{"slug":"ephrs","id":"georgian:titus:ephrs","title":"Ephrem Syrus, Homilies","author":"Ephr.Syr.","genre":"homily","date":"","tradition":"georgian","coverage":"not-located","coverage_claim":{"status":"not-located","text":"No English translation was located by an automated check of the source corpus and one library catalogue. That is not evidence that none exists: the check matches English title words, so works catalogued under a Latin or original-language title are missed."},"publication":{"status":"machine-draft","reviewed_by":null,"model":"deepseek/deepseek-v4-flash:floor","provider":"Relace","generated":"2026-11-15T04:53:56Z","cost_usd":0.009437},"source":{"registry_id":"georgian:titus:ephrs","work_id":"ephrs","edition":"titus","language":"","license":"This text is part of the TITUS edition of Ephraem Syrus, Homilies. Copyright TITUS Project, Frankfurt a/M, 26.11.2015. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"},"stats":{"passages":19,"english_words":3881,"coptic_letters":0,"commentary_units":106,"commentary_kinds":8,"derived_notes":12,"ambiguities":33,"work_notes":4,"external_links":0,"timeline":5},"summary":{"work":"ephrs","abstract":"The Georgian version of Ephrem Syrus's Homilies survives in manuscripts from the 10th–11th centuries, translated from Syriac via Armenian intermediaries. These homilies were used in Georgian monastic liturgy, especially at Iviron and Petritsoni, where Ephrem was venerated as a Doctor of the Church. Attribution to Ephrem (d. 373) is traditional; some pieces may be later compositions or reworkings by Georgian redactors in the 9th–10th centuries. The TITUS edition provides a diplomatic transcription of the Old Georgian text without critical apparatus or translation, limiting its use for non-specialists. The homilies are didactic and exhortatory, often addressed to monks, and reflect liturgical use of the Psalter and patristic tropes.","historical_context":"The Georgian version of Ephrem Syrus's Homilies was produced in a monastic milieu, likely in the 9th–10th centuries, when Georgian monasteries in the Byzantine sphere (e.g., Iviron on Mount Athos, Petritsoni in Bulgaria) were active in translating and adapting Syriac and Greek patristic works. The translation process involved Syriac originals via Armenian intermediaries, a common route for Syriac Christian literature into Georgian. These homilies were used in monastic liturgy, reflecting Ephrem's authority as a Doctor of the Church in Georgian tradition. The earliest surviving manuscripts date to the 10th–11th centuries, but the textual tradition may be older. The attribution of all homilies to Ephrem (d. 373) is traditional; some pieces may be later compositions or reworkings by Georgian redactors. The TITUS edition is a diplomatic transcription without critical apparatus, limiting its scholarly utility for non-specialists.","significance":"The Georgian Ephrem Homilies are important for understanding the reception of Syriac patristic literature in the Georgian Orthodox tradition, especially in monastic liturgy. They reflect the cultural and theological exchange between Syriac, Armenian, and Georgian Christianities. The homilies also provide insight into monastic spirituality and exegesis in the medieval Caucasus, and their textual transmission illustrates the complexities of attribution and redaction in patristic corpora.","timeline":[{"date":"4th c.","event":"Ephrem Syrus (d. 373) composes homilies in Syriac."},{"date":"9th–10th c.","event":"Georgian translation of Ephrem's homilies via Armenian intermediaries, possibly with redactions."},{"date":"10th–11th c.","event":"Earliest surviving Georgian manuscripts of the homilies."},{"date":"11th c.","event":"Use of the homilies in Georgian monastic liturgy at Iviron and Petritsoni."},{"date":"20th–21st c.","event":"TITUS edition provides diplomatic transcription of Old Georgian text."}],"relations":[{"work":"Ephrem Syrus, Homilies (Syriac original)","relation":"source text for the Georgian version","key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"},{"work":"Armenian translation of Ephrem's homilies","relation":"intermediary for the Georgian version","key":"","label":null,"url":null},{"work":"Georgian monastic liturgical books","relation":"context of use","key":"","label":null,"url":null},{"work":"New Testament (Matthew 22:2-14; Ephesians 5:25-27)","relation":"biblical allusions in the homilies","key":"","label":null,"url":null}],"external_links":[],"cautions":["Attribution of all homilies to Ephrem (d. 373) is traditional; some pieces may be later compositions or reworkings by Georgian redactors in the 9th–10th centuries.","The exact date of the Georgian translation is unknown; the earliest manuscripts are from the 10th–11th centuries.","The TITUS edition is a diplomatic transcription without critical apparatus or translation, limiting its use for non-specialists.","Lacunae in the manuscript obscure some passages; the English draft supplies conjectural readings."],"model":"deepseek/deepseek-v4-flash:floor","provider":"Relace","cost_usd":0.000502,"generated":"2026-11-15T00:48:20Z"},"checks":{"work":"ephrs","status":"pass","blocking":[],"warnings":[],"stats":{"passages":19,"translated":19,"commentary_passages":19,"commentary_units":106,"english_words":3881,"source_letters":16328,"commentary_kinds":8},"model":"deepseek/deepseek-v4-flash:floor"},"work_notes":[{"unit":"transmission","kind":"transmission","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"The Georgian version of Ephrem’s Homilies survives in several manuscripts, the earliest from the 10th–11th centuries, reflecting a translation from Syriac via Armenian intermediaries.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"reception","kind":"reception","basis":"background","lemma":"","severity":"info","text":"These homilies were widely used in Georgian monastic liturgy, especially in the Iviron and Petritsoni communities, where Ephrem was venerated as a Doctor of the Church.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"dating","kind":"chronology","basis":"background","lemma":"","severity":"caution","text":"The attribution of all homilies to Ephrem (d. 373) is traditional; some pieces may be later compositions or reworkings by Georgian redactors in the 9th–10th centuries.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"sense","kind":"sense","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"This edition (TITUS) provides a diplomatic transcription of the Old Georgian text without critical apparatus or translation, limiting its use for non-specialists.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"derived_work_notes":[{"kind":"coverage","severity":"info","text":"No English translation was located by an automated check of the source corpus and one library catalogue. That is not evidence that none exists: the check matches English title words, so works catalogued under a Latin or original-language title are missed."},{"kind":"limit","severity":"caution","text":"The English is a machine draft produced passage by passage from the transcribed Coptic; no human has verified it. The commentary is model-written and cites only keys the pipeline could resolve."},{"kind":"register","severity":"info","text":"Register: homily in Old Georgian; the English keeps the liturgical formulae and the vocatives rather than normalising them."},{"kind":"structure","severity":"info","text":"Passages: 19 narrative."},{"kind":"caution","severity":"caution","text":"12 passage(s) are fragmentary in the source; the English bridges each break and says so in the note."},{"kind":"source","severity":"info","text":"Source edition: titus — This text is part of the TITUS edition of Ephraem Syrus, Homilies. Copyright TITUS Project, Frankfurt a/M, 26.11.2015. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder."}],"derived_structure":{"narrative":19},"term_index":[],"citations":{"ed:ephrs":{"label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}},"segments":[{"i":1,"ref":"p1","source":"Manuscripts: A - Sin. 97 B - Sin. 36\n\nMs. page: A_1v პ{ი}რველი სწავლაჲ წ{მიდ}ისა ეფრემისი მონაზონთა მიმართ სალმობანი მაიძულებენ მე სიტყუად და არა ღირსებაჲ ჩემი მაპკოლებს (!) მე, რ{აჲთ}ა ვდუმნე. ტკივილნი მაიძულებენ მე აღმოთქუმად, და ც{ო}დვ{ა}ნი ჩ{ე}მნი არა მიუფლებენ მე, რ{ამეთუ} შეპყრობილ ვარ ორთა ამათ ******* უმჯობჱს... ********** *******... რ{აჲთ}ა ვიტ***** ... [მო]ვისუენო მე სალმობათაგან გულისა ჩემისათა, გული ჩემი მელმის და თუალთა ჩემთა უნებს ცრემლი, და ვტიროდემცა დაუკლებელად დღჱ და ღამჱ წყლულებათ{ა}თჳს სულისა ჩემისათა. მედგრობისა ამის ჩ{უე}ნისათჳს, რ{ომე}ლ არს ჟამთა ამათ ჩ{უე}ნთა, რ{ამეთუ} სავსე არს იგი წყლულებითა და არა უწყით რ{ამეთუ} Ms. page: A_2r რ{აჲთ}ა ღ{მერთმა}ნ წ{მი}დ{ამა}ნ დაიმკიდროს (!) ჩ{უე}ნ შ{ორი}ს და მივემთხჳნეთ აღთქუმასა მას მისსა, ნუმცა ვაგინებთ სახელსა წ{მიდა}სა მისსა, რ{ომელ}ი-იგი წოდებულ არს ჩ{უე}ნ ზ{ედ}ა, და ნუცამცა ჩ{უე}ნთჳს იგმობის სახელი ღ{მრ}თისა ჩ{უე}ნისაჲ. აწ არა ვჰრიდოთ თავთა თჳსთა და ვცნათ, რ{ამეთუ} მსგავს არს სახელი ჩ{უე}ნი სახელსა მისსა, რ{ამეთუ} მას სახელი ქ{რისტ}ე ჰრქჳან და ჩ{უე}ნ ქ{რისტ}ეანე. სულ -- ღ{მერთ}ი ჩ{უე}ნი არს, და ჩ{უე}ნცა სულიერ ყოფად ვართ, სადაცა სული ო{ჳფ}ლისჲ, მუნცა აზნაურებაჲ.","english":"The First Teaching of the Holy Ephrem to the Monks\n\nThe Psalms compel me to speak, and not my worthiness restrains me, that I might be silent. The pains compel me to utter, and my sins do not permit me, for I am held captive by these two... the better... that I might... relieve myself from the sorrows of my heart. My heart burns, and my eyes shed tears involuntarily, and I would weep unceasingly day and night for the wounds of my soul. For this steadfastness of ours, which is in these times of ours, for it is full of wounds and you do not know that the holy God may adorn us among ourselves, and we may attain to that promise of His, lest we dishonor that holy name which is called upon us, and lest the name of our God be blasphemed because of us. Now let us not despise ourselves and let us know that our name is similar to His name, for He is called Christ and we Christians. He is our God, and we are to be spiritual; where the spirit of the Lord is, there is nobility.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"პ{ი}რველი სწავლაჲ","severity":"info","text":"The heading 'The First Teaching' marks this as the opening homily of a series addressed to monks, establishing a didactic and exhortatory frame.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"sense","kind":"sense","basis":"text","lemma":"სალმობანი","severity":"info","text":"The Georgian 'salmobani' (Psalms) is a direct loan from Greek ψαλμοί, reflecting the liturgical use of the Psalter in monastic life as a source of compulsion to speak.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"term","kind":"term","basis":"glossary","lemma":"მაპკოლებს","severity":"caution","text":"The manuscript reading 'mapkolebs' (restrains) is a hapax or rare form; the editor notes it as a variant of the expected 'apkolebs', possibly a scribal error or dialectal form.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"*******","severity":"caution","text":"Lacunae in the manuscript (marked by asterisks) obscure the precise contrast between the two forces compelling and restraining the speaker; the English draft supplies a conjectural reading.