Abbreviated Actions in the Performance of the Dharma

༄། ། ཆོས་སྤྱོད་མདོར་བསྡུས་པའི་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅༅། ། དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འདིའི་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དང་པོར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བའི་ངང་དུ་ཉལ་ནས། ནང་པར་ཐོ་རངས་ཁར་ཚད་མེད་པའི་ལྷ་མོ་བཞིས་ཚད་མེད་པའི་གླུས་བསྐུལ་ནས་ལངས་ཏེ་ཁྲུས་བྱས་ནས་ནང་དུ་ གནས་ཏེ། བདུད་རྩི་དང་བའི་རྣམ་ལྔས་སེམས་དང་བས་མཎྜལ་ལེགས་པར་བྱས་ཏེ་བྱུག་པ་བྱ་ཞིང་། ངག་ཏུ་བཛྲ་རེ་ཁེ་ཧཱུྃ་ཞེས་བྱས་པས་ས་གཞི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། དེ་ནས་མེ་ཏོག་གཅིག་མཎྜལ་གྱི་དབུས་སུ་གཞག། སྲུང་བའི་ཕུར་བུ་སྟོད་ཁྲོ་བོ་སྨད་ཕུར་པ་གཅིག་ཏུ་ བསམས་ལ་བསྲུང་ངོ་། ། མེ་ཏོག་གཅིག་རང་གི་མགོར་བཞག་ནས་ལུས་བསྲུངས་པ་དང་། དེ་ནས་ལག་པ་བཀྲུས་ནས། ཨོཾ་དེ་བ་པི་ཙུ་བཛྲ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ། ཞེས་པས་མེ་ཏོག་གཅིག་དབུས་སུ་བཞག་པས་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་དུ་བསྐྱེད། ཤར་དུ་གཽ་རཱི་ན་མཿཞེས་པས་མེ་ཏོག་ གཅིག་གཞག། དེ་བཞིན་དུ་ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་དང་ཤར་ལྷོ་ལྷོ་ནུབ་ནུབ་བྱང་དང་བྱང་ཤར་མཚམས་སུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ། ཙཽ་རཱི་ན་མཿ། བེ་ཏཱ་ལཱི་ན་མཿ། གྷསྨ་རཱི་ན་མཿ། པུཀྐ་སཱི་ན་མཿ། ཤ་བ་རཱི་ན་མཿ། ཙཎྜ་ལཱི་ན་མཿ། ཌོམྦི་ནཱི་ན་མཿ། ཞེས་པས་མེ་ཏོག་དགྲམ་པ་དང་། དེར་ལྷ་མོ་རེ་རེ་མོས་པ་ཙམ་ གྱིས་བསྐྱེད་དེ། མཆོད་པ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བཤམས་ནས། བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་བཀྲམ་ནས། སྟན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པར་འདུག་སྟེ། རང་ཉིད་མོས་པའི་ལྷར་བསམས་པའི་སྙིང་གར། པཾ་ལས་པདྨ་དང་རཾ་ལས་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་སྔོན་པོ་བསམས་ལ།

The Concise Practice of Dharma Activities Homage to the glorious Hevajra! A yogin entering this path should first sleep in the state of coemergent bliss. At dawn the next morning, awakened by the songs of the four immeasurable goddesses, he should rise and perform ablutions. Remaining inside, he should prepare a maṇḍala with a pure mind using the five products of a cow and nectar, and anoint it. By reciting "Vajrarekhe Hūṃ," he consecrates the ground. Then, placing a single flower in the center of the maṇḍala, he visualizes a protection kīla with a wrathful deity in the upper half and a spike in the lower half to provide protection. Placing a flower on his own head, he protects his body. Then, having washed his hands, he places a flower in the center while reciting: "Oṃ devapicu vajra hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ svāhā," thereby generating the central male and female deities. In the east, he places a flower while reciting "Gaurī namaḥ." Likewise, in the south, west, north, and the intermediate directions of southeast, southwest, northwest, and northeast, he scatters flowers in sequence while reciting: "Caurī namaḥ," "Vetālī namaḥ," "Ghasmarī namaḥ," "Pukkasī namaḥ," "Śavarī namaḥ," "Caṇḍālī namaḥ," and "Ḍombinī namaḥ." By merely visualizing them, he generates each goddess there. Having arranged the offerings in order and properly displayed the painted images and so forth, he sits on a comfortable seat and visualizes himself as the deity of his devotion. At his heart, from the syllable Paṃ comes a lotus, and from Raṃ comes a sun disk, upon which he visualizes a blue Hūṃ.

