས་པའི་སྐུ། ། མི་བསྐྱོད་དབུ་བརྒྱན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་། ། ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཨཱ་ལས་སྐྱེས་པའི་མཛེས་མ་རྡོ་རྗེ་མ། ། རྟག་ཏུ་དགྱེས་པས་ཁ་ཊྭཱཾ་ ག་ལ་གཟིགས། ། གདུག་པ་རྣམ་སྐྲག་རྣམ་སྣང་ཅོད་པན་ཐོགས། ། དུར་ཁྲོད་རྒྱན་དང་ལྡན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཨི་ལས་བྱུང་བའི་གསང་བའི་གཽ་རཱི་མ། ། གཟི་བརྗིད་མི་མཚུངས་གར་ལྡན་རོ་མཆོག་མྱང་། ། དོན་དམ་ཐུགས་ཆུད་དབུ་རྒྱན་རིན་ཆེན་ཏོག། སྤྱན་གསུམ་ཐོད་ རློན་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་སྙོམས་འཇུག་རྣལ་འབྱོར་མ། ། བདེ་ལ་རྟག་དགྱེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང་། ། འོད་དཔག་མེད་ཀྱིས་དབུ་བརྒྱན་ཨཱི་ལས་སྐྱེས། ། གར་གྱིས་དགྱེས་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཨུ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ། ། ཁམས་གསུམ་དག་ བྱེད་སྒྲོལ་མ་ལས་ཀྱི་མཆོག། དོན་གྲུབ་དབུ་བརྒྱན་ཆགས་པའི་སྤྱན་དང་ལྡན། ། མཚུངས་མེད་ཆགས་པར་ལྡན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྐྱེ་མེད་ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་དག་པུཀྐ་སཱི། ། མི་བསྐྱོད་དབུ་བརྒྱན་དྲི་མ་དག་མཛད་ཅིང་། ། ཨུ་ལས་སྐྱེས་པ་བརྒྱ་ཕྱེད་ཕྲེང་བ་འཛིན། །

In the language of India: Nairātmyādevīpañcadaśastotra. In the language of Tibet: Praise to the Fifteen Goddesses of Nairātmyā. Homage to the Blessed Vajraḍākinī. In order to subdue those who are difficult to tame through their various inclinations, you manifest various emanations through skillful means from the unshakeable and unceasing expanse of reality (dharmadhātu). Homage to you, the one endowed with wisdom and compassion. Born from the syllable A, the nature of the four wheels, your terrifying form overpowers the four Māras. Crowned by Akṣobhya, you abide in the state of great bliss. Homage to the assembly of wisdom ḍākinīs. The beautiful Vajrī, born from the syllable Ā, always gazes at the khaṭvāṅga with joy. Terrifying the wicked, you wear a crown of Vairocana. Homage to you, adorned with the ornaments of the charnel ground. The secret Gaurī, arisen from the syllable I, possesses incomparable majesty and performs the dance while tasting the supreme flavor. Having realized the ultimate truth, you have a crown with a jewel pinnacle. Homage to you, who have three eyes and wear a fresh skull. The Yoginī, the union of āli and kāli, always delights in bliss within the state of bodhicitta. Crowned by Amitābha, you are born from the syllable Ī. Homage to you, who delight in the dance. The Vajraḍākinī, arisen from the syllable U, is the supreme Tārā who purifies the three realms. Crowned by Amoghasiddhi, you possess eyes of passion. Homage to you, who possess peerless passion. The pure Puṣpī, the unborn expanse of reality, is crowned by Akṣobhya and purifies all stains. Born from the syllable Ū, you hold a garland of fifty [skulls]. Homage to you.

འཇིག་རྟེན་ཞི་མཛད་ དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དུས་གསུམ་འདུས་མ་བྱས་པའི་རི་ཁྲོད་མ། ། སྤྲོས་བྲལ་དྲི་མེད་རྣམ་སྣང་དབུ་ལ་བཞུགས། ། རྀ་ལས་འཁྲུངས་པ་གར་གྱིས་ཕྱོགས་བཅུར་གཟིགས། ། ཆུ་ཟླ་དང་མཚུངས་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གནས་དང་ཉེ་གནས་ལ་སོགས་བགྲོད་མཛད་ཅིང་། ། འདུ་བྱེད་ མ་ལུས་སྲེག་མཛད་ཙཎྜ་ལཱི། ། རིན་ཆེན་དབུ་བརྒྱན་བརྗིད་པས་རཱྀ་ལས་སྐྱེས། ། འཛག་པ་གསལ་མཛད་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པའི་བདག་ཉིད་ལས། ། ཐུགས་རྗེ་སྐྱེད་མཛད་གཡོ་བའི་ཌོམྦི་ནཱི། ། སྒེག་མོ་སྣང་མཐས་དབུ་བརྒྱན་ལྀ་ལས་བྱུང་། ། མཁའ་ ལྟར་དྲི་མེད་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཤིན་ཏུ་གྲག་པའི་བརྡ་ཡི་སྐད་སྦྱོར་ཞིང་། ། རུ་དྷི་ར་དང་ཨནྟྲ་ལ་རྟག་དགྱེས། ། ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེས་དབུ་བརྒྱན་ལཱྀ་ལས་སྐྱེས། ། གཽ་རཱི་ཕྱོགས་བཅུར་གཟིགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཆོས་ཉིད་གསལ་བའི་ཡུམ་གྱུར་ཆོམ་རྐུན་མ། ། མི་རྟོག་མཉམ་ ཉིད་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་བརྩོན། ། དབུ་རྒྱན་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་མི་འགྱུར་རྟགས། ། ཨེ་ལས་བསྐྱེད་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་ཆགས་ལས་དབང་དུ་མཛད། ། དཔལ་ལྡན་གཟི་བརྗིད་སྐྱེད་མཛད་བེ་ཏཱ་ལཱི། ། ང་རྒྱལ་རྡོ་རྗེས་དབུ་བརྒྱན་ཨཻ་ལས་སྐྱེས། ། སྙོམས་འཇུག་མི་གནས་ ངང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཤེས་རབ་ཐབས་སུ་ལྡན་པའི་གྷསྨ་རཱི། ། དེ་ཉིད་ལས་སྐྱེས་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེས་བརྒྱན། ། ཨོ་ལས་བྱུང་བ་དྲག་པོ་ལས་ལས་སྐྱེས། ། སྐྱེ་མེད་སྐྱེ་བར་བསྟན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན་དུ་མཁའ་ལ་སྤྱོད། ། བར་སྣང་མངའ་མཛད་ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་ ངང་། །

