The Stages of Clear Realization

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨ་བྷི་ས་མ་ཡ་ཀྲ་མ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཔལ་ཨུ་ཌྱན་ནས་འོངས་པའི་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ཀྱི་རིན་པོ་ ཆེའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འབབ་པའི་རྩ་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་མོ་ནི་གསུམ་སྟེ། རྐྱང་མ་དང་། རོ་མ་དང་། ཀུན་འདར་མའོ། ། རྐྱང་མ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་ བཞིན་ནོ། ། རོ་མ་ནི་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། ཀུན་འདར་མ་ནི་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ནའི་གཟུགས་སོ། ། མི་བསྐྱོད་འབབ་པ་ནི་རྐྱང་མའོ། ། ཁྲག་འབབ་པ་ནི་རོ་མའོ། ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབབ་པ་ནི་ཀུན་འདར་མའོ། ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཉིད་ནི་རྐྱང་མའོ། ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་རོ་མའོ། ། མི་ཕྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཀུན་འདར་མའོ། ། རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གནས་དང་། རང་བཞིན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྐང་པ་གཡོན་པའི་མཐེ་བོང་ལ་མི་ཕྱེད་མ་ནི་རང་བཞིན་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བྱིན་པ་ཕྲ་གཟུགས་མ་ནི་ནམ་མཁའ་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། བརླ་གཡོན་པར་བརྩེ་བ་མ་ནི་འདོད་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། ། སྐྱེ་གནས་ཀྱི་གཡོན་པའི་ངོས་ཀྱི་རྩ་ལ་གཡོན་པ་མ་ནི་བཟང་པོའི་དེ་ཁོ་ན་འཛིན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། ལྟེ་བ་རུ་ཐུང་ངུ་མ་ ནི་རྒྱལ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །

In the language of India: Abhisamayakrama-nāma. In the language of Tibet: Mngon par rtogs pa'i rim pa (The Stages of Clear Realization). Homage to the glorious Hevajra. I shall now teach the clear realization of the precious tantra of Hevajra, which originated from glorious Oḍḍiyāna. The channels through which the thirty-two bodhicittas flow possess the nature of both the conventional and the ultimate. Among them, there are three principal channels: the lalanā (left), the rasanā (right), and the avadhūtī (central). The lalanā is the nature of insight (prajñā); the rasanā is the nature of method (upāya); and the avadhūtī is the form of non-dual reality at the wheel of the birth-place (janma-cakra). The lalanā is that through which the akṣobhya (unshakeable) flows; the rasanā is that through which blood flows; and the avadhūtī is that through which bodhicitta flows. The extreme subtlety of all phenomena is the lalanā; the absence of conceptual elaboration (prapañca) in all phenomena is the rasanā; and the nature of indivisibility is the avadhūtī. The locations and natures of these thirty-two channels shall now be described. At the big toe of the left foot is the Abhedā (Indivisible One), because she is without inherent nature. At the calf is the Sūkṣmarūpā (Subtle Form), because she is the nature of the expanse of space (ākāśa-dhātu). At the left thigh is the Vatsalā (Affectionate One), because she possesses the nature of the five sensory desires. At the channel on the left side of the birth-place is the Vāmā (Left One), because she is the abode of insight that upholds the reality of the excellent. At the navel is the Hrasvā (Short One), because she possesses the nature of the concordant cause of the Great King.