ལུས་ ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་གཟུང་། ངག་ཏུ་ཨོཾ་ཧེ་བཛྲ་ཨ་དྷིཥྛ་ན་རཀྵ་རཀྵ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་པས་སེམས་ཀྱིས་ཧཱུྃ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི་དང་། དྲ་བ་དང་། ར་བ་དང་། གུར་དུ་བསམས་ལ་ཨོཾ་ཧེ་བཛྲ་ལ་གོང་གི་སྔགས་རཀྵ་ལ་སོགས་པ་སྦྱར། བསམ་པས་ལུས་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་པར་བྱ་བ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་བཛྲ་ལ་ཛི་ཧྭ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བས་ངག་རྡོ་རྗེར་བསམས་པ་དང་། ཨོཾ་ཧེ་བཛྲ་ཡོ་ག་རཀྵ་རཀྵ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་པས། སེམས་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་པར་སོང་བར་བསམས་པ་ནི་སེམས་སྲུང་བའོ། ། དེ་ནས་ མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་བརྗོད་ཅིང་མེ་ཏོག་དང་སྤོས་དང་མར་མེ་དང་དྲི་ཆབ་དང་ལྷ་བཤོས་རྣམས་སོ་སོའི་རྫས་བསྣམས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། མཆོད་ཡོན་ལ་ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿསྭཱ་ཧཱ། ཞབས་བསིལ་ལ་ནི་རི་ཏི་ཁཾ་ སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཚོགས་ཀྱི་ལྷ་སྤྱན་དྲང་བ་ནི། ལུས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་གཟུང་ནས། ངག་ཏུ། ཁྱོད་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར། ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་ཅི་བཞེད་པ། ། མཆོག་ཏུ་དགྱེས་པར་གཤེགས་ནས་ཀྱང་། ། བྱིན་ གྱིས་བརླབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཞེས་བརྗོད་ལ་བསམ་པས་སྙིང་གའི་པདྨའི་ཧཱུྃ་ལས་འོད་འཕྲོས་པས། འོད་ཀྱིས་བླ་མ་དང་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྤྱན་དྲངས་ལ། དེ་ལ་མཆོད་ཡོན་དང་ཞབས་བསིལ་དང་། གདན་རྣམས་ཕུལ་ལ་མཎྜལ་གྱི་སྟེང་དུ་བཞུགས་སུ་ གསོལ། །

With the body, hold the vajra and bell. With the speech, recite: Oṃ hevajra adhiṣṭhāna rakṣa rakṣa hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ svāhā. By reciting this, with the mind, light rays radiate from the hūṃ, and one should visualize everything as a vajra ground, a lattice, a fence, and a canopy. Then, append the aforementioned rakṣa mantra and so forth to Oṃ hevajra. By this visualization, one transforms the entire body into the form of a vajra. By appending jihvā and so forth to Oṃ vajra vajra, one visualizes the speech as a vajra. By reciting Oṃ hevajra yoga rakṣa rakṣa hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ svāhā, one visualizes the mind as having become the form of a vajra; this is the protection of the mind. Then, focusing on all the offerings, recite Oṃ vajra puṣpe āḥ hūṃ and so forth. Bless the respective substances of the flowers, incense, lamps, perfumed water, and food offerings. For the drinking water (argha), recite jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ svāhā. For the water for the feet (pādya), recite nīrī khaṃ svāhā. Having blessed them, the deities of the assembly are invited: With the body, hold the vajra and bell. With the speech, recite: "You are completely surrounded by a host of yoginīs. O indivisible Vajra, whatever you desire, Having arrived with supreme delight, Please grant your blessings!" By reciting this, with the mind, light radiates from the hūṃ at the lotus of the heart. By that light, the Guru and Hevajra together with their retinue are invited. Offer them the drinking water, the water for the feet, and the seats, and request them to be seated upon the maṇḍala.

