The Stages of Activity for Fire Offerings

༄། ། སྦྱིན་སྲེག་གི་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅༅། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྦྱིན་སྲེག་གི་ ལས་ཀྱི་རིམ་པ་ལ། དབང་བསྐུར་བའི་སྔོན་རོལ་དུ་རྒྱས་པའི་ལས་བྱས་ཏེ། དཔངས་ཁྲུ་གང་ལ་ཁྲུ་ཕྱེད་ཐུར་དུ་བརྐོའོ། ། སོར་བཞི་ཕྱིར་དགྱེད། ཁ་ཁྱེར་སོར་བཞིས་བསྐོས། ཞེང་དང་དཔངས་སོར་བཞི་བྱ། དེའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སོར་བཞི་བོར་ལ། པདྨའི་ཕྲེང་བ་གཏང་། དབུས་ཀྱི་ཁ་ཁྱེར་ལ་རྡོ་རྗེ་ར་བ་གཏང་། སྤྱིར་གྲུ་བཞི་ལ་ཞེང་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱ་ཁྲུ་གསུམ་གཏང་། ཐབ་ཁུང་ནང་དུ་གཙོ་བོའི་ཕྱག་མཚན་གཞག་པ་ནི་འཇིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེང་སོར་བརྒྱད་དཔངས་སོར་གཅིག་གཏང་། དབུས་སུ་རིན་པོ་ཆེ། ཤར་རྡོ་རྗེ། ལྷོར་འཁོར་ལོ། ནུབ་ཏུ་པདྨ། བྱང་དུ་རལ་གྲི། ཁ་དོག་སེར་པོར་བྱུག་གོ། ། རྒྱས་པའི་ ལས་ལ་ཁ་ཤར་དུ་བལྟའོ། ། ཞི་བའི་ཐབ་ཁུང་ཟླུམ་པོ་ཁྲུ་གང་དུ་བྱས། ཁྲུ་ཕྱེད་ཟབས་སུ་བརྐོ། ཁ་ཁྱེར་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་མཐུན་པར་བྱའོ། ། དབུས་ཀྱི་ཁ་ཁྱེར་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་གཏང་། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་པདྨ་གཏང་། ཐབ་ཁུང་དུ་གཙོ་བོའི་ཕྱག་མཚན་གཞག་པ་ནི་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ། ཤར་དུ་ འཁོར་ལོ། ། ལྷོར་རིན་པོ་ཆེ། ནུབ་ཏུ་པདྨ། བྱང་དུ་རལ་གྲི། ཞེང་སོར་བརྒྱད་པ་བྱའོ། ། ཁ་དོག་དཀར་པོར་བྱུག། བླ་མ་ཁ་བྱང་དུ་བལྟ། དབང་གི་ལས་ལ་ཐབ་ཁུང་ཟླ་གམ་སྟེ། ཟླ་གམ་བཤུལ་ལ་བཞི་བཅུ་བཏང་། ཁ་ཁྱེར་ལ་སོར་བཞི་བཅུ་ཐམ་པ། ཟབས་སུ་སོར་བཅུ་བརྐོ་བར་བྱ། ཁ་ཁྱེར་ སྤྱིར་མཐུན། ཁ་ཁྱེར་རྡོ་རྗེའི་ར་བ་གཏང་། ཕྱི་རིམ་དུ་མེ་རི་གཏང་། ཁ་དོག་དམར་པོར་བྱུག།

