A Ritual for Hevajra Fire Offerings

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཧེ་བཛྲ་ཧོ་མ་བི་དྷི། བོད་སྐད་དུ། དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག། དཔལ་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཔལ་ལྡན་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་། ། བདག་མེད་མ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བཀའ་དྲིན་ གྱིས། ། སྦྱིན་སྲེག་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ། ། བདག་གཞན་ཕན་པར་འདོད་པ་ཡིས། ། རྣམ་རྟོག་ང་རྒྱལ་སོགས་སྤངས་ཏེ། ། ཆོས་ཕྱིར་འབྲང་བའི་བློ་ཡིས་ནི། ། སྦྱིན་སྲེག་ཆོ་ག་མཉན་པར་གྱིས། ། བླ་མེད་ནང་དང་ཕྱི་ཡི་སྟེ། ། སྦྱིན་སྲེག་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ། ། ཡེ་ཤེས་མེ་ལ་ཕུང་པོ་ སོགས། ། བུད་ཤིང་བསྲེག་པ་བླ་མེད་ཡིན། ། ཁ་ཟས་བཟའ་སོགས་ནང་གིར་བཤད། ། ཕྱི་ཡི་བསྲེག་རྫས་སྦྱིན་སྲེག་སྟེ། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདི་ནི་ལྷག་གནས་དང་། ། སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། ། གསང་སྔགས་མ་བཟླས་མི་འགྲུབ་ལ། ། སྦྱིན་སྲེག་མ་བྱས་འབྲས་མི་འབྱིན། ། ལས་ རྣམས་ཐམས་ཅད་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། ། བརྩོན་པས་སྦྱིན་སྲེག་ལས་རྣམས་བྱ། ། སྡིག་པ་གཞིག་ཕྱིར་ཞི་བ་སྟེ། ། བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་སྤེལ་རྒྱས་ཡིན། ། ཆགས་པ་བསྒོམ་ཕྱིར་དབང་གྱུར་ཏེ། ། རྟོག་པ་བསད་ཕྱིར་མངོན་སྤྱོད་ཡིན། ། ཉོན་མོངས་སྡིག་པ་ཞི་བྱེད་ཅིང་། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ རྒྱས་བྱེད་ཕྱིར། ། རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བས་བདག། ཅི་འདོད་པར་ནི་སེམས་ཀྱིས་བྱ། ། དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་བཤད་བྱ་སྟེ། ། ཐབ་དང་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། ། སྒྲུབ་པ་པོ་དང་ལྷ་དག་དང་། ། སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་རྣམ་པ་ལྔ། ། དེ་ལ། སྦྱིན་སྲེག་སྤྱི་ཡི་ཐབས་བཤད་པ། ། སེམས་ཅན་ དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ། །

In the language of India: Hevajrahomavidhi. In the language of Tibet: dgyes pa rdo rje’i sbyin sreg gi cho ga (The Ritual of the Homa Offering of Hevajra). Homage to the glorious Hevajra! Having prostrated to the glorious Hevajra and Nairātmyā, and through the kindness of the Vajra Master, I shall explain the ritual of the homa offering. Those who desire the benefit of themselves and others should abandon conceptualization, pride, and the like; with a mind that follows the Dharma, listen to the ritual of the homa offering. There are three divisions of homa: the unsurpassed, the inner, and the outer. Burning the aggregates and so forth as fuel in the fire of primordial wisdom (jñāna) is the unsurpassed. Consuming food and so forth is explained as the inner. The outer consists of the homa offering of external substances. This maṇḍala should be used for the homa during the preliminary consecration and the time of accomplishment. Without reciting the secret mantra, nothing is accomplished; without performing the homa, the fruit is not produced. In order to thoroughly accomplish all activities, one should diligently perform the homa rites. The pacifying rite is for the destruction of negativity; the increasing rite is for the complete expansion of merit. The magnetizing rite is for the cultivation of passion; the wrathful rite is for the slaying of conceptualization. To pacify afflictions and negativity and to increase meditative absorption (samādhi), one should perform the rites as desired with the mind, through the yoga of one’s own deity. Therefore, everything shall be explained: the characteristics of the hearth and the substances, the practitioner and the deity, and the means of accomplishment—these are the five aspects. Regarding that, the general method of the homa is explained: sentient beings are of infinite divisions.

