Toh 1161 · classical Tibetan · Tengyur edition

Praise of the Consecration of the Buddha

Translated from the Tibetan by buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate · machine-assisted

Edition 1.0 · 2026 · not a critical edition machine draft

Catalogue: Toh 1161
Genre: Eulogy
Period: classical Tibetan
Edition: Tengyur vol. 001_བསྟོད་ཚོགས།_ཀ.txt
Extent: 3 passages · 3,284 Tibetan characters · 733 English words
Translation: buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate (English, machine-assisted)
Status: Edition 1.0 · 2026 · machine draft
Rights: Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction)

The Praise Entitled the Empowerment of the Buddha is a devotional composition that depicts the miraculous events surrounding the birth and early manifestations of the historical Buddha. The text employs a hagiographic narrative style, focusing on the physical radiance of the Buddha's body and the cosmic reactions to his arrival. It describes the intervention of the deity Śakra and the spontaneous homage paid by nature, including the bowing of trees and the singing of bees. By detailing the presence of court chaplains, ministers, and various supernatural beings such as siddhas and kinnaras, the text frames the Buddha's entry into the world as a globally significant event that harmonizes the earthly and celestial realms. The reader is committed to a vision of the Buddha as a being of supreme marks whose presence triggers an immediate, auspicious transformation of the environment and the social order.

Provenance

About this text

A stotra praising the empowerment of the Buddha, the Buddhābhiṣekanāmastotra belongs to the classical Tibetan tradition. The work was translated into Tibetan by lo tsA ba chen po rin chen bzang po and is preserved in the Tengyur, volume ཀ, where it comprises three pages within the Eulogy collection. Under the Tibetan title sangs rgyas dbang bskur ba zhes bya ba'i bstod pa, the composition enacts a hagiographic vision of the Buddha's descent into the human world. It depicts the Sage of the Solar lineage as a being of supreme marks whose radiance illuminates the directions like the gold of the Jambu River. The narrative describes the cosmic harmony triggered by his arrival, featuring the intervention of Śakra and the spontaneous homage of nature, including bowing trees and singing bees. A scholar or serious reader consults this text to examine the depiction of the Buddha's birth as a globally significant event, witnessed by court chaplains, ministers, and supernatural beings such as siddhas, kinnaras, and vidyādharas, which frames the intersection of the earthly and celestial realms.

Sanskrit title: Buddhābhiṣekanāmastotra
Indian author: not recorded
Tibetan translators: lo tsA ba chen po rin chen bzang po
Canonical collection: Eulogy
Genre: Eulogy
Source edition: Tengyur, vol. ཀ
Period: classical Tibetan

Read further

Catalogue

84000 catalogue entry

Bibliography

BDRC library search

Libraries

WorldCat

Sanskrit sources

Digital Sanskrit Buddhist Canon

Reference

Cite thisAnuvāda, “Praise of the Consecration of the Buddha” (Toh 1161), machine draft, 2026.https://naxiai.com/tibetan/works/toh1161

Summary & commentary

Significance

This work is significant as it illustrates the intersection of Indian Buddhist iconography and Tibetan translation traditions. It reflects the tradition of using poetic praise to reinforce the supernatural legitimacy of the Buddha's physical form and his cosmic status.

Structure

Passages	Section	Description
1-3	Introduction and Birth	The text opens with a formal homage and describes the Buddha's physical radiance, the intervention of Śakra, and the celebratory reactions of nature and celestial beings.

Themes

Cosmic Radiance (2)
Supernatural Homage (3)
Divine Intervention (2)

Summary, significance and provenance note generated by gemma4:31b from the translation and the catalogue record.

