A Ritual of Fire Offerings

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཧོ་མ་བི་དྷི། བོད་སྐད་དུ། སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག། དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཔལ་ལྡན་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་། ། བདག་མེད་མ་ གུས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བཀའ་དྲིན་གྱིས། ། སྦྱིན་སྲེག་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ། ། བདག་གཞན་ཕན་པར་འདོད་པ་ཡིས། ། རྣམ་རྟོག་ང་རྒྱལ་སོགས་སྤངས་ཏེ། ། ཆོས་ཕྱིར་འབྲང་བའི་བློ་ཡིས་ནི། ། སྦྱིན་སྲེག་རིམ་པ་མཉན་པར་གྱིས། ། བླ་མེད་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཏེ། ། སྦྱིན་སྲེག་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ། ། ཡེ་ཤེས་མེ་ལྷ་ཕུང་པོ་སོགས། ། བུད་ཤིང་བསྲེག་པ་བླ་མེད་ཡིན། ། ཕྱི་རོལ་སྦྱིན་སྲེག་གིས་བསྒྲེས་ཏེ། ། ཁ་ཟས་བཟའ་སོགས་ནང་གིར་བཤད། ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་ནི་ལྷ་གནས་དང་། ། སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། ། སྦྱིན་སྲེག་ལས་རྣམས་མེད་པ་ལ། ། དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ། ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། མཁས་པས་སྦྱིན་སྲེག་ལས་རྣམས་བརྩམ། ། སྡིག་པ་འཇིག་ཕྱིར་ཞི་བ་སྟེ། ། བསོད་ནམས་ཡོངས་འཛིན་རྒྱས་པ་ཡིན། ། ཆགས་པ་བསྒོམ་ཕྱིར་དབང་འགྱུར་ཏེ། ། རྟོག་པ་ཟད་ཕྱིར་གསོད་པ་ཡིན། ། ཉོན་ མོངས་སེར་བ་ཞི་བྱེད་དང་། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་རྒྱས་བྱེད་ཕྱིར། ། རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བས་བདག། ཇི་ལྟ་བར་ནི་སེམས་ཀྱིས་བྱ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཡི་བཤད་བྱ་སྟེ། ། ཐབ་དང་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། ། སྒྲུབ་པ་པོ་དང་ལྷ་དག་དང་། ། སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་རྣམ་ལྔར་འགྱུར། ། དེ་ལ་ཐབ་ཁུང་བཤད་པ་ནི། ། སེམས་ཅན་དབྱེ་བས་མཐའ་ཡས་ཏེ། ། ལས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བཞི་རུ་འགྱུར། །

In the language of India: Homavidhi. In the language of Tibet: Sbyin sreg gi cho ga (The Ritual of the Homa Fire Offering). Homage to the glorious Hevajra. Having prostrated with devotion to the glorious Hevajra and Nairātmyā, I shall explain the ritual of the homa fire offering through the kindness of the Vajra Master. Those who desire the benefit of themselves and others should abandon conceptualization, pride, and the like; with a mind that follows the Dharma, listen to the stages of the homa. There are three types of homa: the unsurpassed, the internal, and the external. The unsurpassed is the burning of the fuel of the aggregates and so forth by the fire-god of primordial wisdom. The internal is explained as the eating of food and so forth, in analogy with the external homa. One should perform the homa at the time of the maṇḍala, the abode of the deities, and during the stage of accomplishment. Without the activities of homa, accomplishments will not arise; therefore, the wise should undertake the activities of homa in order to accomplish all rites. Pacification is for the destruction of negativity; enrichment is for the total acquisition of merit; magnetizing is for the cultivation of passion; and slaying is for the exhaustion of conceptualization. To pacify the hail of afflictions and to increase meditative absorption, one should perform the rites with the mind according to the yoga of one’s own deity. Next, the external [ritual] will be explained, which consists of five parts: the characteristics of the hearth and the substances, the practitioner, the deities, and the methods of accomplishment. Regarding the explanation of the hearth: although it is infinite due to the divisions of sentient beings, it becomes fourfold through the divisions of activity.

རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ལྔ་རུ་འགྱུར། ། ཞི་བ་ལ་ནི་ཟླུམ་པོ་སྟེ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་གྲུ་བཞིའོ། ། དབང་ལ་གཞུ་ཡི་དབྱིབས་སུའོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་གྲུ་གསུམ་མོ། ། བསྐྲད་དང་དགུག་ལའང་དེ་བཞིན་ནོ། ། རྒྱ་རུ་ཁྲུ་གང་ཟབས་ སུ་ནི། ། མཐོ་གང་པ་ནི་ཞི་བ་ཡིན། ། རྒྱ་རུ་ཁྲུ་དོ་ཟབས་སུ་ནི། ། ཁྲུ་གང་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཞེད། ། རྒྱ་རུ་ཁྲུ་གང་ཟབས་སུ་ནི། ། མཐོ་གང་པ་ནི་དབང་ལའོ། ། རྒྱ་རུ་སོར་མོ་ཉི་ཤུ་ལ། ། ཟབས་སུ་སོར་བཅུ་མངོན་སྤྱོད་ལ། ། བསྐྲད་དང་དགུག་ལའང་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཞི་ལ་ཁ་དོག་དཀར་པོར་བྱ། ། རྒྱས་པ་ ལ་ནི་སེར་པོའོ། ། དབང་ལ་དམར་པོར་བྱ་བའོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་ནག་པོའོ། ། དགུག་པ་ལ་ནི་དམར་པོར་བྱ། ། བསྐྲད་པ་ལ་ནི་ནག་པོར་བྱའོ། ། ཞི་ལ་ཁ་ཁྱེར་སོར་བཞིས་བསྐོར། ། ནང་དུའང་སོར་བཞི་དོར་བར་བྱ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་སོར་བརྒྱད་དེ། ། ནང་དུའང་དེ་བཞིན་དོར་བར་བྱ། ། དབང་ལ་ཁ་ཁྱེར་སོར་ བཞིས་བསྐོར། ། ནང་དུའང་སོར་བཞི་དོར་བར་བྱ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་སོར་གསུམ་སྟེ། ། ནང་དུའང་སོར་གསུམ་དོར་བར་བྱ། ། དགུག་དང་བསྐྲད་ལའང་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཞི་བའི་ཐབ་ཁུང་དབུས་སུ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་དང་ནི་གྲི་གུག་བྲི། ། ཁ་ཁྱེར་ལ་ནི་རྡོ་རྗེས་བསྐོར། ། རྒྱས་ལ་དབུས་སུ་རིན་པོ་ཆེའོ། ། ཁ་ཁྱེར་ ལའང་རིན་པོ་ཆེའོ། ། དབང་ལ་དབུས་སུ་པདྨས་མཚན། ། ཁ་ཁྱེར་དེ་དང་འདྲ་བས་བསྐོར། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་རལ་གྲིའོ། ། ཁ་ཁྱེར་ལ་ཡང་རལ་གྲིས་བསྐོར། ། དགུག་ལ་དབུས་སུ་ལྕགས་ཀྱུ་བཞག། ཁ་ཁྱེར་དེ་དང་འདྲ་བས་བསྐོར། ། བསྐྲད་ལ་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་ནི། །

