Precious Praise of Śrī Śabarapāda

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་ཤ་བ་ར་པཱ་ད་སྟོ་ཏྲ་རཏྣཾ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་རི་ཁྲོད་ཞབས་ཀྱི་བསྟོད་པ་རིན་པོ་ཆེ། དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་མཆོག་གི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི། ། ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་རང་བཞིན། ། འདོད་པ་སེལ་བ་དེས་ན་ཤ་ཡིག་གིས་བརྗོད་པ། ། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་དཔལ་ལྡན་རི་ཁྲོད་པ་ལ་འདུད། ། རྟག་པར་བྱུང་ཞིང་ཡོད་ཀྱང་རྒྱུ་ཡིས་བསྟོད་པ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་རོ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་གྱུར་པ། ། དེས་ན་འདི་ནི་བ་ཡིག་གིས་ན་ཡང་དག་བརྗོད། ། མགོན་པོ་རི་ཁྲོད་སྡོམ་བརྩོན་དབང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ། ། རྟག་ཏུ་རྒྱལ་བ་སྐྱེས་མཆོག་ རྣམས་ཀྱི་གསང་ཆེན་ལ། ། དགྱེས་ཤིང་གཞན་དག་ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་དགའ་མཛད་པ། ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་ར་ཡི་ཡི་གེས་བརྗོད་པ་སྟེ། ། རྣལ་འབྱོར་རི་ཁྲོད་པར་གྲགས་དེ་ལ་ཕྱག་བགྱིའོ། ། ཡིག་གསུམ་གྱིས་བཤད་རི་ཁྲོད་པ་ལ་རབ་བཏུད་ནས། ། ཡོན་ཏན་ཆུ་གཏེར་སུ་ཞིག་གིས་ནི་བསྟོད་པར་ནུས། ། འོན་ཀྱང་བདག་ནི་བླ་མ་ཁྱེད་ལ་དད་དབང་གིས། ། བསྟོད་པར་འདོད་པ་དེ་སླད་བསྟོད་པར་བགྱི་བ་ལགས། ། རབ་ཏུ་སྲ་ཞིང་མི་ཕྱེད་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་བཅས། ། ཤེས་རབ་གཞུ་ནི་མངོན་སུམ་དག་ཏུ་བསྣམས་ནས་ནི། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བདག་མེད་མངོན་སུམ་རང་ཉིད་ཀྱིས། ། ཉམས་སུ་ མྱོང་བའི་མདའ་བཀང་འགྲོ་བར་གཏོགས་རྣམས་ཀྱི། ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་བསགས་པའི་སྡིག་པ་རྣམས། ། ཡོངས་སུ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་དང་ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཡི། ། སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་འབེན་ལ་བསྣུན་པར་གྱུར་པ་ན། །

In the language of India: Śrī-Śavarapāda-stotra-ratnam. In the language of Tibet: dPal ri khrod zhabs kyi bstod pa rin po che (The Precious Praise of the Glorious Śavarapāda). Homage at the feet of the glorious, holy guru. To the supreme Vajrasattva, whose nature is vajra, whose essence is space, and whose nature is the supreme of all aspects; to him who dispels all desires, expressed by the syllable śa—I bow to the glorious lord of yogins, Śavarapāda. Though he is eternally present and exists, he is praised by means of causes; he is poised in meditative equipoise upon the vajra-like flavor. Thus, he is perfectly expressed by the syllable ba. I prostrate to the protector Śavarapāda, the lord of ascetic discipline. He who always delights in the great secret of the Victorious Ones, the supreme among beings, and who causes others to rejoice in the dharmas—such a one is expressed by the syllable ra. I pay homage to that renowned yogin, Śavarapāda. Having bowed deeply to Śavarapāda, who is explained by these three syllables, who is able to praise him, an ocean of qualities? Nevertheless, through the power of my faith in you, O Guru, I wish to praise you; therefore, I shall offer this praise. Holding the bow of wisdom directly, together with the extremely firm and indivisible tantra of skillful means, and having personally experienced the innate selflessness as the arrow, you draw it back to strike the targets of the afflictions and the obscurations to knowledge accumulated since beginningless time for the sake of purifying the sins of all beings.