ལས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བཞི་རུ་འགྱུར། ། རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ལྔ་རུ་སྟེ། ། ཞི་བ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་སྟེ། ། རྒྱས་པ་གསེར་གྱི་མདོག་ཏུའོ། ། དབང་ལ་ཁ་དོག་དམར་པོའོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་ནག་པོའོ། ། དགུག་དང་བསྐྲད་པ་ནག་པོའོ། ། ཞི་བ་ལ་ནི་ཟླུམ་པོ་སྟེ། ། རྒྱས་ པ་ལ་ནི་གྲུ་བཞི་བྱ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་གྲུ་གསུམ་མོ། ། ལྷག་མ་དེར་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ། ། རྒྱ་རུ་ཁྲུ་གང་ཟབས་སུ་ནི། ། མཐོ་གང་བ་ནི་ཞི་བ་ཡིན། ། རྒྱ་རུ་ཁྲུ་དོ་ཟབས་སུ་ནི། ། ཁྲུ་གང་པ་ནི་རྒྱས་པའོ། ། རྒྱ་རུ་སོར་མོ་ཉི་ཤུ་ལ། ། ཟབས་སུ་སོར་བཅུ་མངོན་སྤྱོད་དོ། ། དབང་དང་དགུག་པ་ དེ་དང་འདྲ། ། ཞི་བ་ཁ་ཁྱེར་སོར་བཞིས་བསྐོར། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་སོར་བརྒྱད་དོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་སོར་གསུམ་མོ། ། དབང་དང་དགུག་ལ་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཞི་བའི་ཐབ་ཁུང་དབུས་སུ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་དང་ནི་གྲི་གུག་བྲི། ། ཁ་ཁྱེར་ལ་ཡང་རྡོ་རྗེས་བསྐོར། ། རྒྱས་པའི་ཐབ་ལ་རིན་པོ་ཆེ། ། ཁ་ ཁྱེར་རིན་པོ་ཆེ་ཡིས་བསྐོར། ། མངོན་སྤྱོད་ཐབ་ལ་རལ་གྲི་སྟེ། ། ཁ་ཁྱེར་ལ་ཡང་རལ་གྲིས་བསྐོར། ། དབང་དང་དགུག་ལ་ལྕགས་ཀྱུའོ། ། ཁ་ཁྱེར་ལ་ཡང་ལྕགས་ཀྱུས་བསྐོར། ། དེ་འདྲའི་ཐབ་ཁུང་ཀུན་ལ་ཡང་། ། ཁ་དོག་མཐུན་པའི་དྲི་ཡིས་བྱུག། ཞི་བ་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་སུ་བྱ། ། རྒྱས་པ་བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་བྱ། ། ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་མངོན་སྤྱོད་དོ། ། ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་དབང་དང་དགུག། ཞི་བ་ས་གཞི་དཀར་པོ་སྟེ། ། རྒྱས་པ་ས་གཞི་སེར་པོའོ། ། དབང་ནི་ས་གཞི་དམར་པོ་ལ། ། མངོན་སྤྱོད་ས་གཞི་ནག་པོ་ལ། ། ཞི་བ་ཕལ་ཆེར་སྲོད་ལ་བྱ། །

Through the classification of action, there are four; through the classification of family, there are five. For pacifying, the color is white; for enriching, it is the color of gold. For magnetizing, the color is red; for wrathful activities, it is black. For summoning and expelling, it is black. For pacifying, the shape is circular; for enriching, it should be square. For wrathful activities, it is triangular. The remainder should be accomplished therein. In width, one cubit, and in depth, one span, is for pacifying. In width, two cubits, and in depth, one cubit, is for enriching. In width, twenty finger-widths, and in depth, ten finger-widths, is for wrathful activities. Magnetizing and summoning are similar to that. For pacifying, the rim is surrounded by four finger-widths; for enriching, it is eight finger-widths; for wrathful activities, it is three finger-widths. Magnetizing and summoning are likewise. In the center of the pacifying hearth, one should draw a vajra and a curved knife; the rim is also surrounded by vajras. For the enriching hearth, there is a jewel; the rim is surrounded by jewels. For the wrathful hearth, there is a sword; the rim is also surrounded by swords. For magnetizing and summoning, there is a hook; the rim is also surrounded by hooks. For all such hearths, they should be smeared with fragrance concordant with the color. Pacifying is performed in the eastern direction; enriching is performed in the northern direction. Wrathful activities are in the southern direction; magnetizing and summoning are in the western direction. For pacifying, the ground is white; for enriching, the ground is yellow. For magnetizing, the ground is red; for wrathful activities, the ground is black. Pacifying is mostly performed at dusk.