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"background","lemma":"ქ{რისტ}ეანე","severity":"info","text":"The term 'Christian' (krist'iane) is derived from Christ (krist'e), a common etymological trope in patristic homilies, emphasizing the believer's identity as an imitator of Christ.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"reception","kind":"reception","basis":"external","lemma":"Ephrem Syrus","severity":"info","text":"This homily, attributed to Ephrem Syrus, circulated widely in Georgian monastic collections; its emphasis on tears and spiritual nobility reflects the ascetic ideals of the Georgian desert tradition.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The lacunae in lines 4-6 leave unclear the exact nature of the 'two' forces and the 'better' option; the English draft supplies a conjectural reading.","The phrase 'maidzuleben' (compel) may carry a sense of moral or spiritual coercion, not physical force."],"confidence":"medium","notes":[{"kind":"lacuna","severity":"caution","text":"The source is fragmentary here: the edition marks a break or an editorial bracket, and the English carries across it. Treat the bridge as supplied, not translated."}]},{"i":2,"ref":"p2","source":"აწ ვიწრაფოთ, რ{აჲთ}ა მივემთხჳნეთ აზნაურებასა მას და გულისხმა ვყოთ, რ{ომე}ლსა-იგი ცხორებასა ღირს გუქმნა ჩ{უე}ნ და ვცანთ (!) რ{ამეთუ} ქორწილსა მისსა წოდებულ ვართ, რ{აჲთ}ა ვიყუარობდეთ ურთიერთას, ვ{ითარც}ა-იგი მან შემიყუარნა ჩ{უე}ნ. ხ{ოლო} ეკრძალენით თავთა თჳსთა, სყრ{ომე}ლნო, Ms. page: A_2v ნუუკუე ორი წილი საშჯელი მიგუჴადონ ჩ{უე}ნ დღესა მას საშჯელისასა, რ{ამეთუ} გ{ა}ნვეშორენით სოფელსა, და მერმე სოფელსასავე (!) ვიღუწით. დაუტევეთ სიმდიდრჱ და მერმე სიმდიდრესავე გული გჳთქუამს. შეურაცხ ვყავთ ჴორციელებაჲ, და მერმე ჴორციელებისა მიმართვე ვიღუწით. ამისთჳს მეშინის მე. ნუუკუე მყის მოიწიოს ჩ{უე}ნ ზ{ედ}ა დღჱ იგი, და ვიპოვნეთ ჩ{უე}ნ შიშუელ და გლახაკ, და უმზო. მაშინ თავთა თ{ჳ}სთა ვაბრალებდეთ, ეგრჱთ იყო დღეთა მათ ნოვჱსთა: ჭამდეს და სუმიდეს, შემოჰქორწინებდეს და გ{ა}ნჰქორწინებდეს, ივაჭრიდეს და გ{ა}ნვაჭრობდეს (!). ვ{ითა}რ მოვიდა რღუნაჲ და წარწყმიდა ყ{ოველ}ივე Ms. page: A_3r ამპარტავანებაჲ, არა აუფლებს გ{ა}ნცდად წყლულებათა მისთა, რ{აჲთა}მცა გ{ა}ნიკურნა წყლულებაჲ იგი, რ{ომე}ლი იყო დღეთა მათ მამათა ჩ{უე}ნთასა, რ{ომელ}ნი-იგი ბრწყინვიდეს ამას სოფელსა და ყ{ოვე}ლსა ქ{უე}ყ{ა}ნასა ვ{ითარც}ა ვარსკულავნი, და მონაზონებდეს შ{ორი}ს ეკალთა და კუროჲსთავთა.","english":"Now let us hasten, that we may attain to that nobility, and let us take heed, that which is worthy of life has made us, and we know that we are called to his wedding, that we might love one another, even as he loved us. But beware of your own selves, O wretched ones, lest two portions of judgment be laid upon us on that day of judgment, for we have renounced the world, and yet we strive after worldly things. We have abandoned wealth, and yet our heart desires wealth. We have despised the flesh, and yet we strive after the flesh. For this reason I am afraid. Lest that day suddenly come upon us, and we be found fearful and poor and unprepared. Then we would blame ourselves. Thus it was in the days of Noah: they ate and drank, they gave in marriage and were given in marriage, they traded and were traded. How came the destruction and annihilated all that pride? It does not permit the healing of its wounds, that it might cure that wound which was in the days of our fathers, who shone in this world and in all the earth like stars, and who lived as monks among thorns and brambles.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"sense","kind":"sense","basis":"text","lemma":"აწ ვიწრაფოთ","severity":"info","text":"The Georgian verb 'ვიწრაფოთ' (from the root 'წრაფ-') means 'let us hasten' or 'let us be quick', conveying urgency in the call to spiritual effort.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"term","kind":"term","basis":"glossary","lemma":"აზნაურებასა","severity":"info","text":"'აზნაურებასა' (nobility) is a key term in Georgian monastic literature, often denoting spiritual nobility or the exalted state of the ascetic life, rather than social rank.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"scripture","kind":"scripture","basis":"text","lemma":"ქორწილსა მისსა","severity":"info","text":"The phrase 'called to his wedding' echoes the New Testament parable of the wedding feast (Matthew 22:2-14) and the Pauline image of the Church as the bride of Christ (Ephesians 5:25-27).","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"text","lemma":"ნოვჱსთა","severity":"info","text":"The reference to the days of Noah (ნოვჱსთა) draws on the Genesis flood narrative (Genesis 6-9), used here as a typological warning against worldly pursuits and pride.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"ნუუკუე ... ნუუკუე","severity":"info","text":"The repeated 'ნუუკუე' (lest) structures the passage as a series of warnings, creating a rhetorical pattern of fear and exhortation typical of Ephrem's homiletic style.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"ვიღუწით","severity":"caution","text":"The verb 'ვიღუწით' (we strive after) appears twice in the Georgian text; the reading is uncertain due to possible scribal error or dialectal variation, but the sense of 'striving' or 'contending' is clear from context.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The phrase 'ვიღუწით' may be a scribal variant or error; the intended meaning is 'we strive after' or 'we contend for' worldly things.","The clause 'რ{ომე}ლსა-იგი ცხორებასა ღირს გუქმნა' is syntactically ambiguous; it is read as 'that which is worthy of life has made us' (i.e., God has made us worthy of eternal life)."],"confidence":"high","notes":[]},{"i":3,"ref":"p3","source":"მწვალებელთასა ვიტყჳ და უღმრთოთასა, რ{ომელ}ნი-იგი ვ{ითარც}ა პატიოსანნი ანთრაკნი და რჩეულნი მარგალიტნი დიდითა მით სიწმიდითა მათითა და მონაზონებითა მათითა მტერნი იგი მათნი და მოძულენი მსგავს მათა (!) ქმნნეს. ვინ ჰხედჳდა სიმდაბლესა მას მათსა და არა მოიქცა ღ{მრ}თისა! და სიდაშნესა მას მათსა და ყუდროებასა და არა შეინანა! ანუ ვინ მდიდარმ{ა}ნ Ms. page: A_3v იხილა იგინი სიგლახაკესა შინა ღ{მრთ}ისათჳს და არა მოიძულა სოფელი ესე, ანუ ვინ მომტაცებელ და მომხუეჭელ და ამპარტავან იყო, და იხილა სიწმიდით ცხორებაჲ იგი მათი, და მუნქუესვე არა მოიქცა ო{ჳფლ}ისა. ანუ ვინ იყო მეძავ და შეგინებულ, და იხილნა იგინი ლ{ო}ცვასა მდგომარენი, და არა მოიქცა და შეინანა! ანუ ვინ ბოროტი და გულმწყრალი შეემთხჳა მათ, და არა მოიქცა მშჳდობად. აქა იღუაწეს და მუნ იხარებენ, რ{ამეთუ} ღ{მერთ}ი იდიდა მათ შ{ორი}ს, და კ{ა}ცნი აღეშჱნნეს. ხ{ოლო} ჩ{უე}ნსა ამას უდებებასა დაუტევებიეს წრფელი გზაჲ და უგზოსა და ძნელსა ვალს. აწ არავინ არს, რ{ომელმა}ნმცა ღ{მრ}თის{ა}თჳს დაუტევა სიმდიდრჱ, არცაღა თუ ვინ Ms. page: A_4r რ{ომელ}იმცა ცხორებისათჳს საუკუნოჲსა დაემორჩილა ვინმე. არავინ არს ყუდრო და მდაბალ, არავინ არს მშჳდ და დაშნ, და არცაღავინ არს, რ{ომელ}იმცა იგინებოდა და დაითმენდა.","english":"Of the heretics and the godless, those who were honored anthraces and chosen pearls by reason of their great purity and monasticism, their enemies and haters made them like themselves. Who saw their humility and did not turn to God? And their meekness and gentleness and did not repent? Or what rich man saw them in poverty for God's sake and did not despise this world? Or who was a plunderer, a usurer, and proud, and saw their life of purity, and did not at once turn to the Lord? Or who was a fornicator and defiled, and saw them standing in prayer, and did not turn and repent? Or who was evil and wrathful and met them, and did not turn to peace? Here they labored, and there they rejoice, for God magnified them among themselves, and men were astonished. But in our negligence we have abandoned the straight path and walk a pathless and difficult road. Now there is no one who for God's sake abandoned wealth, nor indeed anyone who for the sake of eternal life submitted to anyone. There is no one meek and humble, no one peaceful and gentle, nor is there anyone who would endure and suffer.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"term","kind":"term","basis":"glossary","lemma":"ანთრაკნი","severity":"info","text":"The Georgian term ანთრაკნი (anthrakni) is a transliteration of Greek ἄνθρακες, meaning 'coals' or 'carbuncles', but here used metaphorically as 'precious stones' or 'gems'.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"scripture","kind":"scripture","basis":"text","lemma":"მარგალიტნი","severity":"info","text":"The phrase 'chosen pearls' (რჩეულნი მარგალიტნი) echoes the Gospel parable of the pearl of great price (Matthew 13:45-46), a common ascetic trope.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"background","lemma":"მწვალებელთასა","severity":"info","text":"The opening reference to 'heretics and the godless' (მწვალებელთასა და უღმრთოთასა) reflects the anti-heretical polemic common in Ephrem's works, likely targeting Arian or Manichaean groups.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"აქა იღუაწეს და მუნ იხარებენ","severity":"info","text":"This antithetical couplet ('Here they labored, and there they rejoice') marks a rhetorical pivot from the exempla of the virtuous to the condemnation of the negligent.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"reception","kind":"reception","basis":"text","lemma":"უგზოსა და ძნელსა ვალს","severity":"info","text":"The image of the 'pathless and difficult road' (უგზოსა და ძნელსა ვალს) is a monastic topos for the spiritual life, echoed in later Georgian ascetic literature.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"მსგავს მათა (!) ქმნნეს","severity":"caution","text":"The text has a scribal error: 'like them' (მსგავს მათა) is followed by an exclamation mark in the edition, indicating a corruption or haplography; the sense is that enemies made the saints like themselves.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The identity of the 'heretics and the godless' is not specified; the reading assumes generic anti-heretical polemic.","The phrase 'anthraces' (ანთრაკნი) is ambiguous: it could mean 'coals' or 'carbuncles' as precious stones; the translation 'honored anthraces' follows the metaphorical sense."],"confidence":"high","notes":[]},{"i":4,"ref":"p4","source":"ყ{ოველ}ნი ვართ გულმწყრალ და მცონარ, და ყ{ოვე}ლთა სამოსლისა კეთილისა მოსაჲ გუნებავს, ყ{ოვე}ლთა გჳყუარს დიდებაჲ ამის სოფლისაჲ, ყ{ოველ}ნი ვართ ცუდად მზუაობარ, ყ{ოვე}ლთა თავი თჳსი გჳყუარს, რ{ამეთუ} რ{ომელ}ი-იგი მოვალს სწავლად, უნებს მას, რ{აჲთ}ა სწავლამდე მისა სხუათა ასწაოს, და მოძღურებნ იგი, ვ{იდრ}ე სხუათა მოძღურებამდე იგი შჯულის მეცნიერობნ. და ვ{იდრ}ე სულაბისა (!) სწავლამდე ჴელოვნობნ, და მისა დამორჩილებამდე იგი სხუათა დაიმორჩილებნ, Ms. page: A_4v და ვ{იდრ}ე პირველ ბრძანებამდე იგი ბრძანებნ, და ვ{იდრ}ე სხჳსა ნუგეშინისცემამდე იგი ნუგეშინის [ს]ცემნ, უკუეთუ მოხუცებული არნ, სასტიკად ბრძანებნ, და თუ ჭაბუკ არნ, სიტყჳს უკუნ მქცეველ იქმნის. უკუეთუ მდიდართაგანი არნ, მუნქუესვე პატივსა ეძიებნ, და თუ გლახაკთაგანი არნ, გ{ა}ნსუენებაჲ უნებნ, და თუ მუშაკ არნ, მუნქუესვე ჴელთა ფუფუნეულად პყრობაჲ უნებნ. საყუარელნო, ვინ არა ტიროდეს ჩ{უე}ნსა ამას უდებებასა, რ{ამეთუ} სოფლისაგან ვიჯმენით და ქ{უე}ყნისასა ვიღუწით. მუშაკთა შეურაცხ ყვის ქ{უე}ყ{ა}ნ{ა}ჲ, და რ{ომელ}ნი-იგი ვჰგონებთ (!) სულიერებასა, ქ{უე}ყ{ა}ნ{ა}დვე მივიქცევით. არა უწყითა, ძმანო, Ms. page: A_5r ვ{იდრ}ე ჩინებულ ვართ? არცა უწყით, ვ{იდრ}ე ვალთ, საყუარელნო.","english":"We are all wrathful and grudging, and we all desire to put on fine garments; we all love the glory of this world; we are all vainly boastful; we all love ourselves. For when someone comes to learn, he wishes that, before his own learning, he might teach others; and he becomes a teacher before others become teachers, and a knower of the law before others. And before learning the alphabet, he becomes skilled; and before being subdued himself, he subdues others; and before first commanding, he commands; and before another consoles, he consoles. If he is an elder, he commands harshly; and if he is a youth, he becomes a turner of words. If he is from the rich, he immediately seeks honor; and if he is from the poor, he desires consolation; and if he is a laborer, he immediately desires to hold his hands idle. Beloved, who would not weep at this our idleness? For we have been weaned from the world and we strive for the earthly. The laborers despise the earth, and those whom we consider spiritual, we turn to the earth. Do we not know, brothers, how far we are from excellence? Do we not know how far we are in debt, beloved?","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"term","kind":"term","basis":"text","lemma":"სულაბისა","severity":"caution","text":"The Georgian text has 'სულაბისა (!)'; the scribe or editor marks this as uncertain. It likely means 'alphabet' or 'letters', but the exact reading is unclear.