A Sādhana of the Glorious Hevajra called “The Jewelled Lamp”

#༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་ཧེ་བཛྲ་རཏྣ་པྲ་ལོ་ཀེ་#སཱ་ངྷ་ནཾ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེའི་སྒྲུབ་ཐབས་རིན་པོ་ཆེའི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དང་བདག་མེད་བཅས། ། དེ་ཆོས་འཁོར་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ། དེ་འདོད་ཕྱིར་ན་དེ་སྒྲུབ་ཐབས། ། དེ་དོན་གཉེར་ལ་སྒྲོན་འདི་བྲི། ། ཆགས་མེད་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དང་ལྡན། ། དབང་ཐོབ་བློ་ལྡན་ལུང་བླངས་པས། ། དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་གནས་བདེ་བར། ། རྣལ་འབྱོར་བརྩོན་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། ། ཐོ་རངས་བྱམས་པས་མལ་ནས་ལངས། ། གདོང་ལ་སོགས་པ་དིས་#བཀྲུས་ནས། ། རྡོ་རྗེས་མཚན་པའི་སྟན་ལ་འདུག། བདུད་རྩིའི་རི་ལུ་ལྕེ་ ལ་གཞག#། སྙིང་རྗེས་མ་རྣམས་གཟུང་བྱས་ལ། ། ཞལ་བརྒྱད་ང་རྒྱལ་བདག་བསྒོམས་ཏེ། ། རཀྵས་ས་སྦྱང་གནས་#བསྲུང་བ། ། མེ་རི་དྲ་གུར་བརྟན་པར་བསྒོམ། ། ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་སྙིང་ག་རུ། ། པཾ་དང་རཾ་ལས་གསལ་བར་ནི། ། པདྨ་ཉི་མ་དམར་པོ་བསྒོམ། ། དེ་སྟེང་#ཧཱུྃ་ནག་འོད་ཟེར་ལྔས། ། ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲོས་པ་བསྐུལ་དང་སྦྱང་། ། བྱས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁའ་ལ་བཞུགས། ། བླ་མ་སངས་རྒྱས་རང་དང་ལྷ། ། གསལ་བསྒོམས་ལུས་སྤྲུལ་ཕྱག་བྱའོ། ། དེ་ཡང་འོག་ནས་སྟོན་པ་ཡི། ། བཅོམ་ལྡན་སྐུ་མདོག་ཕྱག་དང་རྒྱན། ། ཕྱག་མཚན་ བཅས་པ་བཞུགས་པ་ནི། ། བདག་མེད་ཡུམ་དང་ལྡན་པའོ། ། དེ་མདུན་གཽ་རཱི་ནག་མོ་ནི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཀར་རི་བོང་ཅན། ། གཡས་ན་ཙཽ་རཱི་དམར་མོ་ཡང་། ། བྱང་སེམས་དམར་པོ་ཉི་འོད་འབུལ། ། རྒྱབ་ན་སེར་མོ་བེ་ཏཱ་ལཱི། ། ལྷུང་བཟེད་ཆུ་བཟང་བཀང་བ་འབུལ། །

In the language of India: Śrīhevajraratnapradīpikāsādhana-nāma. In the language of Tibet: Dpal dgyes pa rdo rje’i sgrub thabs rin po che’i sgron ma zhes bya ba (The Jewel Lamp Sādhana of Glorious Hevajra). Homage to the glorious Vajrasattva! Having prostrated to Heruka and Nairātmyā, and to their wheel of Dharma, I shall write this lamp for those who seek it, for the sake of those who desire that very sādhana. One who possesses the non-attached bodhicitta, who has received empowerment, is intelligent, and has received the oral instructions, should practice with diligence in a pleasant place such as a charnel ground. At dawn, rising from bed with loving-kindness, having washed the face and so forth, one should sit upon a seat marked with a vajra. Placing a pill of nectar upon the tongue, one should embrace all mothers with compassion. Meditating on the pride of the Eight-Faced One, one should purify the ground with the rakṣa mantra and protect the site, meditating firmly on the mountain of fire, the lattice, and the tent. In the heart of Heruka, from paṃ and raṃ, one should clearly meditate on a red lotus and sun disk. Upon that, a black hūṃ with five-colored light rays radiates to the ten directions, exhorting and purifying. Having done so, they all abide in the sky. One should clearly meditate on the Guru, the Buddhas, and oneself as the deity, and perform prostrations with emanated bodies. Furthermore, as will be shown below, the Bhagavān’s body color, hands, ornaments, and hand-symbols are present, together with the consort Nairātmyā. In front of him is the black Gaurī, offering the white bodhicitta of the moon. To the right is the red Caurī, offering the red bodhicitta of the sun’s light. Behind is the yellow Vetālī, offering an alms bowl filled with excellent water.

གཡོན་ ན་ལྗང་གུ་གྷསྨ་རཱི། ། དྲི་བཟང་ཐོད་པ་བཀང་བ་འབུལ། ། བྱང་ཤར་པུཀྐ་སཱི་སྔོན་མོ། ། ཤ་ལྔས་ཐོད་པ་བཀང་བ་འབུལ། ། མེ་ན་མདོག་དཀར་ཤ་བ་རཱི། ། རོ་ལྡན་བཏུང་བ་སྣ་ཚོགས་འབུལ། ། ལྷོ་ནུབ་མདོག་དམར་ཙཎྜ་ལཱི། ། ཌ་མ་རུ་སྒྲོག་#སྒྲ་རྣམས་འབུལ། ། རླུང་ན་ཌོམྦཱི་སྣ་ ཚོགས་གཟུགས། ། ཕྱག་རྒྱ་བསྣོལ་ནས་མཆོད་པ་འབུལ། ། བླ་མ་མི་བསྐྱོད་སྤྱི་བོར་བཞུགས། ། གསལ་བར་བརྟན་པར་ལེགས་བསྒོམས་ལ། ། སྙིང་གའི་ས་བོན་སྤྲོ་བསྡུ་ལས། ། ཕྱི་ཡི་ལྷ་མོ་མཆོད་པའི་ཚོགས། ། ཡོན་ཆབ་མེ་ཏོག་སྤོས་ལ་སོགས། ། རབ་གནས་ལེའུའི་ སྔགས་ཀྱིས་མཆོད། ། ས་བོན་སྤྲོས་ལ་གཽ་རཱིའི་ཚོགས། ། བཤམས་དང་གནས་ནས་བྱོན་པ་དང་། ། མདུན་ན་གནས་པའི་རིམ་པ་ཡིས། ། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་ཤ་ལྔ་འབུལ། ། གཙོ་བོའི་ས་བོན་གྱིས་བསྐུལ་ནས། ། ཌོཾ་བཱི་གསང་བའི་མཆོད་པ་འབུལ། ། མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་། ། སྤྲོས་པ་དེ་དག་གནས་ནས་བསྡུ། ། དེ་ནས་དེ་དག་མདུན་དུ་ཡང་། ། པུས་བཙུགས་ཐལ་སྦྱར་འཇིགས་སེམས་ཀྱིས། ། ཐོག་མེད་དུས་ནས་དེང་དུས་སུ། ། འཁོར་བས་འཁོར་བར་བསགས་པའི་སྡིག། བགྱིས་དང་བགྱིད་དུ་སྩལ་བ་དང་། ། ཡི་རང་བཤགས་ཤིང་སླན་ ཆད་བསྡམ། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ། རང་རྒྱལ་ཉན་ཐོས་སོ་སོ་ཡི། ། སྐྱེ་བོའི་དགེ་ལ་རྗེས་ཡི་རང་། ། གསུམ་ལ་སྐྱབས་དང་སེམས་གཉིས་བསྐྱེད། ། བསྐུལ་#དང་གསོལ་བ་དག་ཀྱང་གདབ། ། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོ། ། དེ་ནས་བྱམས་ དང་སྙིང་རྗེ་དང་། ། དགའ་དང་བཏང་སྙོམས་ཡུན་རིང་བསྒོམ། ། དེ་ཉིད་གསུམ་དང་མུཿབརྗོད་པས། །

To the left is green Ghasmarī, offering a skull-cup filled with fragrant scents. In the northeast is blue Pukkasī, offering a skull-cup filled with the five meats. To the southeast is white Śabarī, offering various flavorful drinks. In the southwest is red Caṇḍālī, offering the sounds of the ḍamaru drum. In the northwest is Ḍombī of various forms, offering offerings with her mudrās crossed. The Guru Akṣobhya resides upon the crown of the head; meditate clearly and stably upon him. From the radiation and reabsorption of the seed-syllable at the heart, the outer goddesses and their assemblies of offerings—such as water for the feet, flowers, incense, and so forth—are presented with the mantras from the chapter on consecration. Having emanated the seed-syllable, the assembly of Gaurī and the others are invited from their abodes and arranged in the sequence before one. The five nectars and five meats are offered. Urged by the seed-syllable of the principal deity, Ḍombī offers the secret offering. All the offering goddesses are then reabsorbed back into their places of emanation. Then, in front of them, kneeling with palms joined and a sense of awe, one confesses: "From beginningless time until now, whatever sins I have accumulated while wandering in saṃsāra—those I have committed, those I have incited others to commit, and those I have rejoiced in—I confess them and vow to refrain from them henceforth." One rejoices in the virtues of the Buddhas, Bodhisattvas, Pratyekabuddhas, Śrāvakas, and ordinary beings. One takes refuge in the Three Jewels, generates the two types of bodhicitta, exhorts [the Buddhas] to turn the wheel of Dharma, and makes supplications. All is dedicated toward great awakening. Then, one meditates for a long time on love, compassion, joy, and equanimity. By reciting the three suchnesses and the syllable MUḤ, [the visualization is dissolved].