རྒྱས་པ་སྔ་དྲོ་བྱ་བར་ བཤད། ། དབང་ནི་དགོངས་ཀའི་དུས་སུའོ། ། མངོན་སྤྱོད་ནམ་ཕྱེད་ཉིན་ཕྱེད་བྱ། ། ཚོན་གྱིས་རྗེས་མཐུན་བྲི་བའམ། ། ཡང་ན་མེ་ཏོག་དག་ཀྱང་རུང་། ། ཐབ་ཁུང་དག་ནི་དེ་ལྟར་བྱ། ། རྫས་རྣམས་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞི་བ་མར་དང་ཏིལ་གྱིས་སོ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་ཞོ་དང་ཟན། ། དབང་དང་དགུག་ལ་ཨུཏྤལ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་ཚེར་མས་སོ། ། བསྐྲད་པ་ལ་ཡང་ཚེར་མས་སོ། ། ཀུན་ལ་མཐུན་པར་འདི་དག་སྟེ། ། བསང་གཏོར་དྲི་དང་བྱུག་པ་དང་། ། མེ་ཏོག་མར་མེ་ལྷ་བཤོས་དང་། ། ཡམ་ཤིང་ཀུ་ཤའི་མྱུ་གུ་དང་། ། མར་དང་སྦྲང་རྩི་དཱུར་བ་དང་། ། གླ་གོར་ ཞོ་ཤ་ཛཱ་ཏི་སོགས། ། འབྲས་བུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། ། གཞན་ཡང་ཞུ་བའི་རྫས་རྣམས་དང་། ། མ་གྲུགས་འབྲས་དང་གྲོ་དང་འབྲུ། ། ནས་ཐུག་དང་ནི་གྲོ་ཐུག་དང་། ། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་འོ་མ་དང་། ། མཆོད་ཡོན་དང་ནི་ཞབས་བསིལ་དང་། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡི། ། རྐང་ རྗེས་ས་དང་བཤང་བ་གཅི། ། ཁྲག་དང་མི་རུས་ཕྱེ་མ་དང་། ། དུག་དང་སྐེ་ཚེ་ལན་ཚྭ་དང་། ། དཔའ་བོ་ལྔ་དང་ཁྲ་ཡི་ཤ། གཞན་དག་དགང་གཟར་བླུགས་གཟར་རོ། ། མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་སྣོད་རྣམས་སོ། ། ཡལ་གའི་རྩེ་མོའི་ཆ་ལས་བྱུང་། ། བུད་ཤིང་ཞི་བའི་ ལས་ལ་འདོད། ། ཡལ་གའི་དབུས་ཀྱི་ཆ་ལས་བྱུང་། ། བུད་ཤིང་མངོན་སྤྱོད་ལས་ལ་འདོད། ། མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་ཤིང་ལས་བྱུང་། ། ཡམ་ཤིང་སོར་ནི་བཅུ་གཉིས་པ། ། དེས་ནི་ཞི་བའི་ལས་ལ་ཤིས། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་ཁྲུ་གང་ངོ་། ། དབང་དང་དགུག་ནི་ཞི་དང་འདྲ། ། མངོན་སྤྱོད་ ལ་ནི་སོར་བཅུའོ། ། ཞི་བ་ལ་ནི་མགོན་མེད་དང་། །

It is explained that the rite of enrichment should be performed in the forenoon, the empowerment in the evening, and the wrathful activity at midnight or midday. The hearths should be drawn with colors in accordance with the rite, or alternatively, with flowers. The substances should be understood as follows: for pacification, use ghee and sesame; for enrichment, curd and rice; for empowerment and summoning, blue utpala flowers; and for wrathful activity, thorns. For the rite of expulsion as well, use thorns. Common to all are these: the sprinkling water, fragrance, ointment, flowers, lamps, and food offerings; sacrificial wood, kusha grass sprouts, ghee, honey, dūrvā grass, and gla-gor (a type of nut); jo-sha, nutmeg, and so forth; various kinds of fruits; and other substances that are melted. Also, unbroken rice, wheat, and grains; barley porridge and wheat porridge; the five nectars (amṛta) and milk; the water for the guest and the water for the feet. For wrathful activity, the substances are the dust from the feet of the target, excrement, urine, blood, powdered human bone, poison, mustard seeds, salt, the five heroes, and the meat of a hawk. Furthermore, there are the large and small ladles, and the vessels for the water for the guest and so forth. For the rite of pacification, the firewood is desired from the tips of branches; for the rite of wrathful activity, the firewood is desired from the middle of the branches. The sacrificial wood should be made from trees suitable for offerings; for the rite of pacification, it should be twelve finger-widths long, which is auspicious for that rite. For enrichment, it should be one cubit long. Empowerment and summoning are similar to pacification. For wrathful activity, it should be ten finger-widths long. For pacification, [the fire] should be without a protector...