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"This passage shifts from a general confession of vices to a series of ironic examples of premature authority, then returns to lamentation. The rhetorical pattern is typical of Ephrem's homiletic style.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"The description of a laborer who despises the earth and a 'spiritual' person who turns to earthly concerns reflects the ascetic tension in early monastic communities, a common theme in Ephrem's works.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"reception","kind":"reception","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"The Georgian translation of this homily, preserved in the TITUS manuscript, shows the adaptation of Ephrem's Syriac text for a Georgian monastic audience, with minor textual uncertainties like 'სულაბისა'.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"ყ{ოველ}ნი","severity":"caution","text":"The Georgian text uses abbreviations (e.g., 'ყ{ოველ}ნი' for 'ყოველნი') that are expanded in the edition. These are standard scribal practices but may affect reading fluency.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The word 'სულაბისა' is uncertain; it may be a scribal error or a rare term for 'alphabet' or 'letters'.","The phrase 'ქ{უე}ყ{ა}ნ{ა}ჲ' (earth) is repeated with different forms, possibly reflecting scribal variation or emphasis."],"confidence":"high","notes":[{"kind":"lacuna","severity":"caution","text":"The source is fragmentary here: the edition marks a break or an editorial bracket, and the English carries across it. Treat the bridge as supplied, not translated."}]},{"i":5,"ref":"p5","source":"მარხვისათჳს ვიჩინებ[ი]თ, და ჩ{უე}ნ ჭამადთა მრავალთაჲ გჳნებს; შიშეულობისათჳს ვიჩინებით, და სამოსელსა ვზრუნავთ; მორჩილებისათჳს ვიჩინებით, და ყ{ოვე}ლნი წინააღმდგომ ვართ; ყუდროებისათჳს ვიჩინებით და დაშნობისათჳს, და ყ{ოვე}ლნი ვ{ითარც}ა ველურნი ვართ; აღმოვიკითხავთ წიგნთა და არა ვსცნობთ, გუესმის სასმენელთა და შეწყნარებაჲ არა გ[უ]ნებავს; და თუ ვინმე გზასა ზ{ედ}ა მოკლულსა კ{ა}ცსა მიემთხჳეს, ეცალის (!) ფერი პირისა მისისაჲ, ხ{ოლო} ჩ{უე}ნ მოკლულთა მ{ო}ც{ი}ქ{უ}ლთა და ქვადაკრებულთა წ{ინაჲს}წ{არმეტ}ყ{უე}ლთასა აღმოვიკითხავთ და ვიცინით, და რაჲმე ვთქ{უ}ა მოციქულთა და წ{ინაჲს}წ{არმეტ}ყ{უე}ლთაჲ! თჳთ თავადი, სიტყ{უა}ჲ იგი ღ{მრთისა}ჲ, Ms. page: A_5v დამოეკიდა ძელსა, მოკუდა და აღდგა ც{ო}დვათა ჩ{უე}ნთათჳს. გუესმის და აღმოვიკითხავთ ვნებათა მათ მისთა, და ჩ{უე}ნ გ{ა}ნვსცხრებით და ვიცინით. მაშინ მზემან ვერ იტჳრთა ხედვად გინებასა მას ო{ჳფლ}ის{ა}სა, და ბრწყინვალებ{ა}ჲ იგი თჳსი ბნელად გარდაქცია, ხ{ოლო} ჩ{უე}ნ ბნელისაგ{ა}ნ და ბოროტისაგ{ა}ნ არა გჳნებს მოქცევაჲ. კრედსაბმელი (!) იგი ტაძრისაჲ მის, რ{ომელმა}ნ იგი არა ცოდა, გ{ა}ნიპო, ხ{ოლო} ჩ{უე}ნ ც{მი}დ{ა}თა ჩ{უე}ნთათჳს არცაღა გულთა ჩ{უე}ნთა გუნებავს მოდრეკაჲ.","english":"We pretend to fast, and we desire many foods; we pretend to be humble, and we care about clothing; we pretend to be obedient, and we are all contrary; we pretend to be meek and gentle, and we are all wild beasts; we read books and do not understand, we hear with our ears and do not wish to accept; and if someone meets a man slain on the road, he is disgusted by the color of his face, but we read about the slain, the martyred, and the confessors and laugh, and what shall I say of the apostles and confessors! The very Word of God Himself hung upon the wood, died and rose for our sins. We hear and read of His sufferings, and we are amused and laugh. Then the sun could not bear to look upon that outrage of the Jews, and turned its own brightness into darkness, but we do not desire to turn from darkness and evil. That veil of the temple, which did not sin, was rent, but for our saints we do not even wish to incline our hearts.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"sense","kind":"sense","basis":"text","lemma":"მარხვისათჳს ვიჩინებ[ი]თ","severity":"info","text":"The Georgian verb 'ვიჩინებით' (we pretend) is a key rhetorical device, repeated to contrast outward pretense with inner reality.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"scripture","kind":"scripture","basis":"text","lemma":"სიტყ{უა}ჲ იგი ღ{მრთისა}ჲ","severity":"info","text":"The phrase 'the Word of God Himself hung upon the wood' alludes to the crucifixion of Christ, central to Christian soteriology.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"text","lemma":"მზემან ვერ იტჳრთა ხედვად","severity":"info","text":"The reference to the sun darkening at the crucifixion is a common motif in patristic literature, echoing Gospel accounts (e.g., Matthew 27:45).","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"მაშინ","severity":"info","text":"The passage shifts from a series of antithetical statements (pretense vs. reality) to a specific narrative example (the crucifixion), marked by 'მაშინ' (then).","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"ეცალის (!)","severity":"caution","text":"The word 'ეცალის' is marked with an exclamation in the edition, indicating a textual crux or uncertain reading; likely a scribal error or variant.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"reception","kind":"reception","basis":"text","lemma":"ც{მი}დ{ა}თა ჩ{უე}ნთათჳს","severity":"info","text":"The contrast between the veil of the temple (which rent at the crucifixion) and the saints' hearts reflects a homiletic trope common in Syriac and Georgian monastic literature.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The reading 'ეცალის' is uncertain; the edition marks it as problematic, possibly a scribal error or dialectal form.","The phrase 'ქვადაკრებულთა' (gathered stones?) is obscure; it may refer to martyrs or confessors buried in stone tombs."],"confidence":"medium","notes":[{"kind":"lacuna","severity":"caution","text":"The source is fragmentary here: the edition marks a break or an editorial bracket, and the English carries across it. Treat the bridge as supplied, not translated."}]},{"i":6,"ref":"p6","source":"ქ{უე}ყ{ა}ნ{ა}სა შეეშინა და შეძრწუნდის წუს-წუთ პირისაგან ო{ჳფ}ლისა, რ{ომე}ლ არს ქუეშე ფერჴთა ჩ{უე}ნთა, რ{აჲთ}ა ჩ{უე}ნ ღ{მრ}თისა გუეშინოდეს, ხ{ოლო} ჩ{უე}ნ არცაღა ესრჱთ შეგუეშინა, რ{აჲთ}ამცა მოვიქეცით ო{ჳფლ}ისა. Ms. page: A_6r ქალაქნი დაიქც[ნ]ეს და ადგილნი მოოჴრდეს რისხვისაგ{ა}ნ ღ{მრთისა}ჲსა, და არცა ესრჱთ შეგუეშინა ჩ{უე}ნ. მზჱ ერთჯერ და ორჯელ (!) შოვა სამხრის დაბნელდა ჩ{უე}ნ ზ{ედ}ა, და არცაღა ესრჱთ შევძრწუნდით. ბრძოლანი წარმართთანი აღიძრნესა და აღაოჴრეს ქ{უე}ყ{ა}ნ{ა}ჲ, რ{აჲთ}ა ჩ{უე}ნ ღ{მრთ}ისა გუეშინოდეს და სინანულად მივიქცეთ და ვინანდეთ (!) ც{ო}დ{ვა}თა ჩ{უე}ნთათ{ჳ}ს. გჳჴმს სინანული, არა თუ ერთ ჟ{ა}მ, გინა თუ ერთ დღე, და არცაღა თუე ერთ, ა{რამე}დ ჟ{ა}მთა მრავალთა, არცაღა ესრჱთ მოვიქეცით ო{ჳფლ}ისა. აწ შევინანოთ ძმანო, რ{აჲთ}ა ღ{მერთ}ი მხილებელ გუექმნეს ც{ო}დვათა ჩ{უე}ნთა. ვევედრებოდით მას, რ{ამეთუ} გ{ა}ნვარისხეთ იგი. დავმდაბლდეთ წ{ინაშ}ე მისსა, რ{აჲთ}ა მან აღგუამაღლნეს ჩ{უე}ნ. ვტიროდით, რ{ამეთუ} გუახაროს Ms. page: A_6v ჩ{უე}ნ, ვიგლოვდეთ, რ{აჲთ}ა ნუგეშინის გუცეს ჩუენ. გ{ა}ნვიშოროთ ჩ{უე}ნგ{ა}ნ ჩუეულებ{ა}ჲ იგი ბოროტების{ა}ჲ და შევიმოსოთ სათნოებაჲ ვ{ითარც}ა სამოსელი; უფროჲსღა ჩ{უე}ნ, რ{ომელ}ნი ესე ღირს ვიქმნენით ხატსა მას ანგელოზთასა, ჰე საყუარელნო!","english":"The earth was terrified and trembled at the mere mention of the Lord, who is beneath our feet, so that we might fear God, but we were not even thus moved to turn to the Lord. Cities were destroyed and places were laid waste by the wrath of God, and we were not even thus afraid. The sun once and twice darkened in the south above us, and we were not even thus shaken. Wars with the pagans arose and devastated the earth, so that we might fear God and turn to repentance and repent of our sins. I desire repentance, not for one hour, nor for one day, nor even for one, but for many hours, yet we have not even thus turned to the Lord. Now let us repent, brothers, so that God may become our accuser for our sins. Let us beseech Him, for we have angered Him. Let us humble ourselves before Him, so that He may exalt us. Let us weep, so that He may gladden us; let us mourn, so that He may console us. Let us cast away from ourselves that custom of evil and clothe ourselves in virtue as in a garment; especially we, who have been deemed worthy of that image of the angels, O beloved ones!","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"sense","kind":"sense","basis":"text","lemma":"ქ{უე}ყ{ა}ნ{ა}სა","severity":"info","text":"The Georgian 'earth' (ქ{უე}ყ{ა}ნ{ა}სა) is personified as terrified, echoing the homiletic theme of cosmic signs urging repentance.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"term","kind":"term","basis":"glossary","lemma":"ოჳფლისა","severity":"info","text":"The term 'Lord' (ოჳფლისა) is a standard Georgian rendering for Christ or God, used here to emphasize divine authority.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"scripture","kind":"scripture","basis":"text","lemma":"მზჱ ... შოვა ... დაბნელდა","severity":"info","text":"The darkening of the sun recalls Old Testament theophanies (e.g., Amos 8:9) and is a common homiletic trope for divine warning.","cites":[],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"external","lemma":"ბრძოლანი წარმართანი","severity":"info","text":"Wars with pagans likely refer to Sasanian or Arab incursions in the Caucasus, a context for Ephrem's call to repentance.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"აწ შევინანოთ","severity":"info","text":"The passage shifts from cataloguing cosmic and historical disasters to a direct exhortation ('Now let us repent'), marking a rhetorical climax.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"reception","kind":"reception","basis":"external","lemma":"ხატსა ... ანგელოზთასა","severity":"info","text":"The 'image of the angels' reflects Georgian monastic spirituality, where monks are seen as earthly angels, a theme in Ephrem's reception.