The Stages of the Homa Ritual Homage to the Blessed One, Hevajra. Regarding the stages of the homa ritual: prior to the conferral of empowerment, one should perform the rite of enrichment (puṣṭi). The hearth should be one cubit in height and half a cubit in depth. It should be extended outward by four finger-widths (aṅgula), and the rim should be four finger-widths. The width and height should both be four finger-widths. Leaving a space of four finger-widths outside of that, a garland of lotuses should be drawn. On the central rim, a vajra fence should be drawn. Generally, for a square hearth, the outer width should be three cubits. Inside the hearth, the hand symbols (mudrā) of the principal deities are to be placed: on clay or similar material, they should be eight finger-widths in width and one finger-width in height. In the center is a jewel; in the east, a vajra; in the south, a wheel (cakra); in the west, a lotus; and in the north, a sword. These should be smeared with yellow pigment. For the rite of enrichment, one faces east. For the hearth of pacification (śānti), it should be circular, one cubit in size, and half a cubit in depth. The rim and other features should be made in accordance with the rite of enrichment. On the central rim, a garland of vajras should be drawn, and outside of that, a lotus. Inside the hearth, the hand symbols of the principal deities are to be placed: a vajra in the center, a wheel in the east, a jewel in the south, a lotus in the west, and a sword in the north. These should be eight finger-widths in width and smeared with white pigment. The guru faces north. For the rite of power (vaśya), the hearth is crescent-shaped. The curved edge of the crescent should be forty finger-widths, and the rim should also be forty finger-widths. It should be dug ten finger-widths deep. The rim is generally consistent with the others; a vajra fence should be drawn on the rim, and a mountain of fire (jvālāmālā) should be drawn on the outer edge. It should be smeared with red pigment.

ཙནྡན་སྨུག་པོས་བྱུག། དབུས་སུ་གཙོ་བོའི་ཕྱག་མཚན་བཏང་བ། པདྨ་ཕྱི་མ་སྤྱིར་མཐུན། དབང་དང་བསྐྲད་པ་ལ་ཁ་ནུབ་ཏུ་བལྟ། དྲག་པོའི་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་ལ། ཐབ་ཁུང་ཟུར་གསུམ་ལ། སོར་ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུ་བྱའོ། ། ཁ་ཁྱེར་སོར་གསུམ་ཕྱིར་དགྱེད། ཁ་ཁྱེར་སོར་གསུམ་བསྐོར། ། ཞེང་སོར་གསུམ་གཏང་། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་སོར་གསུམ་གཏང་། ཁ་ཁྱེར་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པ་གཏང་། དེའི་ཕྱི་རིམ་དུ་ཐོད་པ་དང་། མདའ་གཞུ་དང་། མདུང་རྩེ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དྲག་པོའི་ཕྱག་ མཚན་གཏང་། གཙོ་བོའི་ཕྱག་མཚན་དབུས་སུ་རལ་གྲི། ཕྱི་མ་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། བླ་མའི་ཁ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཁ་དོག་ནག་པོས་བྱུག། ཁ་ལྷོར་བལྟའོ། ། རྒྱས་པ་ནང་པར་བྱའོ། ། ཞི་བ་ཉི་མ་ཕྱེད་ན་བྱའོ། ། དབང་ཉི་མ་ནུབ་ན་བྱའོ། ། དྲག་པོ་ནམ་ཕྱེད་ན་བྱའོ། ། མེ་ཐབ་ ཀྱི་རིམ་པའོ། ། མཆོད་རྫས་དང་སྲེག་རྫས་ཀྱི་རིམ་པ་ལ། སྔགས་མཁན་གྱི་གཡོན་དུ་དྲི་དང་མེ་ཏོག་གིས་བཀང་བའི་དུང་ཕོར་གཞག། ཡོན་ཆབ་ཀྱི་སྣོད་གསེར་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་མཐུན་པ་ཆབ་ཀྱིས་བཀང་ལ་གཞག། མ་འབྱོར་ན་ས་ལས་བྱས་པ་ཡང་རུང་ངོ་། ། དགང་ གཟར་དང་བླུགས་གཟར་དང་མར་མདུན་དུ་གཞག། གཡས་སུ་ཟངས་གཞོང་གི་ནང་དུ་དྲིས་བཀང་ལ་ཀུ་ཤ་བཅུག་ལ་པྲོཀྵ་ཎའི་སྣོད་གཞག་གོ། ། ལས་ཀྱི་བུམ་པ་གཅིག་ཀྱང་གཞག་གོ། ། ཏིལ་ལ་སོགས་པ་སྲེག་རྫས་ཀྱང་གཞག་གོ། ། དེ་ལ་རྫས་ཀྱི་རིམ་པ་རྒྱས་པ་ལ་ཞོ། ཞི་ བ་ལ་ཏིལ། དབང་ལ་ཨུཏྤལ་དམར་པོ། དྲག་པོ་ལ་ཚེར་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་། ཕྱི་མ་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། ། ཀུན་གྱི་སྔོན་དུ་མར། ཐ་མར་ཡང་མར་རོ། ། རྫས་དགྲམ་པའི་རིམ་པའོ། །