ཕུག་པ་ལགས་ཏེ་ཀྱེ་བརྟན་པོ་ཁྱོད་ནི་ཨ་ལ་ལའོ། ། བདག་མེད་ཉིད་ཀྱིས་ རྒྱས་བཏབ་ཡང་དག་མཐའ་ཡིས་ནི། ། འཁོར་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་དཔྲལ་བའི་མཐར་ནི་མཛེས་མཛད་དེ། ། ཨེ་མའོ་གཞན་དོན་བདུད་རྩི་དག་ལ་སྲེད་ལྡན་པ། ། ཁྱོད་ནི་དགྲ་མེད་དཔའ་བོའི་དབང་ཕྱུག་མ་ལགས་སམ། ། འདོད་ཆགས་དང་ནི་གཞན་པ་སྡང་བྱེད་གཏི་མུག་སྟེ། ། གསུམ་པོ་འདི་དག་འཇིག་རྟེན་དུག་ཏུ་ རབ་ཏུ་གྲགས། ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་སེལ་བར་མཛད་པས་ན། ། དགྲ་བོ་དྲུངས་ཕྱུང་དཔའ་བོའི་དར་དཔྱངས་བཅིངས་པ་ལགས། ། གང་ཞིག་འདོད་ལ་ཆགས་བྲལ་གཏམ་གྱིས་དམན་གྱུར་ཅིང་། ། སྲ་བའི་དྲེགས་པས་ཆེ་དང་མཐོ་ཚིག་རྣམ་གྲོལ་བ། ། རྣམ་དག་ངག་གི་རྡོ་རྗེའི་རྣ་རྒྱན་བཟང་པོ་དག། སྙན་གཉིས་དག་ལ་འཕྱང་བ་དེ་ལ་ཕྱག་བགྱིའོ། ། ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་མི་རུས་ཕྲེང་བ་དག། གང་གི་མགུལ་པ་མཆོག་གི་རིན་ཆེན་མགུལ་རྒྱན་ཏེ། ། ངེས་པར་འགྲོ་བ་རྒྱས་མཛད་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་གྱི། ། རྣལ་འབྱོར་དབང་པོ་བླ་མ་དེ་ལ་ཕྱག་བགྱིའོ། ། སྲོག་གཅོད་པ་དང་བྲལ་བས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱག་ དག་ལ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དཔལ་ལྡན་གདུ་བུ་ངེས་བཅིངས་ཏེ། ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་རྣམ་དག་པ། ། མ་རུའི་ཕྲེང་བ་དྲུག་ནི་ངེས་པར་བཅིངས་པ་ལགས། ། མ་དག་འདོད་ཆགས་བཙན་ཐབས་དག་ཀྱང་ངེས་གསལ་བའི། ། རྣམ་དག་ཉིད་ལ་རེག་པས་སྐྲ་ཡི་སྲད་བུ་ནི། ། གཉིས་ཀྱི་ འཁོར་ལོའི་རང་གི་ལྟེ་བར་ངེས་དཀྲིས་བཅིངས། ། འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས་པ་རྣམ་དག་པའོ། ། སྐྱེ་བོ་སྐྲག་པས་ཉམ་ཐག་པ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི། །

O Cave-Dweller, O steadfast one, you are truly marvelous! Sealed by selflessness and the ultimate reality, you have beautified the forehead of the wheel of existence. Oh, you who thirst for the nectar of the welfare of others, are you not the sovereign hero free from enemies? Desire, hatred, and delusion—these three are renowned as the poisons of the world. Since you have dispelled them all without exception, you have uprooted the enemies and bound the hero’s sash. I prostrate to him whose ears are adorned with the excellent vajra earrings of pure speech, which are devoid of talk of attachment to desires and liberated from the harsh pride of greatness and high status. I prostrate to that Lord of Yogins, the Guru, whose neck is the supreme jewel necklace of a rosary of human bone, the very nature of space that expands the world, and who is the embodiment of compassion. Because you are free from taking life, your hands are firmly bound with the glorious bracelets of the Tathāgatas. The six pure perfections, such as generosity, are the six rosaries of human bone firmly bound upon you. The hair-strands, which clearly manifest the forceful purification of impure desire, are wrapped and bound around the centers of the two wheels of the pure state. You are the purity of both saṃsāra and nirvāṇa. For those beings who are distressed by fear, and for all people—