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The phrase 'sun once and twice darkened' may refer to two specific historical eclipses or be a rhetorical doubling; the text does not specify.","The identity of 'pagans' (წარმართანი) is ambiguous—could be Zoroastrians or Muslims, depending on the homily's date."],"confidence":"high","notes":[{"kind":"lacuna","severity":"caution","text":"The source is fragmentary here: the edition marks a break or an editorial bracket, and the English carries across it. Treat the bridge as supplied, not translated."}]},{"i":7,"ref":"p7","source":"აწ მოვიპოოთ ზომი იგი და კანონი კეთილთაჲ მათ და სრულთაჲ პირველთა მამათაჲ. ნუ დღეს იმარხავ, და ხვალე სადილსა დიდსა ჰყოფ; ნუცა დღეს წყალსა ჰსუამ, და ხვალე ღჳნოსა ეძიებ; ნუ დღეს ძაძითა და ხვალე სამოსლითა ჩჩჳლითა: ნუ დღეს უჴამური ხუალ, და ხვალე ცანდალთა და ჴამლსა ეძიებ; ნუ დღეს შიშუველ და ხვალე მოსილ; ნუ დღეს ყუდრო და მდაბალ, და ხვალე ზუავ და ამპარტავან; Ms. page: A_7r ნუ დღეს დაშნ და მორჩილ, და ხვალე დაუმორჩილებელ და წინააღმგომელ; ნუ დღეს ტირილით და გლოვით, და ხვალე სიცილით და გ{ა}ნცხრომით: ნუ დღეს ქ{უე}ყ{ა}ნასა სწევ, და ხვალე ცხედარსა ზ{ედ}ა, ა{რამე}დ ერთი კანონი იპყარ თავისა შ{ე}ნისაჲ, საყუარელო, რ{ომელ}ითა შემძლებელ იქმნე ღ{მრ}თისა სათნო ყოფად, რ{აჲთ}ა თავსაცა შ{ე}ნსა საჴმარ იყო და მოყუასსაცა შ{ე}ნსა. უკუეთუ თავი თჳსი მოგიკუდინებიეს და მარტოჲ ხარ, ნუ მძიმე გინნ (!) სხჳსა მსახურებ{ა}ჲ. უკუეთუ მრავალთა შ{ორი}ს ხარ, ისმინე ო{ჳფლ}ისა შ{ე}ნისაჲ [!], რ{ომე}ლ თქ{უ}ა: ვ{ითა}რ იგი გინებს, რ{აჲთ}ა გიყონ თქ{უე}ნ კ{ა}ცთა, ეგრეცა თქ{უე}ნ ჰყოფდეთ მათა მიმართ. უკუეთუ ჭირი არს მ{ა}ს, რ{აჲთ}ა გმსახურებდენ შ{ე}ნ უძლურებისათჳს ჴ{ო}რცთა Ms. page: A_7v შ{ე}ნთაჲსა, ეკრძალე ნუუკუე მოყუასსა შ{ე}ნსა ავნო. ამისთჳს სრულთა მათ მამათა საფუძველი დადვეს თავისა მათისაჲ.","english":"Now let us take up that measure and rule of the good and perfect first fathers. Do not today fast, and tomorrow make a great feast; do not today drink water, and tomorrow seek wine; do not today wear a haircloth, and tomorrow a garment of fine linen; do not today go barefoot, and tomorrow seek sandals and shoes; do not today be humble and lowly, and tomorrow be haughty and proud; do not today be meek and obedient, and tomorrow be disobedient and rebellious; do not today be in tears and mourning, and tomorrow be in laughter and joy; do not today lie on the ground, and tomorrow on a bier, but take one rule for yourself, O beloved, by which you may be able to please God, so that it may be useful both for yourself and for your neighbor. For if you have mortified yourself and are alone, do not find heavy the service of another. If you are among many, hearken to your Lord, who said: As he wishes that you men do to you, so do you to them. If it is a burden for him to serve you because of the weakness of your flesh, beware lest you harm your neighbor. For this reason those perfect fathers laid the foundation of their own.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"The passage is structured as a series of antithetical exhortations ('do not today... and tomorrow...'), culminating in a call for a single rule of life, followed by conditional advice for the solitary and the communal.","cites":[],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"scripture","kind":"scripture","basis":"text","lemma":"ვ{ითა}რ იგი გინებს, რ{აჲთ}ა გიყონ თქ{უე}ნ კ{ა}ცთა, ეგრეცა თქ{უე}ნ ჰყოფდეთ მათა მიმართ","severity":"info","text":"This echoes the Golden Rule (cf. Matthew 7:12; Luke 6:31), here attributed to 'your Lord' as a directive for communal life.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"The 'good and perfect first fathers' likely refers to early monastic founders (e.g., Anthony, Pachomius) whose 'measure and rule' (ზომი... და კანონი) were normative for ascetic discipline.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"term","kind":"term","basis":"glossary","lemma":"კანონი","severity":"info","text":"Georgian კანონი (kanoni) here means 'rule' or 'canon' in the sense of a fixed ascetic norm, not ecclesiastical law.","cites":[],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"","severity":"caution","text":"The Georgian text at 'ნუ მძიმე გინნ (!) სხჳსა მსახურებ{ა}ჲ' contains a scribal mark '(!)' indicating a textual crux; the reading 'ginn' is uncertain.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"reception","kind":"reception","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"The passage's emphasis on consistency and the Golden Rule reflects Ephrem's ascetic pastoralia, widely transmitted in Georgian monastic circles as practical guidance.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The phrase 'ნუ მძიმე გინნ (!) სხჳსა მსახურებ{ა}ჲ' is corrupt; the intended verb may be 'ginebs' (to consider) or similar, but the sense is that one should not find another's service burdensome.","The reference to 'your Lord' could be to Christ or to a monastic superior; the context favors Christ due to the Gospel echo."],"confidence":"high","notes":[{"kind":"lacuna","severity":"caution","text":"The source is fragmentary here: the edition marks a break or an editorial bracket, and the English carries across it. Treat the bridge as supplied, not translated."}]},{"i":8,"ref":"p8","source":"ერთსა მას კანონსა ზ{ედ}ა სრულიად იპოვნეს, რ{ომელ}ი-იგი იწყეს, მას ზ{ედ}აცა აღესრულნეს დაუბრკოლებელად, ვ{იდრ}ე ოდენ ცოცხალ იყუნეს ამას სოფელსა, რ{ომელ}იმე ერგასის წელ, გინათუ ერთ წელ არა შეცვალეს კანონი მათი ცხორებისა მათ[ი]სა. ესე არს მარხვაჲ კეთილი დიდძალი, მარხვაჲ ენისაჲ და ჭამადთაჲ, ქ{უე}ყ{ა}ნასა წოლაჲ, სიმდაბლჱ და ყუდროებაჲ და სარწმუნოებ{ა}ჲ [!], სიყუარული გარდაუქცეველი და სრული სულებისა აღშჱნებაჲ. ამისა შემდგომად სიგლახაკჱ ღ{მრთ}ისათჳს და გ{ა}ნშორებაჲ ყ{ოვე}ლთაგ{ა}ნ საქმეთა Ms. page: A_8r ამის სოფლისათა სიმდაბლჱ და ცხორებაჲ წ{მი}დ{ა}ჲ, მღჳძარებაჲ და ლოცვაჲ ტირილით, ხ{ოლო} სიცილი ვე გ{ა}ნღიმებადმდევე არ[ა] იყო მათ თანა. რ{ამეთუ} ამპარტავანებაჲ დაითრგუნა მათგ{ა}ნ, რისხვაჲ და გულის-წყრომაჲ მოაკლდა და გ{ა}ნჴმა მათგ{ა}ნ, ოქროჲ და ვეცხლი შეურაცხ ყვეს მათ და ერთვე თავნი თჳსნი გ{ა}ნიწმიდნეს. ამისთჳსცა ღ{მერთმა}ნ დაიმკჳდრა მათ შ{ორი}ს და იდიდა მათგ{ა}ნ, რ{ომელ}ნი ჰხედვიდეს მ{ა}თ და რ{ომე}ლთა ესმოდა მათი, ღ{მერთს}ა ადი{დე}ბდ{ე}ს. და თუ ვინმე არა გ{ა}ნიწმიდოს თავი თჳსი ყ{ოვ}ლისაგ{ა}ნ [!] ბოროტისა და გულის-თქუმისაგან საძაგელისა და გულის-სიტყჳსა ბოროტისა და რისხვისაგ{ა}ნ, და ჴდომისაგ{ა}ნ და გულმწყრალობისა, Ms.","english":"On that one rule they were wholly found, which they had begun, and on that same they were completed without hindrance, as long as they lived in this world, so that for a hundred years, or even for one year, they did not change their rule of life. This is the good and great fast: the fast of the tongue and of foods, lying on the ground, humility and meekness and faith, unchangeable love and the full exaltation of souls. After this, poverty for God's sake and estrangement from all the affairs of this world, humility and a holy life, wakefulness and prayer with weeping, while laughter, even to the point of a smile, was not with them. For pride was trampled by them, wrath and anger were diminished and vanished from them, gold and silver they held in contempt, and they themselves purified their own selves. For this reason God dwelt among them and was magnified by them; those who saw them and those who heard of them glorified God. And if someone does not purify himself from all evil and from abominable ill-will and from evil thought and from wrath and from malice and from anger,","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"sense","kind":"sense","basis":"text","lemma":"მარხვაჲ კეთილი დიდძალი","severity":"info","text":"The phrase 'good and great fast' expands the concept of fasting beyond food abstinence to include moral and spiritual disciplines, as enumerated in the following clauses.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"term","kind":"term","basis":"glossary","lemma":"სიცილი","severity":"info","text":"The term 'laughter' is used hyperbolically to indicate that even a smile was absent among the ascetics, emphasizing their extreme sobriety.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"external","lemma":"სიგლახაკჱ ღ{მრთ}ისათჳს","severity":"info","text":"Poverty for God's sake reflects the monastic ideal of voluntary poverty, a key theme in Syriac ascetic literature, particularly in Ephrem's works.","cites":[],"named_sources":["Ephrem Syrus"],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"ამისა შემდგომად","severity":"info","text":"The phrase 'after this' marks a structural shift from the definition of the fast to a list of accompanying ascetic practices, creating a logical progression.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"reception","kind":"reception","basis":"external","lemma":"Georgian translation","severity":"info","text":"This passage reflects the Georgian reception of Ephrem's ascetic ideals, adapted for a monastic audience in the Georgian church tradition.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"სარწმუნოებ{ა}ჲ","severity":"caution","text":"The word 'faith' is partially reconstructed in the manuscript (braces indicate editorial restoration), but the context supports this reading.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The phrase 'full exaltation of souls' (სრული სულებისა აღშჱნებაჲ) is ambiguous: it may refer to spiritual elevation or to a specific liturgical practice."],"confidence":"high","notes":[{"kind":"lacuna","severity":"caution","text":"The source is fragmentary here: the edition marks a break or an editorial bracket, and the English carries across it. Treat the bridge as supplied, not translated."}]},{"i":9,"ref":"p9","source":"page: A_8v და ამპარტავანებისა, ცუდად ზუაობისაგ{ა}ნ და სიძულილისა, წინააღდგომისა და ძჳრის-მეტყელებისაგ{ა}ნ, და ცუდად სიტყჳსა გ{ა}ნცხრომისა. და აწ რასაღამე ყ{ოვე}ლსა ამას თითოეულად მოვსთუალვიდე, ყ{ოვე}ლი რ{ომელ}ი სძაგს ო{ჳფალს}ა ღ{მერთს}ა, ყ{ოვლა}დვე გ{ა}ნეშორე მათგ{ა}ნ, მაშინ ღ{მერთმა}ნ დაიმკჳდროს შ{ე}ნ თანა. აწ მითხარღა შ{ე}ნ უკუეთუმცა ვისმე უნდა შენი შთაგდებაჲ მწჳრესა, რ{აჲთ}ამცა იყავ ყ{ოვლა}დ მუნ, და-მცა-იჯერე მისი. უკუეთუ შ{ე}ნ მატლ ხარ და მას ვერ დაიჯერებ, ვ{ითა}რმცა ღ{მერთმა}ნ შეუგინებელმან და უყრწნელმან მხოლომან წ{მი}დ{ამა}ნ, რ{ომელ}ი წ{მი}დ{ა}თა შინა გ{ა}ნისუენებს. და-მცა-იმკჳდრა შ{ე}ნ თანა, რ{ომელ}ი მ{ა}ს მწჳრესა შ{ი}ნა ხარ და მყრალობასა. ამისთჳს აწ განვიწმიდნეთ თავნი თჳსნი, საყუარელნო, Ms. page: A_9r ერთბამად, რ{ამეთუ} საკჳრველ იყო საქმჱ იგი, ძმანო. ჰხედვიდეს მჴეცთა მათ ველურთა, რ{ამეთუ} შეკრბებოდეს ერთბამად. პილოთა ჰინდოეთით და სპარსეთით მომავალლთა, ლომთა და ვეფხთა თანააღრეულთა, და ურთიერთას არას ავნებდეს. ქუეწარმავალნი და მფრინველნი ფრთოვანნი თჳნიერ დევნისა მოვიდოდეს, და გარემო კიდობანსა მას დაადგრებოდეს, და არა მრავალთა ჟ{ა}მთა. და თავადიცა ნოვე იწრაფდა და გ{ა}ნჰმზადებდა კიდობანსა და მათა მიმართ ღადადებდა სინანულსა, და არავინ ერჩდა.","english":"from pride, from vain boasting and hatred, from opposition and evil-speaking, and from vain loquacity. And now, if I were to recount each of these things individually, everything that is abhorrent to the holy God, and you were to utterly reject them from yourselves, then God would dwell with you. Now tell me: if someone wished to cast you into a foul place, would you not be wholly there and not believe him? If you are a worm and cannot believe him, would not the holy God, who is pure and incorruptible, alone, who dwells among the saints, dwell with you, who are in that foul place and stench? Therefore, let us now purify ourselves, beloved, all together, for that work was wondrous, brethren. They saw those wild beasts, for they gathered together. Elephants coming from India and Persia, lions and tigers mingled together, and they did no harm to one another. Reptiles and winged birds came without pursuit, and they settled around that ark, and not for many times. And Noah himself hastened and prepared the ark and offered repentance to them, and no one hindered.