བྲམ་ཟེ་ཐ་མལ་པ་ཡི་མེ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་རྒྱལ་རིགས་སམ། ། རྗེའུ་རིགས་ལས་བྱུང་མེ་ཡིས་བྱ། ། དབང་དང་དགུག་ལ་སྨད་པ་དང་། ། ལམ་དུ་བྱུང་བའི་མེ་ཡིས་བྱའོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་གདོལ་པའམ། ། རྡོ་ལས་བྱུང་བའི་མེ་ཡིས་ བྱའོ། ། དགང་གཟར་བླུགས་གཟར་ཡུ་བ་ཁྲུ། ། འོག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་བྱ། ། དེ་སྟེང་དགང་གཟར་རྒྱར་སོར་བཞི། ། མཆུ་ནི་པདྨ་འདབ་མའི་དབྱིབས། ། བླུགས་གཟར་པདྨའི་དབྱིབས་སོར་གཉིས། ། ཁ་ལ་རྡོ་རྗེས་མཚན་པའོ། ། ཁ་དོག་ཁྱད་པར་ལས་ཀྱི་རིམ། ། རྗེས་སུ་མཐུན་ པར་དབུལ་བར་བྱའོ། ། སློབ་དཔོན་དག་གམ་སྒྲུབ་པ་པོ། ། མཚན་ཉིད་མ་ཆད་ཡང་དག་ལྡན། ། སྦྱིན་སྲེག་ལས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། ། བརྩེ་བས་སྦྱིན་སྲེག་ལས་རྣམས་བྱ། ། འདི་ནི་ལྷ་ནི་རྣམ་གསུམ་སྟེ། ། བསྲེག་བྱ་ལེན་དང་ལས་བྱེད་དང་། ། མཆོད་པར་བྱ་བའི་མེ་ལྷ་སྟེ། ། མཚན་ཉིད་འོག་ནས་ཤེས་པར་བྱ། ། ཐབ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པ་པོ་དེ་ཡིས། ། ཁྲུས་ལ་སོགས་པ་སྔར་བྱས་ཏེ། ། སྦྱིན་སྲེག་ཁང་པར་ལེགས་འདུག་ལ། ། ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡི། ། ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་བྱ། ། དེ་ནས་བསང་གཏོར་ སྣོད་ལ་ནི། ། གསང་སྔགས་འདི་དག་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཨོཾ་རཀྵ་རཀྵ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། འདི་ཡིས་རྫས་རྣམས་བསྲུང་བར་བྱ། ། དེ་ནས་མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་ལ། ། རང་རང་གསང་སྔགས་བཟླས་པའམ། ། ཡང་ན་འདི་དག་བཟླས་བརྗོད་བྱ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཐམས་ཅད་དག་ པར་མོས་བྱས་ཏེ། ། གོང་ནས་བཤད་པའི་མེ་བླངས་ལ། ། དེ་ལ་རཀྴས་བསང་གཏོར་བྱ། ། ཐབ་ཁུང་བསང་ཞིང་མེ་བཅུག་ལ། །

For the fire of an ordinary brahmin, or for the rite of enrichment, one should use the fire produced from a kṣatriya or a vaiśya. For the rites of power and summoning, one should use the fire from a low-caste person or a fire that has arisen on a path. For the rite of wrathful activity, one should use the fire of a caṇḍāla or a fire produced from stone. The handles of the darvī (ladle) and sruk (spoon) should be one cubit long, with a vajra and a jewel at the base. Above that, the darvī should be four finger-widths in width, its spout shaped like a lotus petal. The sruk should be two finger-widths in the shape of a lotus, its mouth marked with a vajra. The colors should be applied according to the sequence of the activities, and the offerings should be presented in accordance with them. The master or the practitioner, possessing the complete and unimpaired characteristics and being skilled in the activity of homa, should perform the homa rites with compassion. These deities are of three types: the deity who receives the burnt offerings, the deity who performs the activity, and the fire deity (Agni) who is to be worshipped; their characteristics should be understood from below. The hearth should be understood in this way. Then, that practitioner, having first performed the ablutions and so forth, should sit properly in the homa chamber and meditate on the deity yoga in accordance with the activity. Then, regarding the vessel for the sprinkling of purification, one should recite these secret mantras: Oṃ rakṣa rakṣa hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ. By this, the substances should be protected. Then, for the water for the guest-offering and so forth, one should recite their respective secret mantras, or otherwise recite these: Oṃ āḥ hūṃ. Having visualized everything as pure, one should take the fire explained above and sprinkle it with the rakṣa mantra. One should purify the hearth and insert the fire.