Homage to her who brings peace to the world. To the Mountain Dweller (Śavarī) of the three times, the unconditioned, Who dwells upon the head of Vairocana, free from elaboration and stainless, Born from the syllable ṛ, gazing in the ten directions with dance— Homage to you, who are like the moon in water. To Caṇḍālī, who travels to the sacred sites, secondary sites, and so forth, Who burns away all formations without exception, Born from ṝ with a majestic jewel crown— Homage to her who clarifies the flow [of vital essence]. To the moving Ḍombinī, who generates compassion From the nature of non-abiding nirvāṇa, Born from ḷ with Amitābha as her crown— Homage to her whose body is as stainless as space. To Gaurī, who employs the language of highly renowned symbols, Who always delights in blood (rudhira) and entrails (antra), Born from ḹ with Dveṣavajrā as her crown, Gazing in the ten directions—homage to her. To Caurī, the Mother who clarifies the dharmatā, Who strives for the benefit of beings in non-conceptual equanimity, With Mohavajrā as her crown, the sign of the unchanging— Homage to her, born from the syllable e. To Vetālī, who brings the entire world under her power through passion, Who generates glorious majesty, Born from ai with Mānavajrā as her crown— Homage to her who dwells in the state of non-abiding meditative equipoise. To Ghasmarī, who possesses both insight and method, Born from that very reality and adorned with Rāgavajrā, Born from o through the activity of the fierce one— Homage to her who demonstrates birth from the unborn. To her who moves through space like an illusion or a mirage, The mistress of the atmosphere, in the state of Heruka—

ཅོད་པན་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཨཽ་ལས་སྐྱེས། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྣམ་སྣང་མཛད་ཀྱིས་དབུ་བརྒྱན་ས་འོག་སྤྱོད། ། འོག་གི་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་སྒྲོལ་མཛད་མ། ། ཨཾ་ལས་བྱུང་བའི་དུར་ཁྲོད་འཇིགས་པས་བརྒྱན། ། ཐབས་མཁས་ཐུགས་རྗེ་ཅན་ ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཟླ་བ་ཉི་མ་ཁ་སྦྱོར་ས་འོག་རྣམ་པར་དག་པ་ལས། ། གྲི་གུག་ཐོད་པ་ལ་སོགས་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ཡིས་བརྒྱན་པ་མཛེས་མཛད་ཅིང་། ། སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པའི་གར་ལྡན་གཅེར་བུ་སྤྱན་གསུམ་སྟག་ལྤགས་ཤམ་ཐབས་ཅན། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ལ་རྩ་གསུམ་སྤྲུལ་ མཛད་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་སྐུ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་ལྡན་འཇིགས་པའི་གཟུགས་ཅན་མ། ། བདག་ཉིད་དད་པའི་མཐུ་ཡིས་རྒྱུ་ཡི་ཡོན་ཏན་ཤས་ཙམ་མཐོང་ནས་དད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྟོད་པ་ཡིས། ། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ གནས་པའི་རྣམ་རྟོག་རླུང་གིས་རྒྱ་མཚོ་ཕྱོགས་བཅུར་གཡེང་བ་རྣམས། ། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་སྤངས་ནས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ཤོག། སློབ་དཔོན་མི་ཐུབ་ཟླ་བས་མཛད་པའོ། །

The crown is Amitābha, born from the syllable Oṃ. Homage to the one who is omniscient and all-seeing. Adorned on the crown by Vairocana, she dwells beneath the earth. She who liberates the entire world below without exception—homage to her who is adorned with the terrifying charnel grounds arising from the syllable Aṃ, and who possesses skillful means and compassion. From the union of the vowels and consonants, the moon and sun, and the purification of the subterranean realm, she is beautified by the five mudrās, such as the curved knife and the skull cup. She performs the dance of the half-lotus posture, naked, with three eyes, and wearing a tiger-skin skirt. To her who emanates the three channels within the body of Mahāmudrā, I prostrate. Arising from great merit and wisdom, she possesses the five bodies and five wisdoms, and has a terrifying form. Through the power of my own faith, having seen but a fraction of the qualities of the causal state, I praise her with a melody of devotion. May the conceptual winds that toss the ocean of the three realms of saṃsāra in the ten directions be stilled; having abandoned birth, aging, sickness, and death, may I cross the ocean of saṃsāra and attain unsurpassed awakening. Composed by the master Durjayacandra.