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"sense","kind":"sense","basis":"text","lemma":"მწჳრესა","severity":"info","text":"The Georgian word 'mts'iresa' (foul place) is used metaphorically for a state of sin or corruption, contrasting with the purity of God.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"scripture","kind":"scripture","basis":"text","lemma":"ნოვე","severity":"info","text":"The reference to Noah (ნოვე) and the ark (კიდობანსა) alludes to Genesis 6-9, specifically the gathering of animals in the ark.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"text","lemma":"პილოთა","severity":"info","text":"The mention of elephants (პილოთა) from India and Persia reflects the geographical knowledge of the late antique Near East, where exotic animals were associated with these regions.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"This passage shifts from a moral exhortation (purification from vices) to a narrative exemplum (Noah's ark), typical of Ephrem's homiletic style.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"ცუდად","severity":"caution","text":"The Georgian 'tsudad' (vain) is ambiguous: it can mean 'useless' or 'empty', but here likely denotes moral vanity, as in 'vain boasting'.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The phrase 'ცუდად ზუაობისაგ{ა}ნ' could be read as 'from vain boasting' or 'from empty pride'; the reading taken is 'vain boasting'.","The exact identity of 'mts'iresa' (foul place) is unclear—whether a literal cesspit or a metaphorical hell; the reading taken is metaphorical."],"confidence":"high","notes":[]},{"i":10,"ref":"p10","source":"ხედვიდეს საკჳრველებასა პირუტყუთა მჴეცთასა, და არა მოდრკა Ms. page: A_9v გული მათი, რ{აჲთ}ამცა შეინანეს. აწ გუეშინოდენ საყუარელნო. რ{აჲთ}ა არა ჩ{უე}ნ ეგრევე სახედ გუევნოს და წარვწყმდეთ, რ{ამეთუ} წერილნი იგი აღესრულნეს და თქუმულნი იგი სასწაულნი წარჴდეს, და არარაჲ არს აწ სხუაჲ ნაკლულევანება, ა{რამე}დ მბრძოლისა მის ჩ{უე}ნისაჲ ხ{ოლო} ანტექ{რისტ}ჱსი (!) ამბავი, რ{ამეთუ} აღსასრულსა მას მეფობასა ჰრომთასა ყ{ოველ}ი ესე აღესრულოს. აწ რ{ომე}ლსა უნებს ცხორებაჲ, იწრაფდინ, და რ{ომე}ლსა უნებს ცეცხლისაგ{ა}ნ გეჰენიაჲსა ჴსნაჲ, დაუკლებელად იღუწიდინ, და რ{ომე}ლსა არა უნებს შთავრდომაჲ მატლსა დაუცხომელსა, დაუკლებელად იღჳძებდინ: და რ{ომე}ლსა უნებს ნუგეშინის-ცემაჲ, იგლოვდენ, და რ{ომე}ლსა უნებს Ms. page: A_10r ამაღლებაჲ, დამდაბლდინ; და რ{ომე}ლსა უყუარს შესლვაჲ სიძისა მის თანა, სანთელი ბრწყინვალჱ და ზეთიმცა თანა აქუს, რ{ომელ}ი მოელის ქორწილსა მას, რ{აჲთ}ა იჩინოს სამოსელი ბრწყინვალჱ, მზა ყავნ, რ{ამეთუ} ქალაქი მეუფის{ა}ჲ სიხარულითა და მხიარულებითა სავსე არს, ნათლითა და შუენიერებითა სიტკბოებაჲ და ცხორებაჲ გამოდის საუკუნოჲ, რ{ომელ}ნი დამკჳდრებულ არიან მას შინა. უკუეთუ ვინმე უყუარს მოქალაქობაჲ მეუფისაჲ, მაზედ (!) ვიდოდენ, რ{ამეთუ} დღჱ მიდრეკილ არს და არა უწყით, რაჲ შემთხუევად არს მას გზასა ზ{ედ}ა.","english":"they saw the marvel of the wild beasts, and their heart was not moved, that they might repent. Now, beloved, let us be afraid, lest we too be caught in the same snare and perish, for those writings have been fulfilled and those spoken wonders have vanished, and there is now no other deficiency, but only the account of our adversary, the Antichrist, for at the end of the Roman kingdom all this shall be fulfilled. Now, whoever desires life, let him hasten; and whoever desires deliverance from the fire of Gehenna, let him strive without ceasing; and whoever does not wish to fall into the undying worm, let him keep watch without ceasing; and whoever desires consolation, let him mourn; and whoever desires elevation, let him humble himself; and whoever loves to enter with the bridegroom, he has a shining lamp and oil with him, who awaits that wedding, that he may put on a shining garment, let him prepare, for the city of the king is full of joy and gladness, and from it radiance and beauty, sweetness and eternal life issue forth, which are settled within it. If anyone loves the citizenship of the king, let him go up there, for the day is declining and you do not know what may befall on that road.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"term","kind":"term","basis":"text","lemma":"ანტექ{რისტ}ჱსი","severity":"info","text":"The Georgian form 'ანტექ{რისტ}ჱსი' is a transliteration of Greek 'Ἀντίχριστος', with a scribal abbreviation or correction indicated by the braces. The term is central to the eschatological warning.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"text","lemma":"Roman kingdom","severity":"info","text":"The reference to the 'end of the Roman kingdom' reflects late antique Christian apocalyptic expectation, often linked to the reign of a Roman emperor before the coming of the Antichrist.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"scripture","kind":"scripture","basis":"text","lemma":"bridegroom, lamp, oil, wedding","severity":"info","text":"The imagery of the bridegroom, lamp, and oil echoes the parable of the wise and foolish virgins (Matthew 25:1–13), a common trope in Syriac and Georgian homiletics for spiritual vigilance.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"series of conditional exhortations","severity":"info","text":"The passage employs a repetitive rhetorical structure: 'whoever desires X, let him do Y', creating a cumulative exhortation that contrasts earthly desires with spiritual discipline.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"reception","kind":"reception","basis":"text","lemma":"Georgian translation of Ephrem","severity":"info","text":"This homily, attributed to Ephrem Syrus, was translated into Old Georgian as part of a corpus of ascetic and eschatological texts, widely copied in Georgian monastic circles.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The phrase 'მაზედ (!) ვიდოდენ' contains a scribal note '(!)', possibly indicating a textual crux or variant reading; the translation 'let him go up there' is adopted."],"confidence":"high","notes":[]},{"i":11,"ref":"p11","source":"ვ{ითარც}ა მოგზაური-ღა ვალნ გზასა ზ{ედ}ა და უწყინ სიგრძჱ იგი გზისაჲ მის, დაწვის და დაიძინის უდებებითა, ვ{იდრ}ე მწუხრამდე, და მერმე მაშინღა გ{ა}ნიღჳძის Ms. page: A_10v და იხილის, რ{ამეთუ} დღჱ მიდრეკილ არს, აღჰკრთის და იწყის მაზედ (!) სლვად. და მეყსეულად მოიწიეს ღრუბელი და სეტყუაჲ, ქუხილი და ელვაჲ, და ჭირი დიდი, და შეძრწუნებაჲ, და ვერცა სავანესა მას მისცალდის და ვერცა ადგილ თჳსა უკუმოვიდეს ჭირისა მის დიდისაგ{ა}ნ, რ{ომელ}ი-იგი მოიწია მის ზ{ედ}ა. ეგრეცა ჩ{უე}ნ, უკუეთუ უდებ ვიქმნეთ ჟ{ა}მსა მას, სინანულისა საშჯელსა შევცჳვით, რ{ამეთუ} მსხემ ვართ სოფელსა ამას და წარმავალ. აწ ვიწრაფოთ ძმანო, რ{აჲთ}ა ღირს ვიქმნეთ სიმდიდრით მისვლად ქალაქსა მას ჩ{უე}ნსა და სოფელსა. ვაჭარნი სულიერნი ვართ, ძმანო, და ვეძიებთ პატიოსანსა მას მარგალიტსა, რ{ომე}ლ არს ქ{რისტ}ჱ მაცხოვარი ჩ{უე}ნი, სიქადული ჩ{უე}ნი, საფასჱ Ms. page: A_11r გამოუპარველი, ვიწრაფოთ მოპოვნებად მისა. ნეტარ არს და სამ-გზის სანატრელ არს, რ{ომელმა}ნ იწრაფა და მოიპოვა იგი. ხ{ოლო} საწყალობელ არს, რ{ომელ}ი უდებ იქმნა და არა მოიპოვა შემოქმედი ყ{ოვე}ლთ{ა}ჲ. ესევ{ითა}რმან მან მისცა თავი თჳსი წარსაწყმედელსა, რ{ამეთუ} არა ინება მოპოვნებად იგი, და არცა იგი მოიპოვა მისგ{ა}ნ.","english":"A traveler on the road, weary of the length of that road, lies down and falls asleep in idleness until evening, and then only awakens and sees that the day is declining, is startled and begins to walk on it. And immediately a cloud and hail, thunder and lightning, and great distress, and terror came upon him, and he could neither turn aside to that shelter nor return to his own place because of that great distress which came upon him. So also we, if we become idle at that time, we will fall short of the judgment of repentance, for we are guests in this world and it passes away. Now let us hasten, brethren, that we may be worthy to come with riches to that city of ours and to the world. We are spiritual merchants, brethren, and we seek that precious pearl, which is Christ our Savior, our boast, the price beyond compare; let us hasten to obtain it. Blessed and thrice-blessed are those who hastened and obtained it. But pitiable is he who became idle and did not obtain the Creator of all. Such a one gave himself over to destruction, for he did not wish to obtain Him, nor did He obtain him.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"sense","kind":"sense","basis":"text","lemma":"ვ{ითარც}ა მოგზაური-ღა","severity":"info","text":"The opening phrase describes a traveler who is weary; the Georgian text uses a verb form that implies a state of exhaustion, setting up the parable's moral lesson about spiritual idleness.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"term","kind":"term","basis":"glossary","lemma":"სინანულისა","severity":"info","text":"The term 'repentance' (სინანულისა) is a key theological concept in Ephrem's homilies, often linked to the urgency of spiritual awakening before judgment.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"scripture","kind":"scripture","basis":"text","lemma":"მარგალიტსა","severity":"info","text":"The 'precious pearl' (მარგალიტსა) as a metaphor for Christ echoes Matthew 13:45-46 and patristic exegesis, where the pearl symbolizes the kingdom of heaven or salvation.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"აწ ვიწრაფოთ","severity":"info","text":"The passage shifts from a narrative parable to a direct exhortation ('Now let us hasten'), a common homiletic device in Ephrem's works to apply the allegory to the audience.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"text","lemma":"ვაჭარნი სულიერნი","severity":"info","text":"The metaphor of 'spiritual merchants' (ვაჭარნი სულიერნი) reflects the ascetic and commercial imagery prevalent in Syriac and Georgian monastic literature, emphasizing the pursuit of spiritual wealth.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"სოფელსა","severity":"caution","text":"The term 'world' (სოფელსა) appears twice with slightly different connotations: first as the transient earthly realm, then as the heavenly city; the Georgian text may reflect a scribal or translation ambiguity.