མདུན་གྱི་སྤྱན་དྲངས་གནས་སུ་གཤེགས། ། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་ཤེས་བྱས་ལ། ། བློ་གནས་པ་ལ་སྔགས་འདི་བརྗོད། ། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ། བརྗོད་པས་གཟུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། ། རྨི་ལམ་མིག་འཕྲུལ་སྨིག་རྒྱུ་དང་། ། ཆུ་ཟླ་མིག་ཡོར་སྒྱུ་མ་ཙམ། ། སེམས་སྣང་ཙམ་ལས་ཡོད་མ་ཡིན། ། ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། བརྗོད་པས་སེམས་སྣང་དེ་དག་ཀུན། ། རྡུལ་དང་དུ་བ་ཁུག་རྣ་སྤྲིན། ། སྐྱོན་བྲལ་ སྟོན་ཀའི་ཉི་ཕྱེད་ཀྱི། ། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་སེམས་གཞག་བྱ། ། ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་ལས། ། སྨོན་ལམ་བྱམས་པས་འགྲོ་བ་དྲན། ། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དུ་རཾ་དང་ཧཱུཾ། ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུས་མེ་འབར། ། དེ་ནས་ཧཱུྃ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། ། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི་ དང་། ། ར་བ་གུར་དང་བླ་རེ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་ར་བ་འབར་བ་#འཕྲོ། ། དེ་ནས་ཨེ་ལས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། ། ཆོས་འབྱུང་གྲུ་གསུམ་ནམ་མཁའ་མཉམ། ། བསྒོམས་པའི་ནང་དུ་ཡཾ་རཾ་བཾ། ། ལཾ་བཞི་སྔོ་དམར་དཀར་དང་སེར། ། ཡཾ་ཞུ་སྔོན་པོ་གཞུ་ཡི་དབྱིབས། ། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བ་དན་ ལྡན། ། དེ་སྟེང་རཾ་ལས་གྲུ་གསུམ་དམར། ། མེ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་རཾ་གྱིས་མཚན། ། དེ་སྟེང་བཾ་ལས་ཟླུམ་པོ་དཀར། ། ཆུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་བུམ་པས་མཚན། ། དེ་སྟེང་ལཾ་ལས་གྲུ་བཞི་སེར། ། ས་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་རྡོ་རྗེས་མཚན། ། སེམས་ཀྱི་སྣང་བས་དེ་རྣམས་ཞུ། ། སྣང་བ་མཆེད་ པས་གཞལ་ཡས་གྲུབ། ། རིན་པོ་ཆེ་ལས་གྲུབ་པ་ཡི། ། ཟུར་བཞི་སྒོ་བཞི་ལོགས་བཞི་པ། ། རྟ་བབས་བཞི་དང་ཀ་བ་བརྒྱད། །

The invited deities depart to their respective abodes. Having realized all phenomena to be empty, one should recite this mantra while the mind remains settled: oṃ svabhāva śuddhāḥ sarva dharmāḥ svabhāva śuddho ’haṃ. By reciting this, all apprehended phenomena are seen to be like dreams, illusions, mirages, the moon in water, optical illusions, and mere magic; they do not exist apart from being mere appearances of the mind. oṃ śūnyatā jñāna vajra svabhāva ātmako ’haṃ. By reciting this, all those appearances of the mind are placed in the state of the mind being like the center of an autumn sky, free from dust, smoke, mist, and clouds, and devoid of defects. From the dharmatā free from conceptual elaborations, one remembers beings with the aspiration of loving-kindness. In the center of the sky, from raṃ and hūṃ, the sun maṇḍala and the fire of time blaze forth. Then, from hūṃ, there arises a ground of crossed vajras, a fence, a tent, a canopy, and a blazing vajra fence radiating out. Then, from e, the dharmadhātu, a triangular source of phenomena (dharmodaya) equal to space is meditated upon. Within that which is meditated, from yaṃ, raṃ, vaṃ, and laṃ, there arise the four maṇḍalas of wind, fire, water, and earth, blue, red, white, and yellow. Yaṃ melts into a blue bow-shaped wind maṇḍala with banners. Above that, from raṃ, a red triangle, the fire maṇḍala marked with raṃ. Above that, from vaṃ, a white circle, the water maṇḍala marked with a vase. Above that, from laṃ, a yellow square, the earth maṇḍala marked with a vajra. Through the appearances of the mind, these melt; through the increase of appearance, the celestial palace is established. Made of precious jewels, it has four corners, four doors, and four sides, with four archways and eight pillars.

མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་རྒྱན་གྱིས་མཛེས། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རི་དྭགས་གདུགས། ། བ་དན་དྲིལ་བུ་འཕན་ལ་སོགས། ། སངས་རྒྱས་མང་པོའི་སྣང་བས་ ཁྱབ། ། དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་ཏྭ་ར་ན། ། བུམ་པ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་དང་། ། སྒོ་ཁྱུད་ཟླ་ཕྱེད་རྡོ་རྗེ་མཛེས། ། དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ན་མཚོ་བརྒྱད་ཀླུ། ། ཤིང་བརྒྱད་ཞིང་སྐྱོང་གདན་མགོ་བརྒྱད། ། ཕྱོགས་སྐྱོང་ཆུང་མ་བུ་འཁོར་བརྒྱད། ། སྟེང་ན་ལྷ་བརྒྱད་ལྷ་ཡི་འཁོར། ། མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་དང་རྣལ་འབྱོར་ཚོགས། ། གྲོགས་བྱེད་རྣལ་འབྱོར་རོ་ལངས་འདྲེ། ། བྱ་དང་གཅན་གཟན་སྣ་ཚོགས་སྦྲུལ། ། ཤ་ཟ་གདུག་པ་རོ་ཡི་ཚོགས། ། ཤར་སོགས་སྒོ་ཡི་ལོགས་རིམ་པར། ། གླུ་མ་གར་མ་ཡོན་ཆབ་མ། ། མེ་ཏོག་སྤོས་དང་མར་མེ་མ། ། དྲི་ཆབ་ཞལ་ཟས་སྒྲ་སྣ་ཚོགས། ། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ཆོས། ། རྒྱན་ཕྲེང་མ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་མདོག། དེ་ནང་དཀར་སེར་དམར་དང་ལྗང་། ། གཞལ་ཡས་དབུས་ནི་མཐིང་ག་འབར། ། རྡོ་རྗེ་ར་བ་པདྨར་ལྡན། ། གེ་སར་བདུད་བཞི་ཉི་མས་མནན། ། པདྨ་བརྒྱད་ལ་ལྷ་བརྒྱད་བྲི#། ། སྙིང་གར་ཟླ་བས་མནན་པའོ། ། མཛེས་ པའི་གཞལ་ཡས་དེ་ནང་གི། དབུས་ཀྱི་བདུད་བཞིའི་ཉི་སྟེང་དུ། ། ཧཱུྃ་དང་ཨཾ་ལས་འོག་དང་སྟེང་། ། ཨཱ་ལི་ཉིས་འགྱུར་ཟླ་དཀྱིལ་འཁོར། ། ཀཱ་ལི་ཉིས་འགྱུར་ཉི་དཀྱིལ་འཁོར། ། ཐོད་པ་གྲི་གུག་ཕྱག་མཚན་མ། ། ས་བོན་གནས་པ་སྤྲོ་བསྡུས་པས། ། ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ ལས། ། ཞལ་བརྒྱད་ཡུམ་དང་ཁ་སྦྱར་བ། ། འོག་གཞི་གསལ་བར་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཆགས་ཅན་བསྐྱབ་ཕྱིར་ཐུགས་རྗེ་ཡིས། ། བདག་ཉིད་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་ལས། །

Adorned with various offerings as ornaments, the Dharma wheel, deer, and parasol, with banners, bells, pendants, and so forth, pervaded by the manifestations of many Buddhas. With lattices, half-lattices, and turrets, vases, vajra garlands, and beautiful door-frames with half-moons and vajras. In the eight charnel grounds are the eight lakes and nāgas, the eight trees, the field-protectors, and the eight head-cushions. The eight directional guardians with their wives, sons, and retinues; above, the eight gods and their divine retinues. The eight caityas and the assembly of yogis, the assisting yogis, vetālas, and spirits, various birds, beasts of prey, and snakes, the hosts of piśācas, the wicked, and the corpses. On the successive sides of the eastern and other gates are the goddesses of song, dance, and water-offerings; the goddesses of flowers, incense, and lamps; the goddesses of perfumed water, food, and various sounds. Form, sound, smell, taste, touch, and phenomena—the goddesses of ornaments and garlands in various colors. Within that, white, yellow, red, and green; the center of the celestial mansion blazes blue. It is endowed with a vajra fence and a lotus; the filaments press down the four Māras and the sun. On the eight lotuses, draw the eight gods, pressed down at the heart by a moon. Within that beautiful celestial mansion, in the center upon the sun of the four Māras, from HŪṂ and AṂ, below and above, the doubled Āli forms the moon mandala, and the doubled Kāli forms the sun mandala. With the hand-symbols of the skull-cup and curved knife, the seed-syllables abide; through their radiation and reabsorption, everything becomes one. One should meditate clearly on the eight-faced [deity] in union with the consort, upon the foundation below. Out of compassion to protect those with attachment, from the seed-syllable at one's own heart...