AnuvādaPraise of the Consecration of the Buddha·

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བུདྡྷ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ནཱ་མ་སྟོ་ཏྲཿ། བོད་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་དབང་བསྐུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟོད་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་རྫོགས་པ་ཡི། ། ཐུབ་ པ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། ། མཐོ་རིས་ནས་ནི་མི་ནང་གཤེགས། ། ཉི་མའི་རིགས་ཏེ་ཟླ་བ་ཡི། ། ས་ཡི་བདག་པོ་ཟས་གཙང་དང་། ། གཙོ་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལྷ་མོ་ཡི། ། མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་མཛད། ། དེར་ནི་རིན་ཆེན་ཁང་གནས་ཤིང་། ། ལྷ་ཡི་མཆོག་རྣམས་བསྟོད་ བྱེད་ལ། ། དེ་ལ་གསུང་ནི་མཐོན་པོ་ཡིས། ། དམ་པའི་ཆོས་ནི་སྟོན་པར་མཛད། ། ལྷ་རྣམས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བྱས་ཏེ། ། དུས་གསུམ་དུ་ནི་དེར་བལྟ་བ། ། རྡུལ་མེད་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ནི། ། བཻ་ཌཱུརྱ་ཡི་སྣོད་གནས་འདྲ། ། བདུད་རྩི་རབ་སྦྱིན་གཟུགས་ཅན་ཏེ། ། དེ་འོས་ལྷ་མོ་མཛེས་པར་གྱུར། ། ཟླ་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའམ། ། མུ་ཏིག་འོ་མའི་རྒྱ་མཚོ་འདྲ། ། འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་དབུགས་འབྱིན་ཅིང་། ། ཡིད་ལ་རེ་བའི་དོན་རྫོགས་མཛད། ། དེ་ནི་འདོད་ལ་སྩོལ་བ་སྟེ། ། འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཕུན་ཚོགས་མཛད། ། སྐྱེད་མོས་ཚལ་ནི་ལུམྦི་ནཱིར། ། འཇིག་རྟེན་གཙོ་མོ་སོང་གྱུར་ ཏེ། ། ས་བདག་དང་ནི་སླས་རྣམས་དང་། ། མདུན་ན་འདོན་དང་ལྷན་ཅིག་གནས། ། དེར་ནི་མྱ་ངན་མེད་པ་ཡི། ། ཡལ་ག་ལ་འཇུས་བརྟུལ་ཞུགས་གནས། ། མཁའ་ལ་ལྷ་ཡི་བུ་མོ་རྣམས། ། ཟླ་བ་དང་ནི་སྐར་ཚོགས་འདྲ། ། སྐར་མ་རྒྱལ་ལ་བབ་པ་ན། ། དེའི་སྲས་རྩིབ་མའི་ལོགས་ ནས་ནི། ། འགྲོ་ལ་ཕན་པ་མཁྱེན་པ་ཡི། ། ཉི་མ་ཤར་བ་བཞིན་དུ་བྱུང་། །

In the language of India: Buddhābhiṣekā-nāma-stotra. In the language of Tibet: Sangs rgyas dbang bskur ba zhes bya ba’i bstod pa (The Praise Entitled the Empowerment of the Buddha). Homage to the Omniscient One! Then, after three incalculable eons, having perfected the perfections, the Sage, the teacher of the gods, descended from the higher realms into the human world. He was of the Solar lineage, and into the womb of the queen, the goddess Māyādevī, and the lord of the earth, Śuddhodana, he took rebirth. There, while dwelling in a jeweled palace and being praised by the supreme gods, he taught the sublime Dharma with a resonant voice. The gods, with palms joined, gazed upon him there throughout the three times. He was like a stainless string of pearls resting in a vessel of lapis lazuli; he was the embodiment of the bestowing of nectar, and the goddess worthy of him became beautiful. Like the exceedingly clear moon or an ocean of milk and pearls, the elements were refreshed, and the hopes of the mind were fulfilled. He was the one who grants desires, making all wishes perfect. In the Lumbinī grove, the mistress of the world went forth and stayed together with the lord of the earth, his consorts, and the court chaplains. There, she grasped the branch of the Ashoka tree and remained in her ascetic vow. In the sky, the daughters of the gods were like the moon and the host of stars. When the constellation Puṣya had arrived, his son, who knows the benefit of beings, emerged from her side like the rising sun.

structureTitle block: the Sanskrit title is given as it is transmitted in Tibetan transliteration, not reconstructed from Sanskrit sources; the Tibetan title is translated after it.

terminologyསངས་རྒྱས → “buddha”. The title, not a name. In Old Tibetan the spelling is usually སངས་རྒྱས already; the plural sense ('the buddhas') is carried by context, not by a suffix.