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The phrase 'სოფელსა' in 'ქალაქსა მას ჩ{უე}ნსა და სოფელსა' is ambiguous: it could mean 'the world' (i.e., the heavenly realm) or be a scribal error for 'village' (სოფელი). The reading taken follows the English draft as 'world'.","The verb 'გ{ა}ნიღჳძის' (awakes) is partially reconstructed; the manuscript may have a variant reading."],"confidence":"high","notes":[]},{"i":12,"ref":"p12","source":"არა უწყითა, საყუარელნო, რ{ამეთუ} ვენაჴნი ვართ ჭეშმარიტისა მისგ{ა}ნ ვენაჴისანი, რ{ომე}ლ არს ქ{რისტ}ჱ [!] მცხ{ოლო}რი ჩ{უე}ნი. იხილეთ, ნუუკუ[ე] ვინმე იპოოს უნაყოფო, რ{ამეთუ} მამაჲ ჭეშმარიტი არს მუშაკი და იქმს ვენაჴსა მას ჭეშმარიტსა და რ{ომე}ლთა მოაქუს ნაყოფი, გ{ა}ნსწმედს მათ, რ{აჲთ}ა უფროჲსი ნაყოფი გამოიღონ. ხ{ოლო} რ{ომე}ლთა არა მოაქუს ნაყოფი, მოჰკუეთს და გ{ა}ნაგდებს გარე, Ms. page: A_11v რ{აჲთ}ა ცეცლითა დაიწვნენ. ამისთჳს ეკრძალენით თავთა თჳსთა, საყუარელნო, რ{აჲთ}ა არა უნაყოფო იპოვნეთ და მოიკუეთნეთ, და ცეცხლსა დასაწველსა მიეცნეთ. თესლნი ვართ კეთილნი, რ{ომე}ლ-იგი დასთესა მამასახლისმან, და მკაჲ ესერა მოიწია, და მუშაკთა მზად უპყრიან მანგალნი, და წამისყოფასა ხ{ოლო} ო{ჳფლ}ისასა ელიან. აწ იხილეთ თქ{უე}ნ, ნუუკუე თქ{უე}ნგანი ვინმე იპოოს, ვ{ითარც}ა ღუარძლი, და შეიკრას იგი ძნად და მიეცეს დასაწველად საუკუნოდ. ანუ არა უწყით, ძმანო, რ{ამეთუ} საშინელი უფსკრული (!) წიაღ სლვად არს ჩ{უე}ნდა სრულთა მათ და ბრძენთა. მამათა მზად უპყრიან სანთელნი და მოვლიან სიხარულით, ოდეს მოჰბეროს ქარმან Ms. page: A_12r მათ ზ{ედ}ა, რ{აჲთ}ა წიაღ ვლონ უფსკრული იგი და მიიწინნენ სადგურსა მას ცხორებისასა.","english":"Do you not know, beloved, that we are vines from that true vine, which is Christ, our vinedresser? See that none of you be found barren, for the true Father is a worker and tends that true vine, and those that bear fruit he prunes so that they may bring forth more fruit. But those that bear no fruit he cuts off and casts out, so that they may be burned by fire. Therefore beware for yourselves, beloved, that you not be found barren and be cut off and given over to the fire for burning. We are good seeds which the householder sowed, and the reaper has now arrived, and the workers hold sickles ready, and they await only the Lord’s signal. Now see to it that none of you be found like a thorn, and be bound into a sheaf and given over to be burned eternally. Or do you not know, brothers, that a terrible abyss lies before us to cross, even for the perfect and the wise? The fathers hold lamps ready and walk with joy, when the wind blows upon them, so that they may cross that abyss and hasten to the haven of life.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"term","kind":"term","basis":"text","lemma":"ვენაჴნი","severity":"info","text":"The Georgian term 'vines' (ვენაჴნი) renders the Syriac metaphor of the vine, central to Ephrem's imagery of Christ as the true vine and vinedresser.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"scripture","kind":"scripture","basis":"text","lemma":"Christ the true vine","severity":"info","text":"The image of Christ as the true vine and the faithful as branches echoes John 15:1-5, a key New Testament passage for this homily.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"text","lemma":"abyss crossing","severity":"info","text":"The 'terrible abyss' and crossing with lamps recalls the Syriac tradition of the soul's journey after death, common in Ephrem's eschatological homilies.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"narrative sequence","severity":"info","text":"This passage shifts from the vine metaphor to the seed and harvest imagery, then to the abyss crossing, forming a three-part eschatological warning.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"Ms. page A_11v","severity":"caution","text":"The manuscript page break at A_11v may indicate a lacuna or scribal insertion; the transition from vine to seed imagery is abrupt.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The phrase 'true Father' (მამაჲ ჭეშმარიტი) could refer to God the Father or to Christ as the vinedresser; the text conflates the two roles.","The 'abyss' (უფსკრული) may be a metaphor for death or a specific eschatological trial; the Georgian does not specify."],"confidence":"high","notes":[{"kind":"lacuna","severity":"caution","text":"The source is fragmentary here: the edition marks a break or an editorial bracket, and the English carries across it. Treat the bridge as supplied, not translated."}]},{"i":13,"ref":"p13","source":"ხ{ოლო} მე და მსგავსნი ჩემნი დაუცხრომელად ვჭამთ და ვსუამთ, და გ{ა}ნვსცხრებით, და არცაღა ვიღუწით გონებითა ჩ{უე}ნითა, რ{ამეთუ} წიაღსლვად არს ჩ{უე}ნდა [!] უფსკრული. ამისთჳს მეშინის მე, ძმანო ჩემნო, ნუუკუე მყის მოჰბეროს ქარმ{ა}ნ [!] და ვიპოვნეთ გ{ა}ნუმზადებელ და შეგუკრენ ჩ{უე}ნ და შთაგუსხნენ ნავსა მას, და მუნ ვტიროდით დღეთა მათ უდებებისა ჩ{უე}ნისათა და გ{ა}ნცხომისათა, ვხედვიდეთ რაჲ მოყუასთა ჩ{უე}ნთა სიხარულსა შინა და მხიარულებასა, ხ{ოლო} თავთა თჳსთა ვხედვიდეთ ჭირსა შინა და გოდებასა. რ{ამეთუ} სადგური იგი ვაჭართაჲ არს, და კ{ა}ც{ა}დ-კ{ა}ც{ა}დი თჳსითა სიმიდრითა (!) იქადოდის მუნ Ms. page: A_12v და იხარებდეს. არა უწყითა, საყუარელნო ჩ{ე}მნო, რ{ამეთუ} ქორწილსა ძისა თჳსისა გჳჩინნა ჩ{უე}ნ მეუფემან მეუფეთამან? რაჲსათჳს უდებ ხართ და არა ისწრაფით, და აქავე არა შეიმოსთ სამოსელსა ბრწყინვალესა, და აქავე არა გქონან სანთელნი ბრწყინვალენი და ზეთი? ანუ არა უწყით, რ{ამეთუ} შიშუელი ვერვინ შევა მუნ და, თუ ვინმე იკადროს და შევიდეს და არა ემოსოს სამოსელი საქორწინჱ, უწყითა, რაჲ ევნის ეგევ{ითა}რსა მას? უბრძანოს მეუფემან მან და შეკრან იგი ჴელით და ფერჴით, და გარდააგდონ იგი გარდასკნელსა (!) მას ბნელსა, სადა-იგი არს ტირილი თუალთაჲ და ღრჭენაჲ კბილთაჲ. მეშინის მე, საყუარელნო, Ms.","english":"But I and those like me eat and drink without ceasing, and we are insatiable, and we do not even become sober in our own mind, for an abyss lies before us. Therefore I am afraid, my brothers, lest the wind suddenly blow and find us unprepared, and seize us and thrust us into that ship, and there we weep for the days of our idleness and waste, seeing our companions in joy and merriment, while we see our own heads in distress and lamentation. For that place is a marketplace of merchants, and each one boasts and rejoices there in his own virtue. Do you not know, my beloved, that our Lord of lords has appointed us for the wedding of his son? Why are you idle and do not hasten, and do not here and now put on shining garments, and do not here and now have shining lamps and oil? Or do you not know that no uninvited person enters there, and if someone dares to enter and is not clad in wedding attire, do you know what befalls that one? That lord will command, and they will bind him hand and foot, and cast him out into that dark place, where there is weeping of eyes and gnashing of teeth. I am afraid, my beloved.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"sense","kind":"sense","basis":"text","lemma":"უფსკრული","severity":"info","text":"The Georgian 'upsk'ruli' (abyss) echoes the homiletic image of a spiritual chasm, contrasting with the ship and marketplace metaphors that follow.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"term","kind":"term","basis":"glossary","lemma":"სიმიდრით","severity":"info","text":"The term 'simidrit' (virtue) is a key moral concept; the manuscript has a scribal note '(!)' indicating uncertainty or a variant reading.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"scripture","kind":"scripture","basis":"text","lemma":"ქორწილსა ძისა თჳსისა","severity":"info","text":"The wedding of the Lord's son alludes to the parable of the wedding feast (Matthew 22:1-14) and possibly to the Song of Songs, common in Ephrem's typology.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"external","lemma":"ვაჭართაჲ","severity":"info","text":"The marketplace (vač'art'ay) metaphor reflects the late antique context of trade and moral exchange, a frequent trope in Syriac and Georgian homiletics.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"მეშინის მე","severity":"info","text":"The repeated phrase 'I am afraid' (mešinis me) frames the passage as a rhetorical warning, linking the opening fear to the closing exhortation.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"გარდასკნელსა","severity":"caution","text":"The word 'gardasknel'sa' (dark place) is uncertain; the manuscript marks it with '(!)', suggesting a possible scribal error or rare term.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The identity of 'that ship' (navsa mas) is ambiguous: it may refer to a vessel of judgment or a metaphor for the afterlife journey.","The phrase 'sadur-i igi vač'art'ay ars' (that place is a marketplace) could be interpreted as a literal or allegorical space."],"confidence":"high","notes":[{"kind":"lacuna","severity":"caution","text":"The source is fragmentary here: the edition marks a break or an editorial bracket, and the English carries across it. Treat the bridge as supplied, not translated."}]},{"i":14,"ref":"p14","source":"page: A_13r ნუუკუე ვნებამან ჴორცთამან გამოგჳთხინნეს ჩ{უე}ნ სასძლოჲსა მისგ{ა}ნ, ნუმცა გარეშჱ ხ{ოლო} ხატი ესე გუმოსიეს და შინაგ{ა}ნ გუქონან ვნებანი ჴორცთანი, რ{ამეთუ} გარეშჱ ესე ხატი ასწავებს, სადა არს გონებაჲ ჩ{უე}ნი, და უჩუენებს, სადა არს გული ჩ{უე}ნი. შემკობაჲ სამოსლისისჲ უჩუენებს, რ{ამეთუ} ქ{უე}ყ{ა}ნ{ა}სასა (!) ვიღუწით; და მრავალთა საჭმელთა ჭამაჲ უჩუენებს, რ{ამეთუ} ნაყროვან ვართ; და ამპარტავანებაჲ უჩუენებს, რ{ამეთუ} ცუდად მზუაობარ ვართ, სიტკბოებაჲ საჭმელთაჲ შეგჳტყუვებს, რ{ამეთუ} შიშუველ ვართ დიდებისაგ{ა}ნ; და უდებებაჲ უჩუენებს. რ{ამეთუ} მცონარ ვართ; Ms. page: A_13v და მოპოვნებაჲ სიმდიდრის{ა}ჲ უჩუენებს რ{ამეთუ} ქ{რისტ}ჱსა არა გუსურის შური იგი; და ჴდომაჲ უჩუენებს, რ{ამეთუ} სიყუარული არა გუაქუს; ბანაჲ იგი პირისაჲ და ფერჴთაჲ უჩუენებს, რ{ამეთუ} მონანი ვართ ც{ო}დვითა ვნებულნი. ენისაგ{ა}ნ იწუევინ, ვ{იდრ}ე მიმართცა ჰსურინ გულსა, რ{ამეთუ} რასაცა ზრახავნ გული, მასცა იწურთინ ენაჲ, და საცნაურ იქმნიან ბაგეთაგ{ა}ნ საიდუმლონი იგი გულისანი, რ{ამეთუ} პირი ჩ{უე}ნი გ{ა}ნღებულ არს და არა აბს კარ, და არცა საცო, და სიტყუაჲ ჩ{უე}ნი, ვ{ითარც}ა უნებს, გამოვალს. სიტყუათაგ{ა}ნ მოიპარვიან ზრახვანი გულისაგან ჩ{უე}ნისა, რ{ამეთუ} პირმან არა დაიმარხის საიდუმლოჲ გულისაჲ.","english":"lest the passion of the flesh expel us from that bridal chamber, lest this outward form alone be pleasing to us, while within we harbour the passions of the flesh. For this outward form teaches us where our mind is, and shows us where our heart is. The adornment of clothing shows that we are of the earth; and the eating of many foods shows that we are gluttons; and pride shows that we are vainly boastful; the sweetness of foods conceals from us that we are fearful of glory; and idleness shows that we are lazy; and the acquisition of wealth shows that we do not have that envy of Christ; and hatred shows that we do not have love; the washing of the face and feet shows that we are slaves, afflicted by sin. From the tongue it is revealed, even as it corresponds to the heart, for whatever the heart devises, that the tongue utters, and the secrets of the heart become known through the lips, for our mouth is open and has neither door nor bolt, and our speech comes forth as it wills. From words the thoughts of our heart are disclosed, for the mouth does not keep the secret of the heart.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"term","kind":"term","basis":"glossary","lemma":"ნუუკუე","severity":"info","text":"The Old Georgian negative particle 'ნუუკუე' (nuuk'ue) is a compound of 'ნუ' (not) and 'უკუე' (again), used here to introduce a warning: 'lest'.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"term","kind":"term","basis":"glossary","lemma":"სასძლოჲ","severity":"info","text":"The term 'სასძლოჲ' (sasjloi) means 'bridal chamber' and is a key image in Ephrem's ascetical theology, symbolizing the spiritual union with Christ.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"This passage follows a pattern of listing external behaviors (clothing, eating, pride) and their internal spiritual meanings, culminating in a reflection on speech as revealing the heart's secrets.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"external","lemma":"","severity":"info","text":"The reference to 'envy of Christ' (ქრისტესა ... შური) reflects a distinctive ascetical concept in Ephrem's writings, where envy of Christ's perfection is a positive spiritual impulse.","cites":[],"named_sources":["Ephrem Syrus, Homilies"],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"ქ{უე}ყ{ა}ნ{ა}სასა","severity":"caution","text":"The word 'ქ{უე}ყ{ა}ნ{ა}სასა' is a scribal error or variant; the intended form is likely 'ქუეყანასა' (earth), as in the English draft 'of the earth'.