A Ritual for Opening the Eyes

༄༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲ་ཏིསྟ་བི་དྷིཿ། བོད་སྐད་དུ། སྤྱན་དབྱེ་བའི་ཆོ་ག། རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོ་ག་གང་གིས་གང་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་ ཐམས་ཅད་ལ་འཐད་ཅིང་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་གང་ཞིག་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ། ཀུན་རྫོབ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པས་ཀྱང་། ། དེ་ཉིད་བྱིན་རླབས་ཡིན་ཤེས་ན། ། རབ་གནས་ཆོ་ག་མི་འཐད་དོ། ། སེམས་ཅན་དང་པོའི་ལས་ཅན་གྱིས། ། རྒྱུད་རྣམས་ཡང་དག་སྨིན་ཕྱིར་ བྱས། ། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་མཐུ་ཐོབ་པ་དང་། མ་ཐོབ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཆོ་ག་བསྡུས་པ་དང་། རྒྱས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཅི་རིགས་པར་བླ་མའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་ཆོ་ག་རྒྱས་པ་ནི་དང་པོ་བསྙེན་པ་གཙོ་བོའི་འབུམ་མམ། འཁོར་གྱི་ཁྲིར། དེ་ལྟར་ གྲངས་སམ། མཚན་མའི་བསྙེན་པ་བྱས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ཆོ་ག་དག་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱས་ལ། ཁྲུས་སའི་སྟེགས་བུ་བརྩིགས་ལ། བུམ་པ་རྣམས་བཀོད་ལ། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཆོ་ག་ནི་རང་གི་ཡི་དམ་གྱི་ལྷའི་སྦྱོར་བས། མཚན་ཉིད་ལྡན་པའི་བུམ་པ་ལས། ། ཐམས་ཅད་ཆུ་ལས་ ཁམ་ཕོར་དུ། ། ཅུང་ཟད་བླུགས་ཏེ་རྣམ་རྒྱལ་གྱི། ། བུམ་པ་པཾ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི། ། རིན་པོ་ཆེ་ཡི་སྟེང་དུ་གཞག། དེར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་བྱ་སྟེ། ། དམ་ཚིག་བདག་ཉིད་རྫོགས་པ་དང་། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲངས་ནས། ། ཞལ་བསིལ་ལ་སོགས་རིམ་པར་དབུལ། ། དམ་ ཚིག་ལྷན་ཅིག་བཅུག་བྱས་ཏེ། ། མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིམ་བྱས་ལ། །

In the language of India: Pratisthāvidhiḥ. In the language of Tibet: Spyan dbye ba’i cho ga (The Ritual for the Opening of the Eyes). Homage to the Yoginīs! In order for the Vajra Master to perform the rite of consecration, the characteristics of the ritual by which and upon which the consecration is performed shall be explained. Furthermore, this is not suitable or necessary for everyone; for what could be consecrated in that which is unborn? Even for those who primarily engage in the conventional, if they know that suchness itself is the blessing, the ritual of consecration is not tenable. However, it is performed by beginners among sentient beings in order to perfectly ripen their continuums. Moreover, depending on the distinction of whether the Master has attained power or not, and the distinction of whether the ritual is concise or extensive, it should be understood by those who rely upon the oral instructions of the Guru. Regarding the extensive ritual: first, one performs the approach retreat, primarily one hundred thousand recitations for the principal deity or ten thousand for the retinue, whether by number or by signs. Then, having performed the ritual for drawing the maṇḍala according to the rules, one constructs the bathing platform, arranges the vases, and performs the ritual of recitation through the yoga of one’s own yidam deity. From the vases possessing the proper characteristics, a small amount of water is poured into clay bowls. The Victory Vase (vijaya-kalaśa), which has arisen from the syllable paṃ, is placed upon a precious throne. There, the maṇḍala is generated; having perfected the self of the samaya and invited the wisdom maṇḍala, one offers the face-washing water and so forth in sequence. Having caused the samaya deities to enter together, one satisfies them with the various offerings.