Anoint [the hearth] with dark sandalwood. In the center, place the hand-symbol (mudrā) of the principal deity. The outer lotus is generally consistent [with other rites]. For rites of magnetizing and expelling, face west. Regarding the sequence of wrathful activities: the hearth pit should be triangular, measuring twenty finger-widths (aṅgula) on each side. The rim should be three finger-widths wide and extended outward; the rim should be three finger-widths in circumference. The width should be three finger-widths. Outside of that, extend another three finger-widths. On the rim, place three-pronged vajras. In the outer row, place wrathful hand-symbols such as skulls, bows and arrows, and three-pointed spears. In the center, the principal deity’s hand-symbol is a sword. The characteristics of the outer [symbols] and the specific details should be learned from the mouth of the Guru. Anoint [the hearth] with black pigment. Face south. Perform the enriching rite in the morning. Perform the pacifying rite at midday. Perform the magnetizing rite at sunset. Perform the wrathful rite at midnight. This is the sequence for the fire hearth. Regarding the sequence of offering substances and fuel substances: to the left of the mantra practitioner, place a conch bowl filled with fragrance and flowers. Place a vessel for the water for the feet (argha), made of gold or other materials according to the specific rite, filled with water. If these are not available, a vessel made of clay is also acceptable. Place the large and small ladles (dougha and sruva) and the butter in front. To the right, place a copper basin filled with fragrance and kusha grass, and set out the vessel for the prokṣaṇa water. Also set out a single activity vase (karmakalaśa). Set out the fuel substances such as sesame seeds. Regarding the sequence of substances: for enriching, use curd; for pacifying, sesame; for magnetizing, red utpala lotuses; for wrathful rites, thorny wood. These follow the sequence of the outer rites. Butter is used at the beginning and at the end of all. This is the sequence for arranging the substances.

རྫས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། གཞོང་བུ་ཀུན་གྱི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་བཞག་ལ། དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྔགས་བརྗོད་པས། འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་རྟོག་པ་ཀུན་བསལ་ནས། རྫས་དེ་ཉིད་བཟང་པོར་བསམ་མོ། ། ཡམ་ཤིང་གི་རིམ་པ་ལ། ཞི་བའི་ཡམ་ཤིང་ནི་འོ་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་དང་རློན་པ་རྩེ་མོ་དང་བཅས་པ་བྱུང་བ། སྲིད་དུ་མཛུབ་གང་བ་སྦོམས་སུ་ཆག་པ་གང་ཡོད་པ་སྦྲང་རྩི་དང་འོ་མ་དང་། ཙནྡན་དཀར་པོའི་ཆུས་སྦངས་ པ། རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཞི་བའི་ལས་ལ་དབུལ་ལོ། ། རྒྱས་པའི་ཡམ་ཤིང་ནི། སྲིད་དུ་ཁྲུ་གང་བ་སྦོམས་སུ་ཞི་བ་དང་མཐུན་ནོ། ། ཡལ་ག་དང་དབུས་ཀྱི་ཆ་ལས་བྱུང་བ། ཞོ་དང་མར་དང་སེར་པོའི་དྲི་ལས་སྦངས་པ། རྩེ་གཅིག་ཏུ་རྒྱས་པའི་ལས་ལ་དབུལ་ལོ། ། དབང་གི་ཡམ་ཤིང་ལ། སྲིད་དུ་ སོར་ལྔ་པ་འདབ་མ་དང་སྦོམས་སུ་ཆག་གང་བ་ཡུངས་མར་དང་བདུད་རྩི་ལ་སོགས་ཀྱིས་སྦངས་ལ། དབང་གི་ལས་ལ་དབུལ་ལོ། ། དྲག་པོའི་ཡམ་ཤིང་ནི། སྲིད་དུ་སོར་བཞི་པ། རྩེ་མོ་ཅན་གྱི་ཤིང་ལས་བྱུང་བ། གསོད་པའི་ལས་ལ་རབ་ཏུ་ཤིས་པ། མི་རུས་དང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ སོལ་བ་དང་། ཐལ་ཆེན་ལན་ཚྭ་ཁ་བ་དང་། ཚ་བའི་རྫས་རྣམས་ཆུ་ལ་སྦངས་ལ། རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ལ་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ཡམ་ཤིང་གི་རིམ་པའོ། ། བུད་ཤིང་གི་རིམ་པ་ལ། པ་ལ་ཤ་དང་ནྱ་གྲོ་དྷ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱའོ། ། དེ་མེད་ན་འོ་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་སྐམ་པོ་ལས་བྱས་ ལ་ལས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཡི་དམ་ལྷའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫོགས་པ་དང་། ཀུ་ཤས་པྲོཀྵ་ཎཾ་བྱའོ། ། ཨཉྩ་མཱ་ནཾ་ཨརྒྷ་བི་དྷི་དང་། མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དབུལ་བ་དང་།