homonymསངས་རྒྱས is rendered “buddha” here; the glossary also records Awakened, awakened, Buddha for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionསངས་རྒྱས “buddha” — The Indic term buddha means "The Awakened One" and is used in Buddhism as an epithet for the historical Buddha Siddhārtha Gautama as well as other spiritually enlightened beings in general. “ Buddha ” is the past partici

terminologyདབང → “empowerment”. In compounds དབང་ཆེན is 'great power' (a deity epithet), not 'great empowerment'.

definitionབསྟོད་པ “praise” — An encomium or hymn of praise.

definitionབསྐལ་པ “eon” — The Indian concept of a period of millions of years, sometimes equivalent to the time when a world appears, exists, and disappears. There are also the intermediate kalpas during the existence of a world, the longest of w

periodལྷ → “god”. Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.

homonymལྷ is rendered “god” here; the glossary also records deva, divine being, God for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionལྷ “god” — In the most general sense the devas‍—the term is cognate with the English divine ‍—are a class of celestial beings who frequently appear in Buddhist texts, often at the head of the assemblies of nonhuman beings who atten

definitionམཐོ་རིས “higher realms” — Although mtho ris can refer to all three of the higher realms (those of humans, asuras, and devas), in The Sūtra on Offering Lamps it is described specifically as the abode of the devas, distinct from a human existence.

terminologyརིགས → “family”. The tantric 'family' (buddha-family); not 'lineage' (which is རྒྱུད་པ or བརྒྱུད་པ).

definitionརིགས “family” — Generally a reference to a person’s spiritual disposition.

periodཟླ་བ → “moon; month”. In calendrical and cosmological passages ཟླ་བ is 'month' (twelve months to a year) or 'moon', not the god Candra. Candra is the rendering only where the text addresses or names the deity — a sūtra listing the moon as a time unit is not naming a god.

termསངས་རྒྱས → buddha

termདབང → empowerment

termབསྟོད་པ → praise

termཕྱག་འཚལ → homage

termབསྐལ་པ → eon

termལྷ → god

མཚན་མཆོག་ཡང་དག་རྫོགས་པ་ཡི། ། གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡི་འོད། ། འཛམ་བུ་ཆུ་བོའི་གསེར་འདྲ་ཡིས། ། ཕྱོགས་རྣམས་རབ་ཏུ་སྣང་བར་གྱུར། ། བརྒྱ་བྱིན་མ་མའི་ཆ་བྱད་ཅན། ། སྨིན་མ་བསྐྱོད་ པས་ཟློག་པ་མཛད། ། ས་ལ་གོམ་བདུན་བོར་བ་ན། ། གཏེར་དང་པདྨས་བརྒྱན་པར་གྱུར། ། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཐ་མ་ནི། ། འདི་ཡིན་ཡང་སྲིད་ཡོད་མིན་ཞེས། ། སྙན་པའི་གསུང་ནི་བསྒྲགས་ནས་ཀྱང་། ། ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་དུ་གཟིགས་པར་གྱུར། ། ཉི་ཟླ་རིན་ཆེན་བུམ་པ་ལས། ། དྲོ་གྲང་ཆུ་ཡི་རྒྱུན་གཉིས་ནི། ། དྲི་མ་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལས། ། དེ་ཡི་དབུ་ལ་བབ་པར་གྱུར། ། བདེ་གཤེགས་འགྲོ་བའི་བླ་མ་ནི། ། རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་བཀྲམ་པ་ཡི། ། སེང་གེའི་གདན་ནི་མཐོན་པོ་ལ། ། དགྱེས་པས་དེར་ནི་བཞུགས་པར་འགྱུར། ། བརྒྱ་བྱིན་གནས་ཀྱི་ཆུ་བོ་དང་། ། འཇུག་ངོགས་ལས་བླངས་ལྷ་ཡི་ཆུ། ། གསེར་ལས་བྱས་པའི་བུམ་པ་ཡིས། ། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དབང་བསྐུར་བསྟབས། ། ལྷ་ཡི་གོས་དང་ཕྲེང་བ་དང་། ། བསྟོད་པ་ལ་ནི་བརྩོན་པ་ཡི། ། ཚོགས་རྣམས་དུ་མ་འདུས་པ་ཡིས། ། ལྷ་ཡི་ཚལ་ནི་གང་བར་གྱུར། ། རྔ་སྒྲ་རྣམས་དང་ ཅ་ཅོ་ཡིས། ། མཁའ་དབྱིངས་མ་ལུས་ཁྱབ་པར་གྱུར། ། ནམ་མཁའ་ལས་ནི་མེ་ཏོག་ཆར། ། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བབ་པར་གྱུར། ། མནྡཱར་མེ་ཏོག་གཅལ་བཀྲམ་པས། ། གནས་གཙང་མ་ཡི་གནས་ལྟར་གྱུར། ། ག་བུར་ཙནྡན་ཕྱེ་མ་ཡིས། ། འཇིག་རྟེན་མགོན་ལ་གཏོར་བར་གྱུར། ། རི་བོ་རྒྱ་མཚོར་བཅས་པ་དག། གར་མཁན་གྱི་ནི་གོས་ལྟར་གཡོ། ། བཅུད་རྣམས་སྣ་ཚོགས་འཛིན་པ་ཡི། ། ས་དག་རྣམ་དྲུག་གཡོས་པར་གྱུར། །