Through the divisions of the families, there are five. For pacifying, it is circular; for enriching, it is square; for magnetizing, it is in the shape of a bow; and for wrathful activities, it is triangular. The same applies to expelling and summoning. Regarding the dimensions: for pacifying, it is one cubit in width and one span in depth. For enriching, it is desired to be two cubits in width and one cubit in depth. For magnetizing, it is one cubit in width and one span in depth. For wrathful activities, it is twenty finger-widths in width and ten finger-widths in depth; the same applies to expelling and summoning. For pacifying, the color should be white; for enriching, yellow; for magnetizing, red; and for wrathful activities, black. For summoning, it should be red; for expelling, it should be black. For pacifying, the rim is four finger-widths around, and one should leave a space of four finger-widths inside. For enriching, it is eight finger-widths, and one should leave a space of the same inside. For magnetizing, the rim is four finger-widths around, and one should leave a space of four finger-widths inside. For wrathful activities, it is three finger-widths, and one should leave a space of three finger-widths inside; the same applies to summoning and expelling. In the center of the pacifying hearth, one should draw a vajra and a curved knife (kartṛkā). The rim is encircled by vajras. For enriching, there is a jewel in the center, and the rim is also adorned with jewels. For magnetizing, it is marked with a lotus in the center, and the rim is encircled by the same. For wrathful activities, there is a sword, and the rim is also encircled by swords. For summoning, a hook is placed in the center, and the rim is encircled by the same. For expelling, there is a vajra in the center.

རྩེ་གསུམ་པ་ནི་ གཞག་པར་བྱའོ། ། ཁ་ཁྱེར་ལ་ཡང་རྩེ་གསུམ་བྲི། ། དབུས་སུ་གྲི་གུག་ཀུན་ལ་མཐུན། ། ཐབ་ཁུང་ནང་གི་ཕྱོགས་བཞིར་ནི། ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་བདེ་གཤེགས་ཀྱི། ། ཕྱག་མཚན་ཕྱི་མ་རིམ་བཞིན་གཞག། ཐབ་ཁུང་ཀུན་ལ་ཁ་དོག་དང་། ། མཐུན་པའི་དྲི་ཡིས་བྱུག་པར་བྱ། ། ཞི་བ་ཕལ་ཆེར་ སྲོད་ལ་བྱ། ། རྒྱས་པ་སྔ་དྲོ་བྱ་བ་ཡིན། ། དབང་ནི་དགོངས་ཀའི་དུས་སུ་བྱ། ། དགུག་པ་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲ། ། མངོན་སྤྱོད་ནམ་ཕྱེད་ཉིན་ཕྱེད་བྱ། ། བསྐྲད་པའང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡིན། ། ཞི་བ་ཤར་དུ་བྱ་བར་བཤད། ། རྒྱས་པ་ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་བྱ། ། དབང་གི་ལས་ནི་ནུབ་ཏུ་བྱ། ། དགུག་ལའང་ནུབ་ཏུ་བྱ་བ་ཡིན། ། མངོན་སྤྱོད་བྱང་དུ་བརྩམ་པར་བྱ། ། བསྐྲད་པའི་ལས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ། ། ཚོན་གྱིས་རྗེས་མཐུན་བྲི་བའམ། ། ཡང་ན་མེ་ཏོག་དག་ཀྱང་རུང་། ། ཐབ་ཁུང་དག་ནི་དེ་ལྟར་བྱ། ། རྫས་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞི་བ་ལ་ནི་ཏིལ་གྱིས་སོ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་ཞོ་ཟན་ནོ། ། དབང་དང་དགུག་ལ་ཨུཏྤ་ལ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་ཚེར་མས་སོ། ། བསྐྲད་པ་ལ་ཡང་ཚེར་མའོ། ། ཀུན་ལ་མཐུན་པ་འདི་དག་སྟེ། ། མཆོད་ཡོན་དང་ནི་ཞབས་བསིལ་དང་། ། བསང་གཏོར་དྲི་དང་བྱུག་པ་དང་། ། མེ་ཏོག་མར་མེ་ཏིལ་དང་ནི། ། ཡམ་ཤིང་མར་དང་ཞོ་ཟན་དང་། ། ཀུ་ཤ་དཱུར་བའི་མྱུ་གུ་ནས། ། གྲོ་དང་འབྲུ་དང་མ་ཤ་དང་། ། མ་གྲུགས་འབྲས་དང་རྟ་སྒ་དང་། ། གླ་གོར་ཤོ་ཤ་ཛཱ་ཏི་པ་ལ། ། གཞན་ཡང་ཞུ་བའི་རྫས་རྣམས་དང་། ། བདུད་རྩི་མེ་དང་བུད་ཤིང་ངོ་། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡི། ། གཟུགས་བརྙན་སྐེ་ཚེ་ལན་ཚྭ་དང་། །