དེ་ནས་དང་པོའི་བླ་མའི་སྨིན་མཚམས་སུ་ཤེས་པ་གཏད་ལ་བླ་མ་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་དང་། མཆོད་པ་བྱ་བའོ། ། དེ་ནས་ཡིད་ཀྱིས་གཙོ་བོའི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་གཏུགས་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྡིག་པ་དག་པར་བསམ་པ་དང་། ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱ་གསུང་། ཚིག་བརྗོད་ ཅིང་ཕྱག་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པར་དབུལ་བ་ནི། དང་པོ་མིའི་མཆོད་པ་རྫས་རིམ་པར་བཤམས་པ་ཡོད་ན་དེ་དབུལ། མེད་ན་རང་གི་སྙིང་ག་ནས་ཕྱིའི་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་སྤྲུལ་ལ་དབུལ། ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི། ཆུ་དང་ཐང་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི། ། ལྷ་རྫས་བཟང་པོའི་མེ་ཏོག་འདི། ། གུས་པ་མཆོག་གིས་བདག་འབུལ་ན། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་ཧཱུྃ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དང་སྦྱར་བ་ཡི། ། ལྷ་རྫས་བཟང་པོའི་བདུག་སྤོས་འདི། ། གུས་པས་མཆོག་གིས་བདག་འབུལ་ན། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་ཧཱུྃ། གདོན་རྣམས་རབ་འཇོམས་ ཤིས་པ་ཡི། ། དགེ་ཞིང་མུན་སེལ་མར་མེ་འདི། ། གུས་པས་མཆོག་གིས་བདག་འབུལ་ན། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་ཧཱུྃ། ནགས་ཚལ་ཆུ་ནི་ཡིད་འོང་བའི། ། དྲི་ཞིམ་ཆུ་ཡི་ལྷ་ཡི་ཆུ། ། གུས་པས་མཆོག་གིས་བདག་འབུལ་ན། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་ སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་ཧཱུྃ། སྨན་རྣམས་བཅུད་ནི་ཡིད་འོང་བའི། ། སྔགས་ཀྱི་ཞལ་ཟས་བཤོས་འདི་དག། གུས་པས་མཆོག་གིས་བདག་འབུལ་ན། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ནཻ་ཝི་དྱེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ་ཞེས་པས་མཆོད་ པ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ད་ནི་ནང་གི་མཆོད་པ་ནི་རང་གི་སྙིང་ག་ནས། ལྷ་མོ་བརྒྱད་སྤྲོས་པ་ནི།

Then, first, focus the consciousness on the space between the eyebrows of the guru and perform prostrations and offerings to the guru. Then, mentally touch the crown of your head to the feet of the principal deity, contemplate the purification of the misdeeds of the three doors—body, speech, and mind—and perform physical prostrations as instructed. Recite the words and prostrate. Next, regarding the presentation of offerings: if there are materials for the human offerings arranged in sequence, offer them. If not, emanate offering goddesses from your heart and offer them. As for the verbal recitation: "Oṃ Hūṃ! These excellent divine substances of flowers, born from water and land, I offer with supreme devotion. Please accept them as you please. Oṃ Hūṃ! This excellent divine substance of incense, both innate and compounded, I offer with supreme devotion. Please accept it as you please. Oṃ Hūṃ! This auspicious, virtuous lamp that dispels darkness and utterly subdues malevolent spirits, I offer with supreme devotion. Please accept it as you please. Oṃ Hūṃ! This divine water, fragrant and pleasing, from the forests and rivers, I offer with supreme devotion. Please accept it as you please. Oṃ Hūṃ! These mantra food offerings, the essence of delightful medicinal substances, I offer with supreme devotion. Please accept them as you please. Oṃ Sarva Tathāgata Naivedya Pūja Megha Samudra Sparana Samaye Hūṃ." With these words, the offerings should be presented. Now, for the inner offering, emanate the eight goddesses from your heart.