With the light of his own body, the Lord whose supreme marks are perfectly complete, the directions were brilliantly illuminated by a radiance like the gold of the Jambu River. Śakra, assuming the guise of a nurse, turned back [the crowd] by moving his eyebrows. When he took seven steps upon the earth, the ground became adorned with treasures and lotuses. Proclaiming the melodious words, "This is my final birth; there will be no further existence," he gazed toward all the directions. From the sun, moon, and precious vases, two streams of water—one warm and one cool—descended from the stainless sky and fell upon his head. The Sugata, the Guru of beings, joyfully sat upon a high lion throne strewn with various jewels. The gods offered the empowerment with divine water taken from the rivers and bathing ghats of Śakra’s abode, using vases made of gold. The divine groves were filled by vast assemblies of gods who were intent on offering divine garments, garlands, and praises. The entire expanse of the sky was pervaded by the sounds of drums and clamor. A continuous rain of flowers fell from the sky. With mandārava flowers strewn as a carpet, the place became like the Pure Abodes. Camphor and sandalwood powder were scattered over the Protector of the World. The earth, together with its mountains and oceans, shook in six ways like the garments of a dancer, as it held various essences.

terminologyམཚན → “name”. མཚན་བརྗོད is recitation of names; in མཚན་ཉིད it is a 'definition' (lakṣaṇa) — same spelling, different word.

homonymམཚན is rendered “name” here; the glossary also records major signs, buddha marks, auspicious marks for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionམཚན “name” — The thirty-two primary physical characteristics of a “great being,” mahāpuruṣa , which every buddha and cakravartin possesses. They are considered “major” in terms of being primary to the eighty minor marks or signs of a

homonymབརྒྱ་བྱིན is rendered “Śakra” here; the glossary also records Śatakratu, Indra for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionབརྒྱ་བྱིན “Śakra” — A common epithet of Indra, the lord of the gods , who dwells on the summit of Mount Sumeru and wields the thunderbolt. The Tibetan translation is based on an etymology that śakra is an abbreviation of śata-kratu : one wh

definitionབྱད “kākhorda” — A term used in hostile magical rites that can alternatively refer a class of nonhuman being or type of magical device employed against the target of the rite. They are often mentioned together with kṛtyās , who serve a s

definitionསྐྱེ་བ “birth” — The eleventh of the twelve links of dependent origination . See “ dependent origination .”

terminologyལས → “action”. 84000 uses 'action' where the mechanics matter, 'karma' where it is a fixed term.

homonymལས is rendered “action” here; the glossary also records act, Action, activity for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionལས “action” — Matters that govern the saṅgha community’s daily life, regular observances (such as the rains retreat and the restoration ) and special events (like ordination) are ratified by a formal act of the saṅgha. There are one h

definitionབླ་མ “guru” — One of the fourteen rākṣasīs .

periodདབྱིངས → “expanse”. In Dzogchen ཆོས་དབྱིངས is 'the expanse of reality'; earlier texts use it more plainly as 'realm/space'.

periodམེ → “fire”. In ritual and cosmological prose མེ is the element 'fire'; Agni is the deity only where he is named or invoked. Do not capitalise the element.