ཕྱོགས་བཅུར་སངས་རྒྱས་གཙུག་ཏུ་བྱོན། ། ཐུགས་ཀར་ས་བོན་སོ་སོར་གནས། ། ཨོཾ་པདྨ་སུ་ཁཾ་དྷ་ར་ མ་ཧཱ་རཱ་ག་དཏྟ་ཙ་ཏུར་ཨཱ་#ནནྡ་བྷ་ག་#བི་ཤྭ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཀརྱཾ་ཀུ་རུ་ཥྭ་མེ། པདྨ་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། ཨོཾ་བཛྲ་མ་ཧཱ་དྭེ་ཥ་#ཙ་ཏུར་ཨཱ་ནནྡ་#དཱ་ཡ་ཀ་ཁ་ག་མུ་ཁ་ཨེ་ཀ་ར་སོ་ནཱ་ཐ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཀརྱཾ་ཀུ་རུ་ཥྭ་མེ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་ནུ་རཱ་ག་ཏ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅་ཧཾ། དེ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་པོ་ཡིན། ། དེ་ནས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ཡིས། ། ཤར་སོགས་ཚངས་སོགས་སྙིང་ག་རུ། ། གཾ་ཙཾ་བཾ་གྷཾ་པཾ་ཤཾ་ལཾ་ཌཾ། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་མཚམས་རྣམས་སུ་བབས། ། ཤར་དུ་གཾ་ཡིག་གསལ་བ་ལས། ། ཨཱ་ལི་ཉིས་འགྱུར་ལས་ཟླ་བའི། ། དཀྱིལ་འཁོར་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ དང་། ། སྟེང་དུ་ཀཱ་ལི་ཉིས་འགྱུར་ལས། ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཉམ་པ་ཉིད། ། གཾ་གྱུར་གྲི་གུག་ནག་པོ་ལ། ། ཟླ་བ་ས་བོན་སོ་སོར་རྟོག#། ས་བོན་(སྤྲུལ་,སྦྲུལ་)སྦྱང་གཅིག་གྱུར་པ། ། བྱ་བ་ནན་ཏན་ཡེ་ཤེས་ཡིན། ། གཽ་རཱི་བཞེངས་པའི་སྐུ་དེ་ནི། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། སྔོན་དུ་ བསྒོམས་པའི་གཙོ་བོ་དང་། ། འོག་གི་ལྷ་མོ་བདུན་པོ་ཡང་། ། དེ་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་སྐུ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བརྟན་པར་བསྒོམ། ། ཤར་དུ་གྲི་གུག་ལས་བྱུང་བའི། ། ཚངས་པའི་སྟེང་ན་གཽ་རཱི་ནག། གཡས་ན་གྲི་གུག་གཡོན་ན་ཉ། ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་བསྒོམ། ། ལྷོ་རུ་དབང་པོའི་སྟེང་གནས་དམར། ། ཌ་མ་རུ་ལས་ཙཽ་རཱི་བཞེངས། ། ཌ་མ་རུ་གཡས་ཕག་པ་གཡོན། ། ཚོར་བའི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་བསྒོམ།

The Buddhas of the ten directions arrive at the crown. At the heart, the respective seed syllables abide. OṂ PADMA SUKHAMDHARA MAHĀRĀGADATTA CATURĀNANDA BHAGA VIŚVA HŪṂ HŪṂ HŪṂ KARYAṂ KURU SVAME. Consecrate with the lotus mantra. Then, consecrate with the vajra: OṂ VAJRA MAHĀDVEṢA CATURĀNANDA DĀYAKA KHAGAMUKHA EKARASONĀTHA HŪṂ HŪṂ HŪṂ KARYAṂ KURU SVAME. OṂ SARVA TATHĀGATA ANURĀGATA VAJRA SVABHĀVA ĀTMAKO ’HAṂ. This is the first union. Then, through passion, in the hearts of the east and so forth, and of Brahmā and so forth, are GAṂ, CAṂ, VAṂ, GHAṂ, PAṂ, ŚAṂ, LAṂ, ḌAṂ. Then they descend into the cardinal and intermediate directions. From the clear syllable GAṂ in the east, from the doubled ĀLI, arises a moon maṇḍala, the mirror-like wisdom. Above that, from the doubled KĀLI, arises a sun maṇḍala, the wisdom of equality. From GAṂ arises a black curved knife; the moon and seed syllable are the wisdom of individual discernment. The seed syllable and the [curved knife] becoming one is the all-accomplishing wisdom. That body of Gaurī who has arisen is the wisdom of the dharmadhātu. The principal deity meditated upon previously, and the seven goddesses below, likewise have bodies of the five wisdoms; the yogin should meditate on them with stability. In the east, from the curved knife, Gaurī, black, appears atop Brahmā; in her right hand a curved knife, in her left a fish. Meditate on her as the nature of the aggregate of form. In the south, atop Indra, the red Caurī arises from a ḍamaru; in her right a ḍamaru, in her left a pig. Meditate on her as the nature of the aggregate of feeling.

། ནུབ་ཏུ་བཾ་ལས་བེ་ཏཱ་ལཱི#། ། གསེར་མདོག་ཉེ་དབང་གདན་ལ་བཞུགས། ། གཡས་ན་རུས་སྦལ་ཐོད་པ་གཡོན། ། འདུ་ཤེས་ཕུང་པོའི་རང་ བཞིན་བསྒོམ། ། བྱང་དུ་གྷཾ་ལས་གྷསྨ་རཱི། ། དྲག་པོའི་སྟེང་ན་མར་ཀཏ་#མདོག། སྦྲུལ་གཡས་ཕྱག་གཡོན་ཐོད་པ་འཛིན། ། འདུ་བྱེད་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་བསྒོམ། ། བྱང་ཤར་པཾ་ལས་སེང་གེ་ལས། ། པུཀྐ་སཱི་སྔོ་གཤིན་རྗེའི་སྟེང་། ། གཡས་ན་སེང་གེ་དགྲ་སྟ་གཡོན། ། ས་ཡི་ ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། མེ་རུ་ཤཾ་དང་དགེ་སློང་ལས། ། ཤ་བ་རཱི་དཀར་གནོད་སྦྱིན་གདན། ། གཡས་ན་དགེ་སློང་གསིལ་བྱེད་གཡོན། ། ཆུ་ཡི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། སྲིན་པོར་ལཾ་དང་འཁོར་ལོ་ལས། ། གཏུམ་མོ་མཁའ་མདོག་སྲིན་པོ་མནན། ། གཡས་ན་འཁོར་ལོ་ཐོང་ གཤོལ་གཡོན། ། མེ་ཡི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། རླུང་དུ་ཌཾ་#དང་རྡོ་རྗེ་ལས། ། ཌོཾ་བཱི་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་གཡས་ལ་སྡིགས་མཛུབ་གཡོན#། ། རླུང་གི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྒོམ། ། ལྷ་མོ་དེ་རྣམས་སྤྱན་གསུམ་མ། ། དམར་ཞིང་ཟླུམ་ལ་མཆེ་བ་གཙིགས། ། དབུ་སྐྲ་ ཁམ་སེར་གྱེན་དུ་མཛེས#། ། རུས་ཐོད་འཁོར་ལོ་སྙན་ཆ་དང་། ། མགུལ་རྒྱན་ལ་སོགས་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ། ། མི་མགོ་སྐམ་པོ་བཅོ་ལྔའི་ཕྲེང་། ། གཅེར་བུ་གཡོན་བརྐྱང་གར་ཐབས་བཞུགས། ། གཙོ་ལ་འདུད་པའི་སྟངས་དང་ལྡན། ། བར་དོར་གནས་པའི་ལུས་ངག་ཡིད། ། ཨོཾ་དང་ཨཱཿ ཧཱུྃ་དཀར་དམར་ནག། ཧོཿགཉིས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བརྟེན། ། འཁོར་ལོས་སྒྱུ་མ་ལྟར་མཐོང་ནས། ། གཙོ་བོའི་སྤྱིར་ཞུགས་གཙོ་ཉིད་ཞུ། ། ཡུམ་ཡང་ཞུ་ནས་ཧཱུྃ་ཨཾ་གཉིས། ། ས་བོན་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་གནས་པ། །

In the west, from vaṃ, is Vetālī, golden in color, seated upon the throne of Upendra. In her right hand is a tortoise, and in her left a skull-cup. Meditate on her as the nature of the aggregate of perception. In the north, from ghaṃ, is Ghasmarī, the color of a marakata gem, seated upon Rudra. In her right hand is a snake, and in her left she holds a skull-cup. Meditate on her as the nature of the aggregate of formations. In the northeast, from paṃ, is Pukkasī, blue, seated upon Yama. In her right hand is a lion, and in her left an axe. She is the nature of the earth element. In the southeast, from śaṃ and a monk, is Śavarī, white, seated upon a yakṣa. In her right hand is a monk, and in her left a khakkhara staff. She is the nature of the water element. In the southwest, from laṃ and a wheel, is Caṇḍālī, the color of the sky, treading upon a rākṣasa. In her right hand is a wheel, and in her left a plow. She is the nature of the fire element. In the northwest, from ḍaṃ and a vajra, is Ḍombī, of variegated color. In her right hand is a vajra, and in her left the threatening gesture. Meditate on her as the nature of the wind element. These goddesses have three eyes, are red and round, and have bared fangs. Their tawny hair is beautiful, streaming upward. They wear bone ornaments, skull-cups, wheels, earrings, necklaces, and so forth—the five mudrās. They wear a garland of fifteen dry human heads. Naked, they stand in the dancing posture with the left leg extended. They are in the posture of bowing to the central deity. The body, speech, and mind of one abiding in the intermediate state are oṃ, āḥ, and hūṃ, white, red, and black. With two hoḥs, they rely upon method and insight. Having seen the wheel as like an illusion, they enter the crown of the central deity, and the central deity himself melts. The consort also melts, and the two seed-syllables hūṃ and aṃ remain in the center of the maṇḍala.