སྙིང་གི་ཟེ་འབྲུ་ལ་གཡོན་པའི་ཆ་ལ་རུས་སྦལ་སྐྱེས་མ་ནི་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁ་སྦྱར་གཟུགས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། ནུ་མ་གཡོན་པར་བསྒོམ་པ་མ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བསྒོམ་པའོ། ། མགུལ་པ་གཡོན་པའི་ཆ་ལ་དབང་མ་ ནི་དྲི་མ་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ལག་པ་གཡོན་པའི་མཐིལ་དུ་སྐྱོན་མ་ནི་ཐལ་ལྕག་ལ་སོགས་པས་འགྱུར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཆུ་ལ་འཇུག་མ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མཁུར་ཚོས་སུམ་མོ་ནི་ཀུན་བཞི་མཐོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མིག་གཡོན་པར་ མཚན་མོ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁྲུས་པའི་བདག་ཅན་ནོ། ། རྣ་བ་གཡོན་པའི་རྩ་བར་བསིལ་སྦྱིན་མ་ནི་རླུང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཀླད་པ་གཡོན་པའི་ངོས་སུ་ཚ་བ་མ་ནི་མེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྤྱི་བོར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་གཡོན་ངོས་སུ་རྐྱང་མ་ནི་རྣམ་པར་རྩེ་བའི་རང་ བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། ། མདུན་དུ་ཀུན་འདར་མ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཡས་པར་རོ་མ་ནི་མྱང་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྒྱབ་ནས་ཚད་མ་ནི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མའི་ཕྱིར་རོ། ། ཀླད་པའི་གཡས་ངོས་སུ་མདོག་ནག་མ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་གནག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྣ་བ་གཡས་ པའི་རྩ་བར་སྤྱི་མ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། མིག་གཡས་པ་ལ་རྒྱུ་སྦྱིན་མ་ནི་བྱེད་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མཁུར་བ་ལ་སྦྱོར་བྲལ་མ་ནི་དགའ་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡ་མཆུ་ལ་སྡུ་གུ་མ་ནི་གནས་ཐམས་ཅད་ཕངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ལྐོག་མ་ལ་གྲུབ་མ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །

At the anthers of the heart, on the left side, is Kūrma-jā, for the sake of the union of saṃsāra and nirvāṇa in the form of the body. On the left breast is Bhāvinī, for the meditation on great bliss (mahāsukha). On the left side of the neck is Īśānī, for the sake of making [the mind] stainless. In the palm of the left hand is Kṣamā, for the sake of transforming [the body] through slaps and so forth. In the water is Praveśinī, for the sake of entering great bliss. On the cheeks is Trimukhī, for the sake of seeing the universal ground (ālaya). In the left eye is Rātri, for she is the nature of the bathing of great bliss. At the base of the left ear is Śītaladā, for the sake of the thorough emergence of the wind. On the left side of the brain is Uṣṇā, for she possesses fire. At the crown, on the left side of the Great Vajradhara, is Lalanā, for her nature is to sport. In front is Kuṇḍalī, for she is free from conceptual elaboration (niṣprapañca). On the right is Rasanā, for the sake of desiring to taste. From behind is Pramāṇā, for the sake of the measure of the [Buddha] bodies and so forth. On the right side of the brain is Kṛṣṇā, for Akṣobhya is black. At the base of the right ear is Sāmānyā, for she follows after everything. In the right eye is Hetudā, for she has become the causal agent. On the cheeks is Saṃyogaviyogā, for the sake of abandoning joy. On the upper lip is Sūkṣmā, for the sake of cherishing all abodes. At the throat is Siddhā, for her nature is beginningless.

ལག་པ་གཡས་པ་འཚེད་མ་ནི་སྒེག་པའི་རོ་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ནུ་མ་གཡས་པ་ལ་ཡིད་བཟང་མ་ནི་ལུས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡིད་བཟང་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྙིང་གི་གཡས་ངོས་སུ་སུམ་སྐོར་མ་ དང་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། ལྟེ་བ་གཡས་པའི་ཡུལ་དུ་འདོད་མ་ནི་འདོད་པ་ལ་སྡུག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྐྱེ་གནས་སུ་ཁྱིམ་མ་ནི་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། བརླ་ལ་གཏུམ་བདག་མ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བྱིན་པ་ལ་ཀ་ཏ་ཡ་ནཱ་ནི་བགེགས་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཡས་པའི་མཐེ་བོང་ལ་བདུད་འདྲལ་མ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་ལ་གནས་ཇི་ལྟ་བར་ཡི་གེ་བཅུ་དྲུག་དང་། ཚེས་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ཉིན་མོ་ཡང་ རིམ་པ་དང་། རིམ་པ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྩ་དེ་རྣམས་ནི་སྲིད་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ། སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའོ། ། ཨཱ་ལི་ནི་ཨའི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཀཱ་ལི་ནི་ཀའི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་དང་ པདྨ་དང་ཐབས་ཤེས་རབ་བོ། ། ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་། དགའ་བྲལ་དང་མཆོག་དང་། ཐུགས་དང་གསུང་དང་། སྐུའོ། ། ཨེ་ཝཾ་མ་ཡ་ནི། ཨེའི་རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དགའ་བ་དང་ལྷ་མོ་སྤྱན་ནོ། ། ཝཾ་གྱི་རྣམ་པར་རྡོ་རྗེ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་། མཱ་མ་ཀཱིའོ། ། མའི་རྣམ་པ་ནི་ཆེ་བ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་དང་།