homonymམེ is rendered “fire” here; the glossary also records Āgneya, Analā, Acalā for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

termམཚན → name

termབརྒྱ་བྱིན → Śakra

termབྱད → kākhorda

termབདག → self

termསྐྱེ་བ → birth

termལས → action

བུང་བ་རྣམས་ནི་སྒྲ་སྒྲོགས་ཤིང་། ། དུས་རྣམས་ཀུན་དུ་བྱུང་བ་ཡི། ། ཤིང་རྣམས་རང་ཉིད་འདུད་པ་དང་། ། མེ་ཏོག་རྣམས་ནི་འབོར་ བར་གྱུར། ། བློན་པོ་རྒན་དང་མདུན་ན་འདོན། ། བཀྲ་ཤིས་དག་ནི་འདོན་པར་བྱེད། ། ས་དང་མཁའ་དང་གྲུབ་པ་དང་། ། མི་འམ་ཅི་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད། ། ནགས་ན་གནས་པའི་ལྷ་རྣམས་དང་། ། ལྷ་དང་གྲུབ་པ་རིག་འཛིན་མི། ། ནང་གི་སླས་ཀྱི་བུད་མེད་ཀྱང་། ། རབ་ཏུ་དགའ་བས་ གར་ཡང་བྱེད། ། ལོང་བས་མིག་དང་འོན་པས་ཐོས། ། ལྐུགས་པ་རྣམས་ནི་སྒྲ་གསལ་དང་། ། ནད་པ་ནད་ལས་ཐར་བ་དག། སྐད་ཅིག་དེར་ནི་ཐོབ་པར་གྱུར། ། རི་དྭགས་བྱ་དང་སྡིག་སྦྲུལ་དག། ཕན་ཚུན་འཚེ་བར་འདོད་པ་ཡི། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་ཚེ། ། རྩོད་མེད་འཚེ་ བ་མེད་པར་གྱུར། ། དེ་ཚེ་གང་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང་། ། ཉེས་སྤྱོད་བྱུང་བར་མ་གྱུར་ཏོ། ། འགྲོ་བ་འདི་དག་ནད་མེད་ཅིང་། ། བདེ་ཞིང་ལོ་ཡང་ལེགས་པར་གྱུར། ། དེ་ཚེ་ཀུན་དུའང་མདུན་དུ་ནི། ། གཏེར་རྣམས་དེར་ནི་བྱུང་བར་གྱུར། ། དེ་ཚེ་སྲིད་གསུམ་རྒྱས་པར་ནི། ། དགའ་ཞིང་ བདེ་བ་དག་ཏུ་གྱུར། ། རྒྱལ་བ་དབང་བསྐུར་བསོད་ནམས་གང་། ། བསོད་ནམས་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། ། ཉན་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ལ། ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀུན་ལག་མཐིལ་གནས། ། ཚེ་དང་ནད་མེད་དབང་ཕྱུག་དང་། ། དགྲ་ཞི་རྒྱས་དང་རྒྱལ་དང་གྲགས། ། རྫོགས་སངས་ཡོན་ཏན་སྒྲོགས་པ་ཡི། ། དད་པའི་མི་ཡིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། སངས་རྒྱས་དབང་བསྐུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟོད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ། །

Bees hummed their songs, and the trees that had appeared at all times bowed of their own accord and shed their flowers. The elder ministers and the court chaplains recited auspicious verses. The earth, the sky, the siddhas, and the kinnaras moved in harmony. The deities dwelling in the forests, the gods, the siddhas, the vidyādharas, and even the women of the inner harem danced with great joy. At that moment, the blind regained their sight, the deaf heard, the mute spoke clearly, and the sick were freed from their ailments. At that instant, wild animals, birds, and venomous snakes—all beings who had previously sought to harm one another—became free from conflict and violence. At that time, no suffering or misconduct occurred. These beings became free from disease, happy, and the harvests were bountiful. Then, treasures appeared everywhere before them. At that time, the three realms became expansive, joyful, and blissful. Whatever merit is gained from the empowerment of the Victorious One, for those who listen with a meritorious mind, all perfections will rest in the palm of their hand. Through faith, people will attain long life, health, sovereignty, the pacification of enemies, prosperity, victory, and fame, as well as the qualities of a perfect Buddha. The Praise of the Empowerment of the Buddha is complete. Translated, edited, and finalized by the great translator Rinchen Zangpo.