རྟོག་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོར་བཞུགས། ། བདག་པོ་སྟོར་ བས་ལྷ་མོ་རྣམས། ། ཤིན་ཏུ་འདོད་པའི་སེམས་གདུངས་པས། ། པུཀྐ་སཱི་སོགས་#ལྷ་མོ་བཞིས། ། རྡོ་རྗེའི་གླུ་ནི་ལེན་པར་བྱེད། ། རྗེ་བཙུན་ཐུགས་རྗེའི་ཡིད་བཞེངས་ཤིག། པུཀྐ་སཱི་ནི་བདག་ལ་སྐྱོབས། ། སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་སྤོངས་ལ། ། བདག་ལ་བདེ་ ཆེན་སྦྱོར་བ་མཛོད། ། ཁྱོད་མི་བཞུགས་ན་བདག་འགུམ་པས། ། ཐུགས་རྗེ་རྒྱུན་ཆད་མ་མཛད་བཞེངས། ། སྟོང་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་ཅི་ལ་བཞུགས། ། ཤ་བ་རཱི་འབྲས་འགྲུབ་པར་མཛོད། ། དགའ་གཙོ་འཇིག་རྟེན་མགྲོན་#བོས་ནས། ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བཞུགས་སམ་ཅི། ། གཏུམ་མོ་བདག་ནི་ གསོལ་འདེབས་ན། ། བཅོམ་ལྡན་ཀྱེ་ཡི་རྡོ་རྗེ་བཞེངས། ། བདག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་འཚལ་གྱིས། ། མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུར་ཁྱོད་བཞེངས་ཤིག། ཌོཾ་བཱི་བདག་ནི་དྲན་ཉམས་པས། ། བཅོམ་ལྡན་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་བཞེངས། ། རྡོ་རྗེའི་གླུ་ནི་སྒྲ་སྙན་གྱིས། ། རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་གཙོ་བོ་བཞེངས། ། མངོན་བྱང་ལྔ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ལས། ། བཅོམ་ལྡན་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ཉིད། ། དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་ན་གར་དགུར་བཞུགས། ། ཞལ་བརྒྱད་པ་ལ་ཕྱག་བཅུ་དྲུག། སྟེང་ཞལ་དུད་མདོག་མཆེ་བ་གཙིགས། ། ཁམ་སེར་སྐྲ་བརྫེས་འཁོར་ལོ་རུས། ། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེས་དབུ་སྐྲ་བརྒྱན། ། དང་པོ་སྐུ་དང་ མཐུན་པའི་ཞལ། ། གཡས་དཀར་གཡས་གཉིས་སྐུ་དང་མཐུན། ། གཡོན་དམར་གཡོན་གཉིས་ཇི་བཞིན་སྐུ། ། དབུ་སྐྲ་གྱེན་འབར་ཐོད་ལྔའི་ཐོད། ། སྤྱན་གསུམ་དམར་ཟླུམ་མཆེ་བ་གཙིགས། ། སྙན་ཆ་(འགུལ་,མགུལ་)རྒྱན་དཔུང་པའི་རྒྱན། ། ཕྱག་ཞབས་གདུ་བུ་འོག་པག་རྒྱན། །

Abiding in non-conceptual great bliss, the Lord was lost to view. Because the goddesses were tormented by intense longing, the four goddesses, Pukkasī and the others, sang vajra songs: "Venerable One, arise with a mind of compassion! Protect me, Pukkasī! Abandon this very nature of emptiness and grant me the union of great bliss. If you do not remain, I shall die; do not let your compassion cease, but arise! O Bhagavān, why do you remain in emptiness? Śavarī, grant me the fruition! O Lord of Joy, having invited the guests of the world, do you remain in emptiness? I, Caṇḍālī, offer this prayer: O Bhagavān Hevajra, arise! I know your heart; arise like a magical illusion! I, Ḍombī, have lost my mindfulness; O Bhagavān Hevajra, arise! With the melodious sound of the vajra song, arise, O Lord, like a dream! From the wisdom of the five manifest enlightenments, the Bhagavān Hevajra himself dwells in the center of the maṇḍala in the nine dramatic moods. He has eight faces and sixteen arms. The upper face is smoke-colored with bared fangs; his tawny hair is tied up and adorned with a wheel, bones, and a crossed vajra. The first face is like the body; the right faces are white, the two to the right are like the body; the left faces are red, the two to the left are like the body. His hair blazes upward, adorned with five skull-cups. His three eyes are red and round, and his fangs are bared. He is adorned with earrings, necklaces, armlets, bracelets, anklets, and a belt."

སྟག་ གི་ཤམ་ཐབས་སྟེང་ན་བཅིངས། ། ཐོད་རློན་ཕྲེང་བ་ཐལ་བས་བྱུགས། ། ཚངས་པ་བརྒྱ་བྱིན་ཉེ་དབང་དྲག། སྟེང་ན་ཞབས་བཞི་གཡས་བརྐྱང་བཞུགས། ། ཕྱག་གཡས་དང་པོ་གླང་པོ་ཆེ། ། ཐོད་པར་གནས་པས་ཡུམ་ལ་འཁྱུད། ། དེ་བཞིན་རྟ་བོང་གླང་རྔ་མོ། ། མི་དང་སེང་གེ་བྱི་ ལ་བསྣམས། ། ཕྱག་གཡས་ཐོད་པའི་རིམ་པར་འཛིན། ། ཕྱག་གཡོན་དང་པོ་ཐོད་པའི་ནང་། ། ས་ཡི་ལྷ་མོ་བཅས་པ་འཁྱུད། ། སྟེང་འོག་རིམ་པར་ཐོད་པར་གནས། ། ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་ཉི་མ། ། ཟླ་བ་གཤིན་རྗེ་ནོར་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ཡུམ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ། ། མདོག་ ནག་གྲི་གུག་ཐོད་པས་འཁྱུད། ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔས་བརྒྱན་ཐོད་སྐམ་ཕྲེང་། ། སྐྲ་སེར་གྱེན་འབར་སྤྱན་གསུམ་དམར། ། བདག་པོ་རོ་མྱང་གཡོན་བརྐྱང་ཞབས། ། བདུད་བཞིའི་སྟེང་ན་མཉམ་པར་བཞུགས། ། དེ་ནས་བདག་དང་འཁོར་དེ་དག། གསལ་བར་ལེགས་པར་བརྟན་པར་བསྒོམ། ། བདེ་#གསལ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག། ཏིང་འཛིན་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། ། དེ་དག་གསལ་ནི་རང་རང་གི། སྙིང་གར་གདན་ལ་ཕྱག་མཚན་བསྒོམ། ། དེ་ཡི་ས་བོན་ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲོ། ། བསྐུལ་སྦྱངས་ས་བོན་སོ་སོར་ཐིམ། ། ཧཱུྃ་གིས་#ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་བཀུག། ཤར་ གྱི་ནམ་མཁར་བཞུགས་ལ་མཆོད། ། ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿལྷ་མོ་བཞིས། ། དགུག་གཞུག་གཉིས་མེད་དགྱེས་པར་བྱ། ། དེ་ནས་སྐྱེ་མཆེད་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། གཙོ་བོ་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། མིག་ལ་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་དཀར། ། རྣ་བར་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་ནག། སྣ་ལ་སེར་སྣ་རྡོ་རྗེ་སེར། ། ལྕེ་ལ་ འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་དམར། ། ལུས་ལ་ཕྲག་དོག་རྡོ་རྗེ་ལྗང་། །

Wearing a tiger-skin loincloth, smeared with ashes and a garland of fresh skulls, he stands with four legs, the right ones extended, atop Brahmā, Śakra, Upendra, and Rudra. His first right hand, holding an elephant skull, embraces the consort. Likewise, he holds the heads of a horse, a donkey, an ox, a camel, a human, a lion, and a cat. His right hands hold a series of skull cups. His first left hand embraces the Earth Goddess within a skull cup; the others hold, in successive tiers, the goddesses of water, fire, wind, the sun, the moon, Yama, and Vaiśravaṇa. The consort has one face and two hands, is black in color, and embraces him with a curved knife and a skull cup. Adorned with the five mudrās and a garland of dry skulls, her yellow hair blazes upward and her three eyes are red. The lord tastes the nectar with his left leg extended, standing poised upon the four Māras. Then, one should meditate clearly and firmly upon oneself and the retinue. This is taught as the supreme king of maṇḍalas of bliss and clarity, consisting of the three samādhis. To clarify these, one should meditate on the hand-symbols upon their respective seats at the heart. Their seed-syllables are projected into the ten directions; having exhorted and purified, they dissolve back into their respective seeds. With the syllable HŪṂ, the wisdom maṇḍala is summoned and resides in the eastern sky; it is worshipped. With JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ, the four goddesses perform the summoning, entering, non-dual union, and pleasing. Then, the sense bases are blessed: in the eyes of the principal deity and the entire retinue is white Mohavajrā; in the ears, black Dveṣavajrā; in the nose, yellow Rāgavajrā; in the tongue, red Rāgavajrā; and in the body, green Īrṣyāvajrā.

ཡིད་ལ་བདག་མེད་རྣལ་འབྱོར་གནག། དེ་དག་ཚངས་སོགས་པད་ཟླའི་སྟེང་། ། གྲི་གུག་ཐོད་པ་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱང་བྱིན་བརླབས་ཏེ། ། མགོ་དང་ཁ་དང་སྙིང་ག་རུ། ། ཨོཾ་དང་ཨཱཿཧཱུྃ་དཀར་དམར་ནག། ས་སྤྱོད་ མཁའ་སྤྱོད་བདག་མེད་མ། ། གྲི་གུག་ཐོད་པ་འཛིན་པ་ཡི། ། པད་ཟླ་ཚངས་པ་དག་#ལ་བསྒོམ། ། ཡང་ནི་#རང་སྙིང་ས་བོན་གྱིས། ། ཕྱོགས་བཅུའི་བླ་མ་རྒྱལ་བ་དང་། ། འཁོར་ལོ་ཁྲོ་བོ་ལྷ་མོ་རྣམས། ། སྤྱན་དྲངས་མཆོད་ནས་གསོལ་བ་འདེབས། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཏུ་མཱཾ། ། བརྗོད་པས་གནང་ནས་རིགས་ལྔ་ཡིས། ། བུམ་པ་བདུད་རྩིས་བཀང་བས་བསྐུར། ། རིགས་ཀྱི་བདག་པོས་སྤྱི་བོར་མཚན། ། བདག་ལ་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་ཡིས། #། ཕྱོགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་བཞི་པོ་ལ། ། མི་བསྐྱོད་རྣམ་སྣང་རིན་ཆེན་འབྱུང་། ། འོད་དཔག་མེད་དང་བཞི་ཡང་བསྒོམ། ། དེ་བཞིན་ཞེ་ སྡང་གཏི་མུག་དང་། ། སེར་སྣ་འདོད་ཆགས་བཞི་ཡིས་ཀྱང་། ། པུཀྐ་སཱི་སོགས་མཚམས་བཞི་ལ། ། རིམ་པས་སྤྱི་བོར་མཚན་པར་བསྒོམ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ད་ནི་བདུད་རྩི་མྱང་བར་བྱ། ། ཡཾ་རཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཨོཾ་རྣམས་བསྒོམ། ། དེ་ཉིད་གསུམ་ གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། རླུང་དང་མེ་དང་ཐོད་སྒྱེད་དང་། ། ས་བོན་གནས་པའི་ཀ་པཱ་ལ། ། ཧཱུྃ་གིས་སྦྱངས་དང་ཨཱཿཡིས་འབར། ། ཨོཾ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩིར་འབབ། ། བྷྲཱུཾ་ཛྲཱྀཾ་ཨཱཾ་#ཁཾ་ཧཱུྃ་ལྔ་དང་། ། ནཾ་#ཧཾ་ཤཾ་ཥཾ་གྷཾ་དང་ལྔ། ། བདུད་རྩིར་གྱུར་པ་རྡོ་རྗེ་ལྕེས། ། མྱངས་ ལ་འཁོར་ལོ་བདེ་བས་མཆོད། ། དེ་ལ་སྔགས་འདིས་བརྟན་པར་བྱའོ། །