Regarding the blessing of the substances: place a vajra upon all the vessels and recite the three mantras. By doing so, all conceptualizations of the world are cleared away, and one should contemplate those very substances as being excellent. As for the sequence of the fuel wood: for the pacifying fire, the fuel wood should be from milky trees, fresh with their tips intact, one finger-breadth in length and one finger-breadth in thickness, soaked in honey, milk, and white sandalwood water; it should be offered single-mindedly for the rite of pacification. For the enriching fire, the fuel wood should be one cubit in length and the same thickness as the pacifying wood; it should be from the branches or the middle part of the tree, soaked in curd, butter, and yellow fragrant substances, and offered single-mindedly for the rite of enrichment. For the magnetizing fire, the fuel wood should be five finger-breadths in length and one finger-breadth in thickness, soaked in mustard oil, amṛta, and so forth, and offered for the rite of magnetizing. For the wrathful fire, the fuel wood should be four finger-breadths in length, made from a thorny tree, and is highly auspicious for the rite of slaying; it should be soaked in human bone, charnel ground charcoal, great ashes, salt, bitter substances, and pungent substances, and offered with great diligence for the rite of sorcery. This is the sequence of the fuel wood. Regarding the sequence of the firewood: it should be made from palāśa, nyagrodha, and so forth. If these are unavailable, it should be made from dry milky trees, in accordance with the specific rite. Then, once the master has perfected the absorption of the yidam deity, he should perform the prokṣaṇa (sprinkling) with kuśa grass, the añcamāna (water for the feet), the argha (offering water) ritual, and present the five types of offerings.