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"reception","kind":"reception","basis":"external","lemma":"","severity":"info","text":"This homily was transmitted in Georgian monastic circles, where the emphasis on external signs of inner vice served as a practical guide for ascetical self-examination.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The phrase 'envy of Christ' could be interpreted as either a positive emulation or a negative jealousy; the context supports the former.","The scribal error in 'ქ{უე}ყ{ა}ნ{ა}სასა' leaves the exact reading uncertain, but the sense is clear from context."],"confidence":"high","notes":[]},{"i":15,"ref":"p15","source":"ამისთჳს მის გამოიპარვიან (!) შინაგანნი Ms. page: A_14r იგი ზრახვანი და ჰგონებს, ვ{ითარმე}დ შინაგ{ა}ნ ნაწლევთა არს გული. ენისაგ{ა}ნ გ{ა}ნიქნების ცნობაჲ, ვ{ითარმე}დ არავინ ჰხედავს, და იგი სიტყუათაგ{ა}ნ გ{ა}ნცხადის. ძჳრის სიტყუასა სიტკბოებაჲ გამოაცხადებს, რ{ამეთუ} სავსე ვართ სიძულილითა. ნუვინ სცთებინ, ვ{ითარმე}დ გარეშჱთა ამით ხატითა მონაზონების{ა}ჲთა არს რაჲმე. უკუეთუ ვინმე ჰგონებდეს ძმათაგ{ა}ნი, ვ{ითარმე}დ უტყუოდი (!) გარეშჱთა ამით ხატითა მონაზონებისაჲთა, ეგევ{ითა}რსა ამას წარუკუეთიეს სასოებაჲ, ვ{ითა}რ-იგი იქცევის ხატითა მონაზონების{ა}ჲთა [!], გამოაჩნდების შინაგანი იგი ტყუვილი. უკუეთუ გინებს, რ{აჲთ}ა გულისხმა ჰყუნე ზრახვანი Ms. page: A_14v გულისანი. შეეტყუ პირსა მისსა და ისწავნე მისგ{ა}ნ, ზეცისასა ძი ზრახავს ანუ ქ{უე}ყ{ა}ნისასა, სულიერებისასა ძი ანუ ჴორციელებისასა, ჭამასა ძი ანუ მარხვასა, სიმდიდრესა ძი ანუ გლახაკებასა, სიმდაბლესა ძი ანუ ამპარტავნებასა, სიყუარულსა ანუ სიძულილსა. რ{ამეთუ} საუნჯეთა მ{ა}თ გულისათა გამოაცხადებს პირი, რ{ომელ}ნი გამოჰკითხვენ მას, წურთაჲ ენის{ა}ჲ. და ვ{ითა}რ რაჲ არს კ{ა}ცი, უჩუენებს, ვისა ჰსურის გულსა ქ{რისტ}ჱსა მიმართ, ანუ საწუთროჲსა ამის სოფლისა. და უხილავი იგი სული საქმეთაგ{ა}ნ თჳსთა ჴორცთაჲსა გ{ა}ნცხადნების, რაბამ არს -- გინა კეთილ, გინა ბოროტ. Ms.","english":"Therefore, because of this, the inner thoughts are concealed, and one thinks that the heart is within the inner entrails. From the tongue comes knowledge, for no one sees it, and it is revealed by words. The sweetness of an evil word reveals it, for we are filled with hatred. Let no one be deceived that there is anything in this outward form of the monks. For if any of the brothers should think that this outward form of the monks is without falsehood, they have cut off hope in this very thing, that he who is turned by the form of the monks, that inner falsehood is manifested. But if you wish to understand the thoughts of the heart, look to his face and learn from him whether he thinks of heaven or of earth, of spiritual things or of fleshly things, of eating or of fasting, of wealth or of poverty, of humility or of pride, of love or of hatred. For the face reveals the treasures of his heart, which question him, the lips of the tongue. And as a man is, he shows whom he desires in his heart toward Christ, or toward this worldly life. And that invisible soul is revealed by its own bodily deeds, whether it is good or evil.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"term","kind":"term","basis":"text","lemma":"მონაზონ","severity":"info","text":"The term 'monazon' (monk) appears repeatedly, reflecting the ascetic context of the homily. The Georgian text uses this term to refer to the monastic habit or form, which is a key subject of the passage.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"The passage follows a narrative structure, moving from a warning about deception by outward monastic form to an exhortation to discern inner thoughts through facial expressions and deeds.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"The emphasis on inner vs. outer appearance and the role of the face in revealing the heart reflects common ascetic themes in Syriac and Georgian monastic literature, particularly the concern with hypocrisy.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"","severity":"caution","text":"The Georgian text contains a scribal error: 'ამისთჳს მის გამოიპარვიან (!) შინაგანნი' includes a parenthetical exclamation mark in the edition, indicating a textual corruption or uncertain reading.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"parallel","kind":"parallel","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"The idea that the face reveals the heart's treasures parallels biblical wisdom literature, e.g., Proverbs 15:1, and is a common trope in patristic writings on discernment.","cites":[],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The phrase 'ამისთჳს მის გამოიპარვიან' is unclear; the edition marks it with '(!)', suggesting a possible scribal error or uncertain reading. The translation interprets it as 'the inner thoughts are concealed', but the exact meaning is debated.","The term 'ტყუვილი' (falsehood) in the context of the monastic form may refer to either hypocrisy or self-deception; the passage does not specify which."],"confidence":"medium","notes":[{"kind":"lacuna","severity":"caution","text":"The source is fragmentary here: the edition marks a break or an editorial bracket, and the English carries across it. Treat the bridge as supplied, not translated."}]},{"i":16,"ref":"p16","source":"page: A_15r კეთილ არს ბუნებით, ა{რამე}დ გარდაიქცევის საქმეთაგ{ა}ნ ბოროტთა ჴელმწიფებითა თავისა თჳსისაჲთა. უკუეთუ ვინმე თქ{უ}ას, ვ{ითარმე}დ ვნებანი ჴორცთანი ბუნებით არიან, უბრალო არიან მათა მიმართ, რ{ომელ}ნი ჰმონებენ მათ. ეკრძალე თავსა შ{ე}ნსა, ნუუკუე კეთილსა მას ქმნულსა კ{ა}ც{ა}თ-მოყუარისა ღ{მრთ}ისასა უჴმარად გარდააქცევ, რ{ამეთუ} ღ{მერთმა}ნ ყ{ოვე}ლივე ფ{რია}დ კეთილად შექმნა და ბუნებითა კეთილითა შეამკო. რაჲმე ვთქ{უ}ა! სძინავნ თუ ვისმე, რავდენ ბუნებ{ა}ჲ იგი არს, არა აბრალებედ, და თუ ზომით სძინავნ; უკუეთუ უზომოდ სძინავნ, ჰგმობედ, რ{ამეთუ} მოიმედგრა თავი თჳსი და მისცა ძილსა, Ms. page: A_15v და შინაგ{ა}ნმცემელ ექმნა ბუნებასა მას და სძლია მას ჩუეულებითა ძილისაჲთა. ეშინ (!) თუ ვისმე ბუნებით, არავინ აბრალებნ უკუეთუ ზომით ჭამის, უკუეთუ უფროჲს ზომისა ჭამის, ჰგმობედ მას, რ{ამეთუ} ბუნებისა უფროჲს ჭამა. და თუ ვისმე სწყურიან, ვ{ითარც}ა ბუნებაჲ იგი არს, არა. აბრალებედ მას და თუ ზომით სჳს, უკუეთუ უზომოდ სჳს, ჰგმობედ მას, რ{ამეთუ} უფროჲს ბუნებისა სუა, რ{ამეთუ} ჩუეულებაჲ და ბუნებაჲ ქადაგ არიან ორკერძოვე, რ{ამეთუ} ბუნებაჲ უჩუენებს დამონებასა მას ჴორცთასა და ჩუეულებაჲ გამოაცხადებს ჴელმწიფებასა თავისა თჳსისასა. ორკერძოვე მზად დგას კ{ა}ცი, ნებაჲ იგი თავისა Ms.","english":"The nature is good, but it is transformed by evil deeds through the power of one's own will. If someone says that the passions of the flesh are natural, they are blameless with respect to those who serve them. Beware of yourself, lest you thoughtlessly transform that good creation of the God who loves mankind, for God created everything purely good and adorned it with a good nature. What shall I say! If someone sleeps, as much as that nature is, it is not blameworthy, and if he sleeps in moderation; but if he sleeps excessively, he is condemned, for he has mastered himself and given himself over to sleep, and has become an inner betrayer of that nature and has overcome it by the habit of sleep. If someone eats by nature, no one blames him if he eats in moderation; if he eats beyond measure, he is condemned, for it is eating beyond nature. And if someone is thirsty, as that nature is, he is not blamed for it, and if he drinks in moderation; but if he drinks excessively, he is condemned, for it is drinking beyond nature, for habit and nature are both two-sided, for nature shows the enslavement of the flesh, and habit reveals the power of one's own will. Man stands ready on both sides, that will of his own...","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"sense","kind":"sense","basis":"text","lemma":"ბუნებაჲ","severity":"info","text":"The Georgian term 'bunebay' (nature) is used here to denote the inherent, God-given character of a thing, which is good but can be corrupted by habit and will.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"term","kind":"term","basis":"glossary","lemma":"ჴელმწიფებაჲ","severity":"info","text":"The term 'xelmc'ipebay' (power, authority) refers to the will's capacity to dominate nature, a key concept in Ephrem's anthropology.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"ორკერძოვე","severity":"info","text":"The phrase 'ork'erzove' (two-sided) introduces a structural contrast between nature and habit, framing the moral dualism of the passage.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"background","lemma":"ღმერთმან ყოველივე ფრიად კეთილად შექმნა","severity":"info","text":"The assertion that God created everything 'exceedingly good' reflects a common patristic theme, countering dualistic views of an inherently evil material world.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"ეშინ","severity":"caution","text":"The form 'ešin' (if he eats) is likely a scribal error for 'ეჭინ' (eč'in, if he eats), as the context discusses eating in moderation.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"reception","kind":"reception","basis":"text","lemma":"ქადაგ","severity":"info","text":"The adverb 'k'adag' (both sides) is rare in Old Georgian; its use here may reflect a translation technique from Syriac or Greek sources.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The Georgian text has 'ešin' (if he eats) which is likely a scribal error for 'eč'in'; the English draft follows the intended sense of eating.","The phrase 'ქადაგ' (k'adag) is ambiguous; it may mean 'both sides' or 'clearly', but context supports the former."],"confidence":"high","notes":[]},{"i":17,"ref":"p17","source":"page: A_16r თჳსისაჲ აქუს, ვ{ითარც}ა მუშაკი არს, რ{ამეთუ} დამყნის ბუნებასა მას ჩუეულებაჲ ბოროტი და სათნოებაჲ კეთილი, ვ{ითარც}ა უნებნ. დამყ[ნ]ის ბოროტი ჩუეულებ{ა}ჲ ესრე სახედ: სიმშილსა შ{ი}ნა ნაყროვანებაჲ, და წყურილსა შ{ი}ნა სუმაჲ დ{ი}დი, ძილსა შ{ი}ნა სიმედგრჱ და ძილი უძღები, და მიხედვასა თუალისასა გულის-თქუმაჲ ხენეში, ჭეშმარიტებისა წილ ტყუვილი. და მერმე კუალად დაჰნერგეს სათნოებ{ა}ჲ კეთილი ესრე სახედ: ჭამისა წილ მარხვაჲ, და სუმისა წილ მოთმინებაჲ, და ტყუვილისა წილ ჭეშმარიტებაჲ, და ხედვისა წილ ბოროტისა გონებაჲ კეთილი, რ{ამეთუ} ჩ{უე}ნი იგი ჴელმწიფებაჲ მსგავს მუშაკისა არს, თუალისა წამსა ერთსა აღმოფხურის ჩუეულებ{ა}ჲ ბოროტი და Ms. page: A_16v დაჰნერგის კეთილი სათნოებაჲ, ვ{ითარც}ა უნებნ, რ{ამეთუ} მან ბუნებასაცა სძლო, რ{ამეთუ} ქ{უე}ყ{ა}ნისა საქმჱ არს ბუნებაჲ და მუშაკ მისა არს ნებაჲ თავისა თჳსისა, ხ{ოლო} საღმრთონი წიგნნი -- თანამზრახვალ და მოძღუარ, რ{ამეთუ} ასწავებს ჩ{უე}ნსა მას მუშაკსა, რ{ომელ}ი ჩუეულებაჲ ბოროტი აღმოფხურის, ანუ რ{ომე}ლი სათნოებაჲ კეთილი დაჰნერგოს, რავდენმე მღჳძარე არს, და ძალი [!] ჩ{უე}ნი იგი მუშაკი, თჳნიერ ღ{მრ}თისა წიგნთა დაშურების და მედგარ არს.","english":"Beware of one's own will, for it is a laborer. For evil habit is grafted onto nature, and good virtue, as one wills. Evil habit is grafted in this manner: in eating, gluttony; in drinking, great thirst; in sleep, drowsiness and excessive sleep; and in the sight of the eye, deceitful desire instead of truth. And then again, good virtue is planted in this manner: for eating, fasting; for drinking, patience; for deceit, truth; and for evil sight, good thought. For that power of ours is like a laborer: in the blink of an eye, it uproots evil habit and plants good virtue, as it wills, for it prevails even over nature. For nature is the land, and its own will is the laborer of it, while the divine books are the advisor and teacher, for they teach that laborer of ours which evil habit to uproot, or which good virtue to plant, however much it is diligent. And that laborer of ours, without the books of God, is weak and feeble.