Meditate on the yoginīs of selflessness in the mind. Upon lotuses and moons, they hold curved knives and skull-cups and wear the five mudrās. Their body, speech, and mind are blessed: at the head, mouth, and heart, there are the white, red, and black syllables OṂ, ĀḤ, and HŪṂ. Meditate on the Earth-Dwelling and Sky-Dwelling Nairātmyās holding curved knives and skull-cups upon lotuses and moons and Brahmās. Alternatively, from the seed syllable at one’s own heart, invite the gurus, Victorious Ones, the deities of the wheel, and the wrathful goddesses from the ten directions. Having made offerings, make this supplication: "OṂ SARVA TATHĀGATA ABHIṢIÑCATU MĀṂ." By reciting this, they grant permission, and the five families confer the empowerment with vases filled with nectar. The lords of the families mark the crown of the head. Meditate that Akṣobhyavajra marks me, and that the four goddesses of the directions are marked by Akṣobhya, Vairocana, Ratnasambhava, and Amitābha. Likewise, meditate that the four goddesses of the intermediate directions, Pukkasī and the others, are marked in sequence by the four: hatred, delusion, avarice, and desire. "OṂ SARVA TATHĀGATA ABHIṢEKAVAJRA SVABHĀVA ĀTMAKO ’HAṂ." Now, the nectar is to be tasted. Meditate on YAṂ, RAṂ, ĀḤ, HŪṂ, and OṂ. These three realities bless it. With the wind, fire, and tripod, and the skull-cup containing the seed syllables, it is purified by HŪṂ and ignited by ĀḤ. By OṂ, the wisdom nectar descends. With the five syllables BHRŪṂ, JRĪṂ, ĀṂ, KHAṂ, and HŪṂ, and the five NAṂ, HAṂ, ŚAṂ, ṢAṂ, and GHAṂ, it becomes nectar. With the vajra tongue, taste it and offer the wheel of bliss. Stabilize it with this mantra.

ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་མྲྀ་ཏ་སྭ་ད་#བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཧཱུྃ་གི་ས་བོན་གྱིས་བཀུག་ནས། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཞལ་དུ་ཞུགས། ། ཕྱིར་སྤྲོས་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་ཡིས། ། རིམ་པས་མཆོད་ནས་གནས་སུ་ཐིམ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛཱ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ། ལྷ་མོ་དེ་དག་རིགས་ཡུམ་དང་། ། གསུང་གཅིག་ཏུ་ནི་མཐུན་པར་བསྟོད། ། བཅོམ་ལྡན་ལྷ་མོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྐོར། ། ཐུགས་རྗེ་ཐུགས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་སྒྲོལ། ། སྣོད་དང་འགྲོ་བ་བཅོམ་ལྡན་ཐུགས། ། ཐུགས་དགྱེས་མཛོད་ཅིག་བཅོམ་ ལྡན་ཁྱོད། ། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ། དུག་ལྔ་དག་མཛད་ཁྱོད་ལ་བསྟོད། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སྟུ་ཏི་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། དེ་དག་བརྟན་པར་རབ་གསལ་བར། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རྣལ་འབྱོར་བྱ། ། ཕོ་བྲང་རྣམ་དག་རྣམ་སྣང་མཛད། ། རྗེས་སུ་ཆགས་པ་རྡོ་རྗེ་ སེམས། ། དབང་ནི་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་དག། བདུད་རྩི་མྱང་བ་འོད་དཔག་མེད། ། མཆོད་པ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ། ། བསྟོད་པ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ཡིན། ། ཡན་ལག་དྲུག་#དང་ལྡན་བསྒོམས་པས། ། དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། དང་པོ་སྤྲིན་བར་ཉི་མ་འདྲ། ། གཉིས་པ་ སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྣང་། ། སྣང་བ་ཐོབ་པ་#རྨི་ལམ་ལྟར། ། འོད་གསལ་མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་མེད། ། བདག་ཉིད་དེ་ལྟར་བརྟན་གྱུར་#པས། ། འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བལྟས་ཏེ། ། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེའི་འཁོར་ལོའི་ལྷ། ། རྒྱུན་མི་ཆད་པར་ཕྱོགས་ཕྱོགས་འཕྲོ། ། སོ་སོའི་གདུལ་བྱ་སྦྱངས་ བྱས་ནས། ། སླར་འདུས་ནང་དུ་འཁོར་ལོ་#བསྒོམ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལས་བྱུང་ཞིང་། །

OṂ SARVA-TATHĀGATA-AMṚTA-SVĀDA-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. Having been summoned by the seed-syllable HŪṂ, all the Buddhas enter the mouth. Emanating outward, the offering goddesses make offerings in succession and dissolve into their respective places. OṂ SARVA-TATHĀGATA-PŪJĀ-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. Those goddesses, the consorts of the families, praise in unison: "O Bhagavān, surrounded by the eight goddesses, you liberate beings through your compassionate heart. The vessel and the beings are the Bhagavān’s heart; O Bhagavān, please be pleased! We praise you who purify the aggregates, elements, sense bases, and the five poisons. OṂ SARVA-TATHĀGATA-STUTI-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ." The yogi should perform the yoga, clearly visualizing these as stable. The palace is Vairocana; passion is Vajrasattva; empowerment is Akṣobhyavajra; tasting the nectar is Amitābha; offering is Amoghasiddhi; and praise is Ratnasambhava. By meditating on these six limbs, accomplishments will be swiftly attained. The first is like the sun amidst clouds; the second appears like an illusion; the attainment of appearance is like a dream. In the clear light, there is no distinction between meditative equipoise and post-meditation. Having thus become stable, one looks upon the suffering of beings. The deities of the wheel of love and compassion radiate continuously in every direction. Having purified each of the disciples to be tamed, they gather back and the wheel is meditated upon within. Arising from method and wisdom,

བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྤྲོ་དང་བསྡུ། ། མདོག་མཚན་ཆ་ལུགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ། ཇི་ལྟར་གསལ་བར་བརྟན་པར་བསྒོམ། ། དེ་ལྟར་རྫོགས་བསྐྱེད་རྫོགས་པའི་རིམ། ། ལྷ་མོ་རིམ་པར་ཞལ་ལ་བསྡུ། ། ཞལ་དང་ཕྱག་རྣམས་མཐའ་ནས་རིམ། ། རྩ་བའི་ཞལ་དང་ཕྱག་ལ་བསྡུ། ། ཞབས་གཉིས་ཡུམ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། ། འཁོར་ལོ་བཞི་ཡི་རྒྱ་ཡིས་གདབ། ། ལྟེ་བ་སྙིང་མགྲིན་སྤྱི་བོ་ན། ། སྤྲུལ་པ་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ། ། དེ་ཡང་སྐུ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཡིན། ། སྤྲུལ་པར་རྩ་འདབ་དྲུག་ཅུ་བཞི། ། ལྟེ་བར་ཨཾ་འབར་རྩ་འདབ་ལ། ། ཀཱ་ལི་བཞི་དང་དྲུག་ཅུ་གནས། ། འོད་ཟེར་ལྔ་ལྡན་རབ་ཏུ་འབར། ། སྙིང་གར་རྩ་འདབ་བརྒྱད་གནས་ལ། ། ལྟེ་བར་ཧཱུྃ་ནག་འདབ་མ་ལ། ། བྷྲཱུཾ་ཛྲཱིཾ་ཨཱཾ་#ཁཾ་ཨེ་ཝཾ་མ། ། ཡཾ་དང་བརྒྱད་ནི་ལེགས་པར་བསྒོམ། ། མགྲིན་པར་བཅུ་ དྲུག་འདབ་མ་ལ། ། ལྟེ་བར་ཨཾ་འབར་རྩ་འདབ་ལ། ། ཨཱ་ལི་བཅུ་དྲུག་དག་གིས་བརྒྱན། ། འབར་བའི་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན། ། སྤྱི་བོར་རྩ་འདབ་སུམ་ཅུ་གཉིས། ། ལྟེ་བར་ཧཾ་དཀར་འདབ་མ་ལ། ། ཨཱ་ལི་ཉིས་འགྱུར་དག་གིས་བསྐོར། ། ཁ་དོག་དཀར་པོ་བདུད་རྩི་འབབ། ། ལྟེ་བར་གཏུམ་ མོ་སྦར་བ་ཡིས། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་བསྲེགས་ཤིང་། ། སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ཡང་བསྲེགས་ཏེ། ། བསྲེགས་པས་རི་བོང་རྒྱུན་ཧཾ་འབབ། ། ཡི་གེ་གསལ་བར་གྱུར་ནས་ནི། ། ཡི་གེ་དེ་དག་སྤྲོ་དང་བསྡུ། ། བསྐུལ་སྦྱང་བྱས་ནས་སླར་འདུས་ཏེ། ། ཡི་གེ་རང་རང་གནས་ལ་ཞུགས། ། སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ། ། ལྟེ་བའི་འོག་ནས་#རཾ་འབར་བས། ། འཁོར་ལོ་ལེགས་སྦྱངས་འོག་མིན་གྱི། །

The bodhicitta is emanated and reabsorbed; All colors, marks, and attire Should be meditated upon with stability and clarity. Thus, through the stages of completion and generation, The goddesses are sequentially reabsorbed into the faces. The faces and arms are reabsorbed from the periphery Into the root face and arms. The two legs dissolve into the consort, And the four cakras are sealed. At the navel, heart, throat, and crown, One meditates on the emanation, dharma, enjoyment, And great bliss cakras. These are also the essence of the four bodies. In the emanation cakra, there are sixty-four channel-petals; At the navel, the syllable AṂ blazes, and upon the petals Reside the four Kālis and the sixty consonants. They blaze intensely, endowed with five-colored light rays. In the heart, there are eight channel-petals; At the center is a black HŪṂ, and on the petals Are BHRŪṂ, JRĪṂ, ĀṂ, KHAṂ, E, VAṂ, MA, And YAṂ—these eight should be clearly meditated upon. In the throat, there are sixteen petals; At the center is a blazing AṂ, and the petals Are adorned with the sixteen vowels. They abide in a blazing form. At the crown, there are thirty-two channel-petals; At the center is a white HAṂ, and the petals Are encircled by the doubled vowels. White in color, they flow with amṛta. By igniting the caṇḍālī at the navel, The five Tathāgatas are incinerated, And Locanā and the others are also incinerated. Through this incineration, the "hare-marked" HAṂ flows down. Once the syllables have become clear, Those syllables are emanated and reabsorbed. Having performed the exhortation and purification, they gather back And enter their respective locations. Arising from prāṇa and āyāma, The syllable RAṂ blazes from below the navel, Thoroughly purifying the cakras of Akaniṣṭha.