One should place a trident. One should also draw a trident on the rim. In the center, a curved knife (kartṛkā) is common to all. In the four directions within the hearth, one should place a khaṭvāṅga and the hand-symbols (mudrā) of the Sugatas in successive order. All hearths should be smeared with fragrances that correspond to their respective colors. Pacification (śānti) is mostly performed at dusk. Increasing (puṣṭi) is to be performed in the forenoon. Empowerment (vaśya) is performed at the time of evening. Summoning (ākarṣaṇa) is also similar to that. Ferocity (abhicāra) is performed at midnight or midday. Expelling (vidveṣaṇa) is also similar to that. Pacification is explained as being performed in the east. Increasing is performed in the southern direction. The activity of empowerment is performed in the west. Summoning is also performed in the west. One should begin ferocity in the north. Expelling is also similar to that. One should draw [the symbols] with colors accordingly, or flowers are also suitable. The hearths should be prepared in that manner. The substances should be understood as follows: for pacification, use sesame seeds. For increasing, use curd-rice (pāyasa). For empowerment and summoning, use utpala flowers. For ferocity, use thorns. For expelling, also use thorns. Common to all are these: the water for the guest-offering (arghya), the water for washing the feet (pādya), the sprinkling water (prokṣaṇa), fragrance, ointment, flowers, lamps, sesame seeds, sacrificial wood (samidh), ghee, curd-rice, kuśa grass, dūrvā sprouts, barley, grains, masha beans, unbroken rice, horse-saddle, guggulu resin, nutmeg (jātīphala), and so forth. Furthermore, there are the substances to be melted, the nectar (amṛta), the fire, and the fuel. For ferocity, there is the effigy (pratimā) of the target, mustard seeds, and salt.

ཁྲག་དང་མི་རུས་ཕྱེ་མ་དང་། ། དུག་དང་དཔའ་བོ་ལྔ་རྣམས་ སོ། ། ཨུ་དུམྺཱ་ར་ལ་སོགས་པའི། ། ཡལ་ག་རྩེ་མོའི་ཆ་ལས་བྱུང་། ། སྲིད་དུ་མཛུབ་གང་སྦོམ་མཐེ་བོའི། ། དཔངས་ཙམ་སྦྲང་རྩི་འོ་མ་དང་། ། ཙནྡན་དཀར་པོའི་ཆུ་ལ་སྦངས། ། རྩེ་གཅིག་ཞི་ལ་རོ་རྒྱས་ནི། ། ཡལ་ག་དབུས་ཀྱི་ཆ་ལས་བྱུང་། ། སྲིད་དུ་ཁྲུ་གང་སྦོམས་སུ་ནི། མཐེ་བོ་ མཐེའུ་ཆུང་བར་ཁེངས་པ། ། ཞོ་དང་མར་དང་སེར་པོ་དྲི། ། དེ་ལ་སྦངས་ཏེ་རྩེ་གཅིག་པས། ། དབུལ་བྱ་མཁས་པས་དབང་ལ་ནི། ། ཙནྡན་དམར་དང་ཡུངས་དམར་ལ། ། སྦངས་པ་ཚད་ནི་ཞི་དང་མཐུན། ། དྲག་པོ་ལ་ནི་ཚེར་མའི་ཤིང་། ། རྩ་བའི་ཆ་ལས་བྱུང་བ་ནི། ། སྲིད་དུ་སོར་བཅུ་སྦོམས་སུ་ ནི། ། ཕྲ་དང་སྦོམ་པའང་དབུལ་བར་བྱ། ། ཁྲག་དང་དུག་དང་ལན་ཚྭ་དང་། ། ཚྭ་བའི་དྲི་ལ་སྦངས་པའོ། ། བསྐྲད་དང་དགུག་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། ། རིང་དང་ཐུང་དང་གས་དང་ཕྲ། ། སྲོག་ཆགས་བཅས་སོགས་སྤང་བར་བྱ། ། ཨུ་དུམྺཱ་ར་ལ་སོགས་པའི། ། མངར་བའི་རོ་དང་འོ་མར་བཅས། ། བུད་ཤིང་ཞི་བའི་ལས་ལ་བྱ། ། སྐྱུར་བའི་རོར་ལྡན་རྒྱས་པ་ལའོ། ། དབང་ལ་དམར་ཞིང་ཚེར་མ་ནི། ། ལྕགས་ཀྱུ་ལྟ་བུ་ཡོད་པའོ། ། དགུག་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ། དྲག་པོ་ལ་ནི་ཁ་བ་དང་། ། ཚ་བའི་རོར་ལྡན་ཚེར་མར་བཅས། ། བསྐྲད་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ། རིང་ཐུང་ཁ་དོག་ལ་ སོགས་པ། ། ཅི་རིགས་པས་ནི་བུད་ཤིང་བྱ། ། མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་སྣོད་རྣམས་ནི། ། ཞི་བ་ལ་སོགས་ལས་རིམ་བཞིན། ། དངུལ་དང་གསེར་དང་ཟངས་མ་དང་། ། ལྕགས་ལ་སོགས་པས་བྱས་པ་ཡིན། ། དགང་གཟར་བླུགས་གཟར་ཡུ་བ་ཁྲུ། ། འོག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་བྱ། །

Blood, powdered human bone, poison, and the five heroic substances; [These are for the fierce rites.] From the tips of branches of the Udumbara and so forth, [The fuel] should be produced. One span in length, as thick as a thumb, In height, soaked in honey, milk, and White sandalwood water; with one-pointed mind, for pacifying. For increasing, [the fuel] is produced from the middle part of the branch. One cubit in length, in thickness filling the space between the thumb and the little finger, Soaked in curd, butter, and yellow fragrances; with one-pointed mind, The wise should offer these for the rite of magnetizing. For magnetizing, soaked in red sandalwood and red mustard, The dimensions are in accordance with the pacifying rite. For the fierce rite, [use] thorny wood; Produced from the root part, Ten finger-widths in length, in thickness Whether thin or thick, it should be offered. Soaked in blood, poison, salt, and pungent fragrances. Expelling and summoning are also like that. Long, short, cracked, or thin, And those with insects and so forth, should be avoided. The Udumbara and so forth, With sweet flavors and milk, Should be used as firewood for the pacifying rite. Possessing sour flavors for the increasing rite. For magnetizing, red and thorny, Shaped like a hook. Summoning is also like that. For the fierce rite, bitter and Possessing pungent flavors and thorns. Expelling is also like that. Long, short, color, and so forth, Firewood should be prepared as appropriate. The vessels for the water offering and so forth, For the pacifying and other rites in sequence, Are made of silver, gold, copper, Iron, and so forth. The ladle and the pouring spoon, one cubit in handle, At the bottom, a vajra and a jewel should be made.