རླུང་ཡབ་ཀྱིས་ནི་སྦར་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཨ་ཧེ་རུ་ཀ་བཛྲ་ཛྭ་ལ་ཛྭ་ལ་རཾ་ཧཱུཾ། དེ་ནས་བགེགས་ནི་བཅིང་བའི་ཕྱིར། ། སྔགས་ནི་འདི་དག་བརྗོད་ནས་སུ། ། ཤར་དང་ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་། ། དེ་བཅིངས་སྟེང་དུའང་བཅིང་བར་བྱ། ། ཨོཾ་སརྦྦ་བིགྷྣན་ཧཱུཾ་ཕཊ། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་ཡི། ། རྒྱལ་བའི་སྔགས་འདི་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། སྟོང་པར་རྃ་སྐྱེས་ཧཱུཾ་དངོས་ལས། ། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བསམ་བྱ་ཞིང་། ། འགྲོ་བའི་བདུད་རྣམས་ཞི་བྱེད་པ། ། ཧཱུཾ་ལས་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བར་བྱ། ། གསང་སྔགས་འདི་དག་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཨོཾ་རཀྵ་རཀྵ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། དེ་ལས་རྡོ་རྗེས་བསྐོར་བའི་གུར། ། ར་བ་ཡང་ནི་བསྐོར་བར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་ས་དང་ནམ་མཁའི་དབྱིངས། ། ཡཾ་རཾ་བཾ་ལཾ། འབྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ བཞི་དང་ནི། ། བྷཱུཾ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་བྱུང་བའི། ། གཞལ་ཡས་ཁང་ནི་བསམ་པར་བྱ། ། དེ་དབུས་ཧཱུྃ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། ། ཐབ་ཁུང་དག་ནི་བསམ་པར་བྱ། ། དེར་ནི་རཾ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། ། མེ་ནི་གྲུ་གསུམ་འབར་བའོ། ། དེར་ནི་པཾ་ལས་པདྨ་བསམ། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ ལྔ་ཡིས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྐྱེད་པར་བྱ། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡོངས་གྱུར་པས། ། རཾ་ལས་བྱུང་བའི་མེ་ལྷ་བསམ། ། ཞི་བའི་མེ་ལྷ་བྷ་ག་མེ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་དབང་ཆེན་མེ། ། དབང་དང་དགུག་ལ་འདོད་པའི་མེ། ། མངོན་ སྤྱོད་ལ་ནི་གསོད་པའི་མེ། ། ཞལ་གསུམ་ཕྱག་ནི་དྲུག་པ་ལ། ། དང་པོས་རིག་མ་ཡང་དག་འཁྱུད། ། ཁ་དོག་ཕྱག་རྒྱ་ལས་ཀྱི་རིགས། །

One should kindle it with a bellows. Oṃ a heruka vajra jvala jvala raṃ hūṃ. Then, in order to bind the obstructors, one should recite these mantras and bind the east, south, west, and north, as well as the area above. Oṃ sarva vighnān hūṃ phaṭ. One should recite this mantra of the Victorious One which effects emptiness: Oṃ śūnyatā-jñāna-vajra-svabhāva-ātmako ’haṃ. From the syllable raṃ arising in emptiness and the actual hūṃ, one should visualize a crossed vajra. One should radiate light rays from the hūṃ to pacify the Māras of wandering beings. One should recite these secret mantras: Oṃ rakṣa rakṣa hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ. From that, one should visualize a tent surrounded by vajras and a perimeter wall. The vajra ground and the expanse of space, yaṃ raṃ baṃ laṃ—one should visualize the celestial mansion arising from the four maṇḍalas of the elements and the maṇḍala of bhūṃ. In its center, one should visualize a hearth arising from hūṃ. There, from raṃ, is a blazing triangular fire. There, one should visualize a lotus from paṃ. Through the five awakenings, one should generate Vajrasattva. Through the manner of great passion, Vajrasattva completely transforms, and one should visualize the Fire God arising from raṃ. For pacifying, the Fire God is the bhaga fire; for enriching, the Great Powerful Fire; for magnetizing and summoning, the Fire of Desire; and for wrathful activities, the Fire of Slaying. He has three faces and six arms; with the first two, he perfectly embraces the consort. His colors, mudrās, and activities correspond to the [respective] families.

ཇི་ལྟར་འབར་བ་བསམ་པར་བྱ། ། དེ་ནས་ཐུགས་ཀའི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། ཡེ་ཤེས་མེ་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་ནས། ། དམ་ཚིག་མེ་ལྷར་བསྟིམ་ པར་བྱ། ། གཽ་རཱི་ལ་སོགས་བཞི་པོ་ཡིས། ། དགུག་གཞུག་བཅིང་ལ་དབང་དུ་བྱ། ། མིག་དང་སྐུ་གཟུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་འོད་ཟེར་གྱིས། ། ཕྱོགས་བཅུ་མགོན་པོ་བསྐུལ་ནས་ནི། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་བླང་བར་བྱ། ། ཞི་བའི་མེ་ལྷ་རྣམ་སྣང་མཛད། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་། ། དབང་དང་དགུག་ལ་འོད་དཔག་མེད། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ། ། དབུ་རྒྱན་ལ་ནི་བསམ་པ་ཡིན། ། མཆོད་ཡོན་བསང་གཏོར་ཞབས་བསིལ་དབུལ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷའི་ལྕེ་དང་ནི། ། དགང་གཟར་བླུགས་གཟར་ནང་དུ་ནི། ། ཡི་གེ་རཾ་ནི་རྣམ་དགོད་དོ། ། དགང་བླུགས་བདུན་ནམ་གསུམ་མམ་གཅིག། མེ་ལྷའི་སྔགས་ཀྱིས་དབུལ་བར་བྱ། ། དེ་ནས་ལེགས་པར་མེ་དེ་ལ། ། འབར་བའི་མཚན་མ་བརྟག་པར་བྱ། ། ངན་པ་སྤང་བར་བྱ་བའོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པའི་ཡན་ལག་ཀུན། ། བསང་གཏོར་གྱིས་ནི་ བསང་བྱས་ནས། ། མཆོད་པ་ཀུན་གྱིས་རབ་ཏུ་མཆོད། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་རཀྵ་རཀྵ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། བསང་གཏོར་གྱི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ར་ལེ་ཧཱུཾ། མཆོད་ཡོན་གྱི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿནི་རི་ཏི་ཧཱུྃ། ཞབས་བསིལ་གྱི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་དྷུ་པྤེ་ཧཱུཾ། བདུག་པའི་འོ། ། ཨོཾ་ ཨཱཿབཛྲ་པུཥྤེ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། མེ་ཏོག་གིའོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། མར་མེའི་འོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་གྷནྡྷེ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། དྲིའི་འོ། ། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱདྱ་ནུཏྤན་ན་ཏྭཏ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ།