ནང་གི་ཕྱག་རྒྱའི་མཆོད་པ་བྱ། ཕྱག་བཙལ། དེ་ནས་ཀུ་ཤས་ཐམས་ཅད་ལ་པྲོ་ཀྵ་ཎཾ་བྱའོ། ། དེ་ནས་ ལྕགས་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་སར་པར་ཤིང་བརྩིགས་ལ། གཙུབས་པ་ལ་སོགས་པའི་མེ་བླངས་ལ། རླུང་ཡབ་ཀྱིས་གཡབས་ལ་མེ་སྦར་རོ། ། དེ་ལ་སྦར་བའི་སྔགས་ནི། ཨོཾ་ཛྭ་ལ་ཛྭ་ལ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་སོ། ། དེ་ནས་དུ་བ་མེད་ཅིང་ལེགས་པར་འབར་བ་དང་། ཐབ་ཁུང་གི་ཤིང་བརྩིགས་པ་ལ་བླུགས་ སོ། ། མེ་སྦར་བའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་ཀུ་ཤ་འབྲིང་གཉིས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བསྟན་ལ་གཞག། ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་བསྟན། ཀུ་ཤ་དགྲམ་པའི་སྔགས། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཨཱ་ཡུ་ཥེ་སྭཱ་ཧཱ། ཀུ་ཤ་དགྲམ་པའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ཡི་དམ་བསྒོམ་པ་དང་ལྡན་པས་ཐབ་ཀྱི་ ནང་དུ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་པ་ཅིག་བསམས་ལ། དེའི་དབུས་སུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པས་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ཡབ་ཡུམ་བསྒོམ་མོ། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུ་ནས་དངུལ་ཆུ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལས། དེ་ཉིད་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་དང་ཛཾ་གཉིས་སུ་གྱུར། ཡི་གེ་གཉིས་ ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་མེ་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་དུ་བསྐྱེད་དེ། མེ་ལྷ་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པ་གསུས་པ་ལྡིར་བ་རལ་པའི་ཐོར་ཅོག་ཅན། མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་འཆང་བ། རང་དང་འདྲ་བའི་ཤེས་རབ་མ་ལ་འཁྱུད་པའོ། ། གཡས་ཀྱི་བར་མ་ནི་གུནྡྷེའོ། ། ཐམ་མཆོད་སྦྱིན། གཡོན་བར་མ་ན་ཟེ་འབྲུ། ཐ་མ་ན་བགྲང་ཕྲེང་སྐུ་མདོག་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་མཐུན་པའོ། ། དེ་ལྟར་བསམས་པའི་ཐུགས་ཀར་སྣ་ཚོགས་པདྨ་དེའི་སྟེང་དུ་གྲུ་གསུམ་མེ། དེའི་སྟེང་དུ་བྷྲཱུཾ་བསམ། ཛཾ་བསམ། ལྕེ་ལ་རཾ་བསམ།

One should perform the offering of the inner mudrā and prostrate. Then, one should perform the prokṣaṇa (sprinkling) for all [the materials] with kuśa grass. Then, having stacked wood in a new vessel made of iron or the like, one should take fire by friction or other means, fan it with a bellows, and kindle the fire. The mantra for kindling it is: oṃ jvala jvala hūṃ phaṭ. Then, once it is burning well without smoke, one should pour [the offerings] onto the wood stacked in the hearth. This is the sequence for kindling the fire. Then, one should place two medium kuśa grasses pointing toward the east; likewise, place them pointing toward the south, west, and north. The mantra for spreading the kuśa grass is: oṃ vajrasattva āyuṣe svāhā. This is the sequence for spreading the kuśa grass. Then, the ācārya, possessing the meditation on the yidam, should visualize an eight-petaled variegated lotus within the hearth. In its center, through the five stages of manifest awakening, one should meditate on Hevajra with consort. Through the power of the arising of great passion, they melt and abide like mercury; from that, they transform into the two syllables hūṃ and jaṃ. From the complete transformation of these two syllables, the Fire God (Agni) with consort is generated. The Fire God has three faces, six arms, a protruding belly, and a topknot of matted hair. He wears a sacrificial thread and embraces a consort who resembles himself. His middle right hand holds a guṇḍī (bell), and the last holds the gesture of giving (varada). His middle left hand holds a stamen, and the last holds a rosary. His body color accords with the specific activity. In the heart of the deity thus visualized, upon a variegated lotus, is a triangle of fire. Upon that, one should visualize bhrūṃ and jaṃ. On the tongue, one should visualize raṃ.