དེ་སྟེང་ རྒྱར་ནི་སོར་བཞི་ལ། ། ཟབས་སུ་སོར་གཉིས་ནང་རྡོ་རྗེ། ། སོར་བཞིའི་མཐར་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ། བར་དུ་པདྨའི་འདབ་མའི་དབྱིབས། ། བླུགས་གཟར་པདྨའི་དབྱིབས་སོར་གཉིས། ། ཟབས་སུ་སོར་གཅིག་ནང་རྡོ་རྗེ། ། འོ་མ་ཅན་ལས་བྱུང་མེའམ། ། རྒྱུན་གཞག་མེའམ་བྲམ་ཟེ་ནི། ། ཐ་མལ་མེ་ནི་ ཞི་བ་ལའོ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་རྒྱལ་པོ་དང་། ། རྒྱལ་རིགས་དང་ནི་བློན་པོའི་མེ། ། ཡང་ན་དགོན་པ་ནས་བྱུང་མེའོ། ། དབང་དང་དགུག་ལ་སྨད་འཚོང་ངམ། ། རྗེ་རིགས་ཁྱིམ་ནས་བྱུང་མེས་བྱ། ། དགུག་པ་ལ་ནི་གར་མཁན་དང་། ། རོལ་མོ་བ་ལས་བྱུང་བ་འམ། ། ལམ་དུ་བུས་པའི་མེས་ བྱའོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་རྗེ་བོ་དང་། ། གདོལ་པའི་ཁྱིམ་ནས་བྱུང་བས་བྱ། ། བསྐྲད་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཀུན་ལའང་དུར་ཁྲོད་མེ་དང་ནི། ། སོལ་བར་ལྡན་པས་བྱ་བའོ། ། སྦྱིན་སྲེག་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ནི། ། བདག་གི་གཡས་སུ་དགོད་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་དྲིལ་བུ་དང་། ། མཆོད་ ཡོན་སྣོད་ནི་གཡོན་དུ་གཞག། དགང་གཟར་དང་ནི་བླུགས་གཟར་དང་། ། མར་ནི་མདུན་དུ་གཞག་པར་བྱ། ། མངོན་སྤྱོད་པ་ནི་གོ་བཟློག་པའོ། ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནི་བསངས་ནས་གཞག། སློབ་དཔོན་དག་གམ་སྒྲུབ་པ་པོ། ། མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་ལྡན། ། སྦྱིན་སྲེག་ལས་ལ་ མཁས་པ་ཡིས། ། བརྩོན་པས་སྦྱིན་སྲེག་ལས་བྱའོ། ། འདིར་ནི་ལྷ་ནི་རྣམ་གསུམ་སྟེ། ། བསྲེག་བྱ་ལེན་དང་ལས་བྱེད་དང་། ། མཆོད་པར་བྱ་བའི་མེ་ལྷ་སྟེ། ། འདི་རྣམས་མཚན་ཉིད་གཞན་ནས་གསུངས། ། ཐབ་ཀྱི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་དེ་ཡིས་ནི། ། སྦྱིན་སྲེག་ཁང་པར་ལེགས་འདུག་ནས། །

Above that, four finger-widths in breadth and two finger-widths in depth, with a vajra inside. At the edge of the four finger-widths is a vajra, and in between is the shape of a lotus petal. The pouring ladle (sruva) is lotus-shaped and two finger-widths [in height], with a vajra inside and one finger-width in depth. For pacifying rites, use fire from a milky tree, or a perpetual fire, or the fire of a brahmin, or an ordinary fire. For enriching rites, use the fire of a king, a kṣatriya, or a minister, or fire from a hermitage. For magnetizing and summoning, use fire from a prostitute or from the house of a vaiśya. For summoning, use fire from a dancer or a musician, or fire kindled on a road. For wrathful rites, use fire from the house of a lord or a caṇḍāla. For expelling, it is the same. For all [rites], use fire from a charnel ground, provided it contains charcoal. All the materials for the homa should be arranged to the right of oneself. The vajra and bell, as well as the vessel for the offering water (arghya), should be placed to the left. The large ladle (darvi) and the pouring ladle, along with the ghee, should be placed in front. For wrathful rites, the arrangement is reversed. All should be set out after being purified. The ācārya or the practitioner, possessing all the necessary characteristics and being skilled in the homa ritual, should perform the homa with diligence. In this context, there are three types of deities: the deity who receives the burnt offerings, the deity who performs the action, and the fire deity (Agni) who is to be worshipped; the characteristics of these are explained elsewhere. Now, the sequence of the hearth (kuṇḍa) will be explained. Then, that ācārya, having sat properly in the homa chamber, [proceeds].