One should visualize it blazing. Then, with light rays from the heart, the wisdom fire deity (Agni) is invited and dissolved into the commitment fire deity. With the four goddesses, Gaurī and the others, one performs the summoning, entering, binding, and subjugating. The eyes and the physical form are blessed. With light rays from the seed syllable at the heart, the Protectors of the ten directions are exhorted, and the empowerment is received. For the peaceful fire deity, Vairocana is visualized on the crown; for the enriching, Ratnasambhava; for magnetizing and summoning, Amitābha; and for wrathful activities, Akṣobhya. The offering water, the sprinkling water, and the water for the feet are presented. Then, upon the tongue of the fire deity and within the pouring and ladling spoons, the syllable RAṂ is placed. Seven, three, or one ladleful of the offering is presented with the mantra of the fire deity. Then, one should carefully examine the signs of the blazing fire and avoid any that are inauspicious. Next, all the branches of the offering are purified with the sprinkling water, and one makes extensive offerings with all the offerings. OṂ ĀḤ HŪṂ RAKṢA RAKṢA HŪṂ HŪṂ HŪṂ PHAṬ. This is the mantra for the sprinkling water. OṂ ĀḤ VAJRA ĀRATYE HŪṂ. This is the mantra for the offering water. OṂ ĀḤ NIRITI HŪṂ. This is the mantra for the water for the feet. OṂ ĀḤ VAJRA DHŪPE HŪṂ. For incense. OṂ ĀḤ VAJRA PUṢPE HŪṂ SVĀHĀ. For flowers. OṂ ĀḤ VAJRA ĀLOKE HŪṂ SVĀHĀ. For lamps. OṂ ĀḤ VAJRA GANDHE HŪṂ SVĀHĀ. For fragrance. OṂ AKĀRO MUKHAṂ SARVADHARMĀṆĀM ĀDYANUTPANNATVĀT OṂ ĀḤ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ.

བཤོས་ཀྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦྦ་པཱ་པཾ་ཧ་ན་ད་ཧ་ཧཱུཾ། འདི་ཞེས་བྱ་བའི་ སརྦྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་བཛྲཱ་སྭཱ་ཧཱ། ཏིལ་གྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦྦ་སཾ་བ་དེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞོ་ཟན་གྱིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཡཱ་ཛྙཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཡམ་ཤིང་གིའོ། ། ཨོཾ་བོ་དྷི་བྲྀཀྴཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་གིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྚ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། འབྲས་ཀྱིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་གྷསྨ་རཱི་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། གྲོ་དབུལ་ལོ། ། ཨོཾ་ མ་ཧཱ་བེ་ག་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ནས་ཀྱིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་བི་ཛཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། འབྲུ་དབུལ་ལོ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བ་ལཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། མ་ཤའི་འོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ཡུ་ཥེ་སྭཱ་ཧཱ། དཱུར་བའི་འོ། ། ཨོཾ་ཨ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏ་བཛྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཀུ་ཤའི་འོ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཤཱ་དྷ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། སྟ་རྒ་དང་། གླ་གོར་ཞོ་ཤ་དང་། ཛཱ་ཏི་ཕ་ ལ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། གཞན་ཡང་ཞུ་བའི་རྫས་རྣམས་ནི་ལྷའི་སྔགས་ཀྱིས་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ན་ལ་མ་ཧཱ་བྷཱུ་ཏ་ཛྭཱ་ལ་སརྦྦ་བྷསྨི་ཀུ་རུ་དྲྀ་ཤྱ་ཧོ་ཛཿ་ཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿས་མ་ཡ་ཧོ། ། ས་མ་ཡ་སྟཾ་ཨ྅ཧཾ། མཐར་ཡང་མར་གྱི་དགང་བླུགས་དབུལ། ། བསང་གཏོར་ཞབས་ བསིལ་ཕུལ་ནས་ཀྱང་། ། བསྟོད་པ་འདི་ཡིས་བསྟོད་པར་བྱ། ། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ཚངས་དབང་མཆོག་གི་སྲས། ། མེ་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་ཊཀྐིས་དབང་བསྐུར་བའི། ། ཤེས་རབ་མཆོག་གིས་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་བསྲེག། འཇིགས་བྱེད་མེ་ལྷ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་འདུད། ། ཨོཾ་སརྦ་ ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སྟུ་ཏི་བཛྲ་སྭཱ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། དེ་ནས་བདུད་རྩི་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་སརྦྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་མྲྀ་ཏ་སྭ་ད་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། དེ་ནས་མེ་ལྷའི་ཐུགས་ཀར་ནི། །