མེ་ལྷ་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ལ་ཡང་པྲོཀྵ་ཎཾ་ལ་སོགས་པ་གར་ཡན་ ཆད་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གར་དང་ལྡན་པས། ཛཿལྕགས་ཀྱུའི་ཕྱག་རྒྱས་སྤྱན་དྲང་ངོ་། ། དེ་ནས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལས་ཀྱང་བཀུག་ལ་ཐབ་ཀྱི་ཁར་བཞག། དེ་ནས་པྲོཀྵ་ཎཾ་དང་ཨཉྩ་མཱ་ནཾ་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་བྱ་བ་ཡན་ཆད་བྱ། དེ་ནས་ཡང་པྲོཀྵ་ཎཾ་ལ་ སོགས་པ་གསུམ་བྱའོ། ། གར་དང་ལྡན་པས་ཞགས་པས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟིམ། ལྕགས་སྒྲོག་གིས་བཅིང་། དྲིལ་བུས་མཉེས་པར་བྱ། དེ་ནས་ཡང་པྲོཀྵཎཾ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་བྱའོ། ། དེ་ནས་གཟར་བུ་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་ཡི་དམ་གྱི་ལྷའི་སྙིང་པོའི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་རེ་རེ་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ གྲུ་མོ་གཉིས་སྤྲད་ལ། མར་གཟར་བུ་བདུན་དབུལ། ཨོཾ་ན་མཿས་མནྟ་བུདྡྷཱ་ནཱཾ། ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། པུརྞ་ཏི་ཏི་མནྟྲ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་བླུགས་གཟར་གྱིས་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། དགང་གཟར་གཞག། ཨོཾ་སརྦ་སཾ་པ་དེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞོ་དང་ཟན་གྱིའོ། ། དེ་ནས། ཨོཾ་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་ བཛྲཱ་ཡ་ཨ་མུ་ཀ་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་སྭཱ་ཧཱ། ཏིལ་གྱིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ཡུ་ཥེ་སྭཱ་ཧཱ། དཱུར་བའིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྚ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཆག་པ་མེད་པའི་འབྲས་ཀྱིའོ། ། ཨོཾ་ཨ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏ་བཛྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཀུ་ཤའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་བི་ཛཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། འབྲས་ཀྱི་ལག་པན་གྱིའོ། ། མ་ཧཱ་བེ་གཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ནས་ཀྱིའོ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བ་ལཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཆན་གྱིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་གྷསྨ་རི་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། གྲོའི་འོ། ། ཡམ་ཤིང་གི་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཡཛྙཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཨུ་དུཾ་ཝཱ་རའི་འོ། །

This is the sequence for meditating on the Agni Samayasattva. In that regard, one should perform the offerings of prokṣaṇaṃ and so forth, up to the point of the dance. Then, the Jñānasattva is invited; the master, accompanied by the dance, invites him with the jaḥ hook mudrā. Then, having summoned him from the space in front, he is placed upon the hearth. Then, one should perform the offerings of prokṣaṇaṃ, añcamānaṃ, and so forth, up to the prostrations. Then, one should again perform the three [offerings] of prokṣaṇaṃ and so forth. Accompanied by the dance, one dissolves [the deity] into non-duality with the noose, binds him with the chain, and pleases him with the bell. Then, one should again perform the three [offerings] of prokṣaṇaṃ and so forth. Then, one should visualize the syllable hūṃ, the heart-mantra of the yidam deity, inside each of the two ladles. Then, joining the two elbows, one should offer seven ladles of ghee. Oṃ namaḥ samantabuddhānāṃ agnaye svāhā pūrṇatimantre oṃ agnaye puṣṭiṃ kuru svāhā. Then, one should offer with the pouring ladle and set aside the filling ladle. Oṃ sarva sampade svāhā is for the curd and rice. Then: Oṃ sarva pāpaṃ dahana vajrāya amuka sarva pāpaṃ daha svāhā is for the sesame seeds. Oṃ vajrāyuṣe svāhā is for the dūrvā grass. Oṃ vajrapuṣṭaye svāhā is for the unbroken rice. Oṃ apratihata vajrāya svāhā is the mantra for the kuśa grass. Oṃ vajravijayāya svāhā is for the rice lagpaṇ. Mahāvegāya svāhā is for the barley. Oṃ mahābalāya svāhā is for the cooked grain. Oṃ vajraghasmarīye svāhā is for the wheat. For the firewood: Oṃ vajrayajñāya svāhā is for the udumbara wood.