ཁྲུས་སོགས་བྱ་བ་སྔོན་བྱས་ཏེ། ། སྒྲུབ་ཐབས་ལས་བྱུང་ཆོ་ག་ཡིས། ། ལས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡི། ། ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་ནས་ནི། ། རྫས་རྣམས་ཡང་དག་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། དང་པོར་བསང་གཏོར་སྣོད་ལ་ནི། ། གསང་སྔགས་འདི་ནི་བཟླས་བྱས་ཏེ། ། ཨོཾ་རཀྵ་རཀྵ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ། ། དེ་ཡིས་ཀུན་ལ་བསང་གཏོར་བྱ། ། དེ་ནས་མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་ལ། ། རང་རང་གསང་སྔགས་བཟླས་པའམ། ། ཡང་ན་གསང་སྔགས་འདི་བཟླས་ཏེ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ། ཐམས་ཅད་དག་པར་བསམ་བྱ་སྟེ། ། གོང་ནས་ འབྱུང་བའི་མེ་བླངས་ལ། ། དེ་ལ་རཀྵས་བསང་གཏོར་བྱ། ། ཐབ་ཏུ་འང་བསང་ཞིང་མེ་བཅུག་ལ། ། གསང་སྔགས་འདི་དང་བཅས་པ་ཡི། ། རླུང་ཡབ་ཀྱིས་ནི་སྤར་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཧེ་རུ་ཀ་མ་ཧཱ་བཛྲ་ཛྭ་ལ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ། དེ་ནས་བགེགས་ནི་བཅིང་བྱའི་ཕྱིར། ། ཀུ་ཤ་དྲུངས་ཕྱུང་སྔོ་བ་ལ། ། གསང་སྔགས་འདི་ནི་ བཟླས་ནས་ཀྱང་། ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཨཱ་ཡུ་ཥེ་སྭཱ་ཧཱ། ། ཤར་དང་ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་། ། དབུས་སུའང་ལེགས་པར་དགྲམ་པར་བྱ། ། དེ་ནས་ལེགས་སྦྱངས་གནས་དེར་ནི། ། ཡི་གེ་ཧཱུྃ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། ། ཞི་སོགས་ལས་ཀྱི་རྗེས་མཐུན་པའི། ། ཐབ་ཁུང་དག་ནི་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡི་དབུས་སུ་པདྨ་ ནི། ། འདབ་བརྒྱད་པ་ནི་ལེགས་དམིགས་ལ། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ལྔ་ཡིས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྐྱེད་པར་བྱ། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡོངས་གྱུར་ལས། ། རཾ་ལས་བྱུང་བའི་མེ་ལྷ་བསམ། ། ཞི་བའི་མེ་ལྷ་དཀར་པོའོ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་མེ། ། དབང་དང་དགུག་ལ་འདོད་པའི་མེ། །

Having first performed the ablutions and other preliminary rites, one should generate the divine pride of the deity in accordance with the specific activity, following the ritual procedures arising from the sādhana. Then, one should perfectly consecrate the ritual substances. First, one should recite this secret mantra over the vessel for the sprinkling of water: Oṃ rakṣa rakṣa hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ. With this, one should sprinkle water for purification over everything. Then, for the drinking water and other offerings, one should either recite their respective secret mantras or recite this mantra: Oṃ āḥ hūṃ. One should contemplate that everything is purified. Taking the fire as it arises from the aforementioned [source], one should sprinkle it with the rakṣa water. Having sprinkled the hearth and placed the fire within it, one should ignite it with a bellows while reciting this mantra: Oṃ heruka mahāvajra jvala hūṃ hūṃ hūṃ. Then, in order to bind the obstructing spirits (vighna), one should take fresh, green kuśa grass, recite this mantra: Oṃ vajrasattva āyuṣe svāhā, and arrange it well in the east, south, west, north, and the center. Then, in that well-purified place, one should visualize the hearth arising from the syllable Hūṃ, in accordance with the specific activity such as pacifying and so forth. In the center of that, one should clearly visualize an eight-petaled lotus. Through the five stages of manifest awakening, one should generate Vajrasattva. Through the manner of great passion, Vajrasattva completely transforms, and one should visualize the Fire God (Agni) arising from the syllable Raṃ. For pacifying, the Fire God is white; for enriching, the Fire of Wisdom; for magnetizing and summoning, the Fire of Desire.

མངོན་སྤྱོད་ལས་དང་བསྐྲད་པ་ལ། ། རླུང་གི་མེ་ནི་མཁས་པས་བསམ། ། ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་ཁ་དོག་དཀར། ། མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན། ། དང་པོས་རིག་མ་ཡང་དག་འཁྱུད། ། གཡས་གཉིས་དབྱུག་ཏོ་མི་འཇིགས་པ། ། གཡོན་ གཉིས་བགྲང་ཕྲེང་སྤྱི་བླུགས་འཛིན། ། རྒྱས་པ་དེ་ལས་ཁ་དོག་སེར། ། དབང་དང་དགུག་ལ་དམར་པོ་ལ། ། གཡས་གཡོན་གཉིས་ཀྱི་བར་པ་ན། ། ལྕགས་ཀྱུ་ཞགས་པ་འཛིན་པའོ། ། གསད་དང་བསྐྲད་དང་ནག་པོ་ལ། ། དབུ་སྐྲ་གྱེན་བརྫེས་ཟ་བྱེད་ལྟ་བུ་ཡི། ། གཡས་ན་རལ་གྲི་འཛིན་པའོ། ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཡེ་ཤེས་མེ་ལྷ་སྤྱན་དྲང་བྱ། ། གཡས་པ་མི་འཇིགས་ཕྱག་རྒྱ་ཡི། ། མཐེ་བོང་སྲིན་ལག་མཚམས་བཀུག་པའོ། ། ཨོཾ་ཨགྣ་མ་ཧཱ་ཏེ་ཛ་སརྦ་ཀཱ་མརྠ་སཱ་དྷ་ཀ། ཀ་རུ་ཙུད་ཀྲི་ཏྭ་སྭཱ་ཧཱ། ཨསྨི་སནྣི་ཧི་ཏོ་བྷ་བ། མེ་ལྷ་སྤྱན་དྲང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་སོ། ། བགེགས་ བསྐྲད་བསང་གཏོར་ལ་སོགས་བྱ། ། ཛཿཧཱུྃ་པྃ་ཧོཿ། ། ཞེས་བརྗོད་པས། དགུག་དང་དེ་བཞིན་གཞུག་པ་དང་། ། བཅིང་དང་རྗེས་སུ་དགྱེས་པར་བྱ། ། ས་ཏིཾ་ཧཱུྃ་གཙྪ་ཧ་བྱ་བྷུ་ཀ་ཨ་ག་མི་ཤ་སི་ཛ་ཏ་ཀཱ་ལེ་སརྦ་སིདྷི་ཀུ་རུ་ཤ་མེ། མེ་དགའ་བའི་སྔགས་སོ། ། དེ་ནས་གཉིས་མེད་མེ་ལྷ་ལ། ། ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་ འོད་ཟེར་གྱིས། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་བསྐུལ་བྱས་ཏེ། ། བདུད་རྩི་བུམ་པའི་ཆུ་ཡིས་ནི། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་བྱ་བའོ། ། ཞི་བའི་མེ་ལ་རྣམ་སྣང་མཛད། ། དབུ་རྒྱན་དུ་ནི་བྱ་བ་ཡིན། ། རྒྱས་ལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། ། དབང་དང་དགུག་ལ་ཚེ་དཔག་མེད། ། གསོད་སོགས་ལས་ལ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །

For the activities of wrathful sorcery and expulsion, the wise should visualize the Fire of Wind. He has three faces and six arms, and is white in color. He is adorned with the sacrificial thread and so forth. With the first [pair of hands], he perfectly embraces a consort. The two right hands hold a staff and the gesture of fearlessness. The two left hands hold a rosary and a water-pot. For the activity of enrichment, he is yellow in color. For magnetizing and summoning, he is red. In the middle of the two right and left hands, he holds a hook and a noose. For killing and expulsion, he is black. His hair is bristling upward, and he has a devouring gaze. In his right hand, he holds a sword. Through the application of mantra and mudrā, one should invite the Wisdom Fire God. With the right hand in the mudrā of fearlessness, the thumb is bent toward the ring finger. OṂ AGNI MAHĀTEJA SARVA KĀMARTHASĀDHAKA KARU CU KṚTVA SVĀHĀ ASMI SANNIHITO BHAVA. This is the mudrā and mantra for inviting the Fire God. One should perform the expulsion of obstructors, the sprinkling of purification, and so forth. By reciting JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ, one should summon, likewise cause to enter, bind, and subsequently please [the deity]. SATIṂ HŪṂ GACCHA HAVYABHŪKA AGAMIŚASI JATAKĀLE SARVASIDDHI KURU ŚAME. This is the mantra for pleasing the Fire. Then, for the non-dual Fire God, by means of light rays from the seed syllable at his heart, the Tathāgatas are exhorted, and the empowerment should be performed with the water from the vases of nectar. For the Fire of pacification, Vairocana is to be the crown ornament. For enrichment, it is Ratnasambhava. For magnetizing and summoning, it is Amitāyus. For activities such as killing, it is Akṣobhya.

དེ་ནས་རང་རང་སྔགས་ཀྱིས་ནི། ། བསང་གཏོར་མཆོད་ཡོན་ཞབས་བསིལ་དབུལ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷའི་ཁ་དང་ནི། ། དགང་གཟར་བླུགས་གཟར་ནང་དུ་ནི། ། ཡི་གེ་རཾ་ནི་ལེགས་བཀོད་དེ། ། མར་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཀང་བ་ཡི། ། དགང་བླུགས་བདུན་ནམ་གསུམ་མམ་གཅིག། མེ་ལྷའི་སྔགས་ཀྱིས་དབུལ་ བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཧེ་རུ་ཀ་ཨགྣ་ཡེ་ཨ་མོ་ཀ་སྱ་ཤཱནྟིཾ་(གུ་,ཀུ་)རུ་སྭཱ་ཧཱ། ། གཞན་ཡང་རང་རང་སྔགས་དང་སྦྱར། ། དེ་ནས་འབར་བའི་མཚན་མ་བརྟག། ངན་ན་བསྲུང་བར་བྱ་བའོ། ། དེ་ནས་ལེགས་པར་མེ་དེ་ལ། ། མཆོད་པ་ཀུན་གྱིས་རབ་ཏུ་མཆོད། ། ཨོཾ་རཀྵ་རཀྵ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ། བསང་གཏོར་སྦྱིན་པའོ། ། ཨོཾ་ཁ་རཾ་ཁཱ་ཧི་སྭཱ་ཧཱ། མཆོད་ཡོན་གྱི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ནི་རི་ཏི་ཧཱུྃ། ཞབས་བསིལ་གྱི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་ཧཱུྃ་དྲིའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཧཱུྃ། མེ་ཏོག་གི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ་ཧཱུྃ། བདུག་སྤོས་ཀྱི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་དཱི་བེ་ཧཱུྃ། མར་མེའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ནཻ་བི་དྱེ་ཧཱུྃ། ལྷ་ བཤོས་ཀྱི་སྔགས་སོ། ། དེ་ནས་སྒྲ་དང་རོལ་མོ་རྣམས། ། ཕུལ་ལ་རྫས་རྣམས་ཡང་དག་བསང་། ། ཐོག་མ་ཐ་མར་དགང་གཟར་གྱིས། ། དབུལ་བྱ་གཞན་དུ་བླུགས་གཟར་གྱིས། ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། མར་གྱིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཡ་ཛྙཱ་ན་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཡམ་ཤིང་གིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་བཛྲ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཏིལ་དང་ཡུངས་ཀར་རྣམས་ཀྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་སཾ་པ་དེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞོ་དང་ཟན་གྱིའོ། ། ཨོཾ་ཨ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏ་བཛྲ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཀུ་ཤའི་འོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ཡུ་ཥེ་སྭཱ་ཧཱ། དཱུར་བའི་མྱུ་གུའི་འོ། །

Then, with their respective mantras, offer the sprinkling water, the drinking water, and the water for the feet. Then, having properly placed the syllable RAṂ within the mouth of the fire god and inside the pouring and ladling spoons, fill them completely with butter and offer seven, three, or one pouring and ladling of the butter using the fire god’s mantra: OṂ HERUKA AGNAYE AMUKASYA ŚĀNTIṂ KURU SVĀHĀ. Furthermore, combine this with the respective mantras of the other deities. Then, examine the signs of the blazing fire; if they are inauspicious, perform the protection rites. Then, thoroughly worship that fire with all the offerings. OṂ RAKṢA RAKṢA HŪṂ HŪṂ HŪṂ PHAṬ. This is the sprinkling water. OṂ KHARAṂ KHĀHI SVĀHĀ. This is the mantra for the drinking water. OṂ NIRITI HŪṂ. This is the mantra for the water for the feet. OṂ VAJRA GANDHE HŪṂ. This is the mantra for fragrance. OṂ VAJRA PUṢPE HŪṂ. This is the mantra for flowers. OṂ VAJRA DHŪPE HŪṂ. This is the mantra for incense. OṂ VAJRA DĪPE HŪṂ. This is the mantra for the lamp. OṂ VAJRA NAIVIDYE HŪṂ. This is the mantra for the divine food. Then, having offered sounds and music, thoroughly purify the substances. At the beginning and the end, offer with the pouring spoon; otherwise, use the ladling spoon. OṂ AGNAYE SVĀHĀ. This is for the butter. OṂ VAJRA JÑĀNĀYA SVĀHĀ. This is for the firewood. OṂ SARVA PĀPAṂ DAHANA VAJRĀYE SVĀHĀ. This is for sesame and white mustard. OṂ SARVA SAṂPADE SVĀHĀ. This is for curd and cooked grain. OṂ APRATIHATA VAJRĀYE SVĀHĀ. This is for kuśa grass. OṂ VAJRA ĀYUṢE SVĀHĀ. This is for the sprouts of dūrvā grass.