[Offer] the sacrificial food: OṂ SARVA PĀPAṂ HANA DAHA HŪṂ. [Offer] this: SARVA PĀPAṂ DAHANA VAJRĀ SVĀHĀ. [Offer] sesame: OṂ SARVA SAṂBHAVE SVĀHĀ. [Offer] curd-rice: OṂ VAJRA YĀJÑĀYA SVĀHĀ. [Offer] sacrificial wood: OṂ BODHIVṚKṢĀYA SVĀHĀ. [Offer] the Bodhi tree: OṂ VAJRA PUṢṬAYE SVĀHĀ. [Offer] rice: OṂ VAJRA GHAṢMARĪYA SVĀHĀ. [Offer] wheat. OṂ MAHĀVEGĀYA SVĀHĀ. [Offer] barley. OṂ VAJRA VIJAYĀYA SVĀHĀ. [Offer] grain. OṂ MAHĀBALĀYA SVĀHĀ. [Offer] black gram. OṂ VAJRA ĀYUṢE SVĀHĀ. [Offer] dūrvā grass. OṂ APRATIHATAVAJRĀYA SVĀHĀ. [Offer] kuśa grass. OṂ MAHĀŚĀDYAYE SVĀHĀ. [Offer] star-ga, long pepper, and nutmeg. Furthermore, the substances to be melted should be offered with the deity’s mantra: OṂ VAJRA ĀNALA MAHĀBHŪTA JVALA SARVA BHASMI KURU DṚŚYA HO JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ SAMAYA HOḤ | SAMAYA STVAṂ AHAṂ. Finally, offer the ladleful of clarified butter. Having offered the sprinkling and the water for the feet, one should praise with this praise: Son of the supreme Brahmā, Lord of the World, King of the Fire God, consecrated by Ṭakkirāja, Who burns away all afflictions with supreme insight— To the terrifying Fire God himself, I bow down. OṂ SARVA TATHĀGATA STUTI VAJRA SVABHĀVA ĀTMAKO ’HAṂ. Then, one should offer the nectar: OṂ SARVA TATHĀGATA AMṚTA SVĀDA VAJRA SVABHĀVA ĀTMAKO ’HAṂ. Then, in the heart of the Fire God...

དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་རྣམས་བསམ་པར་བྱ། ། དེ་ནས་ཐུགས་ཀའི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲངས་ ལ། ། གཽ་རཱི་ལ་སོགས་བཞི་པོ་ཡིས། ། དགུག་གཞུག་བཅིངས་ལ་དབང་དུ་བྱ། ། དེ་ནས་སྔགས་དང་བསྲུང་བ་བྱ། ། མཆོད་ཡོན་ཞབས་བསིལ་དབུལ་བར་བྱ། ། མིག་དང་སྐུ་གཟུགས་བྱིན་བརླབས་ལ། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་བླང་བར་བྱ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ ཀོ྅ཧོ། དེ་ནས་རྫས་རྣམས་བསང་བྱ་སྟེ། ། མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་མཆོད། ། ཁྱད་པར་གསུངས་པའི་རྫས་རྣམས་ནི། ། ཇི་ལྟར་ནུས་རྗེས་དབུལ་བར་བྱ། ། ལས་རྣམས་ཡང་དག་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། ཞི་དང་རྒྱས་དང་དབང་དང་དྲག། སྔགས་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་འདི་གདགས་སོ། ། ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། པུཥྚི་ཀུ་རུ་ཨོཾ། བ་ཤཾ་ཀུ་རུ་ཧོཿམཱ་ར་ཡ་ཕཊ། ལྷ་རྣམས་གཟི་བྱིན་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ། མར་གྱིས་དགང་བའི་དགང་བླུགས་དབུལ། ། མཆོད་ཡོན་བསང་གཏོར་ཕུལ་ནས་ནི། ། བསྟོད་པ་དག་ནི་འདི་དག་བྱ། ། དེ་ནས་བདུད་རྩི་མྱང་བྱ་སྟེ། ། བཟོད་པར་གསོལ་ཏེ་ གཤེགས་སུ་གསོལ། ། དམ་ཚིག་ལྷ་རྣམས་ཐུགས་ཀར་བསྡུ། ། དེ་ནས་བར་ཆོད་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། ། ཕྱོགས་སྐྱོང་ལ་སོགས་མགྲོན་རྣམས་ལ། ། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ། ཨཱ་དྱ་ནུ་ཏྤན་ན་ཏྭཏ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ། སྔགས་འདི་ཡིས་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། རང་རང་སྔགས་ཀྱིས་ གཏོར་མ་དབུལ། ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་མེ་ལྷ་ལ། ། མཆོད་པ་དབུལ་ཞིང་བསྟོད་པ་བྱ། ། གཤེགས་དང་བདུད་རྩི་མྱང་བ་བྱ། ། བསང་གཏོར་འཐོར་འཐུང་ཕུལ་ནས་སུ། ། བཟོད་པ་གསོལ་ཏེ་གཤེགས་སུ་གསོལ། །