མེ་ཏོག་སྤོས་སོགས་རོལ་མོ་ཡིས། ། འབད་པ་ཡིས་ཀྱང་མཆོད་པར་བྱ། ། དྲིལ་བུ་དག་ནི་དཀྲོལ་བ་དང་། ། བསྟོད་པ་གཤེགས་ཀུན་ཁྲུས་གསོལ་བ། ། ལྷ་ཡི་ཆུ་ནི་དག་པ་ཡིས། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་བཀྲུ་ བྱའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་ཨ་བྷི་ཤེ་ཀ་ས་མ་ཡ་ཤྲི་ཡེ་ཧཱུྃ། འདི་ནི་ཁྲུས་སྔགས་སོ། ། རས་སོགས་རང་རང་གསང་སྔགས་ཀྱིས། ། མཉམ་པར་གཞག་པས་དབུལ་བར་བྱ། ། ཡང་ན་རང་གི་སྔགས་ཀྱིས་དབུལ། ། བཟླས་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་གཙོ་བོ་ལ། ། ཨོཾ་བཛྲ་བཱ་ས་སེ་སྭཱ་ཧཱ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་སུ་ཡང་འགྱུར་རོ། ། གསེར་ལ་སོགས་པས་སྣོད་བྱས་ཏེ། ། སྦྲང་རྩི་མར་སར་བྱུགས་པ་ཡི། ། གསེར་གྱི་ཐུར་མ་ཡིས་ནི་མིག། དབྱེ་བའམ་ཡང་ན་བསམ་གཏན་གྱིས། ། ཨོཾ་ཙཀྵུ་ས་མནྟ་ཙཀྵུ་བི་ཤོ་དྷ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། ཇི་ལྟར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན། ། དགའ་ལྡན་ཡང་དག་རབ་བཞུགས་ནས། ། ཇི་ལྟར་ལྷ་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལྷུམས། ། དེ་བཞིན་འདིར་གནས་བཞུགས་བྱས་ལ། ། འདིར་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་གྱུར་ནས། ། མགོན་པོ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་འདི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། ། ཆེ་གེ་མོ་ཡི་དོན་དུ་བཞེས། ། ལྷ་རྣམས་ བརྟན་པར་འདོད་པ་ཡིས། ། མགོ་བོ་སྙིང་ག་གསང་གནས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་ཡིས་ནི་བསྐོར་བྱས་ནས། ། ལན་གསུམ་བསྐོར་ཏེ་རབ་གནས་བྱ། ། ཆད་པའམ་ནི་ལྷག་པས་ཀྱང་། ། བདག་གིས་བརྗོད་ནས་གང་བགྱིས་པ། ། གང་ཕྱིར་ལུས་ཅན་སྐྱབས་མཛད་པ། ། མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བཟོད་ པར་མཛོད། ། མ་རྙེད་པ་དང་མ་ཤེས་པ། ། མ་ལུས་པར་ཡང་བཟོད་པར་མཛོད། ། ཉུངས་པའམ་གཞན་དུ་བགྱིས་པ་གང་། ། དེ་དག་བཟོད་པར་མཛད་པར་རིགས། །

One should also offer with flowers, incense, and music, exerting oneself in worship. Ringing the bells and offering praises, one should bathe all the deities. With pure divine water, I likewise shall bathe them. OṂ SARVA-TATHĀGATA-KĀYA-ABHIṢEKASAMAYA-ŚRIYE HŪṂ. This is the mantra for bathing. With cotton cloth and so forth, one should offer while in meditative equipoise, using the respective secret mantras. Alternatively, one may offer using one's own mantra. Reciting it, one pays homage to the Principal: OṂ VAJRA-VĀSASE SVĀHĀ. This also becomes the mantra for flowers and so forth. Having prepared a vessel of gold or the like, anointed with honey and fresh butter, one should open the eyes with a golden probe, or else through meditative concentration: OṂ CAKṢU SAMANTA CAKṢU VIŚODHANI SVĀHĀ. Just as all the Perfect Buddhas, having resided perfectly in Tuṣita, just as the goddess Māyādevī [entered] the womb, so too, having been invited to reside here, and having entered into this [image] permanently, O Protector, please accept these flowers and so forth for the sake of [the patron] so-and-so, because they are gathered through bodhicitta. For those who desire the deities to be stable, having circled the head, heart, and secret place with the vajra, one should perform the consecration by circling it three times. Whatever I have spoken, whether deficient or in excess, O Protector who provides refuge to embodied beings, please grant me your forbearance. Please grant your forbearance for everything not found or not understood. It is right that you grant your forbearance for whatever was done in a deficient manner or otherwise.

ཞེས་པས་བཟོད་པར་གསོལ་ལ་སྨོན་ལམ་གདབ་པོ། ། མཆོད་རྟེན་གླེགས་བམ་ལ་སོགས་ལ། ། ཀྱེ་ཡི་རྡོ་རྗེ་འཁོར་བཅས་ པས། ། རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ་བ་དང་། ། རྣམ་པ་དག་ནི་ཅི་རིགས་པར། ། དེ་ནས་སློབ་མ་རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ལ། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་མཆོད་པར་བགྱིས། ། ཞེས་བསྒོའོ། ། དེ་ནས་གཏོར་མ་དང་སྦྱིན་སྲེག་གི་ལས་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོ་ག་ནི་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། མཆོད་པ་དང་བསྟོད་ པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། དེ་ནི་ཆོ་ག་རྒྱས་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ནུས་དང་ལྡན་པས་ནི། ། ཉིན་གཅིག་གི་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཆོ་ག་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། རང་གི་ལྷ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བྱས་ལ། རང་གི་ལྷའི་སྔགས་བརྒྱའམ། སྟོང་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ཏེ། རབ་ཏུ་གནས་པའི་རྟེན་སྦྱང་བ་དང་། བརྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཞུག་པ་བྱས་ལ། ཡིད་ཀྱིས་མཆོད་པས་མཆོད་ལ་བཟླས་བརྗོད་ཅི་རིགས་པ་བྱའོ། ། རྫོགས་སོ། །

With these words, one should request forbearance and make aspiration prayers. Regarding the caityas, volumes of scripture, and so forth, [one should think:] "May Hevajra and his retinue perform the consecration." Then, in whatever way is appropriate, the disciples are to be led into the root maṇḍala and offered worship as they please; thus one should instruct them. Thereafter, the rites of the torma and the homa are to be performed; their specific rituals should be learned from other sources. Preceded by offerings and praises, one should perform the request for the wisdom deities to depart and so forth. This is the extensive ritual. A vajra master endowed with capability should complete the consecration ritual in a single day. Having performed the generation stage of one's own deity and recited the mantra of that deity one hundred or one thousand times, one should purify the support for the consecration and cause the wisdom being (jñānasattva) who is the supported deity to enter. Then, having made offerings mentally, one should perform the recitation as appropriate. This is complete.