The Stages of Simultaneous Yoga

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ས་ཧ་ཛ་ས་ཡོ་ག་ ཀྲ་མ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དགྱེས་རྡོར་རྒྱུ་མཐུན་དང་བཅས་དམ་པ་ནི། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་འཁོར་ལོར་རབ་བཏུད་དེ། ། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཇི་ལྟ་བར། ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ དེ་བཞིན་བཤད་པར་བྱ། ། མཁའ་དབྱིངས་བྷ་གར་བསམས་ནས་ནི། ། དབུས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ། ། འཁོར་ལོ་སྔོན་འགྲོ་ཅི་རིགས་པར། ། ལྷ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའོ། ། ཞེས་བྱ་བ་མདོར་བསྟན་པའོ། ། དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ། གནས་ལ་བྱེད་པ་ཞུགས་ནས་ནི། ། སྒྲུབ་པ་ པོས་ནི་བྱ་བ་བྱ། ། འབྲས་བུ་རྣལ་འབྱོར་མ་འཁོར་ལོ། ། དེ་ཡི་རྒྱུ་མཐུན་ཧེ་རུ་ཀའོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་དག་པ་བཞི་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ལས་གསུམ་པ་དང་མཆོག་ལས་འོག་མ་དང་། དགའ་བྲལ་ལས་གོང་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་འདིར་ནི་ རྣམ་པ་གཉིས། ། འབྲས་བུ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། ། གཅིག་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ། ། གཞན་ནི་ཟླ་བ་རྫོགས་པ་བཞིན། ། དེ་དག་ལས་ནི་མཁའ་དང་མཚུངས། ། གང་དེ་སྐྱོབ་པ་ཆོས་སྐུ་ཡིན། ། གང་ཞིག་ཟླ་བ་རྫོགས་འདྲ་བ། ། དེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའོ། ། དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་མའི་ འཁོར་ལོ། ། གང་ཞིག་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད། ། ཇི་ལྟར་མཐར་ནི་བདེ་བ་ཆེ། ། དེ་བཞིན་ཐོག་མར་ཐ་མི་དད། ། དེ་ནི་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་དང་། ། དེ་ནི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན། ། དེ་ནི་བདེ་ཆེན་དེ་ཡི་ཕྱིར། ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ནོ། །

In the language of India: Sahajasayogakrama-nāma. In the language of Tibet: Lhan-cig-skyes-pa’i rnal-’byor-gyi rim-pa zhes-bya-ba (The Stages of the Yoga of the Coemergent). Homage to the glorious Hevajra. Having bowed down to the noble Hevajra together with his concordant [consort] and the wheel of yoginīs, I shall explain the clear realization according to the aspect of the completion stage, just as it is. "Having visualized the expanse of space as the bhaga, one should meditate in the center; the deities arise just as they do in the preliminary wheel." This is the brief thematic summary. Its meaning is as follows: "Once the agent has entered the site, the practitioner should perform the activity; the result is the wheel of yoginīs, and its concordant cause is Heruka." Regarding this, among the four purities of the generation stage, that which is superior to the third and lower than the supreme, and higher than the joy of separation, is the coemergent joy. That very thing is here of two types: "The result is asserted to be of two types: one is like the sky, and the other is like the full moon. Of these, that which is like the sky is the Protector, the Dharmakāya; that which is like the full moon is the Saṃbhogakāya." That very wheel of yoginīs is the non-dual wisdom. Just as there is great bliss at the end, so too is there no distinction at the beginning. That is the nature of all phenomena; that is non-dual wisdom. Because that is great bliss, all wandering beings are likewise so.

འདིའི་མངོན་པར་རྟོགས་ པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་པ་འདི་ལ་དབང་བྱེད་པ་ནི། དཔའ་བོ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་གནས་པ། འཇམ་པའི་སྟན་ལ་འདུག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་ཤེས་ངེས་པར་བྱས་ལ། བདག་ཉིད་ཧེ་རུ་ཀར་མོས་ཤིང་ཡིད་ཀྱིས་གང་ཡང་རུང་བ་བཀུག་སྟེ། དེ་ཉིད་བདག་མེད་ མར་མོས་ཏེ། ཀཀྐོ་ལར་བོ་ལའི་རོལ་པ་འམ་ཡང་ན་བོ་ལའི་བུ་གར་རང་གི་སྙིང་ག་དང་ལྟེ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པར་རོལ་པ་བསྒོམ་ཞིང་། བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་དམ་པ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བྱའོ། ། ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བྱས་པ། དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ དང་། ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྲོ་བར་བྱའོ། ། སྣང་བ་མེད་ཅིང་གསལ་བ་ཙམ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཐའ་ཡས་པ། ། ཇི་སྲིད་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དུ། ། རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བལྟ་བར་བྱ། ། ལངས་པ་དང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རྣལ་འབྱོར་མའི་འཁོར་ལོའི་ བདག་ཉིད་ཅན་མོས་པར་བྱའོ། ། ཡང་དང་ཡང་དུ་མྱུར་དུ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རང་རིག་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། ཚོགས་བསགས་པའི་བསྒོམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཡུན་རིང་མ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་ རོ། ། སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་བདག་ལས་བྱུང་། ། ཁམས་གསུམ་ཡང་ནི་བདག་ལས་བྱུང་། ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་ཁྱབ། ། འགྲོ་གཞན་རང་བཞིན་མི་སྣང་ངོ་། ། དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ། ། མཉམ་པར་གཞག་པ་གང་སློབ་པ། ། མི་དེ་བསོད་ནམས་དམན་པ་ཡང་། །