ཨོཾ་བཛྲ་མ་ཧཱ་བེ་གཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ནས་ཀྱིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་གྷསྨ་རི་སྭཱ་ཧཱ། གྲོའི་འོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་བི་ཛཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། འབྲུའི་འོ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བ་ལཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། མ་ཤའིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྚ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། འབྲས་མ་གྲུགས་པའིའོ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཤི་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། རྟ་སྒ་དང་། གླ་གོར་ཞོ་ཤ་དང་། ཛཱ་ཏི་ཕ་ལ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། ཞུ་བའི་རྫས་རྣམས་ལྷག་མ་ནི། ། མེ་ལྷའི་སྔགས་ཀྱིས་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། ཨོཾ་བོ་དྷི་བྲྀཀྵ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། བྱང་ཆུབ་ཤིང་གིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་རྟ་ཏཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ནྱ་གྲོ་དྷའིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་ཏ་ཀ་རཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཨ་མྲའིའོ། ། ཡམ་ཤིང་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུའོ། ། ཏིལ་དང་འབྲས་ཆན་ཞོ་ནི་ཕྱག། ཀུ་ཤ་དཱུར་བ་སྤྱི་གཙུག་ཏུའོ། ། ནས་དང་གྲོ་དང་འབྲས་དང་ནི། ། མོན་སྲན་རྡེའུ་ཞལ་དུའོ། ། ཞུ་བའི་རྫས་ཀྱང་ཞལ་ དུའོ། ། དྲི་ནི་ཐུགས་ཀར་མེ་ཏོག་དབུ། ། ཞལ་བསིལ་ཞལ་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། མཆོད་ཡོན་འཐོར་འཐུང་ཕྱག་ལའོ། ། མར་མེ་མདུན་དུ་དབུལ་བར་བྱ། ། དེ་ནས་བསང་གཏོར་སྦྱིན་ལ་བསྟོད། ། ཧཱུཾ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ཚངས་དབང་མགོན་གྱི་སྲས། ། མེ་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་ཊཀྐིས་དབང་བསྐུར་བ། ། ཤེས་རབ་མཆོག་གིས་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་བསྲེག། འཛིན་བྱེད་མེ་ལྷ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་འདུད། ། བསྟོད་པའོ། ། དེ་ནས་བདུད་རྩིའང་འབུལ་བྱས་ལ། ། ལས་རྣམས་བསྒོ་བར་བྱ་བའོ། ། མེ་ལྷའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷའི་ཐུགས་ཀར་ནི། ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལེགས་བསམས་ ལ། ། དེར་ནི་ལྷ་རྣམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཐུགས་ཀའི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲང་བྱའོ། །

OṂ VAJRA MAHĀVEGĀYA SVĀHĀ. This is for barley. OṂ VAJRA GHAṢMARĪ SVĀHĀ. This is for wheat. OṂ VAJRA VIJAYĀYA SVĀHĀ. This is for grain. OṂ MAHĀBALĀYA SVĀHĀ. This is for beans. OṂ VAJRA PUṢṬAYE SVĀHĀ. This is for unbroken rice. OṂ MAHĀŚIYA SVĀHĀ. This is for horse-gram, long pepper, and nutmeg. The remaining substances to be melted should be offered with the mantra of the Fire God (Agni). OṂ BODHIVṚKṢĀYE SVĀHĀ. This is for the Bodhi tree. OṂ VAJRA TĀTĀYA SVĀHĀ. This is for the Nyagrodha tree. OṂ VAJRA SATĀKARĀYA SVĀHĀ. This is for the mango tree. The fuel wood is for the maṇḍala of light. Sesame, cooked rice, and yogurt are for the hands. Kuśa grass and dūrvā grass are for the crown of the head. Barley, wheat, rice, and mung beans are for the mouth. The substances to be melted are also for the mouth. Incense is for the heart, flowers for the head, and mouth-rinsing water is to be offered to the mouth. The drinking water and the water for sprinkling are for the hands. The lamp is to be offered in front. Then, having performed the sprinkling of purification, offer the praise: HŪṂ. Lord of the World, son of Brahmā and Indra, King of the Fire Gods, empowered by Ṭakkirāja, you who burn away all afflictions with supreme insight—to you, the Fire God who holds all, I prostrate. This is the praise. Then, having offered the nectar, the activities should be commanded. This is the section concerning the Fire God. Then, at the heart of the Fire God, one should clearly visualize a sun maṇḍala, and therein generate the deities. Then, with light rays from the heart, the wisdom maṇḍala should be invited.