One should visualize the deities of the maṇḍala. Then, with light rays from the heart, the wisdom maṇḍala is invited. With the four goddesses, Gaurī and the others, they are summoned, entered, bound, and brought under control. Then, the mantra and protection are performed. The water for the face and the water for the feet are offered. The eyes and the physical form are blessed, and the empowerment is received. OṂ SARVA-TATHĀGATA-ABHIṢEKAVAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. Then, the substances are purified and the offerings are perfectly presented. The specific substances mentioned should be offered according to one’s ability. In order to perfectly accomplish the activities—pacifying, enriching, magnetizing, and subjugating—these should be appended to the end of the mantra: ŚĀNTIṂ KURU SVĀHĀ; PUṢṬIṂ KURU OṂ; VAŚAṂ KURU HOḤ; MĀRAYA PHAṬ. To increase the majesty of the deities, the ladle filled with ghee is offered. Having offered the water for the face and the sprinkled water, these praises should be recited. Then, the nectar is tasted, and having requested forbearance, they are requested to depart. The samaya deities are dissolved into the heart. Then, in order to pacify obstacles, to the guests such as the guardians of the directions, the mantra OṂ AKĀRO MUKHAṂ SARVA-DHARMĀṆĀM ĀDYA-ANUTPANNATVĀT OṂ ĀḤ HŪṂ PHAṬ is used to consecrate them. The torma is offered with their respective mantras. Then, to the wisdom fire god, offerings are presented and praises are recited. They are requested to depart, the nectar is tasted, and after offering the sprinkled water and the rinsing water, one requests forbearance and requests them to depart.

བདག་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན། ། བྱས་ཟིན་བྱིན་ཟ་གཤེགས་སུ་ གསོལ། ། ཐུགས་ནི་བརྩེ་བར་དགོངས་ནས་ཀྱང་། ། སླར་ཡང་གཤེགས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། དམ་ཚིག་མེ་ལྷ་འབར་བར་བསྟིམ། ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བྱ་སྟེ། ། རང་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས། ། ཇི་ལྟ་བར་ནི་གནས་པར་བྱའོ། ། མཁའ་ལ་ཆར་པ་འབབ་པ་ཡིས། ། རྡོ་ཡི་སྟེང་དུ་རྩྭ་སྐྱེས་ལྟར། ། བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། ། རྟོག་གེ་བདག་འདྲའང་བཤད་པར་མོས། ། བདག་ནི་ཤེས་རབ་མི་གསལ་ཞིང་། ། རྒྱུད་སོགས་དོན་ལ་དམན་གྱུར་པས། ། གཞུང་རྒྱས་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པ། ། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་པར་གསོལ། ། བཅོམ་ ལྡན་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ཡི། ། སྦྱིན་སྲེག་ཆོ་ག་བཤད་པ་འདིའི། ། དགེ་བ་བདག་གིས་གང་ཐོབ་པ། ། དེས་ནི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ། ། དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་མྱུར་ཐོབ་ཤོག། དཔལ་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་སློབ་དཔོན་ནག་པོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ག་ ཡ་དྷ་ར་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་འགོས་ལྷ་བཙས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

Having accomplished the welfare of myself and others, I request you to depart, O Consumer of Offerings. Thinking of me with compassion, I pray that you return once more. Dissolve the samaya fire deity into the blazing [fire]. Dedicate the roots of virtue, And, possessing the divine pride of one’s own deity, One should remain in the natural state. Just as grass grows upon a stone When rain falls from the sky, Through the blessings of the gurus, I, a mere logician, aspire to explain this. Since my insight is not clear And I am inferior in understanding the tantras and so forth, I pray that the Sons of the Victors Forgive any inconsistencies with the extensive source texts. Through whatever virtue I have gained By explaining this homa ritual of the Blessed Hevajra, May all wandering beings without exception Swiftly attain Hevajra. The glorious Hevajra homa ritual composed by the master Kṛṣṇācārya is complete. It was translated, edited, and finalized by the Indian abbot Gayadhara and the chief editor and translator, Gö Lhatsé.