ཨོཾ་བོ་དྷི་པྲིཀྵཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། བྱང་ཆུབ་ཤིང་གིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་རྟ་ཏཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ནྱ་གྲོ་དྷའི་འོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་ཧ་ཀ་རཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཨ་མྲའི་འོ། ། དེ་ནས་ ཡང་མར་དགང་གཟར་ཁེངས་པ་སྟོང་མན་ཆོད་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཡང་པྲོཀྵ་ཎཾ་ལ་སོགས་པ་བྱ། དེ་ཀུན་རྫོགས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་དཀུར་བརྟེན་དྲིལ་བུ་གསིལ་ལ། སྲིད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཚིགས་བཅད་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་ལ་བསྟོད་པ་བྱ། ཕྱག་བྱ། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་བུམ་པའི་ ཆུས་ཐབ་ཁུང་དུ་ལན་གསུམ་ཀུ་ཤས་གཏོར་ལ་བསང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷའི་ཐུགས་ཀར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་བསམས་ལ། མེ་ལྷའི་ཁ་ཧོམ་ཁུང་དུ་བསམས། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གར་དང་ལྡན་པར་ཛཿས་སྤྱན་དྲངས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་ བཞུགས་སུ་གསོལ། པྲོཀྵ་ཎཾ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོགས་པ་དང་། ཡང་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། དགྱེས་པ་བསྐྱེད་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟིམས་ལ། དེ་ནས་ཡང་པྲོཀྵ་ཎཾ་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་བྱ་བ་ཡན་ཆད་བྱའོ། ། དེ་ནས་མར་གཟར་བུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ མན་ཆད་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཞོ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྷ་ལ་དབུལ་ལོ། ། ཡང་མར་གྱི་སྦྱིན་སྲེག་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་མན་ཆད་དབུལ་ལོ། ། ཡང་པྲོཀྵ་ཎཾ་ལ་སོགས་པ་བྱ། རྡོ་རྗེ་དཀུར་བརྟེན་དྲིལ་བུ་གསིལ་ལ། སྲིད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི། ། ཚིགས་བཅད་བརྗོད། བསྟོད་པ་བྱ། དེ་ནས་གར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ལ་ཕྱག་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་མུཿས་གཤེགས་སུ་གསོལ། བཟོད་པར་གསོལ། དེ་ནས་རྫས་ལྷག་མ་ཅི་ཡོད་པས་མེ་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་དབུལ་ལོ། །

Oṃ bodhiprīkṣāya svāhā. This is for the Bodhi tree. Oṃ vajratāḍāya svāhā. This is for the Nyagrodha tree. Oṃ vajrasahakarāya svāhā. This is for the mango tree. Then, offer a thousand ladlefuls of ghee, filling the ladle each time. Then, perform the prokṣaṇa (sprinkling) and so forth. When all that is complete, rest the vajra at the hip, ring the bell, and recite the verse: "Becoming is pure by nature." Then, offer praise to the Fire God (Agni) and prostrate. Then, with water from the activity vase, sprinkle the hearth three times with kuśa grass to purify it. Then, visualize the maṇḍala of deities in the heart of the Fire God, and visualize the mouth of the Fire God as the sacrificial pit (homa-kunda). Then, invite the Wisdom Being (jñānasattva) with the syllable jaḥ and a dance, and request him to remain in the space before you. When the prokṣaṇa and so forth are complete, again use the four mudrās to summon, enter, bind, and please [the deity], and dissolve him into non-duality. Then, perform the prokṣaṇa and so forth, up to the prostrations. Then, offer twenty-one ladlefuls of ghee or more. Then, offer the sequence of substances such as curd and so forth to the deity. Again, offer one hundred and eight homa oblations of ghee or more. Again, perform the prokṣaṇa and so forth. Rest the vajra at the hip, ring the bell, and recite the verse: "Becoming is pure by nature." Offer praise. Then, prostrate to the deities of the dance maṇḍala. Request them to depart with "Oṃ vajra muḥ" and ask for forgiveness. Then, offer the remaining substances as an offering to the Fire God.