The right hand is Caṇḍākṣī because she causes the flavor of charm to flourish. The right breast is Manoharā because she attains the excellent mind that is the fruit of the body. On the right side of the heart is Trivṛtā because she is the nature of body, speech, and mind. In the region of the right navel is Icchā because she is the beloved of desire. In the birth canal is Gṛhī because she is the abode of all the elements. On the thighs is Caṇḍā because she is pervaded everywhere by great bliss. On the calves is Kātyāyanī because she cuts through obstacles. On the right big toe is Māradāriṇī because all suffering does not enter. In the thirty-two channels, according to their respective locations, are the sixteen syllables and the lunar days beginning with the first, in forward and reverse order. Those channels are the transformation of the three realms, transformed by great bliss through the nature of the body and so forth. The vowels are the form of A and so forth. The consonants are the form of Ka and so forth. They are the vajra and the lotus, method and wisdom. They are the Dharma, Enjoyment, Emanation, and Innate bodies; the Joy, Supreme Joy, and the Joy of Cessation; and the Mind, Speech, and Body. Regarding E-Vaṃ-Mā-Ya: the form of E is the source of phenomena, emptiness, joy, and the goddess Locanā. The form of Vaṃ is the vajra, the absence of marks, supreme joy, and Māmakī. The form of Mā is greatness, the absence of wishes, and...

དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་དང་། གོས་དཀར་མོའོ། ། ཡཱའི་རྣམ་པ་ནི་གཤེར་བ་ཉིད་དང་། མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་། སྒྲོལ་མའོ། ། སྐྱེ་གནས་སུ་སྤྲུལ་བའི་འཁོར་ལོ་འདབ་མ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ལ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་ནི་རིམ་པ་དང་རིམ་པ་མ་ཡིན་པས་ཡི་གེ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའོ། ། པདྨ་འདབ་མ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་ཡི་གེ་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་འདབ་མ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་གནས་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ། ། སྙིང་གར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་འདབ་མ་བརྒྱད་པར་ཡི་གེ་བརྒྱད་དེ་ཨ་ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་པ་ཡ་ཤ་འབྱུང་ བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ། གཟུགས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའོ། ། པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པའོ། ། ལྐོག་མར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་འཁོར་ལོ་འདབ་མ་བཅུ་དྲུག་ལ་ཨ་ཨཱ་ཨི་ཨཱི་ཨུ་ཨཱུ་རྀ་རཱྀ་ལྀ་ལཱྀ་ཨེ་ཨཻ་ཨོ་ཨཽ་ཨཾ་ཨཿ། སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ལོ་བཅུ་དྲུག་མ་ལོངས་སྤྱོད་ རྫོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཤེས་རབ་བོ། ། དེ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་འཁོར་ལོ་འདབ་མ་བཅུ་དྲུག་པའོ། ། སྤྱི་བོར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་འདབ་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་། ཙ་ཚ་ཛ་ཛྙ་ཉ། ཊ་ཋ་ཌ་ཌྷ་ཎ། ཏ་ཐ་ད་དྷ་ན། པ་ཕ་བ་བྷ་མ། ཡ་ར་ལ་ཝ། ཤ་ཥ་ས། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འདབ་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། ། འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བས་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཉེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །

The joy of the absence of joy is Pāṇḍaravāsinī. The aspect of the syllable yā is moisture, the unconditioned, the coemergent, and Tārā. In the emanation wheel at the birth canal, there are sixty-four petals, upon which the thirty-two letters beginning with ka are arranged in forward and reverse order, making sixty-four letters. Each of the four petals of the lotus and so forth is the purity of the sixteen emptinesses; the letters are the naturally transformed Locanā and the others, arising in the form of the sixty-four petals of the wheel of the place. At the heart is the dharma wheel with eight petals, upon which are the eight letters: a, ka, ca, ṭa, ta, pa, ya, śa. These are the elements and the derivatives of the elements, the extremely subtle form. It is a lotus with eight petals. At the throat is the enjoyment wheel with sixteen petals: a, ā, i, ī, u, ū, ṛ, ṝ, ḷ, ḹ, e, ai, o, au, aṃ, aḥ. The purity of the sixteen emptinesses is the sixteen-year-old wisdom in the form of enjoyment. That itself is the sixteen-petaled enjoyment wheel. At the crown is the wheel of great bliss with thirty-two petals: ka, kha, ga, gha, ṅa; ca, cha, ja, jha, ña; ṭa, ṭha, ḍa, ḍha, ṇa; ta, tha, da, dha, na; pa, pha, ba, bha, ma; ya, ra, la, va; śa, ṣa, sa. The purity of the marks of a great being is the thirty-two petals. In the four wheels, according to their respective numbers, are the four moments: the diverse, the ripening, the analytical, and the one free from characteristics.

བདེན་པ་བཞི་ནི་སྡུག་ བསྔལ་བ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། འགོག་པ་དང་། ལམ་མོ། ། དེ་ཁོ་ན་བཞི་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་དང་། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་དང་། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ནའོ། ། དགའ་བ་བཞི་ནི་དགའ་བ་དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་། དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་དང་། ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། ། སྡེ་པ་བཞི་ནི་གནས་བརྟན་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ་དང་། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་ནོ། ། དེ་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་དང་། བདེན་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་དབྱེ་བ་དང་། སྡེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་ལྷག་མ་དང་། ཆེས་ལྷག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་བཞི་ལ་རྣམ་པར་གནས་སོ། ། ཟླ་བ་གཡོན་པ། ཉི་མ་གཡས་པ། ཨཱ་ལི་ཕྲ་བ། ཀཱ་ལི་སྦོམ་པོའོ། ། འཕོ་བ་བཅུ་དྲུག་ནི་ལུག་དང་། བ་གླང་དང་། འཁྲིག་པ་དང་། ཀརྐ་ཊ་དང་། སེང་གེ་དང་། བུ་མོ་དང་། སྲང་དང་། སྡིག་ པ་དང་། གཞུ་དང་། ཆུ་སྲིན་དང་། བུམ་པ་དང་། ཉ་དང་། ཟླ་བ་གཟས་ཟིན་པ་དང་། ཉི་མ་གཟས་ཟིན་པ་དང་། ཐིག་ལེ་འགོག་པ་དང་། ནམ་མཁའ་འགོག་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ནི་འཕོ་བ་བཅུ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་སྦོམ་པོའོ། ། ཡང་ན་ཁུ་བའི་གཡོན་སྐོར་དང་། གཡས་སྐོར་གྱི་ དབྱེ་བས་གནས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འཕོ་བར་གྱུར་པའོ། ། མཐེ་བོང་ལ་ཚེས་གཅིག་ལ་ཨའི་རྣམ་པ་དང་། བྱིན་པ་ལ་གཉིས་ལ་ཨཱའི་རྣམ་པ། བརླ་ལ་གསུམ་ལ་ཨིའི་རྣམ་པ། སྐྱེ་གནས་སུ་བཞི་ལ་ཨཱའི་རྣམ་པ། ལྟེ་བར་ལྔ་ལ་ཨུའི་རྣམ་པ། སྙིང་ལ་དྲུག་ལ་ཨཱུའི་རྣམ་པ། ནུ་མ་ ལ་བདུན་ལ་རྀའི་རྣམ་པ། ལྐོག་མ་ལ་བརྒྱད་ལ་རཱྀའི་རྣམ་པ། ལག་པའི་རྩེ་མོར་དགུ་ལ་ལྀའི་རྣམ་པ།