བདུད་རྩི་བླངས་ནས་སྤྱི་བོར་བསམ། ། སྦྱངས་པའི་འཁོར་ལོ་རྣམས་གང་ནས། ། ཐམས་ཅད་སྙིང་གར་རབ་ཏུ་ཐིམ། ། དོན་དམ་བདུད་རྩི་ཟག་མེད་བསྒོམ། ། ཧཱུྃ་ཡང་ རིམ་པས་ནཱ་དར་གནས། ། ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་གོམས་མི་གནས། ། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་(རྔུལ་,རྡུལ་)དང་བྲལ། ། ཐོག་མ་ཐ་མ་དབུས་མེད་ཅིང་། ། འཁོར་མིན་མྱ་ངན་འདས་པ་མིན། ། བདག་དང་གཞན་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། ། འདི་ནི་བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་ཡིན། ། གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་ པར་སྤངས། ། སེམས་སྦྱོང་བ་ལ་སྐྱོ་ངལ་ན། ། རིམ་པ་རིམ་པར་སྐུ་བསྐྱེད་ལ། ། ཡབ་དང་ཡུམ་གཉིས་ཞལ་ཕྱག་རྒྱས། ། སྙིང་གར་ས་བོན་ཡི་གེ་ལ། ། བསྐོར་ནས་གནས་པ་ཞལ་ནས་ཞལ། ། རྡོ་རྗེ་ལམ་ནས་པདྨ་དང་། ། པདྨའི་ཞལ་ནས་ཞལ་དུ་འཁོར། ། རང་འདོད་པ་ ཡིས་བཟླས་པ་བྱ། ། བསམ་གཏན་ཁ་དོག་དབྱེ་བ་ཡིས། ། ཞི་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཨཥྚཱ་ན་ནཱ་ཡ། པིང་གོརྡྷོ་#ཀེ་ཤ་བརྟྨ་ནེ། ཙ་ཏུར་བིང་ཤ་ཏི་ནེ་#ཏྲཱ་ཡ། ཥོ་#ཌ་ཤ་བྷུ་ཛཱ་ཡ། ཀྲྀཥྞ་#ཛཱི་མཱུ་ཏ་བ་པུ་ཥེ་ཀ་པཱ་ལ་མཱ་ལ་ཨ་#ནེ་ཀཾ་དྷ་རི་ཎེ། ཨཱདྷྨ་ཏ་ཀྲཱུ་ར་ཙིཏྟཱ་ ཡ། ཨརྡྷནྡུ་#དཾཥྚྲི་ཎེ། ཨོཾ་མཱ་ར་ཡ། མཱ་ར་ཡ། ཀཱ་ར་ཡ། ཀཱ་ར་ཡ། གརྫ་ཡ། གརྫ་ཡ། ཏརྫ་ཡ། ཏརྫ་ཡ། ཤོ་ཥ་ཡ། ཤོ་ཥ་ཡ། སཔྟ་སཱ་ག་རཱན། བནྡྷ་བནྡྷ། ནཱ་ག་ཨཥྚ་#ཀཱ་ན། གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ། སརྦ་ཤ་ཏྲཱུཾ་སརྦ་དུཥྚཱན། ཧ་ཧཱ། ཧི་ཧཱི། ཧུ་ཧཱུ། ཧེ་ཧཻ། ཧོ་ཧཽ། ཧཾ་ཧཿ། ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྩ་སྔགས་ཡིན། ཨོཾ་དེ་བ་པི་ཙུ་བཛྲ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། སྙིང་པོའི་སྔགས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །

Having taken the amṛta, visualize it at the crown of the head. As the purified cakras are filled, everything completely dissolves into the heart. Meditate on the ultimate, uncontaminated amṛta. The syllable HŪṂ also gradually comes to rest in the nāda. If one does not remain through very long habituation, it is free from dust like the center of the sky. Without beginning, end, or middle, it is neither saṃsāra nor nirvāṇa. Neither self nor other exists; this is the king of great bliss. Completely abandoning subject and object, if one becomes weary of training the mind, one should gradually generate the deity’s body. With the father and mother complete in faces and hands, the seed syllable remains encircling [the heart]. Moving from mouth to mouth, it circulates from the vajra path into the lotus, and from the lotus mouth back into the mouth. Perform the recitation according to one’s own desire. Through the distinctions of the colors of concentration, one should understand the pacifying and other activities. OṂ AṢṬĀNANĀYA PIṄGORDDHVAKEŚAVARTMANE CATURVIṂŚATINETRĀYA ṢOḌAŚABHŪJĀYA KṚṢṆAJĪMŪTAVAPUṢE KAPĀLAMĀLĀNEKADHĀRIṆE ĀDHMĀTAKRŪRACITTĀYA ARDDHACANDRADAMṢṬRIṆE OṂ MĀRAYA MĀRAYA KĀRAYA KĀRAYA GARJAYA GARJAYA TARJAYA TARJAYA ŚOṢAYA ŚOṢAYA SAPTASĀGARĀN BANDHA BANDHA NĀGĀṢṬAKĀN GṚHṆA GṚHṆA SARVAŚATRŪN SARVADUṢṬĀN HA HA HĪ HĪ HŪ HŪ HE HE HO HO HAṂ HAḤ PHAṬ SVĀHĀ. This is the root mantra of the Blessed One. OṂ DEVA PICU VAJRA HŪṂ HŪṂ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. This should be known as the heart mantra.

ཨོཾ་བཛྲ་ཀརྟ་རི་ཧེ་བཛྲཱ་ཡ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནི་ཉེ་བའི་སྔགས་ཀྱང་ཡིན། ཨོཾ་ཨ་ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་ཕ་#ཡ་ཤ་ཧཱུྃ་སྭཱ་ཧཱ། གྲོང་ཁྱེར་དཀྲུག་པའི་སྔགས་ཡིན་ནོ། ། ཨོཾ་ཏྲི་ལོཀྱཱ་ཀྵེ་པ་ ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཕྱག་གཉིས་པའི་སྙིང་པོའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཛྭ་ལ་ཛྭ་ལ་བྷྱོ། ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནི་ཕྱག་བཞི་པའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཀི་ཊི་ཀི་ཊི་བཛྲ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཕྱག་དྲུག་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན#། ། ། ། ཚོགས་གཉིས་བསག་དང་གཞན་དབང་བསྡུ། ། བདག་དང་སེམས་ ཅན་བསྲུང་བའི་ཕྱིར། ། ལྷ་དང་ཆོས་སྐྱོང་སེམས་ཅན་ལ། ། བདུད་རྩི་མཆོད་སྦྱིན་གཏོར་མ་སྦྱིན། ། ཤར་ལྷོའི་དུར་ཁྲོད་ནམ་མཁའ་ལ། ། ཆོས་འབྱུང་སུམ་བརྩེགས་སྟེང་འོག་རིམ། ། དབུས་སུ་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་ནག། ཤར་ནས་ཕྱོགས་མཚམས་གོ་རིམ་དུ། ། བརྒྱ་བྱིན་ གཤིན་རྗེ་ཆུ་ལྷ་དང་། ། གནོད་སྦྱིན་བདག་པོ་འབྱུང་པོའི་བདག། མེ་ལྷ་སྲིན་པོ་རླུང་གི་ལྷ། ། དཀར་ནག་དམར་སྐྱ་སེར་པོ་དང་། ། དཀར་དམར་དུད་ཀ་#ལྗང་གུ་ཡི། ། མདོག་ཀྱང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གསལ། ། རྡོ་རྗེ་དབྱུག་པ་སྦྲུལ་གྱི་ཞགས། ། དཔལ་འབྲས་རྩེ་གསུམ་དབྱུ་གུ་གསུམ། ། གྲི་གུག་བ་དན་ལག་ན་ཐོགས། ། གླང་པོ་མ་ཧེ་ཆུ་སྲིན་དང་། ། རྟ་དང་ཁྱུ་མཆོག་ར་སྐྱེས་དང་། ། མི་རོ་རི་དྭགས་ཞོན་པ་དང་། ། དུར་ཁྲོད་རྒྱན་དང་ཆུང་མ་དང་། ། བུ་འཁོར་བཅས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། སྟེང་གི་ཆོས་འབྱུང་པདྨ་དཀར། ། ཤར་ནས་རིམ་པ་སྔ་མ་ལྟར། ། བརྒྱ་བྱིན་ཚངས་པ་ ཁྱབ་འཇུག་དྲག། གཞོན་ནུ་ཚོགས་བདག་དགའ་བྱེད་དང་། ། ལེགས་ལྡན་ནག་པོ་རིམ་པར་གནས།

OṂ VAJRA KARTARI HEVAJRAYA HŪṂ HŪṂ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. This is also the near-mantra. OṂ A KA CA ṬA TA PA YA ŚA HŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra for agitating the city. OṂ TRILOKYA KṢEPA HŪṂ HŪṂ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. This is the heart mantra of the two-armed [Heruka]. OṂ VAJRA JVALA JVALA BHYO HŪṂ HŪṂ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. This is the mantra of the four-armed [Heruka]. OṂ KITI KITI VAJRA HŪṂ HŪṂ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. This is the heart mantra of the six-armed [Heruka]. To accumulate the two collections and to bring others under one's power, and for the sake of protecting oneself and sentient beings, one should offer the amṛta, the sacrificial offering, and the torma to the deities, the Dharma protectors, and the sentient beings. In the sky of the southeastern charnel ground, upon a three-tiered source of phenomena (dharmodaya) arranged in upper and lower levels, there is in the center a black eight-petaled lotus. In the cardinal and intermediate directions starting from the east, in their proper order, are: Śakra, Yama, Varuṇa, the Lord of Yakṣas, the Lord of Bhūtas, Agni, the Rākṣasa, and the Wind God. Their colors are clearly manifest in sequence: white, black, pale red, yellow, white-red, smoke-colored, and green. They hold in their hands a vajra, a staff, a snake-noose, a glorious fruit, a trident, a three-pronged staff, a curved knife, and a banner. They ride upon an elephant, a buffalo, a makara, a horse, a bull, a goat, a human corpse, and a deer. One should meditate on them together with their charnel ground ornaments, consorts, children, and retinues. On the upper source of phenomena is a white lotus. Starting from the east in sequence as before, Śakra, Brahmā, Viṣṇu, Rudra, Kumāra, Gaṇeśa, and the auspicious Black One (Mahākāla) reside in order.