ཨོཾ་བཛྲ་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་རྫས་ཀུན་ཟད་པར་བླུགས་གཟར་གྱིས་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་ཀུན་མེ་ཏོག་ལག་ཏུ་ ཐོགས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བགྱི་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་དགང་གཟར་མར་གྱིས་བཀང་བའི་ནང་དུ་སློབ་མ་ཀུན་གྱིས་མེ་ཏོག་བླུགས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་བཛྲ་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་འབུལ་ལོ། ། སློབ་མས་ཀྱང་རྒྱས་པར་གྱུར་ཅིག་གམ། ཞི་བར་གྱུར་ཅིག་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བྱའོ། ། ཞི་ བ་ཡིན་ན་རུ་རུ་སྥུ་རུའི་སྔགས་ཀྱིས་མར་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བགྱིའོ། ། རྗེས་དབུལ་བའི་རིམ་པ་ལ། པྲོཀྵ་ཎས་ནི་སྤྱིར་བསང་བར་བྱའོ། ། ཨཉྩ་མཱ་ནས་ནི་མེ་ཏོག་མཐེབ་མཛུབ་(གྱིས་,ཀྱིས་)བླངས་ལ། ཞལ་དང་ཐུགས་དང་ཕྱག་ཏུ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ཨརྒྷ་ནི་དུང་ཕོར་ནས་སྐྱོར་ མོས་ལན་གསུམ་མདུན་དུ་དབུལ་ལོ། ། པཱ་དྱཾ་ནི་དུང་ཕོར་ནས་མཐེབ་མཛུབ་གཉིས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་བླངས་ལ། སྨད་དེ་ཐབ་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕོག་པར་བྱས་ལ་ལན་གསུམ་ཞལ་བསིལ་དབུལ་ལོ། ། ལས་ཀྱི་བུམ་པ་ནི་བསང་བའོ། ། སླ་བའི་རྫས་ནི་ཞལ་དུ་དབུལ་ལོ། ། ཤིང་བུ་འོད་ལ་དབུལ། འབྲས་ ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱག་ཏུ་དབུལ། དྲི་སྙིང་གར་དབུལ། མེ་ཏོག་དབུ་ལ་དབུལ། བདུག་སྤོས་ཤངས་ལ་དབུལ། དྲི་ཆབ་ཞབས་ལ་དབུལ། ཨརྒྷ་དང་མར་མེ་མདུན་དུ་དབུལ། མེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ལྷ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱ་བ་དང་། སྔགས་རྣམས་ གཟི་བྱིན་སྐྱེ་བ་དང་། སྡིག་པ་རྣམས་ནི་བསྲེག་པའི་ཕྱིར། ། བཟླས་པ་བས་ཀྱང་སྦྱིན་སྲེག་ཤིས། །

OṂ VAJRA AGNAYE SVĀHĀ. With this, offer all the substances using the pouring ladle until they are exhausted. Then, all the disciples should hold flowers in their hands and perform an act of rejoicing. The disciples should drop the flowers into the ācārya’s ladle, which has been filled with butter, while the ācārya recites VAJRA AGNAYE SVĀHĀ and makes the offering. The disciples should also rejoice, saying, "May there be increase!" or "May there be pacification!" If it is a pacification rite, they should rejoice after performing one hundred and eight burnt offerings of butter with the mantra RURU SPURU. Regarding the sequence of the subsequent offerings: one should generally perform the cleansing with prokṣaṇa. With añcamāna, take a flower with the thumb and forefinger and offer it to the face, the heart, and the hands. With argha, pour water from a conch bowl three times into the front. With pādya, take a flower from the conch bowl with the thumb and forefinger, lower it so that it touches the base of the hearth, and offer it as water for the feet three times. The action vase is for cleansing. Easy-to-prepare substances are offered into the mouth. Small sticks are offered into the light. Rice and so forth are offered into the hands. Incense is offered at the heart. Flowers are offered on the head. Incense is offered to the nose. Perfumed water is offered to the feet. Argha and lamps are offered in front. The suchness of fire should be understood from the mouth of the guru. To please the deities, to generate the splendor of the mantras, and to burn away misdeeds, burnt offerings are more auspicious than mere recitation.

རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་དཔལ་གྱིས་ཞབས་ཀྱིས་བཤད་པ་རྫོགས་སོ། །

The explanation by the glorious lord of yogins, Śrīpāda, is complete.