བགེགས་བསྐྲད་བསང་གཏོར་མཆོད་ཡོན་སྦྱིན། ། ཛཿཧཱུྃ་པྃ་ཧོཿཞེས་བརྗོད་ལ། གཽ་རཱི་ལ་སོགས་བཞི་པོས་ནི། ། དགུག་གཞུག་བཅིངས་ལ་དགྱེས་པ་བསྐྱེད། ། ཐུགས་ ཀའི་ས་བོན་འོད་ཟེར་གྱིས། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲངས་ལ། ། དེ་ཡིས་དབང་བསྐུར་ལེགས་པར་བྱ། ། དེ་ནས་འཐོར་འཐུང་མཆོད་ཡོན་འབུལ། ། ལྷ་རྣམས་ལྕེ་ལ་ཧཱུཾ་བཀོད་དེ། ། སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་རིམ་གྱིས་ནི། ། མཆོད་པ་ཀུན་གྱིས་རིམ་བཞིན་མཆོད། ། ཁྱད་པར་བཤད་པའི་རྫས་ རྣམས་ནི། ། ཇི་ལྟར་ནུས་པར་བྱ་བའོ། ། མཐར་ནི་དགང་བླུགས་ཕུལ་ནས་ནི། ། ལྷ་རྣམས་གཟི་བྱིན་བསྐྱེད་པར་བྱ། ། ཞི་ལ་སྔགས་ཀྱི་མཐའ་རུ་ནི། ། ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ་བཏགས། ། རྒྱས་ལ་སྔགས་ཀྱི་མཐའ་རུ་ནི། ། པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་ཨོཾ་ཞེས་གདགས། ། དབང་ལ་སྔགས་ཀྱི་མཐའ་རུ་ནི། ། ཝ་ཤཾ་ཀུ་རུ་ཧོ་ ཞེས་གདགས། ། དགུག་ལ་སྔགས་ཀྱི་མཐའ་རུ་ནི། ། ཨཱ་ཀཱཪྵ་དང་ཛཿགདགས་སོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་སྔགས་ཀྱི་མཐར། ། མཱ་ར་ཡ་ཕཊ་ཅེས་བྱ་བཏགས། ། དེ་ནས་བསང་གཏོར་ཕུལ་ནས་ནི། ། བསྟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་བསྟོད། ། བདུད་རྩི་མྱང་བའང་བྱ་བ་ཡིན། ། དངོས་གྲུབ་གང་འདོད་ གསོལ་གདབ་ལ། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་སླར་གཤེགས་གསོལ། ། དམ་ཚིག་ལྷ་རྣམས་ཐུགས་ཀར་བསྡུ། ། ལྷ་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། དེ་ནས་བར་ཆད་ཉེར་ཞིའི་ཕྱིར། ། ཨ་ཀཱ་ལ་སོགས་སྔགས་ཀྱིས་ནི། ། ཕྱོགས་སྐྱོང་ལ་སོགས་མགྲོན་རྣམས་ལ། ། གཏོར་མ་འབུལ་བར་བྱས་ ནས་ཀྱང་། ། རྫས་རྣམས་ལྷག་མ་མེ་ལྷ་ལ། ། སྔགས་ཀྱིས་བསང་ནས་རིམ་བཞིན་དུ། ། བསང་གཏོར་མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་པ། །

Expel the obstructors, perform the cleansing, and offer the water for the feet. Recite jaḥ hūṃ baṃ hoḥ. Then, with the four goddesses such as Gaurī and the rest, perform the summoning, entering, binding, and pleasing. With light rays from the seed syllable in the heart, invite the wisdom maṇḍala and properly bestow the empowerment. Then, offer the sprinkling water and the water for the feet. Placing the syllable hūṃ upon the tongues of the deities, make offerings in sequence with all the offerings as previously described. As for the specific substances, perform them according to one’s capacity. Finally, having offered the filling ladle, increase the majesty of the deities. For pacifying, append śāntiṃ kuru svāhā to the end of the mantra. For enriching, append puṣṭiṃ kuru oṃ. For magnetizing, append vaśaṃ kuru hoḥ. For summoning, append ākarṣaya jaḥ. For wrathful activities, append māraya phaṭ to the end of the mantra. Then, having offered the cleansing, praise them perfectly with the various praises. One should also partake of the nectar (amṛta). Request whatever accomplishments (siddhi) are desired and request the wisdom maṇḍala to depart. Absorb the samaya deities into the heart. This is the subjugation of the deities. Then, in order to pacify obstacles, offer the torma to the guests such as the guardians of the directions with the akāra mantra and so forth. Having done so, cleanse the remaining substances with the mantra and offer them in sequence to the fire god (Agni) with the cleansing, the water for the feet, and so forth.

སོ་སོའི་སྔགས་ཀྱིས་དབུལ་བར་བྱ། ། དྲིལ་བུ་རོལ་མོའི་སྒྲ་རྣམས་དང་། ། བསྟོད་པའང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱ། ། བདུད་རྩི་མྱང་ བའང་བྱས་ནས་ནི། ། ཡེ་ཤེས་མེ་ལྷ་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་ཡ་ཧི་ཡ་ཏི་སྭ་སརྦ་ཙེ་བཱ་པ་ར་ཨརྠཾ་ཙས་ཏི་ཧཾ་གཙྪ་ཧ་བྱ་བུ་ཀ། སྤྱན་དྲང་བ་ཡི་ཆོ་ག་ལས། ། མཐེ་བོང་ཕྱིར་བསྐྱེད་སླར་གཤེགས་པའོ། ། སླར་གཤེགས་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དེ་ནས་དམ་ཚིག་མེ་ལྷ་ནི། ། མེ་ཡི་ གཟུགས་སུ་གྱུར་པར་བརྟག། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བྱ་སྟེ། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་གནས་པར་བྱའོ། ། མཁའ་ལས་ཆར་པ་བབ་པ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེའི་སྟེང་ནས་རྩ་སྐྱེས་ལྟར། ། སློབ་དཔོན་དག་གི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། ། རྟོག་གེ་བདག་གིས་བྱས་པའོ། ། སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་སློབ་དཔོན་མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་ རྫོགས་སོ། །

One should offer with the respective mantras. The sounds of the bell and musical instruments, as well as the praises, should be performed as before. Having also performed the tasting of the nectar (amṛta), one should request the wisdom fire deity (jñānāgni) to depart: OṂ AGNAYE YĀHI YATI SVĀ SARVA CEVĀPARA ARTHAṂ CA SATI HAṂ GACCHA HAVYAVŪKA. From the ritual of invitation, the departure is performed by extending the thumb outward. This is the mantra and mudrā for the departure. Then, one should visualize the samaya fire deity as having become the form of fire. One should dedicate the roots of virtue and remain as one pleases. Just as grass grows from the earth when rain falls from the sky, so too has this been composed by me, a mere logician, through the blessings of the masters. This concludes the ritual of the fire offering (homa) composed by the master Saroruha-vajra.