། དཀར་སེར་དམར་དང་ནམ་མཁའི་མདོག། དཀར་གཉིས་སེར་དང་ནག་པོ་སྟེ། ། མདོག་ཀྱང་དེ་བཞིན་རིམ་པར་གསལ། ། རྡོ་རྗེ་དབྱུ་གུ་རྩེ་གསུམ་དང་། ། འཁོར་ལོ་རྩེ་གསུམ་ མདའ་གཞུ་དང་། ། ལ་ཕུག་བ་དན་རལ་གྲི་འཛིན། ། པདྨའི་གདན་གནས་རིན་ཆེན་བརྒྱན། ། ཆུང་མ་བུ་འཁོར་ལྷ་ཡི་འཁོར། ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། ། འོག་གི་ཆོས་འབྱུང་པདྨ་དམར། ། སྔོན་བཞིན་འཇོག་པོ་དུང་སྐྱོང་དང་། ། མཐའ་ཡས་རིགས་ལྡན་པདྨ་ཆེ། ། དགའ་བོ་ནོར་རྒྱས་པདྨ་བརྒྱད། ། གདེངས་ཀ་སྦྲུལ་ཞགས་པད་ཟླའི་གདན། ། དཀར་སེར་དམར་ལྗང་ཡང་དཀར་དང་། སྔོ་དང་དམར་སྐྱ་དཀར་པོའི་མདོག། རིན་ཆེན་རྒྱན་དང་པདྨ་དང་། ། ཆུང་མ་བུ་འཁོར་བཅས་པ་དང་། ། ངན་འགྲོ་གསུམ་དང་བཅས་པ་ཡིན། ། པདྨའི་ལྟེ་བ་གསུམ་ པོ་ལ། ། རང་གི་ཧེ་རུ་ཀ་ཉིད་བསྒོམ། ། ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿས་དགུག་དང་གཞུག། ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པའི་གཙོ་བོ་འཁོར། ། མི་བསྐྱོད་རྣམ་སྣང་འོད་དཔག་མེད། ། རང་བཞིན་སྔོ་དང་དཀར་དམར་མདོག། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་རང་འོད་བཅས། ། རུས་རྒྱན་གཙོ་དང་འཁོར་དེ་བཞིན། ། དེ་ཉིད་གསུམ་ དང་དབང་བསྐུར་རྒྱ། ། ལྕེ་རྣམས་རྡོ་རྗེ་སྦུ་གུར་བསྒོམ། ། དེ་རྣམས་མདུན་དུ་གཏོར་དག་ལ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་རང་བཞིན་བཏུང་། ། སྔོན་དུ་བསྟན་པའི་བདུད་རྩི་ལྔ#། ། དགྱེས་རྡོར་ལྷ་དགུར་གྱུར་པའོ། ། ཨོཾ་ཨིནྡ་ཛ་མ་ཛ་ལ་#ཛཀྑ་བྷཱུ་ཏ་བ་ཧྣི་བཱ་ཡུ་རཱཀྵ་#ཙནྡྲ་སཱུཛྫ་མཱཾ་ས་སཔྟ་པཱ་#ཏཱ་ལ་པཱ་ཏཱ་ ལ་ཨསྠ་#སཔྤ་སྭཱ་ཧཱ། ཨི་དཾ་བ་ལི་བྷུ་#ཛ་ཛིཾ་གྷ་པུཥྤ་དྷཱུ་པ་མཱཾ་#ས་པིངྒ་ཨམྦྷ་སརྦ་ཀཛྫ་ཁནྟི་ཁུ་ཎི་ཕེ་ཊ་#གཱ་ད་སྭཱ་ཧཱ།

White, yellow, red, and the color of the sky; white, white, yellow, and black—these are the colors, clearly appearing in that sequence. They hold a vajra, a staff, a trident, a wheel, a trident, a bow and arrow, a radish, a banner, and a sword. Seated upon lotus seats, they are adorned with jewels. Their wives, children, and divine retinues abide in their respective positions. Below, in the red lotus of the source of phenomena (dharmodaya), are the eight nāgas as before: Takṣaka, Śaṅkhapāla, Ananta, Kulika, Mahāpadma, Nanda, Vāsuki, and Padma. With their hoods, snake-nooses, and lotus-moon seats, they are white, yellow, red, green, white, blue, pale red, and white in color. Adorned with jewel ornaments and lotuses, together with their wives, children, and retinues, they include the three lower realms. Upon the three centers of the lotus, one should meditate on one’s own Heruka. With JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ, they are summoned and absorbed. The principal deity and retinue pervading space are Akṣobhya, Vairocana, and Amitābha, blue, white, and red in color by nature, holding vajras and bells with their own light. The principal and the retinue are likewise adorned with bone ornaments. Through the three suchnesses and the empowerment seal, one should meditate on the tongues as vajra tubes. Having blessed the torma in front of them, one should drink it as the natural state. The five nectars previously explained become the nine deities of Hevajra. OṂ INDA JAMA JALA JAKṢA BHŪTA VĀHNI VĀYU RĀKṢA CANDRA SŪRYA MĀṂSA SAPTA PĀTĀLA PĀTĀLĀSTHA SAPTA SVĀHĀ. IDAṂ BALI BHUJA JIṄGHA PUṢPA DHŪPA MĀṂSA PIṄGA AMBA SARVA KAJJA KHANTI KHUṆI PHEṬA GĀDA SVĀHĀ.

ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ། ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱ་ཏ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ། གསུམ་གསུམ་བརྗོད་ལ་གཏོར་མ་གཏང་། ། ཡི་གེ་གསུམ་དང་མུཿཡིས་གཤེགས། ། བར་ཆད་ ཞི་དང་ལྷག་ཆད་ཞི། ། རྡོ་རྗེའི་གླུ་འདི་དལ་བུས་བླང་། ། ཀོ་ལ་ཨི་རི་#ཊྛི་ཨ་པོ་ལཱ། མུཾ་མུ་ཎི་ཀཀྐོ་ལཱ། གྷ་ཎེ་#ཨ་ཀྲི་ཏ་#་ནིཌྛ་ཧ། ཀ་རུ་ཎི་ཀེ་#ཨཱ་ཨི་ན་རོ་ལ་ཏ་ཧིཾ་#བ་ལ་ཁ་ལི། མ་ཨིན་བི་ཛ། ཀི་ལ་ཀ་ལེ་ཛྫ་#རཱུ་བ་ནི། ཨ་ཨཱི་#དྷུ་རུ་དྷུ་རུ། ཎཛྫ་ཨ་ཨི་ཙ་ཨ་#ས་མ་ཤཙྪ་#རི་སི་ཧླ། ཀ་པུ་ར་ལ་#ཨི་ ཨ་ཨི་མ་ཁུ་ལ་ཨ་ཨིན་དྷ། ནས་ལིཛྫ། ཧ་ཧི་བུ་རུ#། ཨི་ཨ་ཨོ། པྲེ་#ཁ་ན་ཁེ་ཊ། ཀ་རན་ཏི#། ཤུདྡྷཱ་ཤུདྡྷ་ཎྞ་མ་ཎེ། ཨ་ཨི་ནི་རཾ་སུ་ཨཾ། ཙནྡྲ་#བཱི། ཏ་ཨིཛྫ་#ས་ར་ས་ཙི་པ་ནི་ཨཱ་ཨཱི་མ་ས་ས་ལ་ཛིར་ཀུ་རུ་ར་#བཱ་ཊ། ཨི་དྷི་ཎི#། མ་ཧཱ་ཧིཥྚ་བཛྫ་#ཨ་ཨི། མཆོད་པ་དང་ གཏོར་མ་གཏང་#བ། ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་འདུན་བླང་། ། བཟའ་དང་བཏུང་བ་ལོངས་སྤྱོད་པ། ། བདུད་རྩི་སྦྱོར་བས་ལུས་རྒྱས་འགྱུར། ། ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པ་ཡིས། ། བསྒྲུབས་ན་འགྲུབ་ཀྱི་གཞན་དུ་མིན། ། སྔོན་དུ་བསྟན་པ་ལེགས་རྟོགས་ནས། ། ཚོགས་གཉིས་གཞལ་ཡས་ དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ། ། ཞལ་གསུམ་གཡས་དཀར་གཡོན་པ་དམར། ། དབུས་ནི་སྐུ་དང་མཐུན་པ་ཉིད། ། རྡོ་རྗེ་རལ་གྲི་གཡས་ན་འཛིན། ། དྲིལ་བུ་རྩེ་གསུམ་ཕྱག་གཡོན་ན། ། རང་ནི་རང་རིག་ཡུམ་ལ་འཁྱུད། ། ཕྱག་བཞི་རྡོ་རྗེ་ཐོད་པ་དག། གཡས་དང་གཡོན་པའི་ཕྱག་ན་འཛིན། ། གཉིས་ནི་རིག་མ་ཉིད་ལ་འཁྱུད། ། ཕྱག་གཉིས་གཡས་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། ། ཐོད་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་ཕྱག་གཡོན་ན། །