རང་ལ་གནོད་བྱེད་ཁྲོ་བའི་རྣམ་པ་རབ་ཞིའི་སླད། ། ཁྱེད་ཞབས་ཆུ་སྐྱེས་རྩ་བ་དག་ལ་ཞབས་གདུབ་དང་། ། དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་དཔུང་རྒྱན་ཟུང་དག་དཀྲིས་པར་འདོད། ། འགྱུར་མེད་སེམས་ཀྱི་ཐལ་བས་སྐུ་ལ་ངེས་པར་ནི། ། ཁྱབ་པར་མཛད་དེ་བ་སྤུ་ངེས་པར་གང་བ་ཉིད། ། དེ་སླད་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ནི་མེ་ལོང་འདྲ་བ་སྟེ། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཅན་བླ་མ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། ཕུང་པོ་ཡི་ནི་ལུས་ལ་དགའ་བར་འཛིན་པ་ཡི། ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་རྣམས་ཀྱང་སྦྱང་བའི་སླད་དུ་ནི། ། ཐལ་ བ་དག་གིས་སྐུ་ལ་ཡང་དག་བྱུགས་པ་ཡི། ། དཔལ་ལྡན་ཁྱོད་ལ་བདག་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆིས་པ་ལགས། ། རལ་པ་རིང་གཉིས་ཁྱོ་ཤུགས་ཟུང་སྟེ་འདི་དག་ནི། ། གསལ་པོར་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་དེ་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། ། རལ་པ་རིང་པོ་བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོར་གནས་པ་ནི། ། འོད་གསལ་བ་ཡིས་བྱིན་རླབས་ཟུང་དུ་ འཇུག་པ་འདི། ། སེང་གེ་ཡིས་ནི་འཇིགས་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པས། ། གང་ཕྱིར་གླང་པོ་ཆེར་སྐྲག་འཇིགས་པས་ཉམ་ཐག་པས། ། གཞོམ་མེད་བདག་ཉིད་སྒྲ་ཡི་རང་བཞིན་རྭ་ཡི་ནི། ། སྐད་ཀྱི་བགེགས་རྣམས་ལ་ནི་མགོན་ཁྱོད་དེ་འདྲའོ། ། ཁྱོད་ཀྱི་མ་རུའི་ཕྲེང་བའི་རྒྱན་ནི་རྨད་བྱུང་བ། ། འདི་ཡི་ཕྱེད་ དམར་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། ། ཕྱེད་ནག་པ་ཡང་དོན་དམ་པ་ཡི་རང་བཞིན་ལགས། ། དེ་དག་གཅིག་ཉིད་འདུད་པ་གང་ལགས་རབ་ཏུ་ཤིས། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་བདེ་བ་རྒྱས་མཛད་པ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་བཅོས་མིན་དེ་ཉིད་དོ། ། དེ་སླད་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ལ་རྣམ་པར་བཀྲ་བ་ཡིས། ། རྨ་ བྱའི་མཇུག་མ་འཆད་པ་རྨད་བྱུང་ཆེན་པོ་ལགས། །

To pacify the wrathful forms that cause harm to oneself, I desire your lotus feet to be adorned with anklets, and for that very reason, I wish for your two arms to be encircled by bracelets. Your body is surely pervaded by the ashes of the unchanging mind, such that your pores are completely filled. Therefore, your body is like a mirror; I bow to you, the glorious Guru who possesses the vajra body. In order to purify attachment and the like that cling to the body of the aggregates, you have truly anointed your body with ashes. To you, the glorious one, I go for refuge. These two long locks of hair, a pair of husband and wife, are clearly distinguished and thus revealed. The long locks of hair residing in the wheel of great bliss are the union blessed by the clear light. Because the lion lets out a terrifying roar, the elephant is struck with fear and distress. You, the Protector, are like that for the obstacles to the sound of the horns, which are the nature of the indestructible self-sound. Your marvelous ornament of a rosary of human bones—half of it is red, which is the conventional truth, and half is black, which is the nature of the ultimate truth. The auspiciousness of bowing to these as one is the uncontrived reality of all the Tathāgatas, which expands the bliss of the coemergent nature. Therefore, the magnificent peacock tail feathers adorning your body are a great marvel.

སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྩ་འདི་དག་དང་གྲངས་མཉམ་པའི། ། དབང་ཕྱུག་ཡོན་ཏན་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་པ་རྣམ་པར་འཆང་། ། ཞི་བདེའི་ས་བོན་རང་གི་སྙིང་གའི་ཕྱོགས་ན་སྟེ། ། དཔལ་ལྡན་རི་ཁྲོད་ཁྱོད་ལ་རྟག་པར་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པའི་གཏེར་གྱི་མཆོག། དམ་པའི་སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་དག་དང་ལྡན་ན་ཡང་། ། དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་སེམས་ཅན་དོན་གྲུབ་ཕྱིར། ། སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་ངེས་པར་གཟུང་བ་ལགས། ། ཁ་ཡིག་གིས་ནི་ཨ་ཡེ་བདུད་སྡེ་དུམ་བུར་བྱས། ། དེ་ནས་ག་ཡིག་སེམས་ཡོངས་ཤེས་པས་མཁའ་ལ་གཤེགས། ། གཏི་མུག་སོགས་སེལ་དེ་སླད་ཁ་དང་ག་དག་གིས། ། ནམ་མཁའི་སྐུ་སྟེ་མཁའ་འགྲོ་ཡང་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ལགས། ། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བའི་མུ་སྟེགས་ངན་པའི་འདོད་པ་བཅོམ། ། མི་རྣམས་བདེ་གཤེགས་གོ་འཕང་ལ་ནི་འགོད་པར་མཛད། ། ལེགས་པར་འདུས་ལ་དམ་ཆོས་རབ་བསྟན་ཕན་པ་དག། གཏན་བདེ་དམ་པའི་ལམ་དུ་ བདེ་བར་བགྲོད་པའི་གནས། ། རྫུ་འཕྲུལ་རྣམ་འཕྲུལ་བརྒྱ་ཕྲག་གནས་ཀྱིས་གང་བ་ཡི། ། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་བུམ་པ་ཐོགས། ། ཨེ་མ་གཞན་དོན་ཕུལ་བྱུང་བསགས་པའི་རྒྱལ་བ་ནི། ། རི་ཁྲོད་དམ་པ་འདི་ཡིན་ཁྱོད་ཞབས་ལ་འདུད་དོ། ། དེ་ལྟར་བླ་མ་དམ་པ་ཤ་བ་ར་དབང་ བསྟོད་པ་ཡི། ། རིན་ཆེན་བརྟུལ་ཞུགས་དམ་པ་ནགས་ཀྱི་རིན་ཆེན་གྱིས་བྱས་འདིར། ། དགེ་བ་གང་ཐོབ་དེ་ཡིས་སྲིད་པའི་ཆུ་གཏེར་བྱིང་བ་དག། ཕྱུང་ནས་ཀུན་གྱིས་ལྷུན་སྐྱེས་བདེ་འབྱོར་མྱུར་དུ་ས་ཐོབ་ཤོག། ཅེས་པ་དཔལ་ཤ་བ་རའི་ཞབས་ཀྱི་བསྟོད་པ་རིན་པོ་ཆེ་རྫོགས་སོ། ། ། །

Holding these thirty-two channels, equal in number to the qualities of the Lord, you wear them as ornaments for the sake of worship. The seed of peace and bliss resides in the region of your own heart; to you, the glorious Śavaripa, I perpetually prostrate. Though you possess the supreme treasure of perfect awakening and the vajra of the sublime body, for the sake of accomplishing the welfare of sentient beings exclusively, you certainly assume various activities. With the letter ka, you have shattered the hosts of Māra; then, with the letter ga, through the thorough knowledge of the mind, you have gone into the sky. Because you dispel delusion and the rest, through ka and ga, you are the space-like body, the ḍākinī herself. You have conquered the desires of the base non-Buddhists who are honored by all, and you establish humans in the state of the Sugatas. Having gathered them well, you excellently teach the sublime Dharma, the benefit that is the place for traveling easily upon the path of supreme, eternal bliss. Holding the vase that fulfills all intentions, filled with hundreds of miraculous manifestations, O Victorious One who has accumulated the most excellent benefit for others, this is the sublime Śavaripa; I bow at your feet. Thus, in this praise of the sublime guru Śavaripa composed by the precious ascetic Vanaratna, by whatever virtue is obtained, may those submerged in the ocean of existence be pulled out, and may everyone swiftly attain the level of innate bliss and prosperity. This concludes the precious praise of the feet of the glorious Śavaripa.

མཁས་པ་ཆེན་པོ་དཔལ་ ནགས་ཀྱི་རིན་ཆེན་གྱིས་མཛད་པ་རྗེ་བཙུན་དམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཆོས་སྨྲ་བ་གཞོན་ནུ་དཔལ་གྱིས་དིང་རིར་བསྒྱུར་བའོ། །

This was translated in Dingri by the Dharma-preacher Zhönnu Pal in the presence of the venerable and holy master himself, by the great scholar Śrī Vanaratna.