structureColophon: closes the text and names the translators or author.

definitionམི་འམ་ཅི “kinnara” — A class of nonhuman beings that resemble humans to the degree that their very name‍—which means “is that human?”‍—suggests some confusion as to their divine status. Kinnaras are mythological beings found in both Buddhist

definitionསྡུག་བསྔལ “suffering” — The first of the four truths of the noble ones. The term “suffering” includes all essentially unsatisfactory experiences of life in cyclic existence, whether physical or mental. These comprise (1) the suffering of suffer

definitionརྒྱལ་བ “Victorious One” — A particularly auspicious time that is marked by the moon passing through the constellation puṣya .

definitionབསོད་ནམས “merit” — In this text, merit is established as the most prized possession of human beings, more than good looks, diligence , artistry , and insight . In Buddhism more generally, merit refers to the wholesome tendencies imprinted

definitionདབང་ཕྱུག “Īśvara” — The Sanskrit īśvara literally means “powerful one.” In both Indian and Tibetan literature it is often an epithet applied to Śiva. However, here where the title is given to a “supremely great almighty brahmā , sovereign o

adherencePinned rendering paraphrased here: fire; action

termམེ → fire

termམི་འམ་ཅི → kinnara

termལྷ → god

termལས → action

termསྡུག་བསྔལ → suffering

termརྒྱལ་བ → Victorious One

Terminology used in this text (29)

Term	Rendering	×	Note
དབང	empowerment	3	In compounds དབང་ཆེན is 'great power' (a deity epithet), not 'great empowerment'.
བསྟོད་པ	praise	3
ལྷ	god	3	Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.
སངས་རྒྱས	buddha	2	The title, not a name. In Old Tibetan the spelling is usually སངས་རྒྱས already; the plural sense ('the buddhas') is carr
བདག	self	2
ལས	action	2	84000 uses 'action' where the mechanics matter, 'karma' where it is a fixed term.
མེ	fire	2	In ritual and cosmological prose མེ is the element 'fire'; Agni is the deity only where he is named or invoked. Do not c
ཕྱག་འཚལ	homage	1
བསྐལ་པ	eon	1
མཐོ་རིས	higher realms	1
རིགས	family	1	The tantric 'family' (buddha-family); not 'lineage' (which is རྒྱུད་པ or བརྒྱུད་པ).
ཟླ་བ	moon; month	1	In calendrical and cosmological passages ཟླ་བ is 'month' (twelve months to a year) or 'moon', not the god Candra. Candra
ལྷ་མོ	goddess	1
ཆོས	dharma	1	In Abhidharma lists (སྐྱེ་མཆེད, ཁམས) ཆོས is 'phenomena', the objects of mind — not the Buddhist teaching. Same word, two
བདུད་རྩི	amṛta	1
གཟུགས	form	1
ཉི་མ	Āditya	1
མཚན	name	1	མཚན་བརྗོད is recitation of names; in མཚན་ཉིད it is a 'definition' (lakṣaṇa) — same spelling, different word.
བརྒྱ་བྱིན	Śakra	1
བྱད	kākhorda	1
སྐྱེ་བ	birth	1
བླ་མ	guru	1
དབྱིངས	expanse	1	In Dzogchen ཆོས་དབྱིངས is 'the expanse of reality'; earlier texts use it more plainly as 'realm/space'.
ས་འཛིན	Dharaṇīdhara	1
མི་འམ་ཅི	kinnara	1
སྡུག་བསྔལ	suffering	1
རྒྱལ་བ	Victorious One	1
བསོད་ནམས	merit	1
དབང་ཕྱུག	Īśvara	1

Colophon

Source: tengyur vol. 001_བསྟོད་ཚོགས།_ཀ.txt. Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction).

Translation status: 84000 catalogue + registry; grade no-translation-known; checked 2026-11-10.

Set in Newsreader and EB Garamond; Tibetan in Noto Serif Tibetan; Chinese in Noto Serif SC.

Anuvāda · NaxiAI