OṂ AKĀRO MUKHAṂ SARVADHARMĀṆĀM ĀDYANUTPANNA-TVĀT OṂ ĀḤ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. Recite this three times each and offer the torma. With the three syllables and MUḤ, they depart. May obstacles be pacified and omissions or additions be rectified. Sing this vajra song slowly: KO LA I RI ṬṬI A PO LĀ | MUṂ MU NI KAKKO LĀ | GHANE #A KRI TA #NIṬṬA HA | KARU NI KE #Ā I NA RO LA TA HIṂ #BALA KHA LI | MA IN BI JA | KI LA KALE JJ #RŪ VA NI | A ĀI #DHU RU DHU RU | ṆAJJA A ĀI CA Ā #SA MA ŚCCHA #RI SI HLA | KA PU RA LA #I | A ĀI MA KHA LA A ĀIN DHA | NA LIJJ | HA HI BU RU #I Ā O | PRE #KHA NA KHE ṬA | KARA NTI #ŚUDDHĀ ŚUDDHA ṆṆA MA NE | A ĀI NI RAṂ SU AṂ | CANDRA #VĪ | TA IJJ #SARA SACHI PA NI Ā ĀI MA SA SA LA JIR KURU RA #VĀ ṬA | IDHI NI #MA HĀ HIṢṬA VAJJ #A ĀI | Offerings and torma are offered. Accept the invitation to the gaṇacakra. By partaking of the food and drink, the body will flourish through the application of amṛta. If one practices with the yoga of the four sessions, accomplishment will be attained; otherwise, it will not. Having thoroughly understood what was previously taught, the two accumulations, the celestial mansion, and the three maṇḍalas: three faces, the right white and the left red, the center being the same as the body itself. Holding a vajra and a sword in the right hands, a bell and a trident in the left hands. One embraces the consort of self-awareness. With four arms, holding a vajra and a skull-cup in the right and left hands, and two embracing the consort herself. With two arms, a vajra in the right and a skull-cup and khaṭvāṅga in the left hand.

དེ་གསུམ་ཚངས་པའི་སྟེང་ན་བཞུགས། ། གཞན་དག་སྔོན་དུ་བསྟན་པ་ཉིད། ། སྤྲོ་དང་བསྡུ་དང་འཁོར་ལོ་དང་། ། དེ་དོན་བསྒོམ་#དང་གཏོར་མ་སྔགས། ། ཞལ་གསུམ་ཕྱག་བཞི་ལ་ སོགས་རྣམས། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་གང་འདོད་བསྒོམ། ། རྗེས་ཐོབ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་། ། དབྱེ་བ་ཤེས་པས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། ། མེ་རི་དྲ་གུར་#བདུད་ལས་རྒྱལ། ། རྣམ་ཐར་ཆོས་འབྱུང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། ། གཤིན་རྗེ་དབུགས་འབྱིན་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད། ། སྒོ་བཞི་དྲན་པ་ཉེ་བར་ གཞག། གྲུ་བཞི་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི། ། སྒོ་རྒྱན་#རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པ་བཞི། ། འདོད་ཡོན་ལྷ་མོ་དབང་པོ་ལྔ། ། རྩིག་པ་ལྔ་ཡང་སྟོབས་ལྔར་དག། རྟ་བབས་བཞི་ནི་བསམ་གཏན་བཞི། ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་དག་པས་ནི། ། རིམ་པ་བཅུ་གཉིས་འོད་འབར་བའོ། ། རྒྱན་ རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན། ། ཀ་བ་བརྒྱད་མཛེས་འཕགས་ལམ་བརྒྱད། ། འཁོར་ལོ་བཞི་ནི་བདེན་པ་བཞི། ། དེ་བཞིན་གདུགས་ནི་ཚད་མེད་བཞི། ། བྱམས་པའི་ཐུགས་ནི་སྐུ་མདོག་ནག། སྙིང་རྗེ་སྤྱན་དམར་འགྲོ་ལ་གཟིགས། ། དཔའ་བོ་གར་དགུ་འགྲོ་རྣམས་སྒྲོལ། ། བཏང་སྙོམས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེས་མཛེས། ། འཁོར་ལོའི་གཟུགས་ནི་མི་བསྐྱོད་པ། ། རྣ་ཆ་དག་ལ་འོད་དཔག་མེད། ། མགུལ་གྱི་ཕྲེང་བ་རིན་ཆེན་གཙོ། ། ཡན་ལག་ཀུན་བཀོད་རྣམ་སྣང་མཛད། ། འོད་དཔག་ལ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ། ། ཡན་ལག་ཀུན་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་འཛིན། ། ཞལ་བརྒྱད་ རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད། ། སྐུ་གསུམ་དཀར་དམར་གནག་པའི་ཞལ། ། ཕྱག་རྣམས་སྟོང་པ་བཅུ་དྲུག་སྟེ། ། ནད་རྣམས་འཇོམས་པས་གླང་པོ་སོགས། ། དངོས་གྲུབ་མྱུར་བས་ལྷ་མོ་སོགས། །

Those three reside above Brahmā; the others are as previously explained. Emission, withdrawal, the wheel, the meditation on its meaning, the torma, and the mantra—these, along with the three faces, four arms, and so forth, the yogi should meditate upon as desired. Furthermore, during the post-meditative state, one should always meditate with an understanding of the distinctions of purity: the mountain of fire, the lattice, the tent, and victory over Māra; the liberations, the source of phenomena, and the dharmadhātu; the relief from Yama and the eight charnel grounds; the four gates as the four applications of mindfulness; the square shape as the four right abandonments; the gate ornaments as the four bases of miraculous power; the goddesses of sensory qualities as the five faculties; the five walls as the five strengths; the four archways as the four concentrations; and the twelve radiant tiers as the purity of the twelve links of dependent origination. The ornaments are the seven branches of awakening; the eight beautiful pillars are the eightfold noble path; the four wheels are the four truths; likewise, the parasol is the four immeasurables. His black body color is the mind of loving-kindness; his red eyes gaze upon beings with compassion; as a hero with the nine dramatic moods, he liberates all beings; and he is beautified by the variegated vajra of equanimity. The form of the wheel is Akṣobhya; the earrings are Amitābha; the necklace is the Lord of Jewels (Ratnasambhava); the arrangement of all the limbs is Vairocana; and upon Amitābha is Amoghasiddhi. All the limbs are the Vajradhara of the Mind. The eight faces are the eight liberations; the three bodies are the white, red, and black faces. The arms are the sixteen emptinesses; the elephant and so forth [as mounts] are for subduing diseases; and the goddesses and so forth are for the swift attainment of siddhis.

རུས་པའི་རྒྱན་ཡང་བདེན་པ་བཞི། ། སྟག་གི་པགས་པ་བྱང་ཆུབ་བདུན། ། བསྡུ་བ་ བཞི་ནི་ཞབས་བཞི་ཡིན། ། སྐྱེ་རྒ་བཅོམ་པས་བདུད་བཞི་མནན། ། བདག་མེད་ཆོས་སྐུ་རྣམ་དག་ཉིད། ། ཕུང་པོ་དག་པས་གཽ་རཱི་སོགས། ། ཡེ་ཤེས་དག་པས་ཁ་དོག་བཞི། ། གྲི་གུག་སོགས་ཀྱིས་བདུད་བཞི་བྱེད། ། ཚད་མེད་གོམས་པས་ཁམས་བཞི་ལ། ། པུཀྐ་སཱི་ སོགས་ལྷ་མོ་བཞི། ། མདོག་དང་ཕྱག་མཚན་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཉིན་མོ་བཅོམ་ལྡན་ཐབས་སུ་གནས། ། མཚན་མོ་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད། ། འགྲོ་བའི་གར་དང་ཕྱག་རྒྱ་བསྐྱོད། ། བརྗོད་པས་ཐམས་ཅད་སྔགས་ཡིན་ནོ། ། ཁྲུས་བྱེད་དབང་བསྐུར་བསམ་གཏན་དང་། ། ཉལ་བ་གཉིད་# ཀྱི་བསམ་གཏན་བསྒོམ། ། དེ་ལྟར་བརྟན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། ། དབང་པོ་མི་དགག་#འགྲོ་རྣམས་བསྐྱབ། ། བླ་མའི་རིམ་འོངས་རྒྱུད་རྒྱལ་དོན། ། བསྒོམས་པས་བློ་ལ་གསལ་བའི་དོན། ། དགྱེས་རྡོར་མོས་ལ་ཕན་ཕྱིར་བྱས། ། འདི་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་དེས། ། བདག་ དང་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ། ། དགྱེས་རྡོར་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་ཤོག། དཔལ་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། རིན་པོ་ཆེའི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་པཎྜི་ཏ་དཱ་ན་ཤཱི་ལ་#དང་། ལོ་ཙཱ་བ་གན་དར་མ་བློ་གྲོས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་སོ། །

The bone ornaments are the four truths; the tiger skin is the seven factors of awakening. The four means of gathering are the four feet. Having conquered birth and aging, the four Māras are trampled. The pure dharmakāya of selflessness is the purity of the aggregates as Gaurī and the others. The purity of wisdom is the four colors. The curved knife and so forth perform the four Māras. Through the cultivation of the immeasurables, the four goddesses, Pukkasī and the others, correspond to the four elements, with their respective colors and hand symbols. By day, the Bhagavān abides as method; by night, wisdom is emptiness. Moving in the dance and mudrās of beings, all speech is mantra. Bathing is empowerment; meditation is the concentration of sleep. Thus, the stable yogi, without suppressing the senses, protects all beings. This meaning of the King of Tantras, the lineage of the Guru, has been clarified in the mind through meditation. It was composed for the benefit of those devoted to Hevajra. By the merit arising from this, may I and all beings without exception swiftly attain the state of Hevajra. The Sādhana of Glorious Hevajra, titled The Jewel Lamp, composed by the great master, the glorious Dīpaṃkaraśrījñāna, is hereby complete. It was translated and edited by the Indian paṇḍita Dānaśīla and the translator Gnyan Darma Blo gros.