The clear realization of this is as follows: To gain mastery over this meditation, a solitary hero should dwell in seclusion and sit upon a soft cushion. Having ascertained that all phenomena are pure by nature, one should visualize oneself as Heruka and mentally summon any [consort] whatsoever. Visualizing her as Nairātmyā, one should meditate on the play of method and wisdom arising from one’s own heart and navel, as the play of the bola in the kakkola or within the opening of the bola. Through the power of such meditation, one should turn toward the ultimate. Once turned toward it, one should radiate it to all the sense faculties, the limbs and digits, and all things in the ten directions. "Without appearance, mere clarity, Infinite great bliss— For as long as one is able, One should view it without interruption." Upon arising, because all things are of the nature of great bliss, one should visualize them as having the identity of the wheel of yoginīs. In order to repeatedly and swiftly accumulate the collections of merit and wisdom, one should make offerings with that very self-aware great bliss. Through the distinction of this meditation on the accumulation of the collections, the desired accomplishments (siddhi) will be attained without long delay. "All sentient beings arise from me; The three realms also arise from me. All these are pervaded by me; No other nature of beings appears." Having known this, the yogi who trains in meditative equipoise—even if that person has little merit—[will attain the goal].

གྲུབ་ པར་འགྱུར་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། ཡང་ན་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་ཡང་ལྡང་བའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་གཉིས་པོ་ནི་ནུས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་ནམ་རྒྱུ་བ་མར་མེའི་སྣང་བའི་རྒྱུན་བཞིན་དུ། རྟག་ཏུ་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། ། ཉིན་དང་མཚན་དུ་གནས་པར་བྱ། ། རང་གི་ རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི། ། ངག་གི་ལམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་འདས། ། དེ་ནི་བྱིན་བརླབ་རིམ་པ་སྟེ། ། ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་དེ་རང་བཞིན། ། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་ནི། ། རླུང་དང་མཁའ་རྣམས་ཉིད་དག་དང་། ། རང་བཞིན་རིག་པས་ཀུན་རིག་ལ། ། སྐད་ཅིག་དེ་ཀུན་གནོད་མི་འགྱུར། ། མཐོ་རིས་ས་བླ་ས་ འོག་ཏུ། ། སྐད་ཅིག་གིས་ནི་སྐུ་གཅིག་འགྱུར། ། རང་བཞིན་དབྱེ་བའི་རྟོག་པ་ཡིས། ། དེ་ནི་གནོད་པར་མི་ནུས་སོ། ། རྣལ་འབྱོར་འདི་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་། ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། སྤྲིན་ལྟ་བུ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང་། གཉིད་ལོག་པ་དང་། སད་པ་ལྟ་བུའོ། ། དངོས་གྲུབ་ཀྱིས་སྔོན་དུ་སྤྲིན་ལྟ་བུ་སྟེ། སྲབ་པའི་སྤྲིན་གྱིས་བཀབ་པའི་ཟླ་བ་རྫོགས་པ་བཞིན་དུ་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གྲུབ་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཡིད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་རིག་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་གསལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ནས་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། ། བོ་ལའི་ ཡི་གེ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་གཉིད་ལོག་པ་ལ་ཅིག་ཅར་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ནས་རྨི་ལམ་དང་སད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ལ། ཇི་ལྟར་སད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན།

It will be accomplished; of this there is no doubt. Furthermore, there is the yoga of meditative equipoise and the yoga of repeated arising. These two yogas, according to one's capacity, should be maintained day and night through that very yoga, like the continuous flow of a river or the continuous light of a lamp. This primordial wisdom of one's own awareness transcends the domain of the path of speech. It is the stage of blessing; it is the nature of omniscient wisdom. Earth, water, fire, wind, and space itself—when all are known through the awareness of their nature, none of them can cause harm in that very instant. In the higher realms, on the earth, and in the subterranean regions, one becomes a single body in an instant. By conceptualizing the distinctions of nature, one cannot be harmed. This yoga is of four types, distinguished by its stages and methods: like a cloud, like an illusion, like a dream, and like sleeping and waking. Prior to accomplishment, it is like a cloud, because it is unclear, like a full moon obscured by thin clouds. Once accomplished, it is like an illusion, because it arises clearly through the power of a consort emanated by the mind. Then it is like a dream, because the syllables of the bola arise simultaneously in the sleep of yoga through the power of yoga. Then, regarding its being like a dream and waking: how is it like waking?

ཕྱི་རོལ་གྱི་རིག་མའི་སྦྱོར་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་དང་གཞན་ དག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་དག་ཀྱང་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔ་མ་དང་སྔ་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱི་མ་དང་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཇི་ལྟར་ཐ་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཅེ་ན། གཡེང་བ་ཡོད་ན་ཡང་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཕྱིར་ དམ་ཚིག་མ་ལུས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྦྱོར་བ་བསྡུས་ནས་ནི། ། དགེ་བ་གང་ཞིག་བདག་གིས་ཉེར་བསགས་པ། ། དེས་ནི་འགྲོ་བ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཐོབ་ཤོག། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དམ་པ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་ རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། དཔལ་ཀུ་མཱ་ར་ཀླ་ཤུའི་ཞལ་སྔ་ནས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

This is because it arises from the union with an external consort. If one asks what the cause is that is like a dream, it is because self and other are not perceived. Furthermore, these [stages] become increasingly distinguished, for the later ones arise through the power of each preceding one. If one asks how the last is the supreme of all, it is because even if there is distraction, it is not at all a state of non-equipoise, and because all the samayas are present without exception. From the extremely profound Hevajra: "By whatever merit I have gathered through summarizing the union of the coemergent, may all beings attain the state of the Vajra Holder." This concludes the sublime yoga of the coemergent composed by the great master, the glorious Ratnākaraśānti. It was translated, edited, and finalized by the presence of the glorious Kumārakalaśa.