གཽ་རཱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཀར་པོ་ཐོགས་པ། ཙཽ་རཱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དམར་པོ་ཐོགས་པ། བེཏཱ་ལཱི་དྲི་ཆུ་ཐོགས་པ། གྷསྨ་རཱི་ཤ་ལྔ་འཛིན་པ། ཙཎྜ་ལཱི་ཅང་ཏེའུ་བརྡུང་བ་སྤྲོས་ལ་མཆོད་ པར་བྱའོ། ། གསང་བའི་མཆོད་པ་ནི་རང་གི་སྙིང་ག་ནས་ལྷ་མོ་ཌོམྦི་ནཱི་སྤྲོས་ནས། ཡུམ་བདག་མེད་མ་དང་གཉིས་མེད་དུ་བསྟིམ་ལ་མཆོད་དོ། ། དེའི་དུས་སུ་ངག་ཏུ་འདི་སྐད་བརྗོད་དོ། ། གཽ་རཱི་མ་ནི་རི་བོང་འཛིན། ཙཽ་རཱི་མ་ནི་ཉི་མ་འཛིན། བཻ་ཏཱ་ལཱི་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆུ། གྷསྨ་རཱི་ནི་སྨན་འཛིན་ ཅིང་། ། སྦོས་མོ་ཙནྡན་སྡོང་བུ་འཛིན། ། རི་ཁྲོད་མ་ནི་སྦྲང་རྩི་འཛིན། ། གཏུམ་མོ་ཅང་ཏེའུ་སྒྲ་བརྡུང་ཞིང་། ། གཡུང་མོ་མགུལ་པ་དག་ལ་འཁྱུད། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་རྗེས་ཆགས་པ། ། སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་བྱེད་པར་ཤོག། ཕྱི་དང་ནང་དང་གསང་བ་གསུམ། ། འདི་དག་ གསུམ་གྱིས་གཙོ་བོ་མཆོད། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་ནུཏྟ་ར་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ་སྭཱ་ཧཱ་ཧཱུྃ། དེ་ནས་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ནི། བདག་གི་སྡིག་པ་བགྱིས་པ་དང་། ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བགྱིད་སྩལ་གང་། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་འདིར། ། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་སོ་ སོར་བཤགས། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་དང་། ། འཕགས་པ་རང་རྒྱལ་ཉན་ཐོས་དང་། ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། ། གུས་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྐང་གཉིས་མཆོག། དེ་ཡིས་གསུངས་པའི་དམ་ཆོས་དང་། ། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ལ། ། བྱང་ཆུབ་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། བདག་གི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཀུན་རྫོགས་པ། །

Gaurī holds white bodhicitta; Caurī holds red bodhicitta; Vetālī holds urine; Ghasmarī holds the five meats; Caṇḍālī beats the hand-drum—emanate these and make offerings. As for the secret offering, emanate the goddess Ḍombinī from one’s own heart and, dissolving her non-dually into the consort Nairātmyā, make the offering. At that time, recite these words: Gaurī holds the moon; Caurī holds the sun; Vetālī holds vajra-water; Ghasmarī holds medicine; the Outcaste woman (Pukkasī) holds a sandalwood branch; the Mountain Dwellress (Śavarī) holds honey; Caṇḍālī beats the sound of the hand-drum; and the Outcaste woman (Ḍombī) embraces the neck. May we act like the Great Passionate One, following after desire. With these three—the outer, inner, and secret—offer to the Principal. OṂ SARVA-TATHĀGATA-ANUTTARA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ SVĀHĀ HŪṂ. Then, the confession of misdeeds: Whatever misdeeds I have committed, or caused others to commit, or rejoiced in, I confess them all without exception here in the presence of the Perfect Buddhas. I rejoice with devotion in the Buddhas, Bodhisattvas, Ārya Pratyekabuddhas, Śrāvakas, and the assemblies of ordinary beings. In the Perfect Buddhas, supreme among bipeds, in the sublime Dharma they have taught, and in the Bodhisattva Saṅgha, I take refuge until awakening. May my generosity and so forth, and all the perfections, be brought to completion.

རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་བླ་མེད་པའི། ། ལམ་ནི་ཡང་དག་བསྟེན་པར་བགྱི། ། བདག་གི་དགེ་བ་འདི་དག་ཀུན། ། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་རྫོགས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད། ། བདག་གི་དགེ་བ་འདི་དག་ཀུན། ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ནས་ནི། ། སེམས་ཅན་ཀུན་དང་ཐུན་མོང་དུ། ། ཡོངས་སུ་སྨིན་ཅིང་རྫོགས་པར་ཤོག། ཅེས་བརྗོད་ལ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་དཔལ་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེའི་ལྷ་ཚོགས་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ། བདག་ཉིད་ལུས་དབུལ་ཏེ། བདག་དུས་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཞེས་སུ་གསོལ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་མགོན་པོ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས། དམ་ཚིག་ ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་སྩལ་དུ་གསོལ། དེ་ནས་སྡོམ་པ་བཟུང་ནས་བསྟོད་པ་ཉི་ཤུ་པས་བསྟོད་ལ། བཟོད་པ་གསོལ་ནས་ནི། གང་ཡང་བདག་བློ་གཏི་མུག་པས། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ལན་གསུམ་བརྗོད་ནས་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་ནི་རིགས་སུ་སྐྱེ་ ཞིང་དམ་ཚིག་ཅན། ། སྨྱོ་མེད་ཀྱེ་ཡི་རྡོ་རྗེ་སྟོན། ། བླ་མ་ལ་གུས་སྙིང་རྗེར་ལྡན། ། སྐྱེ་ཞིང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཤོག། ལག་པ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་འཁྲོལ། ། ཟབ་མོའི་ཆོས་ནི་ཀློག་པ་དང་། ། བཙུན་མོའི་ཁུ་བ་མཉམ་ཟས་ཅན། ། སྐྱེ་ཞིང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཤོག། དེ་ནས་གཤེགས་ སུ་གསོལ་བ་ནི། ། ཨོཾ་ཁྱེད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་མཛད། ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཡུལ་དུ་གཤེགས་ནས་ཀྱང་། ། སླར་ཡང་བྱོན་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཞེས་བརྗོད་ལ་ཧེ་བཛྲ་མཎྜ་ལ་མུཿཞེས་པས་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་བྱའོ། །

I shall correctly rely upon the path of the Unsurpassed Vajrayāna. May all these virtues of mine lead to the perfect attainment of unsurpassed awakening. For the benefit and welfare of all sentient beings, may I establish them in non-abiding nirvāṇa. Once all these virtues of mine are fully perfected, may they be shared in common with all sentient beings, and may they all reach full maturity and perfection. Having said this, one should offer one’s own body to the Buddhas, Bodhisattvas, and the glorious Hevajra deity assembly together with their retinues, saying: "I pray that you accept me at all times and in all ways. O Protectors endowed with great compassion, I pray that you grant the accomplishments of the great samaya." Then, having taken the vows, one should offer praise with the "Twenty Verses of Praise" and request forbearance, reciting: "Whatever I have done through the delusion of my mind," and so forth. After reciting the hundred-syllable mantra three times, one should make the aspiration: "May I be born into a noble family, possessing the samaya, free from madness, and a teacher of Hevajra. May I be born with devotion to the guru and endowed with compassion, in birth after birth. May I hold the vajra and ring the bell in my hands, read the profound Dharma, and partake of the consort’s fluid as equal food, in birth after birth." Then, the request for departure is made: "Oṃ! You have accomplished all the welfare of sentient beings; please grant the appropriate accomplishments. Having departed for the Buddha-fields, I pray that you return once again." Having said this, one should request them to depart with "Hevajra maṇḍala muḥ."

མདོར་བསྡུས་པའི་བྱ་བ་རྫོགས་སོ། །

The summary of the activities is complete.