The four truths are suffering, origin, cessation, and the path. The four realities are the reality of the self, the reality of mantra, the reality of the deity, and the reality of wisdom. The four joys are joy, supreme joy, the joy of separation, and coemergent joy. The four schools are the Sthaviras, the Sarvāstivādins, the Saṃmitīyas, and the Mahāsāṃghikas. These are established in the four abodes by way of the moments, the truths, the divisions of reality, and the natures of the classes—namely, the small, the medium, the greater, and the greatest. The left is the moon; the right is the sun; the āli is subtle; the kāli is coarse. The sixteen transits are Aries, Taurus, Gemini, Cancer, Leo, Virgo, Libra, Scorpio, Sagittarius, Capricorn, Aquarius, Pisces, the lunar eclipse, the solar eclipse, the cessation of the drop, and the cessation of space. These, along with the sixteen transits and so forth, are the coarse. Alternatively, through the division of the leftward and rightward circulation of the seminal fluid, there are sixteen transits. On the thumb is the form of a on the first day; on the shins is the form of ā on the second; on the thighs is the form of i on the third; at the birth canal is the form of ī on the fourth; at the navel is the form of u on the fifth; at the heart is the form of ū on the sixth; at the breasts is the form of ṛ on the seventh; at the throat is the form of ṝ on the eighth; at the fingertips is the form of ḷ on the ninth.

མཁུར་ཚོས་ལ་བཅུ་ལ་ལཱྀའི་རྣམ་པ། མིག་ཏུ་བཅུ་གཅིག་ལ་ཨེའི་རྣམ་པ། རྣ་བའི་རྩ་བར་བཅུ་གཉིས་ལ་ཨིའི་རྣམ་པ། བཅུ་གསུམ་ལ་དཔྲལ་བར་ཨོའི་རྣམ་པ། སྤྱི་བོར་བཅུ་བཞི་ལ་ཨཽའི་རྣམ་པ། མཆན་གྱི་གཡོན་དང་གཡས་སུ་གང་བ་ལ་ཨཾ་ཨཿདེ་དང་དེའི་ཆང་གི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་རྣམ་པས་འཕོ་བར་གྱུར་པའོ། ། དབྱི་གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ནི་དུས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཆ་ལ་རྒྱུ་སྐར་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་དང་། ཉིན་པར་བཅོ་ལྔ་དང་། གཟའ་དགུ་དང་། ཆ་ བཅུ་གཉིས་དུས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཆ་ཡིས་དབྱི་གུ་བླང་བར་བྱའོ། ། མཚན་མོ་དང་། ཉིན་པར་དག་ལ། སྦུ་གུ་ཅན་དྲུག་ཅུ་དང་། དེ་དག་ཉིད་ལ་ཟད་པ་དང་། འཕེལ་བས་བཞིའོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དུས་ཀྱིས་དབྱི་གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་གཟུང་བར་བྱའོ། ། ཡང་ན་ཤེས་རབ་དང་། ཐབས་དག་ལ་དོན་དམ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབྱེ་བས་དེ་དང་དེ་ལ་གནས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་འཕོ་བ་བཅུ་དྲུག་གིས་མྱོས་བྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བས་དབྱི་གུ་གཟུང་ངོ་། ། དེ་རྣམས་ནི་རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྣམས་སོ། ། དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་བསྡུ་བ་རྣམས་སོ། ། ཡང་ བཞི་ནི་ལྟེ་བར་གཏུམ་མོ་འབར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོར་ཐིམ་མོ། ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་རྫོགས་སོ། །

On the cheeks, at the tenth [digit], is the form of lṛ. In the eyes, at the eleventh, is the form of e. At the base of the ears, at the twelfth, is the form of i. At the forehead, at the thirteenth, is the form of o. At the crown of the head, at the fourteenth, is the form of au. In the left and right armpits, when full, are aṃ and aḥ; these shift in the form of the extremely subtle essence of those respective [liquors]. The sixty-four iṣṭikā (measures) are to be taken according to the divisions of the aspects of time: the twenty-eight lunar mansions, the fifteen days, the nine planets, and the twelve parts. By means of the divisions of the aspects of time, the iṣṭikā are to be grasped. In the night and the day, there are sixty tubular [channels], and within those very [channels], there are four through waning and waxing. For that very reason, the sixty-four iṣṭikā of time are to be grasped. Alternatively, through the division of wisdom and method into the ultimate and the conventional, the iṣṭikā are to be grasped by means of the sixteen intoxicants, which are the pure shifts abiding in those respective [states]. These are the thirty-two channels. All of them are subsumed within the four wheels (cakra). Furthermore, the four [channels] at the navel, known as the blazing of caṇḍālī, dissolve into the Great Seal (mahāmudrā). The stages of the clear realization are complete.