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"term","kind":"term","basis":"text","lemma":"მუშაკი","severity":"info","text":"The Georgian term 'mušaki' (laborer) is used metaphorically for the will, which actively works upon nature. This reflects the homily's emphasis on human agency in moral transformation.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"background","lemma":"","severity":"info","text":"The imagery of grafting habits onto nature (e.g., gluttony onto eating) draws on agricultural metaphors common in Syriac ascetic literature, emphasizing the will's role in cultivating virtue or vice.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"This passage presents a symmetrical contrast: evil habits (gluttony, excessive thirst, drowsiness, deceit) are paired with corresponding virtues (fasting, patience, truth, good thought), illustrating the will's power to replace one with the other.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"reception","kind":"reception","basis":"background","lemma":"","severity":"info","text":"The Georgian translation of Ephrem's homilies, preserved in the TITUS manuscript, reflects the adaptation of Syriac ascetic thought into the Georgian monastic tradition, where the will's role in moral struggle was a key theme.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The Georgian text at the end of the passage has a lacuna or unclear reading ('ძალი [!]'), which may indicate a scribal error or abbreviation; the English draft interprets it as 'weak and feeble'."],"confidence":"high","notes":[{"kind":"lacuna","severity":"caution","text":"The source is fragmentary here: the edition marks a break or an editorial bracket, and the English carries across it. Treat the bridge as supplied, not translated."}]},{"i":18,"ref":"p18","source":"ხ{ოლო} ღ{მრ}თისა წიგნთა სწავლამან მისცის მას ძალი და სიბრძნჱ, და სათნოებანი კეთილნი მოჰმადლნეს მას მადლისაგ{ა}ნ თჳსისა, რ{აჲთ}ა დაჰნერგოს მის თანა თჳსი იგი ბუნებაჲ. რაჲმე ვთქ{უ}ა! მისცის მას და დაჰნერგის მის თანა სარწმუნოებაჲ Ms. page: A_17r ურწმუნოებისა მისისათჳს, სიყუარული -- სიძულილისა წილ, და მეცნიერებაჲ -უმცრებისა მისისათჳს. მერმე კუალად დაჰნერგის მის თანა უკუდავებ{ა}ჲ კაცობასა მისსა და ღ{მრ}თ{ე}ებ{ა}ჲ სიმდაბლისა მისისათჳს. უკუეთუ უნდეს ჩ{უე}ნსა მას მუშაკსა, და სიფიცხლითა თჳსითა დაუტევნეს თჳსნი იგი მოძღუარნი და თანამზრახვალნი, რ{ომელ}ნი ვთქუენით საღმრთონი წიგნნი, ჰპოვის შეცთომილ და გულის-სიტყუათა ბოროტთა შევარდეს. და შეჰკრებდეს შინა ბუნებასა [!] თჳსსა ჩუელებასა (!) ბოროტსა, და დაჰნერგვიდეს კეთილსა ჩუეულებასა ზ{ედ}ა ჴორცთა თჳსთა ბუნებასა. რაჲმე ვთქ{უ}ა: ურწმუნოებასა, Ms. page: A_17v სასოებისა წარკუეთასა, სიძულილსა, შურსა, ამპარტავანებასა, ცუდად მზუაობრებასა, სიყუარულსა თავისა თჳსისასა, ნაყროვანებასა, მთრვალობასა, ცილობასა და მრავალსა ესევითართა, რ{ამეთუ} დაუტევა შჯულის-მდებელი იგი და იგიცა დაიტევა მისგ{ა}ნ. უკუეთუ შეინანოს და ცნას შეცოდებაჲ იგი თავისა თჳსისაჲ და შეურდეს (!) შჯულის-მდებელსა მას და ჰრქ{უ}ას: შეგცოდე ო{ჳფალ}ო, რ{ამეთუ} დაგიტევე შ{ე}ნ.","english":"But the study of the divine books gives him power and wisdom, and good virtues are granted to him by his own grace, so that he may implant his own nature together with it. What shall I say? It gives him and implants together with him faith, on account of his unbelief; love, in place of hatred; and knowledge, on account of his ignorance. Then again it implants together with him immortality, on account of his mortality, and divinity, on account of his humility. If that laborer of ours wills, and with his own haste abandons his own teachers and counselors, which we have called the divine books, he finds himself deceived and falls into evil thoughts. And he gathers within his own nature an evil habit, and implants a good habit upon the nature of his own flesh. What shall I say? Unbelief, cutting off of hope, hatred, envy, pride, vain boasting, self-love, gluttony, deceit, slander, and many such things, because he abandoned that lawgiver, and that one also abandoned him. If he repents and recognizes his own transgression, and returns to that lawgiver and says: I have sinned against you, O Lord, because I abandoned you.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"sense","kind":"sense","basis":"text","lemma":"სწავლამან","severity":"info","text":"The Georgian term 'sč̣avlaman' (study) renders the idea of learning from divine books as a source of power and wisdom, consistent with Ephrem's emphasis on scriptural formation.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"term","kind":"term","basis":"glossary","lemma":"ჩუელებასა","severity":"info","text":"The Georgian 'čuelabasa' (habit) appears twice, first as 'evil habit' and then as 'good habit', reflecting the Coptic concept of hexis (habit) as a moral disposition grafted onto nature.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"რაჲმე ვთქ{უ}ა!","severity":"info","text":"The repeated rhetorical question 'What shall I say?' (twice in this passage) marks a structural pattern of enumeration, typical of Ephrem's homiletic style to introduce lists of virtues or vices.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"background","kind":"background","basis":"external","lemma":"შჯულის-მდებელი","severity":"info","text":"The term 'šǯulismdebeli' (lawgiver) likely refers to God or Christ as the giver of divine law, a common theme in Ephrem's works where the lawgiver is contrasted with human will.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"reception","kind":"reception","basis":"text","lemma":"უკუეთუ შეინანოს","severity":"info","text":"The passage concludes with a call to repentance and return to the lawgiver, reflecting the Georgian monastic reception of Ephrem's emphasis on penance and divine mercy.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The phrase 'დაჰნერგვიდეს კეთილსა ჩუეულებასა ზ{ედ}ა ჴორცთა თჳსთა ბუნებასა' is ambiguous: it may mean 'implant a good habit upon the nature of his own flesh' or 'upon his own nature of flesh', with 'flesh' possibly indicating the physical or sinful aspect of human nature."],"confidence":"high","notes":[{"kind":"lacuna","severity":"caution","text":"The source is fragmentary here: the edition marks a break or an editorial bracket, and the English carries across it. Treat the bridge as supplied, not translated."}]},{"i":19,"ref":"p19","source":"მუნქუესვე [!] შჯულისმდებელმან მისითა მით კ{ა}ცთ-მოყუარებითა შეიწყნარის იგი და მისცის მას გულისხმის-ყოფაჲ კეთილი და ძალი. და მერმე კუალად მეორედ Ms. page: A_18r იქმნ ქ{უე}ყ{ა}ნ{ა}სა მას ბუნებისა მისისასა და აღმოფხურნეს მისგან ბოროტებისანი იგი ჩუეულებანი, და მისცის მას ჩუეულებანი კეთილნი და სახნიერნი და მიჰმადლის მას გჳრგჳნი და ქებაჲ. ამისა შედგომად შეიწყნარის იგი ესრე სახედ: უკუეთუ ჰშინ, ვ{ითარც}ა ბუნებაჲ მიჴდეს, ა{რამე}დ იმარხავნ, სწყურინ თუ ვისმე, ა{რამე}დ ითმინნ (!), გული თუ ვისმე უთქუამნ, ა{რამე}დ მოთმინე იქმნის, და თუ დამძიმდის ძილითა, ა{რამე}დ იღჳძებ{ი}ნ, და სცონინ ფსალმუნებად, ა{რამე}დ აღაღის პირი თჳსი აღსაარებად და გალობად სიტყუათა ღ{მრ}თ{ი}სათა. მაშინღა გჳრგჳნოსან [!] იქმნის გჳრგჳნოსან მით, რ{ამეთუ} განიცადა და სძლო ბუნებასა მას. მერმე კუალად Ms. page: A_18v მისთჳს ქებულ იქმნის, რ{ამეთუ} მოიპოვა სათნოებაჲ კეთილი. აწ დ{იდე}ბ{ა}ჲ კ{ა}ცთ-მოყუარებასა მას მისსა. აღსაარებ{ა}ჲ და დიდად შუენიერებაჲ სიტკბოებასა მას მისსა, და თ{ა}ყ{უა}ნ{ი}ს-ცემაჲ მოწყალებასა მას მისსა, რ{ამეთუ} მისი არს დ{იდე}ბ{ა}ჲ ო{ჳ}კ{უნით}ი უკ{უნისამ}დე, ა{მე}ნ.","english":"The lawgiver himself, by his own love of humanity, receives him and gives him good understanding and power. And then again, a second time, he is made for that land of his own nature, and the evil habits are uprooted from him, and he is given good and virtuous habits, and he is granted a crown and praise. For the sake of this, he is received in this manner: if he is angry, that nature may be subdued, but he restrains himself; if he desires something, he endures; if his heart is troubled by something, he becomes patient; and if he is weighed down by sleep, he wakes up; and if he is inclined to psalmody, he opens his mouth to praise and sing the words of God. Then he becomes crowned with that crown, because he has experienced and overcome that nature. Then again he becomes praiseworthy, because he has acquired good virtue. Now, the greatness of his love of humanity. The praise and great beauty of his sweetness, and the striking of the hand in his mercy, for his is the greatness from the universe to the universe, amen.","structure":"narrative","commentary":[{"unit":"term","kind":"term","basis":"text","lemma":"მუნქუესვე","severity":"info","text":"The Georgian term 'მუნქუესვე' (munk'uesve) is a hapax or rare form, possibly a scribal error for 'მუნქუესაფ' or related to 'lawgiver'; the English draft renders it as 'lawgiver'.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"term","kind":"term","basis":"text","lemma":"შჯულისმდებელმან","severity":"info","text":"The Georgian 'შჯულისმდებელმან' (šjulismdebelman) means 'lawgiver' or 'legislator', likely referring to God or a divine figure in the context of Ephrem's homily.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"term","kind":"term","basis":"text","lemma":"კ{ა}ცთ-მოყუარებითა","severity":"info","text":"The Georgian 'კ{ა}ცთ-მოყუარებითა' (k'ats't-moq'uarebit'a) means 'by love of humanity', a key virtue in Ephrem's moral theology, rendered as 'philanthropy' in Greek tradition.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"structure","kind":"structure","basis":"text","lemma":"","severity":"info","text":"This passage concludes the homily with a series of conditional clauses ('if he is angry...') illustrating the transformation of nature through virtue, followed by a doxological ending ('amen').","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"reception","kind":"reception","basis":"background","lemma":"","severity":"info","text":"The Georgian translation of Ephrem's homilies, preserved in the TITUS manuscript, reflects the importance of Syriac ascetic literature in the Georgian monastic tradition, often adapted for local audiences.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]},{"unit":"caution","kind":"caution","basis":"text","lemma":"გჳრგჳნოსან","severity":"caution","text":"The Georgian 'გჳრგჳნოსან' (gwirgwinosan) appears twice in the text, possibly a scribal repetition or emphasis; the English draft renders it as 'crowned'.","cites":[{"key":"ed:ephrs","label":"source edition: Ephrem Syrus, Homilies","url":"https://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcg/cauc/ageo/ascetica/ephrsyr/ephrs.htm"}],"named_sources":[],"dropped_cites":[]}],"ambiguities":["The reading of 'მუნქუესვე' is uncertain; it may be a corruption or a unique form. The conditional clauses in the middle section are somewhat elliptical in Georgian, but the English draft clarifies the sense."],"confidence":"medium","notes":[{"kind":"lacuna","severity":"caution","text":"The source is fragmentary here: the edition marks a break or an editorial bracket, and the English carries across it. Treat the bridge